Cate Le Bon

Cate Le Bon (Penboyr, Carmarthenshire, Gales, 1983ko martxoaren 4a) galestar musikari, kantautore eta disko ekoizlea da. Ingelesez eta galesez abesten du. Bakarkako estudioko gutxienez zazpi disko kaleratu ditu, eta Drink (tapoi guztietan estilizatua) musika esperimentaleko bikotearen erdia da Tim Presley bikotekide ohiarekin. Bere izen eszenikoa Simon Le Bon musikari ingelesari egindako omenaldia da.

Disko ekoizle gisa, Deerhunter, John Grant, H. Hawkline, Kurt Vile, Josiah Steinbrick, Wilco, Devendra Banhart eta Horsegirl taldeekin lan egin du Le Bonek.

 Ibilbidea 
Le Bonek 2007ko Erresuma Batuko bakarkako biran Gruff Rhys (Super Furry Animals taldekoa) babestu zuenean lortu zuen lehen aldiz arreta publikoa. Abeslari gonbidatu gisa agertu zen Neon Neon-en 2008ko "I Lust U" [Lizundu zaitut] singlean,Stainless Style [Estilo herdoilgaitza]. Bere jatorrizko izenarekin Richard James-en The Seven Sleepers Den [Zazpi lotien babeslekua] bakarkako albumean koruak eman zituen 2006an. Bere bakarkako bigarren albumean ere agertu zen, We Went Riding, [Zaldiz joan ginen] 2010etik aurrera.

Bere lehen argitalpen ofiziala galestar hizkuntzako EP bat izan zen, Edrych yn Llygaid Ceffyl Benthyg ("Mailegatutako zaldi baten begietara begira", ingelesezko "to look a gift horse in the mouth" esamoldearen antzekoa), Peski Records-en, 2008an. Gainera, "No One Can Drag Me Down" / "Disappear" [Inork ezin nau arrastaka eraman / Desagertu] (Gruff Rhys-ek "Bobbie Gentry eta Nico borroka Casio teklatu baten gainean; doinuak irabazten du!" bezala deskribatua) bere web orrian.   A aldeko lehen single bikoitza autoargitaratu zuen bere webgunean. Le Bon-ek Gorky-ren Zygotic Mynci-ren Megan Childs-ekin batera lan egin zuen, biolinarekin lagundu zuena, eta Super Furry Animals eta Thrills taldearen kolaboratzaile John Thomas-ekin, pedal altzairua gehitu zuena.

Bere lehen albuma, Me Oh My,[Ni ai ene] 2009an argitaratu zen, eta ondoren Cyrk eta Cyrk II EPa, 2012an.
2013ko urtarrilean, Le Bon Los Angeles-era joan zen, AEBetan bere karrera jarraitzeko. bere hirugarren albuma, Mug Museum, 2013ko azaroan argitaratu zen. Noah Georgeson-ek eta Josiah Steinbrick-ek ekoitzi zuten Los Angelesen, eta Stephen Black (baxua) eta Huw Evans (gitarra) nabarmendu ziren. Urte horretan, ahots gonbidatuak eman zituen bi albumetan: Kevin Morby-ren Harlem River [Harlem erreka] lehen albumeko "Slow Train" [Tren geldoa] abestian eta Manic Street Preachers-en Rewind the Film  [Rebobinatu filma] albumeko "4 Lonely Roads" [4 bide bakartiak] abestian. 
alt=|ezkerrera|thumb|240x240px|Le Bon The Arch, Village Underground, Londresen 2012ko apirilaren 23an emandako kontzertuan
2015ean, Le Bon-ek Tim Presley-rekin kolaboratu zuen DRINKS gisa, eta 2015eko abuztuan Hermits on Holiday [Ermitauak oporretan] diskoa argitaratu zuen. DRINKS taldeak Hippo Lite bigarren diskoa kaleratu zuen 2018ko apirilean.

Le Bon-ek bere laugarren estudioko albuma, Crab Day, argitaratu zuen 2016ko apirilaren 15ean Drag City-n, orokorrean aldeko kritikak  jasotzeko. Diskoa Josiah Steinbrick eta Noah Georgeson-ek ekoiztu zuten, eta berriro Stephen Black (baxua) eta Huw Evans (gitarra) nabarmendu ziren, Stella Mozgawa-rekin (bateria). Presley-rekin izandako elkarlanak "musika maite dudalako egiten dudala, ez egin behar dudalako" pentsarazi zion. Biran, Black and Evans-en laguntza izan zuen, eta, batzuetan, Steinbrick eta Josh Klinghoffer-ena. Bost pieza horiek inprobisazio instrumentalak ere egiten dituzte, BANANA izenpean.

2017ko urtarrilean, Le Bon-ek lau pistako Rock Pool EPa kaleratu zuen Drag City bidez. Sweet Baboo-ren 2015eko The Boombox Ballads albumerako idatzi zuen "I Just Want to Be Good" [Ona izan nahi dut, besterik ez] abestiaren bertsioa eskaintzen du. Hilabete berean Leaving Records-ek Live by BANANA argitaratu zuen, taldearen 2016ko  biran zuzenean grabatua eta Le Bon-ek Eleanor Friedberger-en "Are We Good?" [Onak gara?] abestia berriro nahastu zuen Rebound-aren (2018) diskokoak.

2018an, Le Bon-ek Brooklyn-en egoitza duen Mexican Summer diskoetxearekin sinatu zuen (Ariel Pink, Jessica Pratt, Connan Mockasin). Urte horretan bertan, Velvet Underground-eko John Cale-rekin elkartu zen Barbican Centre-n, London Contemporary Orchestra-rekin.

Le Bon-ek 2019ko maiatzaren 24an  argitaratu zuen bere bosgarren estudioko albuma, Reward [Saria] via Mexican Summer. Reward Mercury Prize sarirako izendatu zuten. 2022ko otsailaren 4an, Pompeii izeneko estudioko seigarren album luzea kaleratu zuen, berriro ere via Mexican Summer. Gales-ko COVID-19 pandemiaren lehen olatuan hasi zen Le Bon Ponpeian lanean.
2024an St. Vincent-en All Born Screaming [Danak ohiuka jaioak] albumean agertu zen. Bi abestitan jotzen du baxua, eta lau abestitan ekoizpen gehigarria egozten zaio.

Le Bon-en bakarkako zazpigarren diskoa, Michelangelo Dying [Michelangelo hil zorian] , 2025eko irailean argitaratu zen.

 Bizitza pertsonala 
Le Bon 1983ko martxoaren 4an jaio zen Cate Timothy, Gales-ko Penboyr herrian, Carmarthenshire konderrian. Bere gurasoak Newcastle-ko Unibertsitatean elkar ezagutu zuten kontzejuko langileak ziren, eta laster Penboyr-eko baserri batera joan ziren bizitzera, non hiru alabak hazi zituzten. Le Bon eta bere ahizpa txikia, 13 urte bere junior, ahuntz bana eman zieten.

2010eko hamarkadan, Le Bon Tim Presley DRINKS-laguntzailearen bikotekide erromantikoa izan zen Joshua Tree-n, Kalifornian.

 Harrera kritikoa 
[Crab Day] Karramarro Egunari buruzko bere berrikuspenean, Laura Snapes kritikariak Le Bon honela deskribatu zuen:"Lurralde zalantzagarria okupatzeko prest dagoen ringleader bat da. Gitarrara orientatutako rockaren tradizio zaharrak ere arbitrario sentiarazten dizkizu Le Bonek. Munduaren gaineko bere ebaluazio nerbiosoek suspense, bihotz eta riff zango-berdinez beterik daude, non ziurgabetasunak f izatearen sentsazioa patchwork arraro eta kontsolagarri batean biltzen den"Pitchfork-ekin izandako elkarrizketa batean, Wilco-ko Jeff Tweedy-k, Mug Museum-ez hitz egitean, adierazi zuen Le Bon-i buruz"orain musika egiten dagoen onenetakoa" zela Bere soinua deskribatuz, esan zuen "oso arraroa da jendeak soinu zehatz bat izatea jada, baina beti esan dezaket noiz den bera gitarra jotzen. Bere gitarra zatiak asmatzen saiatzen naizen bakoitzean, soinua baino gogorragoak dira"Michelangelo Dying "modu obsesiboan" entzun ondoren, Rumaan Alamek New Yorker aldizkarian idatzi du Le Bon-en kalitate "profetikoak" Laurie Anderson eta bere Big Science disko txalotua gogora ekartzen dituela. David Bowie, Bjork, Kate Bush eta Brian Eno-rekin ere alderatu du.

 Diskografia 
Bakarkako albumak

 Me Oh My (Irony Bored, 2009)
 Cyrk (The Control Group, 2012)
 Mug Museoa (Turnstile / Wichita, 2013)
 Crab Day(Turnstile / Drag City, 2016)
 Reward ( Mexican Summer, 2019)
 Pompeii (Mexican Summer, 2022)
 Michelangelo Dying (Mexican Summer, 2025) 

DRINKS taldearekin

 Hermits on Holiday (Heavenly Recordings, 2015)
 Hippo Lite (Drag City, 2018)

 Ekoizpen-diskografia hautatua 

 H.Hawkline – In the Pink of Condition (2015)
 Alex Dingley – Beat the Babble (2016)
 Tim Presley – The WiNK (2016)
 H. Hawkline – I Romantasize (2017)
 Josiah Steinbrick –Meeting of Waters [Uren bilera] (2018)
 Deerhunter-Why Hasn't Everything Already Disappeared?[ Orein ehiztaria zergatik ez da dagoeneko dena desagertu?] (2019, koproduktorea)
 John Grant –Boy from Michigan [Michigan-go mutila] (2021)
 H. Hawkline –Milk for Flowers  [Loreentzako esnea] (2022)
 Kurt Vile –"Jesus on a Wire"[Jesus alanbre baten gainean] (2022)
 Devendra Banhart - "Flying Wig"[Ileorde hegalaria] (2023)
 Wilco – Cousin [Lehengusu] (2023)
 A. Savage - Several Songs About Fire [Suari buruzko hainbat abesti ](2023)
 Kurt Vile -Back to Moon Beach[Ilargi hondartzara bueltan] (2023)
 Horsegirl -Phonetics On and On [Fonetika ekin eta ekin] (2025)
 Dry Cleaning – Secret Love [Amodio sekretua] (2026)

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

 Hasierako orri ofiziala
 Cate Le Bon at AllMusic
 Cate Le Bon discography at Discogs 

 Cate Le Bon gorputza ibai 2025eko azaroak 8a Berria-n

Kategoria:Galestarrak
Kategoria:HCard duten artikuluak
Kategoria:XXI. mendeko abeslariak
Kategoria:Musikariak