Francisco García Salve

Francisco García Salve, «Paco el cura» izenez ezaguna (Farlete, Zaragoza, 1930eko azaroaren 20a - 2016ko martxoaren 5a), Espainiako apaiz jesuita izan zen, bere konpromiso sindikal eta politikoagatik nabarmendu zena. Langile Komisioetan paper garrantzitsua izan zuen, Espainiako Alderdi Komunistan militatu zuen eta Espainiako Herrietako Alderdi Komunistaren Batzorde Zentraleko kide izan zen, abokatu laboralista eta idazle gisa ibiltzeaz gain.

 Prestakuntza eta familia-testuingurua 
Familia xume batean jaioa, umezurtz geratu zen oso gaztetan. Aita, Guardia Zibileko kidea, 1934an hil zuten Frantziskok lau urte zituenean, Uncastilloko kuartelari egindako eraso anarkistan. Horren ostean, amak Bilbora joatea erabaki zuen, eta han Vicente osabarekin bizitzera joan zen, trenbideko langilea eta UGTko afiliatua. Azken horrek errepresio politikoa jasan zuen arrazoi ideologikoengatik, besteak beste, Pablo Iglesiasen erretratua etxean gordetzea.

García Salvek Jesusen Lagundiari lotutako ikastetxeetan jaso zuen hezkuntza eta, batxilergoa amaitu ondoren, jesuiten ordenan sartu zen. Donostian egon zen bitartean, langileen munduarekin harremanetan jarri zen eta greban zeuden langileen aurka egindako errepresioaren lekuko zuzena izan zen. Esperientzia horrek berebiziko eragina izan zuen langileen bilakaera ideologikoan.

 Jarduera sindikala eta politikoa 
1967an Madrilera joan zen bizitzera, eta han apaiz langile gisa jardun zuen, burdina-saltzaile gisa eraikuntzan lan eginez. Aldi berean, sindikatu-lan handia egin zuen Comisiones Obrerasen barruan, eta, horren ondorioz, haren jazarpena eta hainbat zigor jaso zituen diktadura frankistan.

1971n atxilotze zigorra ezarri zioten militantzia sindikalagatik. Urtebete geroago, berriro zigortu zuten, Madrilgo metroan greba orokor bati buruzko propaganda banatzen ari zela atxilotu zuen polizia-agente batekin izandako liskar baten ondorioz. Garai horretan bertan, Comisiones Obreras enpresako beste buruzagi batzuekin batera atxilotu zuten, tartean Marcelino Camacho, Pozuelo de Alarconeko oblatoen komentuan.

1001 prozesu ezaguneko auzipetuetako bat izan zen, eta hiru urte baino gehiagoko espetxe-zigorra bete zuen. Kartzelan zegoela, Zuzenbide ikasketak hasi zituen, eta askatasuna berreskuratu ondoren osatu zuen. Ondoren, apaizgoa eta jesuiten ordena utzi, 1976an ezkondu, eta lan-zuzenbidean espezializatutako abokatu gisa hasi zen lanean.

Espainiako Alderdi Komunistaren Batzorde Zentraleko kide izan zen, nahiz eta 1981ean kanporatu egin zuten sektore minoritario prosobietarrarekin zuen loturagatik, alderdiaren ildo eurokomunistaren sendotze testuinguru batean. Geroago, Espainiako Herrien Alderdi Komunistan sartu zen.

1976ko abenduan berriro atxilotu zuten Madrilen, Santiago Carrilloren askapena aldarrikatzen zuen manifestazio batean, eta handik egun gutxira aske geratu zen.

 Idazlanak 
Francisco García Salvek ere literatur jarduera zabala garatu zuen. Lan erlijiosoak, sozialak, politikoak eta narratiboak egiten ditu. Hona hemen argitalpen nagusiak:
 Yoga para jóvenes (1965).
 Vida de Pablo VI  El Mensajero del Corazón de Jesús, Bilbo, 1965.
 El pez. Libro de oración El Mensajero del Corazón de Jesús, Bilbo, 1967.
 Yunque, Editorial El Mensajero del Corazón de Jesús, Bilbo, 1968.
 Yo estrené mi juventud El Mensajero del Corazón de Jesús, Bilbo, 1968.
 Cuentos para el pueblo, Editorial Zero, Madril, 1971.
 Una chica al este del sol, Editorial Studium, 1973.
 El amargo (1974).
 Yo creo en la clase obrera Sedmay, Madril, 1977. 
 Cimientos del nuevo sindicalismo (1978), 
 Por qué somos comunistas (1981) 
 Huir de la piara Letra Clara, Madril, 2010.
 Relinchos de fantasía Letra Clara, Madril, 2014.
 La miseria es un lagarto Letra Clara, Madril, 2016.

 Azken urteak eta aintzatespena 

1980an autoritateari men ez egiteagatik eta irain larriak egiteagatik kondenatu zuten, aurretik zentsuratu zuten Nik langile-klasean sinesten dut obraren edukiagatik. 1984an gertakari horiengatik indultatu zuten.

1999an frankismoko preso politiko ohietako bat zela onartu zuten, eta kalte-ordaina jaso zuen Madrilgo Erkidegoaren aldetik. Bere pentsamendu politikoaren ezaugarri nagusia batasun sindikalaren defentsa irmoa eta aniztasun sindikalaren aurrean jarrera oso kritikoa izatea izan zen.

 Kanpo estekak 

Kategoria:Zaragoza probintziako jendea
Kategoria:Espainiako jesuitak
Kategoria:Apaiz sekularizatuak
Kategoria:Espainiako Alderdi Komunistako politikariak
Kategoria:Diktadura frankistaren errepresioaren biktimak
Kategoria:Espainiako abokatuak