چگل

چـِگِل نام یکی از قبائل ترک تبار خاور دور و از ترکان خَلُّخ (ناحیه‌ای در حدود کاشغر) است. سابقه این قبیله از قرن هفتم میلادی شناخته شده‌است و در اطراف دریاچه ایسیق‌کول واقع در کشور قرقیزستان کنونی زندگی می‌کردند. آنها از بازماندگان دو قبیله از «شش قبیله چویی» از خانات کیمک در ترکستان در نظر گرفته شده‌اند. در کتاب دیوان لغات الترک اثر محمود کاشغریدر سال چهار سَد و شصت در دوره خلفای عباسی تألیف شده که عبارتست از تفسیر لغات ترک به زبان عربی قبائل ترک و ازجمله قبایل چگل، افشار، بایُندر، سلغر، یغما، غز و سلجوق را نام می‌برد.
بندانگشتی|راست|رود ایلی که در کرانه آن اقوام ترک از جمله چگل زندگی می‌کردند
کاشغری می‌گوید که ترکان اوغوز به تمام ترکان بین آمودریا و شمال چین «چگل» می‌گفتند. چگل‌ها ساکن ساحل شمالی ایسیق‌کول و درهٔ رود ایلی بودند و در سده‌های چهارم و پنجم جمعیت بسیار داشتند. پراکندگی چگل‌ها از حوالی طراز تا کاشغر بود. ظاهراً تا قبل از قراخانیان حکومت مستقل داشتند و پادشاهشان تکین یا تکسین عنوان می‌شد. عده‌ای از چگل‌ها در نیمهٔ دوم قرن چهارم پیرو مذاهب قدیم خود و عده‌ای از جمله ساکنان شهر چگل در حوالی طراز مسلمان بودند.

در فرهنگ دهخدا آمده چگل نام شهری است از ترکستان قدیم که ظاهراً مردم آن شهر به زیبایی معروف بوده‌اند و بدین مناسبت شاعران در اشعار خود خوبرویان را بدین شهر نسبت داده یا به مردم این شهر تشبیه کرده‌اند.لغت‌نامه دهخدا: چگل

 چِگِل در ادبیات پارسی 
از مردم چگل بردگان زیباروی را از چگل به ایران می‌آورده‌اند ازاین‌رو در نزد شاعران فارسی‌زبان و در ادبیان فارسی به زیبایی و خوش‌اندامی از ایشان یاد شده‌استو واژهٔ چِگِل یا کنایه شمع چِگِل در ادبیات پارسی به زیبا و زیبارویی مانند شده‌است.
 حافظ

 خواجوی کرمانی گوید:

 حکیم صبوری گوید:

 شاهنامه جنگ بزرگ کیخسرو

 شاهنامه پادشاهی گشتاسپ

 پانویس 

 منابع 
 شاهنامه فردوسی. از نسخه مسکو. نشر محمد. (صفحه: ۹۱). 

 پیوند به بیرون 

رده:اقوام ترک‌تبار آسیا
رده:اقوام ترک‌تبار منقرض‌شده
رده:اقوام ترک‌تبار
رده:اقوام در قرقیزستان
رده:تاریخ مردمان ترک‌تبار