زبان آینو (ژاپن)

{{Infobox language
| name = آینو
| nativename = アイヌ・イタㇰ
| states = ژاپن
| region = هوکایدو
| ethnicity = ۳۰٬۰۰۰ آینو در ژاپن
| speakers = ۱۰
| date = ۲۰۰۷
| ref =D. Bradley, "Languages of Mainland South-East Asia," in O. Miyaoka, O. Sakiyama, and M. E. Krauss (eds), The vanishing languages of the Pacific Rim, Oxford: Oxford University Press (2007), pp. 301–336.
| familycolor = paleosiberian
| fam1 = آینو
| iso2 = ain
| iso3 = ain
| glotto = hokk1240
| glottorefname = آینو هوکایدو
| script = کاتاکانا، لاتین
| image = Multilingual sign at Ainu Museum (Shiraoi).JPG
| imagecaption = تابلویی چندزبانه به ژاپنی، آینو، انگلیسی، کره‌ای و چینی. آینو دومی از بالا سمت راست است.
| notice = IPA
}}
زبان آینو (به آینو: アイヌ イタク، به ژاپنی: アイヌ語)، یا به عبارت دقیق‌تر آینو هوکایدو زبانی است که توسط مردم آینو در شمال ژاپن تکلم می‌شود. به دلیل سیاست‌های استعماری دولت ژاپن، تعداد گویشوران زبان آینو در سده بیستم کاهش چشمگیری یافت و امروزه تعداد کمی از افراد می‌توانند به این زبان به صورت روان صحبت کنند. طبق گزارش یونسکو در سال ۲۰۱۱ فقط ۱۵ گویشور روان آینو باقی مانده بود که همگی پیر بودند.

تا سده بیستم زبان‌های آینو علاوه بر ژاپن فعلی، در نیمه جنوبی جزیره ساخالین و توسط جمعیت کوچکی در جزایر کوریل رایج بودند. امروزه فقط آینو هوکایدو در سه گویش اصلی باقی مانده‌است.Martin, K. (2011). Aynu itak. On the Road to Ainu Language Revitalization. Media and Communication Studies. 60: 57-93 واپسین گویشور آینو ساخالین در سال ۱۹۹۴ مرد. آینو هوکایدو یک زبان درخطر به‌شمار می‌رود و تلاش‌هایی برای احیای آن صورت گرفته‌است.

 به‌رسمیت‌شناسی 
بندانگشتی|چپ|220px|موزه پیرکا کوتان در ساپورو، یک مرکز فرهنگی و زبانی آینو
دولت ژاپن در ژوئن ۲۰۰۸ تصمیم گرفت بومی بودن آینو را به رسمیت بشناسد. از سال ۲۰۱۷، دولت ژاپن در حال ایجاد تسهیلاتی است که فرهنگ و زبان آینو را حفظ کند.

 واج‌شناسی 
هجاهای آینو به صورت همخوان-واکه-(همخوان) هستند. البته شماری خوشه همخوانی نیز در آن وجود دارد.

 واکه‌ها 
پنج واکه در آینو وجود دارد:

  پیشین  مرکزی  پسین بسته     میانه     باز   

 همخوان‌ها 
یازده همخوان در آینو وجود دارد:

دولبیلثویکامینرم‌کامیچاکناییانسدادیانسایشیt͡sسایشیخیشومیناسودهزنشی

 منابع 

 پیوند به بیرون 

 Literature and materials for learning Ainu 
 The Book of Common Prayer in Ainu, translated by John Batchelor, digitized by Richard Mammana and Charles Wohlers
 Institute for the Study of Languages and Cultures of Ainu in سمنی، هوکایدو
 A Grammar of the Ainu Language by John Batchelor
 An Ainu-English-Japanese Dictionary, including A Grammar of the Ainu Language by John Batchelor
 "The 'Greater Austric' hypothesis" by John Bengtson (undated)
 Ainu for Beginners  by Kane Kumagai, translated by Yongdeok Cho
 Radio lessons on Ainu language presented by Sapporo TV 
 A talking dictionary of Ainu: a new version of Kanazawa's Ainu conversational dictionary'', with recordings of Mrs. Setsu Kurokawa

زبان آینو
رده:زبان‌های دارای کد ایزو ۶۳۹–۲
رده:زبان‌های در خطر ژاپن
رده:زبان‌های در خطر
رده:زبان‌های ژاپن
رده:زبان‌های فاعل-مفعول-فعل