Sonia Fuchs

Sonia Gisela Fuchs Klein (Santiago, Txile, 1932ko otsailaren 14a – Pucón, Txile, 1991ko otsailaren 7a) exekutibo, aktore, ekoizle eta akademikoa izan zen.  

 Bizitza 
Sonia Fuchs Klei 1932an jaio zen Txileko hiriburuan, Santiagon. Gurasoak alemaniarrak ziren, Heriberto Fuchs Habermeyer enpresaburu eta gerente eta Matilde Klein Wicke obstetrizia. Bikotearen hiru haurretatik zaharrena izan zen, beste biak Ingrid eta Jorge ziren. Aitaren bidetik, Georg Fuchs Treiber alemaniarren eta Wilhelmine Habermeyer Walterren biloba izan zen; Cervecera La Calera konpainiaren jabeak. Amaren aldetik, Emilio Klein Seeger eta Matilde Wicke Köhler Santiagoko Drogeria eta Botika Alemanaren jabeen biloba izan zen.

Txileko Unibertsitate Katoliko Pontifizioaren Arte Dramatikoaren Akademian (PUC) egin zituen jarduera ikasketak, eta bertan graduatu zen. Gero, Londresen bizi izan zen ikasten jarraitzeko eta telebistako produkzioan hobetu zen British Broadcasting Corporation-en (BBC).

 Bizitza pertsonala 
Sonia Fuchs Ricardo Jordan Squella arkitekto eta akademikoarekin ezkondu zen, eta hiru seme izan zituzten: Ricardo (1955ean jaioa), ekonomialaria, Pablo (1957an jaioa), arkitektoa eta Rodrigo Jordan (1959an jaioa), ingeniari zibila.

 Ibilbide profesionala 
Txilera itzultzean, ekoizpenaren arloan hainbat proiektu eta metodologia batekin, bere zeregina izan zen arte diziplina ezberdinetan eta ikus-entzunezko komunikazioetan esperimentazioa, hausnarketa eta sorkuntza sustatzea. Antzerki eskolako muntaien ekoizpenean aktiboki hartu zuen parte eta telebista saioetan ere bai. 

1970. urte hasieran, Komunikazioaren Arteen Eskolako Errektoreordetza Idazkaritzaren ardura izan zuen. Sasoi horren erdialdera, CENECA sortu zuen, telebistarako hainbat komunikazio-diziplina integratzeko helburua zuten profesionalen ikasketa-zentroa.

1981. urtean Txileko Televisión Nacional-eko area dramatikoa sortu zuen, telebistako hainbat genero sortuz eta esperimentatuz. Lehen lorpena bi zuzendari garrantzitsu kontratatzea izan zen, Ameriketako Estatu Batuetan errotutako Claudio Guzmán txiletarra, Mi bella genio eta La novicia voladora filmen zuzendaria, eta Herval Rossano, zuzendari brasildarra, Esclava Isaura (Rede Globo) filmaren zuzendaria. Gero, Sergio Zapata, Txileko antzerkigintzako eszenografo ezagunenetako bat, eta Marco Correa, Txilen ez ezik Espainian ere arrakasta izan zuen diseinatzaile ospetsua, kontratatu zituen bere ardurapeko fikzioetako pertsonaia guztien janzkeraz arduratzeko.  

1984. urtean, Füchsek estatu-katearen fikzio-saila berregituratu zuen eta Ricardo Vicuña eta Vicente Sabatini zuzendari gazteak kontratatu zituen —biak unibertsitateko ikasle ohiak—. Saileko zuzendari exekutibo lanetan, Brasilgo telenobela arrakastatsuen gidoiak egokitu ziren, eta Lauro César Muniz gidoilari brasildarra ere kontratatu zuen estatu-katean prestakuntza-mintegiak zuzentzeko. Aldi berean, Alfonso Calderón antzerkigile ospetsuak, "Franco del Solano" ezizenarekin —Füchsek berak sortutakoa—, gidoien garapenean kolaboratu zuen.

Arlo dramatikoko burua izan zen bitartean, Augusto Pinochet buru zuen diktadura militarrak bere telenobelak (aktoreak, gidoiak eta eszenografiak) zentsuratu, betatu eta zorrozki gainbegiratu zituen. Vicuñak eta Fuchsek telesailen banaketak osatzeko izan zituzten arazoak ez ziren gidoien eskakizunetara mugatzen: casting bakoitza Gobernuko Idazkaritza Nagusira bidali behar zen, eta honek, CNIren oniritzia jaso ostean, aktoreen izenen gaineko iritzi onekin eta gurutzaketekin itzultzen zuen proposamena.*

Teresa de los Andes (1989) minisail biografiko eta erlijiosoan oinarrituta, aliantza berritzaile bat eratu zuen Vicente Sabatinirekin eta ikus-entzunezko industria irauli zuen. Bere azken kudeaketa handia, Canal 13ko area dramatikoaren aktore ospetsuak lortu zituen, Yael Unger txalotuaren kasuan, Luis Alarcón eta Bastián Bodenhöfer-en itzulera eta Claudia Di Girolamoren debuta Estatuko kanalean.

 Heriotza 
Sonia Füchs senarrarekin batera hil zen 1991ko otsailaren 7an Lago Espejon, Araucanía eskualdean, hegazkin istripu batean, TVNren Volver a iniciar telenobelaren grabazioak bukatu ostean. 

Viña del Mar-eko XXXII. Nazioarteko Kantu Jaialdiaren erdian hil zen, eta hirugarren eguna honelaxe hasi zuen Antonio Vodanovicek: "Bizitza dualitatez eginda dago, eta hau poztasun jaialdia den bezala, gaur tristura handia ezkutatu behar da". Sentitutako hitz horiekin, animatzaile hunkitu batek urte hartako Viñako Jaialdiaren hirugarren jardunaldiaren telebistako transmisioa hasi zuen, aire-istripu horrek korapilatutako gau batean.

 Hil osteko legatua 
Sonia Funchsen nortasun formatibo eta zorrotzak eragin handia izan zuen telebistako zuzendari eta Vicente Sabatini, Ricardo Vicuña, Cecilia Stoltze eta María Eugenia Rencoret ekoizle arrakastatsuentzat. Bere ausentziarekin eta Volver a empezar lanaren porrotarekin, arlo dramatikoa bi seihilekotan banatu zen; lehena Sabatinik zuzendu zuen eta bigarrena Rencoretek. Horren ostean, telenobela handiak egin ziren Canal 13ko Area dramatiko garaiezina garaituz. 

 Telebista 

 1991: Volver a empezar (zuzendaria: Vicente Sabatini)
 1990: Mis mejores historias de amor (zuzendaria: Vicente Sabatini)
 1990: El milagro de vivir (zuzendaria: Vicente Sabatini)
 1989: Teresa de Los Andes (zuzendaria: Vicente Sabatini)
 1989: A la sombra del ángel (zuzendaria: René Schneider)
 1988: Las dos caras del amor (zuzendaria: Vicente Sabatini)
 1988: Bellas y audaces (zuzendaria: Ricardo Vicuña)
 1987: Mi nombre es Lara (zuzendaria: Ricardo Vicuña)
 1987: La Quintrala (zuzendaria: Vicente Sabatini)
 1986: La Villa (zuzendaria: Ricardo Vicuña)
 1985: Morir de amor (zuzendaria: Vicente Sabatini y Ricardo Vicuña)
 1985: Marta a las ocho (zuzendaria: Vicente Sabatini)
 1984: La dama del balcón (zuzendaria: Ricardo Vicuña)
 1984: La Torre 10 (zuzendaria: Vicente Sabatini)
 1983: La Represa (zuzendaria: Ricardo Vicuña)
 1983: El juego de la vida (zuzendaria: Herval Rossano)
 1982: La gran mentira (dir. Herval Rossano)
 1982: De cara al mañana (zuzendaria: Eduardo Ravani)
 1981: Villa Los Aromos (zuzendaria: Claudio Guzmán)

 1977: Moscas sobre el mármol
 1977: Ánimas de día claro
 1977: Parejas de trapo
 1976: La princesa Panchita
 1976: El Huinco
 1976: Fuerte Bulnes
 1975:  La jaula en el árbol
 1975: Manuel Rodríguez
 1975: La pérgola de las flores (zuzendaria: Hugo Miller)
 1972: La sal del desierto (zuzendaria: Hugo Miller)

 Zinea 

 1975 - Autogestión, testimonios de la dignidad

 Antzerkia 

 Aintzatespenak 

 Chilefilms-en 1. estudioari bere izena jarri zioten omentzeko.

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 


Kategoria:Santiagotarrak (Txile)
Kategoria:Txilen hildakoak
Kategoria:Emakume aktoreak
Kategoria:Emakume ekoizleak
Kategoria:Emakume exekutiboak
Kategoria:1991ko heriotzak
Kategoria:1932ko jaiotzak
Kategoria:Emakumea