Nicolás Redondo Blanco

Nicolás Redondo Blanco (Barakaldo, 1898ko abenduaren 6a - ibidem, 1970eko azaroaren 16a) bizkaitar sindikalista eta politikaria izan zen.

 Biografia 
Soriar jatorrikoa zen bere familia, eta Bizkaira heldu zen industrializazio prozesuaren ondorioz. Barakaldoko Altos Hornos de Vizcaya lantegian lan egin zuen 1916ko uztailetik 1936ko uztailera.

UGTko Bulegoetako Langileen Sindikatuko kide izan zen 1927tik, eta Barakaldoko elkarte sozialistan afiliatu zen 1931tik. 1933an idazkariorde izan zen. Bertako bizitzan oso inplikatua, futbol taldearen sortzaile eta entrenatzailea izan zen. 1934an, urte hartako Urriko Iraultzaren ondorioz, Barakaldotik ihes egin behar izan zuen, hilabete pare batez Medina de Pomarren (Burgos) lagun baten etxean babestuz.

Fronte Popularreko presidentea izan zen 1936an, eta Gerra Zibilean Barakaldoko Defentsa Batzordeko kide izan zen. Ordena publikoaz arduratu zen 1936ko abendura arte, eta Hornidura Batzordean ardurak zituen zinegotzi izatera igaro zen. Bizkaia erori zenean, Nojara (Kantabria) joan zen, eta, geroago, Santanderko Ingeniarien Komandantzian lan egin zuen. Han atxilotu zuten 1937ko abuztuan. Hurrengo irailean eraman zuten Bilbora, eta urte horretako urriaren 25ean egindako Gerra Kontseiluan heriotza-zigorra ezarri zioten.

1938ko maiatzaren 24an Bilboko Larrinaga espetxean egindako Gerra Kontseiluan 30 urteko kartzela-zigorra ezarri zioten, eta 1943ko apirilean 12 urtera jaitsi zioten zigor hori. El Puerto de Santa Marían (Cadiz) bete zuen zigorra; 1938ko abuztuaren 11n sartu zen bertan, eta 1940ko irailean behin-behineko askatasunean atera zen. Galiziara joan zen lanera denbora batez. Bizkaira itzulita, kontsumo-kooperatiba batean lan egin zuen, anaia Lucioren bitartekaritzarekin. 1942ko urtarrilaren 17an atxilotu zuten, eta kartzelan egon zen hurrengo martxoaren 6ra arte.

1945eko martxoaren 21etik maiatzaren 19ra egon zen berriro kartzelan, Madrilen eta Espainiako hainbat probintziatan PSOEren Lehen Batzorde Exekutiboa desegin zuen sarekadan atxilotu zutenean. 1948an berriz atxilotu zuten, torturatua izateko eta alderdikideak salatu ahal izateko beldurrez. Bilboko polizia-etxeko eskailera-zulotik behera bota zuen bere burua, eta Basurtuko ospitalera eraman behar izan zuten. Aske geratu zenean, jarduera politikoarekin jarraitu zuen, eta 1960an berriro atxilotu zuten.

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

Kategoria:Barakaldarrak
Kategoria:Bizkaiko politikariak
Kategoria:Euskal Herriko sindikalistak
Kategoria:PSE-EEko politikariak
Kategoria:Euskal Herriko frankismoak kartzelaratutakoak
Kategoria:Barakaldon hildakoak
Kategoria:Barakaldoko zinegotziak