Erreforma Politikoaren legea

Erreforma Politikorako Legea (gaztelaniaz: Ley para la Reforma Política) —teknikoki, 1/1977 Legea, urtarrilaren 4koa, Erreforma Politikorako— izan zen Francisco Francoren diktadurako egiturak ikuspuntu juridikotik ezabatzea ahalbidetu zuen Espainiako legea.

1976ko azaroaren 18an onartu zuten Gorte frankistek, 531 prokuradoreetatik 425en babesa jasota, eta erreferendumera jarri zen ondorengo abenduaren 15ean, erroldaren % 77ko parte-hartzearekin eta aldeko botoen % 94,17rekin; funtsezko lege izaera zuen, azken legea izanik. Urtarrilaren 4an benetako baimena jaso ondoren, 1977ko urtarrilaren 5ean argitaratu zen.

 Edukia 
Erreforma Politikorako Legea izan zen, Espainiako Trantsizioaren testuinguruan, diktadura frankistaren egiturak juridikoki ezabatzea ahalbidetu zuen tresna juridikoa, hala nola, diktadura frankistako Gorteak eta hauteskunde demokratikoak deitzea, sistema demokratiko batera igaroz.

Lege garrantzitsu horren jatorria 1975ean indarrean zegoen lege-araubidean dago. Espainia Erresumaren Funtsezko Legeetan eta Mugimendu Nazionalaren Printzipioetan oinarrituta zegoen arau-sistema sasi-konstituzional batek gobernatzen zuen. Hauek estatu frankistaren ereduari eusten zioten. Lege-testu horietan, gainera, zuzentzeko edo aldatzeko prozedurak jasotzen ziren. Horrela aholkatu zuen Torcuato Fernández Miranda Gorteetako eta Erresumako Kontseiluko presidenteak erregimen autoritario batetik askatasunen erregimenera pasatzeko, indarrean dauden legeak errespetatuz. Ikuspegi horretatik, arau berria frankismoaren oinarrizko zortzigarren lege moduko bat izango litzateke.

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

Kategoria:1976 politikan
Kategoria:1976 Espainian
Kategoria:Espainiako 1978ko konstituzioa
Kategoria:Espainiako Trantsizio Demokratikoa
Kategoria:Espainiako legeak