واپسین انسان

واپسین انسان () اصطلاحی است که از سوی فریدریش نیچه در کتاب چنین گفت زرتشت بیان شده‌است. مفهوم مورد نظر نیچه از «واپسین انسان»، خوارشمردنی‌ترین کسان است و کسانی که حقیرتر از انسان هستند.

 مفهوم واپسین انسان 
در کتاب چنین گفت زرتشت پس از آنکه نیچه در چهار بند آغازین پیشگفتار، رسالت مهم و خطیر زرتشت را بیان می‌کند خیلی زود در بند پنجم، به این نتیجه می‌رسد که هنوز دهانی بهر این گوش‌ها نیست؛ هستند کسانی که هنوز او را در نمی‌یابند. اینجاست که او از خوار شمردنی‌ترین کسان و قابل تحقیرتر از انسان‌ها سخن به زبان می‌آورد: واپسین انسان

او در بخشی از نوشتار خود واپسین انسان را چنین توصیف می‌کند:چنین گفت زرتشت، پیشگفتار، بند پنجم

 جستارهای وابسته 
 ابرانسان
 چنین گفت زرتشت
 نیچه

 پانویس 

رده:آزمایش‌های فکری در اخلاق
رده:پوچ‌گرایی
رده:فریدریش نیچه
رده:فلسفه فریدریش نیچه
رده:مفهوم‌های فلسفی