Le Livre noir du capitalisme

Le Livre noir du capitalisme ("Kapitalismoaren liburu beltza") Le temps des cerises argitaletxeak argitaratutako lana da; bertan, erregimen kapitalisten balantzea egin nahi dute egileek. 1998an argitaratu zen, Komunismoaren liburu beltza 1997ko azaroan kaleratu —komunismoaren biktimak kontabilizatzen zituela zioen— eta denbora laburrera. 464 orrialdeko liburu ditu, 130 x 175 formatuan, eta arazo global asko jorratzen ditu, beltzen salerosketatik hasi eta globalizazio finantzarioraino.

Hona hemen kontrazalean esaten dena:

«Ez dugu liburu sakon bat egiteko asmorik izan. Kapitalismoaren krimenak gai zoritxarrez agortezina dira. Oraingoz behintzat... Talde-lan bat egin bainoago, historialari, ekonomialari, soziologo, sindikalista, idazleen parte hartze indibidualak eskatzeko hautua hartu dugu, hemen askatasun osoz hitz egin baitute beraiek aukeratutako gaiari buruz».

 Edukia 
Liburuak, oro har, kapitalismoari egotz dakizkiokeen gaiztakeriak salatzen ditu. Horrela, "kapitalismoaren krimentzat" hartzen dira Atlantikoko esklabo merkataritzak, gerra eta errepresio kolonialek, XX. mendeko gerra gehienek (horien artean, bi mundu-gerrak), Errusiako Gerra Zibil eta goseteak eta, ondoren, SESBen, gerra zibileko eta atzerriko esku-hartze garaietan, Parisko Komunaren aurkako errepresioak (1871), gizarte-mugimenduen errepresioak, faxismoak eta Alemania naziak eragindako heriotzak. Hala, liburuak ehun milioi hildakoren balantzea egiten du aztertu duen aldirako, 1900etik 1997ra bitartekoa.

Haren zabalkundea eta irakurlegoa Komunismoaren liburu beltzarenak baino askoz txikiagoak dira. Hala ere, 2002ko otsailaren 1ean bigarren aldiz argitaratu zen.

 Artikulugileak 
Hurrengo zerrendan, kolaboratzaileak labur-labur aurkeztu dira, alfabetikoki ordenatuta, eta bakoitzaren ekarpena adierazita.

 Caroline Andréani historialaria da, Frantziako Alderdi KomunistarenAppel à une candidature communiste pour la présidentielle, humanite.fr, ("Presidentetzarako hautagai komunista baterako deialdia"), 2010eko abenduak 29 Kontseilu Nazionaleko kidea. Les migrations au XIXe et au XXe siècle en une contribution à l’histoire du capitalisme atalaz jardun zen: ("XIX. eta XX. mendeetako migrazioak, kapitalismoaren historiari egindako ekarpen gisa"). 
 Francis Arzalier historialari, Beauvaiseko IUFMko irakasle, pollex kolektibo komunistako kide eta Aujourd'hui l'Afrique ("Afrika egun") aldizkariko arduradunak L'Afrique des indépendances et le « communisme » (1960 – 1998) ("Independentzien Afrika eta «komunismoa» (1960 – 1998)") artikulua idatzi zuen. 
 Roger Bordier nobelagile eta saiakeragileak langileen aurkako errepresio batzuk kontatu zituen Tirez, ce ne sont que des ouvriers ("Egizue tiro, langile batzuk baino ez dira") atalean.
 Maurice Buttin abokatu eta France-Palestine elkarteko presidenteak Impérialismes, sionisme et Palestine ("Inperialismoak, sionismoa eta Palestina") artikulua jorratu zuen. 
 François Chesnais ekonomialaria da, lan askoren egilea, besteak beste, La mondialisation du capital ("Kapitalaren mundializazioa", Syros argitaletxea, Paris, 1997). Liburuan, La mondialisation du capital et les causes des menaces de barbarie idatzi zuen ("Kapitalaren globalizazioa eta basakeria-mehatxuen kausak"). 
 Maurice Cury poeta, eleberrigile, saiakeragile, zinema- eta telebista-gidoilari, irratirako eta antzerkirako egile, idazleen kontseilu iraunkorreko lehendakari eta Egile eta Konpositoreen Sindikatu Nazionaleko presidenteordea sarreraz arduratu zen: Le libéralisme totalitaire ("Liberalismo totalitarioa"). 
 François Delpla historialaria da, bere espezialitateaz dihardu hor, La Seconde Guerre mondiale ("Bigarren Mundu Gerra"). 
 François Derivery margolaria da (DDP taldea), Esthétique Cahiers aldizkariko idazkaria, Intervention aldizkariko zuzendariordea. Bi artikulu izenpetu zituen: Guerre et répression : l'hécatombre vietnamienne ("Gerra eta errepresioa: vietnamdar hekatonbea") eta Massacres et répression en Iran ("Sarraskiak eta errepresioa Iranen"). 
 André Devriendt-ek, Monde Libertaireko argitalpen zuzendariak, kargu sindikal ugari izan zituen CGT sindikatuan. La répression antisyndicale-z jardun zen ("Errepresio antitsindikala"). 
 Pierre Durand Buchenwald-Dorako preso ohien batzordeko presidente, kazetari eta historialaria da, Bigarren Mundu Gerran aditua. Bi artikulu paratu zituen: Contre-révolution et intervention étrangère en Russie (1917 – 1921) ("Kontrairaultza eta atzerriko esku-hartzea Errusian (1917 – 1921)"), eta De l'origine des guerres et d'une forme paroxystique du capitalisme ("Gerren jatorriaz eta kapitalismoaren forma paroxistiko batez"). 
 Jean-Pierre Fléchard historialariak Gerra Handiari buruz hitz egin zuen, izenburu beldurgarri batekin: 11 500 morts et 13 000 blessés par jour pendant trois ans et demi ("11.500 hildako eta 13.000 zauritu egunero, hiru urte eta erdian"). 
 Yves Frémion kazetaria eta idazlea da, Voltaire sareko lehendakariordea. Bere iritzia eman zuen Une pub vaut millle bombes... (les crimes publicitaires dans la guerre moderne)-en ("Iragarki batek mila bonba balio ditu... (publizitate krimenak gerra modernoan)". 
 Yves Grenet-ek Le capitalisme à l'assaut de l'Asie ("Kapitalismoa Asiaren aurkako erasoan") artikulua idatzi zuen. 
 Jacques Jurquet idazlea da, antikolonialista, Erresistentziaz geroztik militante komunista. Génocide anticommuniste en Indonésie ("Genozidio antikomunista Indonesian") eta L’Annexion fasciste du Timor oriental ("Ekialdeko Timorreko anexio faxista") deskribatu zituen. 
 Jean Laïlle kazetaria da L’Humanitén, Génocide à Cuba-z ("Genozidioa Kuban") mintzatu zen, horren mendeurrena zela eta. 
 Maurice Moissonnier historialari eta militante komunistak Canuts face au cannibalisme du profit ("Canutak etekinaren kanibalismoaren aurrean") jorratu zuen (canutak Lyongo eskualdeko zetagintzako langileak ziren XIX. mendean).La disparition de Maurice Moissonnier, humanite.fr, ("Maurice Moissonnierren desagertzea") 2009ko ekainak 26
 Robert Pac, kazetaria, MRAPeko (Mouvement contre le racisme et pour l'amitié entre les peuples, hots, "Arrazakeriaren aurkako eta herrien arteko adiskidetasunaren aldeko mugimendua") Mahai Nazionaleko kide, borrokan 25 urte baino gehiago zeramatzanak, beltz, indiar eta hiru Ameriketako beste gutxiengo etnikoetako kideekin batera, Génocide indien ("Indioen genozidioa") eta États-Unis, le rêve inachevé. La longue marche des Afro-américains ("Estatu Batuak, bukatu gabeko ametsa. Afroamerikarren ibilbide luzea") gaiez idatzi zuen. 
 Philippe Paraire idazlea da, pollex kolektibo komunistako kidea. Haurrentzako lanak idatzi zituen, Hachette Jeunessen argitaratuak. Économie servile et capitalisme : un bilan quantifiable ("Morrontza ekonomia eta kapitalismoa: balantze kuantifikagarri bat") gaiaren portreta egin zuen hor eta Les morts vivants de la mondialisation ("Globalizazioaren hildako biziak") gaiarena ere bai. 
 Paco Pena irakasle eta kazetari txiletarra da. Les interventions nord-américaines en Amérique latine ("Ipar-amerikar esku-hartzeak Latinamerikan") haren artikulua da. 
 Gilles Perraultek hitzaurrea idatzi zuen. 
 André Pris geografoa da: L'Algérie 1830-1998 ("Aljeria 1830-1998") gaiaz jardun zuen. 
 Maurice Rajsfus historialaria Observatoire des libertés publiques ("Askatasun publikoen behatokia") erakundeko buru da. Bandes armées du capital dans la France républicaine ("Kapitalaren banda armatuak Frantzia errepublikanoan") gaiaz mintzatu zen. 
 Jean Suret-Canale, Erresistentziako borrokalari boluntario ohi, 1939tik 1944ra gazteria komunistetako militante klandestino, Frantziako Alderdi Komunistako batzorde zentraleko kide ohi, Paris VII.eko unibertsitateko ohorezko hizlari, geografo eta historialaria da, Afrika beltzari eta Hirugarren Munduari buruzko hamar bat lanen egilea. Les origines du capitalisme ("Kapitalismoaren jatorriak") eta L'Afrique noire sous la colonisation française ("Afrika beltza frantses kolonizazioaren menpean") jorratu zituen.
 Subhi Toma jatorri irakiarreko soziologoa da, 1971tik Frantzian erbesteratua. Bahituren aurkako nazioarteko koordinakundearen sortzaileetako bat izan zen, eta 1991ko gerraz geroztik hainbat misio gidatu ditu Iraken. Haren atala: L'Irak victime du pétrole ("Irak petrolioaren biktima"). 
 Monique Weyl eta Roland Weyl abokatuek Quand bien même ne suffirait pas l’abolition du capitalisme ("Kapitalismoaren abolizioa aski ez balitz ere") idatzi zuten. 
 Claude Willard historialaria Parsko Unibertsitatea VIIIko irakasle emeritua da, Parisko Komunaren adiskideen elkarteko lehendakaria. 1871 : trahison de classe et semaine sanglante ("1871: klase traizioa eta aste odoltsua") haren artikuluaren izenburua da. 
 Jean Ziegler Genevako diputatu sozialista da Suitzako Konfederazioko parlamentuan, Genevako unibertsitatean ere soziologia irakasten du. Haren ekarpenaren izenburua Les banquiers suisses tuent sans mitrailleuses ("Suitzako bankariek metrailadorerik gabe hiltzen dute") da.
 Azkenik, obra XX. mendeko sarraskien eta gerren taula batekin amaitzen da.

 Oharrak eta erreferentziak 

 Kanpo estekak 

 Liburu beltzen erabilera egokiaz, Philippe Bourrinet-en iruzkina (ikuspuntu antikapitalista)
 Argitaletxearen webgunea
  Schwarzbuch Kapitalismus (PDF), liburu beraren testua, baina loturarik gabeko, Robert Kurzek 1999an argitaratua.
 Jatorrizko liburua (pdf formatuan)

Kategoria:Kapitalismoari buruzko liburuak
Kategoria:Historiari buruzko liburuak