Juan Miguel Villar Mir

Juan Miguel Villar Mir (Madril, 1931ko irailaren 30a – Madril, 2024ko uztailaren 6a) bide-ingeniaria eta enpresaria izan zen, Villar Mir markesa. Batez ere Villar Mir taldea sortu zuelako da ezaguna. Industria eta enpresa multzoa da, eta eraikuntzaren, energiaren, siderurgiaren eta ongarrien sektoreetan du presentzia. Bere ibilbidean zehar, Estatuko Administrazioan ere kargu garrantzitsuak izan zituen frankismoan eta trantsizioaren lehen urteetan.

Prestakuntza akademikoa

Madrilgo Colegio del Pilar ikastetxean egin zituen ikasketak. Ondoren, Madrilgo Bide, Ubide eta Portuetako Ingeniarien Goi Eskola Teknikoan titulatu zen, eta bere promozioko lehen postua lortu zuen. Bide Ingeniaritzako doktoretzarekin osatu zuen bere prestakuntza, adin goiztiarrean.

Unibertsitateko ikasketak amaitu ondoren, prestakuntza teknikoa Estatu Batuetan zabaldu zuen. Espainiara itzuli zenean, unibertsitateko bi katedra eskuratu zituen: bata Bide Ingeniarien Eskolan eta bestea Herri Lanen Ingeniaritza Eskolan, biak Madrilen. Madrilgo Unibertsitate Politeknikoan aritu zen irakasle, katedradun gisa.

Karrera politikoa eta administratiboa

1958an Cadizeko Portuko funtzionario gisa hasi zuen bere ibilbidea Administrazio Publikoan. 1960ko hamarkadaren hasieran Portu eta Itsas Seinaleen zuzendariorde nagusi izendatu zuten, eta 1964an Enpleguko zuzendari nagusi. Ondoren, Lana Babesteko Funts Nazionalaren buru izan zen.

Hirurogeiko hamarkadaren amaieran, Bizkaiko Labe Garaietako presidente izan zen, baita Mediterraneoko Labe Garaiak eta Hidronitro Española filialetako presidente ere, enpresa-erantzukizunak eta erantzukizun publikoak uztartuta.

Juan Carlos I.aren erregealdiko lehen gobernuan, Carlos Arias Navarro buru zela, Ogasun ministro eta Ekonomia Gaietarako Gobernuko hirugarren presidenteorde izendatu zuten, 1975eko abendutik 1976ko uztailera bitartean. Era berean, Electra de Viesgo konpainia elektrikoko presidentea izan zen.

Enpresa-ibilbidea

1987an Obrascon enpresa eraikitzailea erosi zuen Bizkaiko Labe Garaietara, pezeta baten prezio sinbolikoagatik. Enpresa hori OHL bihurtu zen azkenean, Espainiako eraikuntza-talde nagusietako bat. Aldi berean, Villar Mir taldea bultzatu zuen, hainbat sektoretako enpresak integratu zituena, hala nola energia, siderometalurgia, ongarriak eta eraikuntza, horien artean Ferroatlantikoa, Fertiberia, Pacadar eta Villar Mir Energia.

2018an, taldearen zorpetze handia eta huts egindako hainbat erabaki estrategikoren ondorioz, Villar Mirrek eta bere familiak OHLren kudeaketa eta kontrola laga zuten.

2012 eta 2014 artean, berrikuntza sustatzeko COTEC Fundazioko presidentea izan zen, eta 2013an, Zientzia Moral eta Politikoen Errege Akademian sartu zen, akademiko numerario gisa.

Real Madrilekiko harremana

Villar Mir Real Madrid Club de Futbol taldeko presidente izateko hautagaia izan zen 1995eko hauteskundeetan, nahiz eta azkenean Ramon Mendozaren hautagaitzan sartu zen. Klubeko presidenteordea izan zen hilabete batzuetan, urte horretako uztailean, kudeaketa ekonomikoaren inguruko desadostasunengatik, dimisioa eman zuen arte.

2006an berriro aurkeztu zen klubeko hauteskunde presidentzialetara. Hauteskundeak posta bidezko botoaren baliogabetze polemikoak markatu zituen, eta Villar Mirrek ez zuen arrakastarik izan. Ondorengo ikerketen arabera, baliogabetutako botoek mesede egingo zioten, baina ez hauteskundeak irabazteko adina.

Ikerketa judizialak

Bere izena alderdi politikoen finantziazio irregularrarekin eta ustezko legez kanpoko komisioekin lotutako hainbat ikerketa judizialekin lotuta agertu zen, hala nola Barcenasen paperak, Son Espases auzia eta Lezo Operazioa. Kasu guztietan, Villar Mirrekin lotutako auziak azkenean artxibatu egin zituzten auzitegiek, eta ez zen haren aurkako kondenarik eman.

Bizitza pertsonala eta familia

Juan Miguel Villar Mir Juan Villar Lopesioren semea izan zen. Juan Villar Lopesio, Espainiako Gerra Zibila piztu ondoren, frankismo aldean geratu zen eta bere ibilbidea hainbat tokitan garatu zuen. Maria del Carmen Mir eta Fernández Losada piano-jotzailearen semea ere izan zen. Piano-jole horrek bere ibilbide musikala utzi zuen familia-bizitzan aritzeko.

Bi anaia izan zituen: Juan José Villar Mir eta Carmen Villar Mir de Berg, kazetaria eta ABC egunkariak Suedian duen korrespontsala.

1958an Silvia de Fuente Bescosekin ezkondu zen, eta uda batean ezagutu zuen Hondarribian. Senar-emazteek hiru seme-alaba izan zituzten: Juan, Silvia eta Álvaro Villar Mir de Fuentes. Horiek guztiak, etapa eta erantzukizun desberdinetan, familiaren enpresa-taldearen kudeaketari eta jarraitutasunari lotuta zeuden.

Sariak eta aintzatespenak

Bere bizitzan zehar kondekorazio ofizial ugari jaso zituen, besteak beste:

 Gran Cruz de la Orden del Mérito Civil (1966)
 Gran Cruz, con distintivo blanco, de la Orden del Mérito Militar (1968)
 Gran Cruz de la Real y Muy Distinguida Orden de Carlos III (1976)
 Gran Cruz de la Orden del Dos de Mayo (2011)
 Gran Cruz de la Orden de Isabel la Católica (2011)