Germs (taldea)

The Germs (euskaraz, "Germenak") Los Angelesko (Kalifornia) estatubatuar punk rock talde bat izan zen, jatorriz 1976tik 1980ra jardun zuena. Darby Crash kantariak, Pat Smear gitarra-jotzaileak, Lorna Doom baxu-jotzaileak eta Don Bolles bateria-jotzaileak osatu zuten formazio "klasikoa". Disko bakarra kaleratu zuten, (GI) izenekoa, 1979an, Joan Jettek ekoitzia, eta Penelope Spheerisen The Decline of Western Civilization ("mendebaldeko zibilizazioaren beherakada") eragin biziko film dokumentalean agertu ziren, Los Angelesko punk mugimenduaren kronika egiten zuena. Taldea Crashek 1980an bere buruaz beste egin ondoren desegin zen. Haien musikak eragina izan zuen ondorengo rock ekitaldi askotan, eta Smearrek ospe handiagoa lortu zuen Nirvana eta Foo Fighters taldeekin arituz.

2005ean, Shane West aktoreak Crashen papera antzeztu zuen What We Do Is Secret ("Egiten duguna sekretua da") film biografikoan. Smear, Doom eta Bollesekin jardun zuen filmaketaren bukaerako festan, eta ondoren, The Germs elkartu ziren, West lider berria zutela. Taldea formazio horrekin mundu osoan zehar ibili zen, 2006ko eta 2008ko Warped Tours-eko emanaldiak barne hartzen zituena.

 Historia 

 Sorrera 
Crashek (jaiotzez, Jan Paul Beahm) eta Smearrek (jaiotzez, Georg Ruthenberg) talde bat sortzea erabaki zuten, Los Angelesko University High Schooletik kaleratuak izan ondoren, portaera antisozialarengatik, itxuraz ikaskideengan "kontrol mentala" erabiltzeagatik. Beren jatorrizko izena Sofistifuck and the Revlon Spam Queens zen, baina izena laburtu behar izan zuten, hainbeste letra elastiko batean ezin zelako paratu. Lehen taldea (hipotetikoa hasieran) Beahm (Bobby Pyn izen-deiturez ezaguna, eta geroago Darby Crash) ahotsean, Ruthenberg (Pat Smear izenarekin) gitarran, Dinky (Diana Grant) izeneko kide goiztiarra baxuan eta Michelle Baer bateria jotzen izan ziren. Talde horrek ez zuen inoiz zuzeneko emanaldirik eskaini.

1976ko apirilean, taldeak Lorna Doom (Teresa Ryan jaioa) gehitu zuen baxuan, Dottie Danger trantsizioko kidearekin (geroago The Go-Go's taldeko Belinda Carlisle gisa ospetsua) baterian. Carlislek ez zuen inoiz taldearekin jo, mononukleosiak jota egon baitzen denboraldi luze batez. Donna Rhia (Becky Barton) lagunak ordezkatu zuen: hiru kontzertu eman zituen eta beren lehen singlean aritu. Carlisle taldearen lagun eta laguntzaile izaten segitu zuen (Germicide: Live at the Whiskey grabazioan taldea aurkezten entzun daiteke, Kim Fowleyk ekoitzia), eta soilik alde egin zuen, The Go-Go's haren talde berria ezaguna egiten ari zelako eta, berak esan zuen bezala, "benetan asaldatu ninduen hor zebilen heroinak". Nickey Beat, Los Angelesko hainbat talde aipagarritakoa —Weirdos barne—, baterian ere jardun zen denbora batez.

Taldearen lehen zuzeneko emanaldia Orpheum Theater antzokian izan zen, Sunset Stripeko 99 eserlekuko lokala, orduan inkorporatu gabeko West Hollywood eremuan, Kalifornian (geroago Book Soup kokalekua). Smearrek gogoratu zuenez, "Zarata egin genuen. Darbyk mikroa kakahuete gurinezko poto batean sartu zuen. Ausarta izan zen, ez genuen ez kanturik ez ezer! Lornak barruan zeramatzan prakak, eta Darbyk erregaliza gorriz estali zuen bere burua... bost minutuz zarata egin genuen, bota gintuzten arte"."Watt and Mascis on Germs tribute". Hootpage.com. Retrieved July 27, 2011.

The Germsek Iggy Pop, David Bowie, Ramones, The Runaways, Sex Pistols eta New York Dolls taldeen eragin musikalak hartu zituen hastapenetan. Hasieratik bertatik, Smear izan zen musika-eskarmentua zuen kide bakarra: lehen emanaldietan, Doomek hatz bat baxuko trasteetan gora eta behera irristatzen zuen; Rhiak, oro har, danborrean kolpe minimo bat mantentzen zuen, aldizka, zinbal bat joz.

Taldekideek osatutako jendetza amorratuak markatu ohi zituen lehen emanaldiak. Horren ondorioz, beren kontzertuak nabarmenak izan ziren iskanbilatsuak izateagatik eta, normalean, istiluak gertatzen ziren.

 Grabazioak 
Lehendabiziko singlea, Forming, Smearren familiaren garajeko bi pistako Sony bobina irekidun grabagailu batekin grabatu zen, eta prentsatze-estudiotik itzuli zitzaien, azalean inprimatuta, "grabazio honek belarriko minbizia eragin dezake" zioen ohar batekin, taldearen atsekaberako. 1977ko uztailean kaleratu zuten What? zigiluan. Singleak A aldean emanaldi kaotiko baina baleko bat zeukan, eta B aldean, Sexboyren zuzeneko grabazio zikin bat aurkezten zituen, Roxyn grabatua, Cheech and Chongen Up in Smoke filmerako. Kanta ez zen filmean erabili, ezta taldea ere. Filmeko Battle of the Bandsen sekuentziarako zuzenean jotzeko deia jaso ez zuen talde bakarra izan ziren, agian The Germsen Roxy emanaldi xelebreak gidoirik gabeko janari borroka bat aurkeztu zuelako.

Beren ibilbidean zehar, zuzeneko talde kaotiko fama izan zuten. Crash askotan iristen zen eszenatokira drogek ia menperatuta, leku guztietan kantattzen zuen, mikrofonorako salbu eta, kantean artean, entzuleei iseka egiten zien; hala ere, zuzeneko emanaldi biziak eta gero eta musikalagoak eman zituzten. Beste taldekideak antzeko arazoez harrotu ziren: kritika garaikide askok eszenatokian zorabioak, ez hanka eta ez buru moduko jokaerak eta mozkorraldien ondoriozko gorakoak aipatu zituzten. Zaleek ikuskizunaren parte gisa ikusten zuten hori eta, hain zuzen, halaxe aurkeztu zuen taldeak, baita botilak apurtu eta kristalean biraka zebiltzanean ere, musika aurrera zihoala.

Smear talentu eta jario handiko artista zela zabaldu zen; askoz geroago, Crash hil ondoren, kritikariek haren letrak arte poetiko gisa aitortu zituzten azkenean. Krasken ahotsak moldatzen hasiak ziren The Screamers taldeko Tomata DuPlenty kantariaren estiloaren inguruan. Taldearen azken soinuan beste eragin indartsu bat Zolar X izan zen, Los Angeles inguruan ezaguna zen glam rock taldea (1972 inguru – 1980). Crash eta Smear The Germs sortu baino lehenagotik, talde haren jarraitzaile sutsuak ziren, eta (historikoki punkaren aurreko) Zolar X-en tempo azkarrak eta gitarra tonu gordina The Germsen ondorengo grabazioetan lortutako soinuaren antzekoak ziren.

The Germsek bi single (txandakako kantekin), albumaren luzerako maketa saio bat eta iraupen luzeko LP bat, (GI) izenekoa, grabatu zituzten, bakoitza aurrekoa baino zentratuagoa eta indartsuagoa. Crash, jokabide aldrebesekoa izan arren, kantagile bikaintzat hartua izan zen gehienetan (kritikari garaikide batek "hiztegiaren hustugile" moduan deskribatu zuen), eta Smear, Doom eta Bollesek osatutako azken taldea mundu mailako rock talde bihurtua zen (GI)-ren grabazioaren bidez; horrek LA Weeklyko kritikari bat honakoa idaztera bultzatu zuen performance baten berri ematean: "Album horrek irteera-zauriak uzten ditu". Hardcore punkaren lehen diskoetako bat kontsideratzen da, eta punk rock zaleen artean ospe ia-mitikoa du. Diskoa Runaways taldeko Joan Jettek ekoitzi zuen: haren kopia europar batzuek Donny Rose ere kreditatu zuten teklatuetan (Shut Down kanta zuzenean grabatu zuten estudioan eta piano melodiko kementsua zeukan). The Germs Spheerisen The Decline of Western Civilization film dokumentalean agertu ziren, X, Black Flag, Fear, Circle Jerks, Alice Bag Band eta Catholic Disciplinerekin batera.

(GI) estudioko beren disko bakarra Slash Recordsen kaleratu ostean, taldeak sei kanta original grabatu zituen Jack Nitzsche ekoizlearekin, Cruising filmaren soinu bandarako —protagonista Al Pacino zen—. Doom-ek bat idatzi zuen. Haietako batek bakarrik, Lion's Share ("Lehoiaren partea") amaitu zuen Columbiako soinu-bandaren albumean. Filmeko minutu batez agertu zen, gutxi gorabehera, klub sadomasokista bateko bideo-kabina bateko hilketa-eszena batean. Saio horretako beste kanta batzuk ez ziren 1988ko Lion's Share edizio pirata arte agertu, Starwood klubean egin zuten hala-moduzko azken kontzertuko lau kantarekin batera. Cruising saioak, azkenik, (MIA): The Complete Anthology CDan ofizialki argitaratu ziren.

 Desegitea eta Crashen suizidioa 
Taldearen amaiera Crackek Bolles bateria-jotzailea —haren bihurrikeriekin gero eta ezinegon handiagoa zuen— taldetik bota eta lagun eta maitale Rob Henleyrekin ordezkatu zuenean gertatu zen (heroinazalea zen).

Banandu eta handik gutxira, Crashek eta Smearrek iraupen laburreko Darby Crash Band taldea sortu zuten. Circle Jerks taldeko bateria jotzaile Lucky Lehrer taldean sartu zen lehen zuzeneko emanaldiaren bezperan (sarrera guztiak agortu ziren), soinu proba batean, Darbyk haiekin entseatu zuen bateria bota zuenean. Taldeak, Smearrek deskribatu zuenez, "The Germs bezalakoak, baina taldekide okerragoekin", kontzertu banaka batzuk soilik eman zituen, banandu aurretik harrera epela izan zuen.

Handik gutxira, Crash Smearrekin harremanetan jarri zen, The Germsen "berrelkartze" ikuskizun bati buruz, bertako giroko punkentzat "punka perspektiban jartzeko" beharrezkoa zela aldarrikatuz. Hala ere, Smearrek esan zuen Crackek pribatuan esan ziola heroinagatik dirua irabazi nahi zuela, horrekin bere buruaz beste egiteko. Crackek iraganean egoera hori askotan deskribatua zuenez, Smearrek ez zuen serio hartu."Watt and Mascis on Germs tribute". Hootpage.com. Retrieved July 27, 2011.

1980ko abenduaren 3an, Starwooden, sarrera guztiak agortuta zeudela, The Germs birbatuaren azken zuzeneko ikuskizuna izan zen, Bolles barne. Une batean, Crackek ikusleen artean harrituta zeuden gazteei zera esan zien: We did this show so you new people could see what it was like when we were around. You're not going to see it again ("Ikuskizun hau egin dugu, jende berriak ikusteko gu jardun ginenean nolakoa zen. Ez duzue berriro ikusiko").  2010eko ekainaren 14an, Rhino Handmadek zuzeneko kontzertu hori ofizialki argitaratu zuen, aurretik osorik eskuragarri ez zegoena, Live at the Starwood Dec. 3, 1980 izenburuarekin. CDarekin batera, kaleratzeak ikuskizunerako jatorrizko kartelaren 8½" × 11"-ko erreplika bat, eskuz idatzitako multzo-zerrendaren kopia bat eta lau orrialdeko fanzine bat ditu, Jonathan Goldek egindako argazki eta oharrekin."Watt and Mascis on Germs tribute". Hootpage.com. Retrieved July 27, 2011.

Crashek bere buruaz beste egin zuen 1980ko abenduaren 7an, 22 urte zituela. Garai hartan ez en jakinarazi heroina gehiegi hartu zuela Casey Cola Hopkins lagun minarekin egindako suizidio itun batean: hura bizirik irten zen, ordea. Geroago, behin eta berriz esan zuen Crashek ez zuela Casey bizi zedin nahi, ezta azken unean iritziz aldatu eta bere burua salbatzeko asmorik ere. Spin aldizkariaren arabera, iturri apokrifoek diote Crash paretan Here lies Darby Crash ("Hemen datza Darby Crash") idazten saiatu zela, hiltzen ari zen bitartean, baina ez zuela bukatu. Egiaz, ohar labur bat idatzi zion David Bosco Davenporti, honakoa zioena: My life, my leather, my love goes to Bosco ("Nire bizitza, nire larrua, nire maitasuna Boscorentzat da").

The Germsen zaleen girotik kanpo, Crashen heriotzaren albistea, neurri handi batean, hurrengo egunean John Lennonen hilketak histu zuen. Bertako albistegi batek oker jakinarazi zuen Crash somnifero gehiegi hartzeagatik hil zela.

 Ondorengoak 
The Germs amaitu ondoren, Bollesek Los Angelesko beste hainbat talderekin jo zuen, besteak beste, Nervous Gender, 45 Grave, Celebrity Skin eta Ariel Pink. 2009ko udazkenean, Bolles Oblivion punk, mod eta rockeroen web telesaileko aktoreekin elkartu zen.

1993an, Slashek (MIA): The Complete Anthology kaleratu zuen, Pleasant Gehman-en ohar osagarriekin.Jack Rabid (August 3, 1993). "(MIA): The Complete Anthology – The Germs | Songs, Reviews, Credits, Awards". AllMusic. Retrieved June 5, 2015.

Smearrek Nirvanarekin jo zuen bere azken urtean eta, Kurt Cobain hil ondoren, Mike Wattekin, eta gero Foo Fightersekin.

1996an, A Small Circle of Friends izeneko omenezko diskoa argitaratu zen, Watt, Free Kitten, Melvins, Meat Puppets, that dog., L7, the Posies, NOFX, Flea, Gumball eta beste talde batzuekin, Smearrek Hole taldearekin the Holez izenarekin interpretatutako Circle Oneren bertsio batekin batera.

 What We Do Is Secret, berrantolaketak eta Doomen heriotza (2005 - gaur egun) 
The Germsi buruzko film bat, What We Do Is Secret, hainbat urtez egon zen ekoizpenean, eta 2007ko ekainaren 23an mustu zen, Los Angelesko Zinemaldian. Filma 2008ko abuztuaren 8an aretoetara eraman zen, eta protagonista Shane West izan zen, Darby Crashen paperean.

Smear, Doom eta Bollesek The Germs taldea berriz abiatu zuten West kantari zutela. 2006ko Warped Tourrean jo zuten, eta AEBetako klubetan ibili ziren gero, uda hartan, eta berriro 2007an. Warped Tourren 2008ko edizioan egin zuten berriz, Vans Old School Stage jaialdian. Punk rock komunitateko kide batzuk, hala nola Fat Mike eta Jello Biafra, kritiko agertu ziren taldeak Westekin jotzeko hartutako erabakiarekin.

2009ko uztaileko artikulu batean, Bollesek taldeak Lest We Forget: The Sounds of the Germs izeneko kutxa sorta planifikatu baterako material zaharra berriro grabatzeko asmoei buruz hitz egin zuen. Germicide zuzeneko diskoko eta Cruising saioetako kantak berrantolatu zituen taldeak; Darby Crash Bandeko hainbat kanta ere grabatzeko asmoa zuten. Zuzeneko grabazioek, zaharrek zein berriek, osatu behar zuten Bollesek 2010ean kaleratu nahi zuen kutxa-multzoaren gainerakoa. Kanta grabatu berriak The Smashing Pumpkins lider Billy Corgan-en izen gabeko diskoetxe berrian argitaratzekoak ziren. Bi kanta, Out of Time eta Beyond Hurt – Beyond Help, jatorriz Crash eta Smearrek idatzi zituzten Crash hil aurretik, baina ez ziren inoiz grabatu. Kantak Westek ahotsaz berriz grabatzekoak ziren. Westek 2009an utzi zuen taldea.

2013ko abenduan, The Go-Go's taldeko Charlotte Caffeyk baxua jo zuen kontzertu solte baterako, Bill Pat Fear Bartell-en oroitzapenetan, ezin izan baitzuten Doom aurkitu.

2019ko urtarrilaren 16an, Doom bularreko minbiziaren ondorioz hil zen.

 Taldekideak 

Ohiko taldea

 Darby Crash (a.k.a. Jan Paul Beahm) – ahots nagusia (1976–1980; 1980an zendu bere buruaz beste egin zuen)
 Lorna Doom (a.k.a. Teresa Ryan) – baxua (1976–1980, 2005–2009; 2019an zendua)
 Pat Smear (a.k.a. Georg Ruthenberg) – gitarra, ahotsak (1976–1980, 2005–2009, 2013)
 Don Bolles – bateria (1978–1980, 2005–2009, 2013)

Beste partaide ohi batzuk

 Michelle Baer – bateria (1976)
 Dinky (a.k.a. Diana Grant) – baxua (1976)
 Dottie Danger (a.k.a. Belinda Carlisle) – bateria (1977)
 Donna Rhia (a.k.a. Becky Barton) – bateria (1977)
 David Winogrond – bateria (1977)
 Luisa Terrence - bateria (1977)
 Cliff Hanger – bateria (1977–1978)
 D. J. Bonebrake – bateria (1978)
 Nicky Beat (a.k.a. Nickey Alexander) – bateria (1978)
 Rob Henley – bateria (1980)
 John Lorey - bateria (1980)
 Shane West – ahots nagusia (2005–2009, 2013)
 Charlotte Caffey – baxua (2013) 

 Diskografia 

 Estudioko albuma 

 (GI) (1979, Slash Records)

 Singleak eta EPak 

 Forming / Sexboy (live) singlea (1977, What? Records)
 Lexicon Devil zazpi hazbeteko EPa (1978, Slash Records)
 What We Do Is Secret hamabi hazbeteko EPa (1981, Slash Records)
 (DCC) zazpi hazbeteko EPa (1992, Rockville / Gasatanka Records)

 Zuzeneko albumak 

 Germicide (a.k.a. Live at the Whisky, First Show Ever) (1981, Mohawk / Bomp! Records/ROIR)
 Rock 'N' Rule (1986, XEX Records)
 Live at the Starwood 12/3/80 (LP bikoitza, 2019 Rhino Entertainment Company, Run Out Groove) ROGV-080

 Bilduma albumak 

 (MIA): The Complete Anthology (1993, Slash/Rhino Records)Jack Rabid (August 3, 1993). "(MIA): The Complete Anthology – The Germs | Songs, Reviews, Credits, Awards". AllMusic. Retrieved June 5, 2015.
 Media Blitz (1993, Cleopatra Records)

 Bilduma-diskoetako agerpenak 

 Tooth and Nail (1979, Upsetter Records)
 Yes L.A. 12 hazbeteko EPa (1979, Dangerhouse Records)
 Life Is Beautiful So Why Not Eat Health Foods (1981, New Underground Records)
 We're Desperate: The L.A. Scene (1976-79) (1993, Rhino) - "Forming", "Lexicon Devil"

 Soinu-bandetako agerraldiak 

 Cruising (1980, Lorimar Records)
 The Decline of Western Civilization (1980, Slash Records)

 Erreferentziak 

 Irakurgai osagarriak 

 Mullen, Brendan; et al. (2002). Lexicon Devil: The Fast Times eta Short Life of Darby Crash and the Germs. Feral Etxea.  9780922915705.

 Kanpoko loturak 

 Lipton, Shana Ting (2005eko abuztuaren 23a). "Rekindling the Punk Flame" (1/2 orrialdea). Los Angeles Times.
 Adams, Tim (2008ko abuztuak 24). "The Death and Afterlife of an LA punk". The Observer.
Kategoria:Gainbegiratu gabeko itzulpenak