میرزا ابراهیم‌خان عکاس‌باشی

میرزا ابراهیم‌خان عکاس‌باشی (زاده مرداد ۱۲۵۳ – درگذشته ۱۹ اسفند ۱۲۹۴) نخستین فیلم‌بردار ایرانی بود. او پسر میرزا احمد صنیع‌السلطنه نقاش بهائی دربار ناصرالدین‌شاه بود.

به دلیل اینکه در آن زمان علمای اسلام نسبت به عکاسی به دلیل تصویرگرایی آن نظر مثبتی نداشتند، این پیشه معمولا در اختیار اقلیت‌های دینی بود. دربارهٔ صنیع‌السلطنه روایت شده که بدون اجازهٔ ناصرالدین‌شاه با دوست‌محمد خان معیرالممالک به اروپا سفر کرد و شاه به هر دو غضب کرد. معیرالممالک بازگشت؛ ولی صنیع‌السلطنه حدود ۱۰ سال در اروپا ماند و پسرش میرزا ابراهیم‌خان از ۱۴ سالگی در پاریس به تحصیل عکاسی، گراوورسازی و عکاسی روی چینی پرداخت. زمانی که ناصرالدین‌شاه به پدرش رخصت بازگشت به ایران را داد، او نیز همراه پدر به تهران آمد.

ابراهیم خان بعدها از طرف عبدالبهاء «مصور رحمانی» (تصویرگرای الهی) نام گرفت. او سمت عکاس دربار را تا زمان مظفرالدین شاه حفظ کرد.Jewish Identities in Iran: Resistance and Conversion to Islam and the Baha'i Faith , Mehrdad Amanat, I.B. Tauris, 2013, p. 71

 منابع 

 مجلهٔ جوانان امروز، شمارهٔ ۱۹۹۴.
 ابراهیم‌خان عکاس‌باشی، وبگاه «فیلمبا»
 میرزا ابراهیم عکاس‌باشی، نخستین فیلمبردار ایرانی، وبگاه «تبیان»

رده:اهالی تهران
رده:درگذشتگان ۱۲۹۴
رده:درگذشتگان ۱۹۱۵ (میلادی)
رده:زادگان ۱۲۵۳
رده:زادگان ۱۸۷۴ (میلادی)
رده:عکاسان اهل ایران
رده:فیلم‌برداران اهل ایران
رده:اهالی ایران در سده ۱۹ (میلادی)
رده:اهالی ایران در سده ۲۰ (میلادی)
رده:افراد در ایران قاجاری
رده:بهائیان اهل ایران