Adelaida Lowenstein-Wertheim-Rosenbergekoa

Adelaida Löwenstein-Wertheim-Rosenbergekoa (alemanez: Adelheid von Löwenstein-Wertheim-Rosenberg; portugesez: Adelaide de Löwenstein-Wertheim-Rosenberg; Kleinheubach, Bavaria, 1831ko apirilaren 3a – Ryde, 1909ko abenduaren 16a) Löwenberg-Stein-Stein-Rosenbergeko printzesa izan zen jaiotzez. Bere ezkontzarengatik, "Portugalgo erregina ezkontidea" titulua hartu zuen, Mikel I.a Portugalgo erregearekin ezkontzeagatik. Alarguna zelarik, ezkontza onuragarriak ziurtatu zituen seme-alabentzat.

 Bizitza 
Kleinheubach gazteluan jaio zen Adelaida, Miltenbergetik hurbil, Bavariako Erresuman. 1803ko Reichsdeputationshauptschluss-en sasoian Napoleon Bonaparte kontsul frantsesaren eraginak baldintzatu zituen Wittelsbacheko Etxeko adar morganatiko batetik zetorren. Aita Konstantino Jose Löwenstein-Wertheim-Rosenbergekoa (1802-1838) zen, Adelaida jaio eta zazpi urtera hil zen Löwenstein-Wertheim-Rosenbergen printze oinordekoa (1804-1835). Aitaren aldeko aitona-amonak Carlos Tomas, Löwenstein-Wertheim-Rosenbergeko printzea, eta emaztea, Sofia Windisch-Grätzeko kondesa izan ziren. Amaren aldeko aitona-amonak Karlos Luis I.a Hohenlohe-Langenburgeko printzea, eta Amalia Enriketa Solms-Baruthekoa izan ziren.

Printzesak neba bakarra izan zuen, Karlos printzea, Löwenstein-Wertheim-Rosenberg-eko VI. printzea, 1861. urtean alargun eta familia ugari baten aita, 1907an Dominikar predikarien Ordenan sartu zena, Herbehereetako Venlo komentura erretiratuz.

Umezurtz goiztiar, Adelaida printzesa eta neba aitaren aldeko aitonarekin hazi ziren, Carlos Tomas Löwenstein-Wertheim-Rosenbergeko printzearekin (1783-1849). 

 Ezkontza 
Adelaida 1851ko irailaren 24an ezkondu zen, 20 urte zituela, ia 49 urteko Mikel I.a Portugalgo errege absolutistarekin, Joanes VI.a Portugalgo erregearen (1767-1826) eta emazte Karlota Joakina Borboikoaren (1775-1830) semearekin. Nahiz eta Adelaida erregetzaren baitan ezkondu, senarra iberiar penintsula osorako figura polemikoa izateak, monarkia absolutuaren eta kontserbadurismoaren sinboloa izateak, bere seme-alabetako inori aukera gutxi uzten omen zizkion.

 Ondorengoak 
ezkerrera|thumb|Adelaida printzesa senarrarekin eta bi seme-alaba nagusienekin.
Adelaidak eta Miguelek zazpi seme-alaba izan zituzten, eta ezkontza abantailatsuak lortu zituzten denek:

 Maria de las Nieves Bragantzakoa (1852-1941), Alfontso Karlos Borboikoarekin ezkondua, Joan III.a Borboi eta Bragantzako erregegai karlistaren semea.
 Miguel Bragantzakoa (1853-1927). Bigarren aldian amaren ilobarekin ezkondu zen, Maria Teresa Löwenstein-Wertheim-Rosenbergeko printzesarekin.
 Maria Teresa Bragantzakoa, Austriako artxidukesa (1855-1944), Carlos Luis Austriako artxidukearekin ezkondua.
 Maria Josefa Portugalgoa (1857-1943), Karlos Teodoro printzearekin ezkondua, Bavariako dukea.
 Adelgunda Bragantzakoa (1858-1946), Henrike Borboikoa Parmarekin ezkondua, Bardiko kondea.
 Maria Ana Bragantzakoa (1861-1942), 1893an Gilen IV.a Luxenburgokoa duke handiarekin ezkondua.
 Maria Antonia Portugalgoa (1862-1959), Roberto Parmako dukearekin ezkondua eta Zita Borboi-Parmakoaren ama, azken enperatriz austrohungariarra.

 Alargun eta moja 
1866. urtean alargundu zen, eta Adelaidak hainbat urte eman zituen bere seme-alabentzako lotura onak bilatzen. Haietako batzuk Frantzisko Josef I.a Austriako enperadorearen ahaide hurbilekin ezkontzeko moldatu zen.ezkerrera|thumb|Adelaida moja gisa.|338x338px
1895. urteean, azken alaba ezkondu eta bi urtera, Adelaida, debotu katolikoa, Solesmesko (Frantzia) Sainte-Cécile abadiara erretiratu zen. 1897ko ekainaren 12an moja egin zen bertan. Antiklerikalismo errepublikanoaren sorrerarekin, komunitateak Frantzia utzi eta Cowes eta Ryde uharteetan kokatu zen, Wight uharte britainiarrean. Biloba, Zita Borboi-Parmakoa, geroago Austriako enperatriza eta Hungariako erregina izan zena, bertan bizi izan zen amonarekin abadian hezia izateko. Batez ere latina, filosofia, historia eta musika ikasi zituen bereziki. Hezkuntza-jarduera hori Adelaida printzesaren espezialitatea izan zen, eta priora bihurtu zen. Zita printzesak handik alde egin zuen amona hil baino lehentxeago, 1909ko abenduaren 16an bertan hil baitzen, 76 urte zituela.1967. urtean, printzesaren eta haren senarraren gorpuzkiak Lisboako San Vicente de Fora elizako Braganza familiaren panteoira eraman zituzten.

Adelaida printzesa errege-Europako errege-erreginen amonetako bat dela esan daiteke. Felipe Belgikako erregearen arbasoa da, Henrike I.a Luxenburgoko duke handia, Joan Adam II.a Liechtensteingo printzea eta erreinatzen duten etxeko hainbat buruzagi: Austriako Karlos artxidukea, Eduardo Pio Bragantzako duke infantea, , Manuel Filiberto Saboiako duke printzea, Margarita Errumaniako printzesa, Frantzisko Bavariakoa eta Karlos Jabier Borboiko eta  Bavariako dukea.

Maria Ana alabak baino ez zuen kargu politikoa izan, Luxenburgoko Gilermo IV.a duke handiaren gaixoaldian erregeorde lanak egin baitzituen, alaba guztiek eragin nabarmena izan zuten ingurukoengan. Bere biloba askok egoera erlijiosoa besarkatu zuten, eta Zita Austriako enperatrizaren beatifikazio prozesuaren martxa jarraitu. Beharbada jatorri xumeko arbaso horri ere zor diote printze-familietako kideek beren bizitza luzea.
 Erreferentziak 

 Bibliografia 
 "The Book of Kings: A Royal Genealogy", C. Arnold McNaughton.
 "Burke's Royal Families of the World", Hugh Montgomery-Massingberd-ek argitaratua.

 Kanpo estekak 

Kategoria:Bavariarrak
Kategoria:Printzesak
Kategoria:Erregina ezkontideak