جدول علائم ریاضی به ترتیب تاریخ اختراع

جدول زیر بسیاری از علائم متداول در ریاضیات را به ترتیب تاریخ اختراع یا تاریخ استفاده نشان داده‌است.

+علامت‌های ریاضی علامت نام تاریخ اولین استفاده اولین نویسنده‌ای که علامت را استفاده کرده‌است. +جمع ۱۳۶۰ (میلادی)نیکل اورسم −تفریق ۱۴۸۹ (میلادی) (اولین ظهور علائم در چاپ) ژوهان ویدمن √ ریشهٔ دوم ۱۵۲۵ (میلادی) (بدون سرکش روی رادیکال) کریستف رودلف (…)پرانتز (برای گروهبندی اولویت دار) ۱۵۴۴ (میلادی) (در یادداشتهای دستنویس) میشائل اشتیفل ۱۵۵۶ (میلادی) نیکولو تارتالیا =مساوی ۱۵۵۷ (میلادی) رابرت ریکورد ×ضرب ۱۶۱۸ (میلادی) ویلیام اوترد ±علامت مثبت-منفی ۱۶۲۸ (میلادی) ∷ تناسب n√  رادیکال (برای ریشهٔ nام) ۱۶۲۹ (میلادی) آلبر ژیرار <>بزرگتر و کوچکتر ۱۶۳۱ (میلادی) توماس هریوت xy توان ۱۶۳۶ (میلادی) (استفاده از اعداد رومی به عنوان توان) جیمز هیوم ۱۶۳۷ (میلادی) (به شکل فعلی) رنه دکارت √ ̅ رادیکال (برای ریشهٔ دوم) ۱۶۳۷ (میلادی) (با سرکش بالای رادیکال) رنه دکارت % درصد ۱۶۵۰ (میلادی) نامعلوم ÷ تقسیم ۱۶۵۹ (میلادی) یوهان رآن ∞بی نهایت ۱۶۵۵ (میلادی) جان والیس ≤≥ بزرگتر مساوی و کوچکتر مساوی ۱۶۷۰ (میلادی) (با خط افقی روی علامت نامساوی) ۱۷۳۴ (میلادی) (با دو تا خط افقی زیر علامت نامساوی) پیر بوگر dدیفرانسیل ۱۶۷۵ (میلادی) گوتفرید لایبنیتس ∫انتگرال :دو نقطه (برای تقسیم) ۱۶۸۴ (میلادی)) · نقطه (برای ضرب) ۱۶۹۸ (میلادی)/ [خط مورب (اسلش) (برای تقسیم) ۱۷۱۸ (میلادی) (اقتباس از خط کسری اختراع شده توسط ریاضی‌دانان مسلمان در قرن ۱۲ میلادی) توماس تووینگ ≠ نامساوی نامعلوم لئونارد اویلر ∑زیگما یا سیگما ۱۷۵۵ (میلادی) ∝ تناسب ۱۷۶۸ (میلادی) ویلیام امرسون ∂ دیفرانسیل جزئی ۱۷۷۰ (میلادی) مارکی دو کندورسه x′پریم (برای مشتق) لئونارد اویلر ≡همنهشتی یا همانی (برای روابط متجانس (هم ارز)) ۱۸۰۱ (میلادی) (اولین ظهور در چاپ، استفاده شده در نوشته‌های شخصی گاوس قبل از این تاریخ) کارل فریدریش گاوس [x] جزء صحیح ۱۸۰۸ (میلادی) ∏حاصل ضرب ۱۸۱۲ (میلادی) !فاکتوریل ۱۸۰۸ (میلادی) کریستین کرامپ ⊂⊃شمول مجموعه (زیرمجموعه و فرامجموعه) ۱۸۱۷ (میلادی) جوزف گرگون ۱۸۹۰ (میلادی) ارنست شرودر |…|قدر مطلق ۱۸۴۱ (میلادی) کارل وایرشتراسدترمینان ماتریسآرتور کیلی ‖…‖ نمایش ماتریس ۱۸۴۳ (میلادی) ∇ نابلا (برای دیفرانسیل برداری) ۱۷۴۶ (میلادی) (سابقاً به عنوان عملگری چند منظوره توسط همیلتون استفاده می‌شده‌است) ویلیام همیلتون ∩∪ اشتراک و اجتماع ۱۸۸۸ (میلادی) جوزپه پینو ∈عضویت ۱۸۹۴ (میلادی) ∃سور وجودی ۱۸۹۷ (میلادی) ℵ اِلف (برای عدد اصلی (cardinal number)مجموعه‌های نامحدود) ۱۸۹۳ (میلادی) گئورگ کانتور {…} کمانک (برای نمایش مجموعه) ۱۸۹۵ (میلادی) ℕ N دو خطی (برای مجموعهٔ اعداد طبیعی) جوزپه پینو · نقطه (برای ضرب داخلی) ۱۹۰۲ (میلادی) جوسایا ویلارد گیبز؟ × ضرب (برای ضرب خارجی) ∨ یای منطقی (OR منطقی) ۱۹۰۶ (میلادی) برتراند راسل (…) نمایش ماتریس ۱۹۰۹ (میلادی) جرارد کووالسکی […]  ۱۹۱۳ (میلادی) کاتبرت ادموند کولییس ∮ انتگرال بسته ۱۹۱۷ (میلادی) آرنولد سامرفلد ℤ Z دوخطی (برای مجموعه اعداد صحیح) ۱۹۳۰ (میلادی) ادموند لانداو دههٔ ۱۹۳۰ (میلادی) گروه نیکلا بورباکی ℚ Q دو خطی (برای مجموعه اعداد گویا) ∀سور عمومی ۱۹۳۵ (میلادی) گرهارد گنتسن ∅ مجموعهٔ تهی ۱۹۳۹ (میلادی) آندره وی / نیکلا بورباکی ℂ C دو خطی (برای مجموعه اعداد مختلط) ناتان جاکوبسون → پیکان (فلش) (برای نمایش تابع) ۱۹۳۶ (میلادی) (برای تفکیک اشکال عناصر خاص) اویستین اوره ۱۹۴۰ (میلادی) (به شکل فعلی f: X → Y) ویلتورد هورویز ⌊x⌋  'جزء صحیح ۱۹۶۲ (میلادی) کنت ای آیورسن ∎ انتهای اثبات نامعلوم پاول هالموس ~

مَدَّک
|-χایکساسپانیایی ها؟

 جستارهای وابسته 

 فهرست نمادهای ریاضی

 منابع 


رده:گاه‌شمار ریاضیات
رده:فهرست‌های ریاضی
رده:نشانه‌گذاری ریاضی
رده:نمادهای ریاضی