Palazzo del Sedile (Matera)

Palazzo del Sedile Izen bereko plazan kokatutako Matera hiriko (Italia) jauregia da, hiriko administrazioko palazzo pubblico izan zena, 20. mendetik kultura jardueretarako erabilia.

 Historia 
Materan, Napoliko Erresumako hiri gisa, udal parlamentua zen erakunde politiko gorena eta Sedile izeneko egoitzan zuen egoitza. Jauregiari "Portico" edo "Tocco" ere deitzen zitzaion eta hiriko administrazioan rola zuten Curia eta Fratria batzarren bilerak hartzen zituen. 

Izatez Sedile bat baino gehiago izan ziren. Lehenengoa katedralaren plazan zegoen, non batzarrak egiten ziren, eta kantzelaritza (Cancelleria) izeneko buruzagitzak, berriz, Tuccio de Scalzonis eta Moro familiaren etxeetan zuen tokia.

Hala ere, banaketa hau kudeatzea zaila bihurtu zen, eta beraz, ohiko egoitza berria (udaletxea) eraikitzen ari zen bitartean, Sedileak Sant'Eustachio eliza okupatu zuen izen bereko auzoan. 1575ean, geroztik ezagutzen den palazzoa hiriko harresien ondoan eraiki zen, Juso izeneko atearen eta San Frantzisko muinoaren artean, Piazza Maggiore zenean, zeina gerora Piazza del Sedileko bilakatu den.

1965ean, Niccolò Piccinniren izena duen  BarikoKontserbatorioaren sukurtsal bat ireki zen palazzoan, Egidio Romualdo Duni Materako musikariaren izena jarrita, eta 1969an autonomia lortu zuen. Kontserbatorioaren eboluzioak ekarri du 400 eserlekuko areto bat egotea eraikinean, Materako Udalak eta Basilicata Eskualdeak sustatuta.

 Eraikinaren ezaugarriak 
16. mendean estilo errenazentistan sortu zen, eta 1779an jauregiaren fatxada estilo berea  modernizatu zen.  Hainbat estatuarekin aberastu zuten aurrealde hori: ezkerrean Sant'Eustachio eta eskuinean Sant'Irene (zeinaren oinetan Materako Sassien irudikapena ikus daitekeen), baina azken hau batzuetan Madonna della Bruna hirko zaindariaen estatua bezala identifikatu izan den arren . Pietro Antonio Ridolak, 1857ko Matera hiriaren deskribapen historiko-estatistikoan, dio Madonna della Brunaren estatua jatorriz Sant'Eustachio eta Sant'Irene arteko erdian kokatuta zegoela eta ekaitz batek hondatu zuela  . Beste lau estatua, lau bertute kardinalak irudikatzen dituztenak, nitxoetan jarri zituzten fatxadan. Apaingarriak baino gehiago ziren, administratzaile on baten idealak adierazteko ziren.

Atariko arku handia Pizkunde garaikoa da, eta bi dorrek inguratzen dute, erloju bat eta eguzki-erloju bat dituztenak. Eskuineko sarrerako aretoan, Karlos III.a zaldi gainean irudikatzen duen fresko bat ikus daiteke, eta gangan, Napoliko Erresumaren edertasunak ospatzen dituzten margolanak. 

1840an Kontseiluaren Ganbera esan zioten egitura bat eraiki zen sarrera honen aurrean, baina 1930 inguruan eraitsi zuten.

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

Kategoria:Wikidatako koordenatuak dituzten artikuluak
Kategoria:Italiako palazzo publikoak
Kategoria:Materako eraikinak