گاه‌شمار فیلسوفان غربی

این فهرستی است بر پایه سده، از فیلسوفان مربوط به سنت غربی از فلسفه.

 فیلسوفان غربی 
 فیلسوفان یونان باستان 

 ۶۰۰ – ۵۰۰ پیش از میلاد 
 تالس از میلیتوس (حدود. ۶۲۴ – ۵۴۶ پیش از میلاد). از مکتب ملطی. معتقد بود که همه‌چیز از آب ساخته شده است.
 فرسید از سیروس (ح. ۶۲۰–۵۵۰ پیش از میلاد). کیهان‌شناس.
 آناکسیماندروس ملطی (ح. ۶۱۰ – ۵۴۶ پیش از میلاد). از مکتب ملطی. مشهور برای مفهوم آپایرون، یا «بی‌کران».
 آناکسیمنس ملطی (ح. ۵۷۵ – ۵۲۵ پیش از میلاد). از مکتب ملطی. معتقد بود که همه‌چیز از هوا ساخته شده است.
 فیثاغورس از ساموس (ح. ۵۸۰ – ۵۰۰ پیش از میلاد). از مکتب ایونی. معتقد بود که عمیق‌ترین واقعیت متشکل است از اعداد، و جان‌هایی که نامیرا هستند.
 زنوفانس از کولوفون (ح. ۵۷۰ – ۴۸۰ پیش از میلاد). گاهی با مکتب الئایی پیوند داده می‌شود.
 اپیخارموس از کوس (ح. ۵۳۰ – ۴۵۰ پیش از میلاد). اخلاق‌گرای و نمایشنامه‌نویس فکاهی.

 ۵۰۰ – ۴۰۰ پیش از میلاد 
 هراکلیتوس اِفِسوسی (ح. ۵۳۵ – ۴۷۵ پیش از میلاد). از ایونی‌ها. بر دگرسان‌شوندگی جهان تأکید کرد.
 پارمنیدس اهل الئا (ح. ۵۱۵ – ۴۵۰ پیش از میلاد). از مکتب العاتیک. بر مفهوم وجود تعمق کرد.
 آناکساگوراس اهل کلازومن (ح. ۵۰۰ – ۴۲۸ پیش از میلاد). از ایونیون. تکثرگرا.
 امپدوکلس (ح. ۴۹۲ – ۴۳۲ پیش از میلاد). کازماگنیست التقاطی. تکثرگرا.
 زنون الئایی (ح. ۴۹۰ – ۴۳۰ پیش از میلاد). از التقاطی‌ها. شناخته‌شده برای پارادوکس‌هایش.
 پروتاگوراس اهل آبدرا (ح. ۴۸۱ – ۴۲۰ پیش از میلاد). سوفسطایی. هوادار پیشینی نسبی‌گرایی.
 آنتیفون (۴۸۰ – ۴۱۱ پیش از میلاد). سوفسطایی.
 هیپیاس (میانه قرن ۵ پیش از میلاد). سوفسطایی.
 گرگیاس (ح. ۴۸۳ – ۳۷۵ پیش از میلاد). سوفسطایی. هوادار پیشینی خودتنهاانگاری.
 سقراط اهل آتن باستان (ح. ۴۷۰ – ۳۹۹ پیش از میلاد). بر «اخلاقیات فضیلت» تأکید کرد. در معرفت‌شناسی، دیالکتیک را به عنوان آنچه که مرکزیت دارد نسبت به جستجوی حقیقت می‌فهمید.
 کریتیاس اهل آتن (ح. ۴۶۰ – ۴۱۳ پیش از میلاد). سیاستمدار و نویسنده خداناباور.
 پرودیکوس اهل کئوس (ح. ۴۶۵ – ح. ۴۱۳ پیش از میلاد). سوفسطایی.
 لئوکیپوس اهل ملط (ح. نیمه اول قرن ۵ پیش از میلاد). سوفسطایی.
 تراسیماخوس اهل آبدرا (ح. ۴۵۰–۳۷۰ پیش از میلاد). اتم‌گرای بنیان‌گذار.
 دیاگوراس ملوسی (ح. ۴۵۰ – ۴۱۵ پیش از میلاد). خداناباور.
 آرخلوس. شاگردی از آناکساگوراس.
 ملیسوس ساموسی. از مکتب العاتیک.
 کراتولوس. پیروی هراکلیتوس.
 یون خیوس. کیهان‌شناسِ فیثاغورسی.
 اکرات. فیثاغوری.
 تیمائوس اهل لوکری. فیثاغورسی.

 ۴۰۰ – ۳۰۰ پیش از میلاد 
 آنتیستنس (ح. ۴۴۴ – ۳۶۵ پیش از میلاد). بنیان‌گذار مکتب کلبیون. شاگرد سقراط.
 آریستیپوس اهل شحات (ح. ۴۴۰ – ۳۶۶ پیش از میلاد). یک پیروی مکتب کورنایی. هواخواه هدونیسم در فلسفه اخلاق.
 آلسیداماس (ح. ۴۳۵–۳۵۰ پیش از میلاد). سوفسطایی.
 لیکوفرون (سوفسطایی) (ح. ۴۳۰–۳۵۰ پیش از میلاد). سوفسطایی.
 دیوژن آپولونی (ح. ۴۲۵–۳۵۰ پیش از میلاد). کیهان‌شناس.
 هیپو (ح. ۴۲۵–۴۲۵ پیش از میلاد). کیهان‌شناس خداناباور.
 گزنفون (ح. ۴۲۷ – ۳۵۵ پیش از میلاد). مورخ.
 افلاطون (ح. ۴۲۷ – ۳۴۷ پیش از میلاد). بلندآوازه بخاطر دیدگاه مُثُل متعالیه. هواخواه موجودیت سیاسی ای که به حکومت فیلسوفان باشد بود.
 اسپئوسیپوس (ح. ۴۰۸ – ۳۳۹ پیش از میلاد). خواهرزاده افلاطون.
 اودوکسوس کنیدوسی (ح. ۴۰۸ – ۳۵۵ پیش از میلاد). شاگرد افلاطون.
 دیوژن کلبی (ح. ۳۹۹ – ۳۲۳ پیش از میلاد). از مکتب کلبیون.
 گزنوکراتس (ح. ۳۹۶ – ۳۱۴ پیش از میلاد). مرید افلاطون.
 ارسطو (ح. ۳۸۴ – ۳۲۲ پیش از میلاد). همه‌چیزدانی که آثارش در سرتاسر زمینه‌های فلسفی گستره داشت.

 فیلسوفان عصر هلنیستی 
 ۳۰۰ – ۲۰۰ پیش از میلاد 
 ثئوفراستوس (ح. ۳۷۱–۲۸۷ پیش از میلاد). فلسفه مشاء.
 پیرهون (ح. ۳۶۰–۲۷۰ پیش از میلاد). شک‌گرایی.
 استراتون (ح. ۳۴۰–۲۶۸ پیش از میلاد). خداناباوری، ماده‌باوری.
 تئودورس بی‌خدا (ح. ۳۴۰–۲۵۰ پیش از میلاد). مکتب کورنایی.
 اپیکور (ح. ۳۴۰–۲۷۱ پیش از میلاد). ماده‌باوری، اتم‌گرایی، لذت‌گرایی، بنیان‌گذار فلسفه اپیکوریسم.
 زنون رواقی (ح. ۳۳۳–۲۶۴ پیش از میلاد). بنیانپذار فلسفه رواقی‌گری.
 تیمون فیلیوس (ح. ۳۲۰–۲۳۰ پیش از میلاد). پیرهونی، شک‌گرایی.
 آریستارخوس (ح. ۳۱۰–۲۳۰ پیش از میلاد). ستاره‌شناس.
 اقلیدس (شکوفا شده در ۳۰۰ پیش از میلاد). ریاضی‌دان، بنیان‌گذار هندسه.
 ارشمیدس (ح. ۲۸۷–۲۱۲ پیش از میلاد). ریاضی‌دان، مخترع.
 کرایسپوس از سلی (ح. ۲۸۰–۲۰۷ پیش از میلاد). از چهره‌های اصلی در رواقی‌گری.
 اراتوستن (ح. ۲۷۶–۱۹۵/۱۹۴ پیش از میلاد). جغرافی‌دان و ریاضی‌دان.

 ۲۰۰–۱۰۰ پیش از میلاد 
 کارنیادس (ح. ۲۱۴–۱۲۹ پیش از میلاد). شک‌گرایی، احتمال را به عنوان یک حقیقت درک کرد.
 اَبَرخُس (ح. ۱۹۰–۱۳۰ پیش از میلاد). ستاره‌شناس و ریاضی‌دان، بنیان‌گذار مثلثات.

 فیلسوفان رومی 
 ۱۰۰ پیش از میلاد - ۱ میلادی 
 سیسرون (ح. ۱۰۶ پیش از میلاد - ۴۳ پیش از میلاد). شک‌گرایی، نظریه‌پرداز سیاسی.
 لوکرتیوس (ح. ۹۹–۵۵ پیش از میلاد). لذت‌گرایی.

 ۱ – ۱۰۰ میلادی 
 عیسی ناصری (ح. ۴ پیش از میلاد - ۳۰ یا ۳۳ پس از میلاد) بنیان‌گذار مسیحیت.
 فیلون اسکندریه (ح. ۲۰ پیش از میلاد - ۵۰ پس از میلاد). به روش تمثیلی خواندن متون اعتقاد داشت.
 سنکای جوان (ح. ۴ قبل از میلاد - ۶۵ پس از میلاد). رواقی‌گری.
 کوئنتیلی (ح. ۳۵ پس از میلاد - حدود ۱۰۰ پس از میلاد). سخنور و معلم.
 هرون اسکندرانی (ح. ۱۰ پس از میلاد - حدود ۷۰ پس از میلاد). مهندس.

 ۱۰۰ – ۲۰۰ میلادی 
 اپیکتت (ح. ۵۵–۱۳۵ میلادی). رواقی‌گری. بر اخلاق تعیین سرنوشت تأکید کرد.
 مارکوس ائورلیوس (۱۲۱–۱۸۰ میلادی). رواقی‌گری.

 ۲۰۰ – ۴۰۰ میلادی 
 سکستوس امپریکوس (تولد در قرن دوم و احتمالاً سوم پس از میلاد). شک‌گرایی، پیرهون‌گرایی.
 فلوطین (ح. ۲۰۵–۲۷۰ میلادی). نوافلاطونی، تفرک متافیزیک کل نگر داشت.
 پورفیری (ح. ۲۳۲–۳۰۴ میلادی). شاگرد فلوطین.
 یامبلیخوس سوریه (ح. ۲۴۵–۳۲۵). نوافلاطونی متاخر، عرفان.
 آگوستین (ح. ۳۵۴–۴۳۰). نوافلاطونی، گناه نخستین پدر کلیسا
 پروکلس (ح. ۴۱۲–۴۸۵). نوافلاطونی.

 فیلسوفان غربی سده‌های میانه 

 ۵۰۰–۸۰۰ میلادی 
 بوئتیوس (۸۰۱–۸۷۳ میلادی). فلسفه مدرسی.

 ۸۰۰–۹۰۰ میلادی 
 عباس پسر فرناس (۸۰۹–۸۸۷ میلادی). همه‌چیزدان.

 ۹۰۰–۱۰۰۰ میلادی 
 زکریای رازی (۸۶۵–۹۲۵ میلادی). خردگرایی، از فیلسوفان ایرانی، تأثیرگذار در فلسفه اسلامی، شیمی‌دان، اعتقادداشت که خداوند جهان را با قوانین از پیش موجود آفریده.

 ۱۰۰۰–۱۱۰۰ میلادی 
 ابوریحان بیرونی (۹۷۳–۱۰۵۰ میلادی). همه‌چیزدان، از فیلسوفان ایرانی در دوره طلایی اسلام.
 ابن سینا (۹۸۰–۱۰۳۷ میلادی). همه‌چیزدان، از فیلسوفان ایرانی در دوره طلایی اسلام.
 خیام (۱۰۴۸–۱۱۳۱ میلادی). فلسفه ندانم‌گرایی، ریاضی‌دان، ستاره‌شناس، شاعر فلسفی، از فیلسوفان ایرانی.
 غزالی (۱۰۵۸–۱۱۱۱ میلادی). فلسفه عرفان، همه‌چیزدان، از فیلسوفان ایرانی در دوره طلایی اسلام.

 ۱۱۰۰–۱۲۰۰ میلادی 
 ابن رشد (۱۱۲۶–۱۱۹۸ میلادی). فیلسوف مسلمان.
 فخرالدین رازی (۱۱۴۹/۱۱۵۰–۱۲۰۹ میلادی). همه‌چیزدان، از فیلسوفان ایرانی در دوره طلایی اسلام.
 سهروردی (۱۱۵۴–۱۱۹۱ میلادی). از فیلسوفان ایرانی و مسلمان.

 ۱۲۰۰–۱۳۰۰ میلادی 
 آلبرتوس ماگنوس (آلبرت بزرگ) (۱۱۹۳–۱۲۸۰ میلادی). تجربه‌گرایی اولیه.
 توماس آکویناس (۱۲۲۱–۱۲۷۴ میلادی). ارسطوگری.
 راجر بیکن (ح. ۱۲۱۴–۱۲۹۴). تجربه‌گرایی، ریاضی‌دان.

 ۱۳۰۰–۱۴۰۰ میلادی 
 ویلیام اکام (۱۲۸۸–۱۳۴۸ میلادی). فرانسیسکن، فلسفه مدرسی، نام‌گرایی، بنایانگذار تیغ اوکام.

 ۱۴۰۰–۱۵۰۰ میلادی 
 نیکلاسِ کوئس (۱۴۰۱–۱۴۶۴ میلادی). فلسفه مسیحی.
 لئونادو داوینچی (۱۴۵۲–۱۵۱۹ میلادی). همه‌چیزدان، تجربه‌گرا.
 نیکولو ماکیاولی (۱۴۶۹–۱۵۲۷). واقع گرایی کلاسیک

 فیلسوفان اولیه دوره نوین (مدرن) 
 ۱۵۰۰–۱۵۵۰ میلادی 
 نَگُعه بَسَرَب (ح. ۱۴۵۹–۱۵۲۱ میلادی)
 دِسیدِریوس اِراسموس (۱۴۶۶–۱۵۳۶ میلادی). انسان‌گرا، مدافع اختیار.
 نیکلاس کوپرنیک (۱۴۷۳–۱۵۴۳ میلادی). دانشمند، آثار او بر فلسفه علم تأثیر گذاشت.

 ۱۵۵۰–۱۶۰۰ میلادی 
 فرانسیس بیکن (۱۵۶۱–۱۶۲۶ میلادی). تجربه‌گرایی.
 گالیلئو گالیله (۱۵۶۴–۱۶۴۲ میلادی). مدل خورشید مرکزی.
 هوگو گروتیوس (۱۵۸۳–۱۶۴۵ میلادی). نگرشگر قانون طبیعت.
 رنه دکارت (۱۵۹۶–۱۶۵۰ میلادی). مدل خورشید مرکزی، دوگانه‌گرایی ذهن و بدن، خردگرایی.

 ۱۶۰۰–۱۶۵۰ میلادی 
 هربرت چربری (۱۵۸۳–۱۶۴۸). بومی گرا.
 فرانسیس بیکن (۱۵۶۱–۱۶۲۶). تجربه گرا.
 گالیله (۱۵۶۴–۱۶۴۲). هلیوسنتریست.
 هوگو گروتیوس (۱۵۸۳–۱۶۴۵). نظریه‌پرداز حقوق طبیعی.
 François de La Mothe Le Vayer (1588-1672)
 مارین مرسن (۱۵۸۸–۱۶۴۸). دکارتی.
 رابرت فیلمر (۱۵۸۸–۱۶۵۳). مطلقه، سلطنت طلب، پاتریمونیالیست. حق الهی پادشاهان.
 پیر گاسندی (۱۵۹۲–۱۶۵۵). مکانیزم. تجربه گرا.
 رنه دکارت (۱۵۹۶–۱۶۵۰). هلیومرکزی، دوگانگی ذهن-بدن، عقل‌گرایی.
 بالتاسار گراسیان (۱۶۰۱–۱۶۵۸). فیلسوف کاتولیک اسپانیایی

باروخ اسپینوزا (۱۶۳۲–۱۶۷۷ میلادی). خردگرایی.

جان لاک (۱۶۳۲–۱۷۰۴ میلادی). تجربه‌گرا، پدر فسلفه لیبرالیسم.

آیزاک نیوتن (ح. ۱۶۴۳–۱۷۲۷ میلادی). فیزیک‌دان

 ۱۶۵۰–۱۷۰۰ میلادی 
 توماس هابز (۱۵۸۸–۱۶۷۹). مدافع قدرت گسترده دولت، نظریه‌پرداز قرارداد اجتماعی، ماتریالیست.
 آنتوان آرنولد (۱۶۱۲–۱۶۹۴).
 فرانسوا دو لاروشفوکو (۱۶۱۳–۱۶۸۰).
 هنری مور (۱۶۱۴–۱۶۸۷).
 ژاک روهول (۱۶۱۷–۱۶۷۲)، دکارتی.
 رالف کادورث (۱۶۱۷–۱۶۸۸). افلاطونی کمبریج.
 بلز پاسکال (۱۶۲۳–۱۶۶۲). فیزیکدان، دانشمند. برای شرط‌بندی پاسکال مورد توجه قرار گرفت.
 مارگارت کاوندیش (۱۶۲۳–۱۶۷۳). ماتریالیست، فمینیست.
 آرنولد جولینکس (۱۶۲۴–۱۶۶۹). نظریه‌پرداز مهم اتفاقی.
 پیر نیکول (۱۶۲۵–۱۶۹۵).
 ژراود کوردمی (۱۶۲۶–۱۶۸۴). دوگانه گرا.
 رابرت بویل (۱۶۲۷–۱۶۹۱).
 آن کانوی، ویکنتس کانوی (۱۶۳۱–۱۶۷۹).
 ریچارد کامبرلند (۱۶۳۱–۱۷۱۸). طرفداران اولیه سودگرایی
 باروخ اسپینوزا (۱۶۳۲–۱۶۷۷). عقل‌گرایی.
 ساموئل فون پوفندورف (۱۶۳۲–۱۶۹۴). نظریه‌پرداز قرارداد اجتماعی.
 جان لاک (۱۶۳۲–۱۷۰۴). تجربه‌گرای اصلی. فیلسوف سیاسی.
 جوزف گلانویل (۱۶۳۶–۱۶۸۰).
 نیکلاس مالبرانچ (۱۶۳۸–۱۷۱۵). دکارتی.
 اسحاق نیوتن (۱۶۴۳–۱۷۲۷).
 سیمون فوچر (۱۶۴۴–۱۶۹۶). شکاک.
 جان فلمستید (۱۶۴۶–۱۷۱۹). ستاره‌شناس
 پیر بیل (۱۶۴۷–۱۷۰۶). پیرونیست.
 داماریس مشام (۱۶۵۹–۱۷۰۸).
 جان تولند (۱۶۷۰–۱۷۲۲).
 دیمیتری کانتمیر (۱۶۷۴–۱۷۲۳)

 ۱۷۰۰–۱۷۵۰ میلادی 
 ۱۷۵۰–۱۸۰۰ میلادی 
 جرمی بنتام (۱۷۴۸–۱۸۳۲ میلادی). سودمندگرایی، لذت‌گرایی.
 فریدریش شلایر ماخر (۱۷۶۸–۱۸۳۴ میلادی). زَندشناسی.
 گئورگ ویلهلم فریدریش هگل (۱۷۷۰–۱۸۳۱ میلادی). ایده‌آل‌گرایی المانی.
 فریدریش ویلهلم یوزف شلینگ (۱۷۷۵–۱۸۵۴ میلادی). ایده‌آل‌گرایی آلمانی.
 آرتور شوپنهاور (۱۷۸۸–۱۸۶۰ میلادی). بدبینی، منتقد، پوچ‌انگاری.
 توماس هابز
 بلز پاسکال
 هنری مور

 فیلسوفان دوره نوین (مدرن) 
 ۱۸۰۰–۱۸۵۰ میلادی 
 ژان باپتیست لامارک (۱۷۴۴–۱۸۲۹). نظریه‌پرداز تکامل اولیه
 پیر سیمون لاپلاس (۱۷۴۹–۱۸۲۷). جبرگرا.
 ژوزف دو ماستر (۱۷۵۳–۱۸۲۱) محافظه کار
 کنت دو سن سیمون (۱۷۶۰–۱۸۲۵). سوسیالیست.
 مادام دو استال (۱۷۶۶–۱۸۱۷).
 فردریش شلایرماخر (۱۷۶۸–۱۸۳۴). هرمنوتیک.
 فردریش هولدرلین (۱۷۷۰–۱۸۴۳). شاعر و فیلسوف.
 GWF هگل (۱۷۷۰–۱۸۳۱). ایده آلیست آلمانی
 جیمز میل (۱۷۷۳–۱۸۳۶). سودمند.
 FWJ von Schelling (1775-1854). ایده آلیست آلمانی
 برنارد بولزانو (۱۷۸۱–۱۸۴۸).
 ریچارد واتلی (۱۷۸۷–۱۸۶۳).
 آرتور شوپنهاور (۱۷۸۸–۱۸۶۰). بدبینی، منتقد، پوچ گرا.
 جان آستین (۱۷۹۰–۱۸۵۹). پوزیتیویست حقوقی، سودگرا.
 ویلیام ویول (۱۷۹۴–۱۸۶۶).
 آگوست کنت (۱۷۹۸–۱۸۵۷). فیلسوف اجتماعی، پوزیتیویست.
 رالف والدو امرسون (۱۸۰۳–۱۸۸۲). استعلایی گرا، لغو طلب، برابری طلب، انسان گرا.
 لودویگ فویرباخ (۱۸۰۴–۱۸۷۲).
 الکسیس دو توکویل (۱۸۰۵–۱۸۵۹).
 ماکس استیرنر (۱۸۰۶–۱۸۵۶). آنارشیست
 آگوستوس دی مورگان (۱۸۰۶–۱۸۷۱). منطق دان.
 جان استوارت میل (۱۸۰۶–۱۸۷۳). سودمند.
 پیر جوزف پرودون (۱۸۰۹–۱۸۶۵). آنارشیست
 چارلز داروین (۱۸۰۹–۱۸۸۲). دانشمندی که آثارش بر فلسفه علم تأثیر گذاشت.
 جیمی بالمز (۱۸۱۰–۱۸۴۸)
 مارگارت فولر (۱۸۱۰–۱۸۵۰). برابری طلب.
 سورن کیرکگارد (۱۸۱۳–۱۸۵۵). اگزیستانسیالیست.
 هنری دیوید ثورو (۱۸۱۷–۱۸۶۲). استعلایی گرا، صلح طلب، لغو.

 ۱۸۵۰–۱۹۰۰ میلادی 
 سر ویلیام همیلتون، بارونت نهم (۱۷۸۸–۱۸۵۶).
 Sojourner Truth (حدود ۱۷۹۷–۱۸۸۳). برابری طلب، لغو لغو.
 هریت تیلور میل (۱۸۰۷–۱۸۵۸). برابری طلب، سودمند.
 میخائیل باکونین (۱۸۱۴–۱۸۷۶). آنارشیست انقلابی
 الیزابت کدی استانتون (۱۸۱۵–۱۹۰۲). برابری طلب.
 هرمان لوتزه (۱۸۱۷–۱۸۸۱).
 کارل مارکس (۱۸۱۸–۱۸۸۳). ماتریالیسم تاریخی سوسیالیستی فرموله شده است.
 فردریش انگلس (۱۸۲۰–۱۸۹۵). برابری طلب، ماتریالیست دیالکتیکی.
 هربرت اسپنسر (۱۸۲۰–۱۹۰۳). بومی گرایی، آزادی گرایی، داروینیسم اجتماعی.
 سوزان بی آنتونی (۱۸۲۰–۱۹۰۶). فمینیست.
 ویلهلم دیلتای (۱۸۳۳–۱۹۱۱).
 ادوارد کایر (۱۸۳۵–۱۹۰۸). ایده آلیست.
 TH Green (1836-1882). ایده آلیست بریتانیایی
 هنری سیدگویک (۱۸۳۸–۱۹۰۰). عقل‌گرایی، فایده گرایی.
 ارنست ماخ (۱۸۳۸–۱۹۱۶). فیلسوف علم، تأثیر بر پوزیتیویسم منطقی.
 فرانتس برنتانو (۱۸۳۸–۱۹۱۷). پدیدارشناس.
 چارلز سندرز پیرس (۱۸۳۹–۱۹۱۴). پراگماتیست
 فیلیپ مینلندر (۱۸۴۱–۱۸۷۶). بدبین.
 ویلیام جیمز (۱۸۴۲–۱۹۱۰). پراگماتیسم، تجربه گرایی رادیکال.
 هرمان کوهن (۱۸۴۲–۱۹۱۸). نئوکانتیانیسم، فلسفه یهود.
 پیتر کروپوتکین (۱۸۴۲–۱۹۲۱). کمونیسم آنارشیستی.
 فردریش نیچه (۱۸۴۴–۱۹۰۰). فیلسوف طبیعت‌گرا، تأثیر بر اگزیستانسیالیسم.
 WK Clifford (1845-1879). مدرک گرا.
 FH Bradley (1846-1924). ایده آلیست.
 ویلفردو پارتو (۱۸۴۸–۱۹۲۳). فیلسوف اجتماعی.
 برنارد بوسانکه (۱۸۴۸–۱۹۲۳). ایده آلیست.
 گوتلوب فرگه (۱۸۴۸–۱۹۲۵). فیلسوف تحلیلی تأثیرگذار.
 کوک ویلسون (۱۸۴۹–۱۹۱۵).
 هانس وایهینگر (۱۸۵۲–۱۹۳۳). متخصص در موارد خلاف واقع.
 دیوید جورج ریچی (۱۸۵۳–۱۹۰۳). ایده آلیست.
 الکسیوس ماینونگ (۱۸۵۳–۱۹۲۰). رئالیست منطقی
 هانری پوانکاره (۱۸۵۴–۱۹۱۲).
 جوزایا رویس (۱۸۵۵–۱۹۱۶). ایده آلیست.
 زیگموند فروید (۱۸۵۶–۱۹۳۹). متخصص مغز و اعصاب، روانکاوی را پایه‌گذاری کرد، مدل ساختاری ذهن را مطرح کرد.
 اندرو ست پرینگل-پتیسون (۱۸۵۶–۱۹۳۱).
 فردیناند دو سوسور (۱۸۵۷–۱۹۱۳). زبان‌شناس، نشانه‌شناسی، ساختارگرایی.
 امیل دورکیم (۱۸۵۸–۱۹۱۷). فیلسوف اجتماعی.
 جوزپه پیانو (۱۸۵۸–۱۹۳۲).
 ادموند هوسرل (۱۸۵۹–۱۹۳۸). بنیان‌گذار پدیدارشناسی.
 ساموئل الکساندر (۱۸۵۹–۱۹۳۸). رئالیست ادراکی.
 هانری برگسون (۱۸۵۹–۱۹۴۱). حیات گرایی.
 جان دیویی (۱۸۵۹–۱۹۵۲). پراگماتیسم.
 جین آدامز (۱۸۶۰–۱۹۳۵). پراگماتیست
 پیر دوهم (۱۸۶۱–۱۹۱۶).
 رودولف اشتاینر (۱۸۶۱–۱۹۲۵). انسان‌شناسی
 کارل گروس (۱۸۶۱–۱۹۴۶). نظریه نواختن ساز تکاملی بازی.
 آلفرد نورث وایتهد (۱۸۶۱–۱۹۴۷). فلسفه فرایند، ریاضی‌دان، منطق دان، فلسفه فیزیک، پان روان‌شناسی.
 جورج هربرت مید (۱۸۶۳–۱۹۳۱). پراگماتیسم، کنش متقابل نمادین.
 ماکس وبر (۱۸۶۴–۱۹۲۰). فیلسوف اجتماعی.
 میگل دی اونامونو (۱۸۶۴–۱۹۳۶).
 جی ام ای مک تاگارت (۱۸۶۶–۱۹۲۵). ایده آلیست.
 بندیتو کروچه (۱۸۶۶–۱۹۵۲).
 اما گلدمن (۱۸۶۹–۱۹۴۰). آنارشیست
 رزا لوکزامبورگ (۱۸۷۰–۱۹۱۹). فیلسوف سیاسی مارکسیست.
 جی مور (۱۸۷۳–۱۹۵۸). نظریه‌پرداز عقل سلیم، غیرطبیعی‌گرای اخلاقی.
 کارل یونگ (۱۸۷۵–۱۹۶۱). روانکاوی، متافیزیک

 ۱۹۰۰–۲۰۰۰ میلادی 
 ژان-باپتیس لامارک
 اگوست کنت
 جیمز میل
 لودویگ فورباخ
 سورن کی‌یرکگور
 کارل مارکس
 فریدریش انگلس
 هربرت اسپنسر
 میخائیل باختین
 ارنست مارخ
 فریدریش نیچه
 امیل دورکیم
 زیگموند فروید
 ماکس وبر
 پیر دوهم
 ادموند هوسرل
 فردینان دو سوسور
 برتراند راسل
 گئورگ لوکاچ
 مارتین هایدگر
 ارنست کاسیرر
 رودلف کارناپ
 ژان پل سارتر
 آلبر کامو
 لودویگ ویتگنشتاین
 تئودور آدورنو
 هربرت مارکوزه
 سیمون دو بووار
 گوتلوب فرگه
 لوئیس کارول
 امیل دورکیم
 ویلیام جیمز
 کارل پوپر
 فریدریش آوگوست فون هایک
 نوآم چامسکی
 پل ریکور
 هانس-گئورگ گادامر
 میشل فوکو
 ژیل دلوز
 زیگموند فروید
 ژاک لاکان
 ژاک دریدا
 فردریک کاپلستون
 ادموند هوسرل
 هانا آرنت
 پیر بوردیو
 فلیکس گاتاری
 یورگن هابرماس
 آلن بدیو
 چارلز تیلور
 ساموئل کلارک
 لرد سوم شافتسبری
 گوتفرید لایبنیتس
 جیامباتیستا ویکو
 فرانسیس هاچسون
 دیوید هیوم
 ولتر
 دنی دیدرو
 ژان ژاک روسو
 بارون هولباخ
 آدام اسمیت
 توماس راید
 لسینگ
 ادموند برک
 ایمانوئل کانت
 فریدریش شیلر
 یوهان گوتلیب فیخته
 جرمی بنتام

 جستارهای وابسته 
 فلسفه معاصر
 رده:فیلسوفان سده ۲۱ میلادی
 متون فلسفی جهان

 منابع 
 دینانی، «مکتب‌های فسلفی».
 فردریک کاپلستون، «تاریخ فلسفه».
 ویل دورانت، تاریخ فلسفه

رده:گاه‌شمارهای فلسفه