موعظه سر کوه

موعظۀ سر کوه، یکی از معروفترین بخش‌های انجیل و آموزه‌ها و سخنانی است که عیسی مسیح بر فراز یکی از کوه‌های اطراف شهر جلیل معروف به کوه زیتون خطاب به شاگردان خود و گروه بسیاری از مرد و زن و پیر و جوان از تمام یهودیه و اورشلیم که کنار ساحل صور و صیدون به مشایعت او آمده بودند، بیان نمود.انجیل متی، باب ۵–۷ و انجیل لوقا باب ۶ موعظۀ سر کوه برای تاریخ‌نویسان در طول سده‌های پس از آغاز جریان انتشار مسیحیت، اهمیت بالایی داشته و دارد زیرا چندین مورد از آموزه‌های اصلی مسیحیت را شامل می‌شود.عبدالرحیم سلیمانی اردستانی، مسیحیت، ص ۳۵–۳۸ و واژه‌نامه کلیسای مسیحی آکسفورد، انتشارات دانشگاه آکسفورد، ۱۹۸۹

عیسی در این موعظه در بخشی که به نام خوشاگویی‌ها معروف است، ویژگی آنانی را که به گفتۀ او از اهالی پادشاهی خدا خواهند بود توضیح می‌دهد."Beatitudes." Frank Leslie Cross, Elizabeth A. Livingstone, editors The Oxford dictionary of the Christian church. New York: Oxford University Press. 2005 

 منابع 

رده:موعظه سر کوه
رده:دوران آغازین مسیحیت و یهودیت
رده:فلسفه اخلاق مسیحی
رده:کتاب مقدس
رده:گفته‌های عیسی
رده:واژه‌ها و عبارت‌های عهد جدید