Moana Pozzi

Anna Moana Rosa Pozzi ( ahoskatua; Genova, 1961eko apirilaren 27a - Lyon, 1994ko irailaren 15a) italiar aktore porno, modelo eta telebista aurkezlea izan zen. 

Iturri batzuen arabera, «munduko pornstar handiena da, Cicciolinaren gainetik». Lan horrek gainerako guztia itzali zuen arren, ohiko filmetan ere parte hartu zuen, telebistako aurkezle gisa lan egin zuen, Karl Lagerfeldentzako modelo gisa desfilatu zuen eta politikaren munduan parte-hartze arina izan zuen. Bere adiskideek goraipatzen zuten argia, baikorra eta berritsua balitz bezala. Horrek ez du esan nahi eskandalu batzuk sortu zituenik, horietako bat pertsonaia ospetsu batzuekin zituen harremanak agerian utzi zituen liburu batengatik. Nahiko bizimodu lasaia eraman zuen, porno generoko beste izar batzuen gorabehera emozionalik gabe, nahiz eta minbizi baten ondorioz bere heriotza goiztiarrak ukitu tragikoa eman zion bere biografiari.

Uste zenaren kontra, bere izen artistikoa, Moana, ez zetorren ingelesezko moan (intziri) hitzetik, baizik eta «itsasoaren hondorik sakonena» esan nahi duen hitz polinesiarra da.

 Biografia 
Pozzi Genovako familia katoliko kontserbadore batean jaio zen. Mojen ikastetxe batean ikasi zuen, gero Liceo Scientificora joan zen eta sei urtez gitarra klasikoa eta klabezina kontserbatorio batean ikasi zituen.

Hamazortzi urte zituela, edertasun-lehiaketetan parte hartzen hasi zen, eta artistentzako ostatu hartzen, eta Erromara joatea erabaki zuen. Bere gurasoek harri eta zur geratu ziren erotismoaren munduan lan egiten zuela jakin zutenean, eta antzerkian aritzeko aholkatzen zioten, baina ez zuten zalantzarik izan behar izan zuenean laguntzeko.

Bere lehen filmetan (erotismo arinekoak) Linda Heveret izenarekin agertzen zen. Aldi berean, telebistan hasi zen lanean bere benetako izenarekin, eta profesionalki nortasun bikoitzari eutsi zion.

1981ean, Tip Tap 2 gazteentzako programa aurkeztu zuen Rairen bigarren katean, eta gonbidatu errepikaria bihurtu zen telebistako beste saio batzuetan, osagai mingarri gisa, presentzia fisikoagatik eta hitz egiteko erraztasunagatik. Mainstream generoko filmetan paper txikiak egin zituen, eta 1985ean Federico Felliniren Ginger and Fred filmean parte hartu zuen (akreditatu gabe).

1986an, Moana pornoan sartu zen Riccardo Schicchi zuzendariaren eskutik, eta etxeko kontsumorako bideo formatura bideratutako hainbat film filmatzen hasi zen. Horrela, denbora gutxian, genero zaleentzat kultuzko figura bihurtu zen. Hurrengo urtean aurkezle lana lortu zuen Jeans 2 programan, baina bere alderdi pornoa nabarmena zen jada; horregatik, kritika gogorrak jaso zituen, postu horretarako egokia ote zen zalantzan jartzen zutenak, eta utzi egin behar izan zuen. Hala ere, handik hilabete gutxira Italia 1 kanaleko Matrjoska programarako kontratatu zuten (ondoren L'araba fenice izena jarri zioten). Moanaren dantza biluziek (batzuetan, zelofan gardenez estalita) zirrara sortu zuten, eta oso komentatuak izan ziren, nahiz eta Moana desberdina izan bere irribarreagatik eta bere koreografia finengatik, zakarrean erori gabe.

1980ko hamarkadaren amaieran, Moana Pozzik Estatu Batuetara egin zuen salto, Kaliforniako industria boteretsuaren hainbat film pornon parte hartuz. Amerikako pornostarsekin alderatuta, ilehoriz tindatuak, silikonaz handituak eta jarrera oldarkorrez jokatzen zutenak, Moana desberdina zen bere berezko fisikoagatik, oso azal zuria eta itxuraz inozentea zelako.

Bere inozentzia itxurazkoa besterik ez zen. 1991n Filosofía di Moana liburua argitaratu zuen, hiztegi moduko bat, non bere fantasiak eta iritziak zehazten zituen, baina bere edukirik leherkorrena famatu askori buruzko aipamen edo puntuazioak ziren, eta haiekin harremana izan zuela adierazi zuen. 20.000 aleko edizioa atera zuen, berak ordainduta, eta horretarako argitaletxe berri bat sortu zuen (Moana's Club). Liburuan Robert De Niro, Harvey Keitel, Massimo Troisi eta Roberto Benigni (8rekin puntuatu zuena) zinemako pertsonaiak aipatu zituen,, baina ziurrenik aipu ausartena Bettino Craxi bezala identifikatu zuten politikari bati buruzkoa izan zen. Ezkutuko zentsura kasu batean, liburua salmentatik desagertu zen eta zaila da aurkitzea.

Urte berean, Moana Antonio di Ciescorekin ezkondu zen Las Vegasen. Bi urte lehenago ezagutu zuten elkar Lampedusan, eta harremana estutzen joan ziren Moanak txofer gisa erabili zuenean.

Urte berean, Moanak Moanaland izeneko animaziozko film batean parte hartu zuen. Teknika horretako film bakarra izan zen New Yorkeko Erotic Festival jaialdian saritua, eta kultukotzat jotzen da orain.

1992an, Moana Ilona Stallerrekin (Cicciolina) aurkeztu zen, eta, bertan, Europako hedabideetan eragina duen alderdi politiko bat izan zen, Partito dell'Amore deiturikoa. Ez zuen emaitza aipagarririk lortu, baina bere ospea are handiagoa izan zen, eta ordurako aberastasun estimagarria landua zuen. Erromako teilatupe garesti batean bizi zen, luxuz inguratuta.

1993an berriro piztu zen polemika Karl Lagerfelderako modelo gisa desfilatu zuenean Milanen. Kritikak sutsuak izan ziren, baina Lagerfeldek honela defendatu zuen: "Emakume arruntak % 50eko Moana bezala eta % 50eko modelo bezala ibiltzen dira". Sabina Guzzanti aurkezle eta umoristak (gero Viva Zapatero! filmarengatik ezaguna) Avanzi programako esketx baterako imitatu zuen. Moanaren ospea apoteosikoa zen.

Moana Lyongo klinika batean hil zen 1994ko irailean, gibeleko minbiziak jota. Albisteak ustekabean hartu zituen denak, eta hainbat aieru sortu ziren. Komentarista batzuentzat, Moanak bizirik jarraitzen zuen egoera terminalean, eta nahiago zuen bere heriotza zabaldu, itxura ergelarekin argazkiak ateratzen saia ez zitezen. Beste batzuentzat, berriz, ez zegoen gaixorik, eta beste bizitza bati ekitea erabaki zuen. Baina, egia esan, minbizia senarrarekin Indiara egindako bidaia batean azaleratu zuen.

Moana hil ondoren, haren gurasoen eta Antonio di Ciesco alargunaren arteko legezko borroka piztu zen, milioi askoko herentziagatik. Moanaren azken nahien agiri bat zegoen, baina ez zegoen sinatuta, eta, ustez, gurasoek uste zuten Las Vegasen egindako ezkontzak ez zuela baliorik, eta legezko oinordekoak haiek zirela, eta ez Antonio. Ezezagunek Moanaren luxuzko apartamentua arpilatu zuten.

Hil eta hamar urtera, Moana Pozzik puri-purian jarraitzen zuen. 2004an hari buruzko liburu zehatz bat argitaratu zen, eta 2006an Simone Pozzi gazteak esan zuen ez zela Moanaren anaia txikia, isilpeko semea baizik. Dena liburu batean kontatuko zuela esan zuen, Moana, tutta la verità izenekoa.

2007ko apirilean, beste liburu baten hurrengo irteeraren berri eman zen, Moanaren alargun Antonio di Ciesco zela eta. Berak ziurtatzen zuen bere legezko senarra izan zela, baita fase terminalean zegoenean hiltzen lagundu ziona ere, berak esan ondoren: «Antonio maite zaitut. Zu eta elkarrekin bizi izan dugun guztia faltan botako zaitut. Nekatuta nago, konturatzen naiz ez naizela berdina izango..., lagundu, babestu eta amaiera eman nire sufrimenduari». Bere eginkizuna bete omen zuen, itoginaren hoditik aire-burbuilak sartzen utziz, baina hori ez da oso sinesgarria. Quirino Piacevoli Lazioko Anestesisten Elkarteko presidenteak esan du eutanasiaren metodo hori "zalantzazkoa" dela, pertsona bat hiltzeko aire-burbuila asko sartu behar direla uste baitu.

 Erreferentziak 

 Bibliografia 
 Moana Pozzi, La filosofia di Moana, Edizioni Moana's Club  1991.
 Noa Bonetti, 'Un'amica di nome Moana',1994, Sperling & Kupfer
 Brunetto Fantauzzi, La PornoViva, 1995, edizioni Flash
 Marco Giusti, Moana, Mondadori, 2004
 Brunetto Fantauzzi, E... viva Moana, Giallo politico!, 2005
 Simone Pozzi eta Francesca Parravicini, Moana, tutta la verità, Aliberti Editore,  2006
 Brunetto Fantauzzi, Moana: la spia nel letto del potere, Edizioni Nuove Srl. 2006

 Kanpo estekak 

Kategoria:Genoarrak
Kategoria:Italiako katolikoak
Kategoria:Italiako telebista aurkezleak
Kategoria:Italiako aktore pornografikoak
Kategoria:Italiako politikariak
Kategoria:Gibeleko minbiziaren ondorioz hildakoak
Kategoria:Lyonen hildakoak