Superelikagai

Superelikagai bat (edo, ingelesez, «superfood»), nutrizio-dentsitate handiaren ondorioz giza osasunari onura ugari ekartzen dizkiotela diruditen elikagai batzuk izendatzeko marketin-estrategietan erabiltzen den termino bat da.
Termino hori ez dute erabiltzen nutrizioaren arloko adituek, askok zalantzan jartzen baitute «superelikagai» gisa hartzen diren zenbait elikagairen egiazkotasuna. Horrek ez du esan nahi halako superelikagairik ez dagoenik, baizik eta, askotan, nutrizio-balio «normala» (ez-salbuespenezkoa) duten elikagaiak sartzen direla kategoria horretan. Nutrizio-eduki bikainaren ebidentzia zientifikorik gabe ere, fruta «exotiko» edo antzinako ale-barietate asko «superelikagai», «superfruta» edo «superale» izendapenarekin merkaturatzen dira, mendebaldeko merkatuetan sartu ondoren. 

2007az geroztik, Europar Batasunean debekatuta dago «superelikagai» gisa produktuak merkaturatzea, baldin eta ikerketa zientifiko sinesgarri baten babesik ez badute.

 Definizioa eta terminoaren erabilera 
Agintari arautzaileek (hala nola, FDA, USDA edo FSAk) ez dute superelikagai terminoaren definizio ofizialik zehaztu. Dirudienez, «superfood» terminoa Kanadako egunkari batean erabili zen lehen aldiz 1949an, muffin baten ustezko nutrizio-ezaugarriak iruzkintzeko.

XX. mendearen amaieran eta XXI. mendearen hasieran, «superelikagai» terminoa marketin-estrategia gisa erabili zen, zenbait elikagai espezifiko gehiago saltzeko, bai eta gehigarri dietetikoak, elikagai-gehigarri bereziak dituzten elikagaiak eta baita nutrizioari buruzko autolaguntza-liburuak ere, osasuna hobetzea ziurtatzen dutenak. Elikagai horiek «superelikagai» etiketapean merkaturatzen ez diren antzeko elikagaiak baino prezio altuagoan saldu ohi dira.

2007az geroztik, Europar Batasunean debekatuta dago «superelikagai» gisa produktuak merkaturatzea, baldin eta haien propietate osasungarriei buruzko adierazpen espezifiko eta baimendu bat ez badute, ikerketa zientifiko sinesgarri bat oinarri hartuta. EUFIC erakundeak adierazi zuen ez dela batere praktikoa superelikagaietan soilik oinarritutako dieta bat egitea; izan ere, askoz egokiagoa da askotariko elikagaietan oinarritutako dieta orekatua jarraitzea, bereziki, frutak eta barazkiak barne hartzen dituena.

Cancer Research UK-en arabera, «superfood» terminoa marketin-tresna bat besterik ez da, oinarri zientifiko gutxikoa». Superelikagaiak sarritan gaixotasunak —minbizia barne—prebenitzeko edo sendatzeko sustatzen badira ere, Cancer Research UK-ek ohartarazi zuen «ezin dutela dieta osasungarri eta orekatua ordezkatu». Catherine Collinsen (Londresko St George ospitaleko dietista buruaren) arabera, kaltegarria izan daiteke terminoa: «superelikagaiei buruzko hainbeste ideia oker daude non ez baitakit nondik hasi kontzeptu osoa desegiten».

«Superfrutak» superelikagaien azpimultzo bat dira, eta 2004an erabili ziren lehen aldiz. Fruta bat «superfruta» izendatzea produktuaren fabrikatzailearen araberakoa da erabat, eta termino hori kontsumitzailearen eskaera sortzeko erabiltzen da, nagusiki.

 Adibideak 
Argentinako Taragüí enpresak, mate belarraren ekoizle nagusiak, bere webgunean dioenez, matea superelikagai bat da, nahiz eta baieztapen hori bermatzen duen ikerketa zientifikorik ez egon.

Voedingscentrum Holandako elikagaien segurtasunerako erakundeak adierazi zuenez, goji-baiak, kalamu-haziak eta chia-haziak saltzen zituzten propietate osasungarriak ez zeuden zientifikoki frogatuta. Erakundeek ohartarazi zuten elikagai horiek kopuru handitan kontsumitu zituztenek «dieta desegokia eta aldebakarrekoa» gara dezaketela.

Baiak ikertzen ari dira oraindik, baina ez dute frogatu beste fruta fresko batzuk baino onuragarriagoak direnik. Adibidez, ahabiak ez dira bereziki aberatsak mantenugaietan (superelikagaiei egozten zaien ezaugarria); soilik hiru funtsezko mantenugairen eduki moderatua dute: C bitamina, K bitamina eta manganesoa.

 Historia eta ekonomia 
2007an iragarri zen superelikagaien sektorea 2011rako mila milioi dolarreko industria bihurtuko zela, eta superfruituen produktuen eskaintza nabarmen handitzea espero zela. Datamonitor-en arabera, superfruituen produktuen merkaturatzeak % 67ko hazkundea izan zuen (2007–2008), baina 2011tik aurrera kategoria horrek beherakada nabarmena izan zuen, izan ere, granadaz, açaíz edo gojiz egindako produktuetan % 56ko jaitsiera izan zen (2011–2012 artean 2009–2010 urteekin alderatuta).

Elikagai eta edari funtzionalei buruzko dozena bat argitalpenek baino gehiagok hainbat espezie exotiko aipatu dituzte, hala nola superfrutak, eta 2007-2008an 10.000 produktu berri inguru sartuko direla kalkulatu zen. 2005 eta 2010 artean, jatorri urruneko eta AEBetako kontsumitzaileentzat ezezagunak ziren fruta exotiko batzuk —hala nola Ozeaniako nonia, Txinako gojia eta elorri horia, Asia hego-ekialdeko mangostana edo Hego Amerikako açaia— arrakasta handiz erabili ziren produktu berriak egiteko lehen superfruitu-boladetan. Hala ere, haien ospeak behera egin zuen 2010 eta 2013 artean, nahiz eta garai horretan granada erabiltzen zuten produktu berriek kontsumitzaileen interesa mantendu zuten.

Tahitian Noni konpainia 1996an hasi zen noni zukua saltzen eta lehen 10 urteetan milaka milioi dolar lortu zituen. Aurreko txostenek erakutsi zuten produktu berriak merkaturatu zirenetik ia % 400 hazi zirela granada zuten produktuak 2005–2007 urteetan, aurreko 6 urteetan baino gehiago. Halaber, XanGo fruta-zukuak mangostan-zukua du, eta haren salmentak 40 milioi dolarretik 200 milioira igo ziren 2002tik 2005era bitartean.

Ekoizleek zenbait fruta erabiltzen dituzte elikagaien zaporea hobetzeko, beste zapore batzuk ezkutatzeko edo berritasun eta osasunaren irudia emateko. 2005ean baiekin egindako bost mila produktu berri merkaturatu ziren. 2008an, «superfruit» edo superfruitu kategorikoa kontsumo-produktuen munduko hamar joera nagusien artean zegoen. 2013etik aurrera kategoria horretako berrikuntza gainbeheran zegoela esan daiteke, produktu berri gutxiago agertu baitziren.

2011tik 2015era bitartean, Estatu Batuetan superfood, superfruit edo supergrain hitzak dituzten elikagai edo edarien kopurua bikoiztu egin da. Kinoa, garagarra, espelta eta artatxikia, esaterako,  «heritage» («aztarnak») edo «ancient» («zaharrak») superelikagai gisa komertzializatzen dira mendeetan kontsumitu direlako, elikagai integral gisa identifikatzen dira eta prozesamendu minimoa eskatzen baitute.

 Erreferentziak 

 Ikus, gainera 

 Elikagai funtzional
 Elikagai probiotiko
 Nutrazeutiko
 Gehigarri dietetiko

 Kanpo estekak 

Kategoria:Elikadura
Kategoria:Nutrizioa