Mikel Olabarria

Sarrera 
Mikel Olabarria Bengoa, 70. hamarkadako gazte militante durangarra izan zen, hainbat taldetan militatu zuen, horien artean UGT, LKI, CCOO edo Juventudes Obreras Católicas-en. Durangarra, herriko “Matadero” auzoaren aldeko borrokan ibili zen, eta horren harira hainbat protesta bultzatu zituen, gainera, klase gatazkaren borrokan ere antolatu zen. 

 Bizitza 
Gaztea zenetik, aita preso egon zen Teruelen, eta 5 urterekin “Matadero”ra joan zirenean, hasi zen familiaren auzoarekiko konpromezua. Izan ere, auzoan zeuden bizi-baldintzak oso eskasak ziren (paretak adreiluzkoak beharrean betoizkoak ziren, argirik gabe geratzen ziren eta pospoloak erabiltzen zituzten, auzoa guztiz desegituratua zegoen, espaloi bakarra zegoen beste guztia lokatza zelarik,...). Auzoa langile klasekoa zen eta espainiar etorkin asko bizi ziren bertan Olabarriak kontatzen duenez. 

Horren harira, auzokide batzuk batzarrak antolatzen eta borroka prestatzen hasi ziren, euren artean laguntzen ziren bitartean (egoera ekonomiko eta familiarrei dagokionez). Garai horietan ere Durangoko “Juventudes Obreras Católicas” taldean sartu zen, Goio anaiarekin batera, eta bertan jardun zuen.

1970.ean, auzoaren aldeko borrokan zebilen horretan, atxilotua izan zen anaiarekin batera, baita 1975ean Txiki eta Otaegiren fusilamenduen ondoriozko greba batean parte hartzeagatik. 

1980eko otsailaren 1ean, hainbat mehatxu jaso ondoren, Goio anaia hil zitzaion, ETAko militantea izan zena. Hilketaren ondoren, gainera, mehatxu eta eraso faxista gehiago jasotzen jarraitu zuen familiak; esaterako ekainak 3an kotxea lehertu zieten.

Horrela, 1980ean ere preso zegoen Olabarria Soriako espetxean, ekainaren 13ko gauean zelata baten testigu izan zelarik. Gauzak horrela, behin-behineko askatasuna lortu zuenean, Zeruko Argia aldizkariari gau horretan gertatutakoaren kontakizun bat eman zion.

Mikel Olabarriaren testigantzaren arabera, 1980ko ekainaren 13an katxeo bat eman zen Soriako gartzelan. Katxeo hori, hala ere, presoek zuten material guztia apurtzeko eta desegiteko aukera gisa erabili zuten gartzelariek. Horren harira, presoek komandantearekin elkarrizketa bat eskatu eta hiru kristal hautsi zituzten. Horrela, poliziak laugarren galeriara hurbildu eta presoak jipoitzen hasi ziren zituzten arma guztiak erabiliz eta presoek ihes egiteko erarik ez zutelarik. 

Olabarria egun batzuk geroago atera zen askatasun probisionalean gartzelatik, baina beste 60 bat preso bertan geratu behar izan ziren. 

Oro har, Mikel Olabarriaren ibilbideak konpromiso politiko eta sozialaren adibide bizi eta ausarta eskaintzen digu, garaiko zapalkuntzari aurre egin zion gazte baten lekukotza gordeaz.

 Bibliografia 
Atzoko Prensa Digitala.  (ekainak 22, 1980).  Zeruko Argia.  (22-23).

GARAIA. (2023).

 Erreferentziak 
https://w390w.gipuzkoa.net/WAS/CORP/DKPAtzokoPrentsaWEB/argitalpen/179997/data/330516000000/orriaZbk/21?hitzak=&argitalpenak=&hasieraTimestamp=0&amaieraTimestamp=0&indiceFila=0&entitatea=0&iragaziArgitalpena=&iragaziHasieraTimestamp=&iragaziAmaieraTimestamp=&aukeratua=22&contenido=&orria=1

https://garaia.gerediaga.eus/es/fondoa/memoria-historikoa/elkarrizketatuak/mikel-olabarria-bengoa/