Elkarte Tradizionalista (2001)

Elkarte Tradizionalista (CT) karlista eta tradizionalista ideologiako talde politiko bat da, monarkia tradizionala gobernu forma gisa berreskuratzea helburu duena. Comunión Sixto Henrike Borboikoa printzearen Idazkaritza Politikoaren inguruan antolatu zen, eta honek bandera gisa aitortzen du. Gaur egun, Miguel Ayusok bakarrik zuzentzen du.

 Historia 
Erakundeak bere burua 1975ean berrantolatutako Comunión Tradicionalista eta aurreko Comunión Tradicionalista historikoaren jarraipentzat jotzen du. Karlistek sortu zuten, Comunión Tradicionalista Carlista (CTC) taldetik bereizita, 1986an sortutako erakundea, non Sixto Henriqueren jarraitzaile ohiak bildu ziren.

2001ean, Sixto Henriquek Rafael Gambra pentsalari eta karlista historikoa izendatu zuen bere Idazkaritza Politikoko buru. 2004an Gambra hil zenean, Miguel Ayusok ordezkatu zuen, eta 2010ean José Miguel Gambrak, lehenengoaren semeak, hartu zuen kargua. 2021eko urrian, José Miguel Gambrak kargua utzi zuen, baina erakundean aktibo mantendu zen.

Erakundearen aurrekaririk hurbilenak Espainiako Gazteria Tradizionalistetan (JTE) daude, 1990eko hamarkadaren amaieran Rafael Gambraren gidaritzapean sortutako elkartea. Talde hau CTCtik banandutako zirkuluen gazterietatik zetorren eta aurreko Gazteria Tradizionalisten Elkartea (AJT) inspirazio iturri zuen. Víctor Javier Ibáñezek, bere buruetako batek, adierazi zuenez, 2001ean Gambrak gazte horiek bildu zituen «Comunión Tradicionalista berreraikitzeko eta Bandera-dunaren ilobei Kausaren printzipioak onartzeko eskatzeko». 2002an, Cerro de los Ángelesen egindako ekitaldi karlista batean, Rafael Gambrak Don Sixto aitortu behar zuten arrazoiak azaldu zituen. Bere hitzaldia txalotua izan zen, baina beste batzuek ez zioten kasurik egin.

CTCk ez zuen Don Sixto ofizialki aitortu, eta Javier Garisoainek, alderdi horretako buruzagiak, 2008an esan zuen «ez dela Espainiako erregea, eta inork ez duela hori esaten», bere Batzordearekin harremanetan jarri ez izana leporatuz. «Doktrinari dagokionez, ez dugu haiekin arazorik» adierazi arren, Garisoain kezkatuta agertu zen erakundea «Espainian lefebvrismoaren beso politiko moduko bat» bihur zitekeelako. Halaber, ez zion seriotasunik ikusi "Comunión Tradicionalista" izena erabiltzeari, izen hori bere erakundeari zegokiola eta sixtino berriek ez zutela erregistratuta ere.

Comunión Tradicionalista sixtinoak hainbat plataforma ditu bere ideologia zabaltzeko, hala nola Faro Agentzia, Ikasle Tradizionalisten Elkartea (AET), Francisco de Vitoria Unibertsitate Elkartea, Espainia, Hispanoamerika eta Filipinetan banatutako 31 zirkulu, Felipe II Ikerketa Hispanikoen Kontseilua, Francisco Elías de Tejada Fundazioa, Speiro Fundazioa, La Librería Católica eta hainbat interneteko atari eta blog.

2010ean, Candidatura Tradicionalista (CTRAD) legez erregistratu zuen, El Espinaren egoitza duelarik. 2020ko abenduaren 8an, Sortzez Garbia egunean, La Esperanza egunkari digitala abiarazi zuen, 1844 eta 1874 artean Madrilen argitaratutako La Esperanza egunkari karlistaren bigarren aro gisa.

2024an, Sixto de Borbó legez ezgaituta zegoela jakin zen, Frantziako Estatuaren tutoretzapean. Bere Idazkaritza Politikoak erantzun zuen ezgaitasunaren erantzukizuna Carlos Javier de Borbóri leporatuz. Idazkaritza Politikoko burua, Miguel Ayuso, bere osasun egoera ezkutatzeaz eta bere izenean dokumentuak sinatzeaz akusatu dute.

 Ideologia 
Bere burua «Eliza Katolikoaren mendeetako irakaspenen jarraitzaile fidela» dela adierazten du, gizartearen azken helburuei eta bere kideek bete behar dituzten arau moralei buruz. «Espanien batasun katolikoa lortzea, bere gobernu-organoen konfesionaltasuna eta, horregatik bertan, erlijio-modernismoaren doktrina sozialak esplizituki baztertzea» du helburu, besteak beste, Vatikano II Kontzilioatik sortutako gidalerroak izendatuz.

«Tradizioak utzitako Espainien konstituzio naturala» defendatzen duela dio eta «Aberriaren batasuna eta independentzia mantentzea bilatzen du, gizakion ongizate komuna lortzeko nahikoa den gizarte gisa, bere eskualdeen foruetan adierazitako autarkia legitimoa kaltetu gabe eta gizakiaren azken helburuetara, Jainkoan bakarrik aurkitzen direnak, espresuki menpekotasunean». Horregatik, separatismoak eta Aberria berez helburu bihurtzen duen nazionalismo gehiegizkoa baztertzen ditu.

Foruak eta menpeko gizarteen askatasun zehatzak mantentzea edo berreskuratzea proposatzen du, hala nola gremioak, korporazioak, kofradiak, anaiarteak, udalak, eskualdeak, erresumak eta beste komunitate batzuk, zeinen helburu eta baliabideak zuzenbide naturalarekin eta Elizaren irakaspenekin bat datozen. Horregatik, «gizartea homogeneizatzeko eta botere sozial guztia zentralizatuta xurgatzeko joera duen estatismo eta sozialismo mota ororen aurka» dago.

Comunión-en doktrina-corpusaren azalpen bat José Miguel Gambra katedradunaren La sociedad tradicional y sus enemigos (2019) lanean aurki daiteke, Sixto Henrike Borboikoaren Idazkaritza Politikoko burua izan zena 11 urtez.

 Comunión-eko kide nabarmenak 
 Kide historikoak 
 Rafael Gambra Ciudad, filosofiako institutuko katedraduna. Sixto Henrike Borboikoaren Idazkaritza Politikoko burua izan zen 2001etik 2004ra.
 Alberto Ruiz de Galarreta y Mocoroa (Manuel de Santa Cruz ezizena), Itsas Armadako Osasun Kideko koronela, idazlea eta karlismoaren historialaria.

 Gaur egungo kideak 
 Miguel Ayuso Torres, Zientzia Politiko eta Zuzenbide Konstituzionaleko katedraduna Comillas Pontifikal Unibertsitatean, Madril. S.A.R. Don Sixto Henrike Borboikoa-Parmaren Idazkaritza Politikoko burua izan zen 2004tik 2010era.
 José Miguel Gambra Gutiérrez, Madrilgo Complutense Unibertsitateko Logikako katedradun emeritua. S.A.R. Don Sixto Henrike Borboikoa-Parmaren Idazkaritza Politikoko burua izan zen 2010etik 2021era. Kargua utzi ondoren, Candidatura Tradicionalistaren presidente gisa mantendu zen.
 Ricardo Marques Dip, São Pauloko Auzitegi Goreneko magistratua, São Pauloko Pontifikal Unibertsitate Katolikoko eta Santana de Parnaíbako Paulista Unibertsitateko irakaslea. S.A.R. Don Sixto Henrike Borboikoa ordezkaria Brasilen eta Legitimitate Debekatuaren Ordenako Zalduna.
 Luis María de Ruschi, kanonista, Buenos Airesko Auzitegi Interdiocesanoko Notario Nagusia eta Kanpo Harreman, Nazioarteko Merkataritza eta Kultu Ministerioko aholkularia.
 Juan Andrés Oria de Rueda Salgueiro, Valladolideko Unibertsitateko Baso-Botanika, Mikologia Aplikatua eta Flora Babestuaren Kontserbazioko katedraduna.
 Rodrigo Fernández Diez, Zuzenbide Zientzietan Masterra Panamericana Unibertsitatean. Kultura Juridikoaren Historiako (Erdi Aroko eta Aro Modernoko Zuzenbidearen Historia) irakasle titularra Panamericana Unibertsitatean (2019-2023) eta Erromatar Zuzenbideko irakasle laguntzailea (2016-2023), bere jarrera antifeministagatik kaleratu zuten arte.

 Erreferentziak 

 Bibliografia 




 Kanpo estekak 

Kategoria:Espainiako alderdi politikoak
Kategoria:Alderdi politiko monarkikoak
Kategoria:Karlismoa
Kategoria:Alderdi politiko katolikoak