علی بن بابویه

بندانگشتی|چپ|200px|توقیع امام حسن عسکری به علی بن بابویه
ابوالحسن علی بن حسین بن موسی بن بابُوَیْه قمی (درگذشته ۳۲۹ قمری) معروف به «ابن بابویه و صدوق اول، پدر شیخ صدوق، فقیه و پیشوای مردم قم و از فقهای بزرگ شیعه در عصر غیبت صغری بوده‌است.علی بن حسین بن موسی ابن بابویه قمی  حوزه میبد

او نخستین مؤلف کتاب فقهی عاری از ذکر سند روایت می‌باشد که توانسته‌است کتاب فقهی را مجرد از سند روایت و مانند اثری مخصوص به مؤلف و نشان دهنده فتوی و نظر او تألیف کند؛ و کتابی به همین سبک به نام «الشرایع» (الرسالة الی ابنه یا الفقه الرضویه) جهت پسر خود، شیخ صدوق به یادگار گذاشت. به گفتهٔ ابن ندیم، تالیفات وی به ۲۰۰ جلد می‌رسد.علی بن بابویه قمی وبگاه حوزه

وی در سال ۳۲۹ هـ. ق درگذشت و در نزدیکی حرم فاطمه معصومه در قم دفن گردید.

 نام بابویه 
واژه بابوی به روایت شاهنامه نام یک دلاور ایرانی است.

بابو و بابوی به معنی باب یعنی بابا یا پدر با واو تحبیب است، مانند یارو. در واقع بابوی یعنی بابا جان و پدر جان. معرب آن بابوَیْه است مانند ابن بابوَیْه.

بابو به ضم بای دوم به معنی پدر و بزرگ و پیشوای قلندران می باشد. مثلا بابو قلندر خلیفه شاه نعمت‌الله ولی بوده است.

پسوندهای _و و ویه (ōya-) پسوند اسم‌ساز تصغیر و تحبیب هستند که امروزه غیر فعال می باشند. 

 آثار 
برخی از آثار او عبارت‌اند از:
 الشرایع
 رسالة الاخوان
 النوادر
 مناسک الحج
 الصلوة
 قرب الاسناد
 کتاب التوحید
 تفسیر قرآن کریم
 التسلیم
 المواریث
 المعراج
 الطب

 منابع 

 «مهدی (عج) فروغ تابان ولایت»، ص ۲۷۵
 وبگاه حوزه 
 علی بن بابویه قمی اندیشه قم

رده:اهالی ایران در سده ۱۰ (میلادی)
رده:امامان اهل ایران
رده:اهالی قم
رده:درگذشتگان ۳۲۹ (قمری)
رده:درگذشتگان ۹۳۹ (میلادی)
رده:روحانیان شیعه دوازده‌امامی
رده:روحانیان شیعه اهل قم
رده:روحانیان شیعه سده ۴ (قمری)
رده:عالمان شیعه
رده:نام‌های ایرانی با پسوند ویه
رده:روحانیان شیعه اهل ایران