صنیوت

صنیعوت یا عفّت در فرهنگِ یهود (عبری: צניעות) نخستین بار در کتاب میکاه ذکر گشته‌است.میکاه ۶:۸ در تلمود بابلی، ربّی العازر بن صدوق شرحی بر آیهٔ صنیوت از کتاب میکاه نوشت و آن را با مفهوم عفت همراه کرد. (رساله سُکّه ۴۹:۳) شرایع یهودیت در واقع مردان و زنان یهودی را به پوشانیدن بدنشان امر کرده‌است. بر اساس هلاخا بر زنان واجب است که موی سر را بپوشانندشولحان عاروخ ۱۴:۴۴:۲؛ بر مردان نیز جایز نبود که سرناپوشیده چهار ذراع راه بروند یا تورات را تلاوت کنند.شولحان عاروخ ۳:۴۶:۲ هر چند پوشش سر مردان بیشتر نمادی از تقوای الهی تلّقی می‌شد و از قوانین صنیوت دانسته نمی‌شد. بر اساس تورات، شنیدن صدای آواز زنان عروه یا برهنگی دانسته می‌شود.نشیدالأنشاد ۲:۱۴؛ شولحان عاروخ ۳۱:۲۱:۲ اگر زنی صدایش به قدری بلند بود که وقتی در خانه‌اش سخن می‌گفت، همسایگان قادر به شنیدن صدایش بودند، مرد حق داشت بدون پرداخت مهریه او را طلاق دهد.تاریخ تمدن ج۱۲ ص ۳۰ بر اساس قانون نگیا، تماس و دست دادن زن و مردی که وابستگی خانوادگی نزدیک ندارند، جایز نیست. بر اساس قانون ایحود، زن و مرد بیگانه از خلوت کردن با هم منع شده‌اند. در کنیسه‌های یهودی، زنان و مردان به وسیلهٔ پرده‌ای به نام مهیتزا از هم جدا می‌شوند. فتاوای یهودی همچنین اختلاط زنان و مردان در رقصیدن را جایز نمی‌دانند. بر اساس شولحان عاروخ، پوشیدن لباس جنس مخالف و نیز پوشیدن لباس کفّار ممنوع می‌باشد.شولحان عاروخ ۳۷:۱۱:۲

 استعمال در عمل 
 لباس 
نکتهٔ اصلیِ صنیوت در خصوصِ لباس این است که یک یهودی نباید به نحوی لباس بپوشد که جلبِ توجه کند. این بدین معنا نیست که فقیرانه بپوشد، بلکه مردان و زنان باید جوری بپوشند که بیش از حد بر ظاهرِ فیزیکی تأکید نکند یا توجهِ بیش از حد جلب نکند.

 پوشش مو 

هلاخا زنان یهودی را ملزم می‌دارد که مویشان را بپوشانند؛شولحان عاروخ،  Even Ha'ezer 115, 4; Orach Chayim 75,2; Even Ha'ezer 21, 2Schiller, Mayer. "The Obligation of Married Women to Cover Their Hair" . JHCS 30, 1995, 81–108. بر اساس تلمود این الزامی بر اساس کتاب مقدس است،Ketubot 72a, bottom of the page که در این چارچوب قانون موسی خوانده می‌شود.موسی بن میمون،  Mishneh Torah Ishut 24:9 شولحان عاروخ،  Even Ha'ezer 115, 4 in Beit Shmu'el

 صدای آواز زن 
 صدای آوازِ زن در یهودیت ارتدکس 
در یهودیت ارتدکس، مردان عموماً مجاز نیستند که به صدای آواز زنان گوش بدهند. این ممنوعیت کول ایشا نام دارد.Berakhot 24a تلمود این را به عنوان اروا (عریانی در لغت) طبقه‌بندی می‌کند. دیدگاه اکثریت صاحبنظران هلاخایی Or Zarua  1, hilkot taharat keriat shema utefilah, no. 133; Rashba; Hiddushei ha-Rashba, Berachot ibid. ; Rosh Berachot 3:37, Tur-شولحان عاروخ Even ha-Ezer 21:2 following موسی بن میمون، Hilhot Issurei Biah 21:2 این است که این ممنوعیت در همهٔ زمان‌ها اعمال می‌گردد و همچون دیگر ممنوعیت‌های طبقه‌بندی شده به عنوانِ اروا مرد را از نیایش یا خواندنِ تورات در حضورِ زنی که دارد آواز می‌خواند منع می‌کند.Rabbi David Bigman, "A New Analysis of 'Kol B'Isha Erva'" دیدگاهِ اقلیتیRav Hai Gaon, Rabbenu Hananel, and Halachot Gedolot as cited in Mordechai Berakhot chapter Mi sheMeito 247:80). This opinion is also followed by the  Ra'avya  and the  Ritva  in his Hiddushim to Berachot. However, Rashba, quoting Rabbenu Hananel, says that this leniency applies only to ones own wife's voice, not to that of another woman. معتقد است که ممنوعیتِ کول ایشا صرفاً هنگام خواندنِ نماز شمع ییسرائل قابل اعمال است.Cherney, Ben. "Kol Isha" . JHCS 10, pp. 57–75.

 منابع 

رده:قوانین ازدواج در یهود
رده:یهودیت و تمایلات جنسی