منوچهر آتشی

منوچهر آتشی (۲ مهر ۱۳۱۰ – ۲۹ آبان ۱۳۸۴) شاعر، روزنامه‌نگار و مترجم معاصر ایرانی بود. او یکی از افراد حلقه ادبی موج ناب و دانش‌آموخته ادبیات انگلیسی بود.

 زندگی 
منوچهر آتشی در ۲ مهر ۱۳۱۰ در روستای دهرود در شهرستان دشتستان در استان بوشهر دیده به جهان گشود. خانوادهٔ وی از کُردهای زنگنهٔ منطقهٔ کرمانشاه بودند که در حدود ۴ نسل پیش به جنوب ایران مهاجرت کرده بودند. نام جد وی «آتش‌خان زنگنه» بود و به همین دلیل نام‌خانوادگی وی «آتشی» انتخاب شد. پدر منوچهر آتشی فرد باسوادی بود و به‌دلیل علاقه‌ سرگرد اسفندیاری که در جنوب به رضاخان کوچک مشهور بود به وی، او را به بوشهر انتقال داد و کارمند اداره‌ی ثبت‌احوال بوشهر شد.باشگاه خبرنگاران جوان: منوچهر آتشی متولد ماه مهر، نوشته‌شده در ۲ مهر ۱۳۹۱؛ بازدید در ۲۱ اردیبهشت ۱۳۹۸.

 سبک شعری 
منوچهر آتشی در اواخر دههٔ ۳۰ با کتاب شعر آهنگ دیگر, در شعر معاصر به تجربه‌ای تازه دست می‌زند. او با کشف و شهود در طبیعت جنوبی و وحشی به‌نوعی خشونت غریزی در شعر دست می‌یابد. اما آنچه خشونت شعری آتشی را از عنصر خشونت آشفته و غیرمنسجم برخی از شاعران قبل و بعد از خودش (مثلاً از نصرت رحمانی یا کیومرث منشی‌زاده) متمایز می‌کند به‌جز حضور «جنوب»، لحن حماسی آن است.

در دهه‌های ۳۰ و ۴۰ و ۵۰ شعرهای او شعر کویر است و عناصر طبیعی این کویر حماسه و خشونت را با هم می‌آمیزد. گذشته از آن، عشق و امید و آرزو نیز خود را به این طبیعت جنوبی غرق می‌کند و احساس تنها در مثلث خشونت - حماسه - جنوب چهره نشان می‌دهد. آتشی بر شاعران بسیاری در ایران تأثیر گذاشته‌است و نیز شاعران بسیاری را تربیت کرده‌ است. در همین زمینه محمدعلی بهمنی در غزلی تأکید می‌کند:تو آتشی و تمام من از تو شعله‌ور است/ نه من، که روشنی نسلم از شماست هنوز

شاید معروفترین شعر او ظهور (معروف به عبدوی جط) باشد.

 مرگ 
منوچهر آتشی یکشنبه ۲۹ آبان ۱۳۸۴ بر اثر ایست قلبی در سن ۷۴ سالگی در بیمارستان سینا تهران درگذشت و در بندر بوشهر به خاک سپرده شد. وی چند روز قبل از مرگش در مراسم چهره‌های ماندگار به عنوان چهره ماندگار ادبیات معرفی شده بود.زندگینامه: منوچهر آتشی (۱۳۱۰- ۱۳۸۴)

 آثار 
مجموعه‌های شعر:
 آهنگ دیگر ۱۳۳۸
 آواز خاک ۱۳۴۶
 دیدار در فلق ۱۳۴۸
 بر انتهای آغاز ۱۳۵۰
 گزینه اشعار ۱۳۶۵
 وصف گل سوری ۱۳۷۰
 گندم و گیلاس ۱۳۷۱
 زیباتر از شکل قدیم جهان ۱۳۷۶
 چه تلخ است این سیب ۱۳۷۸
 خلیج و خزر ۱۳۸۰
 باران برگ زوق: دفتر غزل‌ها ۱۳۸۰
 اتفاق آخر ۱۳۸۰
 حادثه در بامداد ۱۳۸۰
 ریشه‌های شب ۱۳۸۴
 غزل غزل‌های سورنا ۱۳۸۴
ترجمه:

 فونتامارا (اینیاتسیو سیلونه) ۱۳۴۷

 فیلمشناسی 
عنوانسال انتشارنقشکارگردانآرامش در حضور دیگران۱۳۵۱آتشیناصر تقواییسرد سبز۱۳۸۰خودشناصر صفاریانجام جان۱۳۸۰خودشناصر صفاریانیادها، بوسه ها، خنجرها۱۳۸۵خودشروجا چمنکار

 نمونه اشعار 
حس می‌کنم

نیش ستاره را

در چشمم

طعم ستاره را

در دهانم

و طعم یک کهکشان تنهایی را

در جانم

 منابع 

 کتاب‌شناسی 

 سیمای شاعران فارس در هزار سال، تألیف حسن امداد، جلد دوم، انتشارات ما، چاپ اول ۱۳۷۷

 پیوند به بیرون 

 نظر سپانلو، مجابی، آزاد درباره آتشی و گفته‌های منوچهر آتشی در ۴۰ سال پیش
 نامه‌های صبورالله سیاه سنگ پیرامون شاعر
 مدخل دانشنامه ایرانیکا

رده:افراد ایرانی کردتبار
رده:اهالی برازجان
رده:اهالی شهرستان دشتستان
رده:اهالی قزوین
رده:ایل زنگنه
رده:برگزیدگان همایش چهره‌های ماندگار در ادب و فرهنگ
رده:درگذشتگان ۱۳۸۴
رده:درگذشتگان ۲۰۰۵ (میلادی)
رده:روزنامه‌نگاران ادبی اهل ایران
رده:روزنامه‌نگاران سده ۲۰ (میلادی)
رده:روزنامه‌نگاران مرد اهل ایران
رده:زادگان ۱۳۱۰
رده:زادگان ۱۹۳۱ (میلادی)
رده:شاعران سده ۲۰ (میلادی) اهل ایران
رده:شاعران فارسی‌زبان سده ۱۵ (قمری)
رده:شاعران فارسی‌زبان اهل ایران
رده:شاعران مرد اهل ایران
رده:مترجمان اهل ایران
رده:مترجمان سده ۲۰ (میلادی) اهل ایران
رده:نویسندگان مرد اهل ایران
رده:نویسندگان مرد سده ۲۰ (میلادی)
رده:شاعران فارسی‌زبان