Lili Massaferro

Lidia Angela,  Lili Massaferro izenez ezaguna (Buenos Aires, Argentina, 1926ko azaroaren 23a - ibidem, 2001eko apirilaren 26a) aktore eta militante peronista izan zen.

 Ibilbidea 
Berrogeiko hamarkadaren erdialdean Filosofia eta Letretako ikasketak egin zituen. Oso gazterik ezkondu zen, aitarengandik askatzeko. Hala ere, ia 50 urtez aitaren bigarren etxean bizi izan zen, Conesa kaleko 400. zenbakian. Lau seme-alaba izan zituen, bi Manuel Bellonirekin ―Manuel Manolo eta Liliana― eta beste bi Marcelo Laferrerekin ―Gregorio de Laferrère dramaturgo eta politikariaren semea―.
Harreman publikoetan lan egin zuen, iragarleak lortzeko arduradun gisa, Gente aldizkarirako.Santillán, María Laura (2006): «Victoria Onetto: “Siempre quise formar una familia”» , artículo del 6 de junio de 2006 en el diario Clarín (Buenos Aires).«Enrique Walker, periodista y montonero» , artículo en el sitio web El Ortiba.

Lili Gacel izengoitiarekin Arizona zigarroen iragarki oharren protagonista izan zen, eta berrogeita hamarreko hamarkadaren amaieran hainbat filmetan parte hartu zuen (adibidez, La casa del ángel, Beatriz Guidoren eleberri batean oinarritua, garai hartan bere ezagunetako bat zena). Ikuskizun munduko esperientzia hori gorrotatzera iritsi zen.

Hiru lagun banaezin ziren:Lili, Julia Constenla eta Piri Lugones (Leopoldo Lugones poetaren biloba eta Polo Lugones torturatzailearen alaba —zinikoa baina zehatz-mehatz— bere burua aurkeztea gustatzen baitzitzaion), 1978an erail zutena.

 Bizitza sentimentala 
Mutilen eta «ezkongaien» lagunartean egon ziren
Bobby Aizemberg,
Hector Alvarez Murena,
Fernando Birri,
Adolfo Bioy Casares,
Jorge Luis Borges,
Miguel Brascó
Carlos Burone,
Leopoldo Torre Nilsson eta
Oski, besteak beste.

Hirurogeiko hamarkadaren amaieran, bere seme Manuel <i id="mwQA">Manolito</i> Belloni FAPetan (Indar Armatu Peronistak) hasi zen militatzen: Pipo Lernoudek Manolorekin Europara joaterakoan izan zuen eztabaida handiagatik gogoratzen du une hura, 69an, eta hark esan zion: “agian ez nauzu gehiago ikusiko, klandestinitatean sartuko bainaiz”, eta horri Lernoudek erantzun zion: “zu erotuta zaude, ez dakizu nor hilko duzun ez norengatik hilko zaren”.

1971ko martxoaren 8an, Tigreko (Buenos Aires probintzia) poliziak Manuel eta Diego Frondizi fusilatu egin zituen. 

 «Askatasuna borrokalariei» 
Bahitua eta espetxeratua izan ondoren, askatasuna berreskuratu zuen Héctor José Cámporaren amnistia presidentzialari esker. Ospakizunetarako —jantzita zegoen bezala, espetxeko bere uniformea soinean eta Rodolfo Ortega Peña eta Eduardo Luis Duhalde abokatuekin—, lapikokoa jatera joan zen El Tropezón jatetxera.

Urte horretan bertan (1973) peronismoaren emakumezkoen adarreko Evita Taldearen antolatzailea izan zen.
1974an Omar Torrijos jeneralak Panamako prozesu iraultzailea ezagutzera gonbidatu zuen.

1972tik Francisco <i id="mwbA">Paco</i> Urondo kazetari eta militantearekin bikotean egon zen.
Urondo Mendozara bidali zuten, eta bertan erail zuten.

 Erbestea 
1975ean Triple A erakunde paramilitarra agertu ondoren, urte horretan bertan Guillermo Julio Vailati abokatu peronistak, Buenos Aireseko Zuzenbide Fakultateko dekanoak eta Marcelo de Laferrere bere bigarren senarraren lagunak ohartarazi zuen bere bizitza arriskuan zegoela. Orduan, Massaferro Erromara joan zen ―Juan Gelmanekin bikotea osatu zuen jada―, eta Delia Ana Fanego argentinarrarekin hasi zen lanean salaketa-batzorde batean, egunkari erromatarretan agerian uzteko Triple Aren eragina eta Argentinako errepresioa.

 Azken diktadurannazio 
Berrantolaketa Prozesu Nazionala (1976ko martxoaren 24a) hasi zenean, Lilik atzerrian jarraitu zuen Videlaren diktadura odoltsuaren aurkako borroka, MPMko (Montonero Mugimendu Peronista) emakume adarreko bokal kargutik.

1977an Argentina: Proceso al Genocidio liburuaren argitalpenean parte hartu zuen, Eduardo Luis Duhalde, Rodolfo Mattarollo eta Gustavo Rocarekin batera.

Europa goitik behera zeharkatu zuen, behin eta berriro: Amsterdam, Stockholm, Geneva, Londres, Madril, Paris, Erroma, bere presentzia nekaezinaren berri izan zuten: Gobernuak ohartarazi zituen, diplomatikoekin eztabaidatu zuen, bizitzak salbatzeko borrokatu zen, milaka desagertuei buruzko salaketak egin eta lagundu zituen, babesa eman zien eta senideen erakundeei (Argentinatik lehen irteerak egiten zituztenak) babesa eman zien.
Laurogeiko hamarkadaren amaieran, bere burua mantentzeko, Madrilgo Goya kalean bijouteriak saltzen zituen.

 Itzulera 
1980ko amaieran, bere seme-alabak Espainiara bidaiatzen ikusi zituen berriro. Lili Massaferro 1989an itzuli zen Argentinara. Bere bigarren senar Marcelo Laferrère-rekin adiskidetu zen.
Landara joan ziren bizitzera, Cañuelasera (Buenos Aires probintzia) ―Buenos Aires erdigunetik 50 kilometrora―, bilobei harrera egin eta animaliak eta landareak zaintzen zituen tokira.

David Coco Blaustein Utopia ehiztariak Montonerosen dokumentalean elkarrizketatutakoetako bat izan zen..

 Gaixotasuna eta heriotza 
Urte askoan, gaizki sendatutako hepatitis bat (zirrosi bihurtu zena) eta betiko tronboflebitis bat pairatu zituen. Tronboflebitisak bizitzaren amaieran barneratua izan zuen, eta behin baino gehiagotan izan zuen diagnostiko terminala. Juan Pablo Argumentedo medikuak artatzen zuen ―Alcira Argumedo arrosa-politikaren semea―, hil zutenean Manolo semearen adin berekoa zen gazte batek, zeinak behin baino gehiagotan ekarri baitzuen heriotzatik.

Lili Massaferro 2001eko apirilaren 26an hil zen, 74 urte zituela, Buenos Aires hirian.

 Familia 
Bere biloba Victoria Onetto (1971-) Argentinan aktore bihurtu zen:Lili nire amona izan zen, ni Manoloren alaba naiz, bere seme eraila. Hartaz dudan oroitzapena izugarria da, emakume grinatsu eta ausarta. Nire alaba Evak asko du harengandik, bere begietan bizirik jarraitzen du, eta gure oroimenean ere bizi da. Lili aurrean!    

Victoria OnettoLili Massaferro,   Nire ama, ez zen heroi bat izan: emakume ausarta izan zen, eta beste askok bezala uste izan zuten gizarte ez hain ekitatibo hau aldatzeko aukera zegoela. Etxe eder baten lasaitasuna bilatu ahal izango zuen adin batean, borrokatzea erabaki zuen. Gainera, niretzat garrantzi berdingabekoa izan zen erbestean militantea izatea eta herrialdeak bizi zuen izugarrikeria salatzea CADHUko (Giza Eskubideen Argentinako Batzordea) kide izanik, balio bereko beste batzuekin batera. Liburua zintzoa da, idazle hasiberri batek kontatutako bizitza istorioa. Nire desadostasunak gorabehera, esan dezaket harro nagoela nire amaz, bizitzera animatu zelako. 

Liliana Belloni, Lili Massaferroren alaba; 2009ko abuztuaren 18ko iruzkina Filosofitis liburuan 

 Filmografia 

 1956: Más allá del olvido, Herminia, la mucama gisa
 1957: La casa del ángel, Julieta gisa
 1958: Rosaura a las diez, Elsa gisa
 1959: Reportaje en el infierno
 1968: Ufa con el sexo .

 Bibliografia 

 Giussani, Laura (Pablo Giussaniren alaba): Bilatua. Lili Massaferro: berrogeita hamarreko urte urreztatuetatik montonetako militantziara (2005).
 Giussani, Pablo: Montoneros, la soberbia armada, 1984.

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

Kategoria:Buenosairestarrak
Kategoria:Argentinako idazleak
Kategoria:Emakume idazleak
Kategoria:Montoneros
Kategoria:Peronistak
Kategoria:Argentinako erbesteratuak