فصیح خوافی

احمد بن جلال‌الدین محمد، معروف به فصیح خوافی (۷۷۷- بعد از ۸۴۵ ق)، تاریخ‌نگار و شاعر سدهٔ نهم هجری است.

خاندان او اهل خواف بودند و خود در هرات به دنیا آمد و ظاهراً در همان‌جا نشو و نما یافت. وی در خدمت شاهرخ و پسرش بایسنقر عهده‌دار مشاغل دولتی بود. در ۸۳۶ ق مورد غصب واقع شد و معزول گشت. در دوران معزولی به تألیف کتاب مشهور خود «مجمل فصیحی» پرداخت.

مجمل‌التواریخ معروف به مجمل فصیحی، خلاصهٔ تاریخ جهان از هبوط آدم تا زمان نگارش کتاب است.

 منابع 

 تاریخ ادبیات در ایران، ذبیح‌الله صفا، جلد چهارم، ص ۴۹۴–۴۹۶
 لغت‌نامهٔ دهخدا: فصیح خوافی

رده:اهالی ایران در سده ۱۴ (میلادی)
رده:اهالی ایران در سده ۱۵ (میلادی)
رده:اهالی خواف
رده:تاریخ‌نگاران اهل ایران
رده:درگذشتگان ۱۴۴۲ (میلادی)
رده:زادگان ۱۳۷۵ (میلادی)