شفیره

بندانگشتی|300px|شفیره پروانه

حشرات در طی فرایند دگردیسی، پس از پشت سر گذاشتن مرحله «لارو» ی، وارد مرحله شَفیرگی 
می‌شوند که به آن شفیرهواژه‌نامهٔ درگاه آفتاب می‌گویند. در این مرحله، حشره از حرکت، تغذیه و هرنوع فعالیت دیگر، بازمی‌ایستد. شفیره‌ها معمولاً در پوشش یک پیله، کپسول یا محفظه‌ای دیگر، این مرحله را طی می‌کنند؛ برخی از انواع شفیره‌ها نیز، پوشش محافظ ندارند.

پروانه‌ای که تازه از شفیره بیرون می‌آید، به پوسته‌ای به نام زَرپوستکیانوش، حسن: واژه‌های برابر فرهنگستان ایران. سروش. تهران: ۱۳۸۱. ص ۵۴۷ (Chrysalis) می‌چسبد تا مایعی که در شکم اوست به رَگ‌بال‌هایش پمپ شود تا بتواند بال‌هایش را باز کند. پس از چند ساعت، با خشک شدن بال‌ها و بازگشت شکم به اندازه عادی، بالاخره پروانه مهاجر بال می‌گشاید و به پرواز درمی‌آید.

 نگارخانه 

 منابع 

 دکتر آزمایش فرد، پروانه؛ دکتر میرکریمی، اسدا…؛ دکتر اسماعیلی، مرتضی. حشره‌شناسی کشاورزی. انتشارات دانشگاه تهران. بهمن ۱۳۷۴

رده:حشره‌شناسی
رده:زیست‌شناسی تکوینی حشرات
رده:زیست‌شناسی تکوینی
رده:فیزیولوژی حشرات