قهرمان کوچک

قهرمان همه  فیلمی پویانمایی کمدی ورزشی آمریکایی محصول سال ۲۰۰۶ است که توسط کریستوفر ریو، دنیل سنت پیر و کالین بردی کارگردانی شده است. جیک تی. آستین، راب راینر، ویلیام اچ میسی، راون سایمون و ووپی گلدبرگ به همراه بسیاری دیگر صداپیشگان این فیلم هستند. این فیلم توسط آی‌دی‌تی انترتینمنت در تورنتو تولید شد و بخش‌هایی از کار به استودیوهای ریل اف‌ایکس کریتیو برون‌سپاری شد و توزیع داخلی فیلم بر عهده فاکس قرن بیستم بود.

این فیلم در ۱۵ سپتامبر ۲۰۰۶ به صورت سینمایی اکران شد و نقدهای متفاوتی از سوی منتقدان دریافت کرد و از نظر مالی شکست خورد و با بودجه ۳۵ میلیون دلاری، تنها ۱۶٫۶ میلیون دلار درآمد کسب کرد. این فیلم همچنین آخرین کار دینا ریو قبل از مرگش در مارس ۲۰۰۶ بود، یعنی شش ماه قبل از اکران فیلم. فیلم به او و همسرش، کریستوفر ریو، که یکی از کارگردانان فیلم بود، تقدیم شد.

 داستان 
در سال ۱۹۳۲ در نیویورک و در دوران رکود بزرگ، یانکی اروینگ، پسر ۱۰ ساله‌ای است که طرفدار بیسبال است، اما به دلیل مهارت‌های ورزشی ضعیفش مورد تمسخر بچه‌های دیگر قرار می‌گیرد. در همان روز، او یک توپ بیسبال سخنگو پیدا می‌کند و نامش را اسکرویی می‌گذارد. پدر یانکی، استنلی، به عنوان سرایدار در ورزشگاه یانکی کار می‌کند. در حالی که این دو در محل ورزشگاه حضور دارند، یک سارق که لباس نگهبانی به تن کرده است، چوب بیسبال «شانس‌آور» بیب روث، به نام دارلین، را می‌دزدد. استنلی به دروغ متهم به این جرم می‌شود و موقتاً اخراج می‌شود تا زمانی که دارلین پیدا شود. یانکی که به اشتباه مقصر شناخته شده و توسط پدرش به اتاقش فرستاده شده است، متوجه می‌شود که سارق واقعی، لفتی مگینیس، پرتاب‌کننده شیکاگو کابز، است. لفتی برای مدیر کل کابز، ناپلئون کراس، کار می‌کند؛ کسی که آرزو دارد تیمش، کابز، تیم نیویورک یانکیز را در جریان سری جهانی شکست دهد.

یانکی که مصمم است چوب بیسبال را پس بگیرد و خانواده‌اش را از اخراج شدن از خانه و آواره شدن نجات دهد، به ایستگاه قطار می‌رود و چوب دارلین را از لفتی می‌گیرد، اما قبل از اینکه قطار به ایستگاه بعدی برسد، نمی‌تواند پیاده شود. دارلین نیز قابلیت صحبت کردن دارد و یانکی را ترغیب می‌کند که او را به بیب روث در شیکاگو برگرداند، جایی که بازی بعدی سری جهانی در آنجا برگزار می‌شود. در طول سفر، لفتی در یک تعقیب و گریز جنون‌آمیز تلاش می‌کند چوب را از یانکی بدزدد. یانکی تصمیم می‌گیرد دارلین را به بیب روث بازگرداند و به این ترتیب نام پدرش را پاک کرده و شغل او را نجات دهد. در همین حال، استنلی (که اکنون از سخت‌گیری زیاد به پسرش پشیمان است) و امیلی (که به شدت نگران پسر گمشده‌اش است) پس از کشف اینکه یانکی خانه را ترک کرده است، جستجو برای یافتن او را آغاز می‌کنند. در این میان، یانکی با افرادی ملاقات می‌کند که در مأموریتش به او کمک می‌کنند، از جمله دوره‌گردهایی به نام‌های اندی، لوئیس و جک، دختری به نام مارتی بروستر، و پدرش، یک پرتاب‌کننده لیگ سیاه‌پوستان به نام لانی بروستر که به یانکی کمک می‌کند تا به شیکاگو برود و همچنین به او می‌آموزد که چگونه هنگام ضربه زدن، پاهایش را به درستی تنظیم کند، و خود بیب روث. لفتی، دارلین را می‌دزدد و آن را به کراس می‌دهد، و کراس نیز یانکی را می‌رباید. در طول بازی، کراس یانکی را درون دفتر خود به دام می‌اندازد و نقشه‌هایش را برای او فاش می‌کند.

یانکی پس از فرار از دفتر، خود را از دست چندین نگهبان امنیتی دور می‌کند و بالاخره دارلین را به بیب روث برمی‌گرداند. کراس تلاش می‌کند تا بیب را از پذیرش پیروزی منصرف کند و می‌گوید که یانکی برای اینکه یک بازیکن به حساب بیاید، خیلی کم سن است. با وجود این، بیب با گفتن جمله‌ای به یانکی اعتماد به نفس می‌دهد: «مسئله چوب نیست، ضربه‌زننده است.» یانکی موفق می‌شود پس از دو ضربه خطا، به اسکرویی ضربه بزند. در حالی که بازیکنان متعدد تیم کابز سعی دارند یانکی را از بازی حذف کنند، او جاخالی می‌دهد و باعث زمین خوردن آن‌ها می‌شود. لفتی آخرین تلاش خود را برای حذف او می‌کند، اما یانکی با پریدن از روی او (به تلافی مشکلاتی که برای او و پدرش ایجاد کرده بود) موفق می‌شود او را فریب دهد و خود را به صفحه خانه برساند و یک امتیاز کسب کند. این امتیاز روحیه تیم یانکیز را بازمی‌گرداند، و آن‌ها هفت امتیاز دیگر کسب می‌کنند تا پیشی بگیرند و قهرمان سری جهانی شوند. استنلی از یانکی به خاطر سخت‌گیری بیش از حد عذرخواهی می‌کند و به او تبریک می‌گوید که بهترین بازیکن بوده است.

فاش شدن ماجرای سرقت دارلین منجر به دستگیری کراس می‌شود. او در دفاع از خود می‌گوید که یانکی یک طرفدار بود که تقلب کرد. هنگامی که دست داشتن لفتی به عنوان همدست و متقلب نیز افشا می‌شود، او از تیم اخراج و دستگیر می‌شود. نام استنلی پاک می‌شود و او رسماً به عنوان سرایدار ورزشگاه به کارش بازمی‌گردد. یانکی، والدینش، و دوستان جدید بیسبالی او، اسکرویی و دارلین، در یک رژه پیروزی، قهرمانی یانکیز در سری جهانی را جشن می‌گیرند؛ جایی که یانکی تبدیل به یک بازیکن افتخاری می‌شود. در همین حال، کراس به عنوان فروشنده عروسک سر ورجه وورجه‌ای بیب روث و لفتی نیز به عنوان رفتگر خیابان، به عنوان بخشی از آزادی مشروطشان، مشغول به کار می‌شوند. یانکی با خوشحالی مشغول گرفتن و انداختن توپ با اسکرویی و سگ باکسر دوره‌گردها می‌شود.

 بازیگران 
 جیک تی. آستین در نقش یانکی اروینگ، پسر ۱۰ ساله‌ای که آرزوی بازیکن بیسبال شدن را دارد، الگوی خود، بیب روث، را ستایش می‌کند و چوب بیسبال جذاب و زیبایش به نام دارلین را نجات می‌دهد.
 راب رینر در نقش اسکرویی، یک توپ بیسبال سخنگو با رفتاری طعنه‌آمیز و زبان‌تند که مدام با همتای خود، دارلین، مشاجره می‌کند.
 ووپی گلدبرگ در نقش دارلین، چوب بیسبال سخنگوی وفادار اما خودشیفته‌ای که متعلق به بیب روث است. بیب و دارلین جدانشدنی هستند؛ بیب او را همه‌جا با خود می‌برد و به هر قیمتی از او محافظت می‌کند. دارلین صاحبش را دوست دارد و در کنار او احساس امنیت می‌کند.
 رابین ویلیامز (بدون ذکر نام در تیتراژ) در نقش ناپلئون کراس، مدیر فاسد شیکاگو کابز و رئیس لفتی.
 ویلیام اچ میسی در نقش لفتی مگینیس، یک پرتاب‌کننده بیسبال متقلب که از سوی ناپلئون کراس مأمور می‌شود تا چوب بیسبال دارلین متعلق به بیب را بدزدد، و با یانکی بر سر آن می‌جنگد.
 برایان دنهی در نقش بیب روث، بازیکن بسکتبال نیویورک یانکیز.
 راون سایمون در نقش مارتی بروستر، دختر لانی و رزتا.
 مندی پتینکین در نقش استنلی اروینگ، پدر یانکی و سرایدار ورزشگاه یانکی.
 فارست ویتاکر در نقش در نقش لانی «روستر» بروستر، ستاره‌ آفریقایی‌آمریکایی «شاه توپ منحنی» که پرتاب‌کننده ستاره تیم سینسیناتی تایگرز، پدر مارتی و شوهر رزتا است.
 دینا ریو در نقش امیلی اروینگ، مادر یانکی.
 رابرت واگنر در نقش آقای رابینسون، مدیر کل نیویورک یانکیز و رئیس استنلی.
 ریچارد کایند در نقش هوبو اندی / سرپیشخدمت.
 جو توره در نقش مدیر نیویورک یانکیز.
 چریز بوث در نقش روزتا بروستر، همسر لانی و مادر مارتی.
 ریچی آلن در نقش افسر برایانت.
 جیسون هریز کاتز (جیسون هریس در تیتراژ) در نقش گوینده.
 اد هلمز در نقش هوبو لویی.
 ری یانیکلی در نقش رهبر ارکستر/داور.
 گیدئون جیکوبز در نقش توبی بچه‌قلدر.
 مارکوس موریس در نقش ویلی.
 ویل ریو در نقش بیگ کید.
 رون تیپه در نقش هوبو جک.
 جسی برونشتاین در نقش بچه شماره ۱ زمین بیسبال.
 رالف کاپولا در نقش بچه شماره ۲ زمین بیسبال.
 کانر وایت در نقش آرنولد بچه‌قلدر.

 تولید 
این فیلم نخست به عنوان یک داستان شب شروع شد که توسط هاوارد جوناس از آی‌دی‌تی انترتینمنت نوشته شده بود. سال‌ها بعد، جوناس تصمیم گرفت تا یک فیلم بلند بر اساس این داستان بسازد و مستقیماً به کریستوفر ریو مراجعه کرد تا کارگردانی آن را بر عهده بگیرد، و رابرت کورتز و جف هند نیز فیلم‌نامه را نوشتند.

ریو بعدها در اکتبر ۲۰۰۴ بر اثر نارسایی قلبی درگذشت. در آن زمان، دنیل سنت پیر و کالین بردی به عنوان کارگردانان مشترک استخدام شدند. سنت پیر و بردی تصمیم گرفتند تا حد امکان به دیدگاه اصلی ریو وفادار بمانند، که این روند تحت نظارت همسر ریو، یعنی دینا، نیز قرار داشت.

نام اصلی این فیلم در طول مراحل تولید، یانکی اروینگ بود. در ۲۲ مارس ۲۰۰۶، آی‌دی‌تی اعلام کرد که نام فیلم به قهرمان کوچک تغییر یافته است.

 انتشار 
در ۷ ژوئن ۲۰۰۵، آی‌دی‌تی و فاکس قرن بیستم یک پیمان دو ساله امضا کردند که به فاکس اجازه می‌داد تا چهار فیلم پویانمایی رایانه‌ای را از این استودیو در داخل کشور توزیع کند. یانکی اروینگ نخستین فیلم تحت این توافق بود. حقوق فروش بین‌المللی نیز در اختیار بخش فروش آی‌دی‌تی انترتینمنت قرار داشت.

 رسانه خانگی 
قهرمان کوچک در ۲۰ مارس ۲۰۰۷ توسط سرگرمی خانگی فاکس قرن بیستم بر روی دی‌وی‌دی منتشر شد. نسخه بلوری این فیلم در ۵ مارس ۲۰۱۳، به طور انحصاری در فروشگاه‌های وال‌مارت منتشر شد. این فیلم برای نخستین بار در ۷ مه ۲۰۲۱ در دیزنی پلاس در کانادا و ایالات متحده به نمایش درآمد؛ پیش از آن برای مدتی در سرویس اچ‌بی‌او مکس قابل پخش بود.

 بازخورد 
فیلم در آخر هفته افتتاحیه خود، ۶٫۱ میلیون دلار در ۲,۸۹۶ سینما در ایالات متحده و کانادا فروش داشت و پس از باند گریدیرون و کوکب سیاه، در رتبه سوم گیشه قرار گرفت. در پایان اکران، قهرمان کوچک توانست ۱۴٫۵ میلیون دلار در ایالات متحده و ۲٫۱ میلیون دلار در سطح بین‌المللی بفروشد و مجموع درآمد جهانی آن تقریباً به ۱۶٫۶ میلیون دلار رسید.

 بازخورد انتقادی 
در وبگاه بازبینی جمعی راتن تومیتوز، ۴۲٪ از ۶۹ نقد منتقدین مثبت بوده‌اند و میانگین امتیاز فیلم ۵٫۱/۱۰ است. اجماع منتقدان این وبگاه این‌گونه است: «قهرمان کوچک داستانی بسیار قابل پیش‌بینی و بی‌مزه است که عمدتاً برای کودکان خردسال جذاب خواهد بود؛ دیگرانی که به دنبال چیزی در سطح پیکسار هستند، جای درستی را جستجو نمی‌کنند.» متاکریتیک که از میانگین وزنی استفاده می‌کند، بر اساس ۲۰ نقد، نمره ۵۱ از ۱۰۰ را به این فیلم اختصاص داد که نشان‌دهنده نظرات «مختلط یا متوسط» است. تماشاگرانی که توسط سینماسکور نظرسنجی شدند، میانگین نمره «A−» را در مقیاس A+ تا F به فیلم دادند.

جک متیوز از نیویورک دیلی نیوز نوشت: «هر کس که به سینما سر بزند، باید برنده خارج شود.»

هفته‌نامه لس آنجلس تم‌های فیلم را «نسبتاً کلیشه‌ای» خواند و ظاهر «قدیمی و راکول‌مانند» فیلم را «بزرگ‌ترین لذت آن» دانست.

گرگوری کریشلینگ از انترتینمنت ویکلی به آن رتبه «B−» داد و نوشت: «قهرمان کوچک، آمریکای دوران رکود را با وقار تاریخی و غافلگیرکننده خوشایند بازآفرینی می‌کند»، هرچند او از طراحی شخصیت‌ها انتقاد کرد.

آستین کرونیکل عمدتاً از قهرمان کوچک انتقاد کرد که به جای تمرکز بر لحظات سرگرم‌کننده، بیش از حد بر احساسات‌گرایی تمرکز دارد.

تاشا رابینسون از ای.وی. کلاب اظهار داشت که فیلم «از نامحتمل تا بی‌معنی و تا صرفاً خسته‌کننده متغیر است. [...] شوخی‌های لوس، شخصیت‌های تک‌بعدی، تلاش‌های قابل پیش‌بینی و دست‌وپاچلفتی برای برانگیختن احساسات، یا جوک‌های فین [کمکی به فیلم نمی‌کنند].»

اسکرویی و دارلین در نقدی از سوی استیون هانتر از واشینگتن پست به شدت کوبیده شدند، و او از ناتوانی آن‌ها در «حرکت یا ابراز احساسات» انتقاد کرد.

اد گونزالس از اسلنت مگزین از فقدان دلیل منطقی برای انسان‌انگاری ابزارهای بیسبال انتقاد کرد و آن را «تصادفی» خواند. همچنین، از ناهماهنگی‌های زمانی فیلم، مانند استفاده از اصطلاحات عامیانه نامرتبط با زمان، موسیقی متنی که تحت سلطه آهنگ‌های پاپ بود، و استفاده از چوب بیسبال سخنگویی با صدای یک آمریکایی آفریقایی‌تبار، انتقاد شد. گونزالس فضای رکود بزرگ را «غیرموجود» نامید.

داستان حامیان خود را نیز داشت. جو لیدون، منتقد ورایتی، از قهرمان کوچک به عنوان «ترکیبی نسبتاً جذاب از کمدی گسترده و افسانه نوستالژیک»، طرح رندنامه و گنجاندن یک بازیکن لیگ سیاه‌پوستان تقدیر کرد. با این حال، علاوه بر انتقاد از شوخ‌طبعی زننده فیلم، او به تصویرسازی کمرنگ جداسازی نژادی که در دهه ۱۹۳۰ وجود داشت، اعتراض کرد. او همچنین ابراز داشت که فروش فیلم به کودکان دشوار خواهد بود: «گروه هدف این کارتون — یعنی کودکان نوپا و دبستانی‌ها — بیش از حد کوچک هستند تا ریوزها را بشناسند، و فیلم ممکن است برای بچه‌هایی که دیوانه بیسبال نیستند و بیب روث را فقط به عنوان نام یک شکلات می‌شناسند، سخت به فروش برود»

مانی لوئیس، نویسنده سیاتل پست-اینتلیجنسر، نتیجه گرفت: «این فیلم قطعاً برای بچه‌ها جذاب خواهد بود؛ با تم غلبه بر مشکلات و پایان دراماتیک آن که شامل یک ضربه سرنوشت‌ساز در سری جهانی است، یادآور رؤیای دوران کودکی است.»

راجر مور، منتقد سینمایی اورلاندو سنتینل، به این نتیجه رسید: «بچه‌ها خواهند خندید و قلب [و احساس] کافی در قهرمان کوچک وجود دارد تا آن را به خط پایان برساند – هرچند به سختی.»

مری‌آن جانسون از ام‌تی‌وی نیوز نیز به طور مشابه بر «لطافت شیرین» و «روحیه من می‌توانم» تأکید کرد که باعث شد این فیلم با وجود داشتن داستانی معمولی در ژانر فیلم‌های کودکان، برجسته شود.

تایم اوت لندن شخصیت‌ها، به ویژه اسکرویی، را ستود که «کمبود» هیجان فیلم را جبران می‌کرد.

جلوه‌های بصری فیلم، واکنش‌های متفاوتی را به خود اختصاص داد. رابینسون پویانمایی را «بی‌مزه» و «کلیشه‌ای» خواند و لیدون آن را «پر از حرکت‌های ناگهانی و نامنظم» توصیف کرد. لوئیس شوخی‌های بصری اسکرویی و دارلین را «کهنه» یافت، اما از شوخی‌های لفتی تمجید کرد و دلیل آورد که: «دست و پاهای شلخته او، ظرافتی دست‌وپاچلفتی به او می‌بخشد که تماشایش بسیار سرگرم‌کننده‌تر از توپ یا چوب بیسبال است.» هانتر پویانمایی را تحسین کرد و آن را «کاملاً پیشرفته» دانست که «ظرافت‌های احساسی، گشاد شدن واضح مردمک چشم‌ها و حالات صورت، و حرکات پیچیده را با زندگی فوق‌العاده‌ای به نمایش می‌گذارد.» در حالی که مور اظهار داشت که «شخصیت‌های پویانمایی‌شده پلاستیکی به نظر می‌رسند، اما پس‌زمینه‌ها زیبا هستند و بخش‌های کمدی بزن‌بکوب، بسیار خنده‌دارند.»

همچنین، صداپیشگی فیلم نیز مورد ستایش قرار گرفت.

 سندیکاسیون 
در ایالات متحده، اف‌اکس قهرمان همه را در ۱۲ ژوئیه ۲۰۰۹ پخش کرد. تلموندو این فیلم را در ۴ اکتبر ۲۰۰۹ در آمریکا روی آنتن برد. در آمریکای لاتین، کارتون نت‌ورک لاتینو فیلم را در ۲۳ نوامبر ۲۰۱۱ پخش کرد. در آسیا، شبکه دیزنی فیلم را در ۲۹ مه ۲۰۱۲ به نمایش درآورد. در ایالات متحده، اف‌اکس‌ام آن را در ۱۶ ژوئن ۲۰۱۲ و دیزنی اکس‌دی در ۸ آوریل ۲۰۱۳ و ۳۰ مارس ۲۰۱۴ پخش کرد. همچنین این فیلم در ۵ نوامبر ۲۰۱۶ از کارتون نت‌ورک در ایالات متحده پخش شد.

هنگام راه‌اندازی اچ‌بی‌او مکس در مه ۲۰۲۰، این فیلم به عنوان بخشی از قرارداد توزیع بلندمدتی که شبکه اچ‌بی‌او با فاکس داشت، در دسترس بود. این قرارداد پس از خرید فاکس قرن بیست و یکم توسط دیزنی همچنان اجرا می‌شد، در حالی که دیزنی سرویس استریم مخصوص خود یعنی دیزنی پلاس را داشت. با این حال، در ۷ مه ۲۰۲۱، فیلم از اچ‌بی‌او مکس به دیزنی پلاس منتقل شد، اگرچه در سپتامبر ۲۰۲۱ از این سرویس در ایالات متحده حذف شد.

 جستارهای وابسته 

 فهرست فیلم‌های پویانمایی
 فهرست فیلم‌های پویانمایی رایانه‌ای

 منابع 

 پیوند به بیرون 





رده:آثار موسیقی جان دبنی
رده:پویانمایی بیسبال
رده:پویانمایی‌های آمریکایی دهه ۲۰۰۰ (میلادی)
رده:تجسم‌های فرهنگی از بیب روت
رده:فیلم‌ها به زبان انگلیسی
رده:فیلم‌های ۲۰۰۶ (میلادی)
رده:فیلم‌های آمریکایی
رده:فیلم‌های بیس‌بال
رده:فیلم‌های بیس‌بال ایالات متحده آمریکا
رده:فیلم‌های پویانمایی آمریکایی
رده:فیلم‌های پویانمایی آمریکایی کودکان
رده:فیلم‌های پویانمایی خیال‌پردازی آمریکایی کودکان
رده:فیلم‌های پویانمایی رایانه‌ای
رده:فیلم‌های پویانمایی رایانه‌ای ۲۰۰۶ (میلادی)
رده:فیلم‌های پویانمایی رایانه‌ای ایالات متحده آمریکا
رده:فیلم‌های پویانمایی فاکس قرن بیستم
رده:فیلم‌های پویانمایی کانادایی
رده:فیلم‌های پویانمایی ماجراجویی آمریکایی کودکان
رده:فیلم‌های تخیلی آمریکایی با مضمون کودکان
رده:فیلم‌های خیال‌پردازی آمریکایی
رده:فیلم‌های فانتزی دهه ۲۰۰۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های فاکس قرن بیستم
رده:فیلم‌های کانادایی
رده:فیلم‌ها به کارگردانی کریستوفر ریو
رده:فیلم‌های کمدی ۲۰۰۶ (میلادی)
رده:فیلم‌های کمدی آمریکایی
رده:فیلم‌های کمدی دهه ۲۰۰۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های کمدی ورزشی ایالات متحده آمریکا
رده:فیلم‌های ماجراجویی آمریکایی
رده:فیلم‌های ماجراجویی آمریکایی کودکان
رده:فیلم‌های ماجراجویی دهه ۲۰۰۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های واقع‌شده در ۱۹۳۲ (میلادی)
رده:فیلم‌های واقع‌شده در اوهایو
رده:فیلم‌های واقع‌شده در پنسیلوانیا
رده:فیلم‌های واقع‌شده در دهه ۱۹۳۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های واقع‌شده در شیکاگو، ایلینوی
رده:فیلم‌های واقع‌شده در نیویورک سیتی
رده:فیلم‌های ورزشی دهه ۲۰۰۰ (میلادی)
رده:نیویورک یانکیز
رده:فیلم‌های پویانمایی درباره قطارها
رده:فیلم‌های پویانمایی درباره انتقام
رده:فیلم‌های انگلیسی‌زبان دهه ۲۰۰۰ (میلادی)