Uhin ertain

Uhin ertainaEuskalterm: [Hiztegi terminologikoa] [2003] (, MW) 300 kilohertzetik 3 megahertzera bitarteko maiztasun-tartea hartzen duen espektro elektromagnetikoaren banda da. Banda horren erabilera nagusia Telekomunikazioen Batasun Internazionalak (UIT) normalizatu du lurreko soinudun irrati-difusioaren zerbitzurako. Adibidez, 2. eskualderako, 5535kHz-1605kHz banda adierazten du. Berriki egindako handitzeek 1605.5 kHz-1705 kHz azpi-banda gehitu dute. Nazioarteko hitzarmen bidez, maiztasun-tarte horretan Anplitude Modulatua (AM) edo DRM (Digital Radio Mondiale) erabiltzen dituzte transmisioetan.

 Uhin ertainaren ezaugarriak 
Banda honetako hedapen-modu nagusia gainazaleko uhin baten bidez egiten da, eta horrek zehazten du lehen mailako zerbitzugunea deritzona. Hedatzeko bigarren modu bat ionosferako hausnarketa edo hausnarketa ionosferikoa da, bigarren mailako zerbitzugunea deritzonak sortzen duena. Potentziaren arabera, lehen mailako zerbitzugunea egunean zehar kilometro gutxi batzuetatik ehunka kilometroraino izan daiteke, eta handiagoa da maiztasuna zenbat eta baxuagoa izan (maiztasun baxuagoek antenen tamaina handiagoa eskatzen dute). Gauez, egunez baino hobeto hedatzen da, eguzki-orduetan uhin ertainak gogor xurgatzen dituen ionosferaren D geruza desagertzen baita.

Azkenik, zaratarekiko oso kaltebera den banda bat da:
 Zarata atmosferikoa (uhinetan zehar milaka kilometrora dauden ekaitzak entzun daitezke).
 Gizakiak egiten duen zaratari. Adibideak: PLCa, Internetera ADSL bidez sartzeko zerbitzua, argiteriako tentsio-erreguladore jakin batzuk, etab.
 Zarata naturala, ionosferari dagokiona.

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

Kategoria:Irrati-maiztasunen espektroa
Kategoria:Haririk gabeko komunikazioa