زیروبمی

زیروبَمی، نغمه،، نَواک، زیرایی یا ارتفاع صوت  کیفیتی است ادراکی در مورد صداها که اجازهٔ درجه‌بندی و ترتیب‌دهی آن‌ها، برمبنای بسامد را به ذهن می‌دهد. نَواک به عنوان پدیده‌ای ذهنی معادل با تغییراتی است که در دنیای فیزیکی برای بسامد (فرکانس) صداها رُخ می‌دهد. در زبان عموم از آن به زیروبَمی یاد شده و در نوشته‌های قدیمی‌تر به آن (ارتفاع) گفته می‌شده است. معمولاً صدای با فرکانس بیشتر (مانند صدای زنان) را بالا (زیر) و صدای با فرکانس کمتر (مانند صدای مردان) را پایین (بَم) می‌نامند.تئوری بنیادین موسیقی پرویز منصوریمقاله Pitch از ویکی‌پدیای انگلیسی زیروبمی صدا، رابطهٔ نزدیکی با فرکانس دارد اما این به معنای مساوی بودن این دو مفهوم نیست. فرکانس یک مفهوم علمی است که قابل اندازه‌گیری است در حالی که زیروبمی ادراک شخصی هر فرد از موج صداست که به‌طور مستقیم قابل اندازه‌گیری نیست.

 منابع 

رده:ادراک شنوایی
رده:ادراک
رده:ارتفاع (موسیقی)
رده:سایکواکوستیک
رده:صوت‌شناسی
رده:فرایندهای ذهنی
رده:موسیقی‌شناسی شناختی