اریحا

اَریحا (، ، ) مرکز استان اریحا در کرانهٔ باختری است.
نام اریحا بیش از ۷۰ بار در عهد عتیق ذکر شده و به عنوان «شهر خرماها» (עִיר הַתְּמָרִים) توصیف شده‌است.
بررسی‌های باستان‌شناسی نشان داده ‌است که قدمت این شهر به حدود ۹۰۰۰ سال پیش از میلاد می‌رسد و به احتمال زیاد «نخستین سکونت‌گاه شهری تاریخ» بوده‌ است. اریحای کنونی، در واقع مجموعه‌ای بیش از بیست شهر است که هر کدام روی خرابه‌های پیشینیان خود، ساخته شده‌اند و نخستین آن‌ها در دوران نوسنگی پیش‌ازسفال ایجاد شده‌ است.

 ریشه‌شناسی نام 
ریشه نام عبری یریحو را از واژه کنعانی رئاخ (רוּחַ) به معنای نسیم و بوی خوش دانسته‌اند، ولی نظریه دیگری نیز وجود دارد که آن را ناشی از واژه کنعانی یاریخ (ירח) به معنای ماه یا الهه ماه می‌داند که این شهر در آغاز مرکز پرستش آن بوده‌است. 

 عصر نوسنگی پیش‌ازسفال (الف) 
280px|بندانگشتی|بازمانده برج و دیوار اریحا 

چگونگی به وجود آمدن اریحا بر کرانه غربی رود اردن معلوم نیست.
در نزدیکی شهر اریحا منبع آبی به نام «چشمه الیسع» وجود دارد که ارزش آن در میانه بیابان دریای مرده در گذر هزاره‌ها واضح است.
ظهور سکونت‌گاه شهری در مساحتی سه هکتاری در حدود  رخ داده است.
این سکونت‌گاه بیش از هزار سال با دیواری قطور معروف به دیوار جریکو محصور بوده که از ساکنان آن، دارایی‌هاشان و چشمهٔ آب محافظت می‌کرده است. دیوار اریحا قدیمی‌ترین دیوار تدافعی در جهان است که توسط باستان‌شناسان کشف شده است.Ancient Jericho: Tell es-Sultan. 2012 application for nomination as a World Heritage Site, in UNESCO's "Tentative Lists" 
یک برج دیده‌بانی سنگی سترگ که در درون این دیوار ساخته شده بود بر این دیوار مشرف بود و بر آن نظارت می‌کرد. پلکانی سنگی در داخل این برج تعبیه شده بود که به سربازان اجازه صعود به برج را بدهد.

 عصر نوسنگی پیش‌ازسفال (ب) 
در حدود  سرانجام دیوار اریحا که بین کوچ‌نشینان شرقی و دشت‌های حاصل‌خیز فلسطین قرار داشت فرو ریخت.
تازه‌واردان خانه‌های خود را به شکل مستطیل به دور حیاطهای مرکزی سازمان دادند که در آن آشپزی انجام می‌شد. هر خانه شامل چندین اتاق بود که با درهای عریض به هم متصل می‌گشتند. بین این خانه‌ها چندین ساختمان عمومی برای پرستش خدایان ایجاد شده بود.
به خاطر کمبود سنگ و نیاز به آن برای ساخت بناهای دفاعی، در این دوران خانه‌ها با استفاده از خاک ساخته می‌شد. خاک مزایا و معایب خود را داشت. کار با گل و خانه‌سازی از آن آسانتر از کار با سنگ است و به مهارت چندانی نیاز ندارد. در عوض باید تمهیداتی در مورد محافظت در برابر رطوبت و ایستایی آن اندیشیده شود. همچنین سطوح نازیبای گلی نیاز به تزئینات و دکور را به وجود آورد. یک ابداع زیرکانه در میان ساکنان این شهر استفاده از لعاب بود، که هم سطح گل را در برابر آب مقاوم می‌کرد و هم آن را زیباتر می‌ساخت.
خشت‌های گلی اریحا با دست ساخته شده و در آفتاب خشک می‌شدند.

 اریحا پس از عصر نوسنگی 
280px|بندانگشتی|یک صومعه مسیحی

 عصر برنز 

 دوران خلفای اسلامی 

 آب و هوا 
اریحا ۲۵۸متر پایین‌تر از سطح آب‌های آزاد قرار دارد، که این امر آن را به پست‌ترین شهر جهان تبدیل می‌کند.

 خواهرخواندگان 

  کمپیناس در ایالت سائو پائولو، برزیل
  اگر (مجارستان) در مجارستان(از 2013)
  آلساندریا در استان آلساندریا، پیمونت،  ایتالی(از 2004)
  پیزا در استان پیزا، توسکانی، ایتالیا(از 2000)
  لردال در نروژ(از 1998)
  یاش در رومانیا
  کراگویواتس در صربستان
  کالیپاتریا، کالیفرنیا، کالیفرنیا در آمریکا

 منابع 

 پیوند به بیرون 


رده:اریحای باستان
رده:استان اریحا
رده:انجمن‌های مسیحیت اهل فلسطین
رده:باستان‌شناسی فلسطین
رده:تل‌ها (باستان‌شناسی)
رده:جوامع تاریخی یهودیت
رده:دوره نوسنگی
رده:شهرداری‌های فلسطین
رده:شهرهای تورات
رده:شهرهای دره کافتی بزرگ آفریقا
رده:شهرهای کرانه باختری
رده:شهرهای مقدس یهودیان
رده:محوطه‌های ناتوفی
رده:مکان‌های عصر برنز در فلسطین
رده:مناطق مسکونی نوسنگی
رده:مناطق مهم پرندگان فلسطین
رده:هنر پیشاتاریخ