برنامه‌نویسی ادیبانه

برنامه‌نویسیِ ادیبانه  چگونگی نگارش یک برنامهٔ رایانه‌ای است، به‌طوری‌که صورت و شمایل آن برنامه به‌شکل اسناد و متونی باشد که برای خواندن غیررسمی و غیرفنی توسط انسان (مانند خواندن متون ادبی)، مناسب باشد.
این مفهوم برای اولین بار توسط دونالد کنوت، دانشمند علوم رایانه و استاد افتخاری دانشگاه استنفورد، در سال ۱۹۸۱ مطرح شده‌است.

در این روش، متن برنامه و توضیحات به‌همراه هم در یک فایلِ مبدأ ذخیره می‌شوند. متن اصلی برنامه و توضیحات را می‌توان به‌طور کامل به‌وسیلهٔ برنامه‌های کاربردیِ خاص استخراج کرد.

 منابع 

 Donald E. Knuth, Literate Programming, Stanford, California: Center for the Study of Language and Information, 1992, CSLI Lecture Notes, No. 27.
 Pierre Arnoul de Marneffe, Holon Programming, Université de Liège, Service d'Informatique, Décembre 1973.

 پیوند به بیرون 
 برنامه‌نویسی ادیبانه


رده:برنامه‌نویسی
رده:پارادایم‌های برنامه‌نویسی
رده:معرفی‌شده‌های مرتبط با رایانه در ۱۹۸۱ (میلادی)