حقوق عمومی

حقوق عمومی -  عبارت است از تدابیر و تأملات حقوقی پیرامون چیستی و چرایی و چگونگی آیین‌های حکمرانیگرجی‌ازَندَریانی، ص ۱ که شیوهٔ سازماندهی دولت و کارکرد آن و مقررات سازمان‌های دولتی و به طور کلی روابط میان فرمانبَران (مردم) و فرمان‌روایان (دولت) را تنظیم می‌کند. روابط دولت و سازمان‌های وابسته به آن و کارکنان آن‌ها با مردم در قلمرو این شاخه از حقوق می‌گنجند.دوپاکیه، ص ۲۰

 چیستی 
حقوق عمومی، دانش و فن تنظیم روابط کلان اجتماعی میان مردم و قدرت عمومی با بهره‌گیری از ابزارها و ضوابط حقوقی و با هدف تأمین نظم عمومی، عدالت و امنیت و آزادی است.

 کارویژه 
کارویژه و وظیفه حقوق عمومی، تنظیم روابط میان فرمانبَران و فرمانروایان بوده و البته، تنظیم ساختار محمل قدرت سیاسی و تضمین حقوق فرمانبران تحت حکومت حکمرانان است.اسدیان، ص ١٣ مهم‌ترین قواعد حقوق عمومی هر کشور در قانون اساسی بیان شده‌است. 

 جایگاه 
حقوق به طور کلی به دو شاخهٔ مادر تقسیم می‌گردد: حقوق عمومی و حقوق خصوصی. 

حقوق عمومی در ارتباط با دولت و حکومت و با مفاهیمی چون قدرت عمومی، مصلحت عمومی، خدمات عمومی و… مرتبط است ولی حقوق خصوصی مربوط به منافع و روابط اشخاص و گروه‌های خصوصی است.انصاری، ص ٢٣

حقوق عمومی خود به چند شاخه بخش می‌شود: حقوق اساسی، حقوق اداری، حقوق مالی، حقوق کار، حقوق کیفری (جزا)، حقوق بشر، حقوق بین‌الملل عمومی و چند شاخهٔ دیگر.ویژه، ص ١٤

در دانشگاه‌های ایران، رشته تحصیلی حقوق عمومی در هر دو مقطع مقطع کارشناسی ارشد و دکتری تدریس می‌شود.

 اصول 
اصول حقوق عمومی عبارتند از:
 حاکمیت قانون
 نظم عمومی
 قدرت عمومی
 خدمت عمومی
 مصلحت عمومی
 تداوم
 پاسخگویی
 امنیت
 تفکیک صلاحیت
 تضمین آزادی‌های عمومی

 پانویس 

 منابع 
 گرجی‌ازَندَریانی، علی اکبر. «مبانی حقوق عمومی»، تهران، انتشارات جنگل، چاپ ششم. ۱۳۹۶
 دوپاکیه، کلود. مقدمه تئوری کلی و فلسفه حقوق، علی محمد طباطبائی، طهران: بوذرجمهوری، ۱۳۳۲
 ربیع‌زاده، علی، «حقوق عمومی، دانش نظام ساز»، تهران: نشر سدید، ۱۳۹۵
 اسدیان، احمد. «تحولات تفکیک قوا»، تهران: انتشارات مجد، ۱۳۹۱
 ویژه، محمدرضا. «کلیات حقوق اساسی»، تهران: سمت، ۱۳۹۵
 انصاری، ولی‌الله. «کلیات حقوق اداری»، تهران: بنیاد حقوقی میزان، ۱۳۷۸



رده:حقوق
رده:علوم سیاسی