یوهان ولفگانگ فون گوته

یوهان ولفگانگ فون گوته ؛  شاعر، ادیب، نویسنده، نقاش، محقق، انسان‌شناس، فیلسوف، و سیاستمدار آلمانی بود. او یکی از کلیدهای اصلی ادبیات آلمانی و جنبش وایمار کلاسیک و همچنین رمانتیسم به‌شمار می‌رود.
او یکی از مردان بزرگ فرهنگی سده‌های ۱۸ و ۱۹ اروپا و یکی از افراد برجستهٔ ادبیات جهان محسوب می‌شود.
خانه یوهان ولفگانگ فون گوته در مجموعه سنت‌گرایی وایمارClassical Weimar (World Heritage Site) قرار دارد.

 زندگی 
پدر گوته، یوهان کاسپار گوته (۱۷۱۰–۱۷۸۲) همراه با خانواده‌اش در یک خانهٔ بزرگ در فرانکفورت زندگی می‌کرد، که آن زمان قسمتی از امپراتوری مقدس روم بود. مادر گوته نیز «کاترینا الیزابت گوته» (تِکستور سابق) از خانواده‌های سرشناس فرانکفورتی بود.

یوهان ولفگانگ در کنار پدر و معلم خصوصی‌اش بسیاری از معلومات را، از جمله زبان‌های لاتین، یونانی، فرانسوی، انگلیسی و عبری فرا گرفت.

او بین سال‌های ۱۷۶۵-۱۷۶۸ در لایپزیگ به تحصیل حقوق پرداخت و در آنجا به اشعار کریستیان فورشتگت گلرت علاقه پیدا کرد. پس از سال ۱۷۶۸، گوته به زادگاهش بازگشت و مدتی نیز در دارمشتات بود.

گوته پس از این که تعدادی از آثار بزرگش را به پایان رساند، سال ۱۷۷۵ به وایمار رفت و در آن‌جا بین سال‌های ۱۷۷۶-۱۷۸۶ (حدود ۱۰ سال) وزیر حکومت شد. سپس او تا سال ۱۷۸۸ به ایتالیا رفت و در آنجا به تحصیل هنر و مجسمه‌سازی باستانی پرداخت.
او خود را با کارهای میکل آنژ و رافائل مشغول کرد.

سال ۱۷۸۸، گوته به وایمار بازگشت و تقریباً باقی عمرش را در آن‌جا گذرانید، هرچند که زندگی او در آن‌جا با جنگ‌های ناپلئونی روبه‌رو شد. گوته در وایمار شیفتهٔ اشعار حافظ شد. وی علاقه ویژه‌ای نیز به شهر ایلمناو در نزدیکی وایمار داشته است. در کوه کیکلهان در نزدیکی شهر ایلمانو کلبه‌ای از وی به یادگار مانده است.

 درگذشت 
گوته در سال ۱۸۳۲ بر اثر نارسایی قلبی در شهر وایمار درگذشت و در همان‌جا به خاک سپرده شد.

گفته می‌شود آخرین گفتهٔ شاعر پیش از مرگش، نور بیشتر (آلمانی: Mehr Licht) بود.

 آثار 
گوته علاقه زیادی به نوشته‌ها و آثار شاعران ایرانی و فارسی داشت و شدیداً تحت تأثیر حافظ بود.

مهم‌ترین آثار گوته عبارت‌اند از:
 اگمونت - (۱۷۸۸)، ترجمهٔ محمدباقر هوشیار، تهران، بنگاه ترجمه و نشر کتاب، چاپ اول: ۱۳۳۵، چاپ چهارم: ۱۳۵۷.
 نغمه‌های رومی - (۱۷۹۰)
 فاوست - (۱۸۳۲ / ۱۸۰۸)، مترجمان: حسین کسمایی (بی‌تا)، اسدالله مبشری (۱۳۴۲)، حسن شهباز (۱۳۶۳)، م.ا. به آذین (۱۳۷۶)، سعید جوزی (۱۳۹۶)، محمود حدادی (۱۳۹۷).
 خویشاوندی‌های اختیاری - (۱۸۰۹)، ترجمهٔ سعید پیرمرادی، نشر چشمه ۱۳۹۶.
 سفرنامهٔ ایتالیا - (۱۸۱۷)
 دیوان غربی–شرقی - (۱۸۱۹) (تقدیم به حافظ شیرازی)، شجاع‌الدین شفا (۱۳۲۸)، محمود حدادی (۱۳۸۹).
 وِرتِر یا رنج‌های ورتر جوان یا غم‌های ورتر جوان - مترجمان: محمد صفارزاده (۱۳۰۳)، ابوذر آهنگر (نشر نادی، ۱۳۸۰)، نصرالله فلسفی (۱۳۰۶)، عنایت‌الله شکیباپور (۱۳۳۳)، فریده مهدوی دامغانی (۱۳۸۱)، محمود حدادی (نشر ماهی، ۱۳۸۶).
 ایفی‌ژنی یا ایفی‌ژنی در تاوریس، ترجمهٔ محمد سعیدی، تهران، صفی‌علیشاه، ۱۳۰۶.
از آثار او در زمینهٔ علوم طبیعی: تئوری رنگ‌ها - (۱۸۱۰) و تغییر حال گیاهان
 هرمان و دوروته‌آ، ترجمهٔ محمود حدادی، نشر گویا، (۱۳۹۸).
 تفنن و سرگرمی‌های مهاجران آلمانی، ترجمهٔ سعید پیرمرادی، تهران، نشر چشمه، ۱۳۹۴.
 پنج اثر: دو نمایش‌نامه، یک دیالوگ جمعی، دو افسانه، ترجمهٔ سعید پیرمرادی، تهران، نشر چشمه، ۱۳۹۷.

 بررسی اجمالی آثار 
گوته مهم‌ترین آثار خود را پیش از رفتن به وایمار در سال ۱۷۷۳ به نام گُتس فون برلیشینگن نوشت که باعث شد نویسنده در معرض توجه قرار گیرد.
رمان رنج‌های ورتر جوان را در سال ۱۷۷۴ نوشت که شهرت زیادی کسب کرد. در واقع، این رمان را می‌توان در آن زمان پرفروش‌ترین کتاب جهان نامید. کتاب مانند جرقه‌ای در آثار ادبی به‌شمار می‌آید. در طول سالیانی که گوته در وایمار بود و قبل از اینکه با فریدریش شیلر آشنا شود، او نگارش دومین رمانش کارآموزی ویلهلم مایستر را شروع کرد و چندین نمایش‌نامه نوشت.
بندانگشتی|اولین ویرایش از کتاب رنج‌های ورتر جوان

آلفرد روزنبرگ (ایده‌پرداز اولیهٔ نازیسم) نظرات خود را مرهون و برگرفته از آموزه‌های گوته می‌داند و او را «جوهر روح خود» نامیده است.دیویس، تونی، اومانیسم، ترجمهٔ عباس مخبر، چاپ پنجم، تهران، نشر مرکز، ۱۳۹۴، ص ۶۲.

 گوته و زبان عربی 
در اوایل سال ۲۰۲۰ میلادی دست‌نوشته‌هایی از گوته توسط تیم تحقیقات «فطرس مدیا» پیدا شد که نشان می‌داد گوته سعی در یادگیری رسم‌الخط عربی دارد. جملهٔ «علی ولی‌الله» در این مشق‌ها بسیار تکرار شده بود. این دست‌خط‌ها بعد از دو قرن در منزل وی در وایمار موجود است. گواه این مطلب نگاشتهٔ کامل «علی ولی‌الله» در برگه‌ای جدا به شکلی بزرگ است که با نقش و نگاره‌ها تزیین شده است.

 یادداشت‌ها 

 منابع 



 پیوند به بیرون 

 آثار گوته در پروِژهٔ گوتنبرگ


 The Lied and Art Song Texts Page – Poems of Goethe set to music
 Goethe's dual language poems (from German to other languages) 
 Goethe Statue – Lincoln Park in Chicago, Illinois, United States
 Elective affinities


رده:اخلاق‌گرایان اهل آلمان
رده:اسپینوزیست‌ها
رده:اشراف اهل آلمان
رده:اعضای فرهنگستان علوم باواریا
رده:اهالی تورینگن
رده:اهالی فرانکفورت آم ماین
رده:اهالی وایمار
رده:پادشاهی‌خواهان اهل آلمان
رده:تئاتر سده ۱۹ (میلادی)
رده:تاریخ‌نگاران اهل آلمان
رده:تاریخ‌نگاران سده ۱۸ (میلادی)
رده:تاریخ‌نگاران سده ۱۹ (میلادی)
رده:تقریظ‌نویس‌ها
گوته، یوهان ولفگانگ فون
رده:حکایت‌نویسان
رده:خودزندگی‌نامه‌نویسان اهل آلمان
رده:دانشمندان رنگ
رده:دانش‌آموختگان دانشگاه استراسبورگ
رده:دانش‌آموختگان دانشگاه لایپزیگ
گوته، یوهان ولفگانگ فون
رده:دیپلمات‌های اهل آلمان
رده:رمان‌نویسان سده ۱۹ (میلادی)
رده:رمان‌نویسان مرد اهل آلمان
گوته، یوهان ولفگانگ فون
رده:سفرنامه‌نویسان اهل آلمان
رده:شاعران آلمانی‌زبان
رده:شاعران اهل آلمان
رده:شاعران حماسه‌سرا
رده:شاعران مرد اهل آلمان
رده:فراماسون‌های اهل آلمان
رده:فیلسوفان آموزش و پرورش
رده:فیلسوفان اجتماعی
رده:فیلسوفان ادبیات
رده:فیلسوفان اهل آلمان
رده:فیلسوفان تاریخ
رده:فیلسوفان تمایلات جنسی
رده:فیلسوفان زبان
رده:فیلسوفان سده ۱۸ (میلادی) اهل آلمان
رده:فیلسوفان سده ۱۹ (میلادی) اهل آلمان
رده:فیلسوفان سیاسی اهل آلمان
رده:فیلسوفان سیاسی
رده:فیلسوفان طبیعی
رده:فیلسوفان عصر روشنگری
رده:فیلسوفان علم
رده:فیلسوفان علوم اجتماعی
رده:فیلسوفان فرهنگ
رده:فیلسوفان هنر
رده:کتابدارهای اهل آلمان
رده:لوتریان‌های اهل آلمان
رده:مقاله‌نویسان سده ۱۸ (میلادی)
رده:مقاله‌نویسان سده ۱۹ (میلادی)
رده:نظریه‌پردازان ادبی
رده:نظریه‌پردازان تمدن غرب
رده:نمایشنامه‌نویسان اهل آلمان
رده:نمایشنامه‌نویسان مرد اهل آلمان
رده:نویسندگان اندیشه آزاد
گوته، یوهان ولفگانگ فون
رده:نویسندگان اهل فرانکفورت
رده:نویسندگان سده ۱۸ (میلادی) اهل آلمان
رده:نویسندگان سده ۱۹ (میلادی) اهل آلمان
رده:نویسندگان غیرداستانی اهل آلمان
رده:نویسندگان غیرداستانی سده ۱۸ (میلادی)
رده:نویسندگان فلسفه
رده:نویسندگان مرد سده ۱۹ (میلادی) اهل آلمان
رده:نویسندگان مرد غیرداستانی اهل آلمان
رده:همه‌خداباوران
*