Remedios Montero Martinez

Remedios Montero Martinez (Beamud de la Sierra, Cuenca, 1927 - Valentzia, 2010eko urriaren 24a), Celia izenez ezaguna, gerrillari antifrankista nabarmena izan zen. Espainiako gerrillari bakanetakoa zen, Florián García Velasco, Grande, "Levante eta Aragoiko Gerrilla Taldeko" buruaren lankidea. Bere bizitza Memorias de una guerrillera filmerako inspirazio-iturri izan da, non bere bizitza berreraikitzen den. Gainera, Dulce Chaconen oinarri izan zen La voz dormida idazteko, geroago Benito Zambranok zuzendutako izen bereko filma egin zen eleberria.

 Biografia 

 Lehen urteak eta Espainiako Gerra Zibila 
Bere gurasoak Remedios Martínez eta Eustaquio Montero ziren. Bera basozaina zenez, Cuencako pinudien erdiko etxe batean bizi ziren. Langileen Batasun Orokorra (UGT) sindikatuko kidea zen.

Gerra zibila amaitu zenean gerrillareien bitartekari lanetan aritu zen Esperanza Martinez Garcia, eta bere bi ahizpekin batera. Errepresioa gogortu zelarik, Agrupación Guerrillera de Levante y Aragón-era batu ziren. Remediosekin batera, bere aita Eustaquio Montero Cotillas eta anaia Fernando "Luis", 18 urtekoa, aipaturiko Esperanza Martínez, Sole, 21 urtekoa, eta ahizpak, Amadora, Rosita, eta Angela, Blanca, 19 eta 17 urtekoa, hurrenez hurren. Aita ere gerrillan sartu zen.

Gerrillan aita eta anaia galdu zituen. Azken hau Guardia Zibilek gerrillari plantak eginez burututako segada batean erail zuten. Hori bereziki tragikoa izan zen idazlearentzat. Gertakaria bere memorietan jaso zuen.

 Maki aldia eta erbestealdia 
Bere lehen erbestealdia mendira ihes egin eta maki-etara batu zenean hasi zen. Gerrilla bere unerik baxuenetan bizi zen Gerra Zibila amaitu zenetik, eta mendilerroan zeudenen helburua bizirik irautea baino ez zen. Bertan jarraitu zuen 1949tik 1952ra beste gerrillari batzuekin batera. Urte horietan ezagutu zuen bere bikotekidea, Florian Garcia “Handia”.

Sei urte geroago, Frantziatik jaso zuten gerrilla osoa erretiratzeko agindua. Celiak mendia utzi eta berriz erbesteratu zen, oraingoan Parisen, non espainiarren askatasunaren alde borrokan jarraitu zuen.

 Espainiara itzulera 
Alderdi Komunistaren eskutik misio klandestino batean itzuli zen Espainiara. Salamancan aurkitu zuten eta atxilotu bezala Madrilera eraman zuten, bertan torturatu eta espetxeratu zutelarik. Hartu zituen kolpeak hain izan ziren larriak, seme-alabarik izatea eragotzi ziotela. Zortzi urte eman zituen espetxean, eta bertan jaso zuen bere lankidea hilda zegoelako albiste faltsua.

Espetxetik atera zenean, erbestera itzuli zen. Pasaporte faltsu bat eskuratu, Parisera joan eta handik Pragara misio ofizialean. Han Florianekin topo egin zuen berriro. Gertaera horrek garrantzi handia izan zuen bientzat, biek uste baitzuten bestea hilda zegoela. Pragan ezkondu ziren.

1978an, Franco hil ondorengo trantsizioan, itzuli ziren biak Espainiara eta Valentzian finkatu zuten bizilekua. 2010eko urriaren 24an hil zen Celia, bere lankide eta laguna hil eta urtebete eskasera.

 Erreferentziak 

 Bibliografia 

 La memoria reprimida. Maquisen ahozko istorioak. Jose Antonio Vidal Castaño. Universitat de Valènciaren argitalpenak (PUV) 2004.
 Historia de Celia. Recuerdos de una guerrillera antifascista. Remedios Montero.
 Más allá de la utopía: Agrupación Guerrillera de Levante. Fernanda Romeu Alfaro. Gaztela-Mantxako Unibertsitatearen argitalpenak.
 Mujeres encarceladas: la prisión de Ventas, de la República al franquismo 1931-1941, Fernando Hernandez Holgado. Marcial Pons Historia Ikasketak.

 Kanpo estekak 

 Heriotza Remedios Montero "Celia" El País

 Heriotza Remedios "Celia" PCEML   .

 Celia gerrillaria hil da

Kategoria:1927ko jaiotzak
Kategoria:2010eko heriotzak
Kategoria:Cuenca probintziako jendea
Kategoria:Valentzian hildakoak
Kategoria:Emakumea
Kategoria:Emakume gerrillariak
Kategoria:Diktadura frankistaren errepresioaren biktimak
Kategoria:Makiak