Jose Ibarrola

Jose Ibarrola Bellido (Bilbo, 1955eko irailaren 2a) euskal herriko artista plastikoa da.

 Sarrera 
José Ibarrola Bellido euskal artista plastikoa, ilustratzailea, eskultorea eta eszenografoa da. Bere ibilbide artistikoa diziplina anitzetan garatu du, hala nola pinturan, eskulturan, ilustrazio grafikoan, komikian eta antzerkirako eszenografian. XX. mendearen amaieratik gaur egunera arte, Euskal Herriko eta Espainiako kultur esparru garaikidean presentzia jarraitua izan duen sortzailea da. Margolari eta eskultore ezaguna izan zen Agustín Ibarrolaren semea da, eta horrek eragin nabarmena izan zuen bere lehenengo hurbilketa artistikoan.

 Bizitza eta prestakuntza 
Bilbon jaioa, haurtzaroan eta gaztaroan hainbat lekutan bizi izan zen, besteak beste Bilbon, Kordoban, Danimarkan, Parisen, Burgosen eta Basaurin. Lekualdatze horiek testuinguru kultural eta sozial askotarikoekin harreman zuzena izatea ahalbidetu zioten, eta horrek bere sormen garapenean eragin handia izan zuen. Ez zuen arte-ikasketa akademiko formalik egin; autodidakta izan zen, eta esperientzia praktikoaren bidez garatu zuen bere jardun artistikoa, gaztetatik marrazkigintzan eta sormen grafikoan arituz. 

 Testuinguru historiko-kulturala eta balorazioa 
Oro har, José Ibarrolaren lana Espainiako Trantsizio garaiko eta ondorengo euskal sorkuntza artistikoaren barruan kokatzen da, bereziki kultura grafikoaren, prentsa alternatiboaren eta antzerki garaikidearen garapenarekin lotuta. Diziplina anitzeko jardunak eta ibilbide jarraituak euskal kulturaren modernizazio prozesuan parte hartu duen sortzaile gisa kokatzen dute, artearen eta adierazpen kulturalaren alorrean ekarpen esanguratsua eginez.

 Ibilibide artistikoa: pintura eta eskultura 
1970eko hamarkadaren amaieratik aurrera hasi zen erakusketa kolektibo eta indibidualetan parte hartzen. Bere lan plastikoek figurazioa eta sinbolismoa uztartzen dituzte, eta maiz gizakiaren egoera, memoria historikoa eta espazioaren erabilera bezalako gaiak jorratzen dituzte. Pinturaz gain, eskultura eta instalazio lanak ere garatu zituen, batez ere Euskal Herriko espazio publiko eta kulturaletan erakutsi direnak.

 Ilustrazioa, komikia eta prentsa grafikoa 
1970eko hamarkadaren bigarren erditik aurrera ilustratzaile gisa lan egin zuen hainbat komunikabidetan, besteak beste La Gaceta del Norte eta El Correo Español–El Pueblo Vasco egunkarietan. Jardun horrek lotura zuzena izan zuen Espainiako Trantsizio garaiko kultura grafikoarekin eta prentsa alternatiboaren garapenarekin. Testuinguru horretan kokatzen da bere parte-hartzea aldizkari grafiko eta satirikoetan, hala nola Euskadi Sioux, zeinak garaiko sormen kritikoaren eta adierazpen askearen isla izan baitziren.

1980ko hamarkadan komikiaren arloan jardun zuen modu esanguratsuan, eta hainbat lan argitaratu zituen, hala nola Orfeo, La piedra dormida, Alfil negro eta Cuando canta la serpiente, azken hau Jon Juaristi eta Mario Onaindíarekin elkarlanean. Lan horiek helduentzako komikiaren garapenarekin eta narrazio grafikoaren berrikuntzarekin lotzen dira.

 Eszenografia eta antzerkia 
1980tik aurrera antzerkirako eszenografia bihurtu zen bere jardun profesional nagusietako bat. Ordutik hona ehunetik gora eszenografia-proiektu egin ditu, Euskal Herriko zein Espainiako antzerki-konpainia eta areto nagusietan. Diziplina horretan egindako lanagatik hainbat aitorpen jaso ditu, besteak beste 2012an Ercilla Saria.

 Sariak eta aitorpenak 
Bere ibilbide artistikoaren aitortza gisa, 2016an Getxoko Komiki Azokaren Ohorezko Saria jaso zuen. Gainera, bere lanak hainbat museo eta erakusketa-aretotan erakutsi dira, besteak beste Bilboko Sala Rekalden, Gasteizko Artium museoan eta Estatuko zein nazioarteko bestelako espazio kulturaletan.

 Erreferentziak