Anna Jöransdotter

Anna Jöransdotter (Suedia, 1695 – 1714 eta gero) Finlandiako soldadua izan zen. Karlos XII.a Suediakoaren armadan zerbitzatu zuen bi urtez Iparraldeko Gerra Handian, gizon jantzita, eta emakume batekin ezkondu zen. Bere kasua, beharbada, Aro Modernoan (XVI. mendetik XIX. mendera) armadan zerbitzatzeko identitate maskulinoa hartzen zuten emakumeen fenomenoaren kasu suediar ikertuena da. Bere ekintzak Suedian homosexualitateari buruzko lege bat sartzeko iradokizunaren arrazoia izan ziren.

 Bizitza 
Hamazortzi urte zituenean, Anna Jöransdotter Suediako Finlandia probintziako baserritar baten neskamea zen. Errusiar inbasioaren sasoian, bere enplegatzaileak semeari izurritean abandonatutako etxeetan lapurretan laguntzeko agindu zion. Livoniako bikario batek aurkitu zituen, Errusiako armadako iheslari batek, eta bere ugazabak ihes egiteko agindu zion, gizonezkoen arropaz jantzita. 

 Soldadu 
Haritu herrian, Turku probintzian, armadan sarrarazi zuten, legeak gizon ibiltari guztiak armadan zerbitzatzera behartuak izan zitezkeela zioen eta. Gezurrezko Johan Haritu ezizenarekin sartu zen eta urte eta erdi eman zuen armadan. Ezizen beraz, alferez baten alabarekin ezkondu zen, Maja Kijhlekin.

Ezkontza hori ez zen amodioagatiko batasuna izan: Maja Kijhl haurdun zegoen, haurrarentzako aita bat behar zuen, orduan ama ezkongabeei ezartzen zitzaien ilegitimotasun estigma ekiditeko. Harituk zorrak zituen ostatuan eta jabeak ezkontzera behartu zuen. Hala ere, Harituk ez zuen haurra errekonozitu nahi izan, ezkondu eta gutxira jaio baitzen. Diotenez, Kijhl-ek Harituren benetako generoa aurkitu zuen ezkondu eta handik egun pare batera, eta armadaren kanpainaren ondoren ez itzultzeko esan zion.

 Epaiketa 
Ostatuan armadako lagun batekin zegoela mozkortu egin zen, Mats Kröger lagun soldaduak etzaten lagundu zion. Arropak laxatzen ari zela, alkandoraren azpian bularrak zituela konturatu zen. Horren berri eman zion Grass kaboari, eta hark azterketa egitea eskatu zuen. Bularrak zituela baieztatu ostean, emakumea zela aitortu zuen. Hala eta guztiz ere, Grassek bere gorputzaren beheko aldea aztertzeko eskatu zuen, hermafrodita zen ala ez jakiteko. Anna Jöransdotter errejimendu auzitegira eraman zuten, eta hark, lehenik, edozein soldadurekin haragizko harremanak izan ote zituen ikertu zuen. 1714. urtean, auzitegi zibil baten aurrean aurkeztu behar izan zuen. Armadan zerbitzatu eta emakumeekin ezkondu ostean atxilotuak izan ziren gizonez jantzi ziren emakume suediar guztien artean arreta handiena bereganatu zuen Anna Jöransdotterren kasuak. Agintariek kasuari buruzko iritzia emateko eskatu zieten Suediako auzitegi guztiei, antzeko kasuetarako aurrekari bat ezartzeko saiakeran.

 Suediako auzitegien iritziak 
Göta Hovrätt-ek, esaterako, Blendaren kondaira aipatu zuen, eta adierazi zuen Anna Jönsdotter-ekerregeari eta herrialdeari zerbitzatzeko desira patriotikoan bere burua gizontzat aurkeztu bazuen, bekatuzko jakin-minarengatik barik, errukia eman behar zitzaiola: azterketa fisiko bat ere gomendatzen zuen edozein hermafrotidismo ezartzeko, hori ohiko prozedura baitzen kasu horietan. Abertzaletasuna, izan ere, gizon jantzitako emakumeek epaitegietan beren burua defendatzeko askotan erabiltzen zuten argudioa zen. Stockholmeko Auzitegiak gogor gaitzetsi zuen "Jainkoaren ordenari" desafio egitea, eta kontrako sexutzat aurkeztu zuen bere burua, Jainkoak eman zizkion sexua eta hari lotutako zereginak onartu beharrean. Linköping auzitegiak Anna Jönsdotter zigortu zuen homosexualitatea praktikatzeko gizonezkoa zela esanda. Maja Kijhlekin haragizko harremanak izan bazituen, zigor gogorra ezarri behar zitzaiola erabaki zuten epaitegi gehienek.

Hala ere, ez Anna Jönsdotter-ek ez Maja Kijhl-ek ez zuten inolako sexu-harremanik izan zutenik aldarrikatu, eta ohean zeuden bitartean nola moldatzen ziren galdetu zitzaienean, Anna Jönsdotter-ek Kijhl-i bizkarra eman ziola erantzun zuen. Anna Jönsdotterren kasuari dagokionez, lege bat berariaz prestatu zen emakumeen homosexualitatea debekatzeko. Lege hori, hala ere, ez zen onartu, Suediako auzitegien politika ofiziala egintza homosexualen aurrean isilik egotea baitzen, haietaz hitz egiteak haien praktika zabaltzen zuela uste zen eta.

Anna Jöransdotter "sodomia" (hau da, homosexualitatea) kargutik aske utzi zuten, eta kartzela zigorra ezarri zioten, lan behartuak eginarazi zizkioten.

 Erreferentziak 

 Ikus, gainera 

 Maria Johansdotter
 Ulrika Eleonora Stalhammar

 Kanpo estekak 

Kategoria:Suediarrak
Kategoria:Emakume militarrak
Kategoria:Inpostoreak
Kategoria:XVIII. mendeko heriotzak
Kategoria:XVII. mendeko jaiotzak
Kategoria:Emakumea