تیم ملی فوتبال پرتغال

اولین قهرمانی معتبر تیم ملی فوتبال پرتغال در تورنمنت یورو ۲۰۱۶ رخ داد. در بازی دراماتیکی که کاپیتان پرتغال، کریستیانو رونالدو پس از مصدومیت در دقیقه ۲۳ از روی نیمکت بازیکن‌ها را راهنمایی کرد تا جایی که اولین گل ادر در یک فینال رسمی زده شد و پرتغال را به اولین قهرمانی رساند. سخنرانی رونالدو در رختکن تیم مسیر جدیدی را برای تیم ملی پرتغال هموار کرد، مسیری که بازیکنان جوان تیم به خودباوری رسیدند و با اعتماد بیشتری نسبت به خودشان و مربی تیم، فرناندو سانتوس به تورنمنت‌ها پرداختند تا جایی که در تورنمنت لیگ ملت‌های اروپا ۲۰۱۹ (که اتفاقاً در پرتغال نیز برگزار می‌شد) تیم را بدون حضور رونالدو، به علت استراحت و پرداختن به کسب آمادگی برای اولین فصل حضورش در یوونتوس، حفظ کردند و تا مرحله نیمه‌نهایی پیش بردند. پس از بازگشت کاپیتان، در یک نمایش دیدنی دیگر رونالدو به تقدیر از این انسجام و زحمات بازیکنان تیم ملی مقابل تیم ملی فوتبال سوئیس به میدان رفت و در دقیقه‌های ۲۵، ۸۸ و ۹۰ گلزنی کرد.

از دیگر بازیکنان برجسته تیم ملی پرتغال می‌توان به اوزه‌بیو اشاره کرد که این تیم را در جام جهانی ۱۹۶۶ انگلیس به مقام سوم رساند. در بازی رده‌بندی که در مقابل شوروی قرار گرفته بودند، بازی را ۲–۱ پیروز شدند تا در پایان جام جهانی اوزه‌بیو با ۹ گل زده آقای گل جام جهانی شود.

 تاریخچه 

 تلاش‌های اولیه برای برگزاری جام جهانی 
پرتغال در جام جهانی ۱۹۳۰ حضور نداشت، زیرا این دوره تنها شامل مرحلهٔ نهایی بود و مرحلهٔ انتخابی برگزار نمی‌شد.  برای جام جهانی ۱۹۳۴، پرتغال در مرحلهٔ مقدماتی شرکت کرد، اما نتوانست اسپانیا را شکست دهد. تیم پرتغال ابتدا در مادرید با نتیجهٔ ۹–۰ شکست خورد و در بازی برگشت در لیسبون ۲–۱ بازنده شد و در نهایت با مجموع گل‌های ۱۱–۱ حذف شد.

در مرحلهٔ مقدماتی جام جهانی ۱۹۳۸، تیم ملی پرتغال تنها یک دیدار مقابل سوئیس انجام داد که در زمین بی‌طرف شهر میلان برگزار شد. پرتغال این مسابقه را با نتیجهٔ ۲–۱ واگذار کرد و از صعود به مرحلهٔ نهایی بازماند. با آغاز جنگ جهانی دوم، برگزاری جام جهانی تا سال ۱۹۵۰ به تعویق افتاد و در این دوره تیم ملی پرتغال به‌ندرت مسابقه‌ای انجام می‌داد. دو سال پس از پایان جنگ، پرتغال در یک دیدار دوستانهٔ خانگی با نتیجهٔ سنگین ۱۰–۰ مقابل انگلستان شکست خورد نتیجه‌ای که همچنان سنگین‌ترین شکست تاریخ این تیم به شمار می‌رود.
 دههٔ ۱۹۵۰ و اوایل دههٔ ۱۹۶۰ 
پرتغال، همانند مرحلهٔ مقدماتی جام جهانی ۱۹۳۴، در یک دیدار رفت‌وبرگشت مقابل اسپانیا قرار گرفت. این تیم پس از شکست ۵–۱ در مادرید، در بازی برگشت به تساوی ۲–۲ رسید، اما با مجموع گل‌های ۷–۳ از صعود بازماند. با این حال، پرتغال بعداً برای جایگزینی ترکیه که از حضور در مسابقات کناره‌گیری کرده بود دعوت شد، اما این دعوت را نپذیرفت و در جام جهانی شرکت نکرد.

در مرحلهٔ مقدماتی جام جهانی ۱۹۵۴، تیم ملی پرتغال به مصاف اتریش رفت. اتریشی‌ها در دیدار نخست با نتیجهٔ سنگین ۹–۱ به پیروزی رسیدند. پرتغال در بهترین عملکرد خود توانست در بازی برگشت در لیسبون به تساوی بدون گل دست یابد، اما در مجموع با نتیجهٔ ۹–۱ حذف شد. چهار سال بعد، پرتغال برای نخستین بار موفق شد یک دیدار در مرحلهٔ مقدماتی جام جهانی را با پیروزی به پایان برساند و در خانه با نتیجهٔ ۳–۰ ایتالیا را شکست دهد. با این حال، این تیم در گروهی که ایرلند شمالی نیز در آن حضور داشت در رتبهٔ آخر قرار گرفت و تنها تیم صدرنشین، یعنی ایرلند شمالی، جواز صعود به جام جهانی را کسب کرد.راست|بندانگشتی|تیم ملی پرتغال ۲۰۱۸ 

در سال ۱۹۶۰، یوفا رقابت‌های جام ملت‌های اروپا را پایه‌گذاری کرد. نخستین دورهٔ این مسابقات به‌صورت حذفی برگزار شد به‌طوری که مراحل اولیه رفت‌وبرگشت بود و مرحلهٔ نهایی با حضور چهار تیم و به‌صورت تک‌بازی انجام می‌شد. تیم ملی پرتغال در دور نخست برابر آلمان شرقی قرار گرفت و با پیروزی ۲–۰ در دیدار خارج از خانه و برد ۳–۲ در پورتو، در مجموع با نتیجهٔ ۵–۲ به مرحلهٔ بعد صعود کرد. پرتغال در مرحلهٔ یک‌چهارم نهایی به مصاف یوگسلاوی رفت، اما با شکست مجموعاً ۶–۳ از دور رقابت‌ها کنار رفت.

در مرحلهٔ مقدماتی جام جهانی فوتبال ۱۹۶۲، تیم ملی پرتغال در گروهی با تیم‌های انگلستان و لوکزامبورگ قرار گرفت. پرتغال در پایان رقابت‌ها در جایگاه دوم گروه ایستاد و پس از انگلستان قرار گرفت؛ تیمی که تنها سهمیهٔ صعود گروه ۶ به مرحلهٔ نهایی جام جهانی را به دست آورد. در رقابت‌های مقدماتی جام ملت‌های اروپا ۱۹۶۴، تیم ملی پرتغال به مصاف بلغارستان رفت. پرتغال در دیدار رفت که در شهر صوفیه برگزار شد شکست خورد، اما در بازی برگشت در لیسبون به پیروزی رسید. با توجه به تساوی مجموع دو دیدار با نتیجهٔ ۴–۴، یک بازی تکراری در زمین بی‌طرف برگزار شد. این دیدار در ورزشگاه المپیک رم انجام گرفت و تیم ملی پرتغال با نتیجهٔ ۱–۰ و در پی گل دیرهنگام گئورگی آسپاروهوف مغلوب بلغارستان شد.

 رتبهٔ سوم جام جهانی ۱۹۶۶ 
در مرحلهٔ مقدماتی جام جهانی ۱۹۶۶، تیم ملی پرتغال در گروهی با تیم‌های چکسلواکی، رومانی و ترکیه قرار گرفت. پرتغال با یک تساوی و یک شکست در شش بازی، صدر جدول گروه را به دست آورد و برای نخستین بار به مرحلهٔ نهایی جام جهانی صعود کرد. از جمله نتایج قابل توجه این مرحله، پیروزی ۱–۰ خارج از خانه برابر چکسلواکی و ترکیه و پیروزی ۵–۱ در خانه مقابل تیم ملی ترکیه بود.
راست|بندانگشتی|212x212پیکسل|اوزهبیو، ستاره تیم ملی پرتغال در سال ۱۹۶۶ 
بندانگشتی|تیم ملی پرتغال ۱۹۷۲
در جام جهانی ۱۹۶۶، تیم ملی پرتغال مرحله گروهی را با سه پیروزی آغاز کرد؛ آن‌ها ابتدا مجارستان را ۳–۱ شکست دادند، سپس برابر بلغارستان با نتیجه ۳–۰ پیروز شدند و در دیداری حساس دو بار قهرمان دوره قبل، برزیل، را ۳–۱ مغلوب کردند. در مرحله یک‌چهارم نهایی، پرتغال با نتیجه ۵–۳ از سد تیم کره شمالی گذشت؛ در این بازی، اوزه‌بیو با به ثمر رساندن چهار گل، تیمش را از شکست ۳–۰ به پیروزی رساند. در مرحله نیمه‌نهایی، پرتغال با نتیجه ۲–۱ از میزبان مسابقات، انگلستان، شکست خورد؛ این دیدار قرار بود در لیورپول برگزار شود، اما با توجه به میزبانی انگلستان، فیفا محل بازی را به لندن تغییر داد. در دیدار رده‌بندی، پرتغال با نتیجه ۲–۱ از سد اتحاد جماهیر شوروی گذشت و بهترین عملکرد خود در تاریخ جام جهانی را رقم زد. اوزه‌بیو با ثبت ۹ گل آقای گل مسابقات شد. پس از این دوره، پرتغال برای ۲۰ سال دیگر موفق به صعود به جام جهانی نشد.

 دههٔ ۱۹۸۰ 
تیم ملی فوتبال پرتغال در مرحلهٔ مقدماتی جام ملت‌های اروپا ۱۹۸۴ در گروهی متشکل از فنلاند، لهستان و اتحاد جماهیر شوروی به رقابت پرداخت و با پیروزی مقابل شوروی صدرنشین گروه شد، که این نتیجه موجب صعود این تیم به مرحلهٔ نهایی گردید. پرتغال در مرحلهٔ نهایی در گروه B در کنار اسپانیا، آلمان غربی و رومانی قرار گرفت. پرتغال در دو دیدار نخست خود به‌ترتیب برابر آلمان غربی با نتیجهٔ ۰–۰ و برابر اسپانیا با نتیجهٔ ۱–۱ به تساوی رسید. پیروزی ۱–۰ مقابل رومانی باعث شد این تیم در مرحلهٔ گروهی در جایگاه دوم قرار گیرد. پرتغال در مرحلهٔ نیمه‌نهایی برابر میزبان رقابت‌ها، فرانسه، قرار گرفت. پس از تساوی در وقت قانونی، پرتغال در وقت‌های اضافه ابتدا با نتیجهٔ ۲–۱ پیش افتاد، اما تیم میزبان در دقایق ۱۱۴ و ۱۱۹ گلزنی کرد و با پیروزی ۳–۲، پرتغال را حذف کرده و راهی دیدار نهایی شد.

در مرحلهٔ مقدماتی جام جهانی ۱۹۸۶، تیم ملی پرتغال برای کسب یکی از دو سهمیهٔ صعود به جام جهانی مکزیک با تیم‌های چکسلواکی، مالت، سوئد و آلمان غربی رقابت کرد. پرتغال که برای صعود نیازمند پیروزی در آخرین دیدار خود برابر آلمان غربی در اشتوتگارت، موفق شد این بازی را با برد پشت سر بگذارد و به نخستین تیمی تبدیل شود که آلمان غربی را در یک مسابقهٔ رسمی در زمین خانگی‌اش شکست می‌دهد. با این حال، این تیم پس از یک پیروزی و دو شکست، در مرحلهٔ گروهی رقابت‌های نهایی حذف شد. پرتغال رقابت‌ها را با پیروزی ۱–۰ برابر انگلستان آغاز کرد، اما در ادامه با نتایج ۱–۰ و ۳–۱ به‌ترتیب مقابل لهستان و مراکش شکست خورد. حضور این تیم در مکزیک با ماجرای موسوم به «قضیهٔ سالتییو» همراه بود رخدادی که در آن بازیکنان در اعتراض به مسائل مربوط به پاداش‌ها از سوی فدراسیون فوتبال پرتغال از تمرین کردن خودداری کردند. جام جهانی ۱۹۸۶ آخرین حضور پرتغال در این رقابت‌ها تا سال ۲۰۰۲ بود.

 ۱۹۹۵–۲۰۰۶ نسل طلایی 
در جام ملت‌های اروپا ۱۹۹۶، پرتغال در گروه D در جایگاه نخست قرار گرفت، اما در مرحلهٔ یک‌چهارم نهایی با نتیجهٔ ۱–۰ برابر جمهوری چک شکست خورد و حذف شد. پرتغال نتوانست به جام جهانی ۱۹۹۸ راه یابد.
راست|بندانگشتی|دکو، ستاره تیم پرتغال در جام جهانی ۲۰۰۶ مقابل تیم ملی ایران 

در مرحلهٔ مقدماتی یورو ۲۰۰۰، این تیم در گروه خود پس از رومانی و با اختلاف یک امتیاز در جایگاه دوم قرار گرفت. با این حال، پرتغال به‌عنوان بهترین تیم دوم مرحلهٔ مقدماتی به رقابت‌های نهایی صعود کرد. این تیم در مرحلهٔ گروهی با پیروزی‌های ۳–۲ برابر انگلستان، ۱–۰ برابر رومانی و ۳–۰ برابر آلمان، صدرنشین گروه A شد و سپس در مرحلهٔ یک‌چهارم نهایی ترکیه را شکست داد. پرتغال در مرحلهٔ نیمه‌نهایی برابر فرانسه، در وقت‌های اضافه حذف شد؛ دیداری که با گل زین‌الدین زیدان از روی نقطهٔ پنالتی به سود فرانسه به پایان رسید. داور مسابقه، گونتر بنکو، پس از برخورد توپ به دست آبل ژاویر هنگام دفع یک ضربه، اعلام پنالتی کرد. پس از این تصمیم، آبل ژاویر، نونو گومش و پائولو بنتو به دلیل اعتراض و هل دادن داور با محرومیت‌های طولانی‌مدت روبه‌رو شدند. این دیدار در نهایت با نتیجهٔ ۲–۱ به سود فرانسه خاتمه یافت.بندانگشتی|پرتغال در فینال جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۴ با نتیجهٔ ۰–۱ به یونان باخت تنها گل بازی را آنجلوس خاریستئاس با ضربهٔ سر به ثمر رساند.

در مرحلهٔ مقدماتی جام جهانی ۲۰۰۲، پرتغال گروه خود را با صدرنشینی به پایان رساند و به رقابت‌های نهایی صعود کرد. در جریان آماده‌سازی و خود مسابقات جام جهانی ۲۰۰۲، پرتغال با مشکلات و تصمیمات فنی اشتباه زیادی مواجه شد که رسانه‌های پرتغال به‌طور گسترده دربارهٔ آن‌ها گزارش دادند. از جمله این مشکلات می‌توان به انتخاب‌های مدیریتی بحث‌برانگیز، رفتارهای غیرحرفه‌ای و اختلاف‌نظر بر سر پاداش‌ها اشاره کرد. پرتغال به‌عنوان تیم مورد علاقه برای صعود از گروه D وارد مسابقات شد. با این حال، در دیداری غیرمنتظره با نتیجهٔ ۳–۲ برابر ایالات متحده شکست خورد. سپس این تیم با پیروزی ۴–۰ مقابل لهستان خود را بازیابی کرد. پرتغال برای صعود به مرحلهٔ بعد تنها به تساوی نیاز داشت، اما در آخرین دیدار گروهی با میزبان، کرهٔ جنوبی، شکست خورد. این تیم عملکردی پایین‌تر از انتظار داشت و با ایستادن در جایگاه سوم گروه، از رقابت‌ها حذف شد. پس از جام جهانی، آنتونیو اولیویرا، سرمربی پرتغال، از سمت خود برکنار شد.
رقابت بزرگ بعدی، جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۴، در پرتغال برگزار شد. برای آماده‌سازی تیم، فدراسیون فوتبال قراردادی با لوئیز فیلیپه اسکولاری بست تا هدایت تیم تا پایان تورنمنت را برعهده داشته باشد. تیم میزبان در اولین دیدار خود با نتیجهٔ ۲–۱ به یونان باخت. پرتغال در ادامهٔ مسابقات، نخستین پیروزی خود را با نتیجهٔ ۲–۰ برابر روسیه به‌دست آورد و همچنین با نتیجهٔ ۱–۰ اسپانیا را شکست داد. پرتغال در مرحلهٔ بعد برابر انگلستان قرار گرفت و پس از تساوی ۲–۲ در وقت قانونی، بازی به ضربات پنالتی کشیده شد که پرتغال در نهایت پیروز شد. در نیمه‌نهایی، پرتغال با نتیجهٔ ۲–۱ هلند را شکست داد، اما در فینال دوباره برابر یونان با نتیجهٔ ۱–۰ شکست خورد و نایب‌قهرمان شد.راست|بندانگشتی|رونالدو در جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۴پس از پایان تورنمنت، بسیاری از بازیکنان متعلق به نسل طلایی (Geração de Ouro) از فوتبال ملی خداحافظی کردند و تنها لوئیس فیگو، با وجود یک بازنشستگی موقت، در تیم باقی ماند. نکتهٔ مثبت برای پرتغال امدن کریستیانو رونالدو بود که در تیم منتخب یوفا برای یورو انتخاب شد. در جریان برگزاری مسابقات، اسکولاری نیز با فدراسیون قراردادی دو ساله جدید امضا کرد.
بندانگشتی|270x270پیکسل|فیگو، کاپیتان تیم ملی در سال ۲۰۰۶
پرتغال در مرحلهٔ مقدماتی جام جهانی ۲۰۰۶ با صدرنشینی در گروه خود به مسابقات نهایی راه یافت. در جام جهانی ۲۰۰۶، پرتغال در گروه D نیز در جایگاه نخست قرار گرفت و هر سه دیدار خود را با پیروزی پشت سر گذاشت: ۱–۰ برابر آنگولا، ۲–۰ برابر ایران و ۲–۱ برابر مکزیک. در مرحلهٔ یک‌هشتم نهایی، پرتغال با نتیجهٔ ۱–۰ هلند را شکست داد. این دیدار که به «نبرد نورنبرگ» مشهور شد، با خشونت‌های شدید و کارت‌های فراوان برای بازیکنان، چه هشدار و چه اخراج، تحت نظر داور والنتین ایوانوف همراه بود. در مرحلهٔ یک‌چهارم نهایی، پرتغال در دیدار برابر انگلستان پس از وقت‌های اضافه با نتیجهٔ ۰–۰ به تساوی رسید، اما در ضربات پنالتی با نتیجهٔ ۳–۱ پیروز شد و برای اولین بار از سال ۱۹۶۶ به نیمه‌نهایی جام جهانی راه یافت. پرتغال در نیمه‌نهایی با نتیجهٔ ۱–۰ به فرانسه باخت و سپس در دیدار رده‌بندی با نتیجهٔ ۳–۱ برابر میزبان مسابقات، آلمان، شکست خورد و در جایگاه چهارم جام جهانی ۲۰۰۶ ایستاد.

 ۲۰۰۶–۲۰۱۴ دوران پس از نسل طلایی و نتایج پرنوسان 
بندانگشتی|تیم ملی پرتغال ۲۰۱۲

پرتغال در مرحلهٔ مقدماتی یورو ۲۰۰۸ پس از لهستان در جایگاه دوم قرار گرفت. این تیم در مرحلهٔ گروهی رقابت‌ها دو دیدار نخست خود را برابر ترکیه و جمهوری چک با پیروزی پشت سر گذاشت، اما شکست برابر یکی از میزبانان، سوئیس، باعث شد در مرحلهٔ یک‌چهارم نهایی به مصاف آلمان برود دیداری که با شکست ۳–۲ پرتغال به پایان رسید. پس از پایان رقابت‌ها، اسکولاری برای هدایت باشگاه چلسی از تیم ملی پرتغال جدا شد. در ادامه، کارلوس کی‌روش به‌عنوان سرمربی جدید تیم ملی پرتغال منصوب شد.راست|بندانگشتی|رونالدو، کاپیتن تیم در سال ۲۰۱۲|226x226پیکسلپرتغال تحت هدایت کی‌روش در مرحلهٔ مقدماتی جام جهانی ۲۰۱۰ در جایگاه دوم گروه خود قرار گرفت و سپس در دیدار پلی‌آف بوسنی و هرزگوین را شکست داد و به مرحلهٔ نهایی راه یافت بدین ترتیب این تیم در تمامی تورنمنت‌های مهم آن دهه حضور پیدا کرد. رکورد ۱۹ بازی بدون شکست پرتغال، که طی آن تیم تنها سه گل دریافت کرده بود، در مرحلهٔ یک‌هشتم نهایی با شکست ۱–۰ برابر اسپانیا که بعدها قهرمان مسابقات شد به پایان رسید. بعدها از کی‌روش انتقاد شد که تیمش را بیش از حد دفاعی و محتاطانه به میدان می‌فرستاد. بعد از جام جهانی ۲۰۱۰، چند تن از بازیکنان ثابت ترکیب تیم ملی پرتغال از فوتبال ملی خداحافظی کردند: سیمائو، پائولو فرررا، میگل و تیآگو هر چهار بازیکن دیگر برای تیم ملی بازی نکردند و به دوران حرفه‌ای ملی خود پایان دادند. کی‌روش به مدت یک ماه از هدایت تیم ملی محروم شد، زیرا در جریان آماده‌سازی برای جام جهانی تلاش کرد مانع انجام یک آزمایش دوپینگ برای بازیکنان شود و همچنین خطاب به مأموران آزمایش با الفاظ توهین‌آمیز سخن گفت. در پی این ماجرا، کی‌روش با شش ماه محرومیت اضافه مواجه شد. چندین اظهارنظر جنجالی او علیه مدیران فدراسیون فوتبال پرتغال نیز منتشر شد که بخشی از دلایل برکناری‌اش بود. پس از او، پائولو بنتو به‌عنوان سرمربی جدید تیم ملی پرتغال منصوب شد.
بندانگشتی|178x178پیکسل|رونالدو در یورو ۲۰۱۲
بنتو و تیم ملی فوتبالش موفق شدند به مرحله نهایی یورو ۲۰۱۲ صعود کنند. در مرحله گروهی، آن‌ها با آلمان، دانمارک و هلند هم‌گروه شدند که این گروه به دلیل سطح بالای تیم‌ها به‌طور گسترده‌ای به عنوان «گروه مرگ» شناخته می‌شد. آن‌ها در بازی اول خود ۰–۱ به آلمان باختند، اما در بازی دوم با نتیجه ۳–۲ دانمارک را شکست دادند. آخرین بازی مرحله گروهی مقابل هلند برگزار شد. پس از آن که فن در فارت هلند را با نتیجه ۱–۰ پیش انداخت، رونالدو با زدن دو گل، پیروزی ۲–۱ تیمش را رقم زد. پرتغال در پایان مرحله گروهی در رده دوم قرار گرفت و به مرحله حذفی راه یافت. در مرحله یک‌چهارم نهایی، پرتغال با گل سر رونالدو با نتیجه ۱–۰ جمهوری چک را شکست داد. دیدار نیمه‌نهایی مقابل اسپانیا برگزار شد و پس از تساوی بدون گل در وقت قانونی و اضافه، پرتغال در ضربات پنالتی با نتیجه ۴–۲ شکست خورد.

در مرحله انتخابی جام جهانی ۲۰۱۴، پرتغال در بازی پلی‌آف با سوئد با مجموع ۴–۲ به پیروزی رسید و هر چهار گل تیم را رونالدو به ثمر رساند. در مرحله گروهی، پرتغال با ایالات متحده، آلمان و غنا هم‌گروه شد. اولین دیدار آن‌ها مقابل آلمان که با نتیجه ۴–۰ به به نفع المان پایان رسید. آن‌ها در دیدار دوم خود با ایالات متحده به تساوی ۲–۲ رسیدند و در بازی سوم مقابل غنا با نتیجه ۲–۱ پیروز شدند. با این حال، تیم به دلیل تفاضل گل کمتر نسبت به ایالات متحده از رقابت‌ها حذف شد.

 ۲۰۱۶–اکنون، یورو ۲۰۱۶ و اولین موفقیت‌ بین‌المللی 
بندانگشتی|245x245پیکسل|راست|یورو 2016

 برد در یورو ۲۰۱۶ 
در مرحله انتخابی یورو ۲۰۱۶، بنتو پس از شکست مقابل آلبانی از سمت سرمربیگری برکنار شد و در سپتامبر ۲۰۱۴ توسط فرناندو سانتوس جایگزین شد. پس از صعود به مرحله نهایی، پرتغال در گروه F در رده سوم قرار گرفت اما به عنوان یکی از سه تیم سوم برتر به مرحله حذفی راه یافت، پس از سه تساوی متوالی در مرحله گروهی. پرتغال در دور یک‌هشتم نهایی با نتیجه ۱–۰ و پس از وقت اضافه کرواسی را شکست داد و سپس در یک‌چهارم نهایی با نتیجه ۵–۳ در ضربات پنالتی لهستان را از پیش رو برداشت تا به نیمه‌نهایی برسد، جایی که ولز را با نتیجه ۲–۰ شکست داد. در دیدار فینال مقابل میزبان، فرانسه، رونالدو به دلیل مصدومیت از زمین خارج شد. در وقت اضافه، ادِر، بازیکن ذخیره، در دقیقه ۱۰۹ با شوتی از فاصله ۲۵ یاردی و عبور از اوگو لوریس گل برنده را برای پرتغال به ثمر رساند.

پس از قهرمانی در یورو ۲۰۱۶، پرتغال در جام کنفدراسیون‌های فیفا ۲۰۱۷ شرکت کرد. آن‌ها در گروه خود در رده نخست قرار گرفتند، اما در نیمه‌نهایی پس از تساوی بدون گل مقابل شیلی در ضربات پنالتی شکست خوردند. با این حال، پرتغال در دیدار رده‌بندی با نتیجه ۲–۱ و پس از وقت اضافه مکزیک را شکست داد و مقام سوم رقابت‌ها را به دست آورد.

 جام جهانی ۲۰۱۸ و برد در لیگ ملت‌های یوفا ۲۰۱۹ 
در جام جهانی ۲۰۱۸، پرتغال با تساوی ۳–۳ برابر اسپانیا آغاز کرد که کریستیانو رونالدو در آن هت‌تریک کرد. پس از پیروزی ۱–۰ مقابل مراکش، پرتغال با تساوی ۱–۱ مقابل ایران به مرحله حذفی به عنوان تیم دوم گروه صعود کرد، اما در مرحله یک‌هشتم نهایی با شکست ۲–۱ برابر اروگوئه از رقابت‌ها کنار رفت. پس از جام جهانی، پرتغال قهرمان نخستین دوره لیگ ملت‌های یوفا در ساله ۲۰۱۹ شد و با گل گونسالو گوئدس در دقیقه ۶۰، هلند را در استادیو دو دراگان در پورتو شکست داد.

 جام جهانی ۲۰۲۲ 
برای انتخابی جام جهانی ۲۰۲۲، پرتغال پس از پایان دوم در گروه خود، مجبور به صعود از طریق پلی‌آف شد. آن‌ها با شکست ترکیه و مقدونیه شمالی به مرحله نهایی رسیدند. در جام جهانی، پرتغال در بازی‌های گروهی ابتدا ۳–۲ غنا و سپس ۲–۰ اروگوئه را شکست داد و به مرحله حذفی صعود کرد. در مرحله یک‌هشتم نهایی، پرتغال ۶–۱ سوئیس را شکست داد، که بیشترین تعداد گل آن‌ها در یک بازی حذفی جام جهانی از سال ۱۹۶۶ بود، با هت‌تریک گونسالو راموس. با این حال، پرتغال در مرحله یک‌چهارم نهایی با شکست ۱–۰ مقابل مراکش از رقابت‌ها حذف شد. پس از این عملکرد ناامیدکننده در جام جهانی، فرناندو سانتوس در ۱۵ دسامبر برکنار شد و در ۹ ژانویه ۲۰۲۳، روبرتو مارتینز به عنوان سرمربی جدید پرتغال معرفی شد.

 برد در لیگ ملت‌های یوفا ۲۰۲۵ 
در فصل ۲۰۲۴–۲۵ لیگ ملت‌های یوفا ، تیم ملی فوتبال پرتغال بار دیگر به قهرمانی این رقابت دست یافت. در ۸ ژوئن ۲۰۲۵ در آلیانتس آرنا واقع در مونیخ، آلمان، پرتغال در بازی نهایی مقابل اسپانیا به تساوی ۲–۲ پس از وقت‌های اضافه رسید و در نهایت با برتری ۵–۳ در ضربات پنالتی قهرمان شد، تا بدین ترتیب به دومین عنوان قهرمانی خود در تاریخ این مسابقات برسد و اولین تیمی باشد که این تورنمنت را دو بار فتح می‌کند.

 فهرست بازیکنان تیم ملی فوتبال پرتغال 

 دروازه‌بانان                                                                                                

 دیوگو کاستا
 روی پاتریسیو
 خوزه سا

 مدافعان 

 روبن دیاز
 ژوائو کانسلو
 نونو مندس
 دیوگو دالو
 آنتونیو سیلوا

 هافبک‌ها 

 برونو فرناندز
 برناردو سیلوا
 ویتینیا
 ژوائو پالینیا
 روبن نوس
 اوتاویو مونتیرو

 مهاجمان 

 کریستیانو رونالدو
 رافائل لیائو
 گونسالو راموس
 ژوائو فلیکس

 رکوردهای بازیکنان 
 ردیف نام بازیکن تعداد بازی گل زده نخستین بازی آخرین بازی۱کریستیانو رونالدو۲۲۶۱۴۳۲۰ اوت ۲۰۰۳۱۵ ژوئن 
۲۰۲۵۲ژوآو موتینیو۱۴۶۷۱۷ اوت ۲۰۰۵۹ ژوئن ۲۰۲۲۳پپه۱۴۱۸۲۱ نوامبر ۲۰۰۷۵ ژوئیه ۲۰۲۴۴لوئیس فیگو۱۲۷۳۲۱۲ اکتبر ۱۹۹۱۸ ژوئیه ۲۰۰۶۵نانی۱۱۲۲۴۱ سپتامبر ۲۰۰۶۲ ژوئیه ۲۰۱۷۶فرناندو کوتو۱۱۰۸۱۹ دسامبر ۱۹۹۰۳۰ ژوئن ۲۰۰۴۷روی پاتریسیو۱۰۸۰۱۷ نوامبر ۲۰۱۰۲۶ مارس ۲۰۲۴۸برونو آلوز۹۶۱۱۵ ژوئن ۲۰۰۷۷ ژوئن ۲۰۱۸۹روی کاستا۹۴۲۶۳۱ مارس ۱۹۹۳۴ ژوئن ۲۰۰۴۱۰ریکاردو کاروالیو۸۹۵۱۱ اکتبر ۲۰۰۳۲۲ ژوئن ۲۰۱۶

 رکوردار گل ملی 
# نامتعداد گل زدهتعداد بازیمیانگیناولین بازی آخرین بازی ۱  کریستیانو رونالدو ۱۴۳۲۲۶۰٫۸۷ ۲۰ اوت ۲۰۰۳  ۱۵ ژوئن ۲۰۲۵ ۲  پائولتا  ۴۷  ۸۸  ۰٫۵۳  ۲۰ اوت ۱۹۹۷  ۸ ژوئیه ۲۰۰۶ ۳  اوزه‌بیو  ۴۱  ۶۴  ۰٫۶۴  ۸ اکتبر ۱۹۶۱  ۱۳ اکتبر ۱۹۷۳ ۴  لوئیس فیگو  ۳۲  ۱۲۷  ۰٫۲۵  ۱۲ اکتبر ۱۹۹۱  ۸ ژوئیه ۲۰۰۶ ۵  نونو گومز  ۲۹  ۷۹  ۰٫۳۷  ۲۴ ژانویه ۱۹۹۶  ۱۱ اکتبر ۲۰۱۱ ۶  هلدر پوستیگا ۲۷  ۷۱  ۰٫۳۸  ۱۳ ژوئن ۲۰۰۳  ۱۴ نوامبر ۲۰۱۴ ۷  روی کاستا  ۲۶  ۹۴  ۰٫۲۸  ۳۱ مارس ۱۹۹۳  ۴ ژوئیه ۲۰۰۴ ۸  نانی ۲۴  ۱۱۲  ۰٫۲۱  ۱ سپتامبر ۲۰۰۶  ۲ ژوئیه ۲۰۱۷ ۹ ژائو پینتو  ۲۳  ۸۱  ۰٫۳۰  ۱۲ اکتبر ۱۹۹۱  ۱۴ ژوئن ۲۰۰۲۱۰ نه نه ۲۲  ۶۶  ۰٫۳۳  ۲۱ آوریل ۱۹۷۱  ۲۳ ژوئن ۱۹۸۴سیمائو سابروزا ۲۲  ۸۵  ۰٫۲۶  ۱۸ اکتبر ۱۹۹۸  ۲۹ ژوئن ۲۰۱۰

 مربیان کنونی 
 سمت نام سرمربی  روبرتو مارتینس کمک مربی  یادیو واله مربی دروازه‌بان‌ها  ریکاردو پرز مدیر فنی  کارلوس گودینو

 افتخارات و دستاوردها 

بزرگ:
 جام جهانی فوتبال
 مقام سوم: ۱۹۶۶
 مقام چهارم: ۲۰۰۶
 جام ملت‌های اروپا
 قهرمان: ۲۰۱۶
 نایب‌قهرمان: ۲۰۰۴
 مقام سوم : ۱۹۸۴ ۲۰۰۰، ۲۰۱۲اگرچه مسابقه‌ای برای تعیین تیم سوم برگزار نشد، اما یوفا به هر دو بازنده نیمه نهایی (آلمان و پرتغال) مدال برنز دادhttps://web.archive.org/web/20100215034039/https://www.uefa.com/multimediafiles/download/competitions/euro/91/87/57/918757_download.pdf

 لیگ ملت‌های اروپا
 قهرمان: ۱۹-۲۰۱۸ ۲۵-۲۰۲۴
 جام کنفدراسیون‌ها
 مقام سوم: ۲۰۱۷
 المپیک
 مقام چهارم: ۱۹۹۶

کوچک:
 جام اسکای‌دوم
 قهرمان: ۱۹۹۵
 جام استقلال برزیل
 نایب‌قهرمان: ۱۹۷۲

دیگر:
 سرگرم‌کننده‌ترین تیم جام جهانی فوتبال: ۲۰۰۶
 جایزه ورزشی جهانی لاوروس برای تیم سال:
 نامزد: ۲۰۱۷

 پانویس 


رده:تیم‌های ملی فوتبال اروپا
رده:فوتبال در پرتغال
رده:کشورهای برنده جام ملت‌های اروپا
رده:کشورهای برنده لیگ ملت‌های اروپا