Talde babesle

Sintesi organiko batean zehar molekula batean talde babesle bat sartzen da talde funtzional baten aldaketa kimikoaren bidez ondorengo erreakzio kimiko batean kimioselektibitatea lortzeko. Hori inportantea da urrats anitzeko sintesi organikoan.
Konposatu organiko delikatuen sintesi askotan, molekulen zenbait talde funtzionalek ezin dituzte behar diren erreaktiboak edo ingurune kimikoak jasan. Talde funtzional horiek babestu egin behar dira. Adibidez, litio eta aluminio hidruroa erreaktibo oso egokia da, esterrak alkohol bihurtzeko erreduzio-erreakzio bati jarraituz. Karbonilo taldeekin beti erreakzionatzen du eta ezin du inola ere etsi. Hortaz erreduzitu nahi den esterrarekin batera beste karbonilorik badago, horrek ere erredukzioa pairtzen du. Hortaz, karboniloaren gaineko hidruroaren erasoa ekidin egin behar da. Modu bat da karboniloa babestea azetal bihurtuz, eta horrek ez du hidruroekin erreakzionatzen. Azetalari, orduan, karbonilorako talde babesle deritzo. Hidruroaren etapa amaitu ondoren, erreakzio-gunea azidotuz karboniloa bersortzen da. Pauso horri babesgabetze deritzo.

 Ezaugarriak 
Talde funtzional batek 7 irizpide bete behar ditu talde babesle ontzat hartua izateko:

 Babes-metodoak erraza eta eraginkorra izan behar du
 Erabilitako erreaktiboa(k) erraz lortzeko modukoa(k) izatea (komertzialki erabilgarri egotea da egokiena)
 Babes-taldea erraz karakterizatu behar da, eta analisian konplikazioak saihestu (adibidez, zentro asimetriko berriak sartuz)
 Ohiko purutze-kondizioak (kromatografia-zutabea adibidez) pairatzeko	gaitasuna behar du.
 Erreakzio kimiko askoren aurrean erresistentea izan behar du
 Moduleun eta selektiboan erauzi ahal izan behar da.
 Purutze-prozesuan babesgabetasun-erreakzioaren azpiproduktuak erraz ezabatzeko aukera izan behar da.

 Erreferentziak