José Ignacio de Echevarría

José Ignacio Echevarría y Castillo espainiar militar eta politikaria izan zen, Alfontso XII.aren erregealdian Gerra ministroa.

 Biografia 
Karreratik militar izaten, lehen eta bigarren gerra karlistetan nabarmendu zen, bai Iparraldean bai Katalunian (Matineren Gerra). Meritu horiengatik, 1847an brigadier jeneral maila lortu zuen.

Ondoren, bost urte eman zituen Kubako Habanako gobernadore zibil eta militar gisa. Penintsulara itzuli zenean, Estatu Nagusiko Buru, Donostiako Gobernadore Militarra eta Gipuzkoako Komandante Militarra izan zen, baita Frantzisko Asisko Espainiakoaren Kanpaleku Laguntzaile ere. Meritu horiengatik, 1867ko martxoaren 13an, Elisabet II.a Espainiakoak Fuente-Fieleko markes titulua eman zion. 1868ko iraultzan, Elisabet II.ari lagundu zion eta teniente jeneral gisa borrokatu zen Serranoren tropen aurka Andaluzian. Manuel Pavía y Lacyren agindupean borrokatu zen Alcoleako Zubiko guduan, abangoardiako tropak gidatuz, eta porrotaren ondoren, erreginarekin batera erbestera joan zen.

Saguntoko jazarraldia egin ondoren, Borboien berrezarpena ekarri zuena, Espainiara itzuli zen. Armadan berriro sartu zen eta Hirugarren Gerra Karlistan garaipenean modu erabakigarrian lagundu zuen. 1879tik 1881era Gerra Ministroa izan zen Cánovas del Castillok zuzendutako Kabinete batean. Madrilgo probintziako senataria ere izan zen 1877, 1878, 1879-1880, 1880-1881, 1884-1885 eta 1885-1886 urteetan, Palentziako probintziako senataria 1896an eta bizitza osorako senataria 1898-1899 urteetan. Karabinerien Zuzendari Nagusia ere izan zen 1884an. Madrilen hil zen 1898ko ekainaren 4an.

 Kanpo estekak