چیق

چیق، چیغ، چیت یا نی چی پوشش دیوارۀ چادر عشایر منطقۀ زاگرس در ایران است.پیشانی هنر ایرانیان، نوشتۀ فاطمه عرفانی، در ماهنامۀ سفر، شمارۀ ۱۳، سال شانزدهم، دورۀ جدید، دی ۱۳۸۶؛ صص ۳۲–۴۲. چیق‌بافی یکی از شاخه‌های صنایع دستی حصیربافی به شمار می‌آید و در استان‌های کرمانشاه، آذربایجان غربی، ایلام، کردستان، فارس و بخش‌هایی از لرستان رواج دارد. چیق‌بافی در سال ١٣٨٩ در فهرست میراث فرهنگی ناملموس ملی ایران به ثبت رسیده است.خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا): زنانی که از نی و موی بز دیوار زندگی می‌سازند، نوشته‌شده در ۱۶ آبان ۱۴۰۴؛ بازدید در ۱۶ آبان ۱۴۰۴.

چیق از نی که به صورت خودرو در محل زندگی عشایر می‌روید و از موی بز بافته می‌شود و از ورود گرما، سرما، باد، باران و خاک به درون چادر پیشگیری می‌کند.

از آنجا که نی‌ها توخالی هستند عایق حرارتی محسوب می‌شوند. هنگام باران نیز به دلیل بالا رفتن رطوبت هوا نی‌ها منبسط می‌شوند و به هم می‌چسبند؛ به این ترتیب در برابر ورود آب به داخل مقاومت می‌کنند. همچنین، موی بز به دلیل داشتن لایه چربی مانع نفوذ آب می‌شود. هنگام گرما و خشکی هوا نی‌ها منقبض می‌شوند و هوا می‌تواند وارد و خارج شود و تهویه ملایمی در چادر به وجود می‌آید. همچنین، تحقیقات نشان داده‌است که مار و جانوران دیگر نمی‌توانند از موی بز عبور کنند و وارد چادر شوند.

 نقش‌های روی چیق 
بافت چیق غالباْ توسط زنان انجام می‌شود. چیق‌بافان معمولاً به‌صورت بداهه و بدون طرح از پیش تعیین‌شده و بر اساس تجربه و سلیقۀ خود با استفاده از نخ‌های پشمی و کامواهای رنگی روی سطح چیق، طرح‌ها و نقش‌هایی هندسی و ذهنی می‌بافند. نقش‌های روی چیق از لوزی‌ها و مثلث‌های رنگی تا خطوط متقاطع و نمادهای برگرفته از طبیعت به چیق چهره‌ای زنده و شخصی می‌بخشد.خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا): زنانی که از نی و موی بز دیوار زندگی می‌سازند، نوشته‌شده در ۱۶ آبان ۱۴۰۴؛ بازدید در ۱۶ آبان ۱۴۰۴.

 جستارهای وابسته 
 سیاه‌چادر
 فهرست صنایع دستی ایران

 منابع 

رده:زندگی عشایری
رده:صنایع دستی ایرانی
رده:صنایع دستی کرمانشاه
رده:صنایع دستی