Gisela Bavariakoa

Gisela Bavariakoa (hungarieraz: bajországi Gizella, alemanez: Gisela von Bayern; Bad Abbach, Bavaria, 980 – Kloster Niedernburg, Bavaria, 1065eko maiatzaren 7a) printzesa, moja, dohatsua eta Hungariako erregina ezkontidea izan zen. Eztebe I.a Hungariako erregearen emaztea eta Emeriko Hungariako printze eta santuaren ama. Henrike II.a Germaniar Erromatar Inperio Santukoa neba nagusia zuen.

 Bizitza 
ezkerrera|thumb|Gisela Bavariakoa
984 urte inguruan jaio zen Gisela. Gurasoak Henrike II.a Bavariako dukea eta Gisela Burgundiakoa (Isabela) izan ziren. Alaba nagusia izan zen. 995. urtean Henrike liskarzalea hil zen, eta bere seme nagusia, Henrike ere deitua, dukerria kontrolatzeaz arduratu zen eta bere auzokide hurbilenekin, hungariarrekin, negoziatzen hasi zen. Horrela, Gisela emaztetzat hartu zuen Eztebe I.ak 996an, Scheyern abadian, Bavariako lurretan. Ezkontza hau germaniar familia inperial baten eta ekialdeko monarka "barbaro" baten arteko lehen batasuna izan zen, enperadoreak ordura arte ez baitziren poloniar, txekiar, hungariar edo eslaviarren ahaide izan. 1000. eta 1007. urteen artean, hainbat seme-alaba izan zituen, horien artean, Oton izeneko bat (Oton I.a Germaniako Erromatar Inperio Santuko enperadore izan zen arbasoaren omenez), txikia zela hil zena, eta Emeriko izeneko beste bat (hasiera batean Enrike izatekoa zen, baina izena desitxuratu egin zen eta Emeriko bezala bukatu zen Hungariako lurretan, horrela izen guztiz berria sortuta), Otondar dinastiako bere senideen omenez.thumb|ezkerrera|San Ezteberen eta emazte Gisela Bavariakoaren beatoaren estatua, Veszprém hirian, Hungarian

XI. mendearen hasieran, Hungariako kristautasunaren sustatzaile nagusietako bat izan zen Gisela, eta, horrekin batera, noble eta germaniar elizgizon ugari heldu zen Hungariako erresumara, kristautasuna garatzen laguntzeko. Kronikek diotenez, Gisela Veszprém hirian bizi izan zen askotan, eta handik hurbil mantendu zituen bere apaizak. Tradizioaren arabera, hortaz, hiri horretako apezpikuak erresumako erregina ezkontideak koroatzeko eskubidea lortu zuen. 1031. urtean, bere seme bakarra, San Emeriko, Hungariako tronuaren oinordeko bakarra, ehizaldi batean hil zen basurde batek eraso egin zionean. Gertaera horrek ondorio izugarriak ekarri zizkion San Ezteberi, gero eta erlijiosoagoa bihurtu eta gobernutik aldendua. Kronikek San Eztebenen lehengusu Vazul aipatzen dute, monarkaren aurka atentatua egiten ahalegindu zena, eta horregatik giltzaperatu zuten. Gertaera sorta nahasi bat gertatu zen: Giselak mezulari bat bidali zuen San Ezteberen agindu bat zeramana atzeman zezan, eta askatu beharrean itsutu egin zuten Vazul. Gertaera horren arrazoiak oraindik ezin izan dira argitu. 

1038. urtean senarra hil ondoren, Petri Hungariako errege berriak, San Ezteberen ilobak, Giselari errege-gortean denbora labur batez egoteko baimena eman zion, azkenean bere jabetzak kendu eta zaintzapean  inguruko hiri batera bidali zuen arte. Horrek, neurri batean, biztanleriaren eta nobleen artean atsekabe handia eragin zuen, eta, ondorioz, 1041. urtean noble hungariarrek Petri Hungariakoa kargutik kendu eta Samuel Aba jarri zuten tronuan, San Ezteberen arrebetako batekin ezkondu zena. Petrik germaniar lurretara ihes egin zuen eta armada inperial batekin itzuli zen, zeinarekin tronuaren usurpatzailea garaitu zuen. 

 Moja eta beato 
1044. urtean Samuel Aba hil ostean, Gisela bere jaioterrira itzuli zen, Passau-ko (Bavaria) Niedernburg komentuan moja bihurtuz. Hantxe bizi izan zen bere azken egunetara arte, komentuko abadesa gisa, 1065. urtera arte.

1975. urtean Paulo VI.ak beatifikatu zuen.
 Erreferentziak 

 Bibliografia 

  Hóman, B.; Szekfű, Gy. (1935). Magyar Történet. Budapest: Király Magyar Egyetemi Nyomda. 

 Kanpo estekak 

Kategoria:Otondarrak
Kategoria:Bavariarrak
Kategoria:Hungariako erregina ezkontideak
Kategoria:Mojak
Kategoria:Emakume santuak