عسجدی

عبدالعزیز پسر منصور مشهور به عَسجَدی مروزی شاعر ایرانی است که در اواخر سدهٔ چهارم و اوایل سدهٔ پنجم هجری می‌زیست. وی از شاعران دربار سلطان محمود غزنوی بود. گمان می‌رود که وی پس از مرگ سلطان محمود در دربار پسر وی سلطان مسعود غزنوی و همچنین پس از وی در دربار سلطان مودود غزنوی پسر سلطان مسعود نیز شاعری می‌کرده است.صفا، ذبیح‌الله. تاریخ ادبیات ایران (جلد یکم). انتشارات فردوس، چاپ هفدهم. وی در اشعار خود آنان را مدح کرده است. عسجدی از شاعرانی است که در فتح سومنات به دست سلطان محمود، قصیده‌ای در تهنیت ساخته که آن قصیده در کتاب‌های تراجم ضبط شده و مشهور است. سال وفاتش را ۴۳۲ ق ذکر کرده‌اند. از اشعار او جز چند قصیده و مقداری اشعار پراکنده چیزی باقی نمانده است.چنگیزیان، فاضل. زندگینامه مشهورترین شاعران ایران. انتشارات سر چشمه، ۱۳۸۵. ص ۱۱۷.

 اثرها 
عسجدی در گشودن سومنات به دست محمود، قصیده‌ای برای او سروده است که با این بیت آغاز می‌شود:

 منابع 

 پیوند به بیرون 

رده:اهالی ایران در سده ۱۰ (میلادی)
رده:اهالی مرو
رده:تاجیک‌های اهل افغانستان
رده:درگذشتگان ۱۰۴۰ (میلادی)
رده:درگذشتگان ۴۳۲ (قمری)
رده:زادگان سده ۱۰ (میلادی)
رده:شاعران ایرانی سده ۱۱ (میلادی)
رده:شاعران سده ۱۰ (میلادی) اهل ایران
رده:شاعران فارسی‌زبان سده ۵ (قمری)
رده:شاعران فارسی‌زبان اهل ایران
رده:شاعران مدیحه‌سرا
رده:شاعران مرد اهل ایران