ملودی

آهنگ، نَوا یا ملودی  در موسیقی به معنای اجرای چند نُت است که شنونده آن را به صورت یک مجموعهٔ واحد احساس می‌کند. به عبارت دیگر، آهنگ عبارت است از احساس آغاز و انجام داشتنِ این سلسله از نت‌ها. به دیگر سخن، ملودی احساسی است که از ترکیب زیروبمیِ نت‌ها و ضرب‌آهنگ به وجود می‌آید.

 ریشه‌شناسی 
واژهٔ «ملودی» در اصل، یک واژهٔ یونانی باستان (μελῳδία) است به معنای آواز خواندن.

 ساختار 
آهنگ یا ملودی در مقابل هارمونی قرار دارد که به خوشایندیِ اجرای هم‌زمان (نه متوالیِ) نت‌ها می‌پردازد.
ملودی‌ها اغلب شامل یک یا چند موتیف یا بخشموسیقی هستند که معمولاً در ترکیبات مختلف در قالب‌های متفاوتی تکرار می‌شوند.Forte, Allen (1979). Tonal Harmony in Concept & Practice, p. 203. .
هدف و سرمایهٔ اصلی موسیقی، ملودی است. تمام قطعات هارمونی برای ایجاد یک ملودی زیبا به کار برده می‌شوند و هدف اصلی‌شان خلق یک ملودی جدید و شگفت‌انگیز است.
این‌که بپرسیم، اهمیت ملودی بیشتر است یا هارمونی، پرسشی کاملاً بیهوده است، چراکه هردو در یک راستا و بر روی یک خط مشترک در حال حرکت‌اند.

 جستارهای وابسته 
 زیروبمی

 یادداشت 

 پانویس 

 منابع 




رده:بافت موسیقی
رده:بخش‌های فرمی در تحلیل موسیقی
رده:فرم پلی‌فونیک
رده:واژگان موسیقی