شر

شَر یا بَدی در برابر خیر یا نیکی، مفهومی نزدیک به بی اخلاقی است  در فلسفه اخلاق خیر به وجود، وجود مطلوب و لذت؛ و شر به عدم، فقدان کمال و درد و رنج تعریف شده است.جعفر سبحانی و محمد محمدرضایی، اندیشه اسلامی ۱، صفحهٔ ۱۲۲ این سؤال که آیا شر نسبی، مطلق یا موهوم است به چهار دیدگاه متقابل منجر می‌شود: مطلق گرایی اخلاقی، نسبی‌گرایی اخلاقی، اخلاق‌ستیزی و جهانی‌گرایی اخلاقی. 

 دسته‌بندی شر 
در یک تقسیم‌بندی متداول، شر را از جهت مصداق به دو دسته تقسیم می‌کنند:شر اخلاقی و شر طبیعی. شر اخلاقی، شری است که مستقیماً در نتیجه عمل ناپسند انسانی به وجود می‌آید؛ مانند قتل، دزدی، غارت و تجاوز. همچنین زلزله، آتشفشان، سیل، طوفان و امراض لاعلاج نیز نمونه‌هایی از شرور طبیعی هستند.نایجل واربرتون، الفبای فلسفه، صفحهٔ ۴۱

لایبنیتس شرور را سه دسته می‌داند:
 شر اخلاقی یا خطا
 شر طبیعی یا فیزیکی: رنج‌هایی که بر موجود عاقل و حساس وارد می‌شوند.
 شر فلسفی یا متافیزیکی: تمام موجودات به جز خدا مصداق این نوع شر هستند، زیرا دارای نقص وجودی می‌باشند.

در تقسیم‌بندی دیگری، می‌توان شرور را در چهار گروه جای داد:
 شر اخلاقی یا خطا
 شر طبیعی یا فیزیکی
 شر فلسفی یا متافیزیکی
 شر احساسی یا عاطفی: حالات ناخوشایند روانی که بر اثر برخورد با سه قسم دیگر شرور، بر بشر عارض می‌شوند؛ همچون درد، رنج، غم و ناکامی.عسکری سلیمانی امیری، نقد برهان ناپذیری وجود خدا، صفحهٔ ۳۲۵

 جستارهای وابسته 
 مسئله شر
 خیر و شر
 شر پیرامون

 پانویس 

رده:جرم
رده:چالش‌های اخلاقی
رده:فلسفه اجتماعی
رده:فلسفه اخلاق
رده:فلسفه دین
رده:فلسفه مذهبی
رده:گناه
رده:مفهوم‌های فلسفی مذهبی
رده:مفهوم‌های اخلاقی
رده:ارزش