نگو

نِگِوْ یا نقب (؛ )، بیابانی پهناور در جنوب اسرائیل است که ۵۵ درصد از خاک آن کشور را دربرمی‌گیرد. در این ناحیهٔ وسیع، جمعیت نسبتاً کم و پراکنده‌ای زندگی می‌کند. صحرای نگب کم و بیش هموار است؛ ولی در این بیابان، تپه‌های شنی و دره‌های باریک و وادی‌های متعددی نیز وجود دارند که زیبایی خاصی به آن می‌بخشد.

خاک بیابان نِگِوْ از نوعی است که باران را در خود جذب نمی‌کند و از این رو با بارش خفیف‌ترین ریزش باران، سیل جاری می‌گردد و نواحی پست را پر می‌کند و گاهی به جاده‌ها و ساختمان‌ها آسیب‌های عمده وارد می‌کند.

در بخش جنوبی بیابان نِگِوْ، یک ناحیه کوهستانی آغاز می‌شود که شامل دهانه‌های آتشفشانی و قله‌های سنگی و تیز است که از تخته‌سنگ پوشیده شده است. در این ناحیه، هوا خشک‌تر و کوه‌ها بلندتر هستند. سنگ‌های این ناحیه رنگ‌های متنوعی دارند و سه دهانه آتشفشان در آنجا دیده می‌شود که بزرگ‌ترین آنان دارای ۳۵ کیلومتر طول و ۸ کیلومتر عرض است.

یکی از زیبائی‌های طبیعی صحرای نِگِوْ، در نقطه جنوبی آن است که ایلات در آنجا قرار گرفته است. در دوسوی بندر ایلات کوه‌های متوسطی واقع شده که هنگام غروب آفتاب به رنگ سرخ درمی‌آید و از این رو خلیجی که در آن ناحیه قرار دارد، دریای سرخ نامیده می‌شود.

 نگارخانه 

 منابع 


رده:استان جنوب (اسرائیل)
رده:بیابان‌های اسرائیل
رده:جاذبه‌های گردشگری اسرائیل
رده:جغرافیای استان جنوب (اسرائیل)
رده:مکان‌های عهد جدید
رده:منطقه‌های اسرائیل