تطوان

نونی از شهرهای تاریخی کشور مراکش است.

سلطان محمد شیخ وطاسی در سدهٔ ۱۵ به یاری مهاجران اندلسی بنای این شهر را گسترش داد.

عربی زبان رسمی مراکش است و در تطوان هم همین‌طور است اما عربی رسمی به عنوان زبان گفتار در مراکش کاربرد ندارد بلکه گویش مراکشی عربی (مشهور به درجه) و زبان آمازیغ (بربر) در زندگی روزمره استفاده می‌شود.
اسپانیایی و فرانسوی هم هنوز رواج زیادی دارند به‌ویژه توسط تخبگان و بازرگانان. دین اکثریت مردم تطوان اسلام است اما اقلیت‌های یهودی و مسیحی نیز در این شهر زندگی می‌کنند.

بندانگشتی|300px|دید ماهواره‌ای از تطوان

بندانگشتی|380px|نبرد تطوان، بخشی از لشکرکشی لئوپولدو اودونل اسپانیایی به مراکشتطوان (به عربی: تطوان؛ به فرانسوی: Tétouan) شهری در شمال مراکش و مرکز استان تطوان در منطقهٔ طنجه–تطوان–الحسیمه است. این شهر در نزدیکی دریای مدیترانه و دامنه‌های رشته‌کوه ریف قرار دارد. مدینهٔ تطوان به‌عنوان یکی از نمونه‌های شاخص شهرسازی اسلامی در شمال آفریقا، در سال ۱۹۹۷ در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شد.

---

 تاریخ 
هستهٔ اولیهٔ تطوان در سده‌های میانه شکل گرفت، اما توسعهٔ اصلی شهر به سدهٔ پانزدهم میلادی بازمی‌گردد. پس از سقوط اندلس، شمار زیادی از مسلمانان و یهودیان اندلسی به شمال مراکش مهاجرت کردند و در بازسازی و گسترش تطوان نقش مهمی داشتند.

در دورهٔ حمایت‌گری اسپانیا در مراکش (۱۹۱۲–۱۹۵۶)، تطوان به‌عنوان پایتخت اداری این منطقه انتخاب شد. این دوره تأثیرات قابل‌توجهی بر معماری، نظام آموزشی و ساختار شهری تطوان گذاشت. پس از استقلال مراکش در سال ۱۹۵۶، شهر به‌عنوان یکی از مراکز فرهنگی شمال کشور به فعالیت خود ادامه داد.

---

 وجه تسمیه 
دربارهٔ ریشهٔ نام «تطوان» دیدگاه‌های مختلفی وجود دارد. برخی پژوهشگران آن را برگرفته از واژه‌ای آمازیغی به‌معنای «چشمه‌ها» می‌دانند که به منابع آب منطقه اشاره دارد.

---

 جغرافیا 
تطوان در شمال مراکش و در فاصلهٔ حدود ۱۰ کیلومتری از ساحل مدیترانه واقع شده است. این شهر در محل تلاقی دشت‌های ساحلی و دامنه‌های جنوبی رشته‌کوه ریف قرار دارد و از نظر جغرافیایی جایگاهی راهبردی میان کوه و دریا دارد.

---

 اقلیم 
اقلیم تطوان مدیترانه‌ای است. تابستان‌ها معمولاً گرم و خشک و زمستان‌ها معتدل و مرطوب هستند. بارندگی بیشتر در ماه‌های پاییز و زمستان رخ می‌دهد.

---

 جمعیت 
جمعیت تطوان از گروه‌های مختلف قومی و فرهنگی تشکیل شده است که شامل اعراب، آمازیغ‌ها و بازماندگان مهاجران اندلسی می‌شود. آمار دقیق جمعیت شهر بسته به سال سرشماری متفاوت است و توسط نهادهای رسمی مراکش منتشر می‌شود.

---

 زبان 
زبان اصلی مردم تطوان عربی مراکشی است. زبان‌های فرانسوی و اسپانیایی نیز به‌ویژه در آموزش، اداره و ارتباطات فرهنگی کاربرد دارند.

---

 اقتصاد 
اقتصاد تطوان بر پایهٔ خدمات شهری، آموزش عالی، تجارت محلی، صنایع دستی و گردشگری استوار است. نزدیکی به بندر مرتيل و شهرهای ساحلی اطراف نقش مهمی در اقتصاد منطقه‌ای شهر دارد.

---

 فرهنگ 
تطوان یکی از مراکز شناخته‌شدهٔ فرهنگ اندلسی در مراکش است. موسیقی اندلسی، خوشنویسی، معماری سنتی و صنایع دستی از عناصر برجستهٔ فرهنگ این شهر به‌شمار می‌روند.

---

 جاذبه‌های گردشگری 

 مدینهٔ تطوان – بافت تاریخی ثبت‌شده در فهرست میراث جهانی یونسکو
 قصبه و دیوارهای تاریخی – بازمانده‌های ساختار دفاعی شهر
 میدان فدان – فضای شهری میان شهر قدیم و جدید
 موزهٔ باستان‌شناسی تطوان – شامل آثار دوره‌های رومی و اسلامی
 شهر ساحلی مرتيل – منطقه‌ای تفریحی در نزدیکی تطوان

---

 تصاویر 
---

 آموزش 
دانشگاه عبدالمالک السعدی و چندین مؤسسهٔ آموزش عالی در تطوان فعالیت دارند و این شهر را به یکی از مراکز دانشگاهی شمال مراکش تبدیل کرده‌اند.

---

 حمل‌ونقل 
تطوان از طریق جاده و راه‌آهن به شهرهای شمالی مراکش متصل است. فرودگاه سنیا الرمل تطوان پروازهای داخلی و محدود بین‌المللی را پوشش می‌دهد.

---

 پانویس 

---

 منابع 

 ویکی‌پدیای انگلیسی، مدخل Tetouan
 سازمان آموزشی، علمی و فرهنگی ملل متحد (یونسکو)
 دائرةالمعارف بریتانیکا

 منابع 

ویکی‌پدیای عربی و انگلیسی

رده:تطوان
رده:محوطه‌های باستان‌شناختی در مراکش
رده:شبکه شهرهای خلاق یونسکو
رده:شهرداری‌های مراکش
رده:شهرها و شهرک‌های بندری مدیترانه‌ای در مراکش
رده:شهرهای بندری در مراکش
رده:شهرهای دارای میراث جهانی یونسکو
رده:شهرهای مراکش
رده:مراکز استانی در مراکش
رده:مناطق مسکونی در طنجه تطوان
رده:میراث جهانی در مراکش