زنده سوزاندن

زنده سوزاندن یا اعدام با آتش ، یکی از شیوه‌های اعدام است که فرد را در میان هیزم‌ها قرار داده و با آتش زدن هیزم‌ها باعث مرگ آن فرد می‌شوند.
جایگزین=|بندانگشتی

 پیشینه 
در سده‌های میانه در اروپا معمولاً برای اعدام جادوگرها، آن‌ها را در آتش می‌سوزاندند. همچنین کلیسا برای اعدام مخالفان خود، از این روش استفاده می‌کرد. در آلمان تعداد زیادی از کسانی که مردم به آن‌ها ظن جادوگری داشتند به این روش اعدام شدند. تا قرن ۱۸ این قانون و اعدام به این روش مرسوم بوده‌است. در سال ۱۸۰۴ این روش اعدام از قانون حذف شد.سوزاندن در آتش در ویکی‌پدیا آلمانی ژاک دو مولای، ژان هوس، ژاندارک، پاتریک هامیلتون، ویلیام تیندال، میشل سرویت، جوردانو برونو، از مهم‌ترین افرادی هستند که در آتش سوزانیده شده‌اند. در هند باستان، این نوع اعدام به نام جآوهر، ساتی، ریزهج انجام می‌شده‌است.

در دوره تازه تر، گروه موسوم به داعش اقدام به زنده‌سوزاندن برخی از مخالفان خود و ویدئوها را برای نمایش به همگان پخش کرده است.

 در اسلام 
 مجازات لواط 
روح‌الله خمینی در تحریرالوسیله دربارهٔ حکم لواط می‌نویسد:نام کتاب : تحریر الوسیله( ترجمه فارسی) نویسنده : الخمینی، السید روح‌الله جلد: ۲  صفحه: ۵۰۰، مسئله ۵

سید حسین طباطبایی بروجردی در مسئله ۲۷۹۸ می‌نویسد:رساله توضیح المسائل آیة الله العظمی بروجردی با حواشی امام خمینی، جلد ۱ ص ۵۷۶

این حکم را محمدحسن نجفی در کتاب جواهر الکلامجواهر الکلام، الشیخ محمّدحسن النّجفی، جلد:۴۱ صفحه: ۳۸۱ به روایت از کتاب وسائل‌الشیعه، شیخ حر عاملی به نقل از جعفر صادق آورده‌است:وسائل الشیعة ط-آل البیت: العلامة الشیخ حرّ العاملی جلد: ۲۸  صفحه: ۱۶۰، عن أبی عبدالله علیه‌السلام قال : کتب خالد إلی أبی بکر : سلام علیک ، أما بعد فانی اتیت برجل قامت علیه البینة أنه یؤتی فی دبره کما تؤتی المرأة، فاستشار فیه أبوبکر، فقالوا: اقتلوه، فاستشار فیه أمیر المؤمنین علی بن أبی طالب علیه‌السلام فقال: أحرقه بالنار فان العرب لاتری القتل شیئا، قال لعثمان: ما تقول؟ قال: أقول ما قال علی: تحرقه بالنار، فکتب إلی خالد : أن أحرقه بالنار.

همچنین شیخ حر عاملی آورده‌است که دو زن محصنه که در یک لحاف بودند را نزد علی بن ابی‌طالب آوردند و بینه بر آن‌ها اقامه شد که مساحقه می‌کردند، پس بساط را طلب کرد، سپس دستور داد آن دو را با آتش سوزاندند.وسائل الشیعة ط-آل البیت نویسنده : العلامة الشیخ حرّ العاملی    جلد : ۲۸  صفحه : ۱۶۶، عن أبی عبدالله علیه‌السلام ـ فی حدیث ـ قال : اتی أمیرالمؤمنین علیه‌السلام بامرأتین وجدتا فی لحاف واحد ، وقامت علیهما البینة أنهما کانتا تتساحقان ، فدعا بالنطع ، ثم أمر بهما فاحرقتا بالنار.

 جنگ‌های ارتداد 
فجاءة سلمی مردی از قبیله بنی سلیم بود، علامه امینی در الغدیر و سید مرتضی عسکری به نقل از طبری و ابن اثیر می‌گویند: فجاءة نزد ابوبکر آمد و گفت: من مردی مسلمانم و می‌خواهم که با کافران مرتد پیکار کنم، ولی نه اسبی دارم و نه سلاحی، مرا با دادن اسب و سلاح تجهیز کن. ابوبکر خواسته‌اش را برآورده ساخت. اما او اموال مردم را غارت می‌کرد و اگر کسی هم مقاومت می‌کرد، او را می‌کشت. ابوبکر، فردی به نام طریفه را به سوی فجاءة گسیل داشت. او فجاءة را به همراه خود نزد ابوبکر آورد. چون چشم ابوبکر به او افتاد، به طریفه گفت: او را به بقیع ببر و زنده در آتش بسوزان! طریفه نیز فرمان برد و در بقیع آتشی برافروخت و فجاءة را در آن افکند و بسوزانید. ابوبکر بعدها از فرمانش دربارهٔ فجاءه، سخت پشیمان شد.الغدیر، علامه امینی، جلد: ۷  صفحه: ۱۵۶

 جستارهای وابسته 
 مجازات در یهودیت
 فجاءة سلمی

 منابع 
 ویکی‌پدیای انگلیسی

 پیوند به بیرون 
 مقاله‌ی سوزاندن در آتش از کتاب «مجازات اعدام– منشأ، تاریخ، قربانیان»

رده:آتش
رده:شکنجه
رده:شیوه‌های اعدام
رده:علت‌های مرگ
رده:اعدام‌شدگان با آتش