Josefa Fernanda Borboikoa

Josefina Fernanda Borboikoa (Aranjuez, 1827ko maiatzaren 25a – Paris, Frantzia, 1910eko ekainaren 10a) Espainiako infanta izan zen jaio zenetik bere ezkontza morganatiko sekretua argitara atera zen arte.

 Bizitza 
Aranjuezeko Errege Jauregian jaio zen 1827. urtean, eta jaio eta hurrengo egunean bataiatu zuten. Gurasoak Frantzisko Paulako eta Borboiko infantea eta Luisa Karlota Borboi-Bi Sizilietako infanta izan ziren. Aitaren aldeko aitona-amonak, Karlos IV.a Espainiako erregea eta  Maria Luisa Parmakoa izan ziren; amaren aldekoak, ostera, Frantzisko I.a Bi Sizilietako erregea eta Maria Isabel Borboiko infanta, aldi berean Karlos IV.a Espainiako erregearen alaba. Josefina Fernandaren aita, beraz, bere emaztearen osaba zen. Aitabitxia osaba Fernando VII.a Borboikoa Espainiako erregea. Haurrideen artean Frantzisko Asiskoa Borboikoa nabarmendu zen, lehengusina Elisabet II.a Borboikoaren senarra izan zena.

Pepita deitzen zioten familian. Ama eta Maria Kristina Borboiko erregina erregeordearen arteko lehia zela eta, familiak Espainiatik erbesteratu behar izan zuen urte batzuetan, Parisen bizi zelarik.

 Ezkontza eta erbestea 
1848ko ekainaren 4an José Güell eta Rentérekin ezkondu zen ezkutuan. Hori zela eta, Espainiako infanta izateari utzi zioten eta biak Gortetik kanporatu zituzten. Lau urte eman zituen Frantzian, Baldomero Esparterorekin eta Leopoldo O'Donnell jeneralarekin harremana izan zuelarik. Ramón María Narváez jenerala izan zen Elisabet II.a erreginari ohore horiek galtzea proposatu ziona, eta 1855. urteean berreskuratu zuen, Elisabet II.ak barkatu zionean.

 Itzulera 
Espainiara itzulita, Valladoliden finkatu ziren. Senarra bai 1851n bai 1853an ahalegindu zen diputatu aukeratzen, baina ez zuen lortu. Infantak parte hartze nabarmena izan zuen 1854. urteko mugimendu iraultzaile aurrerakoian, Aleson jeneralarekin batera, Valladolideko agintari militarrek iraultzaren garaipena onartzea lortu zuen. Senarra urte hartako gorte eratzaileetako kidea izan zen.

 Ondorengoak 
Bikoteak hiru seme-alaba izan zituen:

 Raimundo Güell Borboikoa, Luzaideko markesa (Nafarroa, 1849-Dammarie-lès-Lys, 1907, Antonia Laura Alberti Carorekin ezkondua, bikoteak bi alaba izan zituen.
 Fernando Güell Borboikoa, Güelleko markesa (Valladolid, 1851-Madril, 1933), bere lehengusina María Josefa Alonso Güellekin ezkondua, ondorengoak izan zituen, hiru.
 Francisco Güell Borboikoa (Valladolid, 1853-Paris, 1868) nerabezaroan hil zen.

Alfontso XII.a Borboiko erregeak lehengusinari Infanta titulua berreskurarazi zion 1883. urtean, baina Errege Gorentasunaren tratua ukatu zion. Urtebete geroago, alargundu egin zen.

 Heriotza 
Azken urteak Frantzian eman zituen, non bere neba-arreba guztiak bizirik zeudela hil zen, Karlos IV.a erregearen azken biloba izan zelarik.

 Ohorezko sariak 

 Aginduak 

 1827ko maiatzaren 29a - Maria Luisa Erreginaren Dama Nobleen Ordenakoa.


 Erreferentziak 

 Bibliografia 
  Iglesias Sancho, Jonatan; Mateos Sáinz de Medrano, Ricardo (2021). Las cuñadas de Isabel II, las infantas más raras que ha dado España. Madrid: Ediciones Insólitas. ISBN 978-8412103717. 

 Kanpo estekak 

 Josefina Fernanda infanta Prado Museoan

Kategoria:Parisen hildakoak
Kategoria:Maria Luisa Erreginaren Dama Nobleen Ordenako damak
Kategoria:Espainiako Borboi etxea
Kategoria:Espainiako infantak