لو یاشین

لِو ایوانوویچ یاشین (که بیشتر با نام لو یاشین شناخته می‌شود)  ملقب به «عنکبوت سیاه» یا «پلنگ سیاه» (زادهٔ ۲۲ اکتبر ۱۹۲۹ – درگذشت ۲۰ مارس ۱۹۹۰) فوتبالیست نامدار و افسانه‌ای تیم ملی شوروی بود که از او بعنوان یکی از بهترین بازیکنان تاریخ و بهترین دروازه‌بان تاریخ فوتبال یاد میشود. یاشین بارها (از جمله در جام جهانی) برای تیم ملی شوروی به میدان رفت. او به دفع ضربات پنالتی معروف بود و در دوران حرفه‌ای‌اش بیش از ۱۵۰ پنالتی مهار کرد و ۲۲۰ کلین شیت ثبت کرد و نیز تنها دروازه‌بان تاریخ فوتبال است که توپ طلا را کسب کرده است. او در آن روزگار از چهره های نوآوری و پیشرفت اتحاد جماهیر شوروی محسوب می‌شد. او در ۱۴ دسامبر سال ۲۰۲۰، به انتخاب بیش از ۱۷۰ خبرنگار و کارشناس برتر جهان به عنوان بهترین دروازه‌بان تاریخ فوتبال، بالاتر از بوفون و نویر انتخاب شد. او همچنین به انتخاب فیفا به عنوان عضوی از تیم رؤیایی جام جهانی فوتبال انتخاب شد.

 زندگی 
یاشین در سال ۱۹۲۹ متولد شد او سختی‌های بسیار زیادی را تحمل کرد وقتی فقط شش سال داشت مادرش بر اثر سل از دنیا رفت و وقتی یازده ساله شد به همراه پدرش که کارگر صنعتگر بود در کارخانه ساخت قطعات هواپیما کار کرد رژیم غذایی وحشتناک در شوروی بخصوص در دوران جنگ جهانی دوم باعث شد اون زخم معده بگیرد و تا ابد نیز همیشه شیشه بی کربنات همراه داشته باشد تا دردش را کمی تسکین دهد البته او با استفاده از الکل و سیگار سعی می‌کرد عضله‌هایش را باز کند افرادی که اولین بازی اورا دیدند حتی فکرش هم نمی‌کردند او به بهترین دروازه‌بان تاریخ تبدیل شود او روی لباسش استفراغ زد او مدتی از فوتبال فاصله گرفت و برای تیم هاکی روی یخ دینامو مسکو بازی کرد و با اعتماد به نفس دوباره به فوتبال بازگشت و بین سال‌های ۱۹۵۴ تا ۱۹۶۷ اولین انتخاب برای ایستادن در دروازهٔ اتحاد جماهیر شوروی بود. در این مدت او با تیم ملی کشورش در سه دورهٔ جام جهانی یعنی جام جهانی ۱۹۵۸، ۱۹۶۲ و ۱۹۶۶ شرکت کرد، بازی‌های خوب او در جام آخر باعث شد تا اتحاد جماهیر شوروی در ۱۹۶۶ به نیمه‌نهایی راه یابد. او همچنین در قهرمانی تیم فوتبال اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۹۵۶ در بازی‌های المپیک ملبورن سهم به‌سزایی داشت. یاشین چهار سال بعد به همراه تیمش فاتح جام ملت‌های اروپا ۱۹۶۰ شد.

 افتخارات 
از مهم‌ترین موفقیت‌های او این بود که در سال ۱۹۶۳ به‌عنوان بهترین بازیکن جهان شناخته شد، او همچنان تنها گلری است که این افتخار نصیب او شده است. یاشین در سن ۴۱ سالگی از بازی فوتبال خداحافظی کرد و بازی خداحافظی او در سال ۱۹۷۱ در مقابل تیم ستارگان اروپا انجام شد. عنکبوت سیاه لقبی بود که به دروازه‌بان افسانه‌ای شوروی داده بودند. او مدتی در تیم هاکی روی یخ دینامو به عنوان دروازه‌بان بازی کرد و همراه این تیم در سال ۱۹۵۳ قهرمان شوروی شد ولی از این سال به بعد به‌طور جدی به فوتبال پرداخت و طی یک سال به پیراهن تیم ملی رسید.

اولین بازی ملی وی در برابر تیم ملی سوئد و در ۸ سپتامبر ۱۹۵۴ بود که با پیروزی (۷-صفر) شوروی به پایان رسید. از این پس او به دروازه‌بان اصلی تیم ملی شوروی بدل شد، دروازه‌بانی که عامل موفقیت‌های این تیم در سال‌های بعد بود. در المپیک ۱۹۵۶ ملبورن به لطف درخشش یاشین، تیم شوروی به مدال طلای فوتبال دست یافت و دو سال بعد در جام جهانی ۱۹۵۸ حضور پیدا کرد. اوج موفقیت‌های شوروی در این سال‌ها، اولین دورهٔ جام ملت‌های اروپا به سال ۱۹۶۰ بود که با هنرنمایی یاشین پس از پیروزی بر تیم یوگسلاوی (۲–۱) با فتح جام به پایان رسید و افسانهٔ عنکبوت سیاه آغاز شد.

در جام جهانی ۱۹۶۶ انگلستان، تیم شوروی با رهبری دروازه‌بان خود تا مرحلهٔ نیمه‌نهایی پیش رفت و در نهایت به مقام چهارم رسید. یاشین در سال ۱۹۶۳ عنوان بازیکن سال جهان را به دست آورد، عنوانی که تنها یک بار به یک دروازه‌بان تعلق گرفته است. پس از سال‌ها درخشش و افتخارآفرینی در سطح ملی، لو یاشین در ژانویهٔ ۱۹۷۱ درحالی‌که ۷۴ بار پیراهن تیم ملی کشورش را به تن کرد و برای دینامو مسکو ۳۲۶ بازی انجام داده بود از دنیای فوتبال خداحافظی کرد.

 بازی تیم منتخب جهان و انگلستان 
سال ۱۹۶۳ نقطهٔ قوت یاشین در دوران حرفه‌ای‌اش بود. در بازی‌ای که بین تیم منتخب جهان و تیم ملی انگلستان برگزار شد، یاشین در درون دروازهٔ تیم منتخب جهان قرار داشت و با عملکردی باورنکردنی و عالی یکی از بهترین عملکردهای یک دروازه‌بان در طول تاریخ فوتبال را رقم زد.

در انتهای همان سال برای اولین بار توپ طلای جهان را دریافت کرد و تاکنون اولین و تنها دروازه‌بان در طول تاریخ فوتبال بوده است که توپ طلای جهان را کسب کرده است.

 خداحافظی با فوتبال 
او در ۲۰۷ مسابقه از ۴۳۸ دیدار رسمی خود (۴۷٪) گلی دریافت نکرد که رکوردی جالب توجه است. در سال ۱۹۸۶ به علت جراحت زانو مجبور به انجام عمل جراحی شد که در نهایت ادامهٔ زندگی او به قطع یکی از پاهایش منوط شد. یاشین در ماه مارس ۱۹۹۰ پس از انجام ۸۱۲ بازی ملی و باشگاهی از دنیا رفت. فیفا به احترام وی از جام جهانی ۱۹۹۴ جایزه‌ای را تحت نام یاشین به بهترین دروازه‌بان جام جهانی اهدا می‌کند.
228px|چپ|

 منابع 

 پیوند به بیرون 




رده:بازیکنان باشگاه دینامو مسکو
رده:بازیکنان برنده جام ملت‌های اروپا
رده:بازیکنان تیم ملی فوتبال شوروی
رده:بازیکنان جام جهانی فوتبال ۱۹۵۸
رده:بازیکنان جام جهانی فوتبال ۱۹۶۲
رده:بازیکنان جام جهانی فوتبال ۱۹۶۶
رده:بازیکنان جام جهانی فوتبال ۱۹۷۰
رده:بازیکنان جام ملت‌های اروپا ۱۹۶۰
رده:بازیکنان جام ملت‌های اروپا ۱۹۶۴
رده:بازیکنان فوتبال بازی‌های المپیک اتحاد شوروی
رده:بازیکنان فوتبال در المپیک تابستانی ۱۹۵۶
رده:بازیکنان فوتبال مرد اهل روسیه
رده:بازیکنان فوتبال مرد اهل شوروی
رده:بازیکنان لیگ برتر فوتبال شوروی
رده:بازیکنان هاکی روی یخ اهل روسیه
رده:بازیکنان هاکی روی یخ اهل شوروی
رده:برندگان توپ طلای اروپا
رده:برندگان مدال المپیک در فوتبال
رده:برندگان مدال طلا المپیک اهل شوروی
رده:برندگان مدال‌های المپیک تابستانی ۱۹۵۶
رده:درگذشتگان ۱۹۹۰ (میلادی)
رده:درگذشتگان به علت سرطان در اتحاد شوروی
رده:درگذشتگان به علت سرطان در روسیه
رده:درگذشتگان به علت سرطان معده
رده:دروازه‌بانان مرد فوتبال
رده:زادگان ۱۹۲۹ (میلادی)
رده:قهرمانان کار سوسیالیست
رده:مربیان فوتبال
رده:ورزشکاران اهل مسکو