Alejandro Lerrouxen bosgarren gobernua

Alejandro Lerrouxen bosgarren gobernua, 1935eko apirilaren eta maiatzaren artean, laburra izan zen, baina oso esanguratsua  Espainiako Bigarren Errepublikaren testuinguruan. Aldi hau bere bosgarren Lehen Ministro agintaldiari dagokio, Espainiako ezegonkortasun politiko eta sozial handiagoko garaian.

 Testuinguru orokorra 

 Espainiako Bigarren Errepublika, bere Erradikal-Cedista Biurtekoan (1933-1935), zentro-eskuineko gobernuek ezaugarritu zuten.

 Lerroux Alderdi Errepublikar Erradikalaren burua zen, eta alderdi horrek CEDArekin (Eskuin Autonomoen Espainiako Konfederazioa) lankidetzan aritu zen, José María Gil-Roblesek zuzenduta.

 Hainbat eskandalu eta barne tentsioren ondoren, Lerrouxen aurreko gobernua (1934ko azaroa - 1935eko apirila) erori zen, eta apirilean itzuli zen kargura.

 Lerrouxen Gobernua (1935eko apirilaren 14a - maiatzaren 6a): 

 Iraupena: Hiru aste bakarrik.

 Ezaugarri nagusiak: 
Trantsizioko gobernua:

 Bere eraketa krisi politiko baten ondorioa izan zen.

 Aurreko gobernuaren ondorengoa izan zen, CEDAk (Ezker Demokratikoa) kabinetean botere gehiago lortzeko egindako presioaren ondoren erori zena.

CEDAren presioa:

 CEDAk, ordezkaritza zabala zuen parlamentuan, ministerio gakoak eskatu zituen.

 Lerroux, errepublikano moderatua, ez zuen hainbeste botere eman nahi kontserbadoretzat eta joera autoritario potentzialak zituen alderdi bati.

Gobernu egonkor bat osatzeko ezintasuna:

 Errepublikanoen, CEDAko kideen eta beste sektore kontserbadore batzuen arteko tentsioak biziak ziren.

 Lerrouxek Gil-Roblesi ministerio batzuk emateari uko egiteak gobernu funtzional bat osatzeko saiakeraren porrota eragin zuen.

 Gobernuaren erorketa 
Parlamentuko babes faltak eta eskuin eta ezkerreko indarren arteko oreka mantentzeko ezintasunak bere erorketa azkarra eragin zuten.

 Ondorioak 
Lerroux beste kabinete bat sortu zuen, egoera egonkortzen saiatu zen ikuspegi teknikoago batekin.

Ezegonkortasun politikoa iraun zuen, eta handik gutxira, ustelkeria eskandaluak (merkatu beltzaren eskandalua adibidez) piztu ziren, Alderdi Erradikaleko kideak zuzenean inplikatuz eta Lerroux larriki desprestigiatuz.

 Kabinetea 
+Ministroen Kontseilua, 1935eko apirilaren 3a – maiatzaren 6aFuntzioaIrudiaTitularraDenboraMinistroen Kontseiluko presidentea111x111pxAlejandro Lerroux1934ko urriaren 4a – 1935eko apirilaren 3aEstatu ministroa105x105pxJuan José Rocha GarcíaAgintaritza ministroa96x96pxManuel Portela ValladaresGerra ministroa100x100pxCarlos Masquelet LacaciItsas Armada ministroaFrancisco Javier de Salas GonzálezOgasun ministroaAlfredo de Zavala y LaforaGrazia eta Justizia ministroa100x100pxVicente Cantos FiguerolaLan Publikoen ministroa94x94pxRafael Guerra del RíoInstrukzio Publiko eta Arte Ederretako ministroaRamón Prieto BancesLan, Osasun eta Gizarte-aurreikuste ministroaEloy Vaquero CantilloIndustria eta Merkataritzako ministroa130x130pxManuel Marraco RamónKomunikazio ministroaCesar Jalán AragónNekazaritza ministroaJuan José Benayas

 Kanpo estekak