Sulafa Jadallah

Sulafa Jadallah (Nablus, Zisjordania iparraldea, 1941– Damasco, Siria, 2002) palestinar zinemagilea izan zen eta argazkilari-zuzendari izan zen lehen emakumea mundu arabiarrean. Palestinako borrokalariak bere kamera erabili zuen okupatutako lurrak berreskuratzeko eskubidea aldarrikatzeko dokumentalen filmazioaren bidez. Hani Jawhariyya eta Mustafa Abu Alirekin batera, Palestinian Film Unit (Palestinako Zinema Unitatea) sortu zuen.

 Bizitza 

 Formazioa 
Al-Aishiya eskolan hezi zen eta bere nebarekin ikasi zuen irudia, Rama Jadallah, Palestinako argazkigintzaren aitzindarietako bat, Nablus hirian izan zuen estudio famatuarengatik ezaguna. Jadallah zinematografiaren arloan prestakuntza unibertsitarioa osatu nahi zuten lehenengo emakumeen artean egon zen. Sasoi hartan lanbide hori arraroa eta zaila zenez, espezializazio tekniko eta profesional mota hau gizonezkoetara mugatzen zuen pentsamolde baten aurka borrokatu behar izan zuen. Azkenean, Kairoko Goi Mailako Zine Institutuan matrikulatu ahal izan zen, eta, Wahid Fariden Mendia filmaren errodajean bere gaitasun eta meritu artistikoa erakutsi ostean, 1964an lortu zuen argazki-zuzendaritzako graduazioa.

 Lan Ibilbidea 
Jadallah argazki-zuzendaria izan zen Jordaniako Informazio Ministerioko Zinema Sailean, 1967. urtean. Lan zinematografiko modernoaren ezarpenean paper garrantzitsua izan zuen, izan ere, Palestinako sasoi horretako gertaera ugari filmatu zituen, “Palestinako Iraultzaren Zinema” bezala ezagutzen denaren lehenengo filmetan aktiboki parte hartu zuen, eta Fatah-ren barnean Argazki eta Artxibo Sailaren sorreran lagundu zuen pertsonetako bat izan zen.

 Palestinako Zinema Unitatea 
1968. urtean Palestinako Zinema Unitatea sortu zen, ahalik eta artxibo gehien filmatzeko. Unitate horren ardura hartu zuten hiru zuzendari palestinarrak Sulafa Jadallah, Mustapha Abou Ali eta Hany Jawhariyya izan ziren. 1969. urtean, Sulafak eta Hanik uko egin zioten Jordaniako ministerioko lanari, eta errefuxiatu-esparru batean antolatu zuten beren lehen erakusketa, Karamehko batailaren argazkiekin. Argazki horiek beraiek dokumentatu zituzten, Israelek gertatutakoari buruz egindako kontakizunaren kontraargudio gisa. Palestinako, Siriako eta Egiptoko margolariek ere parte hartu zuten erakusketan. Lehen aldia izan zen palestinarrek beren irudia islatuta ikusi zutela, beren kausaz eta iraultzaz hitz egiten zien. 1974. urtean Palestinako Zinema Unitatearen izena aldatu zuten, eta Palestinako Zinema Institutua (ICP) izena jarri zioten.

Erakusketa prestatzen ari zirela, Jadallahek tiro bat jaso zuen buruan (nahita eraso ziotela uste da) eta partzialki geldiarazita geratu zen. Gidoilari lanetan kolaboratzen jarraitu bazuen ere, ondorengo urteetan ezin izan zuen beste filmerik egin.

Bost urtez hamabost bat dokumentalen ekoizpena zuzendu zuten, besteak beste: Abou Aliren Con el alma, con la sangre (1972), Jordaniako 1970eko Irail beltzari buruzkoa.

Palestinako Film Unitateko zinemagile eta argazkilariek kolektibo gisa aurkezten zituzten beren lanak. Bere lehen proiekzioak errefuxiatu-esparruetan izan ziren, non emanaldien ostean ikusleen artean galdeketak banatu eta eztabaidak egiten ziren.

Lehen sasoi horri buruz, Hanik, Nadia Yaquben Zinema palestinarra iraultzaren egunetan izeneko liburuan, zera adierazi zuen: "guretzat, argazkiak ateratzea, berez, erresistentzia-ekintza iraultzailea zen."

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

Kategoria:Zisjordaniarrak
Kategoria:Palestinako aktibistak
Kategoria:Zinemagileak
Kategoria:Emakume zinemagileak
Kategoria:Palestinako zinema zuzendariak