پستانداران

پستانداران رده‌ای از جانوران مهره‌دار هستند که با غدهٔ پستانی خود (که در جنس نر و ماده، شیر برای تغذیهٔ نوزاد تولید می‌کند)، مو یا خَز و خون‌گرم بودنشان مشخص می‌شوند.

پستانداران، پیشرفته‌ترین مهره‌داران هستند. اعضای آن‌ها در بیشتر بوم سازگان‌های جهان جانوران، چیره بوده و نقش تعیین‌کننده‌ای در زنجیره‌های غذایی دارند. پستانداران گرچه از جهت گوناگونی و فراوانی، بسیار کمتر از جانواران دیگر و حتی مهره‌داران (پرندگان و ماهیان) دیگرند؛ ولی به دلیل پیچیدگی دستگاه‌های بدن، و به‌ویژه دستگاه عصبی و مغز، پیشرفته‌تر و بزرگ‌تر بوده و نیز نقش کلیدی در بسیاری از بوم سازگان‌ها دارند. پستانداران، جانورانی هستند که دارای مو بوده و غدد شیری دارند. معمولاً دارای دندانهای متنوعی هستند که درون حفره دندانی، جای می‌گیرد.

مغز پستانداران دما و دستگاه گردش خون را که شامل یک قلب چهار حفره‌ای است کنترل می‌کند. دستهٔ پستانداران، شامل ۵۵۰۰ گونه (از جمله انسان) است که در ۱۲۰۰ تیره، ۱۵۲ خانواده و ۴۶ راسته توزیع شده‌اند؛ هر چند این به گونه رده‌بندی علمی نیز بستگی دارد.

به دلیل خطرات و آلودگی‌های زیست‌محیطی، بسیاری از پستانداران در معرض خطر انقراض هستند. اتحادیه بین‌المللی حفاظت از طبیعت در گزارش سال ۲۰۱۱ خود اعلام کرد که ۲۵٪ از پستانداران زمین در شرف نابودیند.

 پیشینه 
از ویژگی‌های خونگرمی، مو، میان‌پردهٔ تنفسی، چابکی زیاد و ماهیچه‌های صورت که به جانور اجازهٔ شیر خوردن می‌دهد پستانداران باید در دست‌کم برخی از این خصوصیات با نیاکان ددکاو (تراپسیدی) خود سهیم بوده باشند. این ویژگی‌ها در پستانداران یک مجموعهٔ سازگاری واحد را تشکیل می‌دهد.والنتین، جیمز: تکامل گیاهان و جانوران پرسلولی، مترجم: وحید موحد. در: مجله «هدهد». دی ۱۳۶۰ - شماره ۲۸. (از صفحه ۷۰۰ تا ۷۱۶). در مالکیت عمومی.

پستانداران در طی همزیستی درازمدت خود با دایناسورها پیشرفت‌هایی حاصل کردند که آن‌ها را در موقعیت خوبی قرار داد. پستاندارانی که جنینشان دارای جفت است در طی دورهٔ کرتاس پدید آمدند و به آرامی شاخه-شاخه شدند. راستهٔ نخستی‌سانان که انسان نیز در آن قرار می‌گیرد زمانی پدید آمد که دایناسورها هنوز بر زمین چیرگی داشتند. بدین‌ترتیب، چند دودمان از پستانداران بیش از دایناسورها زنده ماندند. این دودمان‌ها طی دوران نوزیستی به‌طرز مؤثری شاخه-شاخه شدند. تعدادی از دودمان‌هایی که در آن موقع به‌وجود آمدند، اکنون منقرض شده‌اند، به‌طوری‌که تعداد راسته‌های پستانداران امروزی از اوایل دوران نوزیستی کمتر است.والنتین، جیمز: تکامل گیاهان و جانوران پرسلولی.

هنگامی که دایناسورها از میان رفتند، پستانداران به داخل مناطق مسکونی خالی راه یافتند تا به نوبهٔ خود بر محیط خشکی چیرگی یابند.

فعالیت تکاملی پستانداران طی دو میلیون سال گذشته به اوج خود رسید و این شاید به‌خاطر گوناگونی زیادی بود که همراه با یخبندان اواخر دوران نوزیستی در آب و هوا پدید آمد. واپسین رویداد مهم برای پستانداران موج انقراضی بود که به‌ویژه در مورد پستانداران بزرگ، که شامل گونه‌های انسان‌ریخت هم می‌شد، روی داد.

 رده‌بندی 

بندانگشتی|300px|راسته‌های جونده‌سانان (آبی)، خفاش‌سانان (سرخ)، و حشره‌خوارسانان (زرد) روی هم بیش از ۷۰ درصد گونه‌های پستانداران را شامل می‌شوند.

از جمله مطرح‌ترین و معتبرترین رده‌بندی‌های صورت گرفته از پستانداران، رده‌بندی جورج گیلرد سیمپسون در «اصول رده‌بندی و یک نمونه رده‌بندی از پستانداران» (چاپ ۱۹۴۵ در بولتن AMNH) است که در اینجا از آن بهره گرفته است. رده‌بندی سیمسون و ارائه وی از روابط میان دسته‌های گوناگون پستانداران و منشأ آن‌ها به صورت گسترده پذیرفته شده و تا پایان سده ۲۰ میلادی تدریس می‌شد. با این حال، شواهد به دست آمده در دهه‌های گذشته از روی سنگواره‌ها، این رده‌بندی تا حدی تغییر یافته است و حتی در زمینه نگری چگونگی رده‌بندی کردن جانوران، دیدگاه‌های جدیدی همچون رده‌بندی بر پایه کلاد مطرح شدند. اگرچه یافته‌های کاوش‌گران، امروزه رده‌بندی سیمسون را تاریخ‌گذشته کرده است، اما این رده‌بندی هنوز نزدیک‌ترین چیز به نوعی رده‌بندی رسمی از پستانداران است.

 رده‌بندی مک‌کنا/بل 
در ۱۹۹۷، رده پستانداران مورد بررسی دقیق و مفصلی از سوی مالکوم مک‌کنا و سوزان کی. بل قرار گرفت؛ دو دیرین‌شناس که در موزه تاریخ طبیعی آمریکا در نیویورک فعالیت می‌کردند و پژوهش‌هایشان در نهایت رده‌بندی مک‌کنا/بل را پدیدآورد. در کتاب «رده‌بندی پستانداران در سطوح بالای گونه‌ای» خود، چاپ ۱۹۹۷، ایشان به ارائه مفصل‌ترین بررسی بر روی سیستماتیک، روابط، و زمان شکل‌گیری آرایه‌های پستانداران زنده و منقرض تا سطح سرده، بر پایه داده‌های مولکولی جدید پرداختند و بررسی‌هایشان بسیاری از گروه‌بندی‌های سطوح بالاتر را مورد چالش قرار داد.

فهرست‌بندی مک‌کنا/بل از چندین عنوان مورد استفاده برای گروه‌های پستانداری بالای سطح گونه‌ای، شامل پستانداران منقرض، به علاوه گروه‌های امروزینه، می‌شود و چندین تمایز ظریف از جمله هنگ و زیرهنگ (سطوحی که میان رده و راسته قرار دارند) را ارائه می‌دهد.

گروه‌های منقرض با (†) نشان‌گذاری شده‌اند:

رده پستانداران
 زیررده پیش‌ددان:پیش‌ددان: تک‌سوراخ‌سانان،: مورچه‌خورک و نوک‌اردکی
 زیررده ددریختان
 فرورده † دگرددان: چندتکمیزه‌ای‌ها
 فرورده †هوسه‌قیف‌دندان‌سانان: سه‌قیف‌دندان‌ها
 فرورده هام‌ددان: پستانداران زنده‌زای کنونی و خویشاوندان پیشاتاریخ آن‌ها
 بالاهنگ †Kuehneotheria
 سوپرکوهورت (Supercohort) ددان: پستانداران زنده‌زا
 کوهورت کیسه‌داران
 کلان‌راسته کیسه‌داران جنوبی: کیسه‌داران استرالیایی و میمونک کوهی
 کلان‌راسته کیسه‌داران آمریکایی: کیسه‌داران بر جدید
 کوهورت جفت‌داران
 کلان‌راسته شگفت‌بندان
 کلان‌راسته برددان
 بالاراسته Anagalida: خرگوش‌سانان، جونده‌سانان، و حشره‌خوارهای جهنده
 بالاراسته نارام‌زیان: گوشت‌خوارسانان، پولک‌پوست‌سانان، گوشت‌دندان‌سانان و خویشاوندانشان
 بالاراسته Lipotyphla: پستانداران حشره‌خوار
 بالاراسته سروران: خفاش‌سانان، نخستی‌سانان، پوست‌پرسانان و حشره‌خواران درختی
 بالاراسته سم‌داران
 راسته آفریقاددان اوریکتروپودیدا (طبقه‌بندی نامشخص): خوک خاکی
 Eparctocyona: †لقمه‌ای‌بندسانان، آب‌بازسانان، و جفت‌سم‌سانان
 †Meridiungulata: جفت‌سم‌سانان آمریکای جنوبی
 Altungulata: تک‌سم‌سانان، فیل‌سانان، گاودریایی‌سانان، و کوه‌خرگوش‌سانان

 رده‌بندی مولکولی جفت‌داران 
در طی چند سال گذشته، بررسی‌های مولکولی بر پایه تحلیل دی‌ان‌ای ارتباط‌های جدیدی را میان تیره‌های پستانداران پیدا کرده‌اند. درستی بیشتر این یافته‌ها توسط تست وجود/نبود رتروترانسپوزون راست‌آزمایی شده است. سامانه‌های رده‌بندی مبتنی بر بررسی‌های مولکولی نشانگر سه گروه اصلی یا تبار فرگشتی برای پستانداران جفت‌دار هستند: آفریقاددان، شگفت‌بندان، و شمال‌هوددان، که از نیاکان مشترک در دوره کرتاسه جدا شدند. ارتباط میان این سه تبار اصلی مورد بحث است و سه فرضیه مختلف دربارهٔ اینکه کدام یک در مقایسه با دیگر جفت‌داران، ریشه‌ای هستند، پیشنهاد شده‌اند. این فرضیه‌ها Atlantogenata (ریشه‌ای شمال‌هوددان)، برددان (ریشه‌ای شگفت‌بندان)، و جزآفریقاجفت‌داران (ریشه‌ای آفریقاددان) هستند. به این ترتیب، شمال‌هوددان خود دارای دو تبار مجزای هونیاسنجابک‌مانان و لوراسیاددان می‌شود.

تخمین‌های مربوط به زمان جدا شدن این سه گروه جفت‌داران از ۱۰۵ تا ۱۲۰ میلیون سال پیش، بسته به نوع DNA (برای نمونه هسته‌ای یا میتوکندریایی)، و نیز تفسیرهای متنوع از داده‌های دیرین‌جغرافیایی، زده می‌شوند.گروه I: آفریقاددان کلاد حشره‌دوستان آفریقایی
 راسته حشره‌خواران جهنده: حشره‌خوارهای جهنده (آفریقا)
 راسته حشره‌خواران آفریقایی: تنرک‌ها و موش کورهای طلایی (آفریقا)
 راسته آفریقاددان اوریکتروپودیدا: خوک خاکی (آفریقا در جنوب صحرا)
 کلاد نزدیک‌به‌سم‌داران
 راسته Hyracoidea: خرگوش‌های کوهی (آفریقا، عربستان)
 راسته فیل‌سانان: فیل‌ها (آفریقا، آسیای جنوب شرقی)
 راسته گاودریایی‌سانان: دوگونگ‌ها و گاوهای دریایی (جهان‌گیر در مناطق گرم‌خیز)گروه II: شگفت‌بندان راسته کرک‌دارسانان: تنبل‌ها و مورچه‌خوارها (نوحاره‌ای)
 راسته نواره‌سانان: آرمادیلوها و خویشاوندان منقرضش (آمریکا)گروه III: شمال‌هوددان کلاد هونیاسنجابک‌مانان: (زبرنخستیان) بالاراسته هونیاکان
 راسته حشره‌خواران درختی: حشره‌خوارهای درختی (آسیای جنوب شرقی).
 راسته پوست‌پرسانان: لمورهای پرنده (آسیای جنوب شرقی)
 راسته نخستی‌سانان: لمورها، شب‌دوست‌ها، میمون‌ها، کپی‌ها، انسان‌ها (جهان‌گیر)
 بالاراسته سنجابک‌سانان
 راسته خرگوش‌سانان: خرگوش‌های بی‌دم، خرگوش، خرگوش‌های کوهی (اوراسیا، آفریقا، آمریکا)
 راسته جونده‌سانان (جهان‌گیر)
 کلاد لوراسیاددان'''
 راسته خارپشت‌سانان: خارپشت‌ها
 راسته حشره‌خوارسانان: موش‌های کور، حشره‌خوارها، شکاف‌دندانها
 کلاد نارام‌جفت‌سم‌سانان
 کلاد جفت‌سم‌سانان
 راسته آب‌بازسانان: نهنگ‌ها، دلفین‌ها، گرازهای دریایی
 راسته جفت‌سم‌سانان: سم‌داران جفت‌سم، شامل خوک، اسب آبی، شتر، زرافه، گوزن، شاخ‌درازان، گاو، گوسفند، بز
 کلاد پگاسونارام‌زیان
 راسته خفاش‌سانان: خفاش‌ها (جهان‌گیر)
 کلاد Zooamata
 راسته تک‌سم‌سانان: سم‌داران تک‌سم، شامل اسب، الاغ، گور خر، تاپیر، کرگدن
 کلاد نارام‌زیان
 راسته پولک‌پوست‌سانان (Fereuungulata): پانگولین‌ها و مورچه‌خوران پولک‌دار (آفریقا، آسیای جنوب شرقی)
 راسته گوشت‌خوارسانان: گوشت‌خوارها (جهان‌گیر)، شامل گربه‌ها و سگ‌ها

 تاریخچه فرگشتی 

هم‌کمانان، گروهی که شامل پستانداران و خویشاوندان آن‌ها می‌شوند، در ابردوره پنسیلوانین منشأ گرفتند؛ این هنگامی بود که تبار فرگشتی آن‌ها از تباری که بعدها خزندگان و پرندگان را تشکیل داد، جدا شد. گروه‌های اصلی پستانداران از پستاندار شکلان آغازین در دوره ژوراسیک پیشین فرگشت یافتند.

کلادنمای زیر گردآوری‌شده توسط میکو هارامو است و بر پایه کلاد نماهایی از رو ۱۹۸۸؛ لو، کرامتون، و سان ۲۰۰۱؛ لو، چیفلی، و کیلان-یاوروفسکا ۲۰۰۱؛ لو، کیلان-یاوروفسکا، و چیفلی ۲۰۰۲؛ کیلان-یاوروفسکا، چیفلی، و لو ۲۰۰۴؛ لو، و ویبل ۲۰۰۵.

 طبقه‌بندی پستاندارمانندان

 فرگشت از آب‌پرده‌داران در پالئوزوئیک 
بندانگشتی|ساختار اصلی جمجمه هم‌کمانان دارای حفره‌ای در پشت هر چشم است که در موقعیتی کاملاً پایین در جمجمه قرار گرفته است (در این تصویر در سمت راست پایین). این حفره می‌توانسته است به رشد ماهیچه‌های قویتر آرواره در این جانوران، و در نتیجه افزایش توان گاز گرفتنشان کمک کند.

نخستین مهره‌داران تمام خشکی‌زی، آب‌پرده‌داران بودند. همانند نیاکان چهاراندام دوزیست خود، آن‌ها دارای شش و پا برای حرکت بر زمین بودند. تخم‌های آب‌پرده‌داران اما دارای غشایی درونی بود که به رویان اجازه تنفس می‌داد اما آب را درون تخم نگاه می‌داشت. از این رو، آب‌پرده‌داران می‌توانند بر روی خشکی تخم بگذارند، در حالی که دوزیستان اغلب نیاز دارند تخم‌های خود را در آب بگذارند.

به نظر می‌رسد که مهره‌داران آغازین در دوره کربونیفر پیشین پدیدار شده باشند. نیاکان آن‌ها را چهاراندامان خزنده‌شکل تشکیل می‌دادند، که بر روی خشکی‌ای زندگی می‌کردند که تا آن هنگام توسط حشرات و دیگر بی‌مهرگان، و نیز سرخس‌ها و خزهها و گیاهان دیگر به تسخیر درآمده بود. در طی چند میلیون سال، دو تبار فرگشتی مهم آب‌پرده‌دار مشخص شدند: هم‌کمانان که در نهایت نیاکان پستانداران کنونی را ساختند؛ و خزنده‌چهرگان که باعث شکل‌گیری لاک‌پشتها، مارمولک (فیلم)‌ها، مارها، دایناسورها، و پرندگان شدند. هم‌کمانان دارای سوراخی به نام حفره گیجگاهی در بخش پایینی هر یک از دو سوی جمجمه خود هستند که به آن‌ها امکان داشتن ماهیچه‌های آرواره‌ای قوی‌تر و در نتیجه قدرت گاز گرفتن بیشتر می‌داد. یکی از گروه‌های هم‌کمان با نام پلیکوسورها، بزرگ‌جثه‌ترین و پرقدرت‌ترین گروه جانوران در پرمین آغازین بود.

ددکمانان در پرمین میانی، نزدیک به ۲۵۶ میلیون سال پیش، از پلیکوسورها فرگشت یافتند و مهره‌داران حاکم بر خشکی شدند. تفاوت آن‌ها با هوپلیکوسورسانان در چندین خصیصه در جمجمه و آرواره‌ها بود؛ از جمله حفره گیجگاهی بزرگتر و دندان‌های پیشی که دارای اندازه یکسان بودند. تبار فرگشتی ددکمانان که به پستانداران منتهی شد مراحل گوناگونی را تجربه کرد، که با جانورانی آغاز شد که شباهت زیادی به نیاکان پلیکوسور خود داشتند، و در پایان به سگ‌دندان‌هایی رسید که بعضیشان را به سادگی می‌توان با پستانداران اشتباه گرفت. تفاوت میان این مراحل، اغلب به صورت زیر نشان داده می‌شود:
 رشد تدریجی سخت‌کامی ثانویه در دهان.
 حرکت به سوی راست شدن پاها و ایستاده گام برداشتن بر چهار پا، که باعث افزایش توان جانوران در نتیجه کم شدن اثر محدودیت کریر می‌شود. این روند، به نسبت، با سرعت کندی به پیش رفت و در میان همه گونه‌های پستاندار به یک شکل و درجه صورت نپذیرفت.
 استخوان آرواره پایینی به تدریج به استخوان اصلی در آرواره پایینی تبدیل شد، و در دوره تریاسه، به سوی آرواره کامل پستانداران (که در آن فک پایینی تنها از یک استخوان آرواره تشکیل شده است)، و گوش میانی (که توسط استخوان‌هایی که پیشتر به کار ساختن آرواره‌های خزندگان به کار رفته بودند) تغییر شکل داد.

هم‌کمانان غیرپستاندار گاه «خزندگان پستاندارگون» نامیده می‌شوند.Bennett, A. F. and Ruben, J. A. (1986) "The metabolic and thermoregulatory status of therapsids"; pp. 207–218 in N. Hotton III, P. D. MacLean, J. J. Roth and E. C. Roth (eds), "The ecology and biology of mammal-like reptiles", Smithsonian Institution Press, Washington.

 کالبدشناسی پستانداران 
 استخوان‌بندی 
اکثر پستانداران از جمله انسان‌ها، زرافه‌ها، وال‌ها و خفاش‌ها هفت مهرهٔ گردنی دارند ولی استثناءهایی همچون گاو دریایی وجود دارد که ۶ مهرهٔ گردنی دارد.
پستانداران ۳ استخوان در هر گوش، دو استخوان در آرواره پایین دارند.
250px|بندانگشتی|راست|مورچه‌خوار غول

 پوست 
دستگاه پوششی پستانداران سه لایه دارد: بیرونی‌ترین لایه روپوست یا اپیدرم، پوست حقیقی یا میان‌پوست (درم) و زیرپوست یا هایپودرم. البته این ۳ لایه ویژه پستانداران نیست و همهٔ مهره‌داران همچین پوستی دارند.

روپوست معمولاً ۱۰ تا ۳۰ یاخته ضخامت دارد و کار اصلی آن ایجاد لایه‌ای ضدآب است. سلول‌های بیرونی‌تر همواره در حال جدا شدن و سلول‌های داخلی در حال تقسیم شدن و به بالا آمدن هستند. لایهٔ میانی پانزده تا چهل برابر از روپوست ضخیم‌ترند. این لایه از اجزای زیادی از جمله ساختارهای استخوانی و رگهای خونی تشکیل شده. لایهٔ زیرپوست از بافت‌های چرب تشکیل شده که نقش چرب‌کننده پوست و لایه‌ای عایق را دارد.
هیچ پستانداری موی آبی یا سبز ندارد. هر چند در برخی موارد رشد جلبک یا سایهٔ رنگ خاکستری باعث می‌شود رنگ موی بعضی از آن‌ها سبز یا آبی به نظر برسد.

 دستگاه تنفسی 
پستانداران از شُش برای تنفس استفاده می‌کنند

پستانداران دارای سیستم تنفسی بسیار کارآمدی هستند که از ریه‌های اسفنجی تشکیل شده است. این ریه‌ها سطح تماس وسیعی با هوا دارند که تبادل گازها را تسهیل می‌کند.
Mammalian Lung Morphology, Journal of Respiratory Biology

دیافراگم عضله منحصر به فرد پستانداران است که با انقباض و انبساط خود حجم قفسه سینه را تغییر می‌دهد. این مکانیسم به تهویه فعال ریه‌ها کمک می‌کند.
Diaphragmatic Function in Mammals, Respiratory Physiology

ریه پستانداران از میلیون‌ها کیسه هوایی کوچک به نام آلوئول تشکیل شده که سطح تنفسی را تا 70 متر مربع در انسان بالغ افزایش می‌دهند.
Alveolar Structure and Function, American Journal of Physiology

پستانداران دریایی مانند نهنگ‌ها سازگاری‌های ویژه‌ای برای تنفس دارند. آنها می‌توانند تا 90 دقیقه نفس خود را حبس کنند و از سوراخ بینی بالای سر برای تنفس استفاده می‌نمایند.
Respiratory Adaptations in Marine Mammals, Marine Biology

نایژه‌های پستانداران دارای حلقه‌های غضروفی هستند که از فروپاشی مجاری تنفسی هنگام دم جلوگیری می‌کند. این ساختار به ویژه در گونه‌های بزرگ جثه مهم است.
Bronchial Cartilage Mechanics, Journal of Biomechanics

پستانداران کوچک مانند موش‌ها نرخ تنفس بسیار بالاتری دارند (حدود 100-200 بار در دقیقه) در مقایسه با پستانداران بزرگ مانند فیل‌ها (4-6 بار در دقیقه).
Respiratory Rates Across Species, Comparative Physiology

برخی پستانداران مانند خفاش‌ها هنگام پرواز تا 10 برابر حالت استراحت اکسیژن مصرف می‌کنند. سیستم تنفسی آنها برای تأمین این نیاز ویژه سازگار شده است.
Respiratory Demands of Flight, Journal of Experimental Biology

پستانداران کوهستانی مانند یاک‌ها و لاماها هموگلوبین‌های ویژه‌ای دارند که در شرایط کم‌اکسیژن کارایی بیشتری در جذب اکسیژن نشان می‌دهند.
High-Altitude Respiratory Adaptations, Journal of Mountain Biology

سیستم تنفسی نوزادان پستانداران در بدو تولد کاملاً تکامل نیافته است. برای مثال، نوزاد انسان تا 8 سالگی به طور کامل آلوئول‌های ریوی خود را توسعه می‌دهد.
Postnatal Lung Development, Pediatric Research

برخی پستانداران مانند موش‌های کور می‌توانند در شرایط کم‌اکسیژن شدید زنده بمانند. آنها متابولیسم خود را کاهش داده و از مسیرهای بی هوازی انرژی تولید می‌کنند.
Hypoxia Tolerance in Mammals, Journal of Survival Physiology

پستانداران دارای سیستم پیچیده‌ای از سینوس‌های پارانازال هستند که هوا را قبل از رسیدن به ریه‌ها گرم و مرطوب می‌کنند. این سینوس‌ها در گونه‌های مختلف اشکال متفاوتی دارند.
Paranasal Sinus Diversity, Anatomical Record

رفلکس غواصی در پستانداران دریایی باعث می‌شود هنگام غوطه‌وری، ضربان قلب کاهش یافته و خون عمدتاً به اندام‌های حیاتی مانند مغز و قلب هدایت شود.
Diving Reflex Mechanisms, Marine Mammal Science

پستانداران دارای اپیگلوت هستند که هنگام بلع مانع از ورود غذا به مجاری تنفسی می‌شود. این ساختار در گونه‌های مختلف از نظر اندازه و شکل متفاوت است.
Evolution of the Epiglottis, Journal of Morphology

برخی پستانداران مانند سگ‌ها از طریق بینی خود می‌توانند جهت باد را تشخیص دهند. این توانایی به آنها در یافتن طعمه و جهت‌یابی کمک می‌کند.
Olfactory Navigation in Canids, Behavioral Ecology

پستانداران دارای گیرنده‌های شیمیایی ویژه‌ای در ریه‌ها هستند که می‌توانند ترکیبات مضر را تشخیص دهند و باعث ایجاد رفلکس سرفه برای دفع آنها شوند.
Pulmonary Chemoreceptors, Respiratory Research

دمای بدن پستانداران بر ظرفیت حمل اکسیژن خون تأثیر می‌گذارد. در دماهای پایین، هموگلوبین اکسیژن را محکم‌تر نگه می‌دارد که برای پستانداران قطبی مفید است.
Temperature Effects on Oxygen Affinity, Journal of Thermal Biology

پستانداران دارای سیستم لنفاوی گسترده‌ای در ریه‌ها هستند که به حذف مایعات اضافی و محافظت در برابر عفونت‌ها کمک می‌کند.
Pulmonary Lymphatic System, Immunology Reviews

برخی پستانداران مانند خفاش‌ها می‌توانند فرکانس‌های اولتراسونیک تولید کنند که برای جهتیابی و شکار استفاده می‌شود. این سیستم به دستگاه تنفسی خاصی نیاز دارد.
Echolocation Respiratory Mechanics, Journal of Acoustic Biology

پستانداران در مقایسه با خزندگان و پرندگان، سیستم تنفسی کارآمدتری دارند که به آنها اجازه می‌دهد فعالیت‌های متابولیکی شدیدتری داشته باشند.
Comparative Respiratory Efficiency, Evolutionary Biology

بیماری‌های تنفسی در پستانداران می‌تواند ناشی از عوامل مختلفی باشد. برای مثال، آنفلوانزا ویروسی است که به طور خاص دستگاه تنفسی پستانداران را هدف قرار می‌دهد.
Respiratory Diseases in Mammals, Veterinary Pathology

پستانداران دارای سیستم پیچیده‌ای از موکوس و مژک‌ها در مجاری تنفسی هستند که به دفع ذرات خارجی و میکروارگانیسم‌ها کمک می‌کند.
Mucociliary Clearance Mechanisms, Respiratory Medicine

برخی پستانداران مانند فیل‌ها می‌توانند از خرطوم خود به عنوان وسیله‌ای برای تنفس در هنگام شنا استفاده کنند. این یک سازگاری منحصر به فرد است.
Proboscis Respiratory Function, Journal of Zoology

پستانداران کوچک مانند حشره‌خوارها به دلیل نسبت سطح به حجم بالا، نرخ متابولیکی و در نتیجه نیاز تنفسی بسیار بالاتری دارند.
Scaling of Respiratory Demands, Journal of Theoretical Biology

پستانداران دارای گیرنده‌های کششی در ریه‌ها هستند که میزان پر شدن ریه را کنترل می‌کنند و از آسیب ناشی از اتساع بیش از حد جلوگیری می‌نمایند.
Lung Stretch Receptors, Neuroscience Letters

برخی پستانداران مانند خرس‌های قطبی می‌توانند در خواب زمستانی نرخ تنفس خود را تا 1 بار در هر 2 دقیقه کاهش دهند. این یک سازگاری منحصر به فرد است.
Hibernation Respiratory Patterns, Journal of Comparative Physiology

پستانداران دارای سیستم بویایی پیشرفته‌ای هستند که به دستگاه تنفسی آنها متصل است. این سیستم در گونه‌های مختلف از نظر حساسیت بسیار متفاوت است.
Olfactory System Diversity, Chemical Senses

برخی پستانداران مانند گورکن‌ها می‌توانند در شرایط کم‌اکسیژن مانند سوراخ‌های زیرزمینی به خوبی زنده بمانند. آنها دارای هموگلوبین‌های ویژه‌ای هستند.
Subterranean Respiratory Adaptations, Journal of Underground Biology

پستانداران دارای سیستم تنظیم pH بسیار دقیقی هستند که بر اساس سطح دی‌اکسید کربن خون عمل می‌کند. این سیستم برای حفظ تعادل اسید-باز حیاتی است.
Respiratory Acid-Base Regulation, Journal of Physiology

برخی پستانداران مانند دلفین‌ها می‌توانند به صورت آگاهانه نفس خود را حبس کنند. این توانایی در سایر جانوران نادر است.
Voluntary Breath Control in Cetaceans, Marine Mammal Science

تکامل سیستم تنفسی پستانداران به آنها اجازه داده است در محیط‌های متنوعی از کوهستان‌های مرتفع تا اعماق اقیانوس‌ها زندگی کنند.
Evolution of Mammalian Respiration, Annual Review of Ecology

 تولید مثل 
اکثر پستانداران نوزاد را زنده به دنیا می‌آورد هر چند برخی از آنان تخم‌گذاری می‌کنند، مانند نوک‌اردکی، و برخی نوزاد زودرس به‌دنیا آورده و در کیسه جلوی شکم از آن نگهداری می‌کنند، مانند کانگورو.

نوزاد زنده به دنیا آوردن در برخی از گونه‌هایی که پستاندار نیستند نیز وجود دارد و در نتیجه جزو مشخصه‌های پستانداران نیست.

اکثر پستانداران از طریق جفت‌گیری جنسی تولید مثل می‌کنند و نوزادان خود را زنده به دنیا می‌آورند. این روش نیاز به مراقبت والدینی گسترده دارد.
Mammalian Reproductive Strategies, Journal of Zoology

پستانداران تخمگذار (مانوترم) مانند نوک‌اردکی و اکیدنه تنها 5 گونه از پستانداران را تشکیل می‌دهند. این گونه‌ها ویژگی‌هایی مشابه خزندگان دارند.
Egg-Laying Mammals, Australian Journal of Zoology

کیسه‌داران مانند کانگوروها نوزادان بسیار نارس به دنیا می‌آورند که تکامل خود را در کیسه مادر ادامه می‌دهند. این نوزادان ممکن است تنها 1 سانتیمتر طول داشته باشند.
Marsupial Developmental Biology, Reproduction Fertility and Development

جفت‌داران (اکثر پستانداران) دارای جفت هستند که مواد مغذی و اکسیژن را از مادر به جنین منتقل می‌کند. این ساختار پیچیده امکان رشد طولانی‌تر جنین را فراهم می‌کند.
Placental Evolution, Journal of Mammalian Reproduction

مدت بارداری در پستانداران بسیار متنوع است. فیل‌ها تا 22 ماه باردار هستند، در حالی که برخی جوندگان تنها 20 روز بارداری دارند.
Gestation Period Diversity, Comparative Reproduction

شیردهی ویژگی منحصر به فرد پستانداران است. غدد شیری از غدد عرق تکامل یافته‌اند و ترکیب شیر در گونه‌های مختلف متفاوت است.
Evolution of Lactation, Mammal Review

برخی پستانداران مانند خرس‌ها می‌توانند لقاح تخمک را به تأخیر بیندازند. این پدیده به نام "تأخیر در لانه‌گزینی" شناخته می‌شود.
Delayed Implantation Mechanisms, Journal of Reproductive Biology

پستانداران دریایی مانند نهنگ‌ها معمولاً تنها یک نوزاد به دنیا می‌آورند که برای مدت طولانی (تا 2 سال در برخی گونه‌ها) از شیر مادر تغذیه می‌کند.
Cetacean Reproductive Biology, Marine Mammal Science

برخی پستانداران مانند شیرها می‌توانند همزمان با چند نر جفت‌گیری کنند. این استراتژی به نام "چندشوهری" شناخته می‌شود و در برخی گونه‌ها دیده می‌شود.
Polyandry in Mammals, Behavioral Ecology

پستانداران دارای رفتارهای جفت‌گیری پیچیده‌ای هستند. برای مثال، فیل‌های نر در دوره "musth" قرار می‌گیرند که سطح تستوسترون آنها تا 60 برابر افزایش می‌یابد.
Mating Behavior in Elephants, Animal Behavior

برخی پستانداران مانند گرگ‌ها تنها یک جفت غالب در گروه تولید مثل می‌کنند. این سیستم به نام "تک‌همسری اجتماعی" شناخته می‌شود.
Social Monogamy in Canids, Journal of Mammalogy

پستانداران کوچک مانند موش‌ها می‌توانند در سال چندین بار تولید مثل کنند. این استراتژی "تولیدمثل r-انتخابی" نامیده می‌شود.
r-Selected Reproduction, Evolutionary Ecology

برخی پستانداران مانند خفاش‌های میوه‌خوار می‌توانند اسپرم را برای ماه‌ها در دستگاه تناسلی خود ذخیره کنند. این سازگاری به آنها اجازه می‌دهد در زمان مناسب بارور شوند.
Sperm Storage in Bats, Journal of Reproductive Biology

پستانداران ماده معمولاً سرمایه‌گذاری والدینی بیشتری نسبت به نرها انجام می‌دهند. این تفاوت به نظریه "سرمایه‌گذاری والدینی" در تکامل مربوط می‌شود.
Parental Investment Theory, Behavioral Ecology

برخی پستانداران مانند شیرهای دریایی دارای سیستم چندهمسری هستند که در آن یک نر با چندین ماده جفت‌گیری می‌کند. این نرها معمولاً قلمروهای بزرگی را کنترل می‌کنند.
Polygyny in Pinnipeds, Marine Mammal Behavior

پستانداران دارای چرخه‌های تولیدمثلی مختلفی هستند. برخی مانند انسان چرخه قاعدگی دارند، در حالی که برخی دیگر مانند سگ‌ها چرخه فحلی دارند.
Comparative Reproductive Cycles, Journal of Mammalian Endocrinology

برخی پستانداران مانند دلفین‌ها می‌توانند تا 50 سال عمر تولیدمثلی داشته باشند. این طول عمر غیرمعمول در میان جانوران است.
Long Reproductive Lifespans in Cetaceans, Marine Biology

پستانداران دارای رفتارهای مراقبت از نوزاد پیچیده‌ای هستند. برای مثال، فیل‌های ماده به صورت گروهی از نوزادان مراقبت می‌کنند که به آن "مراقبت همه‌مادری" می‌گویند.
Allomaternal Care in Elephants, Animal Behavior

برخی پستانداران مانند برخی گونه‌های میمون می‌توانند در تمام طول سال تولید مثل کنند. این در مقابل گونه‌هایی است که فصل جفت‌گیری مشخصی دارند.
Seasonal vs. Continuous Breeding, Primatology

پستانداران دارای سیستم‌های انتخاب جفت پیچیده‌ای هستند. برای مثال، برخی جوندگان بر اساس سیستم ایمنی اصلی (MHC) جفت خود را انتخاب می‌کنند.
Mate Choice and MHC, Journal of Evolutionary Biology

برخی پستانداران مانند گوریل‌ها دارای نسبت تستیس به وزن بدن بسیار پایینی هستند که نشان‌دهنده رقابت اسپرم کم در این گونه‌ها است.
Testis Size and Mating Systems, Behavioral Ecology

پستانداران ماده معمولاً نشانه‌های واضحی از آمادگی برای جفت‌گیری نشان می‌دهند. برای مثال، بابون‌های ماده تورم‌های جنسی مشخصی دارند.
Sexual Swellings in Primates, Journal of Reproductive Biology

برخی پستانداران مانند برخی خفاش‌ها می‌توانند در حالت خواب زمستانی اسپرم تولید و ذخیره کنند. این یک سازگاری منحصر به فرد است.
Winter Sperm Production, Journal of Mammalogy

پستانداران دارای سیستم‌های هورمونی پیچیده‌ای هستند که چرخه تولیدمثل را تنظیم می‌کنند. اکسیتوسین نقش مهمی در زایمان و شیردهی دارد.
Hormonal Control of Reproduction, Endocrinology Reviews

برخی پستانداران مانند برخی جوندگان می‌توانند بلافاصله پس از زایمان مجدداً باردار شوند. این پدیده به نام "بارداری پس از زایمان" شناخته می‌شود.
Postpartum Estrus, Journal of Mammalian Reproduction

پستانداران دارای رفتارهای جفت‌گیری متنوعی هستند. برای مثال، برخی گونه‌های وال می‌توانند آوازهای پیچیده‌ای برای جذب جفت تولید کنند.
Cetacean Mating Songs, Marine Mammal Science

برخی پستانداران مانند برخی خفاش‌ها می‌توانند در کلنی‌های بزرگ تولیدمثل کنند که در آن هزاران فرد در یک مکان جمع می‌شوند.
Colonial Breeding in Bats, Journal of Animal Ecology

پستانداران دارای سیستم‌های اجتماعی پیچیده‌ای حول تولید مثل هستند. برای مثال، در فیل‌ها، گروه‌های ماده‌ها توسط یک ماده مسن رهبری می‌شوند.
Matriarchal Societies in Elephants, Animal Behavior

برخی پستانداران مانند برخی گونه‌های موش می‌توانند جنین‌های دیگر را جذب کنند. این پدیده به نام "جذب جنین" شناخته می‌شود.
Embryo Resorption in Rodents, Journal of Reproduction

تکامل سیستم تولیدمثل پستانداران به آنها اجازه داده است در محیط‌های متنوعی موفق باشند و استراتژی‌های مختلفی برای بقای نسل توسعه دهند.
Evolution of Mammalian Reproduction, Annual Review of Ecology

 پرواز 
خفاش تنها پستانداری است که می‌تواند پرواز کند. سنجاب پرنده و میمون پرنده در واقع در هوا سر می‌خورند و قدرت پرواز ندارند.

خفاش‌ها تنها پستاندارانی هستند که توانایی پرواز واقعی دارند. بال‌های آنها در واقع دست‌های تغییر شکل یافته‌ای هستند که با غشایی از پوست پوشیده شده‌اند.
Bat Wing Morphology, Journal of Mammalian Evolution

سنجاب‌های پرنده در واقع نمی‌توانند پرواز کنند، بلکه با استفاده از غشایی بین دست و پاهای خود می‌توانند تا 90 متر در هوا سر بخورند.
Gliding Mechanics in Flying Squirrels, Journal of Biomechanics

میمون‌های پرنده (کولوگو) نیز توانایی پرواز ندارند، اما می‌توانند تا 140 متر بین درختان سر بخورند. آنها بزرگترین پستانداران سرخورنده هستند.
Colugo Gliding Adaptations, Journal of Zoology

خفاش‌ها دارای استخوان‌های بسیار سبکی هستند که به آنها اجازه می‌دهد به راحتی پرواز کنند. برخی استخوان‌های آنها نازک‌تر از کاغذ است.
Skeletal Adaptations for Flight, Comparative Anatomy

خفاش‌ها از امواج فراصوت برای جهتیابی و شکار استفاده می‌کنند. این سیستم به نام "اکولوکیشن" شناخته می‌شود و بسیار دقیق است.
Bat Echolocation Mechanisms, Journal of Acoustic Biology

متابولیسم خفاش‌ها در هنگام پرواز تا 34 برابر حالت استراحت افزایش می‌یابد. این بالاترین نرخ متابولیکی در میان تمام پستانداران است.
Metabolic Demands of Bat Flight, Journal of Experimental Biology

خفاش‌ها دارای عضلات پرواز بسیار قدرتمندی هستند که حدود 20% وزن بدن آنها را تشکیل می‌دهد. این نسبت در پرندگان حدود 15% است.
Flight Muscle Composition, Comparative Physiology

برخی خفاش‌ها می‌توانند با سرعت بیش از 160 کیلومتر در ساعت پرواز کنند. این سریع‌تر از بسیاری از پرندگان است.
High-Speed Bat Flight, Animal Locomotion

خفاش‌ها می‌توانند در حین پرواز مانورهای بسیار دقیقی انجام دهند. این توانایی به آنها اجازه می‌دهد در فضاهای بسیار تنگ شکار کنند.
Maneuverability in Bat Flight, Journal of Experimental Biology

خفاش‌ها دارای سیستم گردش خون ویژه‌ای هستند که در هنگام پرواز سرعت بالایی دارد. قلب آنها می‌تواند تا 1000 بار در دقیقه بتپد.
Cardiovascular Adaptations in Bats, Journal of Mammalian Physiology

خفاش‌ها می‌توانند در حین پرواز غذا بخورند. برخی گونه‌ها حشرات را در هوا شکار می‌کنند، در حالی که برخی دیگر می‌توانند میوه‌ها را در حال پرواز بچینند.
Aerial Feeding Strategies, Behavioral Ecology

خفاش‌ها دارای حس لامسه بسیار پیشرفته‌ای در بال‌های خود هستند. این حس به آنها کمک می‌کند جریان هوا را احساس کرده و پرواز خود را کنترل کنند.
Tactile Sensitivity in Bat Wings, Journal of Neurobiology

برخی خفاش‌ها مانند خفاش‌های ماهیگیر می‌توانند از سطح آب ماهی بگیرند. این یک رفتار شکار پیچیده است که نیاز به زمان‌بندی دقیق دارد.
Fishing Behavior in Bats, Mammalian Biology

خفاش‌ها می‌توانند در تاریکی مطلق پرواز کنند بدون اینکه به موانع برخورد کنند. این توانایی به سیستم عصبی بسیار پیشرفته آنها مربوط می‌شود.
Neural Control of Flight, Journal of Neuroscience

خفاش‌ها دارای سیستم تنفسی ویژه‌ای هستند که به آنها اجازه می‌دهد در حین پرواز به طور مؤثر تنفس کنند. این سیستم بسیار کارآمدتر از سیستم تنفسی پرندگان است.
Respiratory Adaptations in Flight, Comparative Physiology

برخی خفاش‌ها مانند خفاش‌های میوه‌خوار می‌توانند مسافت‌های طولانی (تا 2000 کیلومتر) را برای یافتن غذا پرواز کنند.
Long-Distance Migration in Bats, Animal Migration

خفاش‌ها می‌توانند در حین پرواز دمای بدن خود را تنظیم کنند. این توانایی به ویژه در گونه‌هایی که در آب و هوای سرد زندگی می‌کنند مهم است.
Thermoregulation in Flight, Journal of Thermal Biology

خفاش‌ها دارای سیستم ایمنی ویژه‌ای هستند که با وجود زندگی در کلنی‌های پرتراکم، از بیماری‌های عفونی جلوگیری می‌کند.
Immune System Adaptations, Journal of Mammalian Immunology

برخی خفاش‌ها می‌توانند در ارتفاع بیش از 3000 متر پرواز کنند. این گونه‌ها دارای هموگلوبین‌های ویژه‌ای هستند که در شرایط کم‌اکسیژن کارایی دارند.
High-Altitude Flight in Bats, Journal of Mountain Biology

خفاش‌ها می‌توانند در حین پرواز خواب آلود باشند. برخی گونه‌ها قادرند با یک نیمکره مغز بخوابند در حالی که نیمکره دیگر پرواز را کنترل می‌کند.
Unihemispheric Sleep in Flight, Journal of Sleep Research

خفاش‌ها دارای سیستم گوارشی سریعی هستند که به آنها اجازه می‌دهد در حین پرواز غذا را هضم کنند. این سازگاری برای کاهش وزن پرواز مهم است.
Digestive Adaptations in Bats, Journal of Mammalian Physiology

برخی خفاش‌ها مانند خفاش‌های خون‌آشام دارای دندان‌های تیزی هستند که می‌توانند بدون بیدار کردن طعمه، خون آن را بمکند.
Vampire Bat Feeding Mechanisms, Journal of Zoology

خفاش‌ها می‌توانند در حین پرواز با یکدیگر ارتباط برقرار کنند. این ارتباطات برای هماهنگی در شکار و اجتناب از برخورد مهم است.
Social Communication in Flight, Animal Behavior

خفاش‌ها دارای سیستم بینایی خوبی هستند که در کنار اکولوکیشن استفاده می‌شود. برخی گونه‌ها می‌توانند در نور کم به خوبی ببینند.
Visual Acuity in Bats, Journal of Sensory Biology

برخی خفاش‌ها می‌توانند در حین پرواز آب بنوشند. آنها سطح آب را با پای خود لمس کرده و در لحظه مناسب دهان خود را پایین می‌آورند.
Drinking Behavior in Flight, Mammalian Biology

خفاش‌ها می‌توانند در حین پرواز از باد استفاده کنند تا انرژی خود را ذخیره کنند. این تکنیک به نام "پرواز بالارونده" شناخته می‌شود.
Energy-Saving Flight Techniques, Journal of Experimental Biology

برخی خفاش‌ها مانند خفاش‌های دم‌آزاد می‌توانند در حین پرواز جفت‌گیری کنند. این یک رفتار نادر در میان پستانداران است.
Aerial Mating in Bats, Journal of Mammalogy

خفاش‌ها می‌توانند در حین پرواز جهت خود را با دقت بالایی حفظ کنند. این توانایی به سیستم دهلیزی پیشرفته آنها مربوط می‌شود.
Vestibular Control in Flight, Journal of Neurophysiology

برخی خفاش‌ها می‌توانند در حین پرواز سرعت خود را به طور ناگهانی تغییر دهند. این مانور برای شکار حشرات سریع ضروری است.
Rapid Speed Changes in Flight, Animal Locomotion

تکامل پرواز در خفاش‌ها یک نمونه کلاسیک از سازگاری است. فسیل‌ها نشان می‌دهند که خفاش‌های اولیه حدود 50 میلیون سال پیش ظاهر شده‌اند.
Evolution of Bat Flight, Paleobiology

 پس گردن 
در بسیاری از پستانداران پس گردن جایی نرم، کم احساس و شل است که مادرها برای انتقال توله‌هایشان و به وسیله دندان از آن استفاده می‌کنند. در گربه‌های خانگی مادر برای انتقال بچه گربه‌ها به لانه جدید از پس گردن آن‌ها استفاده می‌کند.http://en.wikipedia.org/wiki/Nape

 رفتارشناسی 

واکنش آرامش‌بخش
هنگامی که مادران پستانداران پس گردن توله‌ها را می‌گیرند، یک رفلکس طبیعی به نام "رفتار بی‌حرکتی" فعال می‌شود. این واکنش باعث می‌شود توله‌ها کاملاً آرام شده و بدون مقاومت اجازه حمل شدن بدهند. مطالعات EEG نشان داده‌اند که در این حالت امواج مغزی توله‌ها شبیه به حالت خواب عمیق می‌شود.
Neck Reflex in Mammalian Young, Journal of Comparative Physiology

تنوع گونه‌ای
این رفتار نه فقط در گربه‌ها، بلکه در موش‌ها، سگ‌ها، راسوها و حتی برخی نخستی‌سانان دیده می‌شود. هر گونه تکنیک خاص خود را دارد؛ مثلاً شیرها معمولاً کل پوست گردن را در دهان می‌گیرند در حالی که موش‌ها فقط با دندان‌های پیشین پوست را نگه می‌دارند.
Comparative Maternal Behavior in Carnivores, Animal Behavior Journal

مدت زمان حمل
تحقیقات نشان می‌دهد مادران به طور غریزی می‌دانند که هر توله را چه مدت می‌توانند حمل کنند. برای مثال، گربه‌های مادر معمولاً هر بچه گربه را بیش از 3-5 دقیقه به این روش حمل نمی‌کنند تا از کاهش اکسیژن رسانی جلوگیری شود.
Duration of Carrying Behavior, Feline Biology Reports

تفاوت‌های جنسیتی
در برخی گونه‌ها مانند موش‌ها، مادران تمایل بیشتری به حمل نوزادان نر نسبت به ماده دارند. این احتمالاً به دلیل تفاوت در ترشح هورمون‌های جنسی در نوزادان است.
Sexual Dimorphism in Maternal Care, Journal of Mammalian Biology

 آناتومی و فیزیولوژی 

ساختار پوستی ویژه
پس گردن در بسیاری از پستانداران دارای غلظت کمتری از اعصاب حسی و چربی بیشتری است. این ویژگی باعث می‌شود گاز گرفتن مادر باعث درد شدید نشود. ضخامت پوست در این ناحیه تا 30% بیشتر از سایر مناطق بدن نوزاد است.
Dermatological Specialization in Mammalian Necks, Anatomical Record

سیستم عضلانی
عضلات پس گردن در نوزادان پستانداران به گونه‌ای تکامل یافته که تحمل وزن بدن را هنگام حمل شدن توسط مادر ممکن می‌سازد. این عضلات حاوی فیبرهای نوع I بیشتری هستند که در برابر خستگی مقاوم‌ترند.
Developmental Muscle Biology in Neonates, Journal of Zoology

سیستم گردش خون
ناحیه پس گردن دارای شبکه عروقی ویژه‌ای است که هنگام فشرده شدن، جریان خون را به مغز و اندام‌های حیاتی حفظ می‌کند. این مکانیسم از آسیب دیدگی نوزاد هنگام حمل جلوگیری می‌کند.
Circulatory Adaptations in Neonatal Mammals, Comparative Physiology

"رشد پس از تولد
پس گردن در هفته‌های اول پس از تولد سریع‌تر از سایر نواحی بدن رشد می‌کند تا توانایی تحمل وزن رو به افزایش نوزاد را داشته باشد. این رشد تا 200% در برخی گونه‌ها مشاهده شده است.
Postnatal Neck Development, Journal of Developmental Biology

 کارکردهای تکاملی 

بقای نوزادان
این روش حمل و نقل ایمن‌ترین راه برای جابجایی نوزادان در محیط‌های خطرناک است. مطالعات نشان داده‌اند نوزادانی که به این روش حمل می‌شوند 80% کمتر در معرض خطر افتادن یا آسیب دیدن هستند.
Evolution of Maternal Transport Strategies, Behavioral Ecology

یادگیری اولیه
توله‌ها از طریق این تجربه اولیه، مفهوم تسلیم و اعتماد را می‌آموزند. این یادگیری برای زندگی اجتماعی در بسیاری از گونه‌های پستانداران ضروری است و بر روابط بعدی فرد تأثیر می‌گذارد.
Early Socialization in Mammals, Developmental Psychobiology

تنظیم دمای بدن
حمل نوزاد از ناحیه پس گردن به مادران اجازه می‌دهد بدن نوزاد را به شکم خود بچسبانند و گرمای بدن خود را با او تقسیم کنند. این روش به ویژه در گونه‌های ساکن مناطق سردسیر حیاتی است.
Thermoregulation in Maternal Care, Journal of Thermal Biology

حفظ انرژی
این روش حمل برای مادران بسیار کم‌هزینه است و تنها 10% انرژی بیشتری نسبت به راه رفتن عادی مصرف می‌کند. این صرفه‌جویی انرژی برای مادرانی که باید چندین نوزاد را حمل کنند حیاتی است.
Energetics of Maternal Transport, Animal Behavior

 تغییرات رفتاری با رشد نوزاد 

از دست دادن واکنش
با رشد توله‌ها، این رفلکس به تدریج کاهش می‌یابد. در گربه‌های خانگی معمولاً پس از 12-14 هفتگی این واکنش کاملاً از بین می‌رود. این زمان دقیقاً با رشد کامل سیستم عصبی مرکزی همخوانی دارد.
Ontogenetic Changes in Reflexes, Journal of Feline Medicine

تغییر روش حمل
مادران با بزرگ شدن توله‌ها، روش حمل خود را تغییر می‌دهند. مثلاً سگ‌های مادر پس از چند هفته به جای دندان از دهان خود برای هدایت توله‌ها استفاده می‌کنند و بیشتر از روش‌های لمسی برای راهنمایی آنها بهره می‌برند.
Maternal Behavior Modification with Growth, Applied Animal Behavior Science

استقلال یافتن
همزمان با کاهش این رفلکس، توله‌ها شروع به نشان دادن رفتارهای مستقل می‌کنند. این زمان معمولاً با شروع تغذیه مستقل و کاهش وابستگی به شیر مادر همزمان است.
Development of Independence in Mammals, Journal of Animal Behavior

تغییرات هورمونی
کاهش این رفلکس با تغییر در سطح هورمون‌هایی مانند اکسیتوسین و کورتیزول در بدن نوزاد همراه است. این تغییرات هورمونی نشانگر گذار از دوره نوزادی به مرحله جوانی است.
Hormonal Regulation of Development, Endocrinology Reviews

 کاربردهای انسانی 

دامپزشکی
درمانگران از تکنیک "گیرش پس گردن" برای آرام کردن حیوانات جوان هنگام معاینه استفاده می‌کنند. این روش به ویژه در گربه‌های جوان مؤثر است و تا 90% باعث کاهش استرس حیوان می‌شود.
Restraint Techniques in Veterinary Medicine, Veterinary Clinics

تحقیقات عصبی
مطالعه این رفلکس به درک بهتر مکانیسم‌های مهار درد و سیستم‌های آرامش‌بخش طبیعی در پستانداران کمک کرده است. این تحقیقات می‌تواند به توسعه روش‌های جدید کنترل درد در انسان منجر شود.
Neural Mechanisms of Immobility Reflexes, Neuroscience Research

پرورش حیوانات خانگی
پرورش‌دهندگان حرفه‌ای از این دانش برای مدیریت بهتر حیوانات جوان استفاده می‌کنند. آنها می‌دانند که پس از چه سنی این روش کارایی خود را از دست می‌دهد و باید از روش‌های جایگزین استفاده کنند.
Best Practices in Animal Husbandry, Journal of Applied Animal Welfare

حفاظت از گونه‌ها
این دانش به محققان کمک می‌کند هنگام جابجایی نوزادان پستانداران در معرض خطر، روش‌های ایمن‌تری را به کار بگیرند. این موضوع به ویژه در برنامه‌های تکثیر در اسارت اهمیت دارد.
Wildlife Conservation Techniques, Conservation Biology

مطالعات تکاملی
مقایسه این رفتار در گونه‌های مختلف پستانداران به درک بهتر مسیرهای تکاملی رفتارهای مادرانه کمک می‌کند. این تحقیقات نشان داده که این رفتار احتمالاً در اجداد مشترک پستانداران وجود داشته است.
Evolution of Maternal Care, Journal of Mammalian Evolution

روانشناسی رشد
مطالعه این رفلکس و تأثیرات آن بر رشد اجتماعی نوزادان، بینش‌های جدیدی درباره اهمیت تماس فیزیکی اولیه در رشد عاطفی ارائه داده است.
Early Physical Contact and Development, Developmental Psychology

 نگارخانه 

 منابع 

 پیوند به بیرون 

رده:آرایه (زیست‌شناسی) نام‌گذاری‌شده توسط کارل لینه
پستانداران
رده:جانداران پدیدآمده در باتونین
رده:ددکمانان
رده:گونه‌های جانوری نام‌گذاری‌شده توسط کارل لینه
رده:هم‌کمانان
رده:جانداران موجود پدیدآمده در ژوراسیک میانه