Mercedes Gaviria

Mercedes Gaviria Jaramillo (Medellín, 1992) kolonbiar zinema zuzendari eta soinu-teknikaria da.

 Biografia 
Victor Gaviria zinemagilearen alaba 1992an jaio zen Medellinen, Kolonbian. 20 urte bete baino lehen Buenos Airesen finkatu zen FUC-en (Zinearen Unibertsitatean) ikasteko.

2013an aurkeztu zuen bere lehen film laburra, Polvo de Barro, eta hiru urte geroago Silencio antes (2016), FICCI eta BAFICIn. 2018ko BAFICIn Albertina Carri-ren Las hijas del fuego (2018) filmeko soinu onenaren ASA saria eskuratu zuen. 2018an Zinema Programa graduondokoa egin zuen Torcuato di Tella Unibertsitatean, Buenos Aires Hirian. Urte berean, Mar del Platako Nazioarteko Zinemaldiko Work in Progress-erako hautatua izan zen, eta 2019an Cartagena de Indiasko Nazioarteko Zinemaldiko Work in Progress-en, Mexikoko Femme Revolution Film Fest-en eta Bogotako BAM (Bogotako Ikus-entzunezko Merkatua). 

Zuzendari gisa egin zuen lehen film luzea Como el cielo después de llover (2021) dokumentala izan zen, aitak grabatutako bere familiako irudietan oinarritutako familia-kontakizuna. Mercedesek hainbat sari jaso ditu dokumentalagatik, eta kritikak ere nabarmendu ditu, soinu-teknikari gisa duen ezagutzagatik.

Berarentzat, zaratak balio du, eta are gehiago isiltasunek, ama eta anaiarenak bezala. Soinu-aukeretara hurbiltze horren bidez, Mercedes Gaviriak 'off-eko' ahotsari eta eremutik kanpokoari kamera ikusteak ematen duena baino gehiago nabarmentzen duen zentzua ematea lortzen du, eta bere burua nabarmentzeko dar-dar egiten duen presentzia bihurtzen da, bere oraingo adinean ez agertzeko hautuan bezala, baizik eta bere haur-bideoetatik abiatuta. adierazi zuen Camilo Calderón Acero kritikariak

Gaur egun, FUCeko soinu-irakaslea eta soinu-postproduktorea da bere estudioan, Atalanten.

 Filmografia 

 Zuzendaria 

 Polvo de Barro (2013) film laburra
 Silencio antes (2016) 10'-ko film laburra. Zuzendaria eta soinu-teknikaria
 Como el cielo después de llover (2020). Zuzendaria, gidoia, ikerketa, argazki zuzendaritza, narrazioa
 Otacustas (2020) 16' -ko film laburra. Zuzendaria

 Soinu-teknikaria 

 Silencio antes (2016) 10'-ko film laburra. Zuzendaria eta soinu-teknikaria
 Xuxurlak (2017) soinu zuzena, Federico Atehortúa
 Las Vegas (2018), Juan Villegas
 Albertina Carri-ren Las hijas del fuego (2018, 115’), soinua
 Simon Velezen La máxima larga de un puente (2018), soinua
 Ezequiel Yancoren La vida en común (2019), soinu zuzena
 Kevin Zayaten Tres atados (2019), soinua
 Clarisa Navasen Las mil y una (2020), soinua
 Son of Sodom (2020), Theo Montoya, soinua
 Luis Ospinaren El ojo del turista: XIII piezas fáciles (2021), soinua

 Sariak 

 BAFICI2018 saria ASA, Albertina Carri-ren Las hijas del fuego (2018, 115’) soinu onenari Como el cielo después de llover lanagatik.

 2020ko Gijongo Zinemaldiko Film Luze Onenaren Gazte Epaimahaiaren Saria.
 Luis Ospina Saria, Espainiako Film Luzeen Zuzendari Onena, Caliko Nazioarteko Zinemaldia - FICCALI, Kolonbia, 2020
 Latinoamerikako Opera Prima Onenaren Gazte Kritikaren Saria, Aipamen Berezia, 35. Mar del Platako Nazioarteko Zinemaldia, Argentina, 2020

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

 Mercedes Gaviriarekin elkarrizketa FICX58 2020an

Kategoria:Kolonbiako zinema zuzendariak
Kategoria:Euskal kolonbiarrak