Josefa Estruch Pons

Josefa Estruch Pons, Pepita Estruch edo Pepita Carnicer izenez ezagunagoa (Copons, Katalunia, 1920 - Paris, 2011)  kataluniar militante anarkista, sindikalista, frantziar erresistentzian parte hartu zuen alemaniarren okupazioan, eta Mujeres Libres (Emakume Askeak) erakunde anarko feministako aktibista izan zen.

 Bizitza 
1920ko abenduaren 20an jaio zen Coponsen, Kataluniako Noya eskualdeko herri batean. Antonia Pons eta Francesc Estruchen alaba zen. Bere neba arrebak Francesc Xavier, Beatriz eta Josep ziren. Pepita eta bere ama Copons-eko kotoizko ehunen fabrikan hasi ziren lanean, eta CNTko enpresa batzordeko kide izan ziren.

Errepublikanoen atzera-egite garaian, 1939ko urtarrilean Bartzelona erori ondoren, Espainiako Gerra Zibilaren azken asteetan, Ekialdeko Pirinioetako muga zeharkatu zuen bere familia osoarekin erbestera bidean.

Antonio Ariasen kidea izan zen, eta 1942an Alemaniara deportatu zutenean eta desagertu zenean hautsi zen lotura hori. Geroago, Antonio Carnicer Marínen bikotekide bihurtu zen —hortik datorkio izena—. armada frankistan sarjentu izan zena, eta 1937an errepublikaren eremura pasatu zen. 1946an biak Chartresen bizi ziren, giro anarkosindikalistei oso lotuta. Frantziako Erresistentzian parte hartu zuten elkarrekin eta gero, 1949an, Parisko eskualdera joan ziren. Antonio 1958an hil zen, motozikleta istripu batean. Handik denbora batera, Pepita Rafael Mari de Diosekin elkartu zen, azken hau 2008an hil zen.

Pepita 2011ko martxoaren 10ean hil zen Parisko Pitié Salpêtrière ospitalean.

 Ibilbidea 

 Testuinguru historiko soziala 
II. Errepublikaren aldarrikapenarekin, emakume asko bizitza politikoan parte hartzen hasi ziren eta alderdietan eta sindikatuetan afiliatu ziren. Emakumeak komunismoaren edo sozialismoaren lerroetan ere antolatzen ziren arren, anarkismoan eman zen emakumeen auziari buruzko garapen teoriko aurreratuagoa. Emakume anarkistek interes berezia jartzen zuten emakumeen autonomia ekonomikoa, lanerako eta soldata-berdintasunerako eskubidea eta goi-mailako hezkuntzarako sarbide askea lortzeko. Heziketa sexuala sustatu eta familia eredu tradizionala zalantzan jartzeaz gain, erabakitzeko eskubidea aitortzearen alde borrokatzen zuten. 1936ko uztailaren 18ko altxamendu militarraren aurkako erresistentziak hazteko eta beren idealen alde borrokatzen jarraitzeko aukera eman zien.


 Gerra zibila 
Espainiako gerra zibilean, 1937an, Riudarenaseko Gazteria Libertarioen liburuzaina izan zen Pepita. Mujeres Libres (Emakume Askeak) talde anarko feministako aktibista izan zen, eta emakume langileen emantzipazioaren alde lan egin zuen.  Erakundeak hogei mila emakume baino gehiago biltzen zituen tokiko dozenaka elkartetan, eta Mugimendu Libertarioko kide izan zen Lanaren Konfederazio Nazionalarekin (CNT), Federazio Anarkista Iberikoarekin (FAI) eta Gazteria Libertarioekin batera. Espainiako beste emakume-erakunde batzuekin, haietako asko gero erbesteratuak, gerrako urteak kausa errepublikanoaren aldeko mitinak eta bestelako propaganda-ekitaldiak antolatzen eta haietan parte hartzen eman zituzten. Taldean Sara Berenguer Laosaren oso laguna izan zen. Emakume askeek desagertu egin behar izan zuten Espainiako Gerra Zibila amaitutakoan.

 Erbestea 
Frantzian erbesteratuta eta alemaniarren okupazioaren garaian, 1942 eta 1944 artean nazien aurkako erresistentzian parte hartu zuen Chartres inguruan (Eure-et-Loir, Centre-Val de Loire).

Bigarren Mundu Gerra amaituta, Parisen bizi izan zen, Port-Royaleko Bulebarrean. "Mujeres Libres" erakundea 1963an Parisen birsortu zenean, bere diruzaina izan zen eta "Espainiako Emakume Libreen Federazioko Bozeramailea erbestean" izeneko bere aldizkari hirueledunaren (gaztelania, frantsesa eta ingelesa) erredakzioan parte hartu zuen. Lehen alea Londresen datatuta dago, 1964ko azaroan, eta 1976ra arte argitaratu zen. Honetaz gain, honako hauek osatzen zuten erredakzioa: Suceso Portales, Gracia Ventura, Hortensia Martí, Juanita Nadal eta Luz Continente. Pepitak, gainera, Boulevard Port Royal-eko bere etxetik (Paris, 23) egiten zituen eskariak.

1999an "Mujeres libres. Luchadoras libertarias", liburua argitaratzen lagundu zuen.  Anselmo Lorenzo Fundazioak Madrilen argitaratua.

2009an, hil baino bi urte lehenago, Valentí Figueresen "Vivir de pie",  Cipriano Merari buruzko dokumentalean parte hartu zuen.

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

Kategoria:Kataluniarrak
Kategoria:Emakume anarkistak
Kategoria:Parisen hildakoak