Félix Suárez Inclán

Félix Suárez-Inclán y González-Villar espainiar abokatu eta politikaria izan zen, Maria Kristina Habsburgo-Lorenakoaren erregeordetzan Nekazaritza, Industria, Merkataritza eta Herri Lan ministroa eta Alfontso XIII.aren erregealdian Ogasun Ministroa.

 Biografia 
1854ko ekainaren 23an Avilesen jaioa, Estanislao Suárez Inclánen (Itsasoz Haraindiko ministroa izan zena) eta Cándida González Villar y Jovéren semea, Felix gazteak Filosofia eta Letretan eta Zuzenbidean lizentziatu zen Unibertsitate Zentralean. 1866an, Madrilen ezarri zen abokatu gisa, Alonso Martínezen bulegoan lanean, non bere lehen idazkaria izan zen. Ondoren, Jabetza Erregistratzaile izateko azterketetara aurkeztu zen eta 1878an gainditu zituen, maila gorena lortuz. Zuzenbide-lanbidea utzi eta Erregistroen Zuzendaritza Nagusian lan egin zuen lanpostu baten zain. Erakunde eta korporazioetan lan egin zuen, eta jurista bikain gisa merezitako ospea lortu zuen, hala nola Jurisprudentzia eta Legegintzako Akademian, eta geroago bertan presidenteorde bihurtu zen. 1881ean, erregistratzaile gisa hasi zen lanean Ponteareasen (Pontevedra), eta geroago Puerto de Santa María, Montoro, Reus eta Avilésera bidali zuten. Erregistroak utzi zituen politikara joateko, Madrilera joan zen bizitzera eta bertan abokatu bulego bat ireki zuen.

Ideologikoki, liberala zen; lehenik Sagastarekin koalizioa osatu zuen, eta Sagasta hil ondoren, Moreti jarraitu zion, eta azken hau hil ondoren, Romanonesi, Primo de Riveraren diktadura arte. 1887an, lehen aldiz hautatu zuten Luarcako Ordezkarien Ganberarako, 1890era arte ordezkatu zuen barrutia. Garai hartan, ia osorik berak idatzitako egunkari bat argitaratu zuen, El Distrito izenekoa, eskualdeko interesak aztertzeko. Sagastarekin batera administrazio-auzietarako fiskal gisa eta hainbat ministeriotan zuzendari nagusi gisa aritu zen. 1890. urte hartan, bere jarduera parlamentarioak utzi eta Asturiasko Alderdi Liberala berrantolatzen hasi zen, eta 1892an Alderdi horretako presidente bihurtu zen. 1893an, Cangas de Tineoko (gaur egun Cangas de Narcea) diputatu gisa eserlekua lortu zuen eta 1917ra arte aritu zen lanean, 1896tik 1898ra bitartean izan ezik etenik gabe, Kubako Matanzasen aritu zenean.

1922an Orenseko senatari gisa ere izan zen, baina agintaldi hori 1923ko Primo de Riveraren estatu-kolpeak zapuztu zuen.

1902an, Kongresuko presidenteorde eta Aurrekontu Batzordeko presidente izan zen 1910ean. 1909an, Madrilgo Asturiasko Zentroko presidente hautatu zuten, hilabete bat lehenago hil zen bere anaia Julián ordezkatuz. 1910eko urrian, Bartzelonako gobernadore zibil izendatu zuten, eta 1911ko otsailera arte izan zuen ardura zaila. Urte horretako ekainean, Estatuko Kontseilari kargua hartu zuen, eta abuztuan, Balorazio eta Tarifa Batzordeko kide izendatu zuten.

1902an, Alfontso XIII.a adin nagusira iritsi zenean Sagastak eratutako gobernuan Nekazaritza, Industria, Merkataritza eta Herri Lan ministro bihurtu zen, kargu horretan 1902ko maiatzaren 31tik irailaren 15era arte jardunez. Oraingo honetan, Cangasko Udalak Seme Adopziozko izendatu zuen. Ogasun Ministro izan zen Romanonesen agindupean 1912ko abenduaren 31tik 1913ko urriaren 27ra, eta laburki García Prietoren agindupean 1923ko irailaren 3tik 15era. 1915ean berriro ere Bartzelonako gobernadore zibil izendatu zuten, eta 1922an, Jurisprudentzia eta Legegintza Akademiako presidenteorde bihurtu zen.

1939an hil zen Madrilen. Karlos III.aren Ordenako Gurutze Handia eta Alfontso XIII.aren Zinaren Urrezko Domina eman zizkioten.

 Kanpo estekak