ال‌پی

ال‌پی (به‌انگلیسی: LP)، که در فارسی بدان صفحهٔ گرام ۳۳ دور می‌گویند، یک رسانهٔ ذخیره‌سازی صوتی آنالوگ و به‌طور مشخص با فرمت صفحهٔ گرامافون است که ویژگی‌های زیر را دارد: سرعت  دور بر دقیقه؛ با قطر ۱۲ یا ۱۰ اینچ (۳۰ یا ۲۵ سانتی‌متر)؛ استفاده از شیار «میکروگرُو»؛ و دیسکی با جنس وینیل (نوعی پلیمر کلراید وینیل استات).

این فرمت توسط کلمبیا رکوردز در سال ۱۹۴۸ معرفی شد و دیری نپایید که به‌عنوان استاندارد جدید توسط کل صنعت ضبط موسیقی آمریکا پذیرفته شد و به‌جز چند اصلاح نسبتاً کوچک و اضافه شدن مهم صدای استریوفونیک در سال ۱۹۵۷، به مدت طولانی، فرمت استاندارد آلبوم‌های موسیقی در دوره‌ای از موسیقی عامه‌پسند به نام دورهٔ آلبوم باقی ماند.

ال‌پی در آغاز نماد بازرگانی شرکت کلمبیا بود و با فرمت کوچک‌تر ۷ اینچی «۴۵» یا «تک‌آهنگ» که توسط آرسی‌ای رکوردز عرضه شده بود رقابت می‌کرد و در نهایت به برتری رسید. امروزه در عصر بازگشت وینیل، اکثریت زیاد صفحه‌های گرامافون بر اساس فرمت ال‌پی ساخته می‌شوند و بنابراین نام ال‌پی همچنان برای اشاره به صفحه‌های گرامافون جدید استفاده می‌شود.
 پیوندهای مرتبط 
 نسخهٔ نمایشی
 تک‌آهنگ
 آلبوم استودیویی
 آلبوم زنده
 آلبوم ریمیکس
 آلبوم مفهومی
 آلبوم موسیقی متن
 آلبوم چندآهنگه
 آلبوم گردآوری‌شده
 مجموعه جعبه‌ای

 منابع 

رده:آلبوم‌ها
رده:دید و شنودی معرفی‌شده در ۱۹۴۸ (میلادی)
رده:ذخیره صدا
رده:فناوری در ۱۹۴۸ (میلادی)
رده:گونه‌های آلبوم
رده:معرفی‌شده‌های ۱۹۴۸ (میلادی)
رده:موسیقی در ۱۹۴۸ (میلادی)
رده:موسیقی ضبط‌شده
رده:محصولات معرفی‌شده در ۱۹۴۸ (میلادی)