Lepus schlumbergeri

Magrebeko erbia (Lepus schlumbergeri)

 Informazio taxonomikoa 
Petter-en 1959ko sintesiaren ondoren, Afrikako erbiak tradizionalki Lepus capensis espeziearen barruan sailkatu izan dira, Afrikako hegoaldean deskribatua. Geroagoko berrikuspenek kontinente honetako erbiak bereiztea komenigarria dela adierazten dute, schlumbergeri-atlantis taldea izango litzatekeela Afrikako ipar-mendebaldeko eremua okupatuko lukeena.

 Deskribapena 
Iberiar erbiaren (Lepus granatensis) tamaina antzekoa du. Bizkarreko ilea ante-arrosa koloretik beltzera aldatzen da, azpiko ilea gris zurbila da eta begiak eraztun zurixka batek inguratzen ditu. Belarriak kanpotik nahiko ilunak dira, eta zati distalean orban beltz handi batekin. Ez da arraroa kopetan orban zuri txiki bat duten aleak aurkitzea. Lepoan kanela koloreko orban handi bat du. Alboak koloreztatuta daude eta sabela zuria. Isatsa gainean beltza eta alboetan eta azpialdean zuria. Gorputzaren neurriak, burua gehi gorputzaren luzera: 46,5-50,0 cm; buztanaren luzera: 6,0-9,5 cm; belarriaren luzera: 10,0-10,5 cm; Atzeko oinaren luzera: 11,5-12,8 cm.

 Banaketa 
Afrikako ipar-mendebaldeko muturrean banatzen da, Marokon, Aljerian eta Tunisian. Ceutan eta Melillan badago.

 Aldaera geografikoa 
Magrebeko erbiak aldakortasun handia erakusten du bere eremu osoan. Sei azpiespezie deskribatu dira gehienez. Izendatutako azpiespeziea Ceutan dago, eta L.s.pedius azpiespeziea Melillan. Deskribatutako forma hauen taxonomia, teknika modernoagoak erabiliz  berrikusi beharra dago.

 Habitatak eta altitude tartea 
Ceutan eta Marokoko iparraldean behaketak egin dira, 100 eta 900 m bitarteko altueretan. Ceutako lurraldean estaldura ertaina edo baxua duten sastraka-eremuetan agertzen da, eta Marokoko iparraldean, berriz, batez ere landutako eremuetan eta sastraka-eremu irekietan detektatu da.

 Ugalketa 
Bere ugalketa-zikloa ez dago deskribatuta, baina L. granatensis-en eta Lepus generoko beste espezie batzuen antzekoa dela uste da, eta beraz, klima-baldintzen eta janariaren eskuragarritasunaren menpe dagoela.

 Elikadura ohiturak 
Belarjalea dela uste da, erbi guztiak bezala, baina ez dago bere dietaren datu zehatzik.

 Ugaritasuna 
Tokian tokiko espezie ugaria izan daiteke. Melillan, bereziki ugaria da hainbat kuarteletan, sastraka  baxu eta ezkai eremu zabalak dituztenetan. Melillako aireportuan ere badaude aleak, batzuetan ugari.

 Antolaketa eta portaera 
Beste erbi batzuen antzekoa. Banako bakartiak ikusi dira. Egunez zein gauez aktiboak dira.

 Garrantzia ekonomikoa eta gizakiekin duen harremana 
Espezie hau ehizatzat hartzen da, eta horregatik, ehiza denboraldien eta itxialdien menpe dago.

 Harrapakaritza 
Txakala (Canis aureus) eta beste haragijale batzuek, hala nola azeri arruntak (Vulpes vulpes), harrapatzen dute.

 Patologiak eta parasitoak 
Ez da deskribatu espezie honetarako.

 Mehatxuak eta kudeaketa neurriak 
Habitataren galera, ehiza ezkutua eta basurdeen gehiegizko populazioaren eragin potentziala dira espeziearentzako mehatxu nagusiak. Melillan, maiz harrapatzen dituzte ibilgailuek hiria inguratzen duen errepidean.

 Erreferentziak 

 Bibliografia 
Aulagnier eta Thevenot (1986), Cabrera (1932), Kowalski eta Kowalska (1991), Petter (1959).