فهرست بزرگ‌ترین تلسکوپ‌های بازتابی نوری

این فهرست بزرگ‌ترین تلسکوپ‌های بازتابی نوری با قطر عدسی ۳ متر یا بیشتر، بر اساس دهانه که معیاری از قدرت گردآوری نور و وضوح یک تلسکوپ بازتابی است، مرتب شده است. خود آینه‌ها می‌توانند بزرگ‌تر از دهانه باشند و برخی از تلسکوپ‌ها ممکن است ترکیبی از دهانه‌ها را از روش تداخل‌سنجی استفاده کنند. تلسکوپ‌هایی که برای استفاده به‌عنوان تداخل‌سنج نجومی طراحی شده‌اند، مانند تلسکوپ‌های کک I و II که باهم به‌عنوان تداخل‌سنج کک استفاده می‌شوند، می‌توانند به وضوح بالاتری برسند، اگر چه که بازه دید کمتری خواهند داشت. زمانی که دو آینه روی یک پایه قرار دارند همچون سیستمی که در تلسکوپ دوقلوی بزرگ (۲۲٫۸ متر) وجود دارد، فاصله ترکیبی آینه‌ها، امکان استفاده کامل‌تر از ترکیب دهانه را فراهم می‌کند.

بزرگ‌ترین همیشه به معنای بهترین تلسکوپ‌ها نیست و قدرت گردآوری نور کل سیستم نوری می‌تواند معیار ضعیفی برای عملکرد تلسکوپ باشد. تلسکوپ‌های فضایی مانند تلسکوپ فضایی هابل به خاطر بالاتر قرار گرفتن از جو زمین، می‌توانند به وضوح بالاتر و قدرت گردآوری بیشتر از طریق زمان‌های نوردهی طولانی‌تر دست یابند.

قرارگیری در نیمکره شمالی یا جنوبی زمین نیز می‌تواند محدود کند که کدام بخش از آسمان قابل مشاهده است و شرایط آب‌وهوایی در محل رصدخانه نیز بر میزان استفاده از تلسکوپ در هر سال تأثیر می‌گذارد. ترکیب آینه‌های بزرگ، مکان‌های انتخاب‌شده برای جو پایدار و شرایط آب‌وهوایی مناسب، همراه با استفاده از اپتیک فعال و اپتیک تطبیقی برای اصلاح بیشتر آشفتگی‌های جوی، به بزرگ‌ترین تلسکوپ‌های زمینی امکان می‌دهد که به وضوح بیشتری نسبت به تلسکوپ فضایی هابل دست یابند. مزیت دیگر تلسکوپ‌های زمینی، هزینه نسبتاً پایین ارتقاء و جایگزینی ابزارها است.

 جدول تلسکوپ‌های بازتابی 
این فهرست بر اساس دهانه نوری مرتب شده است که از نظر تاریخی به‌عنوان معیاری مفید برای وضوح محدود، مساحت اپتیکی، اندازه فیزیکی و هزینه شناخته شده است. تلسکوپ‌هایی که از چندین آینه بر روی یک پایه استفاده می‌کنند و می‌توانند یک تصویر ترکیبی ایجاد کنند، بر اساس دهانه معادل رتبه‌بندی شده‌اند. تلسکوپ‌هایی با زاویه ثابت (مانند HET) نیز بر اساس دهانه معادل رتبه‌بندی شده‌اند. تمامی تلسکوپ‌هایی که دارای دهانه مؤثر حداقل  در طول‌موج‌های مرئی یا فروسرخ نزدیک هستند در این فهرست گنجانده شده‌اند.

+تلسکوپ‌های بازتابی نام  تصویر  دهانه مؤثر  نوع آینه  کشور / پشتیبان‌ها  مکان  نخستین نور تلسکوپ دوقلوی بزرگ (LBT)  50px   (ترکیبی)SPIE 2006 in Orlando – Proceedings of SPIE conference 6267 on "Ground-based and Airborne Telescopes", "The Large Binocular Telescope", John M. Hill, Richard F. Green and James H. Slagle  چندگانهدو آینه   آمریکا، ایتالیا، آلمان  رصدخانه بین‌المللی گراهام، آریزونا، آمریکا  ۲۰۰۵ تلسکوپ بزرگ جزایر قناری (GTC)  50px    قطعه‌ای۳۶ قطعه شش‌ضلعی  اسپانیا، مکزیک، آمریکا  رصدخانه روکه دِ لوس موچاچوس، جزایر قناری، اسپانیا  ۲۰۰۶ تلسکوپ هابی-ابرلی (HET)  50px   (مؤثر)  قطعه‌ای۹۱ قطعه شش‌ضلعی ×  که یک آینه ۱۱ متر × ۹٫۸ متر تشکیل می‌دهند  آمریکا، آلمان  رصدخانه مک‌دونالد، تگزاس، آمریکا  ۱۹۹۷دهانه افزایش‌یافته در ۲۰۱۵ کک ۱  50px    قطعه‌ای۳۶ قطعه شش‌ضلعی  آمریکا  رصدخانه مونوکی، هاوایی، آمریکا  ۱۹۹۳ کک ۲  50px    قطعه‌ای۳۶ قطعه شش‌ضلعی  آمریکا  رصدخانه مونوکی، هاوایی، آمریکا  ۱۹۹۶ تلسکوپ بزرگ آفریقای جنوبی (SALT)  50px   (مؤثر)  قطعه‌ای۹۱ قطعه شش‌ضلعی ×  که یک آینه ۱۱ متر × ۹٫۸ متر تشکیل می‌دهند  آفریقای جنوبی، آمریکا، بریتانیا، آلمان، لهستان، نیوزیلند  رصدخانه نجومی آفریقای جنوبی، کیپ شمالی، آفریقای جنوبی  ۲۰۰۵ تلسکوپ سوبارو (JNLT)  50px    تک‌آینه‌ای  ژاپن  رصدخانه مونوکی، هاوایی، آمریکا  ۱۹۹۹ VLT UT1 – آنتو  50px    تک‌آینه‌ای  کشورهای ESO، شیلی  رصدخانه پارانال، منطقه آنتوفاگاستا، شیلی  ۱۹۹۸ VLT UT2 – کوئین  50px    تک‌آینه‌ای  کشورهای ESO، شیلی  رصدخانه پارانال، منطقه آنتوفاگاستا، شیلی  ۱۹۹۹ VLT UT3 – ملیپال  50px    تک‌آینه‌ای  کشورهای ESO، شیلی  رصدخانه پارانال، منطقه آنتوفاگاستا، شیلی  ۲۰۰۰ VLT UT4 – یپون  50px    تک‌آینه‌ای  کشورهای ESO، شیلی  رصدخانه پارانال، منطقه آنتوفاگاستا، شیلی  ۲۰۰۱ جمینای شمالی   50px    تک‌آینه‌ای  ایالات متحده، بریتانیا، کانادا، شیلی، استرالیا، آرژانتین، برزیل  رصدخانه مونوکی، هاوایی، ایالات متحده  ۱۹۹۹ جمینای جنوبی  50px    تک‌آینه‌ای  ایالات متحده، بریتانیا، کانادا، شیلی، استرالیا، آرژانتین، برزیل  سرو پاچون (CTIO)، منطقه کوکیمبو، شیلی  ۲۰۰۱ تلسکوپ فضایی جیمز وب  50px  ۶٫۵ متر (۲۵۶ اینچ)  تکه‌تکه‌شده۱۸ بخش شش‌ضلعی  ناسا، آژانس فضایی اروپا، آژانس فضایی کانادا  مدار هاله در اطراف L2 خورشید-زمین ۲۰۲۲ تلسکوپ ام‌ام‌تی (آینه فعلی)  50px    تک‌آینه‌ای  ایالات متحده  رصدخانه فرد لارنس ویپل، آریزونا، ایالات متحده  ۲۰۰۰ ماژلان ۱   50px    تک‌آینه‌ای  ایالات متحده  رصدخانه لاس کامپاناس، منطقه آتاکاما، شیلی  ۲۰۰۰ ماژلان ۲   50px    تک‌آینه‌ای  ایالات متحده  رصدخانه لاس کامپاناس، منطقه آتاکاما، شیلی  ۲۰۰۲ رصدخانه توکیو آتاکاما (TAO)     تک‌آینه‌ای  ژاپن  مجتمع پوریکو، بیابان آتاکاما، شیلی  ۲۰۲۴ BTA-6  50px    تک‌آینه‌ای  شوروی / روسیه  رصدخانه اخترفیزیکی ویژه، قره‌چای و چرکس، روسیه  ۱۹۷۵ تلسکوپ بزرگ زنیت (LZT)  50px    آینه مایع  کانادا، فرانسه، ایالات متحدهAndersen, Geoff. The Telescope, p. 165  ماپل ریج، بریتیش کلمبیا، کانادا  ۲۰۰۳غیرفعال شده در ۲۰۱۶ تلسکوپ هیل  50px    تک‌عددی  ایالات متحده آمریکا  رصدخانه پالمار، کالیفرنیا، ایالات متحده آمریکا  ۱۹۴۹ تلسکوپ لاموست 50px  ۴٫۹ در ۳ (مؤثر)  بخش‌دار۳۷ بخش برای ۶٫۶۷ متر × ۶٫۰۵ متر اولیه و ۲۴ بخش برای ۵٫۷۲ متر × ۴٫۴۰ متر تصحیح‌کننده؛ قطر مؤثر ۳٫۶–۴٫۹ متر  چین  رصدخانه نجومی پکن، شینگلونگ، چین  ۲۰۰۸ تلسکوپ ام‌ام‌تی (اپتیک‌های اصلی)  50px ۴٫۷ در ۳ (ترکیب‌شده)  چندگانهشش آینه ۱٫۸ در ۲  ایالات متحده آمریکا  رصدخانه فرد لارنس ویپل، آریزونا، ایالات متحده آمریکا  ۱۹۷۹آینه‌ها در ۱۹۹۸ برداشته شدند تلسکوپ کشف لاول 50px  ۴٫۳ در ۳  تک‌عددی  ایالات متحده آمریکا  رصدخانه لاول، هپی جک، آریزونا، ایالات متحده آمریکا  ۲۰۱۲ تلسکوپ ویلیام هرشل  50px  ۴٫۲ در ۳  تک‌عددی  بریتانیا، هلند، اسپانیا  رصدخانه صخره بچه‌ها، جزایر قناری، اسپانیا  ۱۹۸۷ تلسکوپ تحقیقات اخترشناسی جنوبی 50px  ۴٫۱ در ۳  تک‌عددی  ایالات متحده آمریکا، برزیل  رصدخانه سرو پاچون (CTIO)، منطقه کوکیمبو، شیلی  ۲۰۰۲ VISTA  50px  ۴٫۱ در ۳  تک‌عددی  رصدخانه جنوبی اروپا، شیلی  رصدخانه پارانال، منطقه آنتوفاگاستا، شیلی  ۲۰۰۹ تلسکوپ ویکتور ام. بلانکو 50px  ۴ در ۳  تک‌عددی  ایالات متحده آمریکا  رصدخانه بین‌المللی سررو تولولو، منطقه کوکیمبو، شیلی  ۱۹۷۶ تلسکوپ بین‌المللی آینه مایع   ۴ در ۳  آینه مایع  بلژیک، کانادا، هند، لهستان  رصدخانه آرایاباتا، نینی‌تال، هند  ۲۰۲۲ تلسکوپ نیکلاس یو. مایال ۴ متر  50px  ۴ در ۳  تک‌عددی  ایالات متحده آمریکا  رصدخانه ملی کیت پیک، آریزونا، ایالات متحده آمریکا  ۱۹۷۳ تلسکوپ خورشیدی دانیل ک. اینو 50px  ۴ در ۳  تک‌عددی  ایالات متحده آمریکا  رصدخانه هالی‌کالا، هاوایی، ایالات متحده آمریکا  ۲۰۱۹ تلسکوپ انگلیسی-استرالیایی (AAT)  50px  ۳٫۸۹ در ۳  تک‌عددی  استرالیا، بریتانیا  رصدخانه نجومی استرالیا، نیو ساوت ولز، استرالیا  ۱۹۷۴ تلسکوپ مادون قرمز بریتانیا (UKIRT)  50px  ۳٫۸ در ۲  تک‌عددی  بریتانیا، ایالات متحده آمریکا  رصدخانه مونوکی، هاوایی، ایالات متحده آمریکا  ۱۹۷۹ تلسکوپ AEOS ۳٫۶۷ متر (AEOS)  50px  ۳٫۶۷ در ۳  تک‌عددی  ایالات متحده آمریکا  ایستگاه اپتیکی نیروی هوایی ماویی، هاوایی، ایالات متحده آمریکا  ۱۹۹۶ تلسکوپ نوری ۳٫۶ متر دیواسثال (DOT)  50px ۳٫۶ در ۳  تک‌عددی  هند  رصدخانه آرایاباتا، نینیتال، هند  ۲۰۱۶ تلسکوپ ملی گالیله (TNG)  50px  ۳٫۵۸ در ۳  تک‌عددی  ایتالیا  رصدخانه صخره بچه‌ها، جزایر قناری، اسپانیا  ۱۹۹۷ تلسکوپ نیو تکنولوژی (NTT)  50px  ۳٫۵۸ در ۳  تک‌عددی  رصدخانه جنوبی اروپا رصدخانه لا سیلا، منطقه کوکیمبو، شیلی  ۱۹۸۹ تلسکوپ کانادا-فرانسه-هاوایی (CFHT)  50px  ۳٫۵۸ در ۳  تک‌عددی  کانادا، فرانسه، ایالات متحده آمریکا  رصدخانه مونوکی، هاوایی، ایالات متحده آمریکا  ۱۹۷۹ تلسکوپ ۳٫۶ متر رصدخانه جنوبی اروپا 50px  ۳٫۵۷ در ۳  تک‌عددی  رصدخانه جنوبی اروپا رصدخانه لا سیلا، منطقه کوکیمبو، شیلی  ۱۹۷۷ اینستیتوی اخترشناسی ماکس پلانک-CAHA 3.5 m  50px    تک‌تلسکوپ  آلمان غربی، اسپانیا  رصدخانه کلال آلتو، آلمریا، اسپانیا  ۱۹۸۴ استارفایر ۳٫۵ متری 50px    تک‌تلسکوپ  ایالات متحده آمریکا  رصدخانه استارفایر، نیومکزیکو، ایالات متحده آمریکا  ۱۹۹۴ تلسکوپ WIYN  50px    تک‌تلسکوپ  ایالات متحده آمریکا  رصدخانه ملی کیت‌پیک، آریزونا، ایالات متحده آمریکا  ۱۹۹۴ تلسکوپ نظارت فضایی  50px    تک‌تلسکوپ  ایالات متحده آمریکا، استرالیا حوزه موشکی وایت سندز، نیومکزیکو، ایالات متحده آمریکاانتقال بهایستگاه ارتباطات دریایی هارولد ای. هولت، استرالیا غربی.  ۲۰۱۱انتقال۲۰۲۰ تلسکوپ آپاچی پوینت (ARC)  50px    تک‌تلسکوپ  ایالات متحده آمریکا  رصدخانه آپاچی پوینت، نیومکزیکو، ایالات متحده آمریکا  ۱۹۹۴رصدخانه ملی ایران (INO340) left|61x61pxتک‌تلسکوپایرانگرگش، استان اصفهان، ایران ۲۰۲۲ تلسکوپ شین  50px    تک‌تلسکوپ  ایالات متحده آمریکا  رصدخانه لیک، کالیفرنیا، ایالات متحده آمریکا  ۱۹۵۹ تلسکوپ فروسرخ ناسا  50px    تک‌تلسکوپ  ایالات متحده آمریکا  رصدخانه مونوکی، هاوایی، ایالات متحده آمریکا  ۱۹۷۹ تلسکوپ ناسا-ام‌تی  50px    مایعی ایالات متحده آمریکا  رصدخانه بقایای مداری ناسا، نیومکزیکو، ایالات متحده آمریکا  ۱۹۹۵غیرفعال‌شده ۲۰۰۲
این جدول تمامی بزرگ‌ترین آینه‌های تولید شده را شامل نمی‌شود. برای مثال آزمایشگاه آینه‌های رصدخانه استوارد، کالیبراتور ۶٫۵ متر (f/1.25) را که در مجموعه آزمایش و یکپارچه‌سازی اپتیکال بزرگ لاک‌هید مارتین برای آزمایش‌های اپتیکال خلأ دیگر تلسکوپ‌ها استفاده می‌شود، تولید کرده است.

آینه‌های چند تکه‌ای که به‌عنوان آینه‌های موزاییکی شناخته می‌شوند. آینه‌های یک‌تکه نیز به‌عنوان آینه‌های مونو لیتیک شناخته می‌شوند و می‌توانند در انواعی چون آینه‌های جامد یا لانه‌زنبوری تقسیم شوند.

 فهرست زمانی بزرگ‌ترین تلسکوپ‌ها 
این تلسکوپ‌ها در زمان ساخت خود بزرگ‌ترین تلسکوپ‌ها در جهان بوده‌اند، بر اساس همان معیارهای قطر اپتیکی که در بالا ذکر شد.
+ تلسکوپ‌های بازتابی (زمانی) سال‌های بزرگ‌ترین  نام  خارج  داخل  قطر (متر)  مساحت (متر2)  آینه M1  یادداشت  ارتفاع (متر) ۲۰۰۹–اکنون  تلسکوپ بزرگ جزایر قناری 50px  50px  ۱۰٫۴  ۷۴  ۳۶ × ۱٫۹ متر آینه‌های شش‌ضلعی M1  آینه بخش‌شده  ۲۲۶۷ ۱۹۹۳–۲۰۰۹  تلسکوپ کک 50px  40px  ۱۰  ۷۶  ۳۶ × ۱٫۸ متر آینه‌های شش‌ضلعی M1  آینه بخش‌شده، M1 f/1.75  ۴۱۴۵ ۱۹۷۶–۱۹۹۳  بی‌تی‌ای-۶  50px  50px  ۶  ۲۶  ۶۰۵ سانتی‌متر f/۴ آینه M1  آینه دوبار تعویض شد  ۲۰۷۰ ۱۹۴۸–۱۹۷۶  تلسکوپ هیل  50px  50px  ۵٫۱  –  ۵۰۸ سانتی‌متر f/۳٫۳ آینه M1  گنبد آرت دکو  ۱۷۱۳ ۱۹۱۷–۱۹۴۸  تلسکوپ هوکر  30px  ۲٫۵۴  –   همچنین برای اولین بار از تداخل‌سنجی نوری استفاده شد  ۱۷۴۲

 تلسکوپ‌های آینده 
 در حال ساخت 
این تلسکوپ‌ها در حال ساخت هستند و پس از تکمیل، معیارهای فهرست را برآورده خواهند کرد:

 تلسکوپ فوق‌العاده بزرگ، شیلی – ۳۹٫۳ متر. ساخت آن در سال ۲۰۱۸ آغاز شد و اولین نور برای سال ۲۰۲۸ برنامه‌ریزی شده است.
 تلسکوپ سی متری، هاوایی، ایالات متحده – ۳۰ متر. ساخت آن در سال ۲۰۱۴ آغاز شد اما در سال ۲۰۱۵ متوقف شد؛  هنوز از سر گرفته نشده است.
 تلسکوپ مجلل غول‌پیکر، شیلی – هفت آینه ۸٫۴ متر در یک پایه. این ترکیب یک قطر مؤثر معادل با آینه‌ای به قطر ۲۱٫۴ متر و قدرت تفکیک معادل با آینه‌ای به قطر ۲۴٫۵ متر فراهم می‌آورد. اولین نور برای سال ۲۰۲۹ برنامه‌ریزی شده است.
 رصدخانه ورا روبین، شیلی – ۸٫۴ متر. اولین نور برای سال ۲۰۲۵ برنامه‌ریزی شده است.
 تلسکوپ سان پدرو مارتیر، باخا کالیفرنیا، مکزیک – ۶٫۵ متر. اولین نور برای سال ۲۰۲۳ برنامه‌ریزی شده است.دانشگاه‌های ایالات متحده و مکزیک در پروژه تلسکوپ همکاری می‌کنند. رسانه عمومی آریزونا، ۱۳ نوامبر ۲۰۱۷.
 اینترفرومتر رصدخانه ماگدالنا ریدج، نیومکزیکو، ایالات متحده – آرایه‌ای از اینترفرومتر نوری با ده تلسکوپ ۱٫۴ متر. قدرت جمع‌آوری نور معادل با یک آینه ۴٫۴ متر است. اولین تلسکوپ در سال ۲۰۱۶ نصب شد؛ ساخت آن در سال ۲۰۱۹ به دلیل کمبود بودجه متوقف شد و هنوز از سر گرفته نشده است.
 رصدخانه ملی تیمائو، اندونزی – ۳٫۸ متر. پیش‌بینی می‌شود ساخت آن در سال ۲۰۲۳ تکمیل شود.

 پیشنهادی 
تلسکوپ‌های بزرگ انتخاب‌شده که در مراحل طراحی دقیق یا پیش‌ساخت قرار دارند:
 مشتاق‌بین فضایی نور فرابنفش-نوری-مادون قرمز (LUVOIR)، تلسکوپ فضایی پیشنهادی برای پرتاب در اواسط دهه ۲۰۳۰.
 تلسکوپ پیمایشی چندگانه (MUST)، تلسکوپ پیمایشی ۶٫۵ متر طیفی.
 تلسکوپ خورشیدی غول‌پیکر چین (CGST)، تلسکوپ خورشیدی نوری و مادون قرمز با قدرت جمع‌آوری نور معادل با آینه‌ای به قطر ۵ متر.
 پروب مایع پیشرفته نجوم، کیهان‌شناسی و سیارک‌ها (ALPACA)، تلسکوپ پیشنهادی ۸ متری زمینی توسط آرلین کروتس از دانشگاه کلمبیا.

 نگارخانه 

 منابع 

 http://abell.as.arizona.edu/~hill/list/bigtel99.htm
 https://web.archive.org/web/20180122202928/http://astro.nineplanets.org/bigeyes.html

رده:تلسکوپ‌ها
رده:رصدخانه‌ها
رده:فهرست‌های ترین‌ها
رده:فهرست‌های تلسکوپ‌ها