آیه وقت معلوم

آیه ۳۸ سوره ۱۵ قرآن چنین است:

إِلیَ یَوْمِ الْوَقْتِ الْمَعْلُومِ

 ترجمه‌های مختلف فارسی 
فولادوند: تا روز [و] وقت معلوم.

طاهری: تا روز [رستاخیز] آن وقت مقرر.

آیتی: تا آن روزی که وقتش معلوم است.

 نظر مفسرین 
 تفسیر نمونه، آن را روز پایان جهان می‌داند که همه موجودات می‌میرند و تنها ذات خداوند است که می‌ماند«کل شی هالک الا وجهه» قصص:۸۸ زیرا بنابر روایتی از جعفر صادق در تفسیر برهان، ابلیس مابین دو نفخه اول و دوم می‌میرد.تفسیر نمونه، ج ۱۹: ص ۳۴۳ (نرم‌افزار نور الانوار)
 مجمع البیان، نیز وقت معلوم را آخرین روز تکلیف و نفخه اولی دانسته‌اند که همه خلایق می‌میرند.مجمع البیان؛ ج ۴:ص ۶۲۲ (نرم‌افزار نورالانوار)
 علامه طباطبایی در المیزان می‌گوید: بسیار روشن به نظر می‌رسد که «یوم وقت معلوم» غیر از «یوم » است؛ و معلوم می‌شود خدای تعالی دریغ ورزیده از اینکه او را تا قیامت مهلت دهد، و تا روز دیگری مهلت داده که قبل از روز قیامت است،ترجمه المیزان؛ ج۱۲:ص ۲۳۴ همچنین در ذیل آیه ۳۸:۸۱ می‌گوید: آن روز آخرین روزی است که بشر به وسوسه‌های ابلیس، نافرمانی خدای را می‌کند و آن روز قبل از روز قیامت و بعث است.ترجمه المیزان ۲؛ ج۱۷:ص ۳۴۶ (نرم‌افزار نورالانوار)
 تفسیر عیاشی از جعفر صادق نقل می‌کند که آن روزی است که قائم آل‌محمد گردن شیطان را می‌زند.عیاشی؛ ج۲: ص ۲۴۲ (نرم‌افزار نورالانوار)
 تفسیر شبر آن را نفخه اولی یا روز مرگ(اجل مسمی) ابلیس یا روز قیامت نام برده‌است.شبر؛ ج۱: ص ۲۶۴ (نرم‌افزار نورالانوار)

 احادیث مرتبط 
در حدیثی از جعفر صادق آمده‌است که روز وقت معلوم روزی است که رسول خدا، ابلیس را بر روی صخرهای در بیت‌المقدس ذبح می‌کند.تفسیر قمی، ج۲، ص: ۲۴۶

 پانویس 

 منابع 
 ترجمه قرآن (فولادوند)، محمد مهدی فولادوند، انتشارات دار القرآن الکریم، چاپ اول، ۱۴۱۵ ق
 قرآن مبین، علی اکبر طاهری قزوینی، انتشارات قلم، چاپ اول، ۱۳۸۰ ش
 ترجمه قرآن (آیتی)، عبدالمحمد آیتی، انتشارات سروش، چاپ چهارم، ۱۳۷۴ ش

رده:حجر (سوره)
رده:آیه‌های قرآن