جان ماتر

جان کرومول ماتر   (متولد ۱۹۴۶ در رونوک، ویرجینیا) فیزیکدان و ستاره‌شناس آمریکایی و برنده جایزه نوبل فیزیک سال ۲۰۰۶ است.

او تحصیل‌کرده دانشگاه برکلی است و تقریباً تمام زندگی‌اش را برای ناسا کار کرده‌است.

سال ۲۰۰۶ او همراه با یک فیزیکدان دیگر آمریکایی به نام جورج اسموت موفق به کسب جایزه نوبل فیزیک به خاطر تحقیقاتش بر روی پرتوهای زمینه‌ای کیهان شد. آن‌ها اثبات کردند که پرتوهای زمینه‌ای از قانون پرتویی پلانک برای ماده‌های تاریک تبعیت می‌کنند. این نظریه بر وجود و علت مهبانگ دلالت می‌کند.

 منابع 

 زندگی‌نامه جان ماتر از ناسا

رده:اخترشناسان اهل ایالات متحده آمریکا
رده:استادان دانشگاه کلمبیا
رده:استادان دانشگاه مریلند در کالج پارک
رده:اعضای انجمن فیزیک آمریکا
رده:اعضای فرهنگستان ملی دانش آمریکا
رده:افراد زنده
رده:افراد عضو جامعه فیزیک نور آمریکا
رده:اهالی رونوک، ویرجینیا
رده:اهالی شهرستان ساسکس، نیوجرسی
رده:برندگان جایزه نوبل اهل ایالات متحده آمریکا
رده:برندگان جایزه نوبل فیزیک
رده:دانشمندان اهل ویرجینیا
رده:دانش‌آموختگان دانشگاه کالیفرنیا، برکلی
رده:دریافت‌کنندگان جایزه دنی هینمن در اخترفیزیک
رده:زادگان ۱۹۴۶ (میلادی)
رده:فیزیک‌دانان اهل ایالات متحده آمریکا
رده:فیزیک‌دانان سده ۲۱ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا
رده:کارکنان ناسا
رده:مرکز پرواز فضایی گادرد