José Martín Artajo

José Ignacio Martín Artajo Saracho (1932ko ekainaren 8a, Madril – 2005eko apirilaren 15a, Girona) idazle, poeta eta aktibista anarkista izan zen.Stuart Christie, The Anarchist LibraryBiblioteca Nacional de España, Datos BNE Bere familia jatorri politiko garrantzitsukoa zen: bere aita, Alberto Martín Artajo Álvarez, frankismo garaian Espainiako Kanpo Arazoetako ministroa izan zen.Alberto Martín Artajo Álvarez, Wikipedia Hala ere, semeak norabide politiko guztiz kontrakoa hartu zuen eta bere bizitza intelektual eta politikoa erregimen frankistaren aurkako borrokari lotu zitzaion.

Zuzenbidean doktorea izan zen eta Espainiako diplomaziako karrera hasi zuen gaztetan. Espainiako enbaxadan Atenasen lehen idazkari gisa aritu zen, baina 1967an dimisioa aurkeztu zuen koronelen kolpe militarraren ondoren, diktadura frankistarekin zuen lotura instituzionala hautsiz eta bere posizio politiko kritikoa agerian utziz.Stuart Christie, The Anarchist Library Dimisio horrek bere bizitzan inflexio puntu bat markatu zuen eta ordutik aurrera erbeste politikoan bizi izan zen, batez ere Londresen.

Erbestean, mugimendu libertarioarekin eta erresistentzia antifrankistarekin bat egin zuen eta hainbat ekimen politiko eta kulturaletan parte hartu zuen. Bere jardun intelektuala eta politikoa elkarlotuta egon ziren beti eta askatasunaren, erresistentziaren eta botere egituren kritika zorrotzaren aldeko ahots bihurtu zen.

Idazle gisa, eleberriak, prosak eta poesia argitaratu zituen, beti konpromiso sozial eta politiko nabarmenarekin. Bere lanetan Espainiako Gerra Zibila, erbestea, errepresioa eta askatasunaren bilaketa bezalako gaiak jorratu zituen, ikuspegi existentzial eta kritiko batetik. Bere estiloa gordina eta zuzena izan ohi zen eta erbestean bizi izandako esperientziak markatu zuen bere sorkuntza literarioa.

 Lanak 

La desaparición de Porfiria Santillana (1970).

Prosas atroces (1980).

Poesia eta saiakera ugari, erbestean argitaratuak.

 Erreferentziak