Sirima

Sirima Nicole Wiratunga, Sirima izenez ezagutua, (Isleworth, Middlesex konderria, Ingalaterra, 1964ko otsailaren 14a - Paris, 1989ko abenduaren 7a) frantziar-srilankar abeslaria zen. Parisko 10. barrutian erail zuen bere orduko bikotekideak.

Jean-Jacques Goldmanekin Là-Bas (1987) abestian egin zuen duoari esker egin zen ezagun.

 Biografia 

 Haurtzaroa eta nerabezaroa 
Sirima Nicole Wiratunga 1964an jaio zen, Isleworthen, Londresko aldirietan (Middlesex). Sri Lankan bizi izan zen haurtzaroan, eta Ingalaterran nerabezaroan.

Charles Ranjit aita Sri Lankarra zen, eta ama frantziarra; ahizpa bat zuen, Surani, bera baino 15 hilabete zaharragoa. Beren anaia txiki bat jaio ondoren, Alain, 1965ean, familia Ceylanera joan zen bizitzera.

Txikitan, aitaren gitarrak, osabaren egurrezko flautak, jai budistetan jotako perkusioek, bailak, Sri Lankako musika herrikoi eta klasikoak eragin handia izan zuten. Baina baita Eliza Katolikoak eta Sri Lankako haurrek abestutako haren ereserki ingelesek ere.

Sirimak 5 urte inguru zituen bere familia Ingalaterrara itzuli zenean. 1972an, gurasoak banandu egin ziren, 8 urte zituela. Musikan babestu zen Sirima, eta Sri Lankako haurtzaroan ezagunak zitzaizkion soinuak berreskuratu nahi izan zituen. Pop-musika ingelesa ikasi zuen, eta musikalekiko zaletasuna piztu zitzaion. Eliza Katolikoan sartu zen, eta folk talde bat osatu zuen Surani eta Lynne-Marie bere bi ahizpekin..

 Hasierak 
1982an, Sirimak 18 urte zituen. Ingalaterratik alde egin zuen, non folk talde bat osatu baitzuen, eta Frantziara joan zen, eta, bertan, aitona bretoiarekin bat egin zuen, Paris aldean. Au pair gisa jardun zuen lanean. Kantuarekiko grina haziz zihoan, eta gitarra zuen lagun...

1982tik 1987ra, metroan kantatu zuen Châtelet – Les Halles geltokian, batez ere Joan Baez, Paul Simon, Diane Tell (Su j'étais un homme) eta Barbra Streisanden (Memory) abestiak, besteak beste. 

1985ean, Paolo Conteren kontzertuaren lehen zatia egin zuen, Théâtre de la Villen.

 Là-bas 
1986aren amaieran, Parisko metroan Philippe Delettrezek (saxofoi-jotzailea, konpositorea, moldatzailea) begiztatu zuen, eta bere taldearekin bat egitea eta diskoetxe batekin harremanetan jartzea proposatu zion. Bere entsegua oso ona izan zen, eta Sirimak kolaborazio profesionalerako proposamenak jaso zituen, baina nahiago izan zuen Parisko metroan kantatzera itzuli. Philippe Delettrez Philippe de Lacrvic-Herpin Pinpin-ekin harremanetan zegoen, garai hartan Jean-Jacques Goldmanen saxofoi jotzailea zena. Goldmanek Là-Bas idatzi berria zuen, soilik bi ahotsetara kantatzeko idatzitako lehen konposizioa, haietako bat femeninoa. Duo horretarako emakumezko interprete baten bila zebilela, Pinpinek harremanetan jarri zituen Sirima eta Goldman.

Bere ahotsaren grabazio bat entzun ondoren, Jean-Jacques Goldmanek Sirima ezagutu zuen. Entsegu bat eginarazi zion, eta kontratatu zuen. Geroago azaldu zuen: «Abestia bukatuta zegoen. Kantu horretan erantzungo zidan emakumearen bila nenbilen. Lagun guztiei eskatu diet, nire inguruan, diskoetxeetan, abeslarien ahotsak entzunarazteko. Ehunka disko entzun ditut, ehunka zinta. Egun batean, Pinpin iritsi zen zinta batekin, esanez, badaukat lagun bat Philippe Delettrez deitzen dena, saxofoi jotzailea ere badena, gaur egun metroan abesten duen neska batekin lan egiten duena, Sirima du izena. Ahotsa entzun nuen, bila nenbilen ahots mota zen erabat. Beste batzuekin egin dudan bezala entseatu dut harekin ere. Behin, Châtelet inguruan ezagutu nuen, hango metroan lan egiten zuelako. Taberna batera joan ginen, eta segituan konturatu nintzen ahotsa ez ezik, pertsonaia ere berezia zela. Entsegu bat egin genuen estudioan, eta erabakigarria izan zen, eta grabaketa saiorako hitzordua jarri genuen»..

Sirimak 23 urte zituen Là-Bas estreinatu zenean; arrakasta komertzial handia izan zuen abestiak. Hala ere, Jean-Jacques Goldmanen biran presentzia txikia izan zuen, beste proiektu batean ziharduelako. Diskoetxeen proposamenak ukatu zituen, independente izaten jarraitu zuen, eta "underground" bihurtu zen berriro.

  albuma, 1989an 
 diskoaren maketak Patrick Defaysek egin zizkion, Artistudion, Parisko 20. barrutian dagoen Dagorno pasabidean. Ondoren, diskoa Studio Davouten grabatu zuten (73 Davout bulebarra, Parisko 20. barrutiko Porte de Montreuiletik gertu. Diskoko abestien artean, I need to know izenburupean, Jean-Jacques Goldman abestiaren koruen parte izan zen. What is a dream? Europako Orkestra Sinfonikoak orkestra-akonpainamenduz abestu zuen.

 Bizitza pribatua eta hilketa 
Sirima Kahatra Sasorith musikari lakuntzarrarekin bikote izan zen, eta harekin Kym Wiratunga izeneko seme bat izan zuen.

Bere bikotekidea zen Kahatra Sasorithek sukaldeko labankadaka hil zuen, 1989ko abenduaren 7an,  atera eta hiru astera. Jelosiak eragin omen zuen hilketa hura: Sirima izar bihurtuta, Kahatra Sasorith beldur zen beste norbaitekin ezkonduko ote zen. «Beste inorena izan ez zedin»  hil omen zuen. Sasorithi, musikaria bera ere, bederatzi urteko kartzela zigorra ezarri zioten, eta, bestalde, 1994an Frantziako lurraldetik kanporatua izan zen, 1996an Estatu Kontseiluak berretsitako erabakia..

Egun, Kym Wiratunga, Sirima eta Kahatra Sasorithen semea, Erresuma Batuan bizi da.

 Interpretatutako kantuak 
1987: Entre gris clair et gris foncé:

 Là-Bas, Jean-Jacques Goldmanekin duoan

1989: A Part of Me:






 I Need to Know, Jean-Jacques Goldmanekin bikotea osatuz


 , pianoan eta harmonikan interpretatua
 , abestia orkestrarako bertsioan

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

Kategoria:Ingelesak
Kategoria:Frantziako hilketak
Kategoria:Feminizidioak
Kategoria:Emakume abeslariak
Kategoria:Parisen hildakoak