Clara Jurado

Clara Jurado giza eskubideen aldeko argentinar ekintzailea izan zen, Maiatzeko Plazako Amonak( Abuelas de Plaza de Mayo) elkartearen hamabi sortzaileetako bat.

 Biografia 
1977ko apirilaren 12an, Berrantolaketa Nazionaleko Prozesua izeneko diktadura militarrean (1976-1983), Carlos María Roggerone semea eta Mónica Susana Masri de Roggerone erraina bahitu eta desagertu egin ziren. Bi hilabeteko haurdun zegoen erraina, eta Campo de Mayoko atxilotze-zentro klandestinora eraman zuten, bertan amaetxe klandestino bat baitzegoen.

Clarak senideak bilatu zituen hainbat hilabetez, bakarrik eta laguntzarik gabe, harik eta Maiatzeko Plazan biltzen hasi ziren lehen ama eta senide taldearekin harremana izan zuen arte, gerora Maiatzeko Plazako Amak bezala ezagutua izan zena.Clara Jurado ha relatado que en su búsqueda recurrió al auxilio del dirigente peronista Ítalo Luder quien le recriminó su participación en los grupos que reclamaban por los derechos humanos de sus familiares:   

1977ko urrian, Alicia Zubasnabar de la Cuadrak, "Licha" k, Amen errondetako partaideak, desagertutako biloben bila amonen talde berezi bat osatzeko gonbidapena jaso zuen. Maiatzeko Plazako Amonak (Abuelas de Plaza de Mayo) sortu zuten hamabi emakumeetako bat izan zen. Bilobak desagertuta jarraitzen du.

 Maiatzeko Plazako Amonak 
1976ko martxoaren 24ko estatu-kolpeak erregimen terrorista bat ezarri zuen, oposiziogileen desagertze behartua ardatz hartuta, eta edozein apeu saihesteko izu-giroa inposatuta; atxilotutako edo desagertutako senide bat non zegoen galdetzea arriskutsua zen, eta, era berean, atxilotze-desagertze ere izan zitekeen. Une hartan, desagertutako pertsonen senideen babesgabetasun eta inpotentzia egoera muturrekoa zen, munduko ezein demokrazia, ez Eliza katolikoa, herrialdean eragin handia zuena, ez nazioarteko erakunde humanitarioak, ez baitzeuden prest erregimen militarrak egindako izugarrikeriak gaitzesteko, eta, aitzitik, kasu batzuetan legez kanpoko errepresioarekin lankidetzan aritzen ziren. Sistema judizialera jotzea ere ezinezkoa zen, Argentinako epaileek sistematikoki ukatzen baitzituzten habeas corpus helegiteak..

Baldintza horietan, desagertutakoen ama, aita eta senide talde batek indarkeriarik gabeko erresistentzia mugimendua hasi zuen, eta historikotzat joko zen. Proposamena Azucena VillaflorrekMaiatzeko Plazara joan behar dugu zuzenean, eta han geratu erantzun bat eman arte.sortu zuen,gero diktadurak desagertu eta eraila1977ko apirilaren 30ean hasi ziren ostegunero Maiatzeko Piramidearen inguruan ibiltzen, izen bereko plazan, gobernu etxearen parean. Atentzioa emateko, emakumeek oihalezko zapi zuri batekin estaltzea erabaki zuten. Madres de Plaza de Mayo izena berehala jaso zuen taldeak eta bere presentzia hutsagatik Argentinan desagertutako pertsonen patuari presio nazionala eta nazioartekoa egiten hasi zen. Hasiera batean, erregimen militarra piramidearen inguruan pertsona horien presentzia azaltzen saiatu zen, "eroak" zirela esanez. Amona horien artean zegoen Alicia Zubasnabar de la Cuadra, "Licha", 1977ko irailean hasi zena errondetan parte hartzen, bere senarrarekin eta Hebe de Bonafinirekin batera.

Garai hartan Maria Isabel Chorobik de Mariani desagertuen beste ama batzuen bila hasi zen, haiek ere biloben bila zebiltzanak, bera bezala. Lidia Pegenautek, La Platako auzitegietan adingabeen aholkulari gisa aritzen zen abokatuak, bultzatu zuen Mariani beste amona batzuekin elkartzera. La Dra. Peganaute botere judizialeko funtzionarioen kasu berezietako bat izan zen, desagertuen senideei benetan lagundu zietena. 1977ko bigarren seihilekoan, Mariani De la Cuadraren bila joan zen La Platako etxera:

 Sortzaileak 
Maiatzeko Plazako Amonen sortzaileak hamabi ama-amona hauek izan ziren; haien adinak 50 eta 60 artekoak ziren:

 Mirta Acuña de Baraválle
 Beatriz H. C. Aicardi de Neuhaus
 María Eugenia Casinelli de García Irureta Goyena
 Eva Márquez de Castillo Barrios
 María Isabel Chorobik de Mariani
 Delia Giovanola
 Clara Jurado
 Leontina Puebla de Pérez
 Raquel Radio de Marizcurrena
 Vilma Delinda Sesarego de Gutiérrez
 Haydée Vallino de Lemos
 Alicia Zubasnabar de De la Cuadra

Hasiera batean, Desagertutako Bilobak zituzten Abuelas Argentinas izena hartu zuten, baina 1980an legez antolatu ziren, ordurako ezagunak ziren Abuelas de Plaza de Mayo, Maitzeko Plazako Amonak izenarekin.

Amen azpitalde horrek ulertu zuen segurtasun indarrek bahitutako haurren egoera ez zela gurasoena bezalakoa, eta horiek berreskuratzeko estrategia eta metodologia espezifikoak behar zirela. "Seme-alabak ahaztu gabe bilobak bilatzea" izan zen bilobak bildu zituen kontsigna.

Diktadura militarrean, eta arriskuak arrisku, Maiatzeko Plazako Amonek detektibe-lanari ekin zioten bilobak aurkitzeko, seme-alaben bilaketa alde batera utzi gabe. Aldi berean, desagertutako haurrei eta haurtxoen lapurretei buruzko nazioko eta nazioarteko sentsibilizazio-ekintza bati ekin zioten.

1983ko abenduaren 10ean demokrazia berreskuratu ondoren, amonek azken aurrerapen genetikoak erabiltzea bultzatu zuten, munduan aurrekaririk ez zuten bilobak identifikatzeko sistema bat ezartzeko, eta presioa egin zuten Estatuak haurren bahiketen arduradunak auzipetu zitzan, plan errepresibo baten zatitzat joz.

 Ikus, gainera 

 Estatu terrorismoa Argentinan 1970eko eta 1980ko hamarkadetan
 Maiatzeko Plazako Amonak
 Argentinako diktadurak desagertutakoak

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

Kategoria:Argentinarrak
Kategoria:Maiatzeko Plazako Amonak
Kategoria:Giza eskubideen aldeko emakumeak
Kategoria:Emakume ekintzaileak