Valerian Gracias

Valerian Gracias (Karatxi, 1900eko urriaren 23a – Bombay, 1978ko irailaren 11) indiar elizgizon katolikoa izan zen. 1946tik 1950era Bombayko apezpiku laguntzailea izan zen eta 1950etik hil zen arte artxidiozesi bereko ordinarioa. 1953an, Pio XII.a aita santuak kardinal izendatu zuen.

 Bizitza 
Valerian Gracias Karatxin jaio zen, Britainiar Rajen (gaur egungo Pakistanen), José eta Carlota Graciasen semea. Bere gurasoak goatarrak ziren, Navelim herrikoak, eta Karatxin lan egiten zuten. Graciasek Karatxiko San Patrizion eskolan, Mangaloreko San Jose apaizgaitegian eta Zeilango Kandyko pontifize-apaizgaitegian ikasi zuen, eta azken horretan teologiako doktoretza lortu zuen. 1926ko urriaren 3an apaiztu zen. Bandran aritu zen 1927ko azarora arte, Erromako Unibertsitate Gregorianoan sartu zen arte. 1929an amaitu zituen ikasketak eta Joachim Lima artzapezpikuaren idazkari pribatu eta Bombayko elizbarrutiko kantziler bihurtu zen.

1946ko maiatzaren 16an, Bombayko apezpiku laguntzaile eta Thennesusoko apezpiku titular izendatu zuten. Hurrengo ekainaren 29an jaso zuen apezpiku-ordenazioa Thomas Roberts artzapezpikuaren eskutik, Victor Fernandes eta Thomas Pothacamury kontsakratzaileak izanik. 1950eko abenduaren 4an, Pio XII.a aita santuak Bombayko artzapezpiku izendatu zuen Robertsen ordez. Gracias goatar nazionalismoaren aldekoa eta Portugalgo aginte kolonialaren aurkaria zen; esaterako, Ama Birjinaren irudi bat indiar gisa aurkeztu zuen, indiarrak oraindik Europako irudikapenekin ohituta zeuden garaian.

1952ko azaroaren 29an, Pio XII.a aita santuak 24 kardinal berri sortuko zituela iragarri zuen, kardinal-kolegioaren tamaina 70 kidera handituz. Piok aipatutako horietako bat abenduaren 28an hil zenean, Egoitza Santuak abenduaren 29an iragarri zuen Gracias kardinal izendatuko zutela, Indiako lehena. 1953ko urtarrilaren 12ko kontsistorioan S. Maria in Via Latako kardinal-apaiz egin zuten. Gracias kontserbadoretzat hartzen zen. Portugalgo gobernuak ukatu egin zituen Graciasi emandako ohorearekin pozik ez zegoela zioten txostenak.

1958ko konklabean, 51 kardinal hautesleetako bat izan zen eta 1963ko konklabean, 80etako bat. 1962tik 1965era, Vatikanoko II. kontzilioan parte hartu zuen, eta bertan, 1965eko abenduaren 8an Kontzilioko amaierako mezuak aurkeztu zituzten 21 parte-hartzaileetako bat izan zen. 1964an aita santu batek Indiara egindako lehen bisita antolatu zuen, Paulo VI.ak Bombayko Nazioarteko Kongresu Eukaristikoan parte hartu zuenean. Kongresua hasi aurretik, teologo katolikoen sinposio bat egin zen, eta Graciasek Hans Küng gonbidatu zuen bertara. 1970ean, 1971ko Apezpikuen Kontzilioa antolatzeko hautatutako 15 elizgizonetako bat izan zen, eta Paulo aita santua sustatu zuen eliza gobernatzeko zuen ikuspegiaren eta apaizen zelibatuaren inguruko kritiken aurrean. 1954tik 1972ra, Indiako apezpiku-konferentzia katolikoko presidentea izan zen, eta 1972an Vatikanoren inguruko eszeptizismoa gainditzen eta Paulo aita santuaren onespena lortzen lagundu zuen Asiako apezpiku-konferentzien federazioa eratzeko.

1978ko maiatzean gaixotu zen eta ez zuen 1978ko abuztuko konklabean parte hartu. Minbiziaren ondorioz hil zen Bombayn 1978ko irailaren 11n, 77 urte zituela.

 Sariak 
1966ko urtarrilaren 26an, Padma Vibhushan saria eman zioten, Indiako Errepublikako bigarren sari zibil gorena.

 Ondorengotza apostolikoa 

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

Kategoria:Indiako artzapezpikuak
Kategoria:Indiako katolikoak
Kategoria:Pio XII.ak izendatutako apezpikuak
Kategoria:Indiako kardinalak
Kategoria:Pio XII.ak sortutako kardinalak
Kategoria:XX. mendeko indiarrak
Kategoria:Mumbain hildakoak
Kategoria:Minbiziak hildakoak