فریدون گرایلی

بندانگشتی|150px|خیابانی در نیشابور،که محل سکونت گرایلی بود به نام وی نامگذاری شده است.
فریدون گرایلی (زاده ١ فروردین ١٣٢١ نیشابور- درگذشته ١۴ مهر ١٣٧٩ نیشابور) از شاعران، نویسندگان و پژوهشگران ایرانی اهل نیشابور بود.

 زندگی 

گرایلی در اول فرورردین ماه سال ۱۳۲۱ در نیشابور زاده شد. تحصیلات دوره دبستان و دبیرستان و دانش‌سرا را در زادگاهش گذراند و برای ادامه تحصیل به مشهد و اصفهان رفته و در رشته تاریخ از آن‌جا دانش‌آموخته شد. در ۱۴ مهر سال ۱۳۷۹ در زادگاهش درگذشت و در قطعه آرامگاه مشاهیر شهر نیشابور به خاک سپرده شد.

واپسین شعر سروده وی که بر سنگ قبرش نوشتند:

ابیاتی از شاعر فرهیخته
ای گل ناز که در باغ دل آراستمت 
سوزم ازاینکه نگفتم به تو میخواستمت 
روزگاری همه جا وصل تورا می جستم 
بی وفا بودی ومن هیچ نمی‌دانستم

 آثار 
بیشتر پژوهش‌ها و آثار وی در زمینهٔ تاریخ و مشاهیر نیشابور است و سه اثر زیر از وی به جای مانده‌است:
 نیشابور و محاکمه حکیم عمر خیام
 نیشابور شهر فیروزه
 مشاهیر نیشابور شهر قلمدان‌های مرصع

 منابع 

 رضوی، سید حمید. «زنده یاد  استاد فریدون گرایلی در آخرین مصاحبه خود با جاده ابریشم»، ماهنامه جاده ابریشم، ضمیمه شماره ۵۸، مردادماه ۱۳۸۲، صص ۱۵۲-۱۵۴.

 وب‌گاه دانشگاه مطالعات خارجی اوساکو

رده:آموزگاران اهل ایران
رده:تاریخ‌نگاران اهل نیشابور
رده:دانش‌آموختگان دانشگاه اصفهان
رده:درگذشتگان ۱۳۷۹
رده:زادگان ۱۳۲۱
رده:اهالی نیشابور 
رده:شاعران اهل نیشابور
رده:شاعران مرد اهل ایران
رده:نویسندگان مرد اهل ایران