Marie-Guillemine Benoist

Marie-Guillemine Benoist, Marie-Guillemine de Laville-Leroux izenez erregistratua (Paris, 1768ko abenduaren 18a - Paris, 1826ko urriaren 8a), estilo neoklasikoko frantses margolaria izan zen.

 Biografia 
Funtzionario baten alaba, 1781ean Élisabeth Vigée Le Brun-ekin hasi zuen bere prestakuntza, 1786an Jacques-Louis Daviden tailerrera pasatuz, bere ahizpa Marie-Élisabeth Laville-Lerouxekin batera. 

1784an, Charles-Albert Demoustier poeta ezagutu zuen, Émile pertsonaiarentzat inspiratu zena Lettres à Émilie sur la mythologie (1821) lanean.

1791n egin zuen lehen erakusketa Parisko Saloian, eta bertan gai mitologikoari buruzko koadro bat aurkeztu zuen, Psike bere familiari agur esanez. Garai berekoa da Bertutearen eta bizioaren arteko xalotasuna, hau ere mitologian inspiratua, Herkules bidegurutzean gaia moldatuz eta bere kezka feministak islatuz, bertan gizon itxurako bizioa agertzen baita, tradizioz pertsonaia femenino bati lotutako papera. 

1793an Pierre-Vincent Benoist bankariarekin ezkondu zen. Urte berean Daviden eragina alde batera uzten hasi zen, subjektu klasikoak alde batera utziz genero pinturagatik ordekatuz..

Bere margolari arrakastatsu ibilbidea 1800eko Saloian jarraitu zuen, non bere Emakume beltz baten erretratua aurkeztu zuen. Bere koinatuaren neskame baten erretratu hau, esklabutza abolitu eta sei urtera soilik margotua, emakumearen eta arraza beltzeko pertsonen emantzipazioaren aldeko manifestu bilakatuko dena. Margolana Luis XVIII.ak erosi zuen Frantziako estatuarentzat 1818an.

1803an, Napoleon Bonapartek, garai hartan Lehen Kontsulak, Gante hirirako erretratua enkargatu zion, Lunévilleko Itunak Frantziari eman berria. Urtebete beranduago Saloiko urrezko domina bat jaso zuen eta gobernuko pentsio bat eskuratu zuen. Garai hartan tailer bat ere ireki zuen non pintura emakumeei baino ez zitzaien irakasten.  

Berrezarkuntzarekin, bere senarra, Benoist kondea, monarkiko konbentzitua, Estatu Kontseiluko kide izendatu zuten eta berak, dirudienez, margolaritza utzi behar izan zuen bere karreraren gailurrean. 
 Lanak 

 Psike familiari agur esaten (1791).
 Inozentzia bizioaren eta bertutearen artean.
 Emakume beltz baten erretratua (1800, Louvre museoa).
 Napoleon lehen kontsularen erretratua (1804, Ganteko auzitegia).
 Brune mariskalaren erretratua (1805, suntsitua, kopia Versaillesko Jauregian).
 Paulina Borghèseren erretratua (1807, Versaillesko Gazteluaren Museoa).
 Maria Elisa Toskanako dukesa handiaren erretratua (Pinacoteca Nazionale, Lucca).
 Maria Luisa enperatrizaren erretratua (Fontainebleau jauregia).
 Bibliaren irakurketa, (1810, Udal Museoa, Louviers).
 Napoleona Elisa Baciocchiren erretratua (1810)

 Iruditegia 

 Bibliografia 

 Marie-Juliette Ballot, Une élève de David, La Comtesse Benoist, L'Émilie de Demoustier, 1768-1826, Plon, Paris, 1914
 Astrid Reuter, Marie-Guilhelmine Benoist, Gestaltungsraüme einer Künstlerin um 1800, Lukas Verlag, Berlin, 2002

 Kanpo estekak 

  James Smalls, Slavery is a Woman: "Race," Gender, and Visuality in Marie Benoist's Portrait d'une négresse.
  Marie-Guillemine Benoist dans Artcyclopedia

Kategoria:Paristarrak
Kategoria:Parisen hildakoak
Kategoria:Mitologiaren margolariak
Kategoria:XIX. mendeko Frantziako margolariak
Kategoria:XVIII. mendeko Frantziako margolariak
Kategoria:Wikipedia:14 elementuko autoritate kontrola duten orriak
Kategoria:Emakume margolariak