Vladimir Sakharov

Vladimir Viktorovitx Sakharov (errusieraz: Влади́мир Ви́кторович Са́харов) Errusiako zalditeriako jenerala izan zen, Errusiako Armada Inperialean zerbitzatu zuena. 1869tik 1917ra bitarteko bere armadako karreran, 1877-1878ko Errusia-Turkia Gerran, Errusia-Japonia Gerran eta Lehen Mundu Gerran parte hartu zuen.

 Biografia 

 Lehen urteak 
Sakharov Moskuko gobernazioko nobleziaren ondorengoa zen eta Errusiako Eliza Ortodoxoko kidea. 1869an Moskuko Bigarren Kadete Gorputzean graduatu zen.

 Karrera militarra 
Sakharov Errusiako Armada Inperialean sartu zen 1869ko abuztuaren 10ean. 1871n Pavlovskeko 1. Eskola Militarrean graduatu zen eta 1871ko abuztuaren 11n podporuchik (alferez) izendatu zuten. Bizitza Guardiako Grenadier Erregimentura bidali zuten eta 1872ko abuztuaren 17an Guardiako Ofizialorde bihurtu zen. 1874ko abenduaren 6an bigarren teniente izendatu zuten eta 1876ko abuztuaren 30ean teniente. 1878an Estatu Nagusiko Nikolayev Akademian graduatu zen lehen kategorian. Guardiako egoitza nagusiko kapitain izatetik Estatu Nagusiko kapitain izatera igo zuten 1878ko urtarrilaren 6an eta Zalditeria Prestakuntza Eskuadroira bidali zuten.

Sakharovek 1877-1878ko Errusia-Turkia Gerran parte hartu zuen. 1878ko apirilaren 25ean 16. Infanteria Dibisioko egoitza nagusiko laguntzaile nagusi bihurtu zen. 1879ko abenduaren 23an, armadaren egoitzako laguntzaile nagusi izendatu zuten.

1879ko urtarrilaren 31n, Sakharovek Rigako Infanteriako Junker Eskolako hezkuntza ataleko idazkari kargua hartu zuen. 1880ko azaroaren 4an, 2. Konstantinovsky Eskola Militarreko klase-ikuskari laguntzaile izendatu zuten, eta 1881eko apirilaren 12an teniente koronel izendatu zuten. 1881eko urriaren 23an, berriro ere Zalditeria Prestakuntza Eskuadroira bidali zuten. 1882ko ekainaren 30ean, Ofizialen Zalditeria Eskolako hezkuntza ataleko gaien zuzendari gisa hasi zen lanean, eta 1884ko apirilaren 8an koronel izendatu zuten. 1886ko apirilaren 4an, Elisavetgradeko Zalditeria Kadeteen Eskolako buru gisa hasi zen lanean.

1891ko urtarrilaren 6an, Sakharov 14. Zalditeria Dibisioko estatu nagusiko buru izendatu zuten, eta 1891ko martxoaren 18an Kronstadteko gotorlekuko estatu nagusiko buru izendatu zuten. 1893ko maiatzaren 24tik 1897ko azaroaren 12ra 38. Dragoi Vladimir Erregimentuko komandante gisa aritu zen. 1897ko azaroaren 12an jeneral nagusi izendatu zuten eta 5. Armada Gorputzeko estatu nagusiko buru izendatu zuten. 1899ko ekainaren 30ean Muga Guardiako Gorputzeko Estatu Nagusiko buru bihurtu zen.

Sakharov Txinan aritu zen 1900-1901ean Boxerren matxinadan eta ondoren. Mantxuriako iparraldeko indarren komandantea izan zen 1900eko ekainaren 30etik 1900eko irailaren 4ra. Bereizketa militarragatik, Ausardiagatik Urrezko Arma eman zioten 1901eko abuztuaren 18an. 1901eko urtarrilaren 31n teniente jeneral izendatu zuten "bereizketa militarragatik", eta 1901eko otsailaren 16tik maiatzaren 7ra Muga Guardiako Zaamur barrutiko burua izan zen. 1901eko maiatzaren 7an, 4. Zalditeria Dibisioko komandante bihurtu zen. 1903ko azaroaren 29an, Siberiako 1. Armada Gorputzaren agintea hartu zuen.

 Errusia-Japonia Gerra 
Errusia-Japonia Gerra 1904ko otsailaren 8an hasi zen, Sakharov Siberiako 1. Armada Gorputzaren agintean zegoen bitartean, baina ez zen borrokarik ikusi 1904ko apirilean agintea utzi arte. 1904ko apirilaren 5ean, Mantxuriako 1. Armadaren egoitza nagusia hartu zuen, eta 1904ko urrian Shahoko guduan parte hartu zuen. 1904ko urriaren 18an, Japoniaren aurka jarduten zuten lehorreko eta itsas indar guztien komandante nagusiaren, Aleksei Kuropatkin jeneralaren, estatu nagusiko buru bihurtu zen. 1905eko martxoaren 17ra arte bete zituen eginkizun horiek, eta 1904ko azaroaren 26an Ausardiagatik Urrezko Arma Diamanteekin eman zioten. Zaurituen Zaurituen Alexander Batzordeko kide izan zen 1905eko martxoaren 17tik 1906ko urtarrilaren 3ra, eta gerraren ondoren 17. Armada Gorputzeko aldi baterako komandante bihurtu zen 1905eko irailaren 24an, batzordean zerbitzatzen jarraitu zuen bitartean.

 Gerren artean 
1906ko urtarrilaren 3tik apirilaren 21era, Sakharov Ekialde Urruneko lehorreko eta itsas indar guztien komandante nagusiaren zerbitzura egon zen. 1906ko apirilaren 21ean Stavka (Estatu Nagusia) izendatu zuten. 1906ko urriaren 11n 7. Armada Gorputzeko agintea hartu zuen eta 1908ko apirilaren 13an zalditeriako jeneral izendatu zuten. 1911ko azaroaren 4an Alexander Batzordeko lanera itzuli zen. Batzordean jarraitu zuen bitartean, aldi berean 11. Armada Gorputzeko komandante bihurtu zen 1913ko abenduaren 13an.

 Lehen Mundu Gerra 
Errusiar Inperioa Lehen Mundu Gerran sartu zenean, 1914ko abuztuaren 1ean, Sakharov oraindik 11. Armada Gorputzeko agintean zegoen, 3. Armadaren parte zena. Bere gorputza 11. Infanteria Dibisioak, 32. Infanteria Dibisioak eta 11. Zalditeria Dibisioak osatzen zuten. Gorputzaren agindua eman zuen 1914ko abuztuan Galitziako guduan.

1915eko abuztuaren 22tik irailaren 4ra arte, Sakharov Orenburgeko gobernadore militarra izan zen, non espetxeko burua eta Orenburgeko kosakoen tropak zuzendu zituen. Hala ere, 14 eguneko epean —Orenburgeko gobernadore baten agintaldirik laburrena—, ez zuen inoiz Orenburgen oinik jarri, eta 11. Armada Gorputzaren operazioak zuzentzen jarraitu zuen. 1915eko irailaren 4an, Sakharov ofizialki itzuli zen 11. Armada Gorputzaren aginteara, eta egun berean, Zaurituen Zaurituen aurkako Alexander Batzordeko kide gisa itzuli zen lanera.
1915eko urriaren 25ean, Sakharov 11. Armadaren komandante bihurtu zen, Hego-mendebaldeko Frontearen agindupean jarduten zuena. Bere agindupean, 11. Armadak Brusilov ofentsiban parte hartu zuen 1916an. 1916ko urriaren 19an, Danubioko Armadaren agintea hartu zuen, Errusiako Armada Inperialak Errumaniari Errumaniako Kanpainan laguntza emateko sortua. Errusiar Armada Inperialak Danubioko Armadan eta Errumaniako Armadaren hondarretan oinarritutako Errumaniako Frontea sortu ondoren, Sakharov Errumaniako Armadako komandante nagusiaren, Fernando I.a Errumaniakoaren, laguntzaile izendatu zuten 1916ko abenduaren 12an.

 Errusiako Iraultza eta Errusiako Gerra Zibila 
Otsaileko Iraultzak Nikolas II.a tsarraren boterea kendu eta Errusiako Behin-behineko Gobernuaren pean Errusiako Errepublika sortu ondoren, Sakharov Errumaniako Fronteko agintetik kendu zuten 1917ko apirilaren 2an. Errusiako Armada berrian zerbitzu aktiboan jarraitu zuen, Zaurituen Alexandro Batzordeko kide gisa bakarrik jarraituz, 1915eko irailetik bertan zerbitzatu baitzuen.

Boltxebikeek 1917ko azaroaren 7an Urriko Iraultzan boterea hartu eta Errusiako Gerra Zibila hasi ondoren, Sakharov armadatik kaleratu zuten. Errumanian bizi izan zen, eta gero Krimean. P. V. Makarov-en, Armada Zuriko Vladimir May-Mayevsky jeneralaren laguntzailearen, kontakizun baten arabera, Sakharov hiru gurdiko talde batean zihoan Krimeako Shabuldy herrira zihoala —Armada Gorriaren eta Armada Berdearen indarrek herria okupatu zutela konturatu gabe— 1920an, bera eta bere lagunak Armada Zuriaren etsai ziren Armada Berdeko partisanoen erregimentu batek harrapatu zituenean, errepide bazterrean atseden hartzen ari zen indar lagun batekin nahastu ondoren. Sakharov Krimeako Karasubazar ondoan partisanoek fusilatu zituzten gurdietako bost gizonetako bat zen, gurdietako gainerako bidaiariek partisanoekin bat egitea onartu baitzuten.

 Bizitza pertsonala 
Sakharovek seme bat izan zuen, Dmitry Vladimirovich Sakharov, 1893an jaioa.

Sakharov-en anaia zaharrenak, Viktor Sakharov-ek (1848–1905), karrera militarra ere egin zuen, eta teniente jeneral mailara iritsi zen.

 Kanpo estekak