Giulio Aristide Sartorio

Giulio Aristide Sartorio (Erroma, 1860ko otsailaren 11 – ibidem, 1932ko urriaren 3a) italiar margolaria izan zen.

Erromako Arte Ederren Institutuan ikasi zuen eta 1883an lan sinbolista bat aurkeztu zuen Erromako Nazioarteko Erakusketan. Gabriele d'Annunzioren lagun egin zen eta erromatar landazabaleko margolari eta argazkilariekin elkartu zen. Urrezko domina irabazi zuen Parisko 1889ko Nazioarteko Erakusketan eta 1893an Ingalaterran prerrafaelitarrak ezagutu zituen. Veneziako Biurtekoan ere parte hartu zuen eta Weimarreko Arte Ederren Akademian irakasle izan zen 1896tik 1898ra.

XX. mendearen hasieran lortu zuen ospea, Veneziako Nazioarteko Arte Erakusketarako, Milango Arte Ederren Erakusketa Nazionalerako eta Erromako Montecitorio jauregirako apaingarri freskoak margotu zituenean.

Lehen Mundu Gerran zauritu zuten, eta 1920ko hamarkadan Ekialde Hurbilean, Japonian eta Latinoamerikan ibili zen. Italiako Errege Akademiako kide izan zen.

 Iruditegia 

Kategoria:Erromatarrak
Kategoria:Italiako katolikoak
Kategoria:Lehen Mundu Gerrako militarrak
Kategoria:XIX. mendeko Italiako margolariak
Kategoria:XX. mendeko Italiako margolariak
Kategoria:Sinbolismoaren margolariak
Kategoria:Erroman hildakoak