ابوحفص سغدی

ابوحَفص حکیم پسر احوص سُغدی موسیقی‌دان و شاعر پارسی‌گوی سغدی پایان سده سوم و آغاز سده چهارم است.بته‌کن، علی: ابوحفض سغدی ، در: دائرةالمعارف بزرگ اسلامی، جلد ۵. ، بازدید: نوامبر ۲۰۰۸. او از پیشگامان ادب پس از اسلام و نخستین سرایندگان شعر پارسی بود و اختراعِ سازِ شهرود، شاهرود (ساز) نیز از او است. ابوحفص سغدی فرهنگ واژه‌ای نیز نوشته بود، که امروزه از میان رفته‌است.

 آثار 
ابوحفص را نخستین شاعر پارسی‌گوی دانسته‌اند، ولی با توجه به این که تذکره‌ها و کتاب‌های تاریخ از شاعران دیگری نام برده‌اند، که پیش از او می‌زیسته‌اند، بعید می‌نماید، که او نخستین سرایندهٔ شعر دری باشد. برخی فرهنگ‌نویسان، چون نویسنده فرهنگ جهانگیری، او را با ابوحفص دیگری که فرهنگ‌نویس بوده‌است، اشتباه گرفته‌اند.

او را سراینده نخسین شعر پارسی در اوزان عرب در حدود سال ۳۰۰ هـ. ق با شعر آهوی کوهیدانسته‌اند. این شعر از سوی صاحبنظران مختلف مورد بحث و بررسی قرار گرفته‌است.

در سده یازدهم برخی از فرهنگ‌نویسان معروف از واژه‌نامه‌ای منسوب به ابوحفص استفاده کرده و از آن با نام‌های «فرهنگ ابوحفض»، «رساله ابوحفص» و «نسخه ابوحفض» یاد کرده‌اند، که باید این ابوحفض را شخص دیگری و زمان او را پس از سده پنجم دانست.

 پانویس 
 این ادعا در مورد محمد وصیف سجزی نیز گفته شده‌است.

 جستارهای وابسته 
 شعر کلاسیک فارسی

 منابع 

رده:اهالی سمرقند
رده:اهالی فرارود
رده:افراد ازبکستانی تاجیک‌تبار
رده:سغدی‌ها
رده:شاعران فارسی‌زبان
رده:شاعران فارسی‌زبان سده ۴ (قمری)
رده:شاعران فارسی‌زبان سده ۳ (قمری)
رده:شاعران مرد اهل ایران
رده:موسیقی‌دانان اهل ایران
رده:اهالی ایران در سده ۱۰ (میلادی)
رده:اهالی ایران در سده ۹ (میلادی)
رده:شاعران ایران بزرگ
رده:تاجیک‌های اهل ازبکستان
رده:شاعران سده ۱۰ (میلادی) اهل ایران
رده:موسیقی‌دانان سده ۱۰ (میلادی)
رده:شاعران سده ۹ (میلادی) اهل ایران