فهرست برندگان جایزه صلح نوبل

کمیته نروژی نوبل هر ساله جایزه صلح نوبل (به نروژی و سوئدی: Nobels fredspris) را به شخصی اهدا می‌کند که «بیشترین یا بهترین کار را برای دوستی بین ملت‌ها، لغو یا کاهش رویارویی‌های نظامی یا تشکیل و ترغیب همایش‌های صلح انجام داده باشد.»

این جایزه یکی از پنج جایزهٔ نوبل است که بنابر وصیت‌نامه نوبل به مشارکت‌های برجسته در رشته‌های شیمی، فیزیک، ادبیات، صلح و فیزیولوژی یا پزشکی تعلق می‌گیرد. برندهٔ جایزه، یک مدال، یک دیپلم افتخار و جایزه نقدی دریافت می‌کند که مبلغ آن در هر سال متفاوت است. بنا بر وصیت‌نامهٔ نوبل، این جایزه را می‌بایست کمیتهٔ نروژی نوبل اداره کند و یک کمیتهٔ پنج‌نفره به انتخاب پارلمان نروژ آن را اعطاء کند. این جایزه، برخلاف بقیهٔ جایزه‌های نوبل، نه در استکهلم؛ بلکه در اسلو و در حضور پادشاه نروژ داده می‌شود. زمان اهدای این جایزه، ۱۰ دسامبر، مصادف با سال‌مرگ آلفرد نوبل است. این جایزه، برخلاف دیگر جایزه‌های نوبل، گاهی به جای یک فرد به یک سازمان تعلق می‌گیرد؛ مثلاً کمیته بین‌المللی صلیب سرخ سه بار این جایزه را دریافت کرده است.

 بررسی اجمالی 
اولین جایزه صلح نوبل در سال ۱۹۰۱ به‌طور مشترک به فردریک پسی و آنری دونان اهدا شد. آنها جایزه نقدی آن به مبلغ ۱۵۰٬۷۸۲ کرون سوئدی (معادل با ۷٬۷۳۱٬۰۰۴ کرون در سال ۲۰۰۸) را با یکدیگر به تساوی تقسیم نمودند.

کمیته بین‌المللی صلیب سرخ و کمیساریای عالی سازمان ملل برای پناهندگان با دریافت این جایزه به ترتیب سه بار (سال‌های ۱۹۱۷، ۱۹۴۴ و ۱۹۶۳) و دو بار (سال‌های ۱۹۵۴ و ۱۹۸۱)، تنها دریافت‌کنندگانی‌اند که بیش از یک‌بار موفق به کسب این جایزه شده‌اند.

لینوس پاولینگ، برنده جایزه صلح نوبل در سال ۱۹۶۲، تنها کسی است که برندهٔ بدون اشتراک دو جایزهٔ نوبل شده است. او در سال ۱۹۵۴ جایزه نوبل در شیمی را دریافت کرده بود. ملاله یوسف‌زی جوان‌ترین دریافت‌کننده این جایزه است که در سال ۲۰۱۴ و در ۱۷ سالگی موفق به دریافت جایزه صلح نوبل شد.

تا سال ۲۰۲۳، جایزه صلح نوبل به ۱۱۱ نفر و ۲۷ سازمان تعلق گرفته است. نوزده زن موفق به کسب جایزه صلح نوبل شدند، که این رقم بیشتر از هر جایزهٔ نوبل دیگری می‌باشد. از زمان ایجاد این جایزه، در ۱۹ سال جایزه صلح نوبل به هیچ‌کسی اهدا نشد که بیشترین تعداد عدم اهداء را در کل جوایز نوبل شامل می‌شود.

 جنجال‌ها 
این جایزه از بحث‌برانگیزترین جوایز نوبل می‌باشد که انتقادهای زیادی را به همراه داشته است.

ماهاتما گاندی با وجود این‌که پنج بار برای دریافت این جایزه نامزدشد، هیچگاه آن را دریافت نکرد! پس از ترور او؛ کمیتهٔ نوبل در نظر داشت که جایزهٔ صلح نوبل سال ۱۹۴۸ را پس از مرگش به او اهدا کند، اما در ادامه تغییر نظر داد و با توضیح نبود هیچ فرد زندهٔ شایسته‌ای برای دریافت این جایزه، از دادنش در آن سال اجتناب کرد. در سال ۲۰۰۶ میلادی یکی از اعضای کمیته نوبل گفت: «بزرگ‌ترین غفلت ما در تاریخ ۱۰۶ ساله اهدای نوبل بدون تردید این بوده است که نوبل صلح هیچگاه به مهاتما گاندی اهدا نشد.»

در سال ۱۹۶۱، داگ هامرشولد پس از نامزدی‌اش برای دریافت جایزه درگذشت و تنها برندهٔ این جایزه شد که کمیته پس از مرگش جایزه را به او اهدا کرد. پس از این، قانون اهدای جایزه به افراد فوت‌شده تغییر کرد.

در سال ۱۹۷۳، له دوک تو از دریافت جایزه امتناع کرد، چرا که با استناد به وضعیت جنگی ویتنام، خود را در موقعیتی برای دریافت این جایزه نمی‌دانست.

کارل فون اوسیتزکی، آنگ سان سو چی و لیو شیائوبو و نرگس محمدی چهار برنده‌ای هستند که در هنگام دریافت جوایز در بازداشت بودند.

 برندگان 
 سالبرندهٔ جایزه  کشور دلیل اعطای جایزه منبع۱۹۰۱75pxژان هانری دونانبرای تأسیس کمیته بین‌المللی صلیب سرخ و مبتکر کنوانسیون ژنو.75pxفردریک پسی برای فعالیت به‌عنوان یکی از بنیان‌گذاران اصلی اتحادیه بین‌المجالس و نیز مسئول رسمی اولین کنگره جهانی صلح.۱۹۰۲75pxالی دوکامنبه‌جهت نقش وی به‌عنوان اولین دبیر افتخاری دفتر بین‌المللی صلح.75pxچارلز آلبرت گوباتبرای عملکردش به‌عنوان اولین دبیرکل اتحادیه بین‌المجالس.۱۹۰۳75pxرندال کرمربرای نقش وی به‌عنوان اولین پدر اتحادیهٔ بین‌المجالس.۱۹۰۴75pxانستیتوی حقوق بین‌المللبرای تلاش‌هایشان به‌عنوان یک نهاد غیررسمی جهت تدوین و فرموله کردن اصول کلی علم حقوق بین‌الملل.۱۹۰۵75pxبرتا فن سوتنر اتریشبرای نوشتن اسلحه‌هایتان را زمین بگذارید و همکاری در ابداع جایزه نوبل.۱۹۰۶75pxتئودور روزولتبرای میانجی‌گری موفقیت‌آمیز در پایان‌دهی به جنگ روسیه و ژاپن و علاقه شخصیش به داوری با ارائه اولین پرونده به دادگاه داوری لاهه.۱۹۰۷75pxارنستو مونتا ایتالیابرای کارش به عنوان عضو اصلی حرکت صلح‌طلبانه ایتالیا.75pxلویی رنوبرای کارش به عنوان قاضی پیشرو و بین‌المللی فرانسوی و عضو دیوان دائمی داوری در لاهه.۱۹۰۸75pxکلاس آرنولدسونبه‌خاطر کارش به عنوان بنیان‌گذار انجمن صلح و داوری سوئد.75pxفردریک بایرفعال صلح در اسکاندیناوی و اولین رئیس دفتر بین‌المللی صلح هم‌زمان با عضویت در اتحادیه بین‌المجالس.۱۹۰۹75pxاگوست برنارتبرای سخنگوییِ دو کنوانسیون لاهه و داشتن نقش اساسی در اتحادیه بین‌المجالس.75pxپل دو کونستنتبرای تلاش‌های دیپلماتیک چندگانه در ایجاد مفاهمه در روابط فرانسه با آلمان و بریتانیا همراه با سابقه‌ای برجسته در حکمیت بین‌المللی.۱۹۱۰75pxدفتر بین‌المللی صلحبرای عمل کردشان به‌عنوان رابط؛ بین اجتماعات صلح طلب در کشورهای مختلف.۱۹۱۱75pxتوبیاس آسرعضو دیوان دائمی داوری و مبتکر کنفرانس بین‌المللی حقوق خصوصی.75pxآلفرد فریدبرای عملکردش به‌عنوان بنیان‌گذار انجمن صلح آلمان.۱۹۱۲75pxالیو روتبرای علاقه شدید وی به میانجی‌گری بین‌المللی و برنامه‌اش برای ایجاد دادگاه لاهه.۱۹۱۳75pxهنری لافونتنبرای عملکرد وی به عنوان ریاست دفتر بین‌المللی صلح.۱۹۱۴ با توجه به جنگ جهانی اول اعطاء نشد.۱۹۱۵۱۹۱۶۱۹۱۷75pxصلیب سرخ جهانیبرای به‌عهده گرفتن تعهدات عظیمی مبنی بر حفاظت از حقوق بسیاری از زندانیان از تمامی طرف‌ها (در جنگ جهانی اول) از جمله حق تماس برقرار کردن با خانواده‌هایشان.۱۹۱۸ با توجه به جنگ جهانی اول اعطاء نشد.۱۹۱۹75pxوودرو ویلسونبرای نقش تعیین‌کننده‌اش در بنیان‌گذاری جامعه ملل.۱۹۲۰75pxلئون بورژوآبرای مشارکت در دو کنوانسیون ۱۸۹۹ و ۱۹۰۷ لاهه و تلاش در ایجاد آنچه به جامعه ملل با چنان ابعادی تبدیل شد که بارها از او به عنوان پدر معنوی آن نام برده شده است.۱۹۲۱75pxیالمار برانتینگبرای عملکرد وی در جامعهٔ ملل.75pxکریستیان لوس لانگهبرای کارهایش به عنوان اولین دبیر کمیته نروژی نوبل و دبیرکل اتحادیه بین‌المجالس.۱۹۲۲75pxفریتیوف نانسنبرای کمک کردن به میلیون‌ها نفر جهت مبارزه با قحطی در روسیه و پناهندگان در آسیای صغیر و تراکیه.۱۹۲۳ جایزه‌ای اعطاء نشد.۱۹۲۴۱۹۲۵75pxآستن چیمبرلنبرای کار بر روی پیمان لوکارنو.75pxچارلز گیتس دویزبرای عملکردش بر روی معاهده دیو که مشتمل بر نحوه پرداخت غرامت توسط دولت آلمان بود و به عنوان زیربنای اقتصادی پیمان لوکارنو در سال ۱۹۲۵ دیده شده بود.۱۹۲۶75pxآریستی بریابرای کار بر روی پیمان لوکارنو.75pxگوستاف اشترزمان۱۹۲۷75pxفردیناند بویسونبرای نقش‌آفرینی در آشتی ملل آلمان و فرانسه.75pxلودویگ کویده۱۹۲۸ جایزه‌ای اعطاء نشد.۱۹۲۹75pxفرانک بی. کلاگبرای پیمان بریان–کلوگ که در آن کشورهای امضاکننده متعهد شدند تمام منازعات را از طریق صلح‌آمیز حل کنند و در آن متوسل شدن به جنگ به عنوان یک ابزار برای سیاست ملت‌ها رد شد.۱۹۳۰75pxنیتن زودربلومبه دلیل تلاش‌هایش جهت مشارکت کلیساها برای اتحاد همگانی همراه با صلح جهانی.۱۹۳۱75pxجین آدامزبرای کار بر روی اصلاحات اجتماعی و رهبری اتحادیه بین‌المللی زنان برای صلح و آزادی.75pxنیکولاس موری باتلربرای ارتقاء پیمان بریان–کلوگ و رهبری جناح استقرارگرای جنبش صلح آمریکایی.۱۹۳۲ جایزه‌ای اعطاء نشد.۱۹۳۳75pxنورمن آنجلبرای نوشتن کتاب توهم بزرگ و حمایت از جامعه ملل و همچنین به عنوان یک روزنامه‌نگار و معلم فعال در جهت صلح.۱۹۳۴75pxآرتور هندرسونبرای کارهایش در جامعهٔ ملل به‌خصوص تلاش‌هایش در جهت خلع سلاح جهانی.۱۹۳۵75pxکارل فون اوسیتزکی آلمانبرای مبارزه‌اش در مخالفت با بازسازی تسلیحاتی آلمان.۱۹۳۶75pxکارلوس لاماسبه‌خاطر میانجی‌گری برای پایان جنگ چاکو بین بولیوی و پاراگوئه.۱۹۳۷75pxرابرت سیسیلبرای کارهایش در جامعه ملل.۱۹۳۸75pxدفتر بین‌المللی نانسن برای پناهندگانجامعه مللبرای کارهایش در کمک به پناهندگان.۱۹۳۹ با توجه به جنگ جهانی دوم اعطاء نشد. ۱۹۴۰ ۱۹۴۱ ۱۹۴۲ ۱۹۴۳۱۹۴۴75pxکمیته بین‌المللی صلیب سرخبرای کار بزرگی که در دوران جنگ جهانی دوم در راستای انسانیت انجام دادند.۱۹۴۵75pxکوردل هال تلاش‌هایش علیه انزواگرایی در خانه، فعالیت‌هایش برای ایجاد یک بلوک صلح در قاره آمریکا و کارهایش برای سازمان ملل متحد.۱۹۴۶75pxامیلی گرین بالچ استاد سابق تاریخ و جامعه‌شناسی و ریاست افتخاری اتحادیه بین‌المللی زنان برای صلح و آزادی.75pxجان مت رئیس هیئت مدیره شورای بین‌المللی مبلغین و رئیس انجمن مسیحی مردان جوان.۱۹۴۷75pxشورای خدمات دوستاندل‌سوزی نسبت به دیگران و اشتیاق برای کمک به آنان.کمیته آمریکایی خدمات دوستان۱۹۴۸ جایزه‌ای اعطاء نشد. (ضمن ادای احترام به گاندی که به تازگی به قتل رسیده، و جایزه نمی‌توانست پس از مرگش به او تعلق گیرد؛ هیچ نامزد زندهٔ مناسبی هم وجود نداشت)۱۹۴۹75pxجان بوید اورفیزیکدان، سیاست‌گذار تغذیه، سازمان‌دهنده برجسته، مدیرکل سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد، و رئیس شورای ملی صلح و اتحادیه جهانی سازمان‌های صلح.۱۹۵۰75pxرالف بانچاستادِ دانشگاه هاروارد، ریاست شورای قیمومت سازمان ملل متحد و میانجی‌گر سازمان ملل در فلسطین در سال ۱۹۴۸ میلادی.۱۹۵۱75pxلئون ژوهورئیس کمیتهٔ بین‌المللی شورای اروپایی، نایب رئیس کمیته بین‌المللی اتحادیه تجارت آزاد، نایب رئیس فدراسیون جهانی اتحادیه‌های تجاری و عضو شورای سازمان بین‌المللی کار به نمایندگی از سازمان ملل.۱۹۵۲75pxآلبرت شوایتزرجراح و مبلغ مسیحی، بنیان‌گذار لامبرنی (جمهوری گابن).۱۹۵۳75pxجرج مارشالرئیس صلیب سرخ آمریکا، وزیر سابق خارجه و دفاع، نمایندگیِ سازمان ملل و بنیان‌گذار طرح مارشال.۱۹۵۴75pxکمیساریای عالی سازمان ملل برای پناهندگانسازمان امداد بین‌المللی، بنیان‌گذاری شده توسط سازمان ملل در سال ۱۹۵۱.۱۹۵۵ جایزه‌ای اعطاء نشد.۱۹۵۶۱۹۵۷75pxلستر بولز پیرسونوزیر خارجه سابق کانادا، رئیس سابق هفتمین جلسه مجمع عمومی سازمان ملل متحد، برای نقشش در پایان دادن به بحران سوئز و تلاش برای حل کردن بحران خاورمیانه از طریق سازمان ملل.۱۹۵۸75pxدومینیک پیرروحانی فرقه دو مینیکن، رهبر یک سازمان امدادی برای پناهندگان به نام: «اروپا قلب خدمت به جهان».۱۹۵۹75pxفیلیپ بیکرعضو پارلمان و فعال مادام‌العمر صلح و همکاری بین‌المللی.۱۹۶۰75pxآلبرت لوتولیرئیس کنگره ملی آفریقا که در خط مقدم مبارزه با آپارتاید در آفریقای جنوبی بود.۱۹۶۱75pxداگ همرشولددبیرکل سازمان ملل، اهدا شده به‌خاطر تقویت کردن سازمان ملل متحد.۱۹۶۲75pxلینوس پاولینگبرای کمپینش علیه تست سلاح‌های هسته‌ای.۱۹۶۳75pxکمیته بین‌المللی صلیب سرخ برای کارهایشان در حمایت از حقوق بشر در صدمین سال تأسیس.75pxفدراسیون بین‌المللی صلیب سرخ و هلال احمر۱۹۶۴75pxمارتین لوتر کینگپویشگر حقوق مدنی و سیاسی، اولین کسی در غرب که به ما نشان داد مبارزه می‌تواند بدون خشونت باشد. کینگ وقت خود را برای شاخه‌های مختلف حقوق مدنی صرف کرد: از برابری در تحصیل تا تبعیض اقتصادی اقلیت‌ها. کینگ همچنین راهپیمایی واشینگتن را سازماندهی و در آنجا سخنرانی معروف «من یک رؤیا دارم» را ایراد کرد.۱۹۶۵75pxیونیسفسازمان ملل متحدسازمان امداد بین‌المللی.۱۹۶۶ جایزه‌ای اعطاء نشد.۱۹۶۷۱۹۶۸75pxرنه کسنرئیس دادگاه حقوق بشر اروپا.۱۹۶۹75pxسازمان بین‌المللی کارسازمان ملل متحدایجاد اصولی که به موجب آن شرایط کار و حقوق اجتماعی کارمندان بهبود یافته و بی‌عدالتی‌های اجتماعی کاهش می‌یابند. چنین اصلاحاتی سبب تقویت صلح می‌شوند.۱۹۷۰75pxنورمن بورلاگاز پژوهشگران «سازمان بین‌المللی بهبود ذرت و غله» و به‌خاطر مشارکتش در انقلاب سبز که تأثیر بسیاری در تولید غذا به‌خصوص در آسیا و آمریکای لاتین داشته است.۱۹۷۱75pxویلی برانتصدر اعظم جمهوری فدرال آلمان برای اجرای سیاست عادی‌سازی روابط بین آلمان غربی و شرقی.۱۹۷۲ جایزه‌ای اعطاء نشد.۱۹۷۳75pxهنری کیسینجر برای توافق ۱۹۷۳ پاریس که در نظر داشت آتش‌بس را در جنگ ویتنام برقرار نموده و زمینه خروج نیروهای آمریکایی را برقرار سازد.75pxله دوک تو۱۹۷۴75pxایساکو ساتونخست‌وزیر ژاپن، برای انصرافش از گزینه هسته‌ای برای ژاپن و تلاش‌هایش برای همبستگی بیشتر منطقه‌ای.75pxشان مک‌برایدرئیس دفتر بین‌المللی صلح و رئیس کمیسیون نامیبیا. برای علاقه شدیدش به حقوق بشر، رهبری انجمن اروپایی حقوق بشر از طریق شورای اروپا، کمک به بنیان نهادن و سپس رهبری سازمان عفو بین‌الملل و خدمت به عنوان دبیرکل کمیسیون بین‌المللی حقوقدانان.۱۹۷۵75pxآندره ساخاروفبرای مبارزه‌اش در راه حقوق بشر، برای خلع سلاح و برای همکاری بین تمامی ملت‌ها.۱۹۷۶75pxبتی ویلیامزبنیانگذاران جنبش صلح ایرلند شمالی (که بعدها به عنوان جامعهٔ مردم صلح جو شناخته شد).75pxمایرید ماگوایر۱۹۷۷75pxسازمان عفو بین‌المللبرای حفاظت از حقوق انسانی زندانیان عقیدتی.۱۹۷۸75pxانور ساداتبرای پیمان کمپ دیوید که صلحی پایدار میان اسرائیل و مصر را به همراه داشت.75pxمناخیم بگین(محل تولد: )۱۹۷۹75pxمادر ترزا(محل تولد: اسکوپیه ،  فعلی)بنیان‌گذار جمعیت مبلغان خیریه.۱۹۸۰75pxآدولفو اسکیبلفعال حقوق بشری، بنیان‌گذار سازمان‌های حقوق بشری نفی خشونت برای مبارزه با گروه‌های نظامی که بر کشورش (آرژانتین) حکومت می‌کردند.۱۹۸۱75pxکمیساریای عالی سازمان ملل برای پناهندگانسازمان امدادی، بین‌المللی که در سال ۱۹۵۱ توسط سازمان ملل بنیان‌گذاری شده است.۱۹۸۲75pxآلوا میردالبرای کار خارق‌العاده‌شان در مذاکرات خلع سلاح سازمان ملل جاییکه هردو نقش حیاتی داشتند و تأیید بین‌المللی را به‌دست‌آورد.75pxآلفونسو گارسیا روبلس۱۹۸۳75pxلخ والساکنشگر حقوق بشر و بنیان‌گذار اتحادیه همبستگی سولیدارنوشچ.۱۹۸۴75pxدزموند توتواسقف ژوهانسبورگ؛ دبیرکل سابق شورای کلیساهای آفریقای جنوبی.۱۹۸۵75pxسازمان بین‌المللی پزشکان برای جلوگیری از جنگ هسته‌ای.برای اطلاعات معتبر و ایجاد آگاهی از پیامدهای فاجعه‌بار جنگ‌افزارهای هسته‌ای؛ کمیته بر این اعتقادبود که این جایزه به نوبه خود به افزایش فشار افکار عمومی برای مقابله با تکثیر سلاح‌های هسته‌ای و باز تعریف اولویت‌ها با توجه بیشتر به سلامت و دیگر مسائل بشری کمک می‌کند.۱۹۸۶75pxالی ویزلرئیس کمیسیون ریاست جمهوری در مورد هولوکاست.۱۹۸۷75pxاسکار آریاسبه‌خاطر کارهایش برای صلح در آمریکای مرکزی؛ تلاش‌هایی که به امضای «معاهده گواتمالا» در ۷ اوت همان سال منجر شد.۱۹۸۸75pxعملیات حفظ صلح سازمان ملل متحدسازمان ملل متحدبرای تلاش‌هایشان که سهم مهمی در شناخته شدن یکی از اساسی‌ترین اصول سازمان ملل داشته است.۱۹۸۹75pxدالایی لامادر مبارزه‌اش برای آزادی تبت او مُصرانه در مقابل استفاده از خشونت ایستادگی کرده و در مقابل از راه حل‌های مبتنی بر رواداری و احترام متقابل به منظور حفظ میراث تاریخی و فرهنگی مردمش حمایت کرده است.۱۹۹۰75pxمیخائیل گورباچفدبیرکل حزب کمونیست اتحاد جماهیر شوروی و رئیس‌جمهور اتحاد جماهیر شوروی برای رهبری کردن رویه صلح آمیزی که امروزه نقش مهمی در جامعه بین‌الملل داشته است.۱۹۹۱75pxآنگ سان سو چیبه‌خاطر مبارزه غیر خشونت‌آمیزش جهت دموکراسی و حقوق بشر۱۹۹۲75pxریگوبرتا منچوبه‌خاطر عملکردش در جهت بهبود عدالت اجتماعی و آشتی قومی فرهنگی بر اساس احترام به حقوق بومیان.۱۹۹۳75pxنلسون ماندلابرای تلاششان در جهت نابودی صلح‌آمیز رژیم آپارتاید و برای بنیان‌گذاری نهادهایی برای یک آفریقای جنوبی دموکراتیک جدید.75pxاف. دبلیو. کلرک۱۹۹۴75pxیاسر عرفاتبرای افتخار به یک حرکت سیاسی که در هر دو طرف یک شجاعت بزرگ نامیده شد و راه را برای فرصت‌های جدید پیشرفت به سمت برادری در خاورمیانه باز کرد.75pxاسحاق رابین75pxشیمون پرز(محل تولد: )۱۹۹۵75pxژوزف روتبلاتبه‌خاطر تلاش‌هایشان جهت کاهش نقش سلاحهای اتمی در سیاست بین‌الملل و نابودی چنین سلاح‌هایی در گام‌های بعدی.75pxکنفرانس پاگواش در امور علمی و جهانی۱۹۹۶75pxکارلوس فیلیپه خیمه‌نز بلوبه‌خاطر کارشان در راستای یک راه حل عادلانه و صلح‌آمیز برای درگیری‌ها در تیمور شرقی.75pxخوزه راموس۱۹۹۷75pxکارزار جهانی علیه مین‌های زمینیبه‌جهت تلاششان برای ممنوعیت و پاکسازی مین‌های ضدنفر.75pxجودی ویلیامز۱۹۹۸75pxجان هیومبه‌خاطر تلاش‌هایشان برای یافتن یک راه حل صلح‌آمیز در درگیری‌های ایرلند شمالی.75pxدیوید تریمبل۱۹۹۹75pxپزشکان بدون مرزبرای به رسمیت شناختن کارهای پیشگامانه انسان‌دوستانه در چندین قاره.۲۰۰۰75pxکیم دای جونگبه‌خاطر کارهایش جهت اشاعه دموکراسی و حقوق بشر در کره جنوبی و شرق آسیا در راه صلح و آشتی با کرهٔ شمالی.۲۰۰۱75pxسازمان ملل متحدبه‌خاطر کارشان برای ساماندهی بهتر و صلح‌آمیزتر جهان.75pxکوفی عنان۲۰۰۲75pxجیمی کارتربه‌خاطر دهه‌ها تلاش خستگی ناپذیر برای یافتن راه‌حل‌های صلح‌آمیز در درگیری‌های بین‌المللی برای تقویت دموکراسی و حقوق بشر، ارتقا اقتصادی و پیشرفت اجتماعی.۲۰۰۳75pxشیرین عبادیتلاش برای ترویج مردم‌سالاری و رعایت حقوق بشر در ایران به‌ویژه در مورد حقوق زنان و کودکان.۲۰۰۴75pxوانگاری ماتایبرای مشارکتش جهت توسعهٔ پایدار، دموکراسی و صلح۲۰۰۵75pxآژانس بین‌المللی انرژی اتمیبرای تلاش‌هایشان در زمینهٔ جلوگیری از استفاده نظامی انرژی هسته‌ای و اطمینان از اینکه انرژی هسته‌ای برای مقاصد صلح‌آمیز در ایمن‌ترین حالت ممکن به‌کار گرفته شود.75pxمحمد البرادعی ۲۰۰۶75pxمحمد یونس به‌دلیل پیشبرد فرصت‌های اقتصادی و اجتماعی برای فقرا به‌خصوص زنان از طریق پیشگامی در کارهای سرمایه‌گذاری خرد.75pxگرامین بانک۲۰۰۷75pxال گوربه‌خاطر تلاش‌هایشان برای ساختن و منتشر کردن آگاهی بیشتر نسبت به تغییر اقلیمی ساخته دست انسان. همچنین بنیان‌گذاری نهادهایی که برای محاسبات لازم در جهت مقابله با این تغییرات مورد نیاز است.75pxهیئت بین‌دولتی تغییر اقلیم۲۰۰۸75pxمارتی آهتیساریبرای سه دهه تلاش جهت برقراری صلح در جهان و حل مناقشات بین‌المللی.۲۰۰۹75pxباراک اوبامابرای «تلاش فوق‌العاده در تقویت دیپلماسی بین‌المللی و ترغیب به همکاری میان مردمان».Obama awarded 2009 Nobel Peace Prize, CNNباراک اوباما برنده جایزه صلح نوبل اعلام شد, بی‌بی‌سی فارسی۲۰۱۰75pxلیو شیائوبوبه دلیل مبارزه طولانی غیر خشونت‌آمیز برای حقوق اساسی بشر در چین.۲۰۱۱75pxالن جانسون سیرلیفبرای مبارزه غیر خشونت‌آمیزشان جهت امنیت زنان و حق زنان برای مشارکت کامل در ایجاد صلح.75pxلیما گبوی75pxتوکل کرمان۲۰۱۲75pxاتحادیه اروپابه‌خاطر بیش از شش دهه مشارکت در پیشرفت صلح، همکاری دموکراسی و حقوق بشر در اروپا و به دلیل اقدامات مؤثر این اتحادیه در روند تغییر چهره اروپا از «قاره‌ای در حال جنگ» به «قاره‌ای در صلح».صلح نوبل به اتحادیه اروپا رسید، بی‌بی‌سی فارسی۲۰۱۳75pxسازمان منع گسترش سلاح‌های شیمیاییبه‌خاطر تلاش‌های گسترده این سازمان برای از بین بردن جنگ‌افزارهای شیمیایی.سازمان منع کاربرد سلاح‌های شیمیایی جایزه نوبل صلح را برد، دویچه وله فارسی ۲۰۱۴75pxملاله یوسف زی به‌خاطر مبارزه علیه سرکوب کودکان و جوانان و تلاش برای حق تحصیل تمامی کودکان.75pxکایلاش ساتیارتی۲۰۱۵75pxهیئت چهارگانه گفتگوی ملی تونسبه‌خاطر مشارکت تعیین‌کننده در ایجاد دموکراسی چند حزبی در تونس در هنگامه انقلاب یاسمن در سال ۲۰۱۱.، بی‌بی‌سی فارسی ۲۰۱۶ 75px خوان مانوئل سانتوس  به‌دلیل تلاش برای پایان‌دادن به ۵ دهه جنگ با شورشیان فارک، جنگی چریکی که تاکنون دست‌کم ۲۲۰ هزار قربانی گرفته و باعث جابجایی اجباری حدود ۶ میلیون نفر از مردم کلمبیا شده است.جایزه صلح نوبل به رئیس‌جمهور کلمبیا رسید، بی‌بی‌سی فارسی۲۰۱۷ 75pxکارزار بین‌المللی برای نابودی سلاح‌های هسته‌ایبه‌دلیل تلاش برای جلب توجه به نتایج وحشتناک هرگونه استفاده از سلاح‌های اتمی و تلاش‌های پیشگام در جهت رسیدن به یک توافق برای عدم استفاده از این سلاح‌ها. ۲۰۱۸75pxنادیا مراد«به‌دلیل مبارزه‌شان برای پایان دادن به خشونت جنسی به عنوان سلاحی در جنگ و درگیری‌های نظامی» 75pxدنیس موک‌وگه۲۰۱۹75pxآبی احمدبه‌دلیل تلاش‌هایش در به‌دست آوردن صلح و همکاری بین‌المللی، و مشخصاً به‌خاطر ابتکار تعیین‌کننده‌اش در حل مناقشهٔ مرزی اتیوپی با کشور همسایه اریتره.۲۰۲۰75pxبرنامه جهانی غذابه‌دلیل تلاش برای مبارزه با گرسنگی، مشارکت در بهبود شرایط در مناطق جنگ‌زده و تلاش برای جلوگیری از استفاده از گرسنگی به عنوان سلاحی در جنگ و مناقشه.۲۰۲۱ 75px ماریا رسا  «به خاطر تلاش‌های آن‌ها برای حفظ آزادی بیان، که پیش‌شرط دموکراسی و صلح پایدار است.» 75px دمیتری موراتوف ۲۰۲۲83x83pxآلس بیالیاتسکی«برندگان جایزه صلح نوبل نمایندگان جامعه مدنی در وطن شان هستند. آن‌ها سال‌های طولانی حق انتقاد از قدرت‌های حاکم و محافظت از حقوق بنیادین شهروندان را تقویت کرده‌اند. آن‌ها برای مستند کردن جنایات جنگی، نقض موازین حقوق بشر و سوءاستفاده از قدرت تلاش‌های قابل توجهی انجام دادند. آن‌ها همگی با هم اهمیت جامعه مدنی برای صلح و دموکراسی را نشان می‌دهند.»مموریال 75pxمرکز آزادی‌های مدنی ۲۰۲۳ 75px نرگس محمدی  «به خاطر مبارزه در برابر ستم بر زنان در ایران و تلاش برای تقویت حقوق بشر و آزادی برای همه»۲۰۲۴نیهون هیدانکیو«به خاطر تلاش‌هایش برای دستیابی به جهانی عاری از سلاح‌های هسته‌ای و برای اثبات این که سلاح‌های هسته‌ای دیگر هرگز نباید مورد استفاده قرار گیرند» از طریق شهادت شهود۲۰۲۵ماریا کورینا ماچادو«به خاطر تلاش خستگی‌ناپذیرش در ترویج حقوق دموکراتیک مردم ونزوئلا و مبارزه‌اش برای دستیابی به گذار عادلانه و مسالمت‌آمیز از دیکتاتوری به دموکراسی.»

 توضیحات 

 جستارهای وابسته 
 فهرست برندگان جایزه نوبل
 فهرست فعالان صلح

 یادداشت 
 برندگان زیر جوایز خود را یک سال دیرتر دریافت کردند، چرا که تصمیم کمیته بر این بود که در سالی که آن‌ها به‌عنوان برندهٔ جایزه فهرست شده‌بودند، هیچ‌یک از نامزدی‌ها دارای معیارهای مطابق با وصیت نوبل نبوده‌اند. بر پایهٔ قوانین، کمیته اهدای جوایز را تا سال بعد به تعویق انداخت، هرچند که جایزه دریافت شده توسط برندگان برابر با جایزه سال پیش بود.
الیو روت (۱۹۱۲)، توماس وودرو ویلسون (۱۹۱۹)، آستن چیمبرلن (۱۹۲۵)، چارلز گیتس دویز (۱۹۲۵)، فرانک بی. کلاگ (۱۹۲۹)، نورمن آنجل (۱۹۳۳)، کارل فون اوسیتزکی (۱۹۳۵)، کمیته بین‌المللی صلیب سرخ (۱۹۴۴)، آلبرت شوایتزر (۱۹۵۲)، کمیساریای عالی سازمان ملل متحد برای پناهندگان (۱۹۵۴)، آلبرت لوتولی (۱۹۶۰)، لینوس پاولینگ (۱۹۶۲)
 جایزهٔ کارل فون اوسیتزکی به‌صورت غیابی اهدا شد، چرا که گذرنامهٔ او توسط دولت آلمان مورد تأیید قرار نگرفت.
 جایزهٔ داگ همرشولد پس از مرگش به او اعطاء شد.
 له دوک تو جایزه را قبول نکرد.
 جایزهٔ آندره ساخاروف به‌صورت غیابی اهدا شد، چرا که گذرنامهٔ او توسط دولت اتحاد جماهیر شوروی رد شد.
 جایزهٔ آنگ سان سو چی به‌صورت غیابی اهدا شد، چرا که در آن زمان توسط دولت برمه به‌عنوان زندانی نگهداری می‌شد. در پی آزادی او از حصر خانگی و و انتخاب شدن پیتو لیتاو، سو چی پذیرفت که جایزهٔ خود را در ۱۶ ژوئن ۲۰۱۲ شخصاً دریافت کند.
 جایزهٔ لیو شیائوبو به‌صورت غیابی اهدا شد، چرا که در آن زمان او در چین زندانی بود.

 منابع 

 پیوند به بیرون 

 وبگاه رسمی جایزه صلح نوبل

رده:برندگان جایزه صلح نوبل
رده:جایزه صلح نوبل
#