چنگ‌میان

چنگ‌میان عطایان یکی از روستاهای شهرستان آمل در استان مازندران است. این روستا با طبیعت سرسبز، رودخانه‌ها و فرهنگ اصیل مردمش، مقصدی دل‌انگیز برای گردشگران و علاقه‌مندان به زندگی روستایی محسوب می‌شود.

 موقعیت جغرافیایی 
چنگ‌میان عطایان در بخش مرکزی شهرستان آمل و دهستان دشت‌سر واقع شده است. این روستا در فاصله حدود ۱۵ کیلومتری شرق شهر آمل قرار دارد و دسترسی به آن از طریق جاده‌های محلی آسان است.
 عرض جغرافیایی: ۳۶°۲۴′۲۸″ شمالی
 طول جغرافیایی: ۵۲°۳۰′۲۱″ شرقی

 تاریخچه 
چنگ‌میان عطایان قدمتی طولانی دارد و مردمان آن نسل‌به‌نسل در این منطقه زندگی کرده‌اند. فرهنگ روستا و آداب و رسوم مردم، بازتابی از تاریخ و هویت شمال ایران است و همچنان تا امروز حفظ شده است.

 طبیعت و آب‌وهوا 
روستا در منطقه‌ای دشت‌مانند و حاصلخیز واقع شده و آب‌وهوای معتدل و مرطوب دارد. رودخانه‌های کوچک و باغ‌های میوه، به‌ویژه مرکبات و برنج‌زارها، زیبایی و ارزش کشاورزی چنگ‌میان را دوچندان کرده‌اند.

 فرهنگ و مردم 
مردم چنگ‌میان به زبان مازندرانی و فارسی سخن می‌گویند و اکثراً مسلمان و شیعه مذهب هستند. سبک زندگی سنتی، مراسم مذهبی و جشن‌های محلی، جلوه‌ای از فرهنگ غنی منطقه را نشان می‌دهد.

 جاذبه‌های گردشگری 
چنگ‌میان عطایان با چشم‌اندازهای سبز، کوه‌های اطراف و رودخانه‌های خروشان، مکان مناسبی برای طبیعت‌گردی، عکاسی و پیاده‌روی است. همچنین، باغ‌ها و زمین‌های کشاورزی، تجربه‌ای اصیل از زندگی روستایی شمال ایران را برای بازدیدکنندگان فراهم می‌کند.

 جمعیت 
براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت روستا حدود ۴۴۳ نفر (۱۱۱ خانوار) بوده است. جمعیت کوچک اما صمیمی، ساختار اجتماعی منسجمی ایجاد کرده است.

 منابع 
 سرشماری مرکز آمار ایران، سال ۱۳۸۵
 روستاهای شهرستان آمل

 جمعیت 
این روستا در دهستان دشت‌سر شرقی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۴۳ نفر (۱۱۱خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران

مزار اکبر محمدی ، فعال حقوق دانشجویی ایران که در جریانات ۱۸ تیر ۱۳۷۸ دستگیر و شکنجه شد، پس از مرگ در زندان اوین بر اثر اعتصاب غذای خشک، در این روستا به خاک سپرده شد.

 منابع 

 معنی چنگ میان در لغت نامه دهخدا 
چنگ میان. [ چ َ ] (اِخ ) دهی است از دهستان دشت سر بخش مرکزی شهرستان آمل. در 12 هزارگزی خاور آمل و دو هزارگزی جنوب راه شوسه ٔ آمل به بابل واقع است. دشت و معتدل و مرطوب و مالاریائی است و 290 تن سکنه دارد. اهالی آن شیعه اند و به مازندرانی و فارسی تکلم کنند. از گرمرود هراز مشروب میشود. محصولش برنج، صیفی و حبوبات است. شغل اهالی زراعت وراهش مالرو است. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 3).

چنگ میان