Bakumatsu

( ahoskatua, ) Tokugawa shogunerriaren amaieraren Edo Aroko azken urteak izan ziren. 1853 eta 1867 bitartean, atzerriko presio diplomatiko eta militarraren ondorioz, Japoniak sakoku izeneko kanpo politika isolazionista amaitu zuen eta Tokugawa shogunerri feudal batetik Meiji gobernuaren inperio modernora aldatu zen.Hillsborough, Romulus. Shinsengumi: The Shōgun's Last Samurai Corps. North Clarendon, Vermont: Tuttle Publishing, 2005. Garai honetan, banaketa ideologiko-politiko nagusia, Ishin Shishi izeneko nazionalista inperialen eta shogunerrien artekoa izan zen, hauen artean, eliteko shinsengumi ezpatariak zeudelarik.

Bi talde hauek botere agerikoenak ziren arren, beste fakzio asko Bakumatsuko kaosa erabiltzen saiatu ziren botere pertsonala bereganatzeko. Gainera, baziren disidentziarako beste bi indar eragile nagusi: lehena, gero eta erresumin handiagoa tozama daimyōen aldetik (edo kanpoko jaunen aldetik), eta bigarrena, Matthew C. Perryren etorreraren ondoren mendebaldearen aurkako sentimendu gero eta handiagoa. Lehenengoak, 1600eko Sekigaharako guduan Tokugawako indarren aurka euren aurrekoak borrokatu zituzten jaunekin zuen zerikusia, hauen ondoren, shogunerriaren barnean zeuden posizio boteretsu guztietatik behin betiko baztertuak izan zirelarik. Bigarrena sonnō jōi edo "enperadorea berpiztu, barbaroak kanporatu" esaldian adierazi behar zen. Bakumatsuko inflexio puntua Boshin Gerran eta Toba–Fushimiko guduan izan zen, noiz shogunerriaren aldeko indarrak garaituak izan ziren.Mark Ravina, Last Samurai: The Life and Battles of Saigo Takamori, John Wiley & Sons, 2004.

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

Kategoria:Edo Aroa
Kategoria:Japoniako aroak
Kategoria:Japonierazko hitzak eta esaldiak