حزقیال

حزقیال (عبری:יחזקאל به‌معنی «خداوند نیرومندی می‌بخشد») کاهنی از خانواده صادوقحزقیال ۳:۱ و از پیامبران بنی‌اسرائیلحزقیال ۱۷:۱۴ بود.

حِزقیال در سال ۶۲۷ قبل از میلاد ولادت یافت،حزقیال ۱:۱ و در سی‌سالگی، کاهن اورشلیم شد. حزقیال ازدواج کردحزقیال ۱۸:۲۴ و در تل‌ابیب در نزدیکی نیپور بابلحزقیال ۱۵:۳ و در منزل شخصی خودشحزقیال۲۴:۳؛ ارمیا ۱:۲۹ زندگی می‌کرد، و مشایخ یهود با او مشورت می‌کردند.حزقیال ۱:۸؛۱:۱۴؛۱:۲۰ زن حزقیال در زمان کاهنی وی به‌طور ناگهانی درگذشتحزقیال ۱۶:۲۴ ولی خدا حزقیال را از عزاداری منع کرد.حزقیال ۲۱:۲۴ او به سال ۵۹۲ قبل از میلاد، به پیغمبری بنی‌اسرائیل رسید،حزقیال ۲:۱ و بیست و دو سال بنی‌اسرائیل را از بت‌پرستی بازداشتهحزقیال ۱۷:۲۹ و به سوی خدا دعوت می‌کرد. در ابتدا بنی‌اسرائیل تحت‌تأثیر او قرار نمی‌گرفتندحزقیال ۱:۱۴ تا این که سرانجام با شکسته شدن بت‌هاحزقیال ۱۹:۳ به خدای یگانه روی آوردند.حزقیال ۲۵:۳ او ابیهود (عبری:אבא של יהודים به معنی پدر یهود)، پسر انسان (عبری:ילד של איש) و تسلی‌دهنده اسرائیل (عبری:עמת) نامیده شده‌است.قاموس کتاب مقدس، ۱۱۴:۲

در زمان حمله بابلی‌ها، حزقیال در اورشلیم سکونت داشتدانیال ۷:۱ و بعد از محاصره اورشلیم در سال هشتم پادشاهی نبوکدنصر همراه با یهویاکین به اسارت برده شد.حزقیال ۲۱:۳۳ او پیامبری بود که داوری بر هفت قوم آمون، موآب، فلسطین، صور، صیدون و مصر را اعلام کرد.حزقیال ۲۵:۳۳ کتاب نبوتی حزقیال شعرگونه‌ است، و در آن وزن و آهنگ وجود دارد. این کتاب شامل چهار رؤیاحزقیال ۳:۱؛۱:۳۷؛۱۱:۸؛۱۴:۳۷ و پنج پیغام اصلی است که به شکل مثل ارائه شده‌است.حزقیال ۶۱:۱۵؛۲۳:۱۹ کتاب حزقیال تأثیر زیادی بر روی جنبشهای عرفانی یهودی داشته‌است. بسیاری پیروان عرفان مرکابا و بعداً کابالا به رؤیای حزقیال توجه خاصی داشتند و اعتقاد داشتند که رمز خلقت در کتاب حزقیال نهفته‌است. پیروان عرفان مرکابا تلاش داشتند که رؤیای حزقیال و دیدن عرش خداوند را تجربه کنند. در رؤیا حزقیال دید که عرش خدا توسط چهار حیوت (عبری: חיות) (موجودات زنده) حمل می‌شود که هریک دارای چهار بال و صورت مرد، شیر، گاو و عقاب است. کابالا ارتباطی بین رؤیای حزقیال و چهار دنیا در کابالا برقرار می‌کند. حزقیال در روستای کفل در بین‌النهرین مدفون شد. یهودیان و مسلمانان عراق قبر او را زیارت می‌کنند. قبر دیگری منسوب به وی نیز در ایران و در شهر دزفول قرار دارد که اهالی این شهر به آن بابا حزقیل می‌گویند و مردم برای زیارت به آنجا می‌روند.

 پانویس 

 منابع 
 عاطف الزین، سمیح، داستان پیامبران علیهم السلام در قرآن، ترجمهٔ علی چراغی، تهران: ذکر، ۱۳۸۰، 
 کتاب مقدس: عهد عتیق و عهد جدید، ترجمهٔ فاضل خان همدانی، ویلیام گلن، هنری مرتن، تهران: اساطیر، ۱۳۷۹، 




رده:افرادی که وجودشان بحث‌برانگیز است
رده:پیامبران در اسلام
رده:پیامبران در کتاب مقدس عبری
رده:پیامبران
رده:شخصیت‌های کتاب مقدس
رده:فرشته‌بینان
رده:قدیسان مسیحی از عهد عتیق
رده:نویسندگان سده ۶ (پیش از میلاد)