عروس

عروس یا پیو به زن در شب ازدواج گفته می‌شود. نوع و کیفیت مراسم ازدواج و پوشش عروس و داماد (همسر عروس) به فرهنگ و آداب جامعه بستگی دارد. امروزه لباس توری و سپیدرنگ در بسیاری از کشورها مرسوم است.

 ریشه واژه  
عروس واژه‌ای در فارسی است که به زن تازه ازدواج کرده یا زن در مراسم ازدواج اطلاق می‌شود.

واژهٔ «عروس» از فارسی میانه، احتمالاً شکل «ārwās» گرفته شده است که به معنای زن جوان یا زن ازدواج‌کننده بوده‌است. این واژه خود از ریشهٔ هندواروپایی ar- مشتق شده که با مفهوم پیوند، زن و همسر مرتبط است. در ادبیات کلاسیک فارسی، مانند دیوان حافظ و آثار نظامی، گاهی عروس به معنای زن زیبا یا دلربا نیز آمده‌است.

 شکل نوشتاری با «عین» 
با ورود خط عربی به ایران پس از اسلام، بسیاری از واژه‌های فارسی مجبور شدند با حروف عربی نزدیک به صداهای خود نوشته شوند. واژهٔ «عروس» نیز از این قاعده مستثنی نبوده است. در فارسی میانه، صداهای آغازین این واژه شبیه /a/ یا /ā/ بود و «ع» عربی به عنوان نزدیک‌ترین حرف برای نمایش این صدا در خط عربی-فارسی استفاده شد. بنابراین، استفاده از «عین» در نوشتار فارسی مدرن صرفاً به دلیل تطبیق با رسم‌الخط عربی است و ریشهٔ واژه عربی نیست.

 نگارخانه 

 جستارهای وابسته 
 عروس‌ربایی
خریدن عروس
عروس‌سوزی

 منابع 

رده:اصطلاحات برای زنان
رده:نسبت‌های خویشی