Luisa Isabel Frantziakoa

Luisa Isabel Frantziakoa (frantsesez: Louise Élisabeth de France; Versallesko Jauregia, 1727ko abuztuaren 14a – Ibidem, 1759ko abenduaren 6a) Parmako printzesa frantsesa eta, gero, dukesa ezkontidea izan zen. Luis XV.a Borboiko Frantziako erregearen eta Maria Leszczyńska emaztearen alaba izan zen.

 Bizitza 

 Lehen urteak 
ezkerrera|thumb|238x238px|Luisa Isabel Frantziakoa eta bere ahizpa bikia, Ana Enriketa, 1737an.
Gurasoak Frantziako Luis XV.a erregea eta Maria Leszczynska izan ziren. Ana Enriketa Frantziakoaren ahizpa bikia zen. Bere ahizpa bikiarekin batera, Versailles jauregian bataiatu zuten 1737ko apirilaren 27an. Gortean Madame Royale, Madame Première eta Madame Isabel izenez zen ezaguna. Aitaren alaba kutuna zen eta Babette deitzen zion maitekiro.

Isabel Versaillesen hazi zen ahizpa bikiarekin, Anne Henrietterekin, bere ahizpa Marie Louise eta Adelaidarekin eta nebarekin, Louis dofinarekin, batera. Adimentsua eta ikasle azkarra izateagatik zen ezaguna. Bera eta neba izan ziren ezkondu ziren bakarrak. Adelaida eta Victoria ahizpek baino ez zuten ikusi Antzinako Erregimenaren erorketa iloba Luis XVI.aren erregealdian.

Fontevraud-eko Errege Abadiako giro hertsian hazitako bere ahizpa gazteak ez bezala, Luisa Isabel Versailleseko familia eta maitasun giroan hazi zen.

 Ezkontza 
1739ko urriaren 25ean, Luisa Isabel Espainiako Alcala de Henaresen ezkondu zen botere bidez, Felipe I.a Parmako Espainiako infantearekin, Felipe V.a Espainiakoaren eta bere bigarren emazte Elisabet  Farnesioren hirugarren semearekin. Festa zoragarri batzuen ostean, negarrez utzi zuen Versalles 1740ko abuztuaren 30ean Espainiara joateko, ahizpa biki maitea atzean utzita. 1748ko urrian, senarra eta biak Parmako duke eta dukesa bihurtu ziren. 

Espainiara heldu zenean, Espainiako gortean etiketa Versaillesekoa baino askoz zorrotzagoa zen, eta, gauzak okerragotzeko, Luisa Isabelek amaginarreba, Elisabet erregina, dominatzailea zela jakin zuen. Ondorioz, erreginarengandik urrun ematen zuen denbora gehiena, bere panpinekin jolasean. Luisa Isabelek zorigaitzak kontatzeko idatzi zion aitari. 

 Ondorengoak 
Senar-emazteak ez ziren zoriontsuak izan, baina hiru seme-alaba izan zituzten:

 Isabel Borboi-Parmakoa (1741-1763), Josef II.a Germaniako Erromatar Inperio Santuko enperadorearen emaztea izan zen. Haurtzaroan hil ziren bi seme-alaba izan zituen.
 Fernando (1751-1802), Parmako dukea 1765etik 1802ra. Habsburgo-Lorrenako Maria Ameliarekin ezkondua; seme-alabekin.
 Maria Luisa Parmakoa (1751-1819), Espainiako Karlos IV.a erregearen emaztea; seme-alabak.

 Heriotza 
Luisa Isabelek bere izaera handinahiarengatik eta kosta ahala kosta koroa bat lortzeko zuen grinarengatik nabarmendu zen. Horregatik, denboraldi luzeak eman zituen Versaillesen intrigatzen, non gaixotu eta baztangaz hil baitzen 1759ko abenduaren 6an, 32 urte baino ez zituela. Ana Enriqueta ahizpa bikiarekin batera lurperatu zuten, Saint-Deniseko Basilikan.

 Iruditegia 

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

Kategoria:Borboi-Parma etxea
Kategoria:Espainiako infantak
Kategoria:Dukesak