Isabel Saxoniakoa

Isabel Saxoniakoa (alemanez Elisabeth von Sachsen; Dresden, Saxonia, 1830eko otsailaren 4a – Stresa, Italia, 1912ko abuztuaren 14a) Saxoniako printzesa izan zen, Fernando Savoiakoarekin ezkondu zena, Sardiniako erregearen bigarren semearekin. Margarita Teresa Savoiako Italiako erreginaren ama izan zen.

ezkerrera|thumb|Isabel como una niña (Sprincken litografia, 1837).|298x298px
 Bizitza 
Saxoniako hiriburuan, Dresden, jaio zen. Gurasoak  Joan I.a Saxoniako erregea eta Amalia Augusta Bavariako printzesa izan ziren. Aitaren aldeko aitona-amonak Maximiliano Saxoniako printzea eta Karolina Borboi-Parmako printzesa izan ziren. Amaren aldeko aitona-amonak Maximiliano I.a Bavariako erregea eta Karolina Badengo printzesa ziren.

 Ezkontza 
1850. urteko apirilaren 22an, Dresdengo Hirutasun Santuaren Katedralean, Fernando Savoiko printzearekin ezkondu zen, Genovako I. dukearekin, Karlos Alberto Sardiniako erregearen eta Maria Teresa Austria-Toscanako artxidukesaren bigarren semearekin. Bere ezkontza dinastiaren moldaketa izan zen, eta oro har maitasunik gabekoa kontsideratu zen. 

 Ondorengoak 
Bikoteak bi seme-alaba izan zituen:

 Margarita Teresa Savoiakoa (1851-1926), Italiako erregina, Humberto I.a Italiakoarekin ezkontzean.
 Tomas Savoia-Genovakoa (1854-1931), Genoako II.dukea

1855. urteeko otsailaren 10ean, senarra Turinen hil zen, Isabel alargun utzita, 25 urterekin.

 Isilpeko ezkontza eta eragina 
ezkerrera|thumb|Isabel helduaroan.|309x309px
Alarguntasuneko lehen urtea bukatu baino lehen, 1856ko urriaren 4an Nicolas Jose Rapallo Rapalloko markesarekin ezkondu zen berriz. Isilpean ezkondu ziren, beren dolu-aldi ofiziala bukatu baino lehen. Batasun horren berri izan zutenean, eskandalua erabatekoa izan zen, eta bere koinatua, Victor Emanuel II.a Italiako erregea, oso haserretu zen, erbesteratu birtuala agindu zion eta bi seme-alabak ikustea debekatu. Printzesa Turingo gortetik kanporatua izan zen, baina Cavourreko kondearen aholkuari jarraituta, erregeak Nicolas markes bezala onartu zuen, baldintza hauexekin: senar-emazteek gela banandu bat izatea, Isabel senarraren menpekotzat hartzea eta azken hau Errege Jauregian zerbitzu-sarreratik baino ez sartzea. Azkenean, bere seme-alabekin elkartu ahal izan zen berriro.

1882. urtean, bigarren senarrak bere buruaz beste egin zuen. Gorteko zurrumurruek askotan iradoki zuten bere ezkontza zorigaiztokoa zela, eta suizidioak handitu egin zituen istorio horiek. Isabelek ez zuen bigarren ezkontzan seme-alabarik izan.

 Heriotza 
Isabelek apoplexia krisi bat izan zuen 1910. urteean, eta horren ondorioz bere osasuna berehala okertu zen. 1912ko abuztuaren 14an hil zen 82 urte zituela, Stresan, Aintzira Nagusian.

Adinean aurrera egin zuen haurride bakarra izan zen, eta bere neba-ahizpetan azkena izan zen hiltzen.

 Ordenak 

 1871ko apirilaren 26an, Maria Luisa Erreginaren Dama Nobleen Ordenakoa. (Espainiako Erresuma)

 Erreferentziak 

 Bibliografia 
 Jiologí Louda, Michael MacLagan: Lines of Succession. Heraldry of the Royal Families of Europe. Little, Brown and Company, London 1999, ISBN 0-316-84820-4.

 Kanpo estekak 

Kategoria:1912ko heriotzak
Kategoria:1830eko jaiotzak
Kategoria:Emakumea
Kategoria:Printzesak