Arto-opil

Arto-opila () Vicent Garcia, (1985), Nuestras tierras, Volumen 2, ISBN 8485094395 opil biribil eta lau bat da, arto-irina (askotan gari-irinarekin nahastuta), ura, olioa eta gatza erabiliz egina. Hegalabur, arrautza arraspatu eta tomate frijitu xehatuarekin laguntzen da, edo antxoa edo sardina txiki batzuekin, edo espinaka frijituekin. Saforreko plater tipikoa da, bereziki Rótova eta Olivakoa, eta Marina Altuan ere oso ezaguna da. 

 Lantzea 
Arto-irinez eta urarekin (4:1 proportzioan), baita oliJaume Fàbrega, (2005), Les postres i els pastissos de l'àvia, Cossetània Edicions, ISBN 8497910915, pág. 84ba-olio pixka batekin ere, orea egiten da. Bero iturri baten gainean jarritako lapiko batean ura eta olioa berotzen dira irakiten hasi arte. Irakiten hasten denean, arto-irina gehitzen da, eta hamar bat minutuz nahastu ondoren, suaren intentsitatea jaitsi egiten da. Gero, lapikoa sutatik kendu eta hozten uzten da. Ondoren, bola txikiak egiten dira eta eskuarekin edo arrabol batekin zapaldu, forma biribila emanez eta plantxan egiteko prest utziz. Bi aldeetatik gorritu, eta betegarriarekin zerbitzatzen dira. Betegarria atun-apurrekin, arrautzekin, tomatearekin, piper xehatuekin eta maionesarekin egin daiteke.

 Aurkezpena 
Akonpainamenduaren zati bat kokaren erdian jartzen da eta biribilkatzen, eskuekin zuzenean jan daitekeen biribilkia lortzeko. Takoekin eta burritoekin duen lotura ez dago argi, nahiz eta Mexikoko tortillekin eta Euskal Herriko taloekin duen antzekotasuna nabarmena izan.

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

 Arto-kokaren errezeta

Kategoria:Gozopilak
Kategoria:Valentziako azkenburukoak
Kategoria:Pazkoko gastronomia