Radivoje Bojović

Radivoje Bojović Serbiako artilleria koronela eta Serbiako Erresumako gobernuko Armada minsitro izan zen.

 Biografia 

 Familia 
Bere aita Todor teniente koronela zen (1872an hil zen), eta bere aitaordea Đorđe Simić diplomatikoa eta geroago lehen ministroa, bere ama Jelenarekin ezkondu zena aitaren heriotzaren ondoren. Jelena, jaiotzez Tadić, Boško Tadić eta Baba-Stakaren alaba zen (Jevrem Obrenović jaunaren senideak, zeinaren etxean hazi zen).

Bere suhia (bere amaren arreba Milevarekin, jaiotzez Tadićekin, ezkonduta) Kosta Protić jenerala izan zen (Armada ministroa 1873-1875, Lehen Ministroa 1889 eta Errege Duintasunaren Ordezkaria 1889-1892) eta bere bigarren suhia (bere amaren bigarren arreba Katarinarekin, jaiotzez Tadićekin, ezkonduta) Milovan Pavlović jenerala izan zen (Gerra ministroa, 1903ko Maiatzeko Matxinadan lanean ari zela hil zena).

Bere koinatua Putnik voivoda  izan zen (bere arreba bat Ljubicarekin ezkonduta). (Ez zen Petar Bojović voivodaren senide).

 Hezkuntza 
Belgraden eta Kragujevacen ikasi zuen batxilergoa, eta bertan gainditu zuen heldutasun azterketa. Bigarren teniente gisa, lehen mailakoa, Errusiara bidali zuten estatu-kadete gisa 1899an, non lehenik guardiako artillerian zerbitzatu zuen eta 1892an Mikhailovsky Artilleria Akademian graduatu zen.

 Karrera militarra 
Maiatzeko Iraultzaren garaian, Drina Artilleria Erregimentuko komandante jardunekoa zen, gero Danubio Erregimentukoa, eta Erregimentuko komandantea 1906tik aurrera. 1910etik 1911ko hasierara arte, Kragujevaceko Institutu Tekniko Militarreko zuzendaria eta Defentsa Ministerioko Artilleria Departamentu Teknikoko burua izan zen. Armak jasotzeko batzordean egon zen 1907tik 1908ko urrira arte (kide gisa) eta 1910eko apiriletik 1911ko hasierara arte (presidente gisa). Ohiko eginkizunez gain, Artilleria Batzordean ere aritu zen (1902tik kide), Akademia Militarreko irakasle eta Irakasle Kontseiluko buru izan zen, eta 1903tik aurrera, erregearen laguntzailea, azterketa batzordeetako kidea, etab. Balkanetako Lehen Gerra hasi bezperan, Aginte Goreneko Estatu Nagusiko Buruzagiari gerraren nazioarteko zuzenbidea betetzeko agindua emateko proposamena bidali zion, batez ere tratu gizatiarrari dagokionez.

 Armada minsitro gisa 
Gerran zehar, gobernuarekin hainbat zeregin egin zituen, gehienak gerrako hornigaiekin lotuta. Barne Arazoetako Ministerioan askatutako eremuen antolamenduari buruzko Erregelamendu konstituzionalaren aurkakoa, oso profesionaltasunik gabekoa eta kaltegarria idatzi zenean (berak idatzi eta berriro sinatzeaz arduratu zen), uko egin eta dimisioa eman zuen. Erregeak Dekretua sinatu zuen, eta Bojovićek berriro sinatu gabe partzialki gauzatu zen, 1913ko abuztuan beste bat, apur bat txarragoa, onartu zen arte. Gobernuaren eta gero Armada ministroaren esanetara egon zen, ministro gisa berriro izendatu zuten arte. Gobernuko independenteen eta buruzagi militarren babesarekin, 150 milioi dinarretako gerra-mailegu bat sinatu zuen Britainia Handiarekin, eta horrela, Laza Paču Finantza ministroaren eta Pašić lehen ministroaren gobernuko erradikalek Frantziarekin halako akordio bat egitea eragotzi zuen.

 Lehen Mundu Gerra eta erretiroa 
1915eko amaierako erretiroan, Greziara abiatu zen bere agindupean zeuden unitate eta erakundeekin. Hala ere, aginte gorenaren egoitzatik, Đačka konpainiari (1.300 kaporal) Mazedonia zeharkatu eta Albaniarantz joateko agindu zioten. Ustezko akatsen ondorioz, akats handiena gobernuarekin batera ez erretiratu izana izan zen. 1918ko azaroaren 13an erretiratu zen arte egon zen eskuragarri.

 Kanpo estekak