Janie Allan

Janie Allan (Glasgow, 1868ko martxoaren 28a - Invergloy, 1968ko apirilaren 29a) finantzaketa-iturri nagusietako bat izan zen, eta XX. mende hasierako sufragisten mugimendu militanteko aktibista eskoziar bat.

 Lehen urteak eta familia 
Janie Allan Glasgowko familia aberatsean jaio zen, Allan Line ontzi-konpainiaren jabe. Bere aitonak, Alexander Allanek, 1819an sortu zuen enpresa, eta bere aitak, Alexander izeneko Alexander Allanen bost seme-alabetatik gazteenak, konpainiaren Glasgowko operazioen zuzendaritza bere gain hartu zuenerako, lineak ontzi asko zituen, bulego gehigarriak Liverpoolen eta Montrealen, eta Royal Mail kontratu estatubatuarra kendu zion Cunard Lineri.

Bere familiako askok bezala, Allanek iritzi politiko sozialistak zituen eta hiriko txiroei laguntzen zien. Alderdi Laborista Independenteko (ILP) lehen kideetako bat izan zen, eta emakumeen sufragioko gaiak jasotzen zituen zutabe bat argitaratu zuen Forward egunkari sozialistarentzat.

 Mugimendu sufragista 
1902ko maiatzean, Allanek paper erabakigarria izan zuen Glasgowko adarraren birfundazioan, Emakumeen Sufragiorako Elkarte Nazionalarena, Glasgowko Emakumeen Sufragiorako Elkartearena eta Eskoziako Mendebaldearena (GWSAWS), eta batzorde exekutiboko kide izan zen. Laguntza finantzario garrantzitsua izan zen, eta GWSAWSeko lehendakariordeetako batek Emakumeen Sufragioko Sozietateen Batasun Nazionaleko (NUWSS) batzordean kargu bat hartu zuen 1903an, afiliatu ondoren elkartea ordezkatzeko.

1906an, Allan ikusleen artean zegoen Teresa Billington-Greigek — urte hasieran Londresen egindako protesta baten ondorioz atxilotu eta espetxeratu zutena — Eskozian bira bat egin zuenean, nahiz eta GWSAWSek berak uko egin zion Billington hitz egitera gonbidatzeari. Urte hartako abenduan, Helen Fraser-en hitzaldi batean parte hartu zuen, eta bertan Emakumeen Batasun Sozial eta Politikoaren (WSPU) printzipio militanteak azaldu zituen. 1907an, GWSAWS indarkeriarik gabeko taldea behar bezain eraginkorra ez zelako kezkaturik, Allanek bere batzorde exekutiboari uko egin zion eta WSPUrekin bat egin zuen, 1909ra arte GWSAWSekin zuen harpidetza mantendu zuen arren.

Hurrengo urteetan, Allanek 350 libera esterlina (36.000 libera esterlina, gutxi gorabehera, 2019an) eman zizkion funtsetan Munduko Futbol Batasun Sindikalari (USP), eta zenbait funts eman zizkion Emakumeen Askatasunaren Ligarako (WFL), USPMtik banandu ondoren. Diru-ekarpenez gain, Allan parte-hartzaile aktiboa izan zen UPMLren aktibismo militantean.

 Espetxeratzea eta behartutako elikadura 
1912ko martxoaren hasieran, 100 pertsona baino gehiagorekin batera, Londreseko erdigunean leihoak hausteagatik egindako protesta batean parte hartu zuen Allanek. Emakumeek harri eta mailu handiak ezkutatzen zituzten gona azpian, eta, behin posizioan, ekintza koordinatu batean, erakusleihoak suntsitu zituzten Regent Streeten, Oxford Streeten, eta inguruetan. Horren ondoren, emakumeak egonarriz eta patxadaz egon ziren polizia noiz iritsiko zain. Poliziaren arreta beste leku batzuetara desbideratzen ari zen bitartean, Emmeline Pankhurst eta beste hiru moldatu ziren 10 Downing Streetera behar adina hurbiltzeko harriak jaurtitzeko bere lau leihoetatik. Gero, bere kide askorekin batera, Allan atxilotu, epaitu eta lau hilabetera zigortu zuten Hollowayko espetxean.

Haren espetxeratzearen berri zabal eman zuten, eta Glasgowko 10.500 pertsona inguruk eskaera bat sinatu zuten haren askatasunaren aurka protesta egiteko. Bere kide sufragistak, Margaret McPhunek — Hollowayn preso egon zen bi hilabetez 1912an, gobernuaren bulegoko leiho bat hautsi ondoren — "To A Fellow Prisoner (Miss Janie Allan)" izeneko poema idatzi zuen, 1912ko urte berean WSPUren Glasgowko sukurtsalak argitaratutako Holloway Jingles antologian sartu zena.

Kartzelan egon zen bitartean, Allanek bere posizio pribilegiatua erabili zuen bere presoen erosotasun-maila hobetzeko, bere kide sufragistei gozokiak eta fruta banatzea barne. Epaia eman eta bi hilabetera, barrikadak jarri zituen bere ziegako atean, eta hiru gizon erremintadunek hiru ordu laurden inguru behar izan omen zituzten gelara sartzeko. Ekintza honen ondoren, Allanek gose-greba hasi zuen, 1909an Marion Wallace Dunlopek mugimendu sufragistaren artean hasitako protesta modu bat. Hala ere, Dunlopek agintariak osasun arrazoiengatik askatzera behartu ondoren, gobernu britainiarrak behartutako elikadura politika bat sartu zuen, jateari uko egiten zioten sufragista espetxeratuentzat.

Politika horren arabera, Allan indarrez elikatu zuten aste oso batez. Elikadura behartua Emmeline Pankhurst-ek «laido izugarri» gisa deskribatutako froga bat izan zen, eta June Purvis emakumearen historia-adituak bortxaketa modu batekin alderatu du. Geroago lagun bati bidalitako gutun batean, Allanek berak adierazi zuen «Ez nion inola ere aurre egin... hala ere, nire osasunean izandako eragina oso txarra izan zen. Oso emakume indartsua naiz, eta erabat osasuntsua bihotzez eta birikez, baina bost hilabete igaro arte ezin izan nuen ariketaren bat egin, nire ohiko osasunean sentitzen hasi nintzen berriro, bihotzeko nerbioak kaltetu egin zitzaizkidan eta ez nengoen inolako ahaleginik egiteko moduan... Zalantzarik gabe, osasuna hondatu besterik ez du egiten».

1914ko otsailean, elikadura behartua ezarri zen Eskozian Ethel Moorheaden espetxeratzean, Traquair Housetik gertu modu susmagarrian jokatuz ikusi ondoren atxiloketari bortizki aurre egiteagatik. Allan ekintza horren aurkako kanpainaren zati garrantzitsu bat izan zen, eta publikoki protesta egiteaz gain, James Devon Espetxe Medikoetako komisionatuarekin bildu zen, «emakumearen osasuna etengabe kaltetzea» litekeena zela uste zuen metodo baten erabileraren aurka egiteko. Urte hartako ekainean, Allanek kartzelako agintariei idatzi zien Edinburgotik gertu zegoen Whitekirk eliza erre izana Moorheaden tratamenduagatik izan zela, eta Pertheko beste sufragista batzuk, Arabella Scott eta «Frances Gordon» izenez ezagutzen zen emakumea indarrez elikatzen bazituzten, Eskoziara egingo zuten hurrengo errege bisitak protesta «tamalgarriak» ikusiko zituela mehatxu egiten zutela. Eta uztailean, Allanek berriro esku hartu zuen maila gorenean, Frances Parkerren alde, Robert Burnsen lehen etxean sute saiakeragatik espetxeratu ondoren.

 Zergen inguruko protestak 
Allan 1913an eraman zuten epaiketara. Sufragio bidezko ekintza zuzenaz gain, Emakumearen Erresistentzia Fiskaleko Ligan parte hartu zuen, eta horren alde egin zuen, argudiatuz emakumeek ezin zutela bozkatu eta, beraz, legebiltzarrean ez zeudela ordezkatuta, ez zutela zergarik ordaindu behar. Sinesmen horien ondorioz, 1912ko apirilean amaitu zen finantza-ekitaldirako bere diru-sarrera eta inbertsioei buruzko herri-proposamena ordaintzeari uko egin zion. 1913ko martxoaren 1eko epaian, Allanek bere burua defendatu eta argudiatu zuen, emakumeak ez zirenez «pertsonatzat» hartzen Frankizien Legearen arabera, ez zirela «pertsonatzat» hartu behar Finantzen Legearen arabera. Epaileak, James Cullenek, bere aurkako epaia eman zuen eta zera adierazi zuen: «Estatutu [fiskal] hauen interpretazio batean argi geratu da emakumeak ez daudela beren aplikazio-eremutik kanpo».

 St. Andrew's Halls-eko gertakaria 
1914. urtearen hasieran, Allan Emakumeen Batasun Sozial eta Politikoaren (WSPU) antolatzaile nagusietako bat bihurtu zen Eskoziako mendebaldean, egoitza Glasgowen zuela. 1914ko martxoaren 9an, Emmeline Pankhurst, UIPCko buruzagi nazionala, St. Andrew 's Halls hirikoa, eta Allan bertan zegoen. Ethel Moorheadek esan zuen Allanek presentzia zuela bere altuera, edertasun eta lasaitasunagatik. Ekitaldia Pankhurst duela gutxi kartzelatik askatu zutenean gertatu zen, Cat and Mouse Act ("Katuaren eta Saguaren Legea") berriaren baldintzapean, gobernuak sufragisten gose-grebei aurre egiteko sartua. Legearen arabera, behin Pankhurst bere osasun osora itzulita, atxilotu eta berriro espetxeratu behar zuten.

Glasgowko poliziak hitzaldi publikoa aprobetxatzea erabaki zuen atxiloketa egiteko. Hala ere, WSPUko aktibistek beren ekintza aurreratu zuten eta euren liderrarentzako segurtasun estaldura handitu zuten, euren mugimenduei buruzko sekretu zorrotz bat aplikatzea eta eszenatokiaren aurrealdean ezkutatutako arantzazko alanbrezko hesi bat eraikitzea barne. Pankhursteko hitzalditik gutxira, 160 polizia inguru sartu ziren aretoan eta eszenatokirantz mugitzen hasi ziren. Aulki eta lorontzi andana batek hartu zituen, eta laster piztu ziren poliziaren eta entzuleen arteko borrokak. Zirrara hartan, emakumeetako batek errebolber bat atera eta sutauts kartutxo batzuk jaurti zituen sabairantz. Polizia atxilotzen saiatu zen, baina neskak ihes egin zuen. Une horretan identifikatu ez bazuten ere, askok adierazi dute Allan zela errebolberra zeraman emakumea, nahiz eta sei hilabetez alferrik saiatu zen poliziaren portaerari buruzko ikerketa publiko bat lortu ondoren.

 Buckingham jauregiko gertakaria 
1914ko maiatzean, Allanek The Suffragette-n deskribatzen zuen maiatzaren 21ean Londresko Buckingham Jauregiko poliziaren basakeriaren aurrean emakumeek zuten ausardiaz entzundakoa, eta nola tratu gogorrak jarraitu zuen gero Hyde Park-eko komisarian.

 Azken urteak 
Lehen Mundu Gerra hasi zenean, 1914an, WSPUk emakumeen sufragioko jarduerak eten zituen eta gatazkan hitzartutako ahalegin nazional bat babestu zuen. Allanek diru kopuru handia eman zien 1914an Flora Murrayri eta Louisa Garrett Andersoni Emakumeen Ospitalea sortzeko.

1923an, Emakumea Zaintzeko Batzordeko buru izan zen, eta agintari publikoek emakumeekiko zituzten jarrerei buruzko informazioa ematen jarraitu zuen. Horrez gain, Eskoziako Emakumearen Ofizioen Kontseiluan parte hartu zuen 20 urtez. Allan 1968ko apirilean hil zen Invergloyko bere etxean, Eskoziako Lur Garaietako Spean Bridgetik gertu, 100 urte bete eta hilabetera.

 Erreferentziak 

 Bibliografia 

 Allan, Janie (1914). Various letters and press cuttings concerning the arrests of Janet Parker and Arabella Scott and the forcible feeding of women prisoners. Dated June 16 to July 27, 1914. National Library of Scotland, Acc. 4498/2.
  Crawford, Elizabeth (2001). The Women's Suffrage Movement: A Reference Guide 1866-1928 (en inglés). Routledge. ISBN 978-0415239264. 
  Ewan, Elizabeth; Innes, Sue; Reynolds, Sîan (2006). The Biographical Dictionary of Scottish Women: From Earliest Times to 2004 (en inglés). Edinburgh University Press Ltd. ISBN 0-7486-1713-2. 

  Leneman, Leah (1993). Martyrs in Our Midst: Dundee, Perth and the Forcible Feeding of Suffragettes (en inglés). Abertay Historical Society. ISBN 978-0900019296. 


  Norquay, Glenda (1995). Voices and Votes: A Literary Anthology of the Women's Suffrage Campaign (en inglés). Mánchester University Press. ISBN 0-7190-3975-4. 
  Purvis, June (2002). Emmeline Pankhurst: A Biography (en inglés). Routledge. ISBN 0-415-23978-8. 



Kategoria:Emakume filantropoak
Kategoria:Eskoziako kazetariak
Kategoria:Eskoziako feministak
Kategoria:XIX. mendeko emakumeak
Kategoria:XX. mendeko emakumeak
Kategoria:Sufragistak
Kategoria:Glasgowtarrak
Kategoria:Emakumeen eskubideen aldeko ekintzaileak
Kategoria:Eskoziako idazleak