Miguel López de Carrizosa y de Giles

Miguel López de Carrizosa y de Giles, Mochaleseko 2. markesa, espainiar abokatu eta politikari, senatari eta diputatu bat izan zen, karguan hil ondoren egun bat baino gehiagoz Hornidura ministro gisa aritu zena.

 Biografia 
Jerez de la Fronteran jaio zen eta Francisco Javier López de Carrizosa y Pavónen, Casa Pavónen markesaren, abokatu, Rondako nagusi eta lur-jabe aberatsaren, eta María del Rosario de Giles y Riveroren, Casa Pavónen markesaren, semea zen. María Dolores Elduayen y Martínezekin ezkondu zen.

1874an, Zuzenbidean lizentziatu zen Sevillako Unibertsitatean. Graduatu ondoren, Europako hainbat herrialdetara bidaiatu zuen. Frantzian eta Ingalaterran bizi izan zen. Politikan hasi zenetik, Alderdi Kontserbadorearekin lotuta egon zen. Bere ibilbide politiko eta administratiboa 1889an hasi zen, Estatuko Ondasun eta Eskubideen Zuzendari Nagusi izendatu zutenean. Bi urte geroago, Posta eta Telegrafoen Zuzendaritza Nagusiaren ardura hartu zuen eta ondoren Espainiako Bankuko administratzaile izendatu zuten. 1895 eta 1897 artean, Ogasun idazkariorde gisa aritu zen, eta Alfontso XIII.aren erregealdian, Kongresuko presidenteorde gisa aritu zen (1907).

Jerez de la Fronterako Alderdi Kontserbadorearen buruzagia izan zen eta talde politiko horren alde aurkeztu zen Berrezarkuntzan izan ziren hauteskunde orokorretan. 1884an El Puerto de Santa Maríako (Cádiz) eserleku bat izan zuen; 1886an Vigoko; 1891, 1899, 1901, 1903, 1905 eta 1907an bere jaioterrian; eta 1896 eta 1898an Cambadasko (Pontevedra).

Goi Ganberan ere agertu zen. 1893-1894 eta 1895 legegintzaldietan Cádizko probintziako senatari hautatu zuten, eta 1898-1899an Orenseko probintziarentzat. 1909ko urtarriletik aurrera, bizitza osorako senatari izendatu zuten.

1900 eta 1916 artean, hogeita lau gobernu izan ziren guztira, horietatik hamar kontserbadore eta hamalau liberal. Horrela, XIX. mendeko azken hogeita bost urteetan ezezaguna zen ezegonkortasun garai batean sartu ginen. 1917ko krisiak Berrezarkuntzako erregimena hondatuta eta zalantzan utzi zuen. Egoera zail honetan, Cambó izan zen irtenbidea eman zuena: koalizio edo salbazio nazionaleko gobernu bat, Lehen Mundu Gerrak suntsitutako Europako hainbat herrialdetan eratzen ari ziren bezalakoa. Hainbat saiakera huts egin ondoren, gobernu nazional bat Antonio Maurari eman zioten, eta bere aldekoek bide historiko berri baten jarraibideak eman zitzakeen bakarra zela uste zuten. Antonio Maurak Mochalesko markesa izendatu zuen Hornidura Ministerioaren ardura hartzeko. Ministro kargua 1919ko uztailaren 20an zin egin zuen, eta hurrengo egunean hil zen Ministroen Kontseiluaren bileran. Carlos Cañalek ordezkatu zuen.

Jurisprudentzia Akademiako kide nabarmena izan zen eta Portugalgo Kristoren Ordenako Gurutze Handia eta Turkiako Medjidic domina zituen. Ohorezko Legioko Komandantea eta Rondako Errege Zalditeriako Zalduna ere izan zen.

 Kanpo estekak