الکترودینامیک کوانتومی

thumb
الکترودینامیک کوانتومی یا QED مخفف  ساده‌ترین نظریهٔ میدان کوانتومی است که در طبیعت یافت می‌شود و برای توضیح نیروی الکترومغناطیس به کار می‌رود. این نظریه یک نظریه پیمانه‌ای  آبلی  و گروه پیمانهٔ آن اصطلاحاً (U(۱ است. در این نظریه میدان پیمانه با فرمیون دیراک  جفت می‌شود.
کنش آن به صورت زیر است:

 بنابر قاعدهٔ جمع‌ زنی اینشتین تکرار اندیس به معنی جمع است یعنی مثلاً  همان  است.
 همچنین بنابر رسم اندیس‌ها را می‌توان با کمک متریک g بالا و پایین برد به این صورت:
 و 
 در اینجا  شدت میدان است بنا بر تعریف:

  میدان پیمانه است که در واقع همان فوتون است (ذرهٔ انتقال‌دهندهٔ نیروی الکترومغناطیس).
  ماتریسهای دیراک هستند.

در سال ۱۹۶۵ سه فیزیکدان ریچارد فاینمن، سین‌ایترو تومونوجا و جولیان شوینگر به خاطر خلق نظریه الکترودینامیک کوانتومی موفق به کسب جایزه نوبل فیزیک شدند.

 نگارخانه 

 جستارهای وابسته 
 الکترومغناطیس کلاسیک

 منابع 

 Peskin, Michael E, Daniel Schorder, Introduction to Quantum Field Theory. Westview Press 1995.

رده:الکترودینامیک کوانتومی
رده:الکترودینامیک
رده:الکترومغناطیس
رده:الکترونیک کوانتومی
رده:فریمن دایسون
رده:فیزیک ذرات بنیادی
رده:فیزیک نظری
رده:مفاهیم فیزیکی
رده:نظریه میدان کوانتومی