Vera Wentworth

Vera Wentworth, jaiotzez Jessie Alice Spink (1890-1957ko abuztuaren 5a) britainiar sufragista, erizaina eta antzerkigilea izan zen. Lehen ministroari bi aldiz eraso ziolako nabarmendu zen. Zazpi aldiz espetxeratu zuten emakumeen botoa eskatzeagatik eta indarrez elikatu zuten. Horren ostean, "Three Months in Holloway"("Hiru hilabete Hollowayn") idatzi zuen.

 Bizitza 
Wentworth 1890ean jaio zen , Harry Laing Spink eta Rachel Amanda Spink emaztearen alaba ( ezkongabea Goode ). William Wilfrid Spink izeneko neba zuen eta aitak farmazia bat. Eskola utzi ondoren denda batean aurkitu zuen lana eta sindikalista aktibista bihurtu zen.

1908an, Wentworth Emakumeen Batasun Sozial eta Politikora (WSPU) batu zen, eta, 1907an, izena formalki aldatu eta «Vera Wentworth» izena hartu zuen. Caprina Faheyrekin bizi izan zen Londresen. Handik gutxira, Komunen Ganberaren aurrean egindako manifestazio batean atxilotu zuten. Sei asteko kartzela-zigorra ezarri zioten. Askatu zutenean, Mary Blathwayten lagun mina bihurtu zen. 1908an Emakumeen Batasun Sozial eta Politikora batu zen. Parlamentutik kanpo manifestatzeagatik atxilotu zuten berehala. Sei asteko kartzela-zigorra ezarri zioten, eta beste egun batez geratu behar izan zuen, bere ziegako horman «emakumeentzako botoak» zizelkatu zituelako. Berak eta beste batzuek Mary Blathwaytekin topo egin zuten, eta biak lagun egin ziren. Askatu ondoren, Wentworthek kausari ekin zion eta Young Hot Bloods izeneko talde sekretu batean sartu zen, emakumeen sufragioaren izenean «arrisku-betebeharra» bere gain hartzeko konpromisoa hartuz. Sufragista zaharrenetatik, Emmeline Pankhursti bakarrik utzi zitzaion Londresko Strandeko te-denda batean egiten zituen bileretara joaten. Izan ere, Emily Blathwayt sufragista zaharrak Wentworth hain xarmanta baina desbideratua aurkitu zuen, non maitekiro aipatu baitzuen «ezagutzen dugun ganberratxo gaztea». Ekainean berriro atxilotu zuten Komunen Ganberatik kanpo manifestatzeagatik. Oraingoan hiru hilabeteko epaia eman zitzaion. Aske geratu ondoren "Should Christian Women Demand the Vote" eta "Three Months in Holloway" argitaratu zituen. Wentworth idazlea zen, eta unibertsitatera joateko asmoa zuen. 1908an sortutako Emakume Idazleen Sufragioaren Ligara batu zen.

Wentworth Bristolen zegoen orduan, Annie Kenney, Violet Bland eta Elsie Howey sufragistekin. Hiru hilabeteko beste espetxe zigor bat izan zuen, bera eta Elsie Howey atxilotu zituztenean Herbert Henry Asquithen etxetik kanpo manifestatzeagatik. Bristolen, klarionaz marraztu zituen espaloiak, aire librean bilera sufragistak iragartzeko. 

ezkerrera|thumb|Millicent Browne zuhaitz bat landatzen Eagle Housen (sufragistaren erretiroa), Mary Phillips, Vera Wentworth, Elsie Howey eta Annie Kenneyrekin.
Vera Wentworth Mary Blathwayt-ek Batheaston-en zuen etxera gonbidatu zuten, non sufragista nagusiak bildu ziren. Bisitari garrantzitsuei zuhaitz bat landatzeko eskatu zieten, auziaren izenean izandako arrakastak erregistratzeko, adibidez, kartzela-epai bat. Wentworthek Hunger Strike Medal bat jaso zuen, WSPUren «balioaren truke».

1909ko azaroan, Wentworth, Mary Sophia Allen, Theresa Garnett, Jessie Lawes eta Ellen Pitmanek Winston Churchillen aurka protesta egin zuten. Churchill Bristolera iritsi zen Colston Hallen hitzaldi bat ematera, emakumeen botoaren aurka.  Fosil bat bota zuen erantsitako ohar batekin: «Statusta liberalak fosilak dira eta zaharkituta daude». Bost sufragistak atxilotu eta Horfieldeko espetxean espetxeratu zituzten. Wentworth 14 egunez egon zen kartzelan eta  indarrez elikatu zuten.  Geroago idatzi zuen: «Astearteko arratsaldeko lauretan sudur-hodi bat jarri zidaten. Ohean etzatera behartu ninduten eta sei zeladorek heldu ninduten. Gogor eutsi nion, baina ezinezkoa zen aurre egitea. Egunean bitan egin zuten, irten nintzen arte».  Daily Western Press egunkariak honako hau adierazi zuen: «Churchill jaunaren aurkako erasoak zalaparta handia sortu zuen, ez bakarrik Bristolen, baita herrialde osoan ere».

Bera eta Jessie Kenney kartzelan sartu zituzten lehen ministroari eraso egiteagatik. 1909ko irailaren 5ean, Wentworthek, Elsie Howeyk eta Jessie Kenneyk Herbert Henry Asquith Lehen Ministroari eta Herbert Gladstone Barne Ministroari eraso egin zieten golf partida batean. Elsie Howey eta Wentworth Asquithekin harremanetan jartzen saiatu ziren elizan. Patricia Woodlock eta beste batzuk kartzelan sartu zituztelako protesta egin zuten, Lehen Ministroa oporretan zegoen bitartean, eta bere lorategi pribatuko zuhaixkak panfleto eta txartelekin apaindu zituzten. Ekintza zuzen horiek Blathwayt familiarentzat gehiegi zirela erakutsi zuten. Emilyk uko egin zion WSPUri eta Linleyk protesta gutunak idatzi zizkien Christabel Pankhurst, Elsie Howey eta Wentworthi. Pankhursti esan zioten Howey eta Wentworth ezin zirela etxera itzuli. Wentworthek erantzun luzea bidali zien, bere erreakzioagatik atsekabea adieraziz, baina zera adieraziz: «Mr. Asquithek ez badu ordezkaritzarik jasotzen, berriro jipoituko dute».

Aldi horretan, bere nebak, hemezortzi urteko kazetariak, Londreseko East End-en emakume langileen greba ez ofizial baten buru izan zen , Fenner Brockway politikaria aurkeztu zion, eta honek, Wilfie Spink-i bere «lagun lehergarria» deitu zion eta bere neskalagun bihurtu zela baieztatu zuen. Hala ere, WSPUk ekintza bortitzagoen erabilera areagotu ahala, haiengandik aldendu zen —bakezalea zelako— eta harreman pertsonal guztiak 1910 inguruan amaitu zirela zirudien.

Wentworthek unibertsitate batera joateko anbizioa lortu zuen Saint Andrewseko Unibertsitatean hasi zenean 1912an, eta han egon zen 1914ra arte. Ikasten ari zela, An Allegory ekitaldi sufragista baten obra idatzi zuen. 1912ko martxoan, Wentworthek leihoak txikitzeko kanpaina batean parte hartu zuen West End-en.  Hollowayko espetxean egon zen bitartean, preso sufragistek antzeztu zuten bere obra,  Emmeline Pethick-Lawrencek zuzenduta.
1913ko abuztuaren 6an, bera, Elisabeth Freeman eta Elsie McKenziekin batera, Estatu Batuetan izan ziren Yankee Corps-eko Ida Craft koronelari sufragio-ibilaldi batean laguntzeko, New Yorketik Bostonera, Stamford, Norwalk, Bridgeport, Milford, New Haven, Wallingford, Meriden, New Britain, Hartford,  Marlboro, Waltham a Harvard Square, Cambridge, Massachusettsera abuztuaren 30ean iritsiz. Azkenik, Lanaren Egunean, 1913ko irailaren 1ean, goizeko 11etan abiatu ziren beste sufragista batzuekin, Boston Common-en bilera bat egiteko 12:30ean. 

1914ko abuztuaren 4an hasi zen Lehen Mundu Gerra. WSPUk gobernuarekin tratua egin zuen eta protesta guztiei amaiera ematea adostu zuten, preso guztiak aske uztearen truke. Wentworthek ildo hori errespetatu zuen eta WSPUrekin lan egiteari utzi zion.

1914tik 1918ra, Borondatezko Laguntzarako Destakamenduan (VAD) sartu zen erizain gisa —denbora horretan sufragistentzako okupazio komuna—, eta, gero, Maria Erreginaren Armadako Kidego Laguntzailearen administratzaile bihurtu zen (1918-1920); ondoren, Hendonen bizi izan zen, Middlesexen, Daisy Cardenekin. Bigarren Mundu Gerran, Londresen lan egin zuen aireko erasoen aurkako neurriak hartzen.

Wentworth Elizabeth Garrett Anderson ospitalean hil zen 1957an, eta bere ondasun guztiak bere lagunari utzi zizkion testamentuan.

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

Kategoria:Bristoldarrak
Kategoria:Ameriketako Estatu Batuetako sufragistak