María Duval (argentinar aktorea)

María Mogilevsky, María Duval izenez ezaguna (Bahia Blanca, 1926ko maiatzaren 17a - Buenos Aires, 2022ko maiatzaren 10a), argentinar aktorea izan zen, 1940ko hamarkadako zinema argentinarraren interprete garrantzitsuenetako bat. 21 pelikula filmatu zituen 1948an erretiroa hartu zuen arte.

 Biografia 
Bahia Blancan jaio zen 1926ko maiatzaren 17an, familia judu batean. Lehen ikasketak 5. Eskolan egin zituen eta bigarren mailako ikasketak Merkataritzako Goi Eskolan.

Errezitaldiak eman zituen Rivadavia Liburutegian, Gabriela Mistral idazlearen eta Belisario Roldánen bertsoak interpretatuz eta LU2 eta LU7 irratietan, harik eta Udal Antzokitik transmititu zen irakurketa lehiaketa bat irabazi zuen arte. Sari horrekin eta bere aitarekin batera, jaioterria utzi eta Buenos Airesera joan zen, Chas de Cruz kazetari ospetsuak antolatutako lehiaketa batean parte hartzera, Gregorio Martínez Sierraren Canción de cuna (1941) antzezlanean. Urte berean El hermano José filmean parte hartu zuen, Pepe Arias eta Carlos Castrorekin batera Argentina Sono Film-erako (SACI).
ezkerrera|thumb| Duval eta Ricardo Passano Casi un sueño (1943) filmean.
ezkerrera|thumb| Duval eta Alberto Closas La honra de los hombres filmean (1946).
ezkerrera|thumb| Duval eta Fernando Lamas Historia de una mala mujer (1948) filmean.
1942an sei film filmatu zituen, horien artean Ernesto Arancibiaren Su primer baile, Julio Porterren La novia de primavera gidoiekin, eta Homero Carpenaren Cada hogar un mundo. Hala ere, horietako batzuk, Carlos Hugo Christensenen Los chicos crecen drama adibidez, hurrengo urtean estreinatu zuten, 1943an.

Christensenek Lumiton enpresarako Hamasei urte (1943) filmean ere zuzendu zuen. San Miguel Estudioek deituta, Ángel Magañarekin batera Cuando florezca el naranjo filmean protagonista izan zen, Alberto de Zavalíaren zuzendaritzapean. 1

1945ean emakumezkoen taldearen buru izan zen, Elina Colomer bezala, Besos perdidos filmean.

eta 1946an, Ana Luisa de la Fuente konposatu zuen Las tres ratas filmean, non hirukote arrakastatsua osatu zuen Amelia Bence eta Mecha Ortizekin: tramak aitarik gabeko hiru ahizpen istorio zaila kontatzen zuen.

Roberto Airaldirekin eta Narciso Ibañez Mentarekin egin zuen lan lehen figura gisa, eta Deanna Durbin aktore estatubatuarrarekin alderatu zuten, eta artistikoki Mary Pickfordekin lotu zuten, umezurtz gazteak hainbat alditan gorpuzteagatik.

Irratiaz eta zinemaz gain, antzerkia ere egin zuen 1944an, No es cosa para chicas pieza eszenaratuz, Osvaldo Miranda y Airaldirekin batera; Buenos Airesen 150 antzezpen egin ondoren, bira bat hasi zuen barnealdean eta Montevideon, Uruguain. Irratiantzokietan ere jardun zuen laburki.

Milagro de amor (1946) filmean Margarita gorpuztu ondoren, Luis Moglia Barth-en La senda oscura (1947) filmean Juliaren pertsonaia eta Olga Arévalorena La serpiente de cascabel (1948) filmean Beba Bidart dantzariarekin. Azken lan honetan bere estiloa aldatzen saiatu zen, Cita en las estrellas (1949) filmean bezala, ilea horiz tintatuz, pertsonaia sentsualagoak eta ausartagoak interpretatuz.

1947. urtearen amaieran, 40ko hamarkadako izarrik adierazgarrienetako bat bihurtu zen, eta 1948an Historia de una mala mujer superprodukzioan paper garrantzitsuenetako bat egin zuen, Dolores del Rioren alaba rolean, Luis Saslavskyren agindupean. Ondoren, El extraño caso de la mujer asesinada antzezlanean parte hartu zuen, Álvaro de la Iglesia eta Miguel Mihuraren antzezlan batean oinarrituta, hurrenez hurren. 1948an José Grosman artile industrialariarekin ezkondu zen (1917-2010eko abenduak 22), eta handik gutxira ikuskizunetik erretiratu zen; Israeldar Ospitalerako ongintza lanak baino ez zituen egin.

 Sariak eta aintzatespenak 
 1944an Errebelazio Saria eman zion Argentinako Arte eta Zientzia Zinematografikoen Akademiak, eta utzi egin zion zinema jaialdietara joateari. 
 Halere, 1981ean Zinema Nazionalaren Museoaren Camara Pathé Saria jasotzera joatea onartu zuen. 
 1995ean San Gabriel Saria jaso zuen, zineman komediaren erreferente gisa egindako ibilbideagatik. 
 2001ean, Zinemako Kronikagileek Zilarrezko Condor saria eman zioten bere ibilbideari, eta bertaratutakoek zutik txalotu zuten. 
 Mar del Platako Nazioarteko Zinemaldiaren 16. edizioan (2001), «Emakumea eta zinema» sailean omendu zuten. 
 Nazioko Senatu Ohoragarriak diploma bat eman zion bere karrera artistiko bikainagatik.
 Podesta Saria jaso zuen 2003an.
 2007an Bahia Blancako Hiritar Ospetsu izendatu zuten.

2014an, elkarrizketa bat egin zion Incaa TVko En foko programari, eta bere ibilbide artistiko guztiari errepasato egin zion bertan.

Belgrano auzoko bere etxean hil zen, 2022ko maiatzaren 10ean, laurogeita hamabost urte zituela.

 Filmografia 

 El extraño caso de la mujer asesinada (1949)
 Cita en las estrellas (1949)
 La serpiente de cascabel (1948)
 Historia de una mala mujer (1947)
 La senda oscura (1947)
 Milagro de amor (1946)
 Las tres ratas (1946)
 La honra de los hombres (1946)
 Besos perdidos (1945)
 Valle negro (1943)
 Dieciséis años (1943)
 Casi un sueño (1943)
 Cuando florezca el naranjo (1943)
 La novia de primavera (1942)
 Ceniza al viento (1942)
 Incertidumbre (1942)
 Los chicos crecen (1942)
 Su primer baile (1942)
 Cada hogar, un mundo (1942)
 Canción de cuna (1941)
 El hermano José (1941)

 Antzerkia 

 No es cosa para chicas (1944)

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 
 -ko fitxa cinenacional.com

Kategoria:Argentinarrak
Kategoria:Argentinako juduak
Kategoria:Buenos Airesen hildakoak
Kategoria:Argentinako aktoreak
Kategoria:Argentinako emakume aktoreak