مسیر سبز

مسیر سبز  فیلمی به کارگردانی فرانک دارابونت و محصول سال ۱۹۹۹ شرکت آمریکایی برادران وارنر است که بر اساس رمانی به همین نام از استیون کینگ ساخته شده است و در آن تام هنکس در نقش پل اجکام و مایکل کلارک دانکن در نقش جان کافی بازی می‌کنند. مسیر سبز همچنین یک موفقیت در گیشه بود و موفق شد نزدیک به ۳۰۰ میلیون دلار فروش کند در حالی که بودجه ساختش تنها ۶۰ میلیون دلار بود.

در مراسم اسکار سال ۲۰۰۰ این فیلم نامزد چهار اسکار شدhttp://www.oscars.org/oscars/ceremonies/2000 (بهترین فیلم، بهترین بازیگر نقش مکمل مرد، بهترین فیلمنامه اقتباسی، بهترین صدا گذاری) اما هیچ‌یک از آن‌ها را به دست نیاورد و بیش تر این جوایز را به رقیب اصلی خود در آن سال یعنی زیبای آمریکایی باخت.http://www.nytimes.com/library/film/oscars2000.html

 داستان 
سال ۱۹۹۹ در یک خانه سالمندان واقع در ایالت لوئیزیانا در آمریکا، پل اجکام بازنشسته پس از دیدن صحنهٔ رقص فیلم کلاه سیلندری به گریه می‌افتد، الین که دوست او در خانه سالمندان است، نگران پل می‌شود و او توضیح می‌دهد که فیلم برای او یادآور اتفاقات دوران خدمتش به عنوان یک افسر در بند اعدامیان ندامتگاه واقع در نواحی کوهستانی در غرب کارولینای شمالی با نام مستعار «مسیر سبز» بوده است. در سال ۱۹۳۵، پل بر افسرانی با اسامی بروتوس هاول (ملقب به وحشی)، دین استانتون، هری ترویلیگر و پرسی وتمور نظارت می‌کرد و به رئیس خود به نام هال مورز گزارش می‌داد. پرسی که با همسر فرماندار ایالت کارولینای شمالی نسبت نزدیکی دارد، از این نسبت برای فرار از مجازات برای کارهای سادیستی خود سوءاستفاده می‌کند. او به خصوص با یک زندانی به نام ادوارد دلاکریکس (شناخته شده به نام دل) بی‌رحم است و انگشتان او را تنها برای یک پوزخند به او می‌شکند.

پل با یک مرد سیاه‌پوست قوی هیکل ولی با رفتاری آرام به نام جان کافی که به اتهام تجاوز و قتل دو دختر بچه محکوم به اعدام شده است، آشنا می‌شود. جان به دل و یک اعدامی دیگر به نام ارلین بیترباک که کمی بعد اعدام می‌شود، می‌پیوندد. افسران ناچارند با یک بیمار روانی اعدامی جدید به نام ویلیام وارتون (ملقب به بیل وحشی) که مدام به افسران زندان تعرض و به جان توهین نژاد پرستانه می‌کند، دست و پنجه نرم کنند و مجبور می‌شوند بارها او را در سلول انفرادی زندانی کنند.

بعد از این که جان با لمس کردن پل عفونت ادراری شدید او را درمان می‌کند و کمی بعد نیز موش دل به نام آقای جینگلز که پیشتر توسط پرسی کشته شده بود را زنده می‌کند، پل متوجه می‌شود که جان از قدرتی ماوراء طبیعی برای درمان برخوردار است. پل تردید دارد که فردی با قدرت انجام معجزه‌های الهی مرتکب چنان جنایت فجیعی شده باشد.

در ازای استعفا از ندامتگاه و پذیرفتن یک شغل جدید در یک تیمارستان، پل به پرسی اجازه می‌دهد از نزدیک اعدام دل را مشاهده کند. در جریان اعدام، پرسی از خیس کردن اسفنج که برای هدایت سریع برق به سر اعدامی ضروری است، سر باز می‌زند و باعث می‌شود دل مرگی عذاب‌آور و ترسناک را از طریق سوختن، که برای جان نیز قابل حس است، تجربه کند. پل و دیگر افسران برای تنبیه پرسی او را یک شب در سلول انفرادی حبس می‌کنند. بعد از حبس پرسی، آنها وارتون را با داروی خواب‌آور ناهشیار می‌کنند و جان را مخفیانه از زندان خارج می‌کنند تا با موفقیت از قدرت خود برای درمان تومور مغزی همسر رئیس مورز، یعنی ملیندا استفاده کند و جان او را نجات دهد. پس از آزاد کردن پرسی از سلول انفرادی، جان و دیگر افسران به پرسی هشدار می‌دهند که در صورت ادامه رفتار نابهنجارش، او را برای سوء رفتارهای متعدد، گزارش خواهند داد.

جان با استفاده از قدرت ماورایی خود، رنج ملیندا را در مغز پرسی «رها» می‌کند که باعث می‌شود پرسی با شلیک به وارتون، او را بکشد. اندکی بعد، جان با استفاده از الهام، برای پل فاش می‌کند که وارتون مقصر واقعی جنایاتی بود که جان به ناحق محکوم به آن‌ها شد و در این روند انرژی ماوراء طبیعی خود را به پل انتقال می‌دهد. پرسی که وارد حالتی کاتاتونیک شده است در همان تیمارستانی که قرار بود بعد از از استعفا از ندامتگاه در آنجا کار کند بستری می‌شود. بعد از فهمیدن اینکه جان بی‌گناه است فکر اعدام او ذهن پل را مغشوش می‌کند و حتی به جان پیشنهاد می‌دهد که فراری شود. اما جان می‌گوید که این اعدام برای او حکم رحم را دارد، زیرا او خسته از زندگی در دنیای بی رحمی است که مردمش مدام یکدیگر را عذاب می‌دهند. به عنوان خواسته آخرش، جان که هرگز فیلمی ندیده است به همراه دیگر افسران فیلم کلاه سیلندری را تماشا می‌کند. پیش از انجام اعدام، جان توسط والدین دختران کشته شده که او را گناه کار می‌پندارند، مورد توهین قرار می‌گیرد. جان از پل خواهش می‌کند که در جریان اعدامش، روپوش روی سر او نگذارد، زیرا او از تاریکی می‌ترسد. پل، بروتوس و دیگر افسران با اندوه فراوان و چشمان گریان، اعدام جان کافی را نظاره می‌کنند.

در زمان حال، پل به الین می‌گوید که اعدام جان، آخرین اعدامی بود که او و بروتوس شاهد آن بودند، زیرا هر دو متعاقباً از زندان استعفا دادند و در سیستم نوجوانان مشغول به کار شدند. پل برای الین برملا می‌کند که آقای جینگلز هنوز زنده است، زیرا به خاطر لمس شفابخش جان، از یک زندگی بسیار طولانی برخوردار شده است. او همچنین فاش می‌کند که اکنون ۱۰۸ سال دارد و در زمان اعدام جان ۴۴ ساله بوده است. در حالی که الین زندگی طولانی پل را یکی دیگر از معجزه‌های جان می‌داند، پل گمان می‌کند که او به عنوان مجازات الهی برای اعدام جان، محکوم به زنده ماندن بیشتر از همه عزیزانش در دنیا شده است. پل بعداً در مراسم خاکسپاری الین شرکت می‌کند و در مورد اینکه چقدر به پایان زندگیش باقی مانده است فکر می‌کند و می‌گوید: «همه ما به مرگ مدیونیم. هیچ استثنایی وجود ندارد. اما، خدایا… گاهی اوقات، مسیر سبز به نظر بسیار طولانی است.»

 بازیگران 
 بازیگر نقش تام هنکس  پل اجکام بانی هانت  جین اجکام ایو برنت  الین کانلی برنت بریسکو  بیل داج پاتریشا کلارکسون  ملیندا مورز جیمز کرامول  واردن هال مورز جفری دی‌مان  هری ترویلیگر مایکل کلارک دانکن  جان کافی گراهام گرین  آرلن بیترباک دبز گریر  پل اجکام (پیر) داچ هاچینسن  پرسی وتمور مایکل جیتر  ادوارد دلاکرویکس دیوید مورس  بروتوس «بروتال» هاول بری پپر  دین استنتن سام راکول  'وایلد بیل' وارتون ویلیام سدلر  کلاس دتریک گری سینایس  برت همرسمیت هری دین استنتون  توت-توت بیل مک‌کینی  جک وان هی کیث سارابایکا  دانلد جتستونکریس آیوانز  جیسون

 جزئیات 
 این فیلم ۱۴۷ میلیون دلار در سینماهای آمریکا فروش داشته است.
 این فیلم نامزد دریافت جایزه گوی زرین بهترین بازیگر نقش مکمل مرد در سال ۲۰۰۰ شد.
 کارگردان این فیلم، فیلم دیگری رستگاری از شاوشنگ ساخته است که در آن از یکی دیگر از داستان‌های استفن کینگ استفاده کرده است.
 نام اجکام در حقیقت Edgecombe بوده که در فیلم Edgecomb استفاده شده است.

 موسیقی فیلم 

موسیقی فیلم مسیر سبز بیشتر قطعه‌های سازی ساخته شده به دست توماس نیومن را دربرمی گیرد. در فهرست زیر، ترانه‌های موسیقی فیلم همراه با شماره‌هایشان در دیسک که توسط توماس نیومن ساخته نشده‌اند آورده شده است.

 ۸. «Cheek to Cheek»، فرد آستیر – ۲:۳۸
 ۱۹. «I Can't Give You Anything But Love» بیلی هالیدی – ۳:۲۷
 ۲۷. «Did You Ever See a Dream Walking?» جین آستین – ۲:۵۲
 ۳۴. "Charmaine" گای لامبارو – ۲:۲۵

 جوایز 
+جایزهبخشدریافت کننده(ها)نتیجهمنبعجایزه‌های آکادمی اسکاربهترین فیلمدیوید والدس و فرانک دارابونتبهترین فیلم‌نامه اقتباسیفرانک دارابونتبهترین بازیگر نقش مکمل مردمایکل کلارک دانکنبهترین صدابرداریرابرت ج. لیت، الیوت تیسون، مایکل هربیک، ویلی د. برتونجایزه BMIجایزه موسیقی فیلمتوماس نیومنجایزه بلک ریلبهترین بازیگر نقش مکمل مردمایکل کلارک دانکنجایزه بلک‌باستر اینترتیمنتبهترین بازیگر مرد، درامتام هنکسبهترین بازیگر نقش مکمل مرد-دراممایکل کلارک دانکنبهترین بازیگر نقش مکمل زن-درامبونی هانتجایزه برام استوکربهترین فیلمنامهفرانک دارابونتجایزه منتقدان تلویزیونی فیلمبهترین فیلممسیر سبزبهترین فیلم‌نامه-اقتباسیفرانک دارابونتبهترین بازیگر نقش مکمل مردمایکل کلارک دانکنجایزه منتقدان فیلم شیکاگوبهترین بازیگر نقش مکمل مردمتعهدترین بازیگرجایزه انجمن کارگردانان آمریکابهترین کارگردانی فیلمفرانک دارابونتجایزه گلدن گلوببهترین بازیگر نقش مکمل مرد-فیلممایکل کلارک دانکنجایزه Golden Satteliteبهترین بازیگر نقش مکمل مردDoug Hutchisonجایزه ایمیجبهترین بازیگر نقش مکمل مردمایکل کلارک دانکنجایزه فیلم ام‌تی‌ویبهترین بازیگر پیشرفت‌کننده مردجایزه صدابرداران فیلم(جایزه Golden reel)بهترین صدابرداری -گفتارهامارک مانگینی، جولیا اورشیدبهترین صدابرداری - جلوه‌های صوتیمارک مانگینی، آرون گلاسکوک، هاول گیبنزدیوید ای استون، سولانژ اس شوالبجایزه برگزیده مردمبهترین فیلم برگزیدهمسیر سبزبهترین فیلم درام برگزیدهجایزه ساترنجایزه ساترن بهترین فیلمبهترین کارگردانفرانک دارابونتبهترین بازیگر نقش مکمل مرد (Film)مایکل کلارک دانکنجایزه ساترن بهترین بازیگر نقش مکمل زنپاتریشا کلارکسونبهترین موسیقیتوماس نیومنجایزه انجمن نویسندگان علمی‌تخیلی آمریکا(جایزه نبولا)بهترین فیلم‌نامهفرانک دارابونتجایزه انجمن بازیگران فیلمبهترین بازیگر مردمایکل کلارک دانکنبهترین اجرای گروه بازیگران در فیلممسیر سبز

 منابع 

 پیوند به بیرون 

 وبگاه رسمی فیلم

 MovieGlimpse.com / مسیر سبز
 HollywoodJesus / مسیر سبز 
 Boheme Magazine / مسیر سبز

رده:آثار موسیقی توماس نیومن
رده:فیلم‌نامه‌های فرانک دارابونت
رده:فیلم‌ها به زبان انگلیسی
رده:فیلم‌ها به کارگردانی فرانک دارابونت
رده:فیلم‌های ۱۹۹۹ (میلادی)
رده:فیلم‌های آمریکایی دهه ۱۹۹۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های اقتباس شده از آثار استیون کینگ
رده:فیلم‌های اقتباسی
رده:فیلم‌های انگلیسی‌زبان دهه ۱۹۹۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های آمریکایی
رده:فیلم‌های برادران وارنر
رده:فیلم‌های جنایی-درام ۱۹۹۹ (میلادی)
رده:فیلم‌های جنایی-درام آمریکایی
رده:فیلم‌های جنایی-درام دهه ۱۹۹۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های خیال‌پردازی آمریکایی
رده:فیلم‌های درام ۱۹۹۹ (میلادی)
رده:فیلم‌های درام آمریکایی
رده:فیلم‌های درام خیال‌پردازی آمریکایی
رده:فیلم‌های درام زندان آمریکایی
رده:فیلم‌های درام
رده:فیلم‌های درباره اعدام
رده:فیلم‌های درباره تجاوز جنسی
رده:فیلم‌های درباره روان‌آزاران
رده:فیلم‌های درباره زندان
رده:فیلم‌های درباره سالمندی
رده:فیلم‌های درباره سوءاستفاده از عدالت
رده:فیلم‌های درباره موش‌ها
رده:فیلم‌های رکود بزرگ
رده:فیلم‌های زندانی دهه ۱۹۹۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های فیلم‌برداری‌شده در تنسی
رده:فیلم‌های فیلم‌برداری‌شده در کارولینای شمالی
رده:فیلم‌های فیلم‌برداری‌شده در کالیفرنیا
رده:فیلم‌های کسل راک انترتینمنت
رده:فیلم‌های واقع‌شده در ۱۹۳۵ (میلادی)
رده:فیلم‌های واقع‌شده در ۱۹۹۹ (میلادی)
رده:فیلم‌های واقع‌شده در زندان
رده:فیلم‌های واقع‌شده در لوئیزیانا
رده:فیلم‌های واقع‌گرایی جادویی
رده:فیلم‌های یونیورسال پیکچرز