Juliana Hatfield

Juliana Hatfield (Wiscasset, Maine, 1967ko uztailaren 27a) estatubatuar rock abeslari, gitarra-jotzaile eta konpositorea da. Blake Babies, Some Girls, The Juliana Hatfield Three eta The Lemonheads indie rock taldeetako kide izan zen.

 Biografia 
Wiscasset-en jaioa, nerabezarora arte Duxburyn bizi izan zen. Gazte-gaztetatik izan zuen musikarekiko interesa, eta pianoa eta kantua ikasi zituen. The Replacements eta Velvet Underground taldeak ezagutu zituenean piztu zitzaion rockarekiko interesa. Unibertsitate-garaian, Bostonera joan zen Berklee College of Music eskolan kantua ikastera, eta orduan jada buruan zerabilen banda bat osatzeko asmoa. Han ezagutu zituen John Strohm (gitarra-jotzailea) eta Freda Boner (bateria-jotzailea), eta Blake Babies sortu zuen, 1986an.«Lost & Foundling». BlakeBabies.com. Archivado desde el original el 27 de septiembre de 2007.

 Musika-ibilbidea 
Blake Babies taldeak 1987an kaleratu zuen bere lehen albuma: Nicely, Nicely. Taldea bere soinua definitzen hasi zen, R.E.M eta Throwing Muses taldeetatik gertu zegoen soinua, eta Juliana zen konpositore eta abeslari nagusia. Estatu Batuetan zehar jotzen hasi ziren; irrati unibertsitarioek arreta berezia jarri zuten haiengan, eta Bostongo eszenako talde itxaropentsuenetako bat bilakatu ziren. Mammoth Records diskoetxearekin kontratua sinatu zuten, eta beste bi album argitaratu zituzten, Earwig (1989an) eta Sunburn (1990ean). 1991n desegin zen taldea.

Blake Babies banandu ondoren, Hatfield The Lemonheadsekin elkartu zen, It's a Shame About Ray albuma grabatzeko: baxua jotzen zuen, eta koruak egiten. 1992 eta 1993 urteetan izan zuen harremana Evan Dandoren taldearekin, eta, aldi berean, bakarkako ibilbideari ekin zion. 1992an kaleratu zuen lehen diskoa, Hey Baby, Mammorh Records konpainiarekin, zeina urte hartako lan independente salduenetako bat izan zen. Hatfieldek bere talde propioa sortu zuen, Todd Phillips Moving Targets eta Bullet Lavolta taldeetako bateria-jotzaile ohiak eta Dean Fisher Thudpucker taldeko baxu-jotzaileak osatua: Juliana Hatfield Three.

1993an Become What You Are kaleratuta sendotu zuen bere tokia Juliana Hatfieldek AEBetako eszena alternatiboan. Diskoko hainbat kantu Estatu Batuetako irrati komertzial handietan emititu ziren, eta My Sister kantua bere ibilbideko arrakastarik handiena bihurtu zen; rock alternatiboko zerrendetan 1. tokia lortu zuen. Bere beste abestietako bat, Spin the Bottle, 1994ko Reality Bites filmaren soinu bandan erabili zuten.

1995ean, Become What You Are kantuaren arrakasta aprobetxatuz, bere hurrengo albuma kaleratu zuen, Only Everything, aurreko lana baino oldarkorragoa eta elektrikoagoa. Universal Heartbeat singlea benetako arrakasta bihurtu zen, eta, Estatu Batuetako irratietan, presentzia handia izan zuen. Abesti haren bideoaren zati bat Beavis and Butt-Headen atal batean ere agertu zen. Taldeak bira bat abiatu zuen, baina hilabete batez bertan behera utzi behar izan zuten, abeslariaren depresioa zela eta.«Depression way more badass than 'nervous exhaustion,' Juliana Hatfield says». Prefix Magazine. 21/07/08. Archivado desde el original el 7 de enero de 2009. Consultado el 25 de febrero de 2016.«Juliana Hatfield Background». JulianaHatfield.com. Archivado desde el original el 27 de septiembre de 2007.

1996an, Woodstockera (New York) bidaiatu zuen, eta, bertan, bere bakarkako laugarren albuma izango zenaren abesti batzuk grabatu zituen, God's Foot, 1997an argitaratu behar zena. Hala ere, Atlantic Records diskoetxearekin izandako arazoek argitalpena atzerarazi zuten, eta zigiluarekin lotzen zuen kontratua bertan behera uztea eskatu zuen Hatfieldek berak. Konpainiak amore eman zuen, baina abestien eskubideak beretzat gorde zituen, eta albuma ez zen inoiz argitaratu. Bi kantu, Mountains of Love eta Fade Away, bilduma batean argitaratu zituzten ondoren, eta hirugarren bat, Can't Kill Myself, artistaren webgune ofizialean dago deskargagai.

1997an, Hatfield Lilith Fair lehen biran izan zen, Sarah McLachlan kantautore kanadarrak antolatutako emakumeen rock jaialdian. Urte hartan bertan, Please Do Not Disturb EPa argitaratu zuen; Hatfieldek berak ekoitzia eta Todd Phillips bateria-jotzailearen, Ed Slanker eta Mike Leahy gitarra-jotzaileen eta Mikey Welsh (Weezer) baxu-jotzailearen laguntza izan zuen. 1998an, Bed albuma argitaratu zuen, sei egunetan bakarrik grabatua. 2000ko maiatzaren 16an, bi album kaleratu zituen aldi berean: Beautiful Creature, kritika bikainak jaso zituena, eta Total System Failure, Mikey Welsh eta Zephan Courtney bateria-jotzailearekin batera grabatua, "Juliana's Pony" izenarekin, zeinak kritika gogorrak jaso zituen.«Juliana Hatfield». AllMusic.

Hatfielden hurrengo proiektua bere jatorrira itzultzea izan zen. Freda Love eta John Strohmekin batera, Blake Babies berpiztu zuen bira batean, eta God Bless the Blake Babies albumaren grabaketan murgildu zen. Elkartze hura laburra izan bazen ere, Hatfieldek eta Lovek elkarlanean jarraitu zuten, Heidi Gluck, multiinstrumentistarekin batera, eta Some Girls taldea osatu zuten. 2002an, Feel It LPa argitaratu zuten.

2007ko erdialdean, Ye Olde-k Hatfielden EP bat editatu zuen Bostongo Frank Smith bandarekin elkarlanean: Sittin' in a Tree...«Juliana Hatfield and Frank Smith. Sittin' in a Tree...» (en inglés). Prefix. 15/5/12007. Archivado desde el original el 3 de marzo de 2016.

2008ko abuztuan, How to Walk Away albuma argitaratu zuen. Bertan, izen handiko artisten laguntza izan zuen, hala nola Jody Porter (Fountains of Wayne), Matthew Caws (Nada Surf) eta Tracy Bonham biolina jotzen.«Breves». Rockdelux (263). 2008. 1138-2864, p. 15 Andy Chasek (Ivy) ekoitzi zuen, eta Ye Olde Records abeslariaren diskoetxeak argitaratu zuen. Estatubatuarraren estudioko hamargarren diskotik, This Lonely Love, ateratako lehen single-an, The Psychedelic Furs taldeko abeslaria den Richard Butler agertzen da.

How to Walk Away merkatura atera eta hilabete eskasera, When I Grow Up izeneko autobiografia argitaratu zuen, non bere ibilbide musikalaren errepasoa egiten duen eta bere bizitza pribatuan ere sartzen den, depresioaren eta anorexiaren aurkako borroka eta halako gaiekin.«Juliana Hatfield maps US dates» (en inglés). NME. 31 de julio de 2008.

Peace and Love izan zen bere bakarkako hamaikagarren albumaren izenburua, 2010eko otsailaren 16an argitaratua. Artisau eran grabatu zuen zortzi pistako grabagailuan, eta Hatfieldek ekoitzi eta nahastu zuen, baita bertan agertzen diren instrumentu guztiak jo ere.Leah Urbom. «Juliana Hatfield. Peace and Love» (en inglés). prefix. Archivado desde el original el 3 de marzo de 2016.

There's Always Another Girl albuma 2011n kaleratu zuen Ye Olde Recordsek, Ed Valauskas (baxua) eta Pete Caldes (bateria) musikariekin batera. Prentsa-ohar baten arabera, albuma “…porrotaren kontzeptuan libreki oinarrituta” dago.«Juliana Hatfield: There’s Always Another Girl, PopMatters». PopMatters (en inglés estadounidense). 31 de agosto de 2011. Consultado el 6 de noviembre de 2023.

 Azkenaldiko kolaborazioak eta bakarkako lanak 
2015ean, Juliana Hatfield Paul Westerbergekin elkartu zen The I Don’t Cares musika-talde berrian; Wild Stab izeneko albuma egin zuten.«Album Review: The I Don't Cares - Wild Stab» (en inglés estadounidense). 27 de enero de 2016. Consultado el 6 de noviembre de 2023.

2018ko abuztuan, Hatfieldek Juliana Hatfield izeneko bertsioen albuma kaleratu zuen, Ye Olde Recordsen eskutik. Diskoan, jatorrian Led Zeppelin, Ryan Adams, The Who, Bad Company, Foo Fighters, I Blame Coco, Liz Phair eta Creedence Clearwater Revivalek interpretatutako abestien bertsioak daude.

2013ko uztailean, Juliana Hatfieldek bere hamahirugarren bakarkako albumaren, Wild Animals, grabaketa amaitu zuen. Disko hura PledgeMusic-en bidez egindako finantzaketa kolektiboaren bidez atera zen (hirugarren aldia hala egiten zuela).Lindvall, Helienne (16 de julio de 2013). «Can PledgeMusic's direct-to-fan approach unlock untapped revenue?». The Guardian (en inglés británico). ISSN 0261-3077. Consultado el 6 de noviembre de 2023.

Hatfieldek bakarkako hainbat album argitaratu ditu, horien artean, Juliana Hatfield Sings Olivia Newton-John (2018) eta Juliana Hatfield Sings The Police (2019) izeneko bi cover album.«Cover Story: Juliana Hatfield • Can’t Get it Out of My Head : Illinois Entertainer». illinoisentertainer.com. Consultado el 6 de noviembre de 2023. Horiez gain, jatorrizko materialarekin egindako hiru lan: Pussycat (2017), Weird (2019) eta Blood (2021).«Juliana Hatfield "Weird"». American Laundromat Records. Consultado el 6 de noviembre de 2023.«Juliana Hatfield - Blood». American Laundromat Records. Consultado el 6 de noviembre de 2023.«Juliana Hatfield "Pussycat"». American Laundromat Records. Consultado el 6 de noviembre de 2023.

Juliana Hatfield Sings ELO albuma 2023ko azaroaren 17an kaleratu zen.«Juliana Hatfield Sings ELO». American Laundromat Records. Consultado el 6 de noviembre de 2023.

 Diskografia 

 Estudioko lanak 

 1992: Hey Babe (Mammoth Records).Stephen Thomas Erlewine. «Hey Babe». Allmusic.
 1993: Become What You Are (Mammoth).Stephen Thomas Erlewine. «Become What You Are». Allmusic.
 1995: Only Everything (Atlantic, WEA).Stephen Thomas Erlewin. «Only Everything». Allmusic.
 1998: Bed (Zoe).Stephen Thomas Erlewine. «Bed». Allmusic.
 2000: Beautiful Creature (Sony Music Distribution).Stephen Thomas Erlewine. «Beautiful Creature». Allmusic.
 2000: Juliana's Pony: Total System Failure (Zoe).
 2004: In Exile Deo (Zoe).
 2005: Made in China (Ye Olde Records).Johnny Loftus. «Made in China». Allmusic.
 2008: How to Walk Away (Ye Olde Records).Stephen Thomas Erlewine. «How to Walk Away». Allmusic.
 2010: Peace and Love (Ye Olde Records).Stephen Thomas Erlewine. «Peace & Love». Allmusic.
 2011: There's Always Another Girl
 2012: Juliana Hatfield
 2013: Wild Animals
 2015: Whatever, My Love
 2017: Pussycat
 2018: Juliana Hatfield Sings Olivia Newton-John
 2019: Weird
 2019: Juliana Hatfield Sings The Police
 2021: Blood
 2023: Juliana Hatfield Sings ELO
 2025: Lightning Might Strike

 EPak 

 1992: Forever Baby (Mammoth).
 1997: Please Do Not Disturb.
 2007: Sittin' in a Tree... (Ye Olde Records).

 Blake Babies 

 Nicely, Nicely (1987)
 Earwig (1989)
 Sunburn (1990)
 God Bless the Blake Babies (2001)

 Some Girls 

 Feel It (2003)
 Crushing Love (2006)

 Minor Alps 

 Get There (2013)

 The I Don't Cares 

 Wild Stab (2016)

 Singleak 

 1993: "For the Birds" (Mammoth, Atlantic).
 1993: "My Sister" (Atlantic).
 1994: "Spin the Bottle" (Atlantic, RCA).
 1995: "Universal Heartbeat" (Atlantic).

 Bildumak 

 2002: Gold Stars 1992-2002: The Juliana Hatfield Collection (Zoe).

 Zuzenekoa 

 2007: The White Broken Line: Live Recordings (Ye Olde Records).

 Lankidetzak 

 2009: "We're Not in Charleston Anymore", Ciao My Shining Star: The Songs of Mark Mulcahy (Shout! Factory, 2009).
 2008: "Back to Freedom", Green Owl Compilation: A Benefit for the Energy Action Coalition (Green Owl Records).

 The Lemonheads taldearekin 

 1992: It's a Shame About Ray (Atlantic Records).

 Bibliografia 

 2008: When I Grow Up.

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

 "The Lemonheads", 2025eko abenduaren 21eko Berria, Mikel Lizarralde.
 "Juliana Hatfielden minaren testigantza", 2926ko urtarrilaren 11ko Berria, Mikel Lizarralde.

Kategoria:Gizabanako biziak
Kategoria:1967ko jaiotzak
Kategoria:Emakumea
Kategoria:Rock abeslariak
Kategoria:Emakume abeslariak
Kategoria:Emakume rock abeslariak
Kategoria:Artistak
Kategoria:Emakume artistak
Kategoria:Gitarra-jotzaileak
Kategoria:Emakume gitarra-jotzaileak
Kategoria:Musikagileak
Kategoria:Emakume musikagileak
Kategoria:Rock musikariak