عبرت نائینی

محمدعلی بن عبدالخالق مصاحبی نائینی متخلص و مشهور به عبرت نائینی (۱۲۴۵–۱۳۲۱) شاعر ایرانی بود.

اهل نائین و از خانوادهٔ مصاحب‌های نائین بود. مدفن او در امامزاده عبدالله شهرری است.

 آثار 
آثار او اکثراً در باب فلسفه و عرفان است که می‌توان قوی‌ترین و معروف‌ترین اثر وی را نام برد:

همچنین آثار فلسفی و عرفانی همچون شعر زیر از او موجود است:

 نظرات دیگران 
احمد کسروی در کتاب «در پیرامون ادبیات»، در انتقاد از برخی مضامین اشعار نائینی و در میانهٔ بحث دربارهٔ هزل‌نویسی در آن دوره چنین می‌نویسد:

نمی‌دانم می‌شناختید «عبرت» نام مردی را که هفتاد سال با بیکاری و بیخاندانی و باده‌خواری و بچه‌بازی و یاوه‌بافی گذرانیده و چند سال پیش مرد، که شعرها در مرگش گفتند و گفتارها نوشتند. این شعرها ازوست که در روزنامه‌ها چاپ شده بود:

اینها هم ازوست. اینها هم در روزنامه‌ها به چاپ رسیده بود. با صد رسوایی، اینگونه شعرها را در روزنامه‌ها چاپ‌کرده می‌پراکندند. دیوان ایرج را با آن رسوایی بیست‌وپنج هزار نسخه به چاپ می‌رسانیدند. اینهمه زشتی‌ها را می‌کردند و نامش را «ادبیات» می‌گزاردند.

 منابع 

 سایت فرهنگی محمدیه
 دیوان عبرت نائینی
 مقدمه
 غزلیات
 نائین قدیم اثر مرحوم حسین امامی نائینی، ادامه و تنظیم احمد امامی نائینی
 تذکره سخنوران نائین - مرحوم بقائی نائینی

رده:انجمن ادبی ایران
نائینی، عبرت
رده:خاک‌سپاری‌ها در امامزاده عبدالله شهرری
رده:خاندان مصاحب
نائینی، عبرت
رده:درگذشتگان ۱۹۴۲ (میلادی)
رده:زادگان ۱۲۴۵
رده:زادگان ۱۲۸۳ (قمری)
رده:زادگان ۱۸۶۶ (میلادی)
رده:شاعران سده ۱۹ (میلادی) اهل ایران
رده:شاعران سده ۲۰ (میلادی) اهل ایران
نائینی، عبرت
رده:شاعران فارسی‌زبان سده ۱۳ (قمری)
رده:شاعران فارسی‌زبان سده ۱۴ (قمری)
رده:شاعران مرد اهل ایران