هواپیمای شفق

جنگنده شفق هواپیمایی آموزشی از نوع رادار گریز و سبک حمله به زمین بود که توسط دانشگاه مالک اشتر و به کمک مهندسان روسی طراحی شد و در آن از مواد جاذب رادار استفاده شده‌است. بعد از آن اعلام شد که اولین پرواز آزمایشی این هواپیما در سال ۱۳۸۳ انجام خواهد شد. اما در سال ۱۳۸۴ پرواز آزمایشی هواپیما به سال ۱۳۸۷ معوق شد. پس از این تاریخ نیز به دلیل تحریم‌ها و بازگشت مهندسان روسی این پروژه لغو شد.

این هواپیما از نظر ظاهری مشابه یک جنگنده سبک و آموزشی است که در اواخر جنگ سرد شورای طراحی میکویان آن را طراحی کرده بود.Shafaq Global Sequrity

 مشخصات فنی 
شفق، با نام اصلی انتگرال، سومین هواپیمای ایرانی بود که به گفته منابع وابسته به جمهوری اسلامی، قصد بومی‌سازی آن از سوی نیروهای نظامی آغاز شده بود. از مشخصات این پرنده کلاس سبک، رادارگریزی و وزن کم عنوان شده بود. در این هواپیمای تهاجمی، ۲ سرنشین جای می‌گرفتند و از روی هواپیماهای مشابه در روسیه ساخته شده بودند. گفته شده که موتور این جنگنده موتور توربوفن روسی Klimov RD-۳۳ است. تخمین زده شده که سرعت این هواپیما ۷۱۵ مایل در ساعت با سقف سرویس ۵۵۰۴۰ فوت و سرعت صعود ۲۱۶۵۰ فوت در دقیقه باشد. شفق شباهت زیادی به جنگنده سبک وزن نورثروپ YF-۱۷ کبرا دارد. طول این پرنده ۱۰٫۸۴ متر (۳۵٫۵۶ فوت) و پهنای بال آن ۱۰٫۴۵ متر (۳۴٫۱۸ فوت) است.

در زمینه سلاح‌های قابل حمل این پرنده، گفته شده است که توانایی شلیک موشک اسپاروو، ساید وایندر و نیز موشک‌های سری R روسی از جمله R-۷۳ و R-۷۷ و نیز موشک‌های KH-۲۹ و KH-۳۱ به همراه موشک هدایت تلوزیونی ماوریک را دارد. در نهایت سه کلاس از شفق طراحی شد:

 جنگنده تهاجمی دوکابینه
 جنگنده آموزشی ضربتی دوکابینه
 جنگنده سبک و تهاجمی تک کابینه

 تاریخچه 
تولید شفق، در ابتدا با همکاری میان روسیه و ایران آغاز شد. بعدها پس از انتقال برخی تجهیزات و فناوری‌ها به ایران از سوی روسیه، با توجه به رابطه پرتنش میان ایران و آمریکا،‌ روس‌ها از ادامه اقدامات طراحی در ساخت شفق کنار کشیدند و مهندسان ایرانی به تنهایی روند طراحی شفق را ادامه دادند.

اولین معرفی شفق در سال ۲۰۰۲ و در نمایشگاه صنایع هوایی ایران اتفاق افتاد. در آن نمایشگاه یک نمونه از این هواپیما در ابعاد واقعی به نمایش گذاشته شد. در سال ۲۰۰۴ تلویزیون جمهوری اسلامی ایران فیلمی از یک نمونه در اندازه واقعی از این هواپیما نشان داد. در این فیلم شفیقه بفارین به عنوان سرمهندس تیم طراحی هواپیما معرفی شد.Aircraft Illustrated Vol 37, No 10, Pg 9- اکتبر ۲۰۰۸‌ این هواپیما در سال ۱۳۸۶ به خدمت نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران درآمد.

در سال ۱۳۹۲، خبرهایی در رسانه‌های ایرانی منتشر شد که به طراحی و ادامه ساخت این پرنده اشاره داشت.‌ منوچهر منطقی رئیس سازمان صنایع هوایی نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران در سال ۱۳۹۳ مدعی شد که به زودی از نسخه جدید این هواپیما با نام صاعقه رونمایی خواهد شد.

 طراحی و گسترش 
شفق در اصل به عنوان یک جت آموزشی سبک طراحی شد و بعدها تصمیم به ساخت نوع جنگنده آن گرفته شد.

پروژه طراحی شفق یک پروژه ترکیبی از فناوری روسی-ایرانی است که در ابتدا با کمک یک شرکت هواپیماسازی روسیه و به نام انتگرال (Integral) آغاز شد ولی بعدها روسیه به علت فشار آمریکا از آن کناره‌گیری کرد. در زمان همکاری ایران و روسیه، ۲۰ کارشناس طراحی از کارخانجات سوخو و میکویان به ایران عزیمت کرده‌بودند و با تیم ایرانی مشارکت داشتند.Aviation International News Iran struggles to field a fighter پروژه شفق توسّط وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران سرمایه‌گذاری شده و به‌وسیله مجتمع دانشگاهی هوایی  که زیرمجموعه‌ای از دانشگاه مالک اشتر است، طراحی شده‌است.

 جستارهای وابسته 
 صاعقه (جنگنده)
 تذرو (جنگنده)
 آذرخش (جنگنده)

 پانویس 

 منابع 

 Russian Combat Aviation News (www.aeronautics.ru)
 AirFleet International Magazine (www.airfleet.ru)
 Century China Military Information Website (www.centurychina.com)
 MACHTRES FIGHTERS SHAFAQ

 پیوند به بیرون 


رده:تجهیزات نظامی ایران
رده:جت‌های تک‌موتوره
رده:نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران
رده:هواپیماهای نظامی ایران
رده:هواگردهای پیشنهادی ایران
رده:هواگردهای تهاجمی ایرانی
رده:هواگردهای جت تک‌موتوره
رده:هواگردهای هسا
رده:هواگردهای رادارگریز