Tatiana Álamos

Tatiana Álamos Adriasola (Taltal, 1935eko urtarrilaren 6a) Txileko margolari eta artista bisuala da. Bere obra «naïf artearen eta espresionismoaren artean sailka daiteke». Bere pinturaren kontzeptu ekologikoa teknika piktoriko eta materialtasun ezberdinak erabiliz —ehunak, lumak, harriak, dominak eta estanak, besteak beste— bideratzen du, eta, batzuetan, literaturarekin nahastuz.

 Ikasketak 
Álamosek Txileko Unibertsitatean arte lizentziatura egin zuen. Bertan, Francisco Brugnoli, José Balmes, Gracia Barrios eta Sergio Mallol artista bisualak izan ziren, beste batzuen artean, bere irakasleak. Parisen ere ikasi zuen, eta han, Jagoda Buić eta Grau-Garrida izan zituen irakasle. Arte ikasketez gain, antropologia, arkeologia, literatura eta fisika ikasketak ere egin zituen.

Bere prestakuntzan aipatu diziplina desberdinetan jardun izanak eragina izan du Álamosen lanean, Latinoamerikako sustrai kulturalekin lotura handia baitu, bereziki kolonaurreko zibilizazioetakoekin. Sustrai horiek ulertu nahian, Álamosek hainbat bidaia egin zituen Hego Amerikan zehar, eskualdeko ondare artistiko aberatsa arakatuz eta tradizio horretako elementuak hartuz bere lanetan txertatzeko.

 Obra 
Tatiana Álamosen karreran oso nabarmena da materialen eta tekniken erabileran duen aldakortasuna. Bere ibilbidean zehar, pintura akrilikoa, akuarela eta tinta erabili ditu, eta, horrez gain, material horiek elementu ez ohikoekin konbinatu ditu, hala nola artilearekin, igeltsuarekin, lumekin, harriekin eta lurrarekin, besteak beste. Gainera, ehungintzan ere esperimentatu du, eta tapizgintza ikasi zuen Parisen. Han, Jagoda Buić jugoslaviarrarekin eta Josep Grau-Garrida maisu katalanarekin trebatu zen.

Álamosen lanik aipagarrienen artean, liburuetan argitaratzeko eginiko zenbait ilustrazio daude, adibidez, Los motivos de San Francisco de Asís, Pachamama eta Conexión. Lan horiek artistak sinbologia prehispanikoarekiko duen interes sakona islatzen dute, baita poesia eta arte bisuala uztartzeko duen gaitasuna ere. Ilustrazio hauek, edertasunagatik ez ezik, artistak bertan karga kultural eta espiritual sakona transmititzeko duen gaitasunagatik ere nabarmentzen dira.

Álamosek artea eta poesia uztartzeko duen gaitasunak bere sorkuntzarik originalenetako bat ekarri zuen: «poesia-kutxak». Artistak «objektu poetiko» gisa deskribatzen dituen kutxa horiek kontu handiz aukeratutako poemak gordetzen dituzte barruan, jainkozkoarekin eta lurrekoarekin lotura sakona iradokitzen duten irudi eta dekorazioekin batera.

 Erakusketak 
Bakarkako eta taldekako zenbait erakusketatan parte hartu du, bere ibilbidean, Txilen, Argentinan, AEBetan, Mexikon, Brasilen, Espainian eta Alemanian. Ondokoak aipa daitezke, beste batzuen artean:

 Mexikoko Tapizen Munduko Biurtekoan (1980) 
 Tokioko Tapizeriaren Nazioarteko Galerian (1980) 
 São Pauloko Biurtekoan (1980)
 Imágenes Recuperadas= Images Regained: Contemporary Chilean erakusketa Washington-eko Inter-American Development Bank Cultural Center-en (1992)
 En Torno al Cuadro erakusketa Valdiviako (Txile) Arte Garaikidearen Museoan (2000)
 CowParade nazioarteko erakustaldi publikoan (2005)
 Obra Útil erakusketa, Santiagoko Palacio de La Moneda Zentro Kulturalean (2010)

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 
 MCN Biografías, 2025. "Tatiana Álamos (1938-VVVV): La artista chilena que fusionó lo ancestral y lo contemporáneo".
 Exposición virtual: Tatiana Álamos, obras presentes en el Museo Virtual de Artes Visuales MAV+. YouTubeko Extensión Utalca kanalean.

Kategoria:Txileko artistak
Kategoria:Txileko Unibertsitateko ikasleak
Kategoria:Gizabanako biziak
Kategoria:1935eko jaiotzak
Kategoria:Emakumea
Kategoria:Txileko emakumeak
Kategoria:Emakume margolariak