هفت‌لنگ

هفت‌لَنگ یکی از دو شاخه ایل بختیاری است که پیشینه شکل‌گیری آنها به سده ۱۳ میلادی، در اوایل سلسله ایلخانیان مغول، در ارتفاعات زاگرس و تحت‌فشار فرماندهان مغول، به عنوان راهکاری دفاعی در برابر فشارهای فزاینده برنامه مالیاتی مغول‌ها در ایران، بازمی‌گردد.

اگرچه پراکندگی محل سکونت این دو شاخهٔ ایل بختیاری، باعث ایجاد تفاوت‌هایی شده است، اما هر دو شاخه به گویش بختیاری سخن می‌گویند.کریمی، اصغر. سفر به دیار بختیاری، تهران:۱۳۶۸خسروی، عبدالعلی. فرهنگ بختیاری، تهران:۱۳۶۸

 پیشینه نام 
در مورد دلیل این نوع نامگذاری، چند نظریه قابل احتمال وجود دارد:

 احتمال محل زندگی:

هفت‌لنگ
مردم این طایفه، در نزدیکی هفت سرچشمه‌ی رود کارون زندگی می‌کرده‌اند. نام رودخانه‌ها:

 خرسان
 ونک
 بهشت‌آباد
 کوهرنگ
 سور
 بازفت
 شیمبار
چهارلنگ

مردم این طایفه، در نزدیکی چهار سرچشمه‌ی رود دز زندگی می‌کرده‌اند. نام رودخانه‌ها:

 سَرکول
 زالکی
 ماربُره
 زَز

 تقسیمات ایلی 
شاخه هفت لنگ از چهار باب تشکیل شده است:
 بابادی باب
 دورکی
 بختیاروند
 دینارانی

 بابادی باب 
بابادی باب یکی از باب‌های ایل بختیاری از شاخه هفت‌لَنگ است. این باب متشکل از ۱۳ طایفه است. بابادی باب به همراه دورکی و دینارونی و بهداروند، ۴ شاخهٔ هفت‌لنگ بختیاری را تشکیل می‌دهد.

 طایفه‌ها 
 عالی‌انور
 شهنی
 گله
 نصیر
 پبدنی
 احمد محمدی
 میرکاد
 احمد سمالی
 جلیل
 اولاد
 آرپناهی
 مدملیل
 عکاشه
 راکی
 ململی

 مسکن 
سردسیر باب بابادی در چَم دَر، قلعه تَک، شیخ علیخان، دشت زرین، خسرو آب، چِلگرد و… است؛ و گرمسیر آن‌ها در آرپناه، چلوار، حتی، هارکله، آبژدان، بدر آباد، پلی و… است.

 پیشینه 
گفته می‌شود بابادی‌ها از زمان قدیم مردمی خشن و قانون‌شکن بودند و بعلت همین طغیان و گردنکشی حکومت وقت آنها را از چندین منطقه اخراج کرد، تا سرانجام در ارتفاعات زردکوه مأوا گزیدند.

 بابادی 
 نصیر (احمدی، قاضی، محمدجعفری، شیرازی)
 شهنی (ارزانی‌وند، باروند، بلیل، بهادروند، تاج‌الدین‌وند، چرم، خواجه، شاهسوند، شیخ، شیخ‌وند، قنبروند، کاشانی)
 راکی (اولاد طهماسب خان، ارزانی‌وند، فردی‌وند، کلاوند، قاسم‌وند، ذوالفقاروند، اولاد کرم، جاوند، موزایی)
 گمار (کپیری، هزارمیشی، توده‌ای، اداپا)
 ململی (اولاد، باچی، سله‌چین، سلحشور، لیموچی، کوراوند، صالح‌وند، حلوایی، نظروند، سلیمان‌وند)
 مدملیل (جانعلی‌وند، شامصیروند، خدادادوند، مقام‌رهی، آلکووند)
 عکاشه (خدر، مویی، به‌طورکلی، مراد، عالونی، شهرویی، کربلایی حسن، کوشکی، دینارعالی، جاوی، میرزاوند، کاشهویی، کید، ونکی، میلاسی، سادات)
 گله (اولاد، جمالوند، دیله، بور، قنبری، خواجه، باقروند)
 آرپناهی (داودکولی، خدادادی، کسدی، رکدی، بیر، پیرتازی)
 میرقائد (میرکاد) (خوشنامی، سراج‌الدین، دوستعلی، شیخ‌باباروزبهان، رکان و دهدار)
 پبدنی (عبدالله‌جون، سه‌قومه)
 بابادی عالی‌انور (تقی عبداللهی، احمدمحمودی، احمدسمالی، آرپناهی، میرقائد حاجیور، لک، اولاد، جلیل)
 دورکی باب 
شامل طایفه‌های زیر می‌شود:
 مشایخ
 آسترکی
 زراسوند
 موری
 چهاربری
 گندلی
 بابااحمدی
 عرب کمری
 اسیوند

 دینارانی 
شامل طایفه‌های زیر می‌شود:
 اورک
 شالو
 بویری
 گورویی
 عالی محمودی
 نوروزی
 سهید
 سرقلی
 شیخ البرز
 کورکور

 بختیاروند 
شامل طایفه‌های زیر می‌شود:
 بهداروند
 زیلایی
 علاءالدین‌وند
 منجزی
 آل‌جمالی
 مقام رهی
 اسنکی
 مشهوند
 دهناشی
 عرب کمری
 سُهرو
 کیارسی
 جانکی سردسیرسردار اسعد، علیقلی‌خان. تاریخ بختیاریعبدالعلی خسروی، تاریخ و فرهنگ بختیاریمنصورامانی، تاریخ ایذه و قوم بختیاریامبرحسین احمدی، تاریخ فرهنگ و تمدن بختیاریموسی حاجت پور، جامعه‌شناسی عشایر بختیاری

 جستارهای وابسته 
 مردم بختیاری
 طایفه‌های بختیاری
 چهارلنگ

 پانویس 

 منابع 
 عکاشه، اسکندر. تاریخ ایل بختیاری به کوشش فرید مرادی، تهران:۱۳۶۵
 نیکزاد امیر حسینی، کریم. شناخت سرزمین بختیاری، اصفهان:۱۳۵۴

رده:اقوام در ایران
رده:بومیان غرب آسیا
رده:جوامع مسلمان
رده:طایفه‌های بختیاری
رده:عشایر اوراسیا
رده:عشایر ایران
رده:کوچ‌گردهای ایرانی‌تبار
رده:مردمان ایرانی‌تبار
*