رژیم صهیونیستی

رژیم صهیونیستی، یک اصطلاح سیاسی است که مخالفان این کشور، به جای نام اسرائیل به کار می‌برند. در ادبیات سیاسی جمهوری اسلامی ایران از این عنوان و عنوان‌های مشابه مانند رژیم صهیونی و رژیم اشغالگر قدس برای نام بردن از آن دولت استفاده می‌کند.به‌گفتهٔ کمال خرازی: «از نظر ما اسرائیل یک دولت موجه نیست؛ و از نظر ما یک کشور نیست. اسرائیل سرزمین‌های مردم آن منطقه را اشغال کرده و لذا بایستی با عنوان رژیم اشغالگر شناخته گردد.» ترجمه از متن:
Iran in Crisis?: Nuclear Ambitions and the American Response. Roger Howard. Zed Books. 2004.  p.۴۸ گروه‌های حماس و حزب‌الله لبنان نیز از ادبیات خود در اشاره به دولت اسرائیل از این تعبیر استفاده می‌کنند.
همچنین برای اتباع غیرفلسطینی اسرائیل به‌ویژه نیروهای دولتی و نظامی آن، از واژهٔ صهیونیست‌ها و اشغالگران استفاده می‌کنند.

برخی از محققان فلسفه وجودی تشکیل دولت اسرائیل را برآمده از نظریهٔ صهیونیسم می‌دانند و از این‌رو رژیم حاکم بر آن کشور را رژیم صهیونیستی می‌نامند.

مخالفان اسرائیل، به مجموع کشور اسرائیل فلسطین اشغالی می‌گویند.

 رژیم اشغالگر قدس 
بندانگشتی|اسرائیل در ژوئن سال ۲۰۰۳
رژیم اشغالگر قدس اصطلاح دیگری است که نظام جمهوری اسلامی ایران رسماً بر دولت اسرائیل اطلاق می‌کند. گروه‌های حماس و حزب‌الله لبنان نیز از ادبیات خود در اشاره به کشور اسرائیل از این واژه استفاده می‌کنند.

 تاریخچه 
استفاده از این واژه سیاسی برای اولین بار اغلب به سید روح‌الله خمینی نسبت داده می‌شود.The United States and Iran: Sanctions, Wars and the Policy of Dual Containment. Sasan Fayazmanesh. Routledge. 2008.  pp.۱۷۴Surrender Is Not an Option: Defending America at the United Nations and Abroad. John Bolton. Simon and Schuster, 2007  pp.31۴ جمهوری اسلامی ایران دولت و کشور اسرائیل را به رسمیت نمی‌شناسد.نقد توجیهات تاریخی صهیونیسم در مورد مشروعیت رژیم قدس. ا.ا. بهبودی‌خواه. سیاست خارجی. ۳/۲. ژوئن-اوت ۱۹۸۹. ص۳۱۴–۳۴۴

از یک سو، مقصود از استفادهٔ سیاست‌مداران ایران از واژه‌هایی نظیر «رژیم صهیونیستی» یا «رژیم اشغالگر قدس» به‌طور یقین اشاره به کشور اسرائیل عنوان گردیده، نه نظام کنونی حاکم بر آن. از سوی دیگر، هدفشان از این کار، «طفره رفتن از مقام دادن به کشور اسرائیل به‌وسیله به رسمیت نشناختن نام اسرائیل است».ترجمهٔ: «...when Iranian leaders use the euphemism “Zionist regime” or “the Jerusalem-occupying regime,” they are most definitely referring to the State of Israel and not to the present regime. Iranian leaders are simply following the time-worn practice in the Arab world of referring to the “Zionist regime” in an attempt to avoid dignifying Israel by recognizing its name.»What Iranian Leaders Really Say About Doing Away with Israel. J. Teitelbaum. JCPA. 2008. : 9652180653 pp.7 (نسخه دانشگاه استنفورد)

 دیگر کاربردهای رژیم صهیونیستی 

در زمان جنگ ایران و عراق هر طرف دیگری را محکوم به وابستگی و رابطه با اسرائیل می‌کرد و البته هر دو کشور داعیهٔ دشمنی با اسرائیل داشتند، برای همین در ایران و در اصطلاح سیاسی برای اشاره به نظام صدام گاه از واژهٔ «رژیم بعثی-صهیونیستی» استفاده می‌کردند، و دولت صدام حسین و دیپلمات‌ها و رسانه‌های جمعی و منابع دولتی عراق از واژهٔ «نظام صهیونیستی» برای اشاره به نظام جمهوری اسلامی ایران استفاده می‌کردند، به‌طوری‌که از واژهٔ «صهیو-خمینیسم»  به‌طور وسیعی در ادبیات سیاسی آن کشور استفاده می‌گردید.Language as a medium of legal norms: implications of the use of Arabic as a language in the United Nations system. Volume 131 of Schriften zum Völkerrecht. Lutz Edzard. Duncker & Humblot, 1998.  pp.81

 جستارهای وابسته 

 روابط اسرائیل و ایران
 فتحی رازم
 تاریخ یهودیان در ایران
 جنگ نیابتی ایران و اسرائیل
 ایرانیان اسرائیل
 روابط اسرائیل و عربستان سعودی
 یهودیان ایرانی
 تهران – حیفا – تل‌آویو
 احمد قصیر
 اسرائیل ۲۵ سال آینده را نخواهد دید

 منابع 

رده:درگیری اسرائیل و اعراب
رده:درگیری اسرائیل و فلسطین
رده:روابط ایران و اسرائیل
رده:صهیونیسم
رده:صهیونیسم‌ستیزی
رده:قومیت‌ستیزی
رده:ناسزاها
رده:واژگان سیاست خارجی نظام جمهوری اسلامی ایران
رده:واژگان سیاسی ایران
رده:واژگان سیاسی نوین
رده:واژه‌ها و عبارت‌های عربی
رده:واژه‌ها و عبارت‌های فارسی
رده:یهودستیزی