ناحور

ناحور (عبری:נָחֹור) به معنی «صفیر کشیدن» از شخصیت‌های تنخ یهودی و عهد عتیق در انجیل است که نامش نخستین بار در کتاب پیدایش آمده‌است. ناحور پسر سروج، پدر تارح و پدربزرگ ابراهیم بود.پیدایش ۱۱:۲۲ مادرش ملکا دختر قابر بود.یوبیل ۱۲:۲۲ ناحور با اوسکه دختر نستا و نواده اورقادیم که از نسل ارفکشاد بود، ازدواج کرد.پیدایش ۱۱:۳۳ هنگام تولد تارح، ناحور ۲۹ سال داشت. ناحور تا ۱۴۸ سالگی زندگی کرد.پیدایش ۱۱:۲۵ او هشت فرزند داشت که لابان پدر رفقه و بتوئیل پدر لیه و راحیل دو تن از ایشان بودند.پیدایش ۱۱:۲۶؛۲۲:۲۰؛۲۴:۱۰؛۲۹:۵ با این حال برخی از مفسرین تورات پدر لابان را ناحور دیگری دانسته‌اند. نام ناحور در نسب‌نامه عیسیلوقا ۳:۲۱ و تبار محمد پیغمبر اسلام ذکر شده است.سیرت رسول‌الله ص ۱۹

 پانویس 

 منابع 
 عاطف الزین، سمیح، داستان پیامبران علیهم السلام در قرآن، ترجمه علی چراغی، اول، تهران: ذکر، ۱۳۸۰، ISBN 9643071634
 کتاب مقدس عهد عتیق و عهد جدید، ترجمه فاضل خان همدانی، ویلیام گلن، هنری مرتن، تهران: اساطیر، ۱۳۷۹، 




رده:ابراهیم
رده:شخصیت‌های تورات
رده:شخصیت‌های کتاب مقدس