Kénédougouko Erresuma

Kénédougouko Erresuma (cebaaraz: Fǎngi Kenedugu) mendebaldeko Afrikako estatua izan zen, 1650 eta 1898 egungo Maliko hegoaldean zabaldu zena.Pascal James Imperato. Historical Dictionary of Mali. Scarecrow Press/ Metuchen. NJ - Londres (1986) ISBN 0-8108-1369-6 pp. 91, 173-74, 214, 237-38, 241

 Historia 
Kénédougou 1650eko hamarkadan ezarri zuen lehen aldiz senufo herriak, berez egungo Boli Kostakoak zirenak. XIII. mendean, bere jatorrizko mugetatik egungo Mali, Burkina Faso eta Ghanako lurraldeetara mugitzen hasi ziren. Erresuma berria oso modu egokian zegoen Mali eta Burkina Faso arteko mugan. Bere kokapena funtsezkoa zen basamortuaren eta basoen arteko merkataritza-trukerako. Tamalez, senuforen praktika tradizionalistek iparraldeko musulmanei aurre egitera eraman zituzten. Kénédougouko senufoek praktika mandinga batzuk hartu zituzten, hala nola faama errege-titulua. Nanka Traoré Kénédougouko lehen gobernari bihurtu zen, XIX. mendera arte iraungo zuen Traoré dinastiari hasiera emanez.

Erresumaren prestakuntza-aldiari buruzko informazio gutxi dago. Gutxi gorabehera bost edo zazpi faamek gobernatu zuten dinastia sortu zenetik Douala Ba faamaraino. Inguruko beste estatu batzuekin alderatuta, Kénédougouren bilakaera bake erlatiboaren baldintzek markatu zuten.

Hori guztia XIX. mendearen azken laurdenean amaitu zen, kolonialista frantsesen eta Samory Turéren mehatxu bikoitzagatik, mendebaldean eta ekialdean bazkide komertzialak irentsiz hasi zirenean. Tieba Traoré faamak erresumako hiriburua Sikasso amaren jaioterrira eraman zuen 1877an. Bertoko muino estrategiko batean Mamelon izeneko jauregi berri bat eraiki zuen. Erabakia jakintsua izan zen, Tiebak eta bere ondorengo Babemba Traorék Samory Turéren aurka eta frantziar armadaren aurrerapen azkarraren aurka borrokatu zuten bezala.Solomana Kante, History of Samory Touré (ߛߊ߬ߡߘߎ߬ߜߍ߫ ߕߎ߬ߙߋ߫ ߟߊ߫ ߘߐ߬ߝߐ), A4, p.34

Ironikoki, Kénédougouko erresuma txikia mendebaldeko Afrikako frantziar anbizioen aurkako azken bizirauleetako bat izango zen. Estatu handienak domino-fitxa bezala erortzen joan ziren Wassoulouko Inperioaren edo frantziarren eskuetara. Samoryk 12.000 soldaduko armada batekin eraso zuen Sikasso 1887ko apirilean, baina ezin izan zuen hiria hartu. Ondoren, 1887tik 1888ra, frantziarrek Sikasso setiatu zuten, baina garaituak ere izan ziren. Mehatxu horien argitan, 1890ean Tiebak hiriaren inguruan tata edo harresi bat eraikitzea agindu zuen. urtean. Tatako zati batzuk Sikassoko gaur egungo erakarpen turistiko nagusietako bat bihurtu dira.

1893ko urtarrilaren 1ean Tieba hil ondoren, haren anaia Babemba Traorek hartu zuen tronua. Frantziarrak beste bost urtez gelditu zituen. 1897an, frantziarrek Segu konkistatu zuten, Kénédougou iparraldeko ondoko inperioko hiriburua, Tukulor Inperioa. Garaipen honek Frantziak Sikassorekiko zuen anbizioa berritu zuen, eta hiria berriro hartzeko prestatu ziren, aurreko desohorea mendekatzeko.

Frantziarrek artilleria eraso bat egin zuten Sikassoko tataren aurka 1898ko apirilean, eta hiria urte bereko maiatzaren 1ean erori zen. Frantsesek hiria nola kontrolatzen zuten ikusi ordez, Babemba faamak hiltzeko agindu zien bere zaindariei. Kénédougouko Erresumaren lurraldea laster asimilatu zen Sudan Frantsesaren kolonian, eta geroago Maliko herrialdean. Tieba eta Babemba faamak oraindik ere gurtzen dituzte Malin, frantziarrekiko afrikar erresistentziaren sinbolo gisa.

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

Kategoria:XIX. mendean desagertutako herrialdeak
Kategoria:Maliko historia
Kategoria:Mendebaldeko Afrika Frantsesa