Gerardo Abad Condé

Gerardo Abad Condé espainiar abokatu eta politikari erradikala izan zen. Bigarren Errepublikako Erradikal-Cedista garaian Itsas Armada ministro izan zen eta Gerra Zibila hasi ondoren Madrilen milizia errepublikanoek erail zuten.

 Biografia 

 Lehen urteak 
Órdenesen jaio zen 1881eko abuztuaren 8an, Zuzenbideko lizentziatura lortu eta abokatu gisa jardun zuen Coruñan, hiri horretako Merkataritza Eskolan eta Vigoko Merkataritza Eskolan Merkataritza eta Itsas Zuzenbideko katedra ere izanik. Coruñako Itsas Eskolako zuzendaria ere izan zen. Politikoki, lehenik Coruñako Alderdi Errepublikano Autonomokoa izan zen, 1908an idazkari gisa arituz, eta, XX. mendeko bigarren hamarkadan, Alejandro Lerrouxen Alderdi Errepublikar Erradikalean sartu zen. Coruñako zinegotzi izan zen hainbat agintalditan, 1918 eta 1919 artean alkate izanik.

Lestroveko Itunean parte hartu zuen 1930ean. Bigarren Errepublika iritsi zenean, Komunikazio Ministerioko Idazkariorde izendatu zuten behin-behineko gobernuan.

 Bigarren Errepublikaren aldian 
1931ko Gorte Konstituzionaletako hauteskundeetan, Coruñan aurkeztu zen Alderdi Erradikalarekin —Alderdi Erradikala Coruñan aurkeztu zen PSOErekin batera aurkeztu zen Galiziako Federazio Errepublikanotik independenteki—, baina ez zen hautatua izan. Hala ere, abuztuaren 23an Lugon egindako errepikapen hauteskundeetan, diputatu hautatu zuten —Erradikalen eta Eskuin Errepublikano Liberalen arteko koalizioak ORGA eta PSOEren arteko koalizioa gainditu zuen—. 1933ko uztailean, Konstituzio Bermeen Auzitegiko bi parlamentarietako bat hautatu zuten, eta urte horren amaieran —1933ko hauteskunde orokorretan diputatu hautatua izan ez ondoren—, Estatu Kontseiluko presidente izendatu zuten. Jesuiten Ondasunen Konfiskaziorako Patronatu Batzordeko presidente ere izan zen. 1935eko urtarrila eta apirilaren artean, Itsas Armada ministro gisa aritu zen, Lerrouxek zuzendutako eta ministro erradikalek, liberal demokratek eta CEDAk osatutako kabinete batean.

Itsas Armada ministro gisa aritu zen bitartean —1935eko urtarrilaren 23tik apirilaren 3ra—, Itsas Armadako modernizatzeko plan bat idatzi eta urte horretako apirilaren 6an argitaratu zen aldizkari ofizialean. Abad Condé Plan-ak bi minaketa-ontzi, sei torpedo-ontzi, hamabi motor-ontzi, hamabi torpedo-ontzi, zortzi dragaminak, hamabi itsaspeko, hamabi gabarra eta minak, itsaspekoen aurkako instalazioak, irrati-norabide-bilatze sistemak, armak eta beste hainbat eraikitzea barne hartzen zuen. Gainera, unitate existitzaileen modernizazioa aurreikusten zuen, lehen faseko bi gerraontziekin hasita eta gero gurutzontzi eta destuktoreekin jarraituz. Plana —bost urtean zehar banatzeko 450 milioi pezeta ingurukoa zen guztira— guztiz bideraezina zen Espainiako egungo baldintza politiko eta sozialetan, beraz, ondorengo ministroak, Antonio Royo Villanovak, bi minaketa-ontziren plan zentzudunago batera murriztu zuen, eta horiek, amaitutakoan, Marte eta Neptuno minaketa-ontziak bihurtuko ziren.

1935eko abuztuan, ministerioa utzi ondoren, Abad Condé Zuzenbidearen Filosofiako irakasle izendatu zuten La Lagunako Unibertsitatean (Tenerife), baina dimisioa eman zuen. 1936an, Alderdi Erradikalaren alde aurkeztu zen otsaileko hauteskunde orokorretan, baina, berriro ere, ez zen hautatua izan.

 Espainiako Gerra Zibila, azken urteak eta exekuzioa 
Espainiako Gerra Zibila piztu zuen altxamendu militarraren ondoren, 1936ko abuztuaren 29an atxilotu zuten Madrilen, eta komunistek de facto kontrolatutako Porlier espetxera bidali zuten, non handik gutxira erail zuten, Fernando Rey Mora erradikalarekin batera.

 Kanpo estekak