Jessie Stephenson

Sara Jessie Stephenson (Louth, Lincolnshire, Erresuma Batua, 1873 - Norfolk, 1966) britainiar sufragista eta Emakumeen Batasun Sozial eta Politikoko (WSPU) kidea izan zen, eta Manchesterren erroldaren aurkako boikota antolatu zuen.

 Ibilbidea 
Sara Jessie Stephenson Louthen (Lincolnshire) jaio zen 1873an. Bere aita nekazaria zen Lincolnshiren, Ingalaterran.    

Hasieran gurasoen errezeloa izan arren, etxeko bizitza baino zerbait gehiago nahi zuen, eta Frantzian eta Alemanian ibili zen ingelesa irakasten.

Stephensonek Emakumeen Batasun Sozial eta Politikoarekin (WSPU) bat egin zuen, eta irakasle gisa lortutako diru-sarreren zati bat bere kausari eman zion , Londresera abokatu gisa lan egitera itzuli aurretik. Notting Hilleko Twentieth Century Club-eko geletan bizi zen, Ada Flatman bere lankide aktibista bezala.

Stephenson 1907an aktiboki inplikatu zen, oporretan bizikletaz paseatuz "Liberalak kanpoan mantendu" eta "Emakumeentzako botoa" zioen pankarta batekin, ministro bat eta bertako maistra bat gogaitu zituena.  Christabel Pankhurst, Nellie Martel eta Mary Gawthorperekin Jarrowko hauteskunde partzialetan WSPUren alde egin zuen. Itzultzean, bere enplegatzaileak "ahizpa txiliotsuetako bat" deitu zion.

Handik urtebetera, Stephenson Hyde Parkeko emakumeen martxa handiko Paddingtonen sailaren arduradun izan zen ("" izenaz ezaguna), eta hizlari nagusia izan zen (20. plataforman), zuriz jantzita eta WSPUren koloreak zituen banda bat, morea, zuria eta berdea. Hara iristean, gizon "zakarrak" zeudela konturatu zen, ezkutuko misilak jaurtitzearekin edo kanpaiak jotzearekin mehatxatzen zutenak, gertaera aztoratzeko.

Stephenson emakumeen ordezkaritzan ere egon zen Emmeline Pethick-Lawrence, Florence Haig, Maud Joachim eta Mary Phillipsekin, Emmeline Pankhurstekin Komunen Ganberan sartzen saiatu zena, baina ez zen une hartan atxilotuetako bat izan.

Hala ere, 1910eko azaroan espetxeratu zuten, hilabetez, diputatu liberala zen Herbert Samuelen etxean leiho bat hausteagatik, atea ireki zion neskameari esanez «sufragistek ez dietela ez haragiari ez odolari kalterik egiten», manifestariek Ostiral Beltzean jaso zuten tratu gogorraren ondoren. Atxilotutako emakumeak Black Maria izeneko poliziaren furgoian zihoazen kantari, Hollowayko espetxera bidean, eta handik Stephensonek Margaret Travers Simonsi idatzi zion, espetxetik kanpoko albiste sekretuak bidaltzeko.

Stephensonek emakumeek iritsitakoan jasotzen zuten tratua deskribatu zuen: ilea askatu eta miatu egiten zituzten, biluztu egiten ziren miatuak izateko, baina arauak aldatu zirenetik, beste preso gehienek ez bezala, beren arropa erabiltzen uzten zieten.Bere abokatuaren gutun bat ere jaso ahal izan zuen. Gutun horretan jakinarazten zitzaion lana eta ostatua galduko zituela aske uzteko isuna ordaintzen ez bazuen, baina uko egin zion eta kartzelan zeuden gainerako sufragistekin bete zuen kondena. Hamabost, Stephenson eta Mary Clarke barne, Gabonak baino lehentxeago askatu zituzten, Emmeline Pankhurst, Mabel Tuke eta hirurehun laguneko talde batek harrera egin zieten.

Presoak askatzeagatik Criterion-en,  Piccadilly-n egin zen ospakizun-bazkarian, Stephenson-ek WSPUko langile gisa lan egiteko eskaintza bat jaso zuen ekitaldiak antolatzeko, eta Christabel Pankhurst-en ondoan jarri zuten. Stephenson-ek hitzaldi bat eman zuen, 1910eko abenduaren 30ean Votes for Women egunkarian argitaratutako hitzaldi bat eman zuen: "Eskerrik asko Jainkoari Pankhurst andreagatik".

Stephensonek 1911ko zentsuaren gaueko protesta antolatu zuen Manchesterren.

 Boto-eskubidea ematea 
1918an, Lehen Mundu Gerra ia bukatzear zegoela, eta emakumeek Britainia Handian inoiz ikusi gabeko rolak bete behar izan zituztenean, gizonak frontean zeuden bitartean, emakumeei (batzuei) botoa emateko eskubidea eman zitzaien. Stephensonek "No Other Way" (Emakumeen Sufragiorako Sozietateen Batasun Nazional militantea ez zena) idatzian argi utzi zuen ez zutela hori bakarrik lortu:

Gobernuak ez dira filantropoak  eta are gutxiago botoa ematen ez dutenekin; oso gutxitan ematen dute egitera behartuta ez dagoena, eta ziurtasun osoz diot: gobernuak ez zukeen emango emakumeen sufragioa [NUWSSekoa] bezain eskaera kaltegabe eta babes txarrarekin... Gobernua zenez, Lehen Mundu Gerraren osteko barne-arazoetara itzultzen zena, ahituta, duela gutxi emakumeen botoak berotutako herrialde batera, eta ziurrenik are gogo biziagoan piztuko zena mehatxu horren aurrean ukatzen bazitzaion, Hauteskunde Legea onartu zuen urtarrilean [1918koa].Stephensonen bi liburukitako memoriak, 'No Other Way', 1932an argitaratu ziren. Berak ere esaten zuen:Emakumeak orain bere eskuetan dauka iraganean bere aurka egin ziren lege eskandalagarriak indargabetzeko giltza... Guk, bizirik atera ginen gerlariok, borroka egin dugunok, tratu txarrak jaso ditugunok, eta gehienak akituta, konfiantzaz begiratzen diogu hari, tinko joan dadin, eta ziur asko munduak inoiz egin duen erreformarik handienera...  Txikitatik amets egin dut, zer gertatuko den, zer iritsi behar duen.Stephenson Norfolken hil zen 1966an.

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

Kategoria:Britainiarrak
Kategoria:Sufragistak
Kategoria:Sufragista britainiarrak