استان‌های ایران

ایران به سی‌ویک استان تقسیم می‌شود. ادارهٔ هر استان برعهدهٔ مرکز استان است که به‌طورمعمول بزرگ‌ترین شهر آن استان به حساب می‌آید. استاندار مسئول ادارهٔ استان است که به وسیلهٔ وزیر کشور با تصویب اعضای هیئت دولت منصوب می‌شود.
Legend:

|280x280px
بندانگشتی|280x280پیکسل|نقشهٔ استان‌های ایران برپایهٔ سرانهٔ تولید ناخالص ملی در سال ۱۳۹۱

 تاریخ معاصر 
ایران از زمان پیمان پاریس در سال ۱۸۵۷، قلمرو مدرن خود را حفظ کرده‌است. از سال ۱۲۸۵ تا ۱۳۳۹، ایران به دوازده استان تقسیم می‌شد: اردلان، آذربایجان، بلوچستان، فارس، گیلان، عراق عجم، خراسان، خوزستان، کرمان، لارستان، لرستان و مازندران.

در سال ۱۳۱۶، ایران به منظور تشکیل ۱۰ استان با شماره استان‌های سازماندهی شد: استان اول؛ استان دوم؛ استان سوم؛ استان چهارم؛ استان پنجم همدان؛ استان ششم؛ استان هفتم؛ استان هشتم؛ استان نهم؛ استان دهم و استان‌ها به شماره و بدون مرکز نامگذاری شده بودند به‌دلیل این که در مقابل پایتخت سرکشی نکنند
600px|thumb|center|نقشهٔ استان‌های ایران
400px|بندانگشتی|۲۴ استان ایران در نقشه سال ۱۳۵۱ خورشیدی

 اطلاعات 
هیچ|استان‌های ایران برپایهٔ مشارکت در تولید ناخالص ملی (سال ۱۳۹۹)|بندانگشتی|800x800پیکسل
قاب|هیچ|استان‌های ایران برپایهٔ جمعیت

 فهرست استان‌ها 

 جستارهای وابسته 
 فهرست استان‌های ایران بر پایه شاخص توسعه انسانی
 تقسیمات کشوری در ایران
 منطقه‌بندی استان‌های ایران
 فهرست شهرهای ایران بر پایه جمعیت
 فهرست مراکز استان‌های ایران
 شهرستان‌های ایران
 ریشه‌یابی نام شهرهای ایران

 منابع 

 اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: گیتاشناسی، ۱۳۸۳خ.



*
ایران
رده:زیربخش‌های ایران
رده:زیربخش‌های کشور آسیا
ایران
استان
رده:فهرست‌های مرتبط با جغرافیای ایران