گل گندم

گل گندم  گیاه یک‌ساله یا چندساله‌ای از تیرهٔ کاسنیان است.
بندانگشتی|چپ|220px|گل گندم نخستین‌بار در سال ۱۷۵۳ میلادی، توصیف علمی شد.

این گیاه از گیاهان دارویی یک یا دوساله است که دارای ساقه منشعب و به ارتفاع ۲۵ تا ۸۰ سانتیمتر است.
ساقه این گیاه سبز مایل به سفید است، گل‌های این گیاه اغلب آبی پر رنگ هستند. بیشتر در مزارع گندم و غلات می‌روید و به همین علت به گل گندم معروف است.

 ترکیب شیمیایی 
گل‌های این گیاه دارای لیزاب، مواد مومی و تانن می‌باشد. همچنین در این گیاه مقداری پتاس، اسید فسفریک و منگنز وجود دارد.

 خواص درمانی 
گل‌های این گیاه دارای اثر مدر(ادرارآور) است و برای سرماخوردگی، رفع سرفه و بیماری‌های سینه استفاده می‌شود.

 محل رویش 
محل رویش این گیاه در آسیا و اروپا می‌باشد و همچنین در نواحی شمالی ایران، منطقه البرز، اطراف تهران، بلوچستان، خراسان، کردستان، کرمانشاه می‌روید. در آذربایجان هم در هر زمین بایری می‌توان دید.

بندانگشتی

 منابع 

 کتاب گیاهان دارویی جلد سوم – دکتر علی زرگری – ناشر مؤسسه انتشارات و چاپ تهران – چاپ ۱۳۷۱

رده:آرایه (زیست‌شناسی) نام‌گذاری‌شده توسط کارل لینه
رده:گل گندم (سرده)
رده:گونه‌های گیاهی نام‌گذاری‌شده توسط کارل لینه
رده:گونه‌های مهاجم در اورگن
رده:گیاگان استونی
رده:گیاگان بریتانیا
رده:گیاگان مالت
رده:گیاگان میشیگان
رده:گیاهان باغی آمریکای شمالی
رده:گیاهان باغی اروپا
رده:گیاهان توصیف‌شده در ۱۷۵۳ (میلادی)
رده:گیاهان دارویی
رده:نمادهای ملی آلمان
رده:نمادهای ملی استونی