ساکاون

ساکاون (؛ ) یک شهر و فرگزیا (محله مدنی) سابق در شهرداری لورس، ناحیه لیسبون، پرتغال است. در سال ۲۰۱۳، این فرگزیا در فرگزیای جدید ساکاون و پریور ولهو ادغام شد. این شهر در چند کیلومتری شمال شرقی لیسبون، پایتخت پرتغال قرار دارد. این فرگزیا مساحتی معادل  دارد و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۱، جمعیت ساکن آن ۱۷٬۶۵۹ نفر بوده است. این منطقه به خاطر صنعت معروف سفالگری خود شناخته شده است.

 معماری 
فرگزیای ساکاون منطقه‌ای با چندین بنای معماری شناخته‌شده در سطح ملی و منطقه‌ای است، اگرچه بسیاری از آن‌ها تحت نظارت IGESPAR به عنوان دارای اهمیت معماری طبقه‌بندی نشده‌اند. بسیاری از این سازه‌ها شامل ساختمان‌هایی هستند که قدمت آن‌ها به دوره باروک و اواخر قرون وسطیِ رشد پرتغال بازمی‌گردد.

 غیرمذهبی 
 طاق لارگو دو اولایو ()؛ ورودی قرن هجدهم و نوزدهمی به املاک خانواده کابریاس؛
 محله کینتا دا ویتوریا ()
 اقامتگاه لارگو پدرو گومز جونیور ()؛ اقامتگاه قرن هجدهمی با متعلقات درون دیوارها، که برای استفاده بورژوازی تغییر یافته است؛
 اقامتگاه کینتا د سائو ژوزه ()، اقامتگاهی واقع در زمین‌های املاک سائو ژوزه، با سقف‌های چوبی نقاشی‌شده و سنگ‌تراشی‌هایی از کاشی‌های (azulejo) فیگوراتیو؛
 اقامتگاه میدان جمهوری، شماره ۱۸–۲۱ ()، یک اقامتگاه چشمگیر به رنگ سالمون که در قرن بیستم طراحی شده است؛
 اقامتگاه پراستا د. ژوآئو اول ()، ویرانه‌های یک خانه اربابی بزرگ، در وضعیت تخریب پیشرفته، اما متعلق به قرن نوزدهم یا اوایل قرن بیستم؛
 اقامتگاه روآ تننته پوسیدونیو کویلیو، شماره ۱۴–۱۸ ()، یک اقامتگاه دو طبقه دیگر از قرن بیستم، که در یک محیط شهری متراکم ادغام شده است؛

 مذهبی 
 صومعه کلاریس‌های فقیر و کلیسای نوسا سنیورا دا پوریفیکاسائو ()، با معماری شیوه‌گرایی (Mannerist) که در ابتدا به صومعه کلاریس‌های خابرگاناس اختصاص داشت و بعداً توسط وزارت جنگ اداره می‌شد، پیش از اینکه طرح‌هایی برای تبدیل فضاها به خدمات تجاری و تفریحی، یک مرکز مدنی و «ژونتا د فرگزیا» (شورای محله) محلی ایجاد شود.

 منابع 
یادداشت‌ها

منابع



رده:پریش‌های پیشین پرتغال
رده:شهرهای پرتغال
رده:مناطق مسکونی در ناحیه لیسبون