Maria Garcia de Toledo

María García de Toledo (Toledo, 1340 – Toledo, 1426ko urtarrilaren 10a) dohatsua eta moja Jeronima (OSH) Toledoko San Pablo komentuaren sortzailea izan zen.

 Bizitza 
García de Toledori buruz ezagutzen dena C-III-3 eskuizkribuan oinarritzen da (fols. El Escorialeko Monasterioko Errege Liburutegiko 252r – 264r). Bertan, haren hagiografia bat dago, San Jeronimoren Ordenarekin lotutako kronika batzuen barruan.  Hagiografo nagusia frai Bonifacio de Chinchón izan zen. Bizitza hau izenpetzean esaten du «Jainkoaren urtean, mila eta hirurogeita zazpi urte zituela, latinetik erromantzera aldatu zela», eta, beraz, bizitza latindar bat egon zela aurretik. Hala ere, badirudi kopia XVI. mendean egin zela, Jeronima Ordenako priore guztiei emandako agindu bati erantzunez, bertan izan ziren erlijioso ospetsu guztien bizitzak jaso zitezen.

Jatorriz noblea, Toledon jaio zen 1340an. Constanza de Toledoren eta Diego Garcíaren alaba izan zen, eta Toledoko artzapezpiku baten iloba. Biografoek haren izaera desberdina dute. Alvaro edo Vasco de Toledo izan daiteke, amaren neba, edo Gómez Manrique, aitaren anaia. Nolanahi ere, familia nagusi batekoa zen. Txiki-txikitatik behartsuekiko karitate handia eta erabateko umiltasuna erakutsi zuen. Hamabi urterekin, San Pedro de las Dueñas monasterioan sartu zen, non bere ahizpa abadesa zen. Han ikasi zuen irakurtzen, idazten, abesten eta otoitz egiten. Bere santutasun ospea handituz joan zen, hainbesteraino non Tordesillasko klaratarrek bera izan nahi izan baitzuten prioratzat, baina hark uko egin zion karguari.

Toledora itzulita, alargun batekin elkartu zen, Mayor Gómezekin, eta biek Jesukristori jarraitzea erabaki zuten, behartsuenei lagunduz, beraientzat limosna eskatuz eta otoitzean eta penitentzian arituz. Jarduera horiek oso ohikoak ziren Mediterraneoko beaten artean, Ángela de Folignorekin gertatzen zen bezala. Toledon emakume errukitsuen kongregazio bat zegoela jakin zuen, etxe batean bildua,  Maria de Soriaren obedientziarenpean, eta han sartu ziren.

"Vida" liburuaren arabera, Pedro I.a erregea, Krudela izan zen zeharka beaterioaren fundazioa eragin zuena, Garcia de Toledoren asmoa errege horrek intsinuatu zituen hainbat emakumeren birjintasuna gordetzea baitzen, beata barne. Bi emakumeek Talaverara ihes egin zuten aldi baterako, erregearen presentzia saihesteko, eta geroago Sisla Ama Birjinaren ermitan, Toledoko kanpoaldean. Erregea hil ondoren, emakume elizkoien kongregazio baten etxera joan ziren Toledora, Maria de Soriaren obedientziapean.

Gurasoak hil zitzaizkionean, 32 urterekin, herentzia handi bat jaso zuen, eta San Lorenzoko lur-eremu bat zuen etxe on bat erosteko erabili zuen. Bertan, Mayor Gómezekin eta bere burua jaso nahi zuten beste emakume batzuekin bizitzera joan zen. Teresa Vazquez noble toledoarra eta berarekin antzeko moduan bizi ziren beste emakume batzuk batu ziren proiektura. Iturri batzuen arabera, beaterio hau Marigarciaren beaterio bezala ezagutu zen.

Frai Pedro Fernandez Pechak Toledora sortzera joan zenean ezagutu zuen proiektu hau. Emakumeak «San Jeronimoko lekaimeak» deitzen hasi ziren, aita santuen bizitza ahal zuten guztian imitatuz. Horrela sortu zen beaterioa, Santa María de Sisla monasterioaren zuzendaritzapean. Fernandez Pecha izan zen monasterioaren prior, eta dohatsuak «familiarra eta elkarrizketa santua izan zuen» harekin.

Beaten edo beguinen praktikari jarraituz, García de Toledok bere kideak bultzatzen zituen txirotasunez janztera eta era guztietako kosmetikoetatik ihes egitera, izan ere, «ez baita komeni bihar zizarez beteta dagoen haragia, miseria guztiez beteta egotea, delectaçionen bat izatea», hitz horiek jasota geratu baitira bere Bizitzan.

Era berean, XV. mendean berari buruz idatzitako lan horien artean honako hau irakur daiteke:Andan aia zaharra eta birjina maitea hiri osoan barrena sartzen dira etxez etxe, erromes eta pobre. Maior Elizako bi koruen artean datoz eta han, klero eta herri guztiaren aurrean, Jainkoaren izenean limosna eskatzen dute. Denak txundituta geratzen dira eta esaten zuten: «ez dugu ikusiko honen antzekorik hiri honetako neska guztien artean» (...)Bere santu-ospea bere bizitza eredugarrian oinarritu zen, eta ez irudipenetan edo dohain karismatikoen jabegoan, hala nola profezia, ikuskariak edo mirariak, horiek bai aurkezten direla Teresa Jesusenaren aurreko beste santu batzuetan, hala nola Maria Ajofrinekoan edo Joana Gurutzekoan.

Hil zenean, García de Toledo monasterio horretan lurperatu zuten, eta post-mortem mirari batzuk egotzi zizkioten, baina ezin zen bat bera ere egiaztatu.

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

Kategoria:1340ko jaiotzak
Kategoria:1426ko heriotzak
Kategoria:Toledon hildakoak
Kategoria:Emakumea
Kategoria:Mojak
Kategoria:Dohatsuak
Kategoria:Gainbegiratu gabeko itzulpenak