الغ‌بیگ

میرزا محمد طارق بن شاهرخ یا میرزا محمد تَراغای بن شاهرخ مشهور به‌نام اُلُغ‌بِیگ (۷۹۵ تا ۸۵۳ هجری قمری / ۷۷۲ تا ۸۲۸ هجری خورشیدی / ۱۳۹۴ تا ۱۴۴۹ میلادی) فرزند شاهرخ و گوهرشاد و نوهٔ تیمور از پادشاهان تیموری بود. او پادشاهی ستاره‌شناس، ریاضی‌دان و اهل علم و ادب بود. نتایج رصدهای او در رصدخانۀ سمرقند در مجموعه‌ای با نام زیج الغ‌بیگ تنظیم شده که از دقیق‌ترین زیج‌های دورۀ اسلامی است. همچنین به افتخار او دهانه الغ‌بیگ در کره ماه به نام این پادشاه دانشمند ثبت شده است.https://books.google.com/books?id=0wh5HABxVksC&pg=PA171&lpg=PA171&dq=Ulugh+Beigh+(crater)&source=bl&ots=F2uEIy6UFo&sig=roaNWoVp7STask1ccKhfnLDER0Q&hl=fa&sa=X&ved=2ahUKEwilyqe28I7dAhVDhqQKHY0_AksQ6AEwDnoECAYQAQ#v=onepage&q=Ulugh%20Beigh%20(crater)&f=false

الغ‌بیگ به‌دلیل فعالیت در زمینه‌های ریاضیات و اخترشناسی، با مثلثات و هندسه کروی آشنا بود و به هنر و فرهنگ، علاقه داشت.Science in Islamic civilisation: proceedings of the international symposia: "Science institutions in Islamic civilisation", & "Science and technology in the Turkish and Islamic world" گمان می‌رود که او به پنج زبان عربی، فارسی، ترکی، مغولی و اندکی چینی صحبت می‌کرد. امپراتوری تیموری در طول حکومت او به اوج فرهنگی و هنری خود و رنسانس تیموری دست یافت.

او رصدخانه الغ‌بیگ را در سمرقند بین سال‌های ۱۴۲۴ و ۱۴۲۹ ساخت که یکی از بزرگ‌ترین رصدخانه‌های جهان اسلام و آسیای مرکزی بوده است.Science in Islamic civilisation: proceedings of the international symposia: "Science institutions in Islamic civilisation", & "Science and technology in the Turkish and Islamic world" وی همچنین توسط بسیاری از پژوهشگران، به‌عنوان مهم‌ترین اخترشناس رصدگر در قرن پانزدهم شناخته می‌شود. او همچنین مدرسه الغ‌بیگ (۱۴۱۷–۱۴۲۰) را در سمرقند ساخت و شهرهای سمرقند و بخارا را به مراکز فرهنگی و آموزشی در آسیای مرکزی تبدیل کرد.The global built environment as a representation of realities: By author:A.J.J. Mekking

او سرانجام در سال ۸۲۸ خورشیدی توسط پسرش عبداللطیف کشته شد.

 زندگی‌نامه 
الغ‌بیگ در سلطانیه در زنجان به دنیا آمد. مادرش گوهرشاد بیگم از شاهزادگان ترک‌تبارManz, Beatrice Forbes (2002). "Gowhar-šād āḡā". Encyclopaedia Iranica. Retrieved 16 September 2014 بود که بناهایی چون مسجد گوهرشاد را در مشهد ساخت و پدرش شاهرخ، در تحکیم حکومت تیموری و رشد هنر در آن دوران و شکل گرفتن مکتب هرات بسیار مؤثر بود.

الغ‌بیگ هم‌زمان با حملهٔ پدربزرگ‌اش تیمور به ایران در سلطانیه متولد شد. نام او را میرزا محمد تراغای گذاشتند. الغ‌بیگ، نامی که او را بیشتر با آن می‌شناسند، یک نام مستعار به‌معنی «حاکم بزرگ» بود.B. F. Manz, "Tīmūr Lang", in Encyclopaedia of Islam, Online Edition, 2006 پس از مرگ تیمور، شاهرخ پایتخت امپراتوری تیموری را به هرات (در افغانستان امروزی) منتقل کرد. الغ‌بیگ شانزده‌ساله در سال ۱۴۰۹ فرماندار پایتخت سابق، سمرقند شد. وی در سال ۱۴۱۱ به‌عنوان فرمانروای کل ماوراءالنهر منصوب شد.

شاهرخ در ۸۱۱ خورشیدی به ماوراءالنهر لشکر کشید، خدایداد حاکم آن‌جا را کشت و خلیل سلطان پسر میران‌شاه و نوهٔ تیمور را پس از رهایی به ری فرستاد و حکومت سمرقند را به اُلُغ‌بیگ داد.دولتشاه سمرقندی، ص ۳۵۴–۳۵۶ الغ‌بیگ، بیشتر اوقات در سمرقند بود و به‌عنوان مهمان به دربار پدر دعوت می‌شد و در امور سلطنت دخالتی نداشت.بارتولد، ص ۱۷۸

دولتشاه سمرقندی در تذکرةالشعرا خود می‌نویسد: «فضلا و حکما متفق‌اند که به روزگار اسلام بلکه از عهد ذوالقرنین تا این دم پادشاهی به حکمت و علم میرزا الغ‌بیگ بر مستقر سلطنت قرار نیافته.» الغ‌بیگ در سمرقند رصدخانه‌ای عظیم و مجهز به‌نام رصدخانهٔ الغ‌بیگ را برپا کرد و همراه با دانشمندان بزرگ آن زمان مانند غیاث‌الدین جمشید کاشانی مشغول رصد و تحقیقات علمی شد و با همکاری آن‌ها زیجی را که شامل دقیق‌ترین جداول ستاره‌شناختی و مثلثاتی آن عصر بود پدیدآورد که به زیج سلطانی معروف است. مدرسه‌ای نیز برای آموزش علوم و فنون تأسیس کرد و بهترین استادان را در آن‌جا به‌کار تدریس گمارد. یادداشت‌ها و نامه‌هایی که کاشانی برای پدرش در کاشان می‌فرستاد از سطح بالای فهم و دانش الغ بیگ حکایت می‌کند.مختاری اسکی، غلام‌رضا، فرهنگ ریاضیات پایه

او در سمرقند با برادرانش بایسنقر پسر شاهرخ در هرات و سلطان ابراهیم میرزا تیموری در شیراز، که هنرمند بودند، دربارهٔ شعر فارسی مکاتبه می‌کرد. اشعار نظامی گنجوی را بر اشعار امیرخسرو دهلوی که بایسنقر می‌پسندید، ترجیح می‌داد.دانشنامهٔ جهان اسلام، ص ۱۹۶، ذیل عنوان بایسنقر او از کودکی به آموختن خوشنویسی پرداختفضایلی، ص ۳۲۳ اما همچون برادرانش در این هنر نام‌آور نشد.

الغ‌بیگ، پس از دو سال درگیری با پسرش عبداللطیف، سرانجام در سال ۸۲۸ خورشیدی (۱۴۴۹ میلادی)، به‌دست او کشته شد.دانشنامهٔ جهان اسلام، ذیل عنوان تیموریان

 توسعهٔ دانش 
پیوند=https://en.wikipedia.org/wiki/File:Jade_dragon_cup.jpg|چپ|بندانگشتی|جام اژدهای یشمی که زمانی متعلق به الغ‌بیگ بود، موزه بریتانیا

 تأسیس مدرسه 
الغ‌بیگ نوجوان تصمیم گرفت تا سمرقند را به یک مرکز فکری برای امپراتوری تیموری تبدیل کند. بین سال‌های ۱۴۱۷ و ۱۴۲۰، او مدرسه‌ای در میدان ریگستان سمرقند (در ازبکستان کنونی) ساخت و اخترشناسان و ریاضی‌دانان متعددی را برای تحصیل در آن‌جا دعوت کرد. ساختمان مدرسه هنوز پابرجاست. مشهورترین شاگرد الغ‌بیگ در علم اخترشناسی، علی قوشچی (درگذشتهٔ ۱۴۷۴) بود. قاضی‌زاده رومی برجسته‌ترین معلم مدرسهٔ الغ‌بیگ بود و غیاث‌الدین جمشید کاشانی نیز بعدها به مدرسهٔ او پیوست.

 تأسیس رصدخانه 
پیوند=https://en.wikipedia.org/wiki/File:1987_CPA_5876.jpg|بندانگشتی|الغ‌بیگ و طرح رصدخانهٔ او، که بر روی تمبر مربوط به ۱۹۸۷ در اتحاد جماهیر شوروی به تصویر کشیده شده است. او یکی از بزرگ‌ترین اخترشناسان اسلام در قرون وسطی بود. روی تمبر به روسی نوشته شده است: «اخترشناس و ریاضی‌دان ازبک، الغ‌بیگ».
پیوند=https://en.wikipedia.org/wiki/File:Samarkand_observatoire_ulugh_beg.jpg|بندانگشتی|رصدخانه الغ‌بیگ که توسط او در سال ۱۴۲۰ ساخته شد.
بنا به گزارش جمشید کاشانی در نامه‌هایی که به پدرش نوشته است، می‌دانیم که الغ‌بیگ در سنین نوجوانی از بقایای رصدخانه مراغه بازدید کرد و این بازدید توجه او تا بزرگسالی را جلب کرده بود. این بازدید، احتمالا در سال 1402، زمانی که الغ‌بیگ 9 ساله بوده و به همراه خانواده از سلطانیه به ارزروم مسافرت کرده بودند اتفاق افتاده است. این رصدخانه در مراغه، محل فعالیت اخترشناس برجسته، خواجه نصیرالدین طوسی بود.

در سال ۱۴۲۸، الغ‌بیگ یک رصدخانه عظیم ساخت که در آن دقت رصدی را با افزایش شعاع سدس بیشتر کرد. رصدخانهٔ الغ‌بیگ، فراگیرترین و شناخته‌شده‌ترین رصدخانه در سراسر جهان اسلام بود. الغ‌بیگ با ابزارهایی که در رصدخانهٔ سمرقند قرار داشت، فهرستی از ۱۰۱۸ ستاره ایجاد کرد که یازده ستاره کمتر از ستاره‌های موجود در فهرست ستاره‌های بطلمیوس است. الغ‌بیگ از یافته‌های عبدالرحمن صوفی استفاده کرد و فهرست ستاره‌های خود را بر پایهٔ تحلیل جدیدی که مستقل از داده‌های بطلمیوس بود، قرار داد. به نظر می‌رسد در بین رصدهای دورۀ اسلامی، تنها گروهی که مختصات ستارگان ثابت را (به‌جز برخی ستارگان جنوبی‌ غیر قابل رصد در سمرقند) به‌صورت مستقیم رصد کرده‌اند، اخترشناسان رصدخانۀ سمرقند بودند. اما برای ستارگانی که قابل رؤیت نبودند، مقدار تقدیم اعتدالین را ۱ درجه در ۷۰ سال در نظر گرفتند و به طول دایرةالبروجی جدولهای ستاره‌ای بطلمیوس افزودند. در مورد سایر بخشها، مانند میل دایرةالبروج، پارامترهای مداری ماه، خورشید و سیارات نیز نتایج رصدهای جدید خود را در جدولهای زیج اعمال کردند.

 ریاضیات 
در ریاضیات، الغ‌بیگ جداول مثلثاتی دقیقی از مقادیر سینوسی و مماس تا حداقل هشت رقم اعشار نوشت.

 جنگ قدرت و درگذشت 
پیوند=https://en.wikipedia.org/wiki/File:Tomb_of_Tamerlane.jpg|راست|بندانگشتی|227x227پیکسل|قبر الغ‌بیگ در پای قبر تیمور در گور امیر
الغ‌بیگ در سال ۱۴۴۷ با اطلاع از مرگ پدر خود شاهرخ به بلخ رفت. وی در آن‌جا شنید که علاءالدوله پسر برادر فقید خود بایسنقر مدعی فرمانروایی امپراتوری تیموری در هرات بوده است. در نتیجه، الغ‌بیگ علیه علاءالدوله لشکر کشید و در نبرد مرغاب با او روبه‌رو شد. او برادرزادهٔ خود را شکست داد و به‌سوی هرات پیش رفت و مردم آن شهر را در سال ۱۴۴۸ قتل‌عام کرد. اما ابوالقاسم بابرمیرزا برادر علاءالدوله به کمک او رفت و الغ‌بیگ را شکست داد.

الغ‌بیگ سپس به بلخ عقب‌نشینی کرد و در آن‌جا متوجه شد که والی آن یعنی پسر بزرگ خود، عبداللطیف میرزا، علیه او قیام کرده است و جنگ داخلی دیگری آغاز شد. عبداللطیف برای ملاقات با ارتش پدرش در سواحل رودخانهٔ آمودریا سربازانی را به‌خدمت گرفت. با این‌حال، الغ‌بیگ با شنیدن اخبار آشوب در شهر، پیش از وقوع هرگونه جنگی به اجبار به سمرقند، عقب‌نشینی کرد. عبداللطیف نیز در مدت کوتاهی به سمرقند رسید و الغ‌بیگ، بی‌اختیار تسلیم پسرش شد. عبداللطیف پدرش را از حبس آزاد کرد و به او اجازه داد تا برای انجام حج به مکه برود. با این‌حال، او ترتیبی داد که الغ‌بیگ هرگز به مقصد خود نرسد و او در سال ۱۴۴۹ ترور شد.The history of Persia. Containing, the lives and memorable actions of its kings from the first erecting of that monarchy to this time; an exact Description of all its Dominions; a curious Account of India, China, Tartary, Kermon, Arabia, Nixabur, and the Islands of Ceylon and Timor; as also of all Cities occasionally mention'd, as Schiras, Samarkand, Bokara, &c. Manners and Customs of those People, Persian Worshippers of Fire; Plants, Beasts, Product, and Trade. With many instructive and pleasant digressions, being remarkable Stories or Passages, occasionally occurring, as Strange Burials; Burning of the Dead; Liquors of several Countries; Hunting; Fishing; Practice of Physick; famous Physicians in the East; Actions of Tamerlan, &c. To which is added, an abridgment of the lives of the kings of Harmuz, or Ormuz. The Persian history written in Arabick, by Mirkond, a famous Eastern Author that of Ormuz, by Torunxa, King of that Island, both of them translated into Spanish, by Antony Teixeira, who liv'd several Years in Persia and India; and now render'd into English.Jonathan L. Lee, The "Ancient Supremacy": Bukhara, Afghanistan and the Battle for Balkh, 1731 (1996), p. 21

سرانجام، برادرزادهٔ الغ‌بیگ، عبدالله میرزا (۱۴۵۰–۱۴۵۱)، بقایای او را در گور امیر در سمرقند زیر پای تیمور، دفن کرد.Ahmad Hasan Dani, Akhmadali Askarovich Askarov, Sergeĭ Pavlovich Gubin, Rediscovery of the civilization of Central Asia: integral study of silk roads, roads of dialogue, steppe route expedition in USSR (1991), p. 82 این بقایا بعدها در سال ۱۹۴۱ توسط باستان‌شناسان شوروی پیدا شد.

 میراث 
پیوند=https://en.wikipedia.org/wiki/File:Ulugh_Beigh_crater_4189_h1.jpg|راست|بندانگشتی|150x150پیکسل|دهانه الغ‌بیگ در سطح ماه.
 دهانه الغ‌بیگ، روی ماه، توسط اخترشناس آلمانی، یوهان هاینریش فون مدلر، در نقشهٔ ۱۸۳۰ خود از ماه به نام او نام‌گذاری شد.
 سیارک الغ‌بیگ ۲۴۳۹، یک سیارک کمربند اصلی است که در ۲۱ اوت ۱۹۷۷ توسط نیکلای استپانوویچ چرنیخ کشف و به‌نام او نام‌گذاری شد.
 دایناسور الغ‌بیگسوروس (Ulughbegsaurus) در سال ۲۰۲۱ به‌نام او نام‌گذاری شد.

 نبش قبر 
میخائیل گراسیموف، انسان‌شناس اهل شوروی، پس از نبش قبر الغ‌بیگ، چهرهٔ او را بازسازی کرد. چهرهٔ او مانند پدربزرگش تیمور نزدیک به نژاد مغولی با اندکی از ویژگی‌های اروپایی بود. چهرهٔ پدر او، شاهرخ اما دارای ویژگی‌های نژاد قفقازی و بدون هیچ ویژگی مغولی آشکار بود.

 نگارخانه 

 جستارهای وابسته 
 رصدخانه الغ‌بیگ
 قاضیزاده رومی
 عبداللطیف میرزا
 مدرسه الغ‌بیگ (سمرقند)

 پانویس 

 منابع 
 دانشنامهٔ جهان اسلام
 مختاری اسکی، غلام رضا، فرهنگ ریاضیات پایه، تهران، انتشارات فرهنگان، ۱۳۸۴.
 Wilhelm Barthold, Ulug Beg und seine Zeit , Leipzig ۱۹۳۵
 دولتشاه سمرقندی، کتاب تذکرةالشعرا، چاپ ادوارد براون، لندن ۱۳۱۸/۱۹۰۱
 فضایلی، حبیب‌الله. اطلس خط. انتشارات مشعل اصفهان. چاپ دوم، اصفهان۱۳۶۲ش.
 برنامهٔ رادیویی از آندلس تا تهران، بررسی زندگی و آثار علمی الغ‌بیگ، در گفتگو با مصطفی یاوری آیین، رادیو جوان، ۱۳۹۸.

رده:اخترشناسان اهل ایران
رده:اخترشناسان جهان اسلام قرون وسطی
رده:اهالی هرات
رده:پادشاهان تیموریان
رده:حکم‌رانان آسیا در سده ۱۵ (میلادی)
رده:درگذشتگان ۱۴۴۹ (میلادی)
رده:درگذشتگان ۸۲۸
رده:ریاضی‌دانان اسلام قرون وسطی
رده:ریاضی‌دانان سده ۱۵ (میلادی)
رده:زادگان ۱۳۹۴ (میلادی)
رده:زادگان ۷۷۲
رده:سازندگان تجهیزات علمی
رده:ستاره‌شناسان سده ۱۵ (میلادی)
رده:شاهان مقتول سده ۱۵ (میلادی)
رده:کشته‌شدگان مرد
رده:مسلمانان سده ۱۵ (میلادی)
رده:هرات