Ōdachi

, "ezpata handi/lodi" esan nahi duena, edo  , "gudu-ezpata" esan nahi duena, japoniar ezpata handi mota bat da.>

Ō-rako (大)  karaktereak "handia" edo "erraldoia" esan nahi du. da-rako (太) eta chi-rako (刀) karakterea tachi-aren (太刀) berdinak dira, eta katana-aurreko ezpata-estilo zaharrarenak. chi-a ere katana-rako (刀) karaktere bera da, eta nihontō-rako (日本刀 "japoniar ezpata") tōa, jatorrian dāo labanarako txinatar karakteretik datorrena.

Ōdachitzat hartzeko, aipatutako ezpatak 3  hosto-luzera izan behar du, 90,9 cm edo gehiagokoa. Dena den, japoniar ezpataren artean termino askorekin bezala, ez dago ōdachi baten tamainaren definizio zehatzik.

 Helburua 
Ōdachiaren helburua honela sailka daiteke:

 Tenplu bati edo jainkoei egindako eskaintza bezala. Ōdachi batzuk gerra bat irabazteko otoitzekin eskainiak ziren, beste batzuk tenpluetan mitologiako ezpatak bezala jarriak.
 Arma bat bezala. Testu zaharren azalpenetan, Heike-momogatari, Taihei-ki kasu, ōdachiak soldaduek erabiltzen zituztela guduetan diote.
 Sinbolo bat gudaroste batentzat. Zenbait ōdachi luzeegiak ziren praktikoki erabiltzeko. Ezin ziren bataila batean erabili, baina esaten da gudaroste batek ikur gisa erabil zitzakeela, bandera gisa.
 Aldi jakin baterako joera gisa. Ezpata batzuk zeremonietarako ere erabiltzen ziren
 Forjariaren trebetasuna erakusteko.
 Lehen gudu-lerroan etsaien zalditeriari erasotzeko erabiliak, batzuetan bi pertsonen artean. Zaldizkoek ere erabiltzen zuten infanteriari erasotzeko.

Ōdachi gehienak lehenengo bi arrazoiengatik erabiltzen ziren.

 Ekoizpena 
Ōdachiak ekoizteko zailak dira, luzerak zaildu egiten duelako tratamendu termikoa modu tradizionalean: Hosto bat zenbat eta luzeagoa izan, orduan eta zailagoa da (edo garestiagoa) hosto osoa tenperatura homogeneoan berotzea, suberaketaren bidez eta gogortze-tenperatura lortzeko. Orduan, epeltze-prozesuak epeltze handiagoa behar du, despareju epel batek hostoa okertzea eragin baitezake.

Leuntze-metodoa ere desberdina da. Beren tamaina dela eta, ōdachiak sabaitik zintzilikatu edo posizio egonkorrean jartzen dira leuntzeko, leuntzeko harrien gainean mugitzen diren ezpata normalek ez bezala.

Oso zaila izango litzateke ōdachi bat eskuratzea, ziurtasun handiz neurrira egin beharko liratekeelako. Horrela, tokiko gobernuak edo erlijio-erakunde batek ekoizpena babestu beharko luke, ez baitago beste era batera sortzeko arrazoirik.

 Erabiltzeko modua 
Arma gisa erabiltzen ziren ōdachiak oso luzeak ziren samuraiek ezpata normaltzat gerrian eraman zezaten. Bi metodo zeuden eramateko:

 Metodo bat bizkarrean eramatea zen. Hala ere, hori ez zen praktikoa, ezinezkoa baitzen zorroa azkar ateratzea.
 Beste metodoa eskuan eramatea zen. Muromachi Aroan joera zen ōdachi bat zeramaten samuraiek jarraitzaile bat izatea zorroa kentzen laguntzeko.

Esgrima eta ōdachi estiloak beheranzko ebakietan eta ezpata normalenak ez bezalako jarreretan fokatzen ziren.

Ōdachiaren garrantzia 1615eko Osakako setioaren ondoren desagertu zen (Tokugawa Ieyasu eta Toyotomi Hideyoriren arteko gudua). Ordutik, gehiago erabili zen pieza zeremonial gisa.

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

Kategoria:Japoniako ezpatak
Kategoria:Japonierazko hitzak eta esaldiak