ماضی استمراری

فعل گذشتهٔ استمراری یا ماضی استمراری یک ساختار فعلی است که زمان گذشته (اشاره به زمان گذشته) و حالت تداوم را ترکیب می‌کند؛ یعنی بیانگر کاری است که در گذشته، به شکل متداوم انجام می‌شود. برای نمونه فعل «راه می‌رفتم» یک فعل گذشتهٔ استمراری است. این ساختار در تضاد با ساختار گذشتهٔ ساده (مثلا «رفتم») است که به یک رویداد تمام‌شده در گذشته اشاره دارد.

 در زبان‌های هندواروپایی 
 زبان انگلیسی 
در انگلیسی نیز مانند فارسی برای یک عمل پیوسته در گذشته از این ساختار استفاده می‌شود. (مانند «I was eating» و «They were running») اما اگر فعل بیان‌گر یک حالت باشد با این ساختار صرف نخواهدشد.

معنا و مفهوم همچین ساختاری در انگلیسی گاهی با فعل کمکیِ used to یا would بیان می‌شود. (مانند «I used to eat a lot» و «I would eat early and would walk to school») همچنین این ساختار کمی در حالت شرطی نیز می‌تواند بیان شود.

 زبان‌های لاتین 
 لاتین 
چند نمونه از صرف ماضی استمراری:
  parāre  docēre  legere  capere  scīre  esseego  parābam  docēbam  legēbam  capiēbam  sciēbam  eramtū  parābās  docēbas  legēbās  capiēbās  sciēbās  erāsis  parābat  docēbat  legēbat  capiēbat  sciēbat  eratnōs  parābāmus  docēbāmus  legēbāmus  capiēbāmus  sciēbāmus  erāmusvōs  parābātis  docēbātis  legēbātis  capiēbātis  sciēbātis  erātiseī  parābant  docēbant  legēbant  capiēbant  sciēbant  erant
جزئیات:
 این فعل با ba و abā نشانه‌گذاری می‌شود.

 زبان‌های رومی 
در زبان‌های رومی این ساختار فعلی عموماً شکلی از گذشتهٔ ساده است و به کار می‌رود برای:
 عملی که در گذشته، منظما اتفاق می‌افتاد.
 توصیفی از افراد، چیزها یا شرایط گذشته.
 وضعیتی که در گذشته در حال پیشرفت بوده است یا برابر با ماضی بعید در فارسی.
 وضعیت جسمی یا روانی در حال پیشرفت در گذشته. («بودن»، «احساس‌کردن» و…)

 منابع 

رده:زمان دستوری