چ

چ، حرف هفتم در الفبای فارسی است. این حرف در الفبای عربی، وجود ندارد.
 در الفبای ایرانیک: ч

چ یکی از همخوان‌ها (صامتها) است و هفتمین حرف از الفبای فارسی، هشتمین حرف از الفبای اردو و چهارمین حرف الفبای ترکی است. این حرف در الفبای عربی وجود ندارد.

در فارسی در قدیم آن را جیم مَعْقود و جیم فارسی نیز نامیده‌اند.
ارزش عددی آن را در حساب جمل، مانند «ج»، سه در نظر می‌گیرند
از لحاظ آواشناسی، «چ» صامتی شُشی، برون‌سو، سخت، بی‌واک، دمیده، انفجاری ـ سایشی و لثوی ـ کامی است.دانشنامهٔ جهان اسلام، سرواژهٔ چ.در کتاب فرهنگ واژه‌های اوستا این حرف یعنی چ جزو واژه‌های اوستای است. [۳]

 کلمات دارای حرف چ 
چوب، چاپ، چرک، چک، چانه، چیز، چیت، چیره، چتر، چرا، چون، چفیه، چهار، چادر، چماق، پرچم، پوچ، چپ، بچه، ساچمه، داچ، پارچ، آچمز، ار، چهارچوب، چشم، چسب، چرخ، چِت و موارد دیگر.

 جستارهای وابسته 
 گ
 ژ
 پ

 منابع 
۳.https://archive.org/details/1_20221023_20221023_1515

رده:الفبای فارسی
رده:حروف عربی
رده:حروف فارسی