برنارد مونتگومری

ژنرال برنارد لاو مونتگومری که سربازانش وی را با نام مونتی می‌شناختند، فرماندهٔ ارتش هشتم انگلیس در نبرد شمال آفریقا و نبرد نهایی العلمین و در شمال فرانسه نبرد نرماندی در خلال جنگ جهانی دوم بود.

مونتگومری دشمن قسم خوردهٔ اروین رومل، فرمانده نامدار آلمانی در شمال آفریقا بود با اینکه از وی شکست‌های خفت باری خورد اما هیچگاه حاضر به اهانت به رومل نشد. مونتگومری رومل را دشمنی لایق و شایسته و خود را مشتاق یادگیری از او دانسته‌است.

وی یک افسر ارشد ارتش بریتانیا بود که در جنگ جهانی اول، جنگ استقلال ایرلند و جنگ جهانی دوم حضور داشت.

مونتگومری اولین بار در جنگ جهانی اول به عنوان افسر جزء هنگ سلطنتی وارویکشر وارد عمل شد. در مترن، نزدیک مرز بلژیک در بایلول، در طول نبرد اول ایپر، توسط یک تک تیرانداز از ناحیه ریه راست مورد اصابت گلوله قرار گرفت. پس از بازگشت به جبهه غرب به عنوان افسر ستاد کل، در نبرد آراس در آوریل-مه ۱۹۱۷ شرکت کرد. او همچنین در اواخر سال ۱۹۱۷ در نبرد پاسچندال شرکت کرد و پس از آن به عنوان رئیس ستاد لشکر ۴۷ (دوم لندن) جنگ را به پایان رساند. در سال‌های بین دو جنگ، او فرماندهی گردان ۱۷ (خدمت) تفنگداران سلطنتی و بعداً گردان ۱، هنگ سلطنتی وارویکشر را بر عهده داشت و سپس فرمانده تیپ نهم پیاده نظام و سپس فرمانده لشکر هشتم پیاده شد.

در طول نبرد صحرای غربی در جنگ جهانی دوم، مونتگومری از اوت ۱۹۴۲ فرماندهی ارتش هشتم را بر عهده داشت. او متعاقباً در طول حمله متفقین به سیسیل و حمله متفقین به ایتالیا، فرماندهی ارتش هشتم را بر عهده داشت و در طول نبرد نرماندی (عملیات اورلرد)، از روز دی در ۶ ژوئن ۱۹۴۴ تا ۱ سپتامبر ۱۹۴۴، فرماندهی تمام نیروهای زمینی متفقین را بر عهده داشت. سپس او در بقیه نبرد شمال غربی اروپا، از جمله تلاش ناموفق برای عبور از راین در طول عملیات مارکت گاردن، فرماندهی گروه ارتش بیست و یکم را ادامه داد.

هنگامی که نیروهای زرهی آلمان در طول نبرد بولژ، خطوط ایالات متحده در بلژیک را شکستند، مونتگومری فرماندهی شانه شمالی بولژ را بر عهده گرفت.  گروه بیست و یکم ارتش مونتگومری، شامل ارتش نهم ایالات متحده و اولین ارتش هوابرد متفقین، در مارس ۱۹۴۵ در عملیات غارت از راین عبور کردند. تا پایان جنگ، نیروهای تحت فرماندهی مونتگومری در محاصره منطقه روهر شرکت کرده بودند، هلند را آزاد کرده و بخش بزرگی از شمال غربی آلمان را تصرف کرده بودند. در ۴ مه ۱۹۴۵، مونتگومری پس از تسلیم برلین به اتحاد جماهیر شوروی در ۲ مه، تسلیم نیروهای آلمانی در شمال غربی اروپا در لونبورگ هیث، جنوب هامبورگ را پذیرفت.

پس از جنگ، او فرمانده کل ارتش بریتانیا در راین در آلمان و سپس رئیس ستاد کل امپراتوری (۱۹۴۶-۱۹۴۸) شد. از ۱۹۴۸ تا ۱۹۵۱، او به عنوان رئیس کمیته فرماندهان کل اتحادیه غرب خدمت کرد. سپس تا زمان بازنشستگی‌اش در سال ۱۹۵۸ به عنوان معاون فرمانده عالی متفقین ناتو در اروپا خدمت کرد.

 منابع 

رده:اعضای شورای خصوصی بریتانیا
رده:افراد انگلیسی ایرلندی‌تبار
رده:افراد بریتانیایی ایرلندی‌تبار
رده:افراد در عملیات اورلرد
رده:اهالی کنینگتون
رده:پرسنل ارتش بریتانیا در جنگ جهانی اول
رده:تجسم‌های فرهنگی از برنارد لاو مونت‌گومری
رده:خاک‌سپاری‌ها در همپشر
رده:دانش‌آموختگان کالج نظامی سلطنتی، سندهرست
رده:درگذشتگان ۱۹۷۶ (میلادی)
رده:دریافت‌کنندگان صلیب بزرگ لژیون دونور
رده:دریافت‌کنندگان نشان پیروزی
رده:دریافت‌کنندگان نشان خدمات برجسته (ارتش آمریکا)
رده:دریافت‌کنندگان نشان سوورف درجه یک
رده:دور از وطن‌های اهل بریتانیا در فرانسه
رده:دور از وطن‌های اهل بریتانیا در هند
رده:رهبران و فرماندهان دریافت‌کننده مدال دلیری نیروهای نظامی ایالات متحده آمریکا
رده:زادگان ۱۸۸۷ (میلادی)
رده:شوالیه‌های صلیب بزرگ نشان حمام
رده:شوالیه‌های نشان بند جوراب
رده:فیلد مارشال‌های اهل بریتانیای جنگ جهانی دوم
رده:مردمان انگلیسی-ایرلندی
رده:مرگ‌های ناشی از بیماری‌ها در انگلستان
رده:نشان افتخار سلیمان
رده:افراد پادکمونیست اهل بریتانیا