منطقه گنداره

گَنداره (به فارسی باستان: گـَداره(Gadāra)𐎥𐎭𐎠𐎼) یا گندهارا (Gandhara). دانشنامهٔ ایرانیکا: GANDHĀRA. نوشتهٔ Willem Vogelsang</ref> محل گنداره در راستای رود سند، پیرامون شهرهای تاکسیلا و پوشکَلَواتی (چارسده امروزی) در شمال خاوری پیشاور پاکستان قرار داشت.همان. نام گنداره نخست در ریگ‌ودا ذکر شده و پس از آن در آتارواودا. پانینی، زبان‌شناس هندی که خود احتمالاً از اهالی گنداره بوده نیز از این منطقه نام برده و آن را یکی از استان‌های اصلی هند دانسته‌است. در منابع ایرانی، نام گنداره نخستین بار در سنگ‌نبشته بیستون داریوش بزرگ و به عنوان یکی از استان‌های شاهنشاهی ایران آمده‌است. به نام گنداره در سدهٔ یازدهم پس از میلاد نیز توسط ابوریحان بیرونی اشاره شده و وی شهر وِیْهِند (احتمالاً آوند امروزی نزدیک به اَتُک) را پایتخت گنداره ذکر کرده‌است. نام گنداره در منابع کلاسیک بعدی برای اشاره به دره رود کابل استفاده شد. گنداره گاه با سرزمین قندهار اشتباه گرفته می‌شود.

پس از یورش یونانیانِ باختر (۲۵۰ پ. م-۱۳۰ پ. م) به گنداره و شبه‌قارهٔ هند و تشکیل دولت یونانی هند (۱۸۰ پ.م. -۱۰ پ. م) در آنجا، هنر یونانی با هنر بودایی درهم تلفیق شده و هنر گنداره را به وجود آورد، که نمونه آن در پایگاه باستان‌شناسی هَده در جنوب جلال‌آباد (گندارهٔ عصر بودایی) قابل مشاهده‌است. در سال ۴۷ میلادی گندفر از پادشاهی سورن، سکاهای شمالی را از گنداره اخراج کرد.CHRONOLOGY OF IRANIAN HISTORY PART 1 iranicaonline.org

 نگارخانه 

 جستارهای وابسته 
 هنر گنداره
 پاروپامیز
 ساتراپی گنداره
 پادشاهی گاندهارا

 منابع 

رده:آسیای باستان
رده:آیین هندو در افغانستان
رده:بوداگرایی در افغانستان
رده:پادشاهی‌ها در رامایانا
رده:پاکستان پیشاتاریخ
رده:تاریخ پاکستان
رده:تاریخ جغرافیایی افغانستان
رده:تمدن‌ها
رده:ساتراپی‌های هخامنشیان
رده:شاهی کابل
رده:محوطه‌های باستان‌شناختی در پاکستان
رده:مردمان باستانی
رده:مکان‌ها در اسطوره‌شناسی هندو
رده:مکان‌های بودایی در پاکستان
رده:منطقه‌های تاریخی پاکستان