Idazkera karolino

Idazkera karolinoa, idazkera galikanoa edo idazkera karolingiarra VIII. mendearen amaiera aldera Karlomagnok frankoen erresuma mendebaldeko Europan zehar hedatu zuen eta inperioaren hedapenarekin batera idazkera uniformea sustatu zen. Letra xehez idatzitako idazkera zen, forma biribila, marra argi eta irakurgarria, batez ere erlijio eta administrazio dokumentuetan erabilia, XIII. mendera arte oso erabilia izan zen, gero idazkera gotikoak ordezkatu zuen hein handi batean.

 Iberiar penintsuntsulan  
Idazkera karolinoa berandu eta modu irregularrean sartu zen Iberiar penintsulan, penintsula ez baitzen Karolingiar Inperioaren parte. Idazkera honen ezarpena VIII. mendearen amaieran hasi zen Hispaniako Markaren ipar-ekialdeko muturrean, Karolingiar Inperioaren muga militarra penintsulako ipar-ekialdeko lurraldeetan IX. eta X. mendeetan zehar. XI. eta XII. mendeen artean, kristau idazkera hau erresumetara hedatu zen —hala nola Gaztela, Leon, Aragoi, Nafarroa eta Portugalera—, eragin frankoa bultzatu zuten hainbat faktoreri esker, hala nola Gregorio VII.ak bultzatutako erreforma erlijiosoa, Compostelako Donejakuerako erromesaldiak eta Pirinioetako iparraldetik iritsitako biztanle berriak. Gainera, karolingiar idazkera elementu gotikoekin nahasita iritsi zen, eta horregatik esan ohi da “karolingiar gotizatua” dela

 Ikus, gainera 
 Donemiliaga Kukulako behi-larruzko kodex galikanoa
 Letra erregular.
 Letra etzan.
 Letra lodi.
 Idazkera gotikoa.
 Letra-tipoen zerrenda.

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 


Kategoria:Letra-tipoak
Kategoria:Erdi Aroko kultura