بیخه

بیخه  کلمهٔ «بیخه» در لهجهٔ محلی بمعنای: دره‌ای دره‌ای وسیع را که از کوههای اطراف محاصره شده‌است. این دره وسیع وبا این شکل جفرافیایی در گویش محلی 
هرمزگان  بیخه  می‌نامند. بیخه جات هرمزگان عبارت‌اند از:
 بیخهٔ گوده.
 بیخهٔ فال.
 بیخهٔ فومستان. فومستان از کلمه «فُوم» آمده‌است که به معنی «گندم» مشتق است.
 بیخهٔ احشام.
 بیخهٔ فرامرزان.
 بیخه صداق شیبکوه هرمزگان. 
 ناحیه فال وگله دار.
 ناحیه سبعه وفرگ.

 منابع 

 محمدیان، کوخردی، محمد ،  «شهرستان بستک و بخش کوخرد» ، ج۱. چاپ اول، دبی: سال انتشار ۲۰۰۵ میلادی.

رده:بیخه
رده:شهرستان بستک