پین‌یین

پین‌یین یا هانیو پین‌یین ، ،  رایج‌ترین شیوهٔ لاتین‌نویسی زبان چینی ماندارین است.

در شیوهٔ پین‌یین، حروف لاتین را برای نمایش صداها در زبان چینی به کار می‌برند، اما نحوهٔ تناظر این حروف با صداها چندان شبیه به لاتین‌نویسی رایج برای زبان‌های دیگر نیست. برای نمونه، q و zh هر دو نزدیک به «چ» تلفظ می‌شود (گرچه تلفظ دقیق آن دو یکی نیست) و x نزدیک به «ش» تلفظ می‌شود.

این شیوه در سال ۱۹۵۸ مورد تأیید قرار گرفته و در سال ۱۹۷۹ مورد قبول دولت جمهوری خلق چین قرار گرفت و جانشین سیستم‌های قدیمی‌تر شد.

از آنجا که هانیو پین‌یین توسط دولت سنگاپور نیز مورد قبول واقع شد، کتابخانه کنگره، انجمن کتابخانه‌های آمریکا و بسیاری مؤسسات دیگر این سیستم را به‌عنوان سیستم نوشتار زبان چینی ماندارین برگزیدند. در سال ۱۹۷۹ سازمان جهانی استاندارد (ISO) این سیستم را به‌عنوان استاندارد لاتین‌نویسی چینی تحت شماره استاندارد(ISO-7098:1991) قبول نمود. هم‌اکنون پین‌یین به‌عنوان وسیله‌ای مناسب برای ورود متون چینی در کامپیوترها مورد استفاده قرار می‌گیرد. با ورود متون به کامپیوتر با این سیستم نرم‌افزارهای ویرایش‌گر قادر به تبدیل آن به متون چینی ساده‌شده هستند.

 حروف 
 همخوان‌ها 
لبیلثویبرگشتهلثوی‌کامینرم‌کامیانسدادیغیرتنفسی   تنفسی   خیشومی  انسایشیغیرتنفسی   تنفسی   سایشی     روان  نیم‌واکه [j]/[ɥ]۱ و  [w]۲
۱ y قبل از u به‌شکل [ɥ] تلفظ می‌شود.

۲ حروف w و y در جدول همخوان‌های اصلی پین‌یین وجود ندارند.

 واکه‌ها 

 جستارهای وابسته 
 نویسه‌گردانی پین‌یین به فارسی

 منابع 

 Yin Binyong 尹斌庸 and Mary Felley (1990). Chinese Romanization. Pronunciation and Orthography (Hanyu pinyin he zhengcifa 汉语拼音和正词法). Beijing: Sinolingua.  / ISBN 0-8351-1930-0.

 پیوند به بیرون 
 New Edition Hanyu Pinyin Syllable Table
 Convert Chinese to Pinyin


رده:استانداردهای ایزو
رده:الفبای آوانگار
رده:چین
رده:زبان چینی
رده:زبان
رده:لاتین‌نویسی چینی
رده:لاتین‌نویسی
رده:معرفی‌شده‌های ۱۹۵۸ (میلادی)
رده:واژه‌ها و عبارت‌های چینی
رده:واژه‌ها و عبارت‌های ماندارین