Édouard Huberti

Édouard Jules Joseph Huberti (Brusela, 1818ko urtarrilaren 6a - Schaerbeek, 1880ko ekainaren 12a) belgikar paisaia-margolari eta akuarelista izan zen. Tervurengo eskolaren aitzindarietako bat bezala hartzen da.


 Ibilbidea 
Arkitektura ikasi zuen Anberesko Akademian, eta han sari bat jaso zuen. Poeta eta musikari talentuduna, abeslari klasikoa eta biolin-jotzailea ere bazen. Hainbat opereta ere idatzi zituen. Geroago, musika irakasle bihurtu zen.

Pintura berandu loratu zen bokazioa izan zen. 1837ko bere lan goiztiar bat ezagutzen da. Tervurengo Flossedelle Txikia irudikatzen duen kartoi gaineko olio-pintura bat da. Ordurako, Soignen basoa aurkitu zuen jada, Bruselako beste hainbat margolari bezala.

Hala ere, 1860 inguruan hasi zen profesionalki margotzen eta musika irakasle gisa zuen lana utzi zuen. 1850eko eta 1860ko hamarkadetan, Frantziako Barbizongo eskolaren printzipioei jarraituz, hainbat margolari metodo akademikoak alde batera utzi eta aire zabalean margotzen hasi ziren. Garai hartan, lan horiek ez zuten estimu handirik espero Bruselako Aretoetan. Epaimahaiaren eta publikoaren iritziz, eszena historikoak izan ziren lehen postuan, eta ondoren erretratuak. Paisaiak, natura hilak eta animalien pinturak mespretxuz ikusi ziren eta arte aldizkarietan aipamen laburrak baino ez zituzten jaso.

Huberti Théodore Fourmois paisaia-margolariaren ikasle bihurtu zen, lau urte zaharragoa baino ez zena. Joseph Coosemansen aholkularia ere bazen Fourmois, eta Hubertirekin batera Tervurengo landa-herrira bidaiatzen zuen maiz. Hara joaten ziren zirriborroak egitera eta modu errealistan margotzera. Beraz, Huberti, Fourmoisekin batera, estilo hori defendatu zuten belgikar paisaia-margolarien lehen belaunaldikoa zen. Hubertiren lanak Tervurengo margolarien koloniak estimatu zituen, eta Alphonse Asselbergs bere ikasle bihurtu zen han. Arratsaldero, artista hauek Tervurengo "In den Vos" ostatuan biltzen ziren eta pinturari buruzko beren ikuspuntuak eztabaidatzen zituzten. Garai hartan sortu zen Tervurengo eskola, eta aurreko Fourmois eta Hubertiren bidez, Hippolyte Boulenger eta Joseph Coosemans paisaia-margolari bikainak bihurtu ziren. Eskola honek siglo Belgikako paisaia-pintura berrituaren oinarriak ezarri zituen. .
Baina Fourmoisek ez bezala, zuhaitz taldeak margotzea gustuko zuenak, Hubertik lautada ireki eta monotonoak irudikatzea zuen helburu, noizbehinkako zuhaitzak besterik ez zituztenak, zeru gris, aldakor eta lainotsu batek menderatuta. Urte batzuk igaro ondoren, Tervuren utzi eta Anberes eta Limburgeko (Genk barne) eta Scheldepolders mendien ondoko Flandriako landa-lautada zabalak aukeratu zituen. Hainaut-en eta Anseremme inguruko Meuse haranean ere margotu zuen. Beraz, Anseremme kolonian ere sartzen da.

Bere lanak lehen aldiz 1857an erakutsi zituen Bruselako Saloian. Bere lanak inpresioa eragin zuen 1862ko Londresko nazioarteko erakusketan. 1864an, Bruselako arte zirkuluak, Cercle Artistique et Littéraire-k, antolatutako artisten erakusketa batean parte hartu zuen.

1868an Bruselako Société Libre des Beaux-Arts arte zirkuluko sortzaileetako bat izan zen, eta Société Royale Belge des Aquarellistes-eko kide ere izan zen. Hala ere, lotsati samarra zenez, ez zen gehiegi inplikatu zirkulu horietan sortzen ziren polemiketan, nahiz eta haien saloietan erakusketak egin zituen. Bizitza nahiko bakartia izan zuen.

1873an, Hubertik "Haize bolada" grisaila bat margotu zuen bere seme Alphonseren tximiniarako.

Geroago, Hubertik oso kritika onak jaso zituen, hala nola 1873ko uztailaren 1eko "L'Art Universel" aldizkarian.

1874an Frantziara bidaiatu eta Barbizongo eskolan sartu zen.

1876an Hollandsche Teekenmaatschappij-ekin batera gonbidatu zuten, Bruselako Société Royale Belge des Aquarellistes arte-zirkuluaren parekide holandarra.

Bizitzaren amaieran, gero eta malenkoniatsuagoa bihurtu zen eta, azkenean, oso deprimituta. Garai hartan, loreekin natura hilak margotu zituen. Hala ere, lan hauek originaltasunik ez dute eta ez dira bere paisaiekin alderatzen.

 Estiloa 
Bere margolanak estilo errealista batean sortuak dira argi eta garbi, baina Camille Corot paisaia-margolari frantses eredugarria bezala, elementu poetiko jakin bat eta naturalismo handia sartu zituen bere lanetan. Giro intimo eta malenkoniatsua lortu zuen pintzelkada solteen, tonu ertainen eta kolore leun eta ilunen paleta baten bidez. Ez da erraz hautematen gradiente estilistiko bat, ia beti gai berdinak margotzen baitzituen eta gutxitan datatzen baitzituen bere lanak. Ikus daitekeen garapen bakarra bere pintzelkadaren pixkanaka zabaltzea da. Baina ez zen inoiz inpresionistek erabilitako teknikaren mailara iritsi.

 Museoak 
Hubertiren lana Anberes, Brusela, Ixelles, Nivelles, Pau eta Montrealgo museoetan aurki daiteke.

 Familia 
Bere semeak, Gustave Hubertik (1843–1910), aitaren talentu musikala jaso zuen eta musikari eta konpositore ospetsu bihurtu zen. Hainbat kantata, oratorio, lan sinfoniko eta abesti idatzi zituen flandrieraz. Marie-Elisabeth Belpaire idazle flandriarra bere iloba zen.

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

Kategoria:Belgikako margolariak
Kategoria:Errealismoaren margolariak