هندبال

هندبال  ورزشی گروهی است. این ورزش ترکیبی از سرعت، استقامت، تکنیک و استراتژی است و به همین دلیل، برای بازیکنان و تماشاگران جذابیت خاصی دارد. هندبال به‌طور رسمی در اوایل قرن بیستم در اروپا توسعه یافت و به تدریج به سایر نقاط جهان گسترش یافت.

هندبال در ابتدا به عنوان یک بازی تفریحی در کشورهای اسکاندیناوی و آلمان آغاز شد. در سال ۱۹۱۷، قوانین رسمی این بازی توسط یک معلم ورزش آلمانی به نام «کونراد کوچ» تدوین شد. در سال ۱۹۳۶، هندبال به عنوان یک ورزش رسمی در المپیک تابستانی برلین معرفی شد و از آن زمان به تدریج به یک ورزش جهانی تبدیل گردید.

از این هفت بازیکن، یک نفر به عنوان دروازه‌بان جلوی دروازه می‌ایستد. در ورزش هندبال بازیکنان برای کسب امتیاز باید توپ را درون دروازهٔ حریف جای دهند. در این ورزش از دست برای پاس دادن و شوت کردن استفاده می‌شود. در هندبال تیمی برنده است که تعداد گل بیشتری بزند. این بازی در اواخر قرن نوزدهم میلادی در دانمارک ابداع گردید. شکل امروزی و استانداردشده هندبال در ۲۹ اکتبر ۱۹۱۷ در آلمان معرفی شد و این روز به عنوان روز تولد هندبال در نظر گرفته می‌شود.

مدت استاندارد بازی هندبال دو نیمهٔ ۳۰ دقیقه‌ای است. هندبال داخل سالن، هندبال روی چمن، هندبال ساحلی، هندبال چکی، هندبال آمریکایی و هندبال گیلیک، انواع مختلف هندبال هستند. به هندبالی که به صورت امروزی و در داخل سالن انجام می‌شود، هندبال تیمی، هندبال المپیکی و هندبال اروپایی نیز می‌گویند. هندبال روی چمن و هندبال چکی از انواع خارج سالنی هستند که در گذشته بیشتر مرسوم بوده‌اند. نوع دیگر هندبال که در ساحل‌ها برگزار می‌گردد، هندبال ساحلی یا شن‌بال  است. هندبال آمریکایی و گیلیک نیز شکل و روش کاملاً متفاوتی با هندبال مرسوم و المپیکی دارند. ورزش هندبال ورزشی سریع و دارای برخوردهای بدنی فراوان است.

هندبال مردان نخستین بار در بازی‌های المپیک در المپیک تابستانی ۱۹۳۶ برلین در فضای باز و در المپیک تابستانی ۱۹۷۲ در مونیخ در داخل سالن بازی شد. هندبال از آن زمان به یک ورزش المپیکی تبدیل شده است. هندبال زنان نیز در المپیک تابستانی ۱۹۷۶ به رشته‌های المپیکی افزوده شد.

فدراسیون بین‌المللی هندبال در سال ۱۹۴۶ تشکیل شد و تا سال ۲۰۱۶، تعداد ۱۹۷ فدراسیون عضو دارد. این ورزش در اروپا محبوبیت بیشتری دارد و کشورهای اروپایی از سال ۱۹۳۸ همگی مدال‌ها را به‌جز یک مدال در مسابقات قهرمانی مردان جهان کسب کرده‌اند. در مسابقات جهانی زنان تنها دو کشور غیراروپایی مدال کسب کرده‌اند: کره جنوبی و برزیل. این ورزش همچنین در شرق آسیا، شمال آفریقا و بخش‌هایی از آمریکای جنوبی از محبوبیت بالایی برخوردار است.

 توضیحات 
بندانگشتی|چپ|250px|تصویری از دیدار هندبال فرانسه و جمهوری چک در مسابقات قهرمانی اروپا، سال ۲۰۱۰

 قوانین 
هندبال معمولاً بین دو تیم با هفت بازیکن برگزار می‌شود که شامل شش بازیکن میدان و یک دروازه‌بان است. هدف اصلی هر تیم این است که توپ را به دروازه حریف بیندازند و در عین حال از گل خوردن جلوگیری کنند. زمین بازی مستطیلی شکل است و دروازه‌هایی در هر انتها دارد. قوانین هندبال در مجموعه قوانین فدراسیون جهانی هندبال ارائه شده‌اندقانون‌های هندبال و شامل موارد زیر است:
 زمان بازی: هر مسابقه به دو نیمه ۳۰ دقیقه‌ای تقسیم می‌شود و بین آن‌ها یک وقفه ۱۰ دقیقه‌ای وجود دارد.
 تعداد تعویض‌ها: تیم‌ها می‌توانند به‌طور نامحدود تعویض انجام دهند، به شرطی که بازیکنان در ناحیه مخصوص تعویض قرار بگیرند.
 خطاها: بازیکنان مجاز به برخورد فیزیکی با حریف نیستند و هرگونه خطا ممکن است منجر به اخطار یا اخراج بازیکن شود.

 مشخصات زمین بازی 
بندانگشتی|250px|ابعاد زمین هندبال
بازی هندبال در زمینی به ابعاد ۲۰ در ۴۰ متر انجام می‌شود که در مرکز دو انتها، یک دروازه قرار دارد. یک محدوده نیم‌دایره در اطراف دروازه به فاصله شش متر از آن وجود دارد که محوطه دروازه نامیده می‌شود. همچنین یک خط‌چین در فاصله نه متری دروازه کشیده می‌شود که محل پرتاب آزاد را مشخص می‌کند.

 مشخصات دروازه 
ابعاد دروازه هندبال، ۳×۲ متر است و باید به صورت ایمنی به زمین یا دیوار پشت خود متصل شود. محیط تیرهای دروازه، ۷ متر است. دروازه باید دارای تور باشد و به گونه‌ای ساخته شود که توپ پس از ورود به دروازه در حالت معمول، از دروازه خارج نشود.

 مدت بازی 
بازی هندبال در دو زمان سی دقیقه‌ای انجام می‌شود. زمان استراحت بین دو نیمه، ۱۰ دقیقه است. تیم‌ها پس از پایان نیمه اول، زمین و نیمکت خود را عوض می‌کنند. در صورتی که بازی به تساوی برسد و نیاز باشد که یک تیم به عنوان برنده اعلام شود (مثلاً در مرحله حذفی)؛ بازی در حداکثر دو وقت اضافی که مدت هرکدام دو وقت ۵ دقیقه‌ای است، دنبال می‌شود. اگر پس از وقت‌های اضافی نیز برنده مشخص نشد، ضربات پنالتی (که مشابه با فوتبال است) مشخص‌کننده تیم برنده خواهد بود.

داور می‌تواند در شرایط مشخصی، زمان بازی را متوقف کند. این شرایط، شامل مصدومیت بازیکنان، جریمه شخصی و تمیز کردن زمین می‌باشد.

از سال ۲۰۱۲ هر تیم می‌تواند در هر بازی سه وقت استراحت درخواست کند (در هر نیمه، حداکثر دو وقت استراحت) که مدت هر وقت استراحت، یک دقیقه است. تنها تیمی که توپ را در اختیار دارد، قادر به درخواست وقت استراحت است و در زمان وقت استراحت نیز زمان بازی متوقف می‌شود.

 جریمهٔ شخصی 
در این بازی، کارت زرد وجود دارد که کارت زرد دوم به معنای اخراج موقت است. مدت اخراج موقت در هندبال ۲ دقیقه است و بعد از این مدت بازیکن دوباره به زمین بازمی‌گردد. هر ۳ اخراج ۲ دقیقه‌ای، اخراج کامل از بازی را به همراه دارد که داور آن را با کارت قرمز نشان می‌دهد. یک خطای مرسوم که اسم آن، خط می‌باشد و بازیکن حق ورود به محوطه شش متر دروازه‌بان را ندارد. در هندبال انواع خطاهای دیگری نیز وجود دارد برای مثال خطای رانینگ (Running) این خطا بدین گونه است که بازیکن صاحب توپ پس از طی سه گام خود بدون زمین زدن توپ که مجاز است، اگر یک گام دیگری بردارد در این هنگام داور خطای رانینگ او را گرفته و مالکیت توپ عوض می‌شود؛ و خطای دبل اینکه توپ را به زمین زده و بعد بگیریم و سپس دوباره این کار را تکرار کنیم داور خطا می‌گیرد و توپ را به تیم مقابل می‌دهد.

 داوران 
یک مسابقهٔ هندبال توسط دو داور با قدرت برابر قضاوت می‌شود. برخی از نهادهای ملی در موارد خاص در کوتاه مدت اجازه بازی با یک داور را می‌دهند. اگر داوران در هر موقعیتی با هم اختلاف نظر داشته باشند، تصمیم بر توافق دوجانبه در یک تایم‌اوت کوتاه گرفته می‌شود. داوران موظفند «بر اساس مشاهدات خود از حقایق» تصمیم‌گیری کنند.Official rules, rule 17:11 است و تنها در صورت عدم رعایت قوانین، قابل تجدید نظر است.

داوران به‌صورت مورب در یک راستا قرار دارند تا هر کدام بتوانند یک خط کناری را مشاهده کنند. بسته به موقعیت آن‌ها، یکی داور زمین و دیگری داور گل نامیده می‌شود. این موقعیت‌ها به موقعیت توپ بستگی دارد و متناوب است. داوران تقریباً هر ۱۰ دقیقه موقعیت خود را به‌صورت فیزیکی عوض می‌کنند (تبادل طولانی) و هر پنج دقیقه یک بار تغییر سمت می‌دهند (تبادل کوتاه).

داوران اصلی توسط یک داور شمارندهٔ گل‌ها و یک داور کنترل کنندهٔ زمان، همراهی می‌شوند که به ترتیب به کارهای رسمی مانند پیگیری گل‌ها و تعلیق‌ها یا زمان شروع و توقف‌ها می‌پردازند. آن‌ها همچنین نیمکت‌ها را زیر نظر دارند و اشتباهات تعویضی را به داوران اطلاع می‌دهند. میز آن‌ها بین دو ناحیهٔ بازیکنان ذخیره است.

 توپ 
توپ هندبال کروی است و باید از چرم یا مواد مصنوعی ساخته شود. داشتن سطح براق و لغزنده مجاز نیست. از آن‌جایی که قرار است توپ با یک دست گرفته شود، اندازه‌های رسمی آن بسته به سن و جنسیت تیم‌های شرکت کننده متفاوت است.

 تکنیک و استراتژی 
تکنیک‌های هندبال شامل پاس دادن، شوت زدن، دریبل کردن و دفاع کردن است. هر کدام از این تکنیک‌ها نیاز به تمرین و مهارت دارد. استراتژی‌های بازی نیز به نوع تیم و سبک بازی آن بستگی دارد. برخی از تیم‌ها به بازی تهاجمی و فشار بالا روی حریف متمایل هستند، در حالی که دیگران ممکن است روی دفاع منسجم و استفاده از ضد حملات تمرکز کنند.

 جستارهای وابسته 
 فدراسیون بین‌المللی هندبال
 هندبال ساحلی
 هندبال روی چمن
 هندبال چکی

 منابع 




 پیوند به بیرون 

 فدراسیون بین‌المللی هندبال

رده:ورزش‌های ابداع‌شده در آلمان
رده:ورزش‌های ابداع‌شده در دانمارک
رده:ورزش‌های المپیک تابستانی
رده:ورزش‌های با توپ
رده:ورزش‌های تیمی
رده:ورزش‌های سالنی
هندبال