یان شوانکمایر

یان شوانکمایر  (زاده ۴ سپتامبر ۱۹۳۴ در پراگ) هنرمند فراواقع‌گرای چکی است. او که با رسانه‌های مختلفی کار می‌کند، بیشتر به خاطر پویانمایی‌های فراواقع‌گرایانه و فیلم‌های بلندش شناخته شده‌است که الهام‌بخش هنرمندان بزرگ دیگری از قبیل تیم برتون، تری گیلیام و برادران کوای بوده‌است.

شوانکمایر در دهه‌های اخیر به خاطر استفادهٔ منحصر به فردش از تکنیک استاپ موشن و ساخت تصاویر فراواقع‌گرا، ترسناک و در عین حال مضحک مشهور شده‌است. او در حال حاضر نیز در پراگ مشغول فیلم‌سازی است.

از فیلم‌های بلند او می‌توان از فاوست (۱۹۹۴) که اقتباسی از اثر گوته است، و از فیلم‌های کوتاه به ابعاد مکالمه (عنوان اصلی: Moznosti dialogu) (۱۹۸۲) و غذا (عنوان اصلی: Jidlo) (۱۹۹۲) اشاره کرد.

 فیلم‌های بلند 
 آلیس (۱۹۸۸)
 فاوست (۱۹۹۴)
 اوتیک کوچک (۲۰۰۰)
 جنون (۲۰۰۵)
 زنده ماندن (نظریه و تمرین) (۲۰۱۰)
 حشرات (۲۰۱۸)

 پیوند به بیرون 



رده:یان شوانکمایر
رده:افراد زنده
رده:اهالی پراگ
رده:پویانماهای اهل جمهوری چک
رده:زادگان ۱۹۳۴ (میلادی)
رده:سازندگان پویانمایی‌های خمیری
رده:فیلم‌سازان فراواقع‌گرا
رده:کارگردانان فیلم اهل پراگ
رده:کارگردانان فیلم اهل جمهوری چک
رده:کارگردانان فیلم اهل چکسلواکی
رده:کارگردانان فیلم ترسناک
رده:هنرمندان اهل پراگ
رده:کارگردانان فیلم‌های پویانمایی اهل جمهوری چک
رده:دانش‌آموختگان آکادمی هنرهای نمایشی در پراگ
رده:فرهنگ در جمهوری چک
رده:طنزپردازان اهل چک