Maite Díaz de Tuesta

Maite Díaz de Tuesta (Kopenhage, Danimarka, 1923ko abenduaren 31-Madril, 2017) arabar jatorriko pianista, hizkuntza interpretatzaile, kazetari, ikertzaile eta ingeles irakaslea izan zen.

 Biografia 
Ángel Díaz de Tuesta arabarraren eta Carmen García Ruiz de Morales valentziarraren alaba zen. Aitaren diplomatiko lanbidea zela eta, familiak asko bidaiatu zuen. 

Bai Maite eta baita bere ahizpa Magdalena ere Kopenhagen jaio ziren eta bertan bizi izan zuten lehen haurtzaroa. 

Ondoren, Arsilah eta Tetuanera joan ziren, garai hartan Espainiak Marokon zuen Protektoratura. 

XX. mendeko hogeiko hamarkadaren amaieran Espainiak Basilean zuen kontsulatuan bizi izan ziren. Hogeita hamarreko hamarkadan Tolosan egon ziren bizitzen eta, Espainiako gerra zibilaren amaieran, Donibane Lohitzunen eta Hondarribian. 

1939an familia Oranera joan zen bizitzera. Bigarren Mundu Gerraren hasieran Cardiff-en bizi ziren eta, ondoren, Londres inguruan.

 Ikasketak eta jarduera artistikoa 
Oso txikitatik hasi zituen piano eta kantu ikasketak Londresko Royal Academy of Music-en eta Alexandra Choir-en.

1944tik aurrera Lausanako Kontserbatorioan ikasi zuen, Charles Lassueur (1896-1977) maisu suitzarrarekin. 1948an Lausanako Kontserbatorioko Ikasle Ohien Elkartearen saria lortu zuen. Ondoren, Walter Gieseking alemaniar pianistarekin musika prestakuntza hobetu zuen Saarbrücken hirian (Alemania), 1950ean.

Piano kontzertista gisa 1947an hasi zuen bere bizitza artistikoa, Suitzan hainbat kontzertutan parte hartuz, bai Genevan eta baita Lausanan ere. Azken hiri honetako ganbera orkestrako bakarlari gisa artu zen.

Familiarekin Afrikara joan zenean, han jarraitu zuen bere karrera. 1947ko azaroaren 8an aurkeztu zen lehen aldiz Marokon, Tetuango Hezkuntza eta Kultura Ordezkaritzaren Paraninfoan. Rabaten, Casablancan, Fezen, Tangerren eta Laratxen ere aritu zen.
Bere musika-jarduera laburra izan zen arren, kritikaren eta publikoaren babesa jaso zuen.

 Kazetaritza 
1953an José Vázquez Moro Artilleriako tenientearekin ezkondu zen Madrilen, eta Rifeko barnealdera joan ziren bizitzera. 1961ean, Marokok independentzia lortu ondoren, Ceutara joan zen familiarekin batera.

Garai horretan, kazetaritza-jarduera bizia eta etengabea eduki zuen Afrikako iparraldeko hainbat egunkari espainiarretan. 1949tik 1953ra Tetuango Diario de África egunkarian musika, arte, zinema eta gaurkotasun kritikak idatzi zituen. 1954an beste bi komunikabidetarako idatzi zuen: Tanger-eko El diario de España eta El Telegrama del Rifen. Horrez gain, maiz idatzi zuen Ritmo musika aldizkarian.

 Irakaskuntza 
1956tik aurrera Tetuanen ezarri zen eta han frantses hizkuntzako interprete lana egin zuen Marokoko estatu sortu berriaren Herri Lanetako Zerbitzuetarako. 1961ean Ceutara joan zen familiarekin eta hizkuntza-eskolak ematen hasi zen. Hiriko Irakasleen Eskola Normalean ingeleseko lehen irakasle gisa hasi zen lanean.

Penintsulara itzulita, 1970ean Astorgan (Leon) finkatu zuen bizilekua. 1971an Unibertsitateko ikasketak hasi zituen, Oviedoko Unibertsitateko Ingeles Filologiako Fakultatean, eta 1976an bukatu zituen. Bere lizentziatura tesia 1976ko ekainaren 30ean irakurri zuen, bikain kalifikazioarekin, karrera amaierako Sari Berezia lortuz. Antzinako ingelesaren iturriei buruzko ikerketa-lan bat hasi zuen eta doktoretza-ikastaroetan bikain kalifikazioa lortu zuen, lan honekin: Ingeles poesia garaikidea eta Virginia Woolfen Eleberriak. Aldi berean, Book of Apollonius-eko espainiera eta antzinako ingelesaren arteko konparazio ikerketa bat burutu zuen.

1973an Valladolidera iritsi zen, eta bertan ingeles hizkuntza eta filologia eskolak eman zituen Unibertsitateko Filosofia eta Letren Fakultatean, 1976tik 1978ra. 1978an, ikerketa-beka bat lortu zuen, baina uko egin behar izan zion, urte horretan bertan Batxilergoko Institutuetako Agregatu eta Katedradunen Kidegoetan sartzeko probetan parte hartu eta gainditu egin baitzituen. Hala, Palentziako Alonso Berruguete Institutuko Ingeles Hizkuntzako Katedradun gisa hasi zen lanean eta, ondoren, Delicias Institutuan. Azkenik, Valladolidera itzuli zen, Pinar de la Rubia Institutuan lan egiteko. Bertan erretiratu zen 1988-1989 ikasturtearen amaieran.

94 urterekin hil zen Madrilen, bertan bizi izan baitzen bere bizitzako azken urteetan. Bost seme-alaba, hamaika biloba eta hiru birbiloba zituen.

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

Kategoria:Kopenhagetarrak
Kategoria:Emakume piano-jotzaileak
Kategoria:Emakume irakasleak
Kategoria:Euskal Herriko piano-jotzaileak
Kategoria:Madrilen hildakoak