شتران

شُتُران (Camelidae) خانواده‌ای از پستانداران هستند که متعلق به زیرراسته پینه‌پایان Tylopoda از راسته جفت‌سمُان هستند. جانوران این تیره جثه‌ای متوسط تا بزرگ دارند و گردن‌شان بلند و لاغر و سرشان کوچک و باریک است؛ این جانوران پوزه کشیده ای دارند و لب بالایشان دارای یک شکاف است. شتران کاملاً گیاه‌خوار هستند.

هرچند که خانواده شتران در گذشته گونه‌های زیادی داشته‌اند اما امروزه تنها هفت گونه از آن‌ها باقی مانده اند که عبارت اند از شتر یک‌کوهانه، شتر دوکوهانه و شتر دوکوهانه وحشی در بر قدیم و لاما، گواناکو ، آلپاکا و شترچه در بر جدید 

چهار گونه از شتر‌ها توسط انسان به عنوان حیوان بارکش و حیوان خانگی استفاده می‌شوند. شترهای یک‌کوهانه و دوکوهانه در بیابان‌های آسیا و شمال آفریقا از جانوران سفری و بارکش مهم منطقه هستند. شتر یک‌کوهانه به استرالیا نیز برده شده و در بیابان‌های آنجا به صورت وحشی نیز زندگی می‌کند. لاما و آلپاکا حیوانات بارکش و تأمین‌کننده پشم در رشته‌کوه آند هستند.

بندانگشتی|راست|350px|خانواده شتران در دور ائوسن از آمریکای شمالی ریشه گرفته و از آنجا گروهی به جنوب و گروهی به سوی آسیا رفته‌اند.

 گونه‌های زنده شتران 
 نام نام علمی: نگاره زیستگاه:پروژه  توضیح سرده: شتری‌ها  شتر  x90px x90pxزیستگاه شتر یک‌کوهانه   و شمال آفریقا است. ساربانان افغان از سال ۱۸۶۰ میلادی  را با خود به  نیز بردند.Stevens, Christine (2003) [1989]. Tin Mosques and Ghan Towns: A History of Afghan Camel Drivers in Australia. . کوهان  از پیه و چربی و موی نارنجی تشکیل شده‌است. از ویژگی‌های تحمّل شرایط سخت  و دماهای گوناگون و به‌ویژه گرمای شدید تابستان و کمبود آب و علوفه است. پشم و پوستش نیز برای ریسندگی و پارچه‌بافی و کفش‌دوزی کاربرد دارد. وزن شترهای یک‌کوهانه بین ۳۰۰ تا۶۰۰ کیلوگرم است. شتر دوکوهانه  x90px x90px شتر دو کوهانه یا شتر بلخی در خاور دور، آسیای میانه و خاورمیانه زندگی می‌کند. تاریخچه پرورش شتر دوکوهانه در چین به سده‌ها پیش از میلاد باز می‌گردد و دودمان‌های گوناگون پادشاهی چین از این حیوان برای برای مقاصد گوناگون بهره می‌گرفته‌اند. کوچ‌نشینان آسیای میانه، مغولستان و شمال چین از قدیم از این شترها برای حمل و نقل، شخم‌زنی و لشکرکشی استفاده کرده و از پشم و گوشت و پوست آن‌ها نیز بهره برده‌اند. وزن این جانور بین ۳۰۰ تا هزار کیلوگرم است. لامایی‌ها  لاما  x90px x90px لاماها دارای کوهان نیستند. لاماها در گذشته به‌طور گسترده از سوی اینکاها و دیگر بومیان رشته کوه آند به عنوان حیوان بارکش و گوشتی استفاده می‌شدند. هم‌اکنون نیز در آمریکای جنوبی هنوز از این حیوان برای بارکشی، تولید گوشت و پشم استفاده می‌شود. بین ۱۳۰ تا۲۰۰ کیلوگرم وزن دارد. گواناکو  x90px x90px این جانور مانند شترچه وحشی است.  کرک گواناکو یکی از نرم‌ترین کرک‌ها می‌باشد که از کرک کشمیر نیز گران‌تر است. سرخ‌پوستان از گواناکو برای بارکشی استفاده کرده و از گوشت و شیر آن برای تغذیه و از پشم آن برای تهیه لباس و پوشاک استفاده می‌کنند. این جانور حدود ۹۰ کیلوگرم وزن دارد. ویکونیایی‌ها  شترچه  x90px x90px این جانور در بلندی‌های کوهستان آند زندگی می‌کند و از دیگر لاماها کوچک‌تر است. شترچه نیای وحشی آلپاکاهای اهلی است. شترچه یکی از نرم‌ترین و گران‌ترین کرک‌ها را دارد. در زمان اینکاها تنها شاهان اینکا اجازه پوشیدن جامه‌های بافته‌شده با پشم شترچه را داشتند. در سال ۱۹۷۴ تعداد شترچههای باقی‌مانده به حدود ۶ هزار نفر رسیده‌بود اما با حفاظت‌های انجام‌شده، امروزه تعداد آن‌ها به حدود ۳۵۰ هزار نفر رسیده‌است. وزن این جانور ۳۵ تا۶۵ کیلوگرم  است. آلپاکا  x90px x90px مانند لامای معمولی اهلی است ولی برعکس لاما که گوشی موزمانند دارد گوش‌های آلپاکا صاف است. گله‌های آلپاکا برای چرا در بلندی‌های ۳۵۰۰ متر به بالا در کوهستان آند در اکوادور و جنوب پرو، شمال بولیوی و شمال شیلی نگهداری می‌شود. آلپاکاها از لاما کوچک‌ترند و از آن‌ها برای بارکشی استفاده نمی‌کنند بل‌که تنها از الیاف آن‌ها برای تهیه بافتنی‌هایی همچون پتو، جوراب، و پونچو بهره می‌گیرند. وزن آن‌ها ۴۸ تا۸۴ کیلوگرم است.

 سرده‌های منقرض‌شده شتران 
نام فارسی سردهنام علمینگارهدوریادداشتبلندشترAepycamelus x66pxمیوسنبلندقامت، گردن انحنادار، پاهای پینه‌دار شتری.  این جانور ۱۵.۵ میلیون سال پیش می‌زیسته و قدی به بلندای حدود ۳ متر داشته‌است.شترچهرهCamelops x80pxپلیوسن-پلیستوسنبزرگ‌جثه با پاهای واقعاً شتری، وضعیت کوهان شترچهره نامعلوم است.موش‌گوزن فلوریداFloridatragulusاوایل میوسنگونه‌ای عجیب از شتر با پوزه‌ای دراز.لاماچهرهEulamaops پلیستوسناز آمریکای جنوبیلامای سربزرگHemiauchenia میوسن-پلیستوسنیک سرده لاماگون در آمریکای شمالی و جنوبی.کلان‌شترMegacamelus میوسن-پلیستوسنبزرگ‌ترین گونه از شتران.بزرگ‌پینه‌پاMegatylopus میوسن-اوایل پلیستوسناز شتری‌های بزرگ آمریکای شمالیتیزانگشتOxydactylus x80pxاوایل میوسنقدیمی‌ترین عضو خانواده «شتر زرافه‌ای».دیرین‌لاماPalaeolamaپلیستوسنیک سرده لاماگون در آمریکای شمالی و جنوبی.علف‌خوارددPoebrotherium x80pxالیگوسناین گونه‌ها از شتر در بدبوم‌های رودخانه سفید جای آهو و غزال را گرفتند.پیشین‌شترProcamelusمیوسننیای غول‌پینه‌پا که منقرض شده و شتری‌های امروزی.پیشین‌پینه‌پاProtylopusاواخر ائوسنقدیمی‌ترین عضو خانواده شتران.باریک‌آسیابStenomylus x80pxاوایل میوسنشتر آهومانند کوچک که گله‌های بزرگی در دشت‌های بزرگ آمریکا تشکیل می‌داد. دندان آسیاب این جانور باریک بوده‌است.غول‌پینه‌پاTitanotylopus x80pxمیوسن-پلیستوسنبلندقامت، کوهان‌دار، و دارای پاهای واقعاً شتری

شتر سوری که تازه کشف شده هنوز رسماً توصیف نشده‌است.

 منابع 

Clutton-Brock, Juliet (1987). A Natural History of Domesticated Mammals. p. 208. .
Franklin, William (1984). Macdonald, D., ed. The Encyclopedia of Mammals. New York: Facts on File. pp. 512–515. .
Savage, RJG, & Long, MR (1986). Mammal Evolution: an illustrated guide. New York: Facts on File. pp. 216–221. .

رده:شتریان
رده:تیره‌های پستانداران
رده:آرایه (زیست‌شناسی) نام‌گذاری‌شده توسط جان ادوارد گری
رده:جانداران موجود پدیدآمده در لوتتین
رده:پینه‌پاسانیان