بزقوش

بُزقوش یا بُزغوش رشته‌کوهی با امتداد شرقی-غربی در جنوب شهرستان سراب و شمال شهرستان میانه در استان آذربایجان شرقی ایران است.
این رشته‌کوه در میان دو رود آجی چای و شهر چای قرار گرفته و در میان شهرستان های ترکمانچای و سراب قرار گرفته‌است.

 نام 
نام بزقوش از دو واژه ترکی بز به معنی خاکستری و قوش به معنی پرنده تشکیل شده و واژه در کل به معنی پرنده خاکستری بوده و در فارسی معادل آن طرلان است.

 ساختار زمین شناسی 
بزقوش شامل کوههایی با شیب ملایم و از سنگهای حاصل از غبارهای آتشفشانی مربوط به کوههای آتشفشانی سبلان و سهند است. حاوی معادن کشف نشده‌ای از مس است و وجود دانه‌های پیریت در این سنگها اهالی را به یاد طلا می اندازد.
از نظر زمین‌شناسی این کوه‌ها خاستگاه کوهه‌ای دارند.

 قلل 
بلند ترین قله بزگوش،اق داغ با ارتفاع ۳۳۰۴متر از سطح دریا میباشد که هرساله افزایش میابد.قیسیر (۳۱۰۰ متر)قله دیگر  این رشته‌کوه می‌باشد.میزان بارش در قله های آن ۵۰۰تا۷۰۰میلیمتر میباشد

 جستارهای وابسته
 منطقه حفاظت‌شده بزقوش
 منابع 
حسن‌زاده، محمد، جغرافیای تاریخی آذربایجان، فصل نام‌های جغرافیایی آذربایجان.
 اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: سازمان گیتاشناسی، ۱۳۸۳خ.

رده:آتشفشان‌های ایران
رده:آتشفشان‌های چینه‌ای
رده:آتشفشان‌های چینه‌ای ایران
رده:رشته‌کوه‌های ایران
رده:زمین‌چهرهای استان آذربایجان شرقی
رده:کوه‌های استان آذربایجان شرقی
رده:کوه‌های شهرستان سراب
رده:کوه‌های ایران