مناخم بگین

مناخیم ولفوویچ بگین یا مِناحْیْم بیجِن (؛  – ) ششمین نخست‌وزیر اسرائیل و برنده جایزه صلح نوبل بود.

 اوایل زندگی 
مناخم بگین در ۱۶ اوت ۱۹۱۶ در برست در امپراتوری روسیه زاده شد. اما در لهستان بزرگ شد. بیشتر یهودیان روسیه پیرو افکار زیو ژابوتینسکی بودند. خانواده بگین هم همچون ژابوتینسکی از طرفداران جنبش مسلحانه صهیونیسم برای ایجاد کشور اسرائیل بودند. مناخیم به سازمان بتار پیوست. یک سال بعد، مناخیم هفده ساله فرمانده بتار در شهر خودشان برست شد. هم‌زمان بگین در دانشگاه ورشو درس حقوق خواند.

او در کنگره اعضای بتار در سال ۱۹۳۸ سوگند گروه را اینچنین قرار داد: «من اسلحه به‌دست می‌گیرم تا هم از قومم دفاع کنم و هم وطنم را به پیروزی برسانم.» خیلی زود او در جنبش ژابوتینسکی رشد کرد و در سال ۱۹۳۹ معاون عملیاتی بتار شد.

 ایرگون و تروریسم 
با آغاز جنگ جهانی دوم و تهاجم آلمان به لهستان بگین مجبور شد از ورشو فرار کند. در این زمان بود که او به ارتش آندرس که در شوروی از لهستانی‌تبارها تشکیل شده بود، پیوست. او در سال ۱۹۴۲ از راه ایران به فلسطین رفت و پس از ورود به فلسطین با گروه ایرگون ارتباط برقرار کرد و دو ماه بعد فرمانده آن گروه شد. ایرگونی‌ها از تندروهای یهودی بودند که در فلسطین کارهای مسلحانه می‌کردند.

بگین مدتی در دهه ۱۹۴۰ میلادی رهبری سازمان نظامی ملی در سرزمین اسرائیل (ایرگون) را که از سوی قیمومت بریتانیا بر فلسطین سازمان تروریستی خوانده شده بود را بر عهده داشت.BBC NEWS | Americas | Profile: Rahm EmanuelIRGUN'S HAND SEEN IN ALPS RAIL BLAST; Polish Jew Confesses He Was Look... - Free Preview - The New York TimesIRGUN BOMB KILLS 11 ARABS, 2 BRITONS; Missile Thrown From a Taxi in Je... - Free Preview - The New York Times این گروه در سال ۱۹۴۶ در هتل کینگ دیوید بمبی گذاشت که منجر به کشته شدن ۹۱ نفر شد. مقام‌های بریتانیایی در فلسطین برای دستگیری او جایزه‌ای به مبلغ ۵۰ هزار دلار تعیین کرده بودند. او یکی از سخنرانی‌هایش در نیویورک را با این جمله آغاز کرد «من یک تروریست سابق هستم!»گفتگوی اوریانا فالاچی با شارون. اوریانا فالاچی. غلامرضا امامی. (ISBN 964-369-124-1) نشر افق. ۱۳۸۳ تهران

 نخست‌وزیری 
تأسیس اسرائیل در ۱۹۴۸ فعالیت‌های سیاسی و نظامی بگین را محدود کرد. او حزب حیروت (آزادی) را تأسیس کرد. ولی طرفدار زیادی نداشت. تا آن که در جریان جنگ یوم کیپور در ۱۹۷۳ با ائتلاف با آریل شارون، حزب لیکود را تأسیس کرد. محبوبیت شارون باعث پیروزی حزب لیکود در انتخابات شد. در ۲۱ ژوئن ۱۹۷۷ بگین نخست‌وزیر اسرائیل شد. وی در ۲۷ اکتبر ۱۹۷۸ با دیدار انور سادات رئیس‌جمهور مصر در اورشلیم قرارداد صلحی را مبنی بر خروج کامل نیروهای اسرائیلی از صحرای سینا و نیز تشکیل حکومت خودگردان برای فلسطینی‌ها در اسرائیل را امضا کرد که بعدها به پیمان کمپ دیوید مشهور شد.

توافقنامه کمپ دیوید ۳ موضوع عمده را در بر می‌گرفت؛
 صلح مصر با اسرائیل به عنوان نخستین کشور اسلامی که اسرائیل را به رسمیت می‌شناخت.
 تخلیه صحرای سینا و بازگرداندن آن به مصر که در طی جنگ شش‌روزه توسط اسرائیل به اشغال درآمده بود.
 آغاز گفتگو برای خودمختاری کشور فلسطینی، در کرانه باختری رود اردن و نوار غزه

به دنبال این قرارداد دو کشور اقدام به تبادل سفیر و آغاز عادی‌سازی روابط دیپلماتیک کردند. 

بگین بر اثر ضعف و ناتوانی و بیماری در ۱۵ سپتامبر ۱۹۸۳ استعفا کرد. |شابک=964-5732-17-4

 جایزه صلح نوبل 
امضای توافقنامه کمپ دیوید آغاز صلحی پایدار در منطقه خاورمیانه را تضمین کرد. به همین دلیل بنیاد نوبل در سال ۱۹۷۸ جایزه صلح خود را به‌طور مشترک به انور سادات از مصر و مناخیم بگین از اسرائیل تقدیم کرد. هنگامی که بگین برای دریافت جایزه به اسلو پایتخت نروژ رفت، چنان اعتراضات خشونت‌آمیزی علیه او شکل گرفت که مراسم را به دلایل امنیتی در قلعه آکرشوس برگزار کردند.

شیمون پرز که در هنگام مذاکرات کمپ دیوید، وزیر دفاع بگین بود درباره گذشته نظامی بگین گفته بود: «همه جهان، او را تروریست می‌دانست و سپس تبدیل به یک دولتمرد شد.»

 انتقادات 
بگین در سال ۱۹۴۸ هنگامی که رهبر حزب آزادی بود، برای درخواست کمک مالی سفری به ایالات متحده انجام داد. در طول آن سفر، هانا آرنت و برخی دیگر از روشنفکران یهودی در نامه‌ای سرگشاده به روزنامهٔ نیویورک تایمز... with a number of other prominent Jewish intellectuals, including Hannah Arendt and Sidney Hook, Einstein signed an open letter calling attention to what the group considered among "the most disturbing political phenomena of our times". Einstein on Politics, David E. Rowe, Robert J. Schulmann, Princeton University Press, 2007, p. 350 (see on Google Book). وی را رهبر حزبی خواندند که به‌شدت در سازماندهی، روش‌ها، فلسفهٔ سیاسی و خواستهٔ اجتماعی مشابه حزب‌های نازی و فاشیست است. در این نامه به کشتار دیر یاسین که طی آن ۲۴۰ نفر ساکنان روستایی کشته شدند، اشاره شد. این نامه ازجمله توسط آلبرت اینشتین امضا شد.Among the most disturbing political phenomena of our times is the emergence in the newly created state of Israel of the "Freedom Party" (Tnuat Haherut), a political party closely akin in its organization, methods, political philosophy and social appeal to the Nazi and Fascist parties. New York Times, December 4, 1948 Aschheim, Steven, Hannah Arendt in Jerusalem, p. 188, University of California Press, 2001Benhabib, Seyla, The Reluctant Modernism of Hannah Arendt, p. 57, Rowman & Littlefield, 2000"The Gun and the Olive Branch" p 472-473, David Hirst, quotes Lilienthal, Alfred M. , The Zionist Connection, What Price Peace?, Dodd, Mead and Company, New York, 1978, pp.350-3 - Albert Einstein joined other distinguished citizens in chiding these `Americans of national repute' for honouring a man whose party was `closely akin in its organization, methods, political philosophy and social appeal to the Nazi and Fascist parties'. See text at Harvard.edu  and image here . Verified 5th Dec 2007.Albert Einstein had already publicly denounced the Revisionists in 1939; at the same time Rabbi Stephen Wise denounced the movement as, "Fascism in Yiddish language or Hebrew language." See Rosen, Robert N. , Saving the Jews: Franklin D. Roosevelt and the Holocaust, Thunder's Mouth Press, New York, 2006, p. 318.

 درگذشت 
مناخیم بگین در ۹ مارس ۱۹۹۲ در سن ۷۸ سالگی درگذشت.

 نگارخانه 

 جستارهای وابسته 
 بمب‌گذاری در هتل کینگ دیوید
 نخست‌وزیرهای اسرائیل
 ایرگون

 منابع 

 منابع 


 پیوند به بیرون 

رده:اعضای اولین دوره کنست (۱۹۴۹–۵۱)
رده:اعضای پنجمین دوره کنست (۱۹۶۱–۶۵)
رده:اعضای چهارمین دوره کنست (۱۹۵۹–۶۱)
رده:اعضای حزب لیکود
رده:اعضای دومین دوره کنست (۱۹۵۱–۵۵)
رده:اعضای دهمین دوره کنست (۱۹۸۱–۸۴)
رده:اعضای سازمان نظامی ملی در سرزمین اسرائیل
رده:اعضای سومین دوره کنست (۱۹۵۵–۵۹)
رده:اعضای ششمین دوره کنست (۱۹۶۵–۶۹)
رده:اعضای نهمین دوره کنست (۱۹۷۷–۸۱)
رده:اعضای هشتمین دوره کنست (۱۹۷۴–۷۷)
رده:اعضای هفتمین دوره کنست (۱۹۶۹–۷۴)
رده:افراد اسرائیلی بلاروس-یهودی‌تبار
رده:افراد اسرائیلی یهودی‌تبار
رده:انقلابیون اهل اسرائیل
رده:اهالی برست، بلاروس
رده:برندگان جایزه صلح نوبل
رده:برندگان جایزه نوبل اهل اسرائیل
رده:برندگان جایزه نوبل اهل بلاروس
رده:برندگان جایزه نوبل اهل روسیه
رده:برندگان جایزه نوبل اهل لهستان
رده:برندگان یهودی جایزه نوبل
رده:بلاغت‌دانان
رده:تاریخ اسرائیل
رده:دانش‌آموختگان دانشگاه ورشو
رده:درگذشتگان ۱۹۹۲ (میلادی)
رده:درگذشتگان از بیماری مرتبط قلبی
رده:درگذشتگان به علت بیماری در اسرائیل
رده:رهبران جنگ سرد
رده:رهبران حزب‌ها در اسرائیل
رده:زادگان ۱۹۱۳ (میلادی)
رده:زندانیان اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی
رده:زندانیان خارجی گولاگ
رده:زندانیان و بازداشت‌شدگان اهل اتحاد شوروی
رده:سیاستمداران اهل اسرائیل
رده:سیاستمداران یهودی اهل اسرائیل
رده:سیاستمداران یهودی
رده:شورشیان
رده:قربانیان شکنجه اهل اسرائیل
رده:قربانیان شکنجه اهل روسیه
رده:لهستانی‌های مهاجرت‌کرده به قیومت بریتانیا بر فلسطین
رده:نخست‌وزیران اسرائیل
رده:نظامیان جنگ جهانی دوم اهل لهستان
رده:وزیران امور خارجه اسرائیل
رده:وزیران دادگستری اسرائیل
رده:وزیران دفاع اسرائیل
رده:وزیران دولت اسرائیل
رده:وزیران کشاورزی اسرائیل
رده:یهودیان اشکنازی
رده:یهودیان اهل بلاروس
رده:یهودیان اهل روسیه
رده:یهودیان اهل لهستان
رده:یهودیان در قیومت بریتانیا بر فلسطین
رده:عاملان ترورهای شکست‌خورده