اسکندرنامه نقالی

اِسکَندَرنامهٔ نَقّالی یا اسکندرنامه هفت‌جلدی کتابی سترگ از قصه‌های عامیانه و داستان‌های افسانه‌ای اثر منوچهرخان حکیم به زبان فارسی است.

این کتاب یکی از مفصل‌ترین و پرتنوع‌ترین کتاب‌ها در زمینهٔ قصه‌های عامیانه در چند سدهٔ اخیر به زبان فارسی است.منوچهرخان حکیم، اسکندرنامه (بخش ختا)، به کوشش علی‌رضا ذکاوتی قراگزلو، تهران: میراث مکتوب، ۱۳۸۴.

اسکندرنامهٔ نقالی، مرحلهٔ‌گذار از نثر منشیانهٔ روزگار صفوی به نثر داستانی دورهٔ قاجاری است.
این مجموعه شرح حال شخصیتی افسانه‌ای به نام اسکندر بن داراب بن بهمن بن اسفندیار روئین‌تن است. درواقع، نویسنده سعی کرده‌است به‌نوعی قصهٔ شاهنامهٔ فردوسی را ادامه دهد. «اسکندرِ» این کتاب با «اسکندر مقدونی» متفاوت است.
این کتاب در ۶۲۶ صفحه توسط چاپخانهٔ علی‌اکبر علمی در سال ۱۳۲۷ خورشیدی به چاپ رسیده بود.

 منابع 

رده:افسانه‌های ایرانی
رده:داستان‌ها
رده:ادبیات عامیانه