افرایم سوری

افرایم یا افرام سوری (حدود ۳۰۶ – ۳۷۳ میلادی) کشیش، الهی‌دان و شاعر سدهٔ چهارم میلادی و در منابع مسیحی ملقب به چنگ روح‌القدس است.

 پیش‌زمینه 
پدران کلیسا، همه یونانی و لاتینی‌زبان نبودند. در سدهٔ دوم ایمان مسیحی به قلمرو سوری‌زبانِ پادشاهی اوسروهنOsrhoene گسترش یافت که پایتخت آن اِدِساEdessa بود. بَردَیصانBardesanes پیشوای برجستهٔ کلیسای سدهٔ دوم سوریه، و از مخالفین گنوسیسم بود اما دیدگاه‌های او آن‌قدر مبهم بود که بدان ظن بدعت می‌رفت. در این دوران پادشاه آبگارAbgar نهم که در سال ۲۱۲ درگذشت، مسیحی شد. در سدهٔ سوم، این پادشاهی جزو قلمرو امپراتوری روم شد و ارتباط بین مسیحیت سوری در اِدسا و مسیحیت یونانیِ انطاکیه، تحکیم یافت.

 زندگی 
افرایمEphrem در آغاز سدهٔ چهارم میلادی در نصیبینNisibis حوالی مرز شاهنشاهی ساسانی چشم به جهان گشود. یعقوبJames اسقف نصیبین، افرایم را تعمید داد و تا زمان مرگ خود در ۳۳۸ او را تحت آموزش داشت. یعقوب از پیشوایان زهد و ریاضت بود (ریاضت مبتنی بر نفی جهان و پذیرش فقر و تجرد) و افرایم نیز به سلک راهبان درآمد. افرایم در نصیبین تدریس می‌کرد. پارس‌ها بارها شهر را مورد حمله قرار دادند و بالاخره در سال ۳۶۳ آن را تصرف کردند. افرایم نیز به همراه بسیاری دیگر از مسیحیان به شهر اِدِسا رفت و تا زمان مرگ خود در سال ۳۷۳، در آنجا آموزش می‌داد. افرایم نویسندهٔ برجستهٔ کلیسای سوری است. او تفسیرهایی بر کتابِ مقدس نوشت، همچنین موعظات و آثاری در مورد اصول بنیادین مسیحیت در مقابله با بدعت‌ها، و نیز سرودهایی به نگارش درآورد. او به‌عنوان شاعر بسیار مورد احترام بود و «چنگ روح‌القدس» لقب گرفت. آثار او عمدتاً به زبان‌های یونانی و ارمنی ترجمه شدند.

 نمونه آثار 

 پانویس 

 منابع 
 تاریخ تفکر مسیحی / اثر «پروفسور تونی لین»، انتشارات ایلام ۲۰۰۸

رده:آرامی‌ها
رده:الهی‌دانان مسیحی سده ۴ (میلادی)
رده:الهی‌دانان مسیحی
رده:اهالی روم در سده ۴ (میلادی)
رده:اهالی سده ۴ (میلادی)
رده:پدران کلیسا
رده:پزشکان کلیسا
رده:درگذشتگان ۳۷۳ (میلادی)
رده:زادگان ۳۰۶ (میلادی)
رده:ضدگنوستیسیسم
رده:عارفان مسیحی
رده:قدیسان اهل سوریه
رده:قدیسان کلیسای ارتدکس شرقی
رده:قدیسان کلیسای آنگلیکان
رده:قدیسان کلیسای ارتدکس سریانی
رده:قدیسان مسیحی در سده ۴ (میلادی)
رده:نویسندگان سده ۴ (میلادی)
رده:نویسندگان سریانی