Aminoglikosido

Aminoglikosidoak antibiotiko mota bat dira, bakterioen proteinen sintesia galarazten dutenak eta efektu bakterizida dutenak. Egitura kimikoari dagokionez, aminoazukreak dira, lotura glikosidikoen bidez lotzen direnak  Madigan M.T., Martinko J.M., Parker J. Brock Mikroorganismoen biologia (2007) E.H.U-ak euskaratua:760 orr. ISBN: 978-84-9860-026-1.. Antibiotiko betalaktamikoekin batera bakterioen aurkako kimioterapiaren bizkarrezurra dira.


Aminoglikosido gehienak naturalak dira, hots, bakterioek sortutako metabolito sekundarioak dira. Streptomyces-ek eta beste Actinomicetes batzuek sortzen dituzte batik bat modu naturalean. Beste aminoglikosido batzuk, aldiz, semisintetikoak dira. Aurkitu eta erabili zen lehenengo antibiotiko aminoglikosidoa estreptomizina izan zen, 1943an  Ingraham, J., Ingraham, C.: Introducción a la microbiología Vol. II, Ed. Reverté (1998), 502-503 orr. ISBN: 84-291-1871-3 .

Talde honetako antibiotikoek bakteriar erribosomak kaltetzen dituzte. Zehazki, aminoglikosidoek bakterioen erribosomen 30S azpiunitatera atxikitzen dira, eta proteinen sintesia blokeatzen dute  Basaras, Miren eta Umaran, Adelaida: Mikrobiologia Medikoa EHUak argitaratuta (2007) 126 orr. ISBN: 84-8373-658-6 . Ez dituzte giza erribosomak kaltetzen, beren egitura eta bakteriar erribosomena ezberdina delako.

Hesteetan xurgatzen ez direnez, antibiotiko hauek ez dira aho-bidetik hartzen. Zain barneko bidetik edo muskulu barneko bidetik eman behar dira, edo pomada moduan (erabilera topikoa).

Talde honetan sailkatzen dira erabilera klinikoan garrantzi handia duten hainbat antibiotiko: estreptomizina, kanamizina, neomizina, gentamizina, amikazina, paromomizina...Espektro zabaleko antibiotikoak dira, bakterio Gram negatibo zein Gram positiboen aurkakoak, Gram negatibo batzuen aurka, bereziki, oso eraginkorrak izanik (bakterio batzuek erresistentzia garatu arren)  Werth, Brian J. (2024): Aminoglicósidos Manual MSD 

Antibiotiko aminogikosidoak ospitaleratutako pazienteetan infekzio larriak tratatzeko soilik erabiltzen dira (batez ere bakterio Gram negatibo batzuen aurka). Haien erabilera mugatua da toxikotasun handia dutelako. Oso eraginkorrak dira bakterio Gram negatiboek eragindako giltzurruneko infekzio batzuen aurka  Ingraham, J., Ingraham, C.: Introducción a la microbiología Vol. II, Ed. Reverté (1998), 502-503 orr. ISBN: 84-291-1871-3 . Askotan beste antibiotiko betalaktamiko batekin konbinatuta erabiltzen dira, beren eragin terapeutikoa indartzeko.

Haien toxikotasunak giltzurrunei eragin diezaieke. Giltzurrunak kaltetzeaz gain, gortasuna ere eragin dezakete, eremu horretako neuronak kaltetu bait dezakete.

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

Kategoria: Antibiotikoak