Audrey Hobert

Audrey Hobert (New York, Ameriketako Estatu Batuak, 1999ko otsailaren 19a) egile abeslaria eta gidoilaria da. Pop-alternatiboaren barruan egindako lanagatik eta Who’s the Clown? (2025) bere lehen estudioko albumagatik da ezaguna. Bakarkako ibilbidea hasi aurretik, beste artista batzuentzat konpositore gisa jardun zuen, tartean Gracie Abramsentzat.

Bere lanak letra aitortzaileak, behaketazkoak eta autorreferentzialak ditu ezaugarri, eta maiz erabiltzen ditu umorea, ironia eta ahultasun emozionala.

 Lehen urteak eta hezkuntza 
Audrey Hobert New York-en jaio zen eta hiri horren eta Los Angelesen artean hazi zen, ikus-entzunezko industriari lotutako familia-ingurune batean. Txikitatik erakutsi zuen idazketarekiko eta narrazioarekiko interesa.

New York University-n (NYU) ikasi zuen, eta 2021ean Bachelor of Fine Arts (BFA) titulua lortu zuen, zinema eta telebistarako idazketan espezializatuta. Ikasketak amaitu ondoren, gidoilari eta staff writer gisa lan egin zuen AEBetako telebista-produkzioetan.

 Konpositore gisa egindako ibilbidea 
Bakarkako debuta egin aurretik, Hobert beste interprete batzuentzat konpositore gisa aritu zen. Bereziki nabarmena da Gracie Abramsekin egindako lankidetza; harekin batera hainbat abesti idatzi zituen, tartean That’s So True (2024). Lan horrek ikusgarritasuna eman zion musika-industrian eta disko-kontratu bat lortzen lagundu zion.

 Musika-ibilbidea 

 Hasierak 
Hobert musika modu independentean argitaratzen hasi zen, pop-egiturak barne-monologoaren eta eguneroko behaketaren antzeko idazkerarekin uztartuz. Ondoren, RCA Records zigiluarekin sinatu zuen, eta harekin kaleratu zuen bere lehen diskoa.

 Who’s the Clown? (lehen albuma) 
Who’s the Clown? Audrey Hoberten lehen estudioko albuma da, 2025eko abuztuaren 15ean argitaratua RCA Records-en bidez. Pop-alternatiboaren barruan kokatzen da, eta autoagerpen emozionala, segurtasun falta, harreman pertsonalak eta helduarora heltzean identitatea eraikitzea ditu ardatz.

Albumaren izenburuak “pailazoaren” figura erabiltzen du metafora gisa, besteen aurrean norbera antzeztearen eta ahultasunaren sentimendua adierazteko.

 Argitalpena eta promozioa (rollout) 
Albumaren promozio-kanpaina 2025eko maiatzetik abuztura bitartean garatu zen, pixkanaka kaleratutako single digitalen bidez, bakoitza bere bideokliparekin lagunduta; horietako asko artistak berak zuzendu zituen.

Albuma ez zen ofizialki iragarri hirugarren singlea, Wet Hair, 2025eko uztailaren 23an argitaratu arte. Abesti horren bideokliparen amaieran lehen aldiz agertu ziren albumaren izenburua, azala eta argitaratze-data, eta horrek markatu zuen albumaren aroaren hasiera formala.

 Singleak 

 Sue Me 

 Argitalpen-data: 2025eko maiatzaren 9a

- Single nagusia

Abestiak haustura baten ondoren balioztapen emozionala desiratzeko sentimendua lantzen du, harrotasun pertsonalaren eta mendekotasun afektiboaren arteko kontraesana erakutsiz.

 Bideoklipa

Hobert eguneroko espazio desberdinetan agertzen da, eszenaratze xumearekin eta edizio espontaneoarekin, narrazio lineal argirik gabe.

 Bowling Alley 

 Argitalpen-data: 2025eko ekainaren 20a

Bolatokiaren irudia erabiltzen du geldialdi pertsonalaren eta erabakiak hartzeko zailtasunaren metafora gisa.

 Bideoklipa

Benetako bolatoki batean grabatua, ekintza errepikakorrek eta plano luzeek errutinaren sentsazioa indartzen dute.

 Wet Hair 

 Argitalpen-data: 2025eko uztailaren 23a

Haustura baten ondorengo ahultasun emozionala eta norberaren irudiaren esposizio gordina jorratzen ditu.

 Bideoklipa

Etxeko eta intimoa den estetika du, argiztapen naturalarekin. Amaieran Who’s the Clown? albumaren azala, izenburua eta argitaratze-data agertzen dira lehen aldiz.

 Thirst Traps 

 Argitalpen-data: 2025eko abuztuaren 15a

Autoestimaren, arreta-beharraren eta sare sozialen arteko harremana aztertzen du.

 Bideoklipa

Enkoadraketa errepikakorrak eta keinu exageratuak erabiltzen ditu kanpoko balioztapenaren bilaketa modu ironikoan irudikatzeko.

 Sex and the City 

 Argitalpen-data: 2025eko abenduaren 3a

Hiri handietako bakardadeaz eta kultura herrikoiak sortutako itxaropen erromantikoez hausnartzen du.

 Bideoklipa

Hiri-eszenak eta une introspektiboak uztartzen ditu, ingurune zabalaren eta isolamendu pertsonalaren arteko kontrastea azpimarratuz.

 Abestien zerrenda eta esanahia: 

 Abesti zerrenda: 

 I Like to Touch People
 Sue Me
 Drive
 Wet Hair
 Bowling Alley
 Thisrt Traps
 Chateau
 Sex and the City
 Shooting Star
 Don´t Go Back to His Ass
 Phoebe
 Silver Jubilee

 Abestien esanahia: 
 I Like to Touch People – Antsietate soziala eta giza kontaktuaren beharra.
 Sue Me – Independentzia emozionalaren eta balioztapen-desioaren arteko kontraesana.
 Drive – Gidatzea ihesaren eta kontrolaren bilaketaren metafora gisa.
 Wet Hair – Ahultasun emozionala eta esposizio pertsonala.
 Bowling Alley – Geldialdi existentziala eta erabaki-ezina.
 Thirst Traps – Balioztapen digitala eta irudi publikoaren eraikuntza.
 Chateau – Idealizazioa, distantzia emozionala eta itxaropen irreala.
 Sex and the City – Hiri-bakardadea eta fantasia kulturalaren eta errealitatearen arteko talka.
 Shooting Star – Harremanen eta une idealizatuen iragankortasuna.
 Don’t Go Back to His Ass – Harreman toxiko errepikakorrei buruzko abisu ironikoa.
 Phoebe – Identitate pertsonala, segurtasun falta eta erreferentzia kulturalak.
 Silver Jubilee – Denboraren igarotzeari eta heldutasun emozionalari buruzko amaiera hausnarketa.

 Estetika eta irudia 
Audrey Hobert-en estetikak ikuspegi minimalista, egunerokoa eta autobiografikoa du, poparen glamour tradizionaletik urrunduta. Bere irudi publikoa naturaltasunean eta ahultasun emozionalean oinarritzen da, jantzi sinpleekin, makillaje gutxirekin eta nahita informala den aurkezpenarekin.

Bere bideoklipetan etxeko eta hiri-inguruneetako eszenatokiak nagusitzen dira —apartamentuak, autoak edo eguneroko espazioak—, argiztapen naturalarekin eta oso landu gabeko argazkigintzarekin. Horrek intimitatearen eta behaketa zuzenaren sentsazioa indartzen du.

Who’s the Clown? aroan, “pailazoaren” irudia autoagerpen emozionalaren eta segurtasun faltaren metafora gisa erabiltzen da, bere diskurtso artistikoan modu sinbolikoan txertatuta. Hobert askotan bere bideoklipen zuzendari eta editore gisa aritzen da, kontrol sortzaile sendoa eta koherentzia estetikoa azpimarratuz.

 Birak 

 The Staircase to Stardom Tour 
Audrey-k 2025eko irailean iragarri zuen bere lehen bira buru gisa, eta munduko hainbat eskualdetara zabaldu da, Ipar Amerikan, Europan eta Ozeanian geldialdiak eginez.

 Baieztatutako datak (oraingoz) 

 Ipar Amerika — 2025eko abendua 

 Abenduaren 1a — San Francisco, The Independent (AEB)
 Abendutik urtarrilaren hasierara — AEBetako hainbat data, Los Angeles eta New York barne (iragarrita)

 Europa — 2026ko martxoa 

 Martxoaren 10a — Londres, O2 Forum Kentish Town (Erresuma Batua)
 Martxoaren 11 — Londres, O2 Forum Kentish Town (bigarren kontzertua)
 Martxoaren 13 — Bristol, O2 Academy Bristol
 Martxoaren 14 — Birmingham, O2 Academy2 Birmingham
 Martxoaren 15 — Manchester, O2 Ritz Manchester
 Martxoaren 17 — Glasgow, SWG3 Galvanizers
 Martxoaren 19 — Dublin, 3Olympia Theatre (Irlanda)

 Europa — 2026ko otsaila-martxoa 

 Otsailaren 27 — Amsterdam, Melkweg (Herbehereak)
 Otsailaren 28 — Kolonia, Live Music Hall (Alemania)
 Martxoaren 2 — Berlin, Huxleys Neue Welt (Alemania)

 Jaialdiak eta 2026ko uda 
Governors Ball (New York), Bonnaroo (Tennessee) eta Hinterland (Iowa) bezalako jaialdietan parte-hartzea, baita Erresuma Batuko udako jaialdietako kontzertu bereziak ere.

 Australia eta Zeelanda Berria — 2026ko maiatza 
Auckland, Sydney, Melbourne eta Brisbanen hainbat data (biraren iragarpenaren arabera).

Bira nagusia ofizialki 2026ko abuztuaren 12an amaituko da Seattle-n (AEB), nahiz eta udako kontzertu gehiago iragartzea espero den.

 Harrera 
Lehen albumak harrera positiboa izan zuen kritikaren aldetik; bereziki azpimarratu ziren letra zintzoak,ikuspegi narratiboa eta umorearen erabilera adierazpen-tresna gisa pop alternatiboaren barruan.

 Kanpo estekak 

Kategoria:Newyorkarrak
Kategoria:Ameriketako Estatu Batuetako kantautoreak