فال‌بینی

فال و فال‌گیری به معنای کوشش در پیشگویی و پیش بینی آینده یک فرد و یک عمل خرافی و شبه علم است که از راه و روش های نهانی یا فراطبیعی صورت می گیرد. فال‌گیری یکی از شاخه‌های نهان‌شناسی است.باید توجه داشت که فال را نباید با طالع بینی اشتباه گرفت. طالع بینی نوعی پیشگویی است که از اختیار فرد خارج است؛ یعنی فرد قدرت انتخاب و اختیاری در آن ندارد، همچنین پیشگویی درطالع بینی بر اساس وضعیت ستارگان در زمان تولد فرد می‌باشد (مانند طالع بینی چینی یا طالع بینی هندی). اما در فال پیشگویی با توجه انتخاب فرد بدست می‌آید و برخلاف طالع بینی به تاریخ تولد بستگی ندارد (مانند فال تاروت، فال قهوه یا فال حافظ). بنابراین نباید واژه فال را با طالع بینی اشتباه گرفت پس واژه‌هایی مانند فال چینی، فال مصری، فال شخصی اشتباه می‌باشد.
300px|بندانگشتی|چپ|فالگیر بغدادی اثر کمال‌الملک

 روش‌های فالگیری 
همان‌طور که طالع بین‌ها به ستاره‌ها رجوع می‌کنند تا پیشگویی کنند، فالگیران نیز روشها و راه‌های خاص خود را برای پیشگویی دارند.

برای مثال فالگیر در فال قهوه، پیشگویی دربارهٔ آینده فرد را با توجه به شکل ایجاد شده در فنجانی که از آن قهوه نوشیده شده‌است استخراج می‌کند. با اختراع و پیدایش ماشین چاپ، کارت‌های بازی بسیار ارزان در دسترس همگان قرار گرفت و از آن زمان فال با کارت نزد فالگیرها محبوبیت زیادی یافت. در این میان بخصوص کارتهایی موسوم به کارت تاروت که تصاویر و نقشهای رنگی عجیب و غریب دارند، از قدیم توجه طالبان رازها را به خود جلب کرده‌است. فالگیر با توجه به این که چه کارتهایی باز شده‌اند، چگونه و درچه محیطی قرار دارند؛ پس از بررسی کارتهای تاروت، سرنوشت او را از روی کارتها می‌خواند.

 گونه‌های فال 
بندانگشتی|محمد خاتمی در جشن شب چلهٔ ۱۳۸۶ چلچراغ همراه فاطمه معتمدآریا تفألی به دیوان حافظ می‌زنند.
 فال حافظ 
فال حافظ با دیوان حافظ در بین ایرانیان یک رسم عمومی است. دیوان شعر خواجه شمس الدین حافظ شیرازی از پر طرفدارترین کتبی است که در خانه هر ایرانی وجود دارد. ایرانیان برای تفنن و شاید برای تصمیم گیری با زدن فال به این دیوان فرصتی برای خواندن شعر و تفسیر آن به خیر و صلاح یا به شر و ناصواب پیدا می‌کنند.

ایرانیان به هنگام زدن فال، کتاب را در دست می‌گیرند و به بیان این جملات یا جملاتی از این دست می‌پردازند:

ای حافظ شیرازی، تو کاشف هر رازی، ما طالب یک فالیم، بر ما بنما رازی

عده‌ای هم می‌گویند:

حافظ ای حافظ شیرازی، بر من نظر اندازی، من طالب یک رازم، تو کاشف هر فالی، قسم به شاخه نباتت قسم می‌دهم به قرآنی که در سینه داری، این فال مرا بگشای.

برخی دیگر می‌گویند:
ای حافظ شیرازی، تو کاشف هر رازی، به حق شاخ نباتت، به حق جام شرابت، منظور خودت را از مراد ما بیان کن.

بعد انگشت خود را لای دیوان می‌گذارند و باز می‌کنند. غزلی را که در صفحه سمت راست قرار دارد می‌خوانند و تفسیر می‌کنند. اگر مضمون غزل مثبت باشد فال را خوب و گرنه آن را بد می‌دانند.
از آن جا که عمده غزلیات حافظ دارای مضامینی عرفانی، عشقی، امیدوارکننده و مهربانی آفرین است زدن فال در مراسم خواستگاری، ازدواج، نوروز، تولد فرزندان و مانند آن بیشتر مرسوم است.
متقاضیان فال حافظ بیشتر دختران و پسران جوانی هستند که در طلب عشق و در جستجوی یافتن دلیلی برای ادامه عشق خود هستند.
برخی فال‌ها نیز مانند فال انبیاء الهی وجود دارند و به اعتقاد برخی افراد واقعی و قابل اعتمادتر هستند.

 فال ابجد 
فال ابجد یکی از روش‌های پیشگویی سنتی در فرهنگ ایرانی و جهان اسلام است که بر پایهٔ محاسبهٔ ارزش عددی حروف ابجد (حساب‌الجُمَّل) و تفسیر نمادین آن شکل گرفته‌است. پژوهش‌های مرتبط با علوم خفیه نشان می‌دهد که استفاده از حروف و اعداد برای پیشگویی ریشه‌ای دیرینه در سنت‌های باطنی اسلامی داشته و در کنار جَفر، رَمل و طالع‌بینی به‌عنوان یکی از شیوه‌های غیرتجربی تفسیر امور تلقی می‌شده‌است.

 پیشینه و زمینهٔ تاریخی 
منابع تاریخی نشان می‌دهند که محاسبات ابجد در دوره‌های میانهٔ اسلامی در رساله‌های جفر، طلسمات و علوم خفیه مورد استفاده بوده و از دورهٔ صفوی به بعد حضور پررنگ‌تری در فال‌نامه‌ها و آثار عامیانه یافته‌است. برخی نسخه‌های خطی به‌جا مانده از قرون پایانی قاجار نیز نمونه‌هایی از فال‌نامه‌های مبتنی بر ابجد را ثبت کرده‌اند که روش تفسیر حروف بر اساس جمع و زوج‌بودن یا تطبیق با نام‌ها را شرح داده‌اند.

در پژوهش‌های مردم‌نگاری، فال ابجد به‌عنوان بخشی از میراث پیش‌گویی نمادین در فرهنگ عامه ایران معرفی شده و کاربردهای آن بیشتر در زمینه تعبیر اسامی، تصمیم‌گیری‌های روزمره و پیشگویی‌های غیررسمی توصیف شده‌است.

 کاربردهای عامیانه 
فال ابجد در فرهنگ عامه بیشتر برای تفسیر نمادین روابط، آینده‌نگری ساده و تعبیر اسامی به‌کار می‌رفته‌است. در برخی مناطق ایران، این روش در کنار فال‌نامه‌های سنتی و شیوه‌های شفاهی پیشگویی رایج بوده و در مناسبت‌های خاص یا مشورت‌های روزمره به‌عنوان ابزار نمادین به کار می‌رفته‌است.

 تعیین جنسیت با ابجد 
یکی از کاربردهای امروزی و عامه‌پسند فال ابجد، نسبت‌دادن زوج یا فرد بودن مجموع ارزش عددی نام‌ها به جنسیت احتمالی جنین است. این شیوه در منابع مردم‌نگاری به‌عنوان «پیش‌گویی نمادین» و نه روش تجربی طبقه‌بندی می‌شود. در برخی وب‌سایت‌های عمومی فارسی این شیوه با عنوان «تعیین جنسیت با فال ابجد» معرفی شده‌است که بازتاب استفادهٔ معاصر آن در فضای دیجیتال و شبکه‌های اجتماعی است.

 نقد علمی و دیدگاه پژوهشی 
مطابق پژوهش‌های زیست‌پزشکی، تعیین جنسیت جنین بر اساس ترکیب کروموزومی و فرآیند لقاح انجام می‌شود و تاکنون هیچ رابطهٔ آماری یا تجربی میان محاسبات ابجد و تعیین جنسیت گزارش نشده‌است. در منابع علمی، روش‌هایی مانند فال ابجد در طبقهٔ «باورهای فرهنگی غیرتجربی» طبقه‌بندی می‌شوند و بخشی از میراث معنایی و نمادین فرهنگ محسوب می‌گردند.

در تحلیل جامعه‌شناختی، این نوع پیشگویی‌ها گاهی با خطاهای شناختی مانند «توجه گزینشی» (Confirmation bias) مرتبط دانسته می‌شوند و از سوی پژوهشگران رفتارشناسی، نمونه‌ای از حفظ سنت‌های پیشگویی در عصر مدرن تلقی می‌شوند.

 دیدگاه‌های دینی و فرهنگی 
برخی منابع دینی استفاده از شیوه‌های پیشگویی را در حکم «باورهای غیرمعتبر» دانسته و تأکید دارند که این روش‌ها فاقد پشتوانهٔ فقهی هستند، در حالی که برخی متون عرفانی، نقش نمادین حروف و اعداد را با تفسیرهای باطنی مرتبط کرده‌اند. این تفاوت رویکرد سبب شده فال ابجد در مرز میان سنت عرفانی، فرهنگ عامه و باورهای روزمره قرار گیرد.

 مقایسهٔ تطبیقی با فرهنگ‌های دیگر 
استفاده از ارزش عددی حروف برای پیشگویی محدود به فرهنگ ایرانی نیست و در سیستم‌های دیگری نیز دیده می‌شود. نمونهٔ برجستهٔ آن «جماتریا» در یهودیت و «ایسوپسفی» در سنت یونانی است که در آن‌ها ارزش عددی حروف برای تفسیرهای نمادین یا عرفانی به‌کار می‌رود. این شباهت‌ها نشان‌دهندهٔ ماهیت میان‌فرهنگی پیوند میان حروف و اعداد در سنت‌های رمزی هستند.

 جستارهای وابسته 
 پیشگوی ایرانی
 شاه نعمت‌الله ولی
 ایل بگی جاف

 منابع 

*
رده:علوم خفیه
طالع‌بینی
رده:طالع‌بینی