موافقت‌نامه هسته‌ای غیرنظامی هند–آمریکا

موافقت نامه هسته‌ای غیرنظامی هند-آمریکا که به نام معامله هسته‌ای هم شناخته می‌شود توافقی دوجانبه بین ایالات متحده آمریکا و هند می‌باشد که تحت این قرارداد آمریکا امکان دستیابی هند به فناوری هسته‌ای غیرنظامی وسوخت هسته‌ای در ازای بازرسی آژانس بین‌المللی انرژی اتمی از نیروگاه‌های هسته‌ای هند را فراهم می‌کند.
بنا بر نظر شرکت انرژی اتمی هند بااجرایی شدن این توافقنامه، هند می‌تواند در سال ۲۰۲۰ میلادی به تولید ۲۵٬۰۰۰ مگاواتی برق از طریق انرژی اتمی دست یابد.در اجلاس جی ۸ جرج بوش دوباره بر معامله هسته‌ای تأکید کرد
پس از امضای موافقت نامه در تاریخ ۲۷ ژوئن ۲۰۰۷،وبگاه بی‌بی‌سی گروه‌های چپ گرای مخالف حزب حاکم هند (میثاق اتحاد برای ترقی) به شدت به مخالفت با این توافقنامه پرداختند.India: Government crisis deepens over US nuclear deal این گروه‌ها توافقنامه را در جهت تخریب استقلال سیاست خارجی هند دانستند و حزب حاکم را متهم می‌کنند که بندهایی از این توافقنامه را که به بومی‌سازی برنامه هسته‌ای هند آسیب می‌زند را از رسانه‌ها مخفی کرده‌است. در ۹ ژوئن ۲۰۰۸ با خارج شدن جبهه چپحزب کمونیست هند (مارکسیست)، حزب کمونیست هند، حزب سوسیالیست انقلابی و بلوک پیشرو گرای از دولت تعداد نمایندگان حامی دولت در مجلس لوک سابای هند به ۲۷۶ نفروبگاه ایندیا تایمز(کمتر از حدنساب مورد نیاز برای تشکیل دولت) رسید. ولی دولت در تاریخ ۲۲ ژوئن با ۲۷۵ رأی موافق در مقابل ۲۶۵ رأی مخالف نمایندگان مجلس توانست رای اعتماد مجلس را به دست آورد.دولت هند رأی اعتماد گرفت وبگاه بی‌بی‌سی

 پس زمینه 
امضاءکنندگان معاهده منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای (ان پی تی) امکان تبادل فناوری هسته‌ای غیرنظامی با یکدیگر و تأمین سوخت هسته‌ای به وسیله گروه تأمین هسته‌ای را در ازای نظارت آژانس بین‌المللی انرژی اتمی بر فعالیت‌های هسته‌ای آنان به دست می‌آورند. کشورهای پاکستان، اسرائیل و هند این معاهده را امضاء نکرده‌اند. دلیل این گروه از کشورها این موضوع می‌باشد که معاهده به صورت تبعیض‌آمیزی کشورهای جهان را به دو گروه «دارای سلاح هسته ای» و «بدون سلاح هسته ای» تقسیم می‌کند زیرا معاهده تنها به کشورهایی که پیش از سال ۱۹۶۷ آزمایش هسته‌ای انجام دادند اجازه حفظ امکانات هسته‌ای خود را داده‌است.تکثیر سلاح‌های هسته‌ای  وبگاه "Embassy of India
پس از گسترش زرادخانه هسته‌ای چین، در سال ۱۹۷۴ هند نخستین آزمایش بمب هسته‌ای خود را انجام داد. این آزمایش «انفجار هسته‌ای صلح‌آمیز» نام‌گذاری شد زیرا دولت هند اگر چه این آزمایش را نظامی دانست ولی تنها هدف آن را بازداری از حمله کشورهای دیگر دانست. هند در مه ۱۹۹۸ ۵ آزمایش بمب اتمی دیگر انجام داد.

 عوامل امضای توافقنامه 
افزایش تقاضای برای مصرف انرژی به علت رشد اقتصادی بالا در کشورهای هند و چین باعث ایجاد تردیدهایی نسبت به تأثیر آن بر کمبود جهانی انرژی شده‌است. هند همچنان براین موضوع پافشاری می‌کند که باید قبل از امضای (ان پی تی) این کشور به عنوان یک قدرت هسته‌ای به رسمیت شناخته شود. در این توافقنامه هسته‌ای به صورت غیررسمی هند به عنوان یک قدرت هسته‌ای در نظر گرفته شده‌است. دولت جرج بوش بر این موضوع تأکید می‌کند که تغییر مصرف انرژی در هند از مصرف سوخت‌های فسیلی به سوخت هسته‌ای باعث اطمینان از تأمین سوخت فسیلی برای آمریکا می‌شود. همچنین دولت آمریکا این موضوع را مطرح کرده‌است که حمایت از هند به عنوان یک قدرت هسته‌ای با دمکراسی پایدار بر کشورهایی همچون پاکستان ارجحیت دارد. هدف دیگر دولت آمریکا از این توافقنامه به دست آوردن سهمی در بازار ۱۵۰ میلیارد دلاری انرژی اتمی در دردهه آینده هند با توجه به رشد بالای اقتصادی این کشور می‌باشد.دولت بوش از معمله اتمی حمایت می‌کند وبگاه واشینگتن پست تولید برق از انرژی اتمی در هند از میزان ۴٬۰۰۰ مگاوات برق به ۲۰٬۰۰۰ مگاوات در سال ۲۰۲۰ خواهد رسید.
محمد البرادعی طی اظهاراتی دربارهٔ این توافقنامه اعلام کرد که این قرارداد ممکن است منجر به ورود هند به رژیم منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای شود.همکاری هسته‌ای هند آمریکا گسترش می‌یابد وبگاه واشینگتن پست
در حالیکه هند با دارابودن بیش از ۲۵٪ از ذخایر توریم جهان از این لحاظ خود کفا می‌باشدخلاصه اطلاعات - توریم  وبگاه. World Nuclear Association ولی در صد ناچیزی(۱٪) از ذخایر اورانیوم جهان را داراست"UIC Nuclear Issues Briefing Paper #75 - Supply of Uranium  مرکز اطلاعات اورانیوم در نتیجه دولت هند با این توافقنامه می‌تواند مواد مورد نیاز خود را به وسیله آمریکا بدست آورد.

<P align=center>امضاءکنندگان معاهده منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای (ان پی تی) امکان تبادل فناوری هسته‌ای غیرنظامی با یکدیگر و تأمین سوخت هسته‌ای به وسیله گروه تأمین هسته‌ای را در ازای نظارت آژانس بین‌المللی انرژی اتمی بر فعالیت‌های هسته‌ای آنان به دست می‌آورند. کشورهای پاکستان، اسرائیل و هند این معاهده را امضاء نکرده‌اند. دلیل این گروه از کشورها این موضوع می‌باشد که معاهده به صورت تبعیض‌آمیزی کشورهای جهان را به دو گروه «دارای سلاح هسته ای» و «بدون سلاح هسته ای» تقسیم می‌کند زیرا معاهده تنها به کشورهایی که پیش از سال ۱۹۶۷ آزمایش هسته‌ای انجام دادند اجازه حفظ امکانات هسته‌ای خود را داده‌است.
پس از گسترش زرادخانه هسته‌ای چین، در سال ۱۹۷۴ هند نخستین آزمایش بمب هسته‌ای خود را انجام داد. این آزمایش «انفجار هسته‌ای صلح‌آمیز» نام‌گذاری شد زیرا دولت هند اگر چه این آزمایش را نظامی دانست ولی تنها هدف آن را بازداری از حمله کشورهای دیگر دانست. هند در مه ۱۹۹۸ ۵ آزمایش بمب اتمی دیگر انجام داد.

 عوامل امضای توافقنامه 
افزایش تقاضای برای مصرف انرژی به علت رشد اقتصادی بالا در کشورهای هند و چین باعث ایجاد تردیدهایی نسبت به تأثیر آن بر کمبود جهانی انرژی شده‌است. هند همچنان براین موضوع پافشاری می‌کند که باید قبل از امضای (ان پی تی) این کشور به عنوان یک قدرت هسته‌ای به رسمیت شناخته شود. در این توافقنامه هسته‌ای به صورت غیررسمی هند به عنوان یک قدرت هسته‌ای در نظر گرفته شده‌است. دولت جرج بوش بر این موضوع تأکید می‌کند که تغییر مصرف انرژی در هند از مصرف سوخت‌های فسیلی به سوخت هسته‌ای باعث اطمینان از تأمین سوخت فسیلی برای آمریکا می‌شود. همچنین دولت آمریکا این موضوع را مطرح کرده‌است که حمایت از هند به عنوان یک قدرت هسته‌ای با دمکراسی پایدار بر کشورهایی همچون پاکستان ارجحیت دارد. هدف دیگر دلت آمریکا از این توافقنامه به دست آوردن سهمی در بازار ۱۵۰ میلیارد دلاری انرژی اتمی در دردهه آینده هند با توجه به رشد بالای اقتصادی این کشور می‌باشد. تولید برق از انرژی اتمی در هند از میزان ۴٬۰۰۰ مگاوات برق به ۲۰٬۰۰۰ مگاوات در سال ۲۰۲۰ خواهد رسید.
محمد البرادعی طی اظهاراتی دربارهٔ این توافقنامه اعلام کرد که این قرارداد ممکن است منجر به ورود هند به رژیم منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای شود.
در حالیکه هند با دارابودن بیش از ۲۵٪ از ذخایر توریم جهان از این لحاظ خود کفا می‌باشد ولی در صد ناچیزی(۱٪) از ذخایر اورانیوم جهان را داراست در نتیجه دولت هند با این توافقنامه می‌تواند مواد مورد نیاز خود را به وسیله آمریکا بدست آورد.

 موافقت نامه 
در ۲ مارس ۲۰۰۶ جرج بوش و مانموهان سینگ مواقت نامه غیرنظامی هسته‌ای را در دهلی نو امضاء کردند پیش زمینه این موافقت نامه در اجلاس مشترک دو کشور در واشینگتن در سال ۲۰۰۵ ایجاد شد.بوش وسینگ توافقنامه هسته‌ای را امضا کردند  وبگاه USINFO
کاخ سفید این توافقنامه را یک پیروزی بزرگ برای ابتکار عمل در سیاست خارجی دولت جرج بوش محسوب کرد. در ۳ آگوست ۲۰۰۷ متن کامل این توافق‌نامه منتشر شد.مجلس آمریکا به قرار داد هسته‌ای رأی داد  وبگاه The Hindu

 منابع 

رده:اشاعه هسته‌ای
رده:انرژی در هند
رده:پیمان‌نامه‌های انرژی
رده:پیمان‌نامه‌های فناوری هسته‌ای
رده:تاریخ هسته‌ای ایالات متحده آمریکا
رده:تاریخ هسته‌ای هند
رده:روابط هند و ایالات متحده آمریکا
رده:ریاست‌جمهوری جرج دابلیو. بوش
رده:سیاست خارجی هندوستان
رده:سیاست هند
رده:فناوری هسته‌ای
رده:فناوری هسته‌ای در هند
رده:قانون در ۲۰۰۶ (میلادی)
رده:کنترل تسلیحات
رده:معاهده‌های انرژی در ایالات متحده آمریکا
رده:معاهده‌های انرژی در هند
رده:هند مستقل
رده:قانون ایالات متحده آمریکا در ۲۰۰۶ (میلادی)
رده:معاهده‌های ۲۰۰۶ (میلادی)
رده:پیمان‌های دو سویه ایالات متحده آمریکا