Olivetarrak

Olivetarrak, formalki Oliveto mendiko Andre Mariaren Ordena izenez ezagutzen direnak, ordena monastiko bat da. 1313an sortu, eta 1344an izan zen onartua. San Benediktoren araua erabiltzen dute, eta Beneditarren Konfederazioko kide dira, Olivetarren kongregazioa izenez ere ezagutzen dira, baina beneditarrengandik bereizten dira beren abitu zuri eta antolaketa zentralizatuagatik. Post-nominal gisa OSB Oliv erabiltzen dute.

Historia
Sorrera
Olibetarrak 1313an sortu zituen Bernardo Tolomeik (jaiotzez Giovanni Tolomei) Sienako familia nobleetako bere bi lagunekin batera, Patrizio Patrizi eta Ambrogio Piccolomini. Hasieran, ermitau gisa bizi izan ziren Acconako hondakin basatietan. Guido Tarlati Arezzoko gotzainak fundazio gutuna hitzartzearekin batera hasi zen monasterioko bizitza (1319ko martxoaren 26an)Almond, Joseph Cuthbert. "Olivetans." The Catholic Encyclopedia Vol. 11. New York: Robert Appleton Company, 1911. 10 April 2019.

"Olivetar" izena ordenaren jatorrizko baselizaren izenetik dator, Monte Oliveto izendatua Kristoren pasioaren omenez. Monasterioa, geroago, "Monte Oliveto Maggiore" (nagusia) izenez ezagutua izan zen Florentzia, San Gimignano, Napoli eta beste leku batzuetako ondoz ondoko fundazioetatik bereizteko. Ordenaren edo kongregazioaren sortetxea da oraindik.

Jarraitzaile berri batzuk iritsi ondoren, jaiotzen ari zen komunitateak San Benediktoren erregela hartu zuen, eta Klemente VI.a aita santuak onartu zuen 1344an"St Bernard Tolomei & The Congregation of Monte Oliveto", The Benedictine Monks, UK. 1408an, Gregorio XII.ak hustutako Paduako San Justina monasterioa eman zien, beneditarren erreforma arte okupatu zutena.

Erreferentziak