قفل آویز

قفلِ آویز به قفل حلقه‌دار قابل حملی گفته می‌شود که با کلید، با رمز یا با برق باز و بسته شود.

یک قفل آویز تشکیل شده از یک حلقه فلزی که به یک محفظه فلزی متصل است. قفل‌های آویز کوچک، معمولاً حلقه‌ای به ضخامت ۲ تا ۳ میلیمتر و دهنه ۱ سانتیمتر دارند. قفل‌های آویز بزرگ ممکن است حلقه‌هایی به ضخامت ۸ میلیمتر و دهنه‌ای تا ۱۰ سانتیمتر داشته باشند.Wikipedia contributors, "Padlock," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Padlock&oldid=188188634 (accessed February 1, 2008).

 تاریخچه 

در اروپا نخستین بار سلت‌ها این گونه قفل را به‌کار بردند. بازرگانان سلتی برای محفوظ نگه داشتن پول‌های خود از قفل‌های آویز استفاده می‌کردند. قفل‌های رومی یک میله بلند خمیده به قاب و یک قطعه کوتاه‌تر که می‌توانست داخل قاب قرار گیرد، داشتند. قفل‌های پرزورسک و چرنیخوف یک غلاف متصل به قاب و یک میله بلند خمیده داشتند که می‌توانست داخل قاب و غلاف قرار گیرد.Katarzyna Czarnecka, "Padlocks In The Przeworsk And The Chernyakhov Cultures In The Late Roman Period, As An Evidence Of Mutual Contacts."

قفل‌هایی با مکانیزم دندانه فنری در یورک، انگلستان، در سکونتگاه وایکینگ‌های جورویک، مربوط به سال ۸۵۰ میلادی یافت شده‌اند.

در اوایل دهه ۱۹۲۰، هری سورف، شرکت مستر لاک را با اولین قفل چندلایه راه‌اندازی کرد. صفحاتی که از ورق فلزی پانچ شده بودند، روی هم چیده و مونتاژ می‌شدند. سوراخ‌هایی که در وسط صفحات ایجاد می‌شدند، فضایی را برای قرارگیری مکانیزم قفل ایجاد می‌کردند. کل دسته صفحات، که حاوی قطعات قفل بودند، به هم پرچ می‌شدند. این قفل به دلیل طراحی کم هزینه و مقاوم در برابر ضربه صفحات چندلایه، محبوب بود. امروزه بسیاری از سازندگان قفل، این طرح بسیار کارآمد و موفق را کپی می‌کنند."Twenty-Two Plates Put In Laminated Lock" Popular Science, March 1932, p. 49

 نگارخانه 

 جستارهای وابسته 
 قفل سوزنی غلتان 
 چفت و بست
قفل

 منابع 

رده:ابزارها
رده:قفل‌ها