Maria Pilar Borboikoa eta Borboikoa

Maria del Pilar Borboikoa eta Borboikoa (Madril, 1861eko ekainaren 4a – Eskoriatza, Gipuzkoa, 1879ko abuztuaren 5a) Espainiako infanta izan zen, Elisabet II.a Borboiko erreginaren alaba.

 Bizitza 
Pilar infanta Madrilgo Errege Jauregian jaio zen. Gurasoak Espainiako Elisabet II.a Borboiko erregina eta Frantzisko Asisko eta Borboiko errege ezkontidea izan ziren. Bikotearen hamar seme-alabetatik zazpigarrena izan zen. 1861. urteko ekainaren 5ean bataiatu zuen Indietako patriarkak, eta bere aitabitxi-amabitxiak osaba-izebak izan ziren, Sebastian Gabriel Borboikoa eta Bragantzakoa eta Maria Kristina Borboikoa eta Borboiko infantak. 

 Erbestean 
Zazpi urterekin, amari Frantziako erbestera lagundu zion. Parisen Jesusen Bihotzaren ikastetxean hezi zuten. Urtebete batez, Napoleon III.a enperadorea erori ondoren, infanta, gainerako errege-familiarekin, Genevan kokatu zen, Suitzan. 1873an lehen jaunartzea jaso zuen Erroman Pio IX.a aita santuaren eskutik.

 Espainiara itzuli 
Handik bi urtera Espainiara itzuli zen, neba Alfontso XII.a Borboiko erregearekin monarkia berrezarri ostean, eta handik aurrera Sevillan eta Madrilen bizi izan zen hurrenez hurren.

 Gipuzkoako ur termaletan 
1879. urteko uda hasieran, Maria Pilar eta bere ahizpak, Maria de la Paz eta Eulalia, Gipuzkoako Eskoriatzan denbora bat igarotzea antolatu zen, ur mineralez betetako ur termalengatik ezaguna zen herri txiki batean. Uztailaren 10ean heldu ziren Gipuzkoako probintziako Eskoriatzara, bidaia luze eta nekagarriaren ostean. Hurrengo asteetan, ahizpek atseden hartu zuten, bizimodu lasaia eramanez eta beren denbora inguruko zelaietan ibiltzen eta irakurtzen emanez. Paz infantak Pilar zurbil eta nekatuta ikusten zuela nabaritu zuen, baina ahizpek gutunak irakurtzen zituztenez, Pazek ez zien neba zaharrenei idatzi, Pilar ez ohartarazteko.

 Heriotza 
Abuztuaren 1ean, bertako jendeak festa txiki bat antolatu zuen infantaren omenez. Zuriz jantzita eta buruan txapel gorria zuela, Pilar landa-festara joan zen eta bere plazer xumeez gozatu zuen: asto-paseoak, idiak eta aire zabaleko dantzak. Gau hartan, kexu zen nekatuta zegoelako. Abuztuaren 3an, Pilar ez zen ondo sentitu eta egun osoa eman zuen ohean. Gauean, Lamartineren Alphonseren Graziella irakurtzen ari zela, konbultsioen eraso zorrotza izan zuen, konortea galdu eta ez zen sekula berriro esnatu. Handik bi egunera hil zen, seguru asko meningitis tuberkulosoak jota. Hala ere, dinastia markatuta gera ez zedin, parte mediko ofizialak isuri serosoa diagnostikatu zuen. Egun batzuk geroago lurperatu zuten El Escorial monasterioan.
1879. urteko abuztuaren 7an, El Escorial Monasterioko Infanteen Panteoian lurperatu zuten, eta laugarren hilobi-ganbaran lurperatu zuten, epitafio honen azpian:MARIA A COLVMNA, ELISABETH II FILIA

Dies mei velocidad us transierunt quam a texente tela succiditur

(Nire egunak [ehulearen] anezka baino luzeago joan dira [Job 7, 6])

 Ezkongai 
Ezkondu ez bazen ere, Maria del Pilar Napoleon III.aren semeaz maiteminduta egon zen, Luis-Napoleon Bonaparte printzeaz. Bikotearen amek, Elisabet II.a erregina eta Eugenia de Montijo enperatriza lotura horren aldekoak ziren, baina Napoleon printze gazteak zulutarren aurkako gerran hil zen, infanta bera hil baino bi hilabete lehenago. Eugenia enperatrizak bere semearen hilobitik koroa bat hartu eta El Escorialeko Pilarrenera bidali zuen.

 Maria Pilar izena sartu Wittelsbacheko Etxean 
Urte batzuk geroago, bere ahizpa, Maria de la Paz infanta, Luis Fernando de Bavaria printzearekin ezkondu zen, eta bere alaba bakarrari Maria del Pilar deitzea erabaki zuen, bere ahizparen oroimenez. Horrela, espainiar izen bat sartu zuen Wittelsbacheko Etxean.

 Aginduak 
 1861eko ekainaren 4a: Maria Luisa Erreginaren Dama Nobleen Ordenako dama. (Espainiako Erresuma)

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

Kategoria:Madrildarrak
Kategoria:Maria Luisa Erreginaren Dama Nobleen Ordenako damak
Kategoria:Espainiako Borboi etxea