ابوطیب مصعبی

ابوطیّب محمد بن حاتم مُصعَبی شناخته‌شده به ابوطیب مُصعَبی ادیب، سیاست‌مدار و شاعر فارس تاجیک خراسان بزرگ بود.

وی روزگاری صاحب دیوان رسائل نصر بن احمد سامانی (۳۰۱-۳۳۱ (هجری)) بود که شاید پس از عزل ابوالفضل محمد بلعمی نیز مدتی وزارت داشت و به گفتهٔ ثعالبی به امر نصر بن احمد کشته شد. ابوطیب از شاعران توانایی بود که به دو زبان فارسی و عربی شعر می‌سرودند.

عوفی در لباب‌الالباب رودکی را ستایندهٔ او می‌داند و دو بیت از قصیدهای را آورده که رودکی در مدح او گفته است:

یاقوت حَمَوی نیز در معجم‌البلدان آورده است که محمد بن حیان بن معد بستی (مرگ ۳۵۴ کتابی برای مصعبی دربارهٔ قرمطیان نوشت و مصعبی هم به پاداش آن داوری سمرقند یا کارگزاری مالی سیستان را بدو سپرد.

بیهقی، عمر رادویانی، گردیزی و محمد بن سرخ نیشابوری از او یاد کرده‌اند. یازده بیت از شعرهای تازی مصعبی در یتیمةالدهر ثعالبی آمده است. اینک بخشی از شعر مصعبی:

از اشعار فارسی وی شانزده بیت شامل یک قطعه ۱۴ بیتی و دو بیت مفرد باقی مانده است.

 منابع 

 محمد دبیرسیاقی، پیشاهنگان شعر پارسی، انتشارات علمی و فرهنگی

رده:ادبیات کهن فارسی
رده:شاعران فارسی‌زبان سده ۴ (قمری)
رده:شاعران مرد اهل ایران
رده:وزیران سامانی