Mary Macarthur

Mary Macarthur (Glasgown, 1880ko abuztuaren 13a - Londres, 1921eko urtarrilaren 1a) sufragista eta sindikalista britainiarra izan zen. Emakumeen Sindikatuen Ligako idazkari nagusia izan zen, eta Emakume Langileen Federazio Nazionalaren eta National Anti-Sweating League-ren prestakuntzan parte hartu zuen. 1910ean, Macarthurrek Cradley Heath kateko fabrikatzaileak garaitzera eraman zituen gutxieneko soldata baten aldeko borrokan, eta greba bat zuzendu zuen enplegatzaileak igoera ezartzera behartzeko. 1901 inguruan, Macarthur sindikalista bihurtu zen, John Turnerren hitzaldi bat entzun ondoren, enplegatzaileen aldetik zenbait langilek jasotzen zuten tratu txarrari buruz. Mary Tailerreko Laguntzaileen Sindikatuko Ayr adarreko idazkari bihurtu zen, eta sindikatu horretan zuen interesak emakumeen lan-baldintzak hobetzearen alde lan egitera eraman zuen. 1902an, Mary Margaret Bondfielden lagun egin zen, eta sindikatuaren biltzar nazionalera joatera animatu zuen, non Macarthur sindikatuko exekutibo nazionalerako hautatua izan zen lehen emakumea bihurtu zen.

 Familia-bizitza 
Macarthur 1880ko abuztuaren 13an jaio zen Glasgown. John Duncan Macarthur, oihal-negozio baten jabea, eta Anne Elizabeth Martin, Glasgowko Bigarren Hezkuntzako Emakumeen Eskolara joan zen eta, eskolako aldizkaria argitaratu ondoren, denbora osoko idazlea izan nahi zuela erabaki zuen. Glasgown ikasketak egin ondoren, denbora bat eman zuen Alemanian ikasten, Eskoziara itzuli aurretik, aitarentzat lan egiteko, kontulari gisa.

Politikoki aktiboa izan ondoren, Mary William Crawford Anderson Alderdi Laborista Independentearen batzorde exekutiboko presidentearekin ezkondu zen 1911n, lehen aldiz proposatu eta hamar urtera. Lehen semea 1913an hil zitzaion, eta alaba, Anne Elizabeth, 1915ean. William lau urte geroago hil zen 1918an gripearen izurritearen ondorioz. Maria bera minbiziak jota hil zen bi urteren ondoren, Golders Greenen, Londresen, 1921eko urtarrilaren 1ean, 40 urte zituela.

 Aktibismo sindikala 
1903an Macarthur Londresera joan zen eta Emakumeen Sindikatuen Ligako idazkari bihurtu zen. Botoaren aldeko borrokan jardun zuen, eta NUWSS eta WSPUkoen aurka egin zuen erabat, frankizia emakume-talde jakin batzuei bakarrik ematea onartzeko prest baitzeuden. Macarthurrek uste zuen frankizia mugatu batek kalte egingo ziola langile-klaseari, eta beldur zen ez ote zuen helduen erabateko bozketaren aurka egingo.

Emakumeen Sindikatuen Ligak lanbide desberdinetako emakumeen sindikatuak batu zituen, klase mistoko kide batzuk barne. Hainbat klase eta erakundetan afiliatutako ekintzaileen helburu kontrajarriek eragotzi egin zioten ligari Sindikatuen Kongresuan afiliatzea.

Gatazka hau konpontzeko Macarthurrek Emakume Langileen Federazio Nazionala sortu zuen 1906an. Federazioaren eredua sindikatu orokor bat zen, «emakume guztiei irekia, antolatu gabeko lanbideetan edo beren sindikatu egokian onartu ez zirenetan». Federazio hau National Union of General Workers (UK) baino lehenagokoa da — 1921ean sortua —, eta emakumeek eta emakumeentzat zuzentzen dute.

Oro har, Macarthurrek sufragio unibertsalaren posizioa aukeratu zuen, ikuspegi gradualisten ordez, bai mugimendu sindikalaren barruan, bai emakumearen eskubideen aldeko mugimenduaren barruan. «Mary Macarthurrek adierazi zuen emakumeek gizonen baldintza berberetarako eskubidea izango balute, emakume langileen %5 baino gutxiago izango liratekeela hautagarriak». (Tony Cliff quoting the Proceedings, National Women 's Trade Union League, AEB (1919), 29. or.)

Macarthurrek Exhibition of Sweated Industries-en parte hartu zuen 1905ean eta Britainia Handiko National Anti-Sweating League-ren sorreran 1906an. Hurrengo urtean Women Worker sortu zuen, emakume sindikalistentzako hilabetekaria. Ondoren, 1908an, difteriarekin ospitalean sei aste eman ondoren, bere ikerketaren emaitzak aurkeztu zituen — hiriburuko gunerik pobreenetan —, etxean lan egiten zuten emakumeekin, etxeko lanari buruzko komunisten Komite Hautatuaren Etxera.

Gutxieneko soldataren lege forma bat, 1909ko Merkataritza Batzarraren Akta, aktibismoak eta Macarthurrek eta beste batzuek bildu zuten ebidentziak eta berak presionatu zituen aldaketek onartu zuten azkenean. 1909an The New York Times-ek Macarthur-i buruzko artikulu bat argitaratu zuen, garai hartan eta Atlantikoaren beste aldean emakumeen mugimenduan zeuden dibisioetako batzuen testigantza ematen duena.
1910ean, Cradley Heatheko kate-fabrikatzaileek borroka bat irabazi zuten soldata justua jasotzeko eskubidea ezartzeko, 10 asteko greba baten ondoren. Garaipen historiko horrek milaka langileren bizitzak aldatu zituen, «gose-soldatak» baino ezer gutxi gehiago irabazten baitzuten. Macarthur izan zen katean fabrikatzen zituzten emakumeak gidatu zituen sindikalista, soldata hobea lortzeko borrokan. Emakumeen diru-sarrerei dagokienez, Macarthurrek esan zuen «emakumeak ez daudela antolatuta gaizki ordainduta daudelako, eta gaizki ordainduta antolatuta ez daudelako». Gatazka 1910eko urriaren 22an amaitu zen, enplegatzaileetako azkenak gutxieneko soldata ordaintzea onartu zuenean. Cradley Heath Workers 'Institute 1910eko greba-funtsetik soberan zegoen diruarekin finantzatu zen.

Cradley Heathen antolatzaile gisa lortutako ospea zela eta, Macarthur berehala bidali zuten 1911ko abuztuan, Bermondseyko altxamendua hasi zenean. 1911. urtearen hasieran, Ada Salterrek Emakumeen Lan Ligako (WLL) adar bat sortu zuen Bermondseyn, eta emakumeak biltzen zituen Macarthurreko NFWWrako bertako janari eta edari lantegietan. Abuztuan, ezagutzen den beroenetako batean, lantegi horietako batzuetako baldintza izugarriak jasanezinak bihurtu ziren, eta 14.000 emakumek greba utzi zuten bat-batean 22 lantegitan. Hau Bermondseyko altxamendua izan zen. Salterrek inspiratuta, Macarthur izan zen grebak antolatu zituena, negoziazioak zuzendu zituena eta gaizki ordaindutako emakumeentzat garaipen historikoa ziurtatu zuena. Puntu gorena mitin masibo bat izan zen Southwark parkean, non Macarthurren oratorioa Sylvia Pankhurst, Charlotte Despard eta George Lansburyk babestu zuten. 1911n, Macarthur William Crawford Andersonekin ezkondu zen, Alderdi Laboristako batzorde exekutiboko presidentea, 1914tik 1918ra Sheffieldeko Attercliffe dibisioko kidea izan zena.

 Katuaren eta Saguaren Legea eta gerra-ahalegina 
1913ko abuztuan, Gobernuaren Presoen Legeari — gaixotasunagatiko aldi baterako alta — erantzunez, zeinaren bidez gose-greban zeuden presoak askatuko baitziren aktibo egoteko ahulegi zeudenean eta aktibo egon bezain laster berriro atxilotzea ahalbidetzen baitzuen, Macarthurrek ordezkaritza batean parte hartu zuen Barne Idazkariarekin, Reginald McKennarekin, biltzeko eta Katuaren eta Saguaren Legea eztabaidatzeko.

McKennak ez zuen haiekin hitz egin nahi izan, eta emakumeek Komunen Ganbera uzteari uko egin ziotenean, Macarthur eta Margaret McMillan fisikoki kanporatu zituzten, eta Evelyn Sharp eta Emmeline Pethick-Lawrence atxilotu eta Hollowayko espetxera bidali zituzten. Gerraren aurka zegoen arren, Macarthur Lan Ministerioko emakumeen enpleguari buruzko batzorde zentraleko idazkari bihurtu zen.

 Stourbridgeko 1919ko Parlamentu-hauteskundeak 
1918ko Representation of the People Act delakoak hogeita hamar urtetik gorako emakumeei eskubideak eman ondoren, eta 1918ko Legebiltzarraren Legeak (Emakumearen Kalifikazioa) emakumeei Parlamenturako hautagai gisa aurkezteko aukera eman ondoren, Macarthur Alderdi Laboristako hautagai gisa aurkeztu zen Stourbridge konderriko hauteskunde-barruti sortu berrian, Worcestershire, 1919ko abenduaren 14ko hauteskunde orokorretan. Hau hauteskunde-barruti handi bat zen, Halesowen, Oldbury, Cradley eta Warley Woods barne zituena. Ez zuen barne hartzen Cradley Heath aldea, non kate-fabrikatzaileen eztabaida zuzendu zuen.

Itzuli zen ofizialak behin eta berriz esan zuen ezkonduta zegoela, W.C. Anderson jauna. Diputatu liberal defendatzailea John Wilson zen, Oldburyko Albright y Wilson produktu kimikoen enpresako zuzendaria. Alderdi Nazional Demokratiko eta Laboristako Victor Fisher ere aurka agertu zitzaion, koalizioaren babesa baitzuen, sindikalisten finantzaketa sekretua, eta bereziki gehiegizkoa zen kanpaina bat egin zuen. Kanpainan zehar, John Davison Smethwicken hautagai laboristarekin lankidetza estuan lan egin zuen, Christabel Pankhurst garaitzeko, zeina koalizioko Laboristaren hautagai gisa aurkeztu baitzen unionisten babesarekin. Macarthur garaitua izan zen, antzinako hautagai gehienak bezala, bere senarra, William Anderson barne, Sheffield, Attercliffe defendatzen zuena.

Macarthurrek bere lana egiten jarraitu zuen Emakumeen Sindikatuen Ligarekin, eta zeregin garrantzitsua izan zuen Sindikatuen Kongresuko emakumeen atal bihurtzeko.

 Legatua 
Macarthur-en oroitzapenezko erakusketa bat ikusgai dago Cradley Heath-eko Langileen Institutuan, Herrialde Beltzeko Museo Bizidunean berreraiki dena.

Mary Macarthur Beka Funtsa eta Mary Macarthur Hezkuntza Fideikomisoa 1922an eta 1968an ezarri ziren, hurrenez hurren, «emakume langileen hezkuntza-aukeretan aurrera egiteko» helburuarekin. Sariak Mary Macarthur, Emma Paterson, Emilia Dilke eta Jessie Stephen «sindikalismoaren aitzindarien» omenez ematen dira. Bere aktiboak TUCeko Hezkuntza Fideikomisoetara transferitu ziren 2010ean.

Mary Macarthur estatua bat inauguratu zen Mary Macarthur lorategietan Cradley Heath, Mendebaldeko Erdialdeko Lurrak 2012.

2017ko Emakumearen Nazioarteko Egunaren bezperan, plaka urdin bat zabaldu zuten bere etxean, Woodstock Roadeko 42an, Golders Greenen, non bizi zen bere unerik nabarmenenean zegoenean.

Bere izena eta argazkia — eta sufragioa babesten duten beste 58 emakumeenak — Londresko Parliament Squareko Millicent Fawcetten estatuaren zokaloan daude, 2018an inauguratua.

 Herri-kultura 
Mary Macarthur Townsend Theatre Productions-en aurkeztu zen 2019ko apirilean Rouse Ye Women Rouse Ye Women balada folklorikoaren biran. Horrek Cradley Heath liburutegiko jarduera bat ekarri zuen. Bryony Purduek Macarthurren papera egin zuen Neil Gore eta Rowan Godelen laguntzarekin.

Urtero jaialdi bat antolatzen dute bertako sindikalistek uztailero Cradley Heathen, 1910eko kate-fabrikatzaileen greba ospatzeko.

 Erreferentziak 

 Bibliografia 

 Mary Macarthur 1880-1921 The Working Woman’s Champion RIGHTING THE WRONG By Cathy Hunt (2019)
 Hallam, David J.A. Taking on the Men: the first women parliamentary candies 1918, (Studley 2018). This includes a chapter on her eligion campaign in 1918.
 Graham Taylor, Ada Salter: Pioneer of Ethical Socialism (2016)
 S. Boston, Women Workers and the Trade Unions (1980)
 Margaret Bondfield, A Life's Work (1948)
 M.A. Hamilton, Mary Macarthur (1925)

 Kanpo estekak 

 Cradley Women Chainmakers' Festival
 Votion manifesto
 Spartacus
 Electric Scotland-Women in History of Scots Descent
 Tribune History- gloss
 Article – Margaret Bondfield and Mary Macarthur : their work to organize working women
 Mary’s Manifesto – Eligion Promises to Stourbridge Folk from 1918
 Cradley Heath Workers' Institute at the Black Country Living Museum   .

Kategoria:Glasgowtarrak
Kategoria:Eskoziako feministak
Kategoria:Sufragistak
Kategoria:Emakume politikariak
Kategoria:XIX. mendeko emakumeak
Kategoria:XX. mendeko emakumeak
Kategoria:Emakumeen eskubideen aldeko ekintzaileak
Kategoria:Londresen hildakoak
Kategoria:Emakume sindikalistak