Ingalaterrako azkena

Ingalaterrako azkena, baita ere Agur Ingalaterrari (), Ford Madox Brown Prerrafaelita Ermandadeari lotutako artista ingelesaren margolan ospetsuenetako bat da. Lanean Ingalaterra utzi eta Australian bizitza berri bat hasten duten bi emigrante irudikatzen ditu. Dimentsioak: 82,5 x 75 zm. Erabilitako tekniak olioa ohola gainean da.

Lan hau Birminghameko Museoa eta Arte Galerian dago. Bi erreplika daude: olio-pintura bat Fitzwilliam Museoan eta akuarela bat Tate Britainen.

 Historia 
XIX. mendearen erdialdean, bizimodu tradizionalen galerak — industrializazioaren ondorioz — emigrazio masiboa eragin zuen Erresuma Batutik atzerrira, bereziki Britainiar Inperioko lekuetara.

Brownek 1852an ekin zion pinturari, bere lagun Thomas Woolner eskultore eta poetak alde egin zuenean inspiratuta. Urte hartako uztailean Australiara emigratu zuen bizitzaren bila, bere lanak oso gaizki saltzen baitziren Ingalaterran. Woolner 1854ko uztailean itzuli zen Ingalaterrara, hau da, pintura hau amaitu aurretik.Hawksley, Lucinda (2000). Essential Pre-Raphaelites. Bath: Dempsey Parr. ISBN 1-84084-524-4.

 Obraren ezaugarriak 
Lan honek Prerrafaelismoaren berezko ezaugarriak ditu: kolore distiratsuak, argilunarekiko arreta gutxi, eta xehetasunen irudikapen zehatza, pintoreak sentsibilitate sozial bat erantsiz. Formatua ia zirkularra da, eszena teleskopio baten bidez bezala ikusita.

 Deskribapena 
Bi irudi nagusiak Madox Brownen autoerretratua eta Emma emaztearen erretratua dira. Bikotea aurrera begira dago, zirkinik egin gabe, irudiaren eskuineko goiko aldean agertzen diren Doverko itsaslabarrak alde batera utzita, aurrean itsasontzi txiki bat duela. Eguzkitako baten azpian kuzkurtuta daude, eta eguzkitakoak haizetik eta ur tantetatik babesten ditu. Bien janzkerak eta ondoan duten liburu-paketeak kultuak eta klase ertainekoak direla adierazten dute.

Gizonak beroki lodi bat eta kualitate bereko kapela bat daramatza. Berokiaren lepoa igo du, barruan ezkerreko eskua daramala, eskubiaz emaztearen eskua estutzen duen bitartean. 
Bere itxura ilunak garai hartan pintoreak bizi zituen zailtasunak islatzen ditu.

Emakumearen aurpegiak zorigaitza islatzen du, baina irmo eta indartsu agertzen da. Ezkerreko eskuko eskularrua kendu du, eta horrekin haurtxoaren hatz ñimiñoak estutu ditu honi beroa emateko; haurtxoa mantuaren barruan ezkutatuta dago. Bere beste eskuak senarrarena estutzen du honi indarra emateko keinu batean. Bere aurpegi zurbilak eta erdian duen ile zatituak, XV. mendeko madonna italiar batzuena gogorarazten dute, bere kapelaren arkuak nabarmentzen duen efektua, nimbo moduko bat osatzen duena. Haize-boladek ezkerretara eramaten dituzte kapelaren xingola arrosa eta ile-xerlo batzuk.

Itsasoa oso nahastuta ikusten da; kolore gris berdexka du, eta zerua gris hotz kolorekoa da. Itsasoan lainotutako egun batean pertsonen eta objektuen itxura harrapatzeko, pintoreak bere burua eta emaztea aire zabalean erretratatu zituen, egun desatseginetan.

Lehen planoan, aza ilara bat zintzilik dago sare batetik itsasontziko karelean, bidaia luzerako hornidurak. Atzean beste bidaiari batzuk daude, mozkor pare bat tartean, eta haietako batek ukabila astintzen du, Brownek dioenez, jaioterria madarikatuz.

Beste familia bat ere badago, bere aita ia ikusten ez dena, eusten duen pipa izan ezik. Emakume batek sagar bat jaten duen neska ilehori bat zaintzen du. Neskaren aurpegia Catherine Madox Brownena da, 1850ean jaioa. Atzealdean, ezkerraldean, gizon bat bazkaria prestatzen ari da, El Dorado izena duen salbamendu-txalupa zuri baten atzean.

 Iruditegia 

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 
 :Margolanaren fitxa Tate Britain museoan.

Kategoria:Emigrazioa fikzioan
Kategoria:1855 Ingalaterran
Kategoria:1855eko margolanak
Kategoria:Itsas ikuspegiak
Kategoria:Tate galerien bildumak
Kategoria:Prerrafaelismoaren margolanak
Kategoria:Ford Madox Brownen margolanak