سحاب اصفهانی

سحاب اصفهانی، (میرزا سید محمد) فرزند سید احمد هاتف اصفهانی اصلآ از اردوباد از شهرهای زمان ایران صفوی و از شعرای عهد فتح‌علی‌شاه و از ستایشگران اوست.

سحاب به علوم نظری ایران کهن آشنا و در پزشکی و ستاره‌شناسی دارای اطلاعات کافی بوده و نزد فتح‌علی شاه مقام و احترام شایان داشته است.

 شعرهای سحاب 

سروده‌های سحاب ساده و روان و گیراست. دیوانش نزدیک به پنجهزار بیت است. وی علاوه‌بر شاعری در شعرشناسی و فنون ادبی نیز مهارت داشته و «تذکره رشحات سحاب» را به‌نام فتح‌علی شاه تألیف کرده که به‌پایان نرسانده و در سال۱۲۲۲ هجری قمری درگذشته است.

گویی سحاب خود به‌خوبی می‌دانسته است که کار شاعران درباری، به‌هم بافتن چند مصراع در ستایش کسان که مضمون آن هم غالبأ از دیگری است، تا چه پایه سبک و بی‌معنی است. نظم زیر بیزاری و شرمساری او را از شعر و شاعری به‌خوبی آشکار می‌سازد:









این غزل هم از اوست:







 منبع 

   از صبا تا نیما، یحیی آرین پور، جلد اول، چاپ هشتم، ۱۳۸۲

 پیوند به بیرون 


اصفهانی، سحاب
رده:شاعران مرد اهل ایران