دیو آز

آز برپایه اسطوره‌های مزدیسنا دیوی است که هر چیز را می‌بلعد و سیر نمی‌شود. او دشمن ایزد آذر است. برپایه اوستا به کار بردن شیر و چربی در آیین قربانی او را از پای درمی‌آورد.

بندهش آز را چنین می‌خواند: «آز آن دیو است که [هر] چیز را بیوبارد و چون نیاز را چیزی نرشد، از تن خورد. [او] آن دروجی است که چون همه خواسته گیتی را بدو دهند انباشته نشود و سیر نگردد. چنین گوید که چشم آزمندان دَمَنی‌است که او را سامان نیست.مهرداد بهار، پژوهشی در اساطیر ایران، چاپ پنجم، پاییز ۱۳۸۴، نشر آگه

این دیو را گاهی با پنی دیو یکی دانسته‌اند و آن را پنی و آز خوانده‌اند. پنی، دیو خسّت و تنگ نظری است و مردمان را به انباشتن و نخوردن وامی‌دارد و آز دیو در بندهش این گونه گفته‌است:

«زور از آن کس است که به زن خود خرسند نیست و زن دیگران را نیز برباید.»اساطیر ایران، جان راسل هینز، ترجمه: محمدحسین باجلان، چاپ دوم، ۱۳۸۵، انتشارات اساطیر، صفحات: 163

 واژه‌شناسی 
این نام در پارسی میانه āz و در اوستایی -āzay آمده‌است و به معنای حرص و آز است.

 پانویس 

 منابع 
 مهرداد بهار، پژوهشی در اساطیر ایران، چاپ پنجم، پاییز ۱۳۸۴، نشر آگه. 
 جان راسل هینلز، اساطیر ایران، چاپ دوم، ۱۳۸۵، انتشارات اساطیر.

رده:اسطوره‌شناسی ایرانی
رده:دیوها