Antonietta Pizzorno

Antonietta Pizzorno 1947ko ekainaren 13an jaioatako aktore eta zuzendari italiarra da, Genova (Italia) hirian jaiotakoa, zehazki. Ezaguna da, batez ere, zinema independenteari eta kultur proiektuei lotutako pertsona izan zelako, zuzendaritza edota gidoi lanetan aritutakoa. Bereziki ezaguna da Luc Moullet zuzendari frantsesarekin 1970eko hamarkadan eta ondorengoetan egindako lan zinematografikoagatik, besteak beste. 

Antonietta Pizzornok paper ugari izan ditu zineman, batez ere, Luc Moulletekin elkarlanean egindako lanetan. Aktore bezala parte hartu zuen hainbat ekoizpen zinematografikotan, "Anatomie d 'un rapport" (1976) da horietatik esangurtsuena, Luc Moulletekin batera zuzendu izanagatik. Hala ere, beste hainbatetan ere parte hartu du: "La Comédie du travail" (1988), "Les naufragés de la D17" (2002), "Le Prestige de la mort" (2006), “La Terre de la folie” (2009), “Asamblée générale” (2014). 

Gainera, Antonietta Pizzornok kameren atzean ere lanean aritu zen, gidoi eta zuzendaritza lanetan, hain zuzen ere. “Anatomie d’un rapport” (1976) bere lan garrantzitsuenean Luc Moulletekin batera zuzendu zuen. Dokumentalaren eta fikzioa uztartzen dituen filmak bikote-harreman baten tentsioak eta dinamikak aztertzen ditu, sexu-askapenaz, garaiko intimitateaz eta pertsonen arteko komunikazioari buruzko eztabaidaz hitz egiten du. Filma Frantzian ekoitzi zen, zuri-beltzean grabatuta, eta bikote baten intimitateari eta Espainiar Trantsizioan zehar dauden genero-rolei buruzko lan pertsonal gisa deskribatu ohi da. 

Bere lanari buruzko ikerketa askorik ez dagoen arren, Luc Moulletekin izan zuen lankidetzak 1970eko hamarkadako eta ondorengo hamarkadetako Frantziako zinema independente eta esperimentalaren barruan kokatzen da. Anatomie d 'un rapport, bereziki, elementu autobiografikoak eta kritika soziala erabiltzen du, baita pertsonen “egunerokoa” delakoaren hurbilketa egiten du filman. 

Beste bi obra esanguratsuak La Comédie du Travail (1987) eta Le Prestige de la mort (2005) dira. Lehenengoari dagokionez, komedia sozial gisa aurkezten da. Filmak lantegi edo lan-ingurune bateko langileen eguneroko bizitza kontatzen du, langie eta jabeen arteko tentsioak umorez eta kritikoki adieraziz. Egunerok lan-gatazka txikietan zentratzen da, lan- eta giza- harremanak eta desberdintasun sozialak humoretik tratatuz. Beraz, pelikularen gaiak hurrengoak dira; lan-baldintzak, botere-gatazkak, lan-gatazkak, lan-harremanak eta  giza poraterak, besteak beste. Bigarren filmari helduz, drama bat da. Izan ere, filmak heriotza, oroimena eta denboraren igarotzea bezalako gaiak tratatzem ditu. Protagonisten istorioaren bidez, gizakiak heriotzari nola aurre egiten dioten eta bizitzaren zentzuari buruzko hausnarketak egiten dira pelikual zehar.

Funtsean, Antonietta Pizzornoren lana, batez ere Anatomie d 'un rapport, arte- eta saiakera-zinemako zikloetan zentratu da, eta zinema intimoarekiko hurbilketa ez-konbentzionalari buruz aritu da bere obretan, hausnarketa anitz eta gizakien arteko harremantzeko moduetan oinarritua, beti kritikotasun bati helduta. Hala eta guztiz ere, ez dago haren pertsonari edo ibilbideari espezifikoki eskainitako bibliografia akademiko oso luzerik.

Trantsizio garaian (1975-1978) zenbait artikulu ere idatzi zituen, pelikluak ekoizteaz gain. Batik bat, Vindicación Feministan idatzi zuen testu bat, zeinetan artista gisaren ikuspegitik sexualitate femeninoaren inguruko hausnarketak egiten dituen, eta kritikoa den momentu horretan nagusitzen zen kultura patriakalarekiko, betiere gorputzen askatasuna defendatuz.

Aldizkariak bere testigantzak jasotzen eta erabiltzen ditu diktadura ondoren ere tabu izaten jarraitzen zuten gaiak jorratzeko, alegia, sexualitateari buruzko gaiak jorratzeko, hala nola, emakumeen sexualitatea eta arauaz kanpoko esperientziak.

Antonietta Pizzornok Vindicación Feministari egindako ekarpena ez zen ohiko idazle finkoa edo aldizkariaren ohiko kolaboratzaile gisa jardutea, baizik eta zinearekin eta aktibismo sexualarekin lotutako artista gisa egin zuen ekarpena. Are gehiago, honako ekarpen hauek egin zituen solaskide edo elkarrizketatu gisa: sexu-askapenari buruzko nazioarteko ahots artistikoa eta emakumeen sexualitatea ikuspegi kritiko bat eskaintzea.