Mimeo Revolution

Mimeo Revolution (Mimeografoen Iraultza) 1960ko eta 1970eko hamarkadetako argitalpen alternatiboen gorakadari ingelesez ematen zaion izena da. Edizio hauek tirada txikikoak ziren, zirkuito komertzialetatik kanpo banatzeko, askotan klandestinoki. Argitalpen mota hau azkarra eta merkea zen, ohiko prentsa pribatuaren alternatiba ona beraz.

 Ezaugarriak 
Mimeo argitalpenak nagusiki lan esperimental eta kontrakulturalak ziren. Aldizkari nagusiek bazter utzitako poeta, idazle eta artista askoren espresio leku izan ziren.  

 Hastapenak 
XX mende erdian, AEBetako poesia mugimendu garrantzitsuak horrelako argitalpenak erruz erabili zituen, hala nola Black Mountain Unibertsitatekoak (1940-50 hamarkadetan), haren osteko Beat belaunaldikoak, New Yorkeko Eskolakoak zein San Frantziskoko Pizkundekoak (Kenneth Rexroth, Alan Watts...). Poesia Konkretua deritzan genero esperimentalean ere asko erabili zen.

Garai horretako argitalpen esanguratsuen artean aipa daitezke: 7 Flowers Press (D. A Levy, Charles Bukowski...), Angel Hair (Ted Berrigan...), Beatitude (Allen Ginsberg, William Margolis...), Big Table, "C" Press, Duende, Floating Bear, Fuck You (Ed Sanders, Andy Warhol...), L=A=N=G=U=A=G=E, Little Caesar, Ole', Toothpaste, White Rabbit Press (Jack Spicer...), Wormwood Review (Charles Bukowski, Gregory Corso, William Burroughs, E. E. Cummings...) eta Yugen.

 Hedapena 
1953. urtetik aurrera , Europako Ekialdeko estatu komunistetan samizdat literatura debekatuaren banaketak gorakada izan zuen, mimeografiaren hedapenak lagunduta. Argitalpen horietan sobietar idazle disidente nagusiei adierazpen-askatasuna mugatzearen aurka egiten zen, gobernua gogor kritikatuz. 1970. urtetik aurrera, KGBk eta gobernuak gogor erreprimitu zituen samizdat argitalpenak, harik eta 1985. urtetik aurrera, Mikhail Gorbatxoven glasnost politikari esker, berriz ere zabaldu. 

1960ko hamarkadan hasitako underground komikiek ere mimeografia erabili zuten askotan, argitaletxe handietatik kanpo argitaratu ahal izateko.

 Mimeo iraultza Euskal Herrian 
Mimeografoen hedapen handiena Euskal Herrian 1960ko hamarkadan gertatu zen; hau oso nabarmena izan zen Hegoaldeko talde antifrankisten artean. Baliabide gutxi zuten taldeek limografoa erabiliko zuten (vietnamita bezala ezagunagoa), norberak eraikitzeko errazena baitzen; zortedunek, berriz, Ciclostyl motako makina garestiagoak erabiltzeko aukera izango zuten, askotan apaizen edo Errejimenaren aldeko erakundeetako (JOC, OJE...) kideen konplizitatearekin.

Mimeografia erabili zuten zenbait aldizkari:

 Ekintza (Nafarroa)

 Sustraia (Lekeitio)

 Erreferentziak  

 Kanpo estekak 

Kategoria:Iraultzak motaren arabera
Kategoria:Argitalpengintza