تکاثر

تکاثر صد و دومین سوره قرآن و از سوره‌های مکی است. واژهٔ تکاثر به معنی «افتخار کردن به فراوانی ثروت» است. نام دیگر این سوره المُغَیرَه است. این سوره در جزء ۳۰ قرآن قرار گرفته و دارای ۸ آیه است.

 نام 
نام این سوره از آیهٔ اول آن گرفته شده است.

 نزول 
این سوره بعد از سوره کوثر نازل شده است.

 محتوای سوره 
این سوره نخست سرزنش کسانی است که بر یکدیگر تفاخر می‌کردند. سپس هشداری به مسئله معاد و قیامت و آتش دوزخ، و در پایان هشداری در زمینه بازپرسی از نعمت‌ها می‌دهد.

 لغات سوره 
تکاثر یعنی فخر فروختن به دیگران به خاطر داشتن مال و فرزند زیاد

مقابر یعنی محل قبر مرده‌ها که تفسیر مشهور می‌گوید آن قوم کارشان به جایی رسیده بود که برای فخر فروشی به سراغ قبر مردگان خود رفته و می‌شمردند که کدامشان مرده بیشتری دارد

نعیم به معنی نعمت است که در روایات شیعه و اهل سنت معانی و مصادیق مختلفی برای آن ذکر شده مثلاً پیامبر و امام و صحت و فراغت و امنیت و در روایات اهل سنت آمده است که خداوند از لباسی که با آن عورت پوشیده می‌شود و تکه نانی که گرسنگی را برطرف کند و خانه‌ای که انسان را از گزند سرما و گرما حفظ کند سؤال نمی‌کند که البته محمد حسین طباطبایی این حدیث را بر عدم سخت‌گیری خداوند تعالی در ضروریات زندگی می‌داند

 روایات مرتبط با سوره 
پیامبر اسلام: تکاثر الاموال جمعها من غیر حقها و منعها من حقها و سدّها فی الاوعیة. ترجمه فارسی: تکاثر جمع کردن مال از راه نامشروع و ندادن حقوق واجب مال (مثل خمس یا زکات و …) و نگهداری مال در در صندوق‌ها است (در گذشته صندوق‌ها محل نگهداری پول‌ها بوده است)

 فضیلت سوره 
در حدیثی از پیامبر اسلام آمده:

در حدیث از پیامبر اسلام در صحیح مسلم، سنن نسائی و ترمذی آمده است:
https://sunnah.com/muslim:2958ahttps://sunnah.com/nasai:3613

 پیوند به بیرون 

 متن سوره تکاثر
 تفسیر سوره تکاثر (تفسیر نور)
 ترجمه صوتی سوره تکاثر (فارسی)

 جستارهای وابسته 
 قرآن
 سوره مکی

 منابع 

 برگزیده تفسیر نمونه، جلد ۵، ناصر مکارم شیرازی
 آشنایی با سوره‌ها (شناخت سوره‌های قرآن)، جواد محدثی، ۱۳۷۴، قم، دفتر تبلیغات اسلامی

رده:سوره‌های قرآن
رده:سوره‌های مکی قرآن