آمنه‌خانم قزوینی

آمنه‌خانم قزوینی، (۱۲۰۲–۱۲۶۹) شاعر و مدرس دینی، از زنان عالم و فقیه قرن سیزده قمری است. او  قصیده‌ای بلند در چهارصدوهشتاد بیت از زبان زینب کبری در واقعه کربلا سروده است. دخترش طاهره قرةالعین نیز عالم مشهوری بود و الگوی زن در بهائیت محسوب می‌شود. طاهره اولین زن ایرانی بود که بعد از اسلام کشف حجاب کرد.

زندگی
آمنه‌خانم قزوینی در ۱۲۰۲ در خانواده‌ای از علمای مذهبی به دنیا آمد. او دختر شیخ سیدمحمدعلی قزوینی (پسر سیدحسین قزوینی) و بانویی به نام فاطمه (دختر سیدمحمدمهدی بحرالعلوم) بود. پدربزرگ‌های او و نیز برادرش عبدالوهاب قزوینی (پدر علامه قزوینی از فقها و علمای بنام آن دوران بودند.

آمنه‌خانم در ۱۷سالگی با ملامحمدصالح برغانی که از علمای وقت بود ازدواج کرد و پس از درس آموختن از علمای بزرگ زمان خود و با اجازه رسمی آن‌ها که درجه اجتهاد او را تأیید می‌کردند در قزوین و سپس کربلا کلاس درس علوم دینی دایر کرد.

او مادر ربابه خانم و طاهره قرةالعین و عمهٔ علامه محمد قزوینی بود.

 پانویس 

 منابع 



رده:اهالی قزوین
رده:سادات حسینی
رده:درگذشتگان ۱۲۶۹ (قمری)
رده:روحانیان شیعه سده ۱۳ (قمری)
قزوینی
رده:شاعران زن اهل ایران
رده:عالمان شیعه
رده:فقیهان زن شیعه دوازده‌امامی