Alexandra Adler

Alexandra Adler (Viena, 1901eko irailaren 24a - New York, 2001eko urtarrilaren 4a) austriar  neurologoa  izan zen,  eta ekarpen garrantzitsuak egin zizkion trauma osteko estresaren azterketari.  Alfred Adler psikoanalistaren alaba, bere ekarpenak sistematizatzen lagundu zuen. 

 Ibilbidea 
Alexandra Adlerrek Vienako Unibertsitatean osatu zituen medikuntza ikasketak 1926an, eta ondoren psikiatrian espezializatu zen Vienako Unibertsitateko Ospitale neuropsikiatrikoan. 1935ean Estatu Batuetara emigratu zuen eta bertan Harvard Medical School-en neurologia irakasle bezala lan egin zuen. 1935ean ere, Journal of Psychology aldizkaria sortu zuen. 1938an, Adler bere aitaren izena daraman Alfred Adler Klinikako zuzendari mediko bihurtu zen. Adler bere aitaren teoriaren interprete nagusietako bat izan zen, eta bertan banakako psikologiari buruzko teoria asko argitaratu zituen. 1946an New York University College of Medicine-ko psikiatria sailean sartu zen, eta bertan irakasle bihurtu zen 1969an. Hil zenean, unibertsitate horretako psikiatria saileko irakasle kliniko emeritua zen. Psikologia Indibidualeko Nazioarteko Elkarteko ohorezko presidentea izan zen.

1959an, Adlerrek Halfdan Gregerson-ekin ezkondu zen, Williams Collegeko dekano ohiarekin. 99 urte bete arte bizi izan zen. 2001eko urtarrilaren 4an hil zen, New Yorken.

 Ikerketa lana 
Psikologia Adleriarraren "sistematizatzaile eta interprete nagusi" gisa deskribatu izan da. 1928tik 1938ra, Alexandra Adlerrek Bostongo Hiri Ospitalean entzefalitis edo entzefalomielitis kasu ezagunen ikerketa bat egin zuen. Ikerketak 100 paziente baino gehiago hartu zituen barne. Ikerketaren helburua gaixotasun horiei buruzko ezagutza ematea zen.

1937an, Alexandra Adler-ek eta Tracy Jackson Putnam-ek esklerosi anizkoitza zuen paziente baten garunean ikerketa bat egin zuten, eta ondorioz, gaixotasunak giza gorputzean nola eragiten duen jakiteko informazio berria lortu zen. Ikerketako ilustrazioak maiz erabiltzen dira literatura medikoan.

1943an, Adlerrek 1942ko Cocoanut Grove gaueko klubeko sutetik bizirik atera zirenak aztertu zituen. Ikerketak aurkitu zuen bizirik atera zirenen % 50ek oraindik trauma eta asaldurak izaten zituztela istripuaren urtebetera. Sintoma horien artean nortasun aldaketak zeuden, hala nola lo falta, antsietatea, errudun sentimendua eta gertaeraren beldurra. Behaketa egin eta fase akutuan zeuden 46 pazienteen jarraipena egin ondoren, bizirik atera zirenek gertatutakoaren zati batzuk baino ez zituztela ezagutzen ikusi zen. Hori estresagatik edo karbono monoxidoaren eraginpean egoteagatik garunean izandako lesio posible baten ondorioz izan zela teorizatu zen. Adler estres post-traumatikoaren nahasmendu gisa ezagutzen denaren dokumentazio zehatza sortu zuen lehen neurologoetako bat izan zen. 

1950eko hamarkadan eta 1960ko hamarkadan zehar, Adlerrek bere aitaren Adleriar psikologiako lana jarraitu zuen eskizofrenia, neurosi eta nortasun-nahasmenduen tratamendu posibleak aztertzeko. Uste zuen hori droga-tratamendu modernoaren, talde-terapiaren eta psikoterapia existentzialista eta erlijiosoen bidez egin zitekeela.

 Lanak 

 Adler, A. (1938). Guiding human misfits; A practical application of individual psychology. New York: Macmillan.
 Adler, A. (1943). Neuropsychiatric complations in victims of Boston's Coconut Grove disaster. Journal of the American Medical Association, 123, 1098-1101.

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

Kategoria:New Yorken hildakoak
Kategoria:Austriako psikiatrak
Kategoria:Austriako juduak
Kategoria:2001eko heriotzak
Kategoria:1901eko jaiotzak
Kategoria:Emakume medikuak
Kategoria:Emakume psikiatrak
Kategoria:Emakume neurozientzialariak
Kategoria:Emakume irakasleak
Kategoria:Emakume ikertzaileak
Kategoria:Emakume zientzialariak