Gelignita

Gelignita lehergai gelatinoso bat da, harrobietan, meatzeetan eta urpeko leherketetan erabili ohi dutena. % 60 nitroglizerina, % 4 nitrozelulosa edo kotoi bolbora, % 8 zerrautsa eta % 28 potasio nitratoa (kresalaren osagaietako bat) da.

Dentsitate handiko dinamita gelatinoso hau, hausteko ahalmen handikoa eta urarekiko erresistentzia bikaina duena, harri oso gogorren leherketan eta uraren presentzia-baldintza gogorretan erabiltzen da. Energia-kontzentrazio handia behar den kasu berezietan ere erabiltzen dute.

Ur-azpiko leherketarako egokia da, bai eta portu-eraikuntzak eraisteko, dragatzeko urpeko indusketak egiteko, kanalak irekitzeko, paldoetarako, zubietarako oinarrietarako, dikeetarako, kai-muturretarako eta beste erabilera batzuetarako ere.

Gelignita 1875ean asmatu zuen Alfred Nobel kimikari suediarrak, dinamitaren asmatzaileak. Dinamita baino egonkorragoa da, baina dinamitak osagai nagusiaren, nitroglizerinaren, "izerditzea" jasan dezakeen bezalaxe. Bere konposizioak erraz moldagarri eta babesik gabe erabiltzeko seguru bihurtzen du, baldin eta lehertzeko gai den ezergatik gertu ez badago.

Lehergai merkeenetako bat, gelignita, poliki-poliki erretzen da eta ezin da lehertu detonagailurik gabe; beraz, modu seguruan gorde daiteke.

Erresuma Batuan gelignita edukitzeak lehergailuen ziurtagiria behar du, udaltzainburuak emana.CITB Construction Ste safety, A13 Statutory Forms Harrobietan eta meatzaritzan erabilera zibil orokorra duenez, historikoki talde irregularrek edo paramilitarrek erabili izan dute, hala nola Mudiad Amddiffyn Cymruk, Behin-behineko Irlandako Armada Errepublikazaleak eta Ulsterko Boluntarioen Indarrak.

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

Kategoria:Lehergai kimikoak
Kategoria:Suediako asmakizunak
Kategoria:1875 zientzian