دیوید چالمرز

دیوید جان چالمرز (به انگلیسی: David John Chalmers) (زاده ۲۰ آوریل ۱۹۶۶) فیلسوف و دانشمند علوم شناختی استرالیایی است که در حوزه‌های فلسفه ذهن و فلسفه زبان تخصص دارد. او استاد فلسفه و علوم عصبی در دانشگاه نیویورک و همچنین مدیر مرکز «ذهن، مغز و آگاهی» در این دانشگاه است. چالمرز بیشتر به خاطر صورت‌بندی مسئله دشوار آگاهی و همچنین ایده‌هایش دربارهٔ زامبی فلسفی و ذهن گسترش‌یافته شناخته می‌شود.

کتاب او با عنوان ذهن آگاه (۱۹۹۶) یکی از اثرگذارترین متون در فلسفه ذهن معاصر محسوب می‌شود. چالمرز از منتقدان اصلی فیزیکالیسم (ماده‌باوری) در تبیین آگاهی است و از نظریه‌ای تحت عنوان «دوگانه‌انگاری طبیعی» دفاع می‌کند.
 زندگی‌نامه 
دیوید چالمرز در سال ۱۹۶۶ در سیدنی، استرالیا متولد شد. او دوران کودکی و نوجوانی خود را در استرالیا گذراند و تحصیلات ابتدایی خود را در رشته ریاضیات در دانشگاه آدلاید به پایان رساند. عملکرد درخشان او باعث شد تا بورس تحصیلی «رودز» را دریافت کند و برای ادامه تحصیل به دانشگاه آکسفورد برود؛ اما بعدها تغییر رشته داد و به فلسفه و علوم شناختی روی آورد.
چالمرز مدرک دکتری خود را در سال ۱۹۹۳ از دانشگاه ایندیانا تحت راهنمایی داگلاس هافستادر دریافت کرد. پایان‌نامه دکتری او بعداً مبنای کتاب مشهورش، ذهن آگاه، قرار گرفت. او سابقه تدریس در دانشگاه آریزونا و دانشگاه ملی استرالیا را دارد و از سال ۲۰۱۴ به دانشگاه نیویورک پیوسته است.
چالمرز به دلیل ظاهر متمایز (موی بلند و کاپشن چرمی) و سبک سخنرانی‌هایش، به عنوان یکی از چهره‌های کاریزماتیک در فلسفه تحلیلی معاصر شناخته می‌شود.
 آرا و اندیشه‌ها 
چالمرز در فلسفه ذهن دیدگاه‌هایی را مطرح کرده است که چالش‌های جدی برای نظریات رایج مادی‌گرایانه ایجاد کرده است.
 مسئله دشوار آگاهی 
مهم‌ترین و مشهورترین سهم چالمرز در فلسفه، تفکیک مسائل آگاهی به دو دسته «مسائل آسان» و «مسئله دشوار» است:
 مسائل آسان: مسائلی هستند که با مکانیزم‌های شناختی و عصبی قابل توضیح‌اند؛ مانند توانایی تمایز قائل شدن بین محرک‌ها، گزارش حالات ذهنی، یا کنترل رفتار. علوم اعصاب و روان‌شناسی شناختی در حال پیشرفت در حل این مسائل هستند.
 مسئله دشوار آگاهی: این مسئله به پرسش دربارهٔ تجربهٔ ذهنی یا همان «چگونگی» و «چرایی» احساسات برمی‌گردد. چرا پردازش‌های فیزیکی در مغز باید با یک «احساس درونی» همراه باشند؟ چالمرز معتقد است حتی اگر تمام کارکردهای مغز را بشناسیم، هنوز این سؤال بی‌پاسخ می‌ماند که چرا این کارکردها با کوالیا (Qualia) یا کیفیت‌های ذهنی همراه هستند.
 زامبی فلسفی 
چالمرز برای رد فیزیکالیسم (این ایده که همه‌چیز فیزیکی است)، از یک آزمایش فکری به نام زامبی فلسفی استفاده می‌کند. او استدلال می‌کند که تصور جهانی که دقیقاً مشابه جهان ما باشد (اتم به اتم)، و موجوداتی دقیقاً مشابه ما داشته باشد که رفتارشان عیناً مثل ماست اما هیچ‌گونه آگاهی یا تجربه درونی ندارند، منطقاً ممکن است.
اگر وجود زامبی‌ها منطقاً ممکن باشد (حتی اگر در واقعیت وجود نداشته باشند)، پس آگاهی چیزی فراتر از ساختار فیزیکی است و فیزیکالیسم ناقص است.
 دوگانه‌انگاری طبیعی 
برخلاف رنه دکارت که به دوگانه‌انگاری جوهری (روح مجرد و بدن مادی) معتقد بود، چالمرز خود را یک «دوگانه‌انگار طبیعی» (Naturalistic Dualist) می‌نامد. او پیشنهاد می‌کند که آگاهی باید به عنوان یک عنصر بنیادین در طبیعت (مانند جرم (فیزیک)، بار الکتریکی یا فضا-زمان) در نظر گرفته شود که قابل تقلیل به چیزهای دیگر نیست، اما تابع قوانین طبیعی است.
 همه‌روان‌انگاری (Panpsychism) 
در سال‌های اخیر، چالمرز تمایل بیشتری به همه‌روان‌انگاری نشان داده است. این نظریه بیان می‌کند که آگاهی یا ذهن، ویژگی ذاتی و بنیادین تمام مواد موجود در جهان است، حتی در سطح ذرات بنیادین. او این نظریه را راهی برای حل مسئله دشوار آگاهی می‌داند.
 ذهن گسترش‌یافته 
چالمرز به همراه اندی کلارک در سال ۱۹۹۸ مقاله‌ای جریان‌ساز با عنوان «ذهن گسترش‌یافته» منتشر کرد. آن‌ها استدلال کردند که مرزهای ذهن محدود به جمجمه و مغز نیست. اگر ما از ابزارهای بیرونی (مانند دفترچه یادداشت، ماشین حساب یا تلفن هوشمند) به گونه‌ای استفاده کنیم که کارکردی مشابه حافظه یا پردازش مغزی داشته باشند، این ابزارها بخشی از ذهن ما محسوب می‌شوند. این دیدگاه تأثیر زیادی بر علوم شناختی و فلسفه تکنولوژی گذاشته است.
 واقعیت مجازی و شبیه‌سازی 
در کتاب اخیرش واقعیت+ (۲۰۲۲)، چالمرز به دفاع از واقعیت مجازی می‌پردازد. او استدلال می‌کند که دنیاهای مجازی، «توهم» یا «غیرواقعی» نیستند، بلکه نوعی «واقعیت دیجیتال» هستند. او معتقد است زندگی در واقعیت مجازی می‌تواند به اندازه زندگی در واقعیت فیزیکی معنادار باشد. او همچنین به فرضیه شبیه‌سازی می‌پردازد و بیان می‌کند که ما نمی‌توانیم با قطعیت بدانیم که در یک شبیه‌سازی رایانه‌ای زندگی نمی‌کنیم.
 مناظره‌ها و نقدها 
چالمرز در طول دوران کاری خود منتقدان سرسختی داشته است. مشهورترین مخالف او دنیل دنت، فیلسوف آمریکایی بود. دنت معتقد بود که «مسئله دشوار» یک توهم است و آگاهی چیزی جز همان کارکردهای مغزی نیست. دنت زامبی‌های فلسفی را مفهومی نامعقول و غیرقابل تصور می‌دانست.
همچنین چالمرز در سال ۱۹۹۸ شرط‌بندی معروفی با کریستف کخ (عصب‌شناس) انجام داد. کخ معتقد بود تا سال ۲۰۲۳ مکانیسم عصبی دقیق آگاهی کشف خواهد شد، اما چالمرز شرط بست که چنین اتفاقی نخواهد افتاد. در سال ۲۰۲۳، داوران علمی اعلام کردند که هنوز چنین مکانیسمی یافت نشده و چالمرز برنده این شرط‌بندی شد.
 جستارهای وابسته 
 فلسفه ذهن
 مسئله دشوار آگاهی
 علوم شناختی
 آگاهی
 نوشته‌ها 
 ذهن خودآگاه (۱۹۹۶)
 به سوی علم خودآگاهی (۱۹۹۹)
 فلسفه ذهن: متون کلاسیک و معاصر (۲۰۰۲)
 کاراکتر خودآگاهی (۲۰۱۰)
 ساختن جهان (۲۰۱۲)
 واقعیت+ (۲۰۲۲)

 منابع 

 پیوند به بیرون 
 وبلاگ دیوید چالمرز
 معمای تجربه آگاه، دیوید چالمرز، ایوب شاهمرادی، مجله دانشمند، شهریور ۸۹)

رده:استادان دانشگاه ملی استرالیا
رده:استادان دانشگاه نیویورک
رده:اعضای فرهنگستان هنر و دانش آمریکا
رده:افراد زنده
رده:افراد مبتلا به حس‌آمیزی
رده:انسان‌گرایان اهل استرالیا
رده:بی‌خدایان
رده:بی‌خدایان اهل استرالیا
رده:پژوهشگران و نظریه‌پردازان خودآگاهی
رده:دانشمندان علوم شناختی
رده:دانشوران رودس اهل استرالیا
رده:دانش‌آموختگان دانشگاه آدلاید
رده:دانش‌آموختگان دانشگاه ایندیانا
رده:دانش‌آموختگان کالج لینکلن، آکسفورد
رده:ذهن کوانتومی
رده:زادگان ۱۹۶۶ (میلادی)
رده:شرکت‌کنندگان در المپیاد جهانی ریاضی
رده:شک‌گرایان
رده:شناخت‌شناسان
رده:فیلسوفان اهل استرالیا
رده:فیلسوفان بی‌خدا
رده:فیلسوفان تحلیلی
رده:فیلسوفان ذهن
رده:فیلسوفان زبان
رده:فیلسوفان سده ۲۰ (میلادی)
رده:فیلسوفان سده ۲۱ (میلادی)
رده:فیلسوفان علم
رده:متافیزیک‌پژوهان
رده:مربیان
رده:هستی‌شناسان
رده:نویسندگان فلسفه
رده:دانش‌آموختگان دانشگاه ایندیانا بلومینگتون