Antonio del Rey y Caballero

Antonio María del Rey y Caballero politikari eta militar espainiarra izan zen, Lehen Karlistadan parte hartu zuena, Kristinar taldeko kide gisa. Armadako teniente jeneral maila lortu zuen, Gerra Ministro kargua izan zuen, Gerra eta Itsas Armadako Kontseilu Gorenaren buru izan zen, eta Ciudad Realgo probintziako senataria izan zen hainbat alditan (1871–1872; 1876–1877; 1877; 1879–1880; eta 1881–1882). Hainbat kondekorazio jaso zituen, besteak beste, Isabel Katolikoaren Ordenako Gurutzea, Portugalgo Kristoren Ordenako Gurutzea, Karlos III.aren Ordenako Gurutzea, San Hermenegild Ordenako Gurutzea eta Meritu Militarra (zuria). Granada, Guadix, Baza, Adra eta Berjako udalek "seme adoptibo" izendatu zuten.

 Biografia 
Hilarion del Rey--ren, 1850eko hamarkadan foru alkate eta senataria, eta Dolores Caballeroren semea, biak Valladolidekoak. 1837an Milizian sartu zen armadan tenienteorde gisa, geroago Probintziako Errege Guardiako Lehen Granadarien Erregimentuan, eta ondoren Errege Guardiako Bigarren Infanteria Erregimentuan.

Lehen Karlistadako operazio militar zailenetan parte hartu zuen. Baldomero Espartero jeneralaren agindupean, Lutxanan garaile, Urizaharreko guduan borrokatu zuen 1838ko uztailaren 22an, eta horregatik San Fernandoko Gurutzea eman zioten.

Ramales eta Guardamino gotorlekuen konkistapenean parte hartu zuen 1839ko apirilean eta maiatzean; hurrenez hurren, Castelloteren setioan eta konkistapenean 1840ko martxoan; Morellaren setioan eta konkistapenean urte bereko maiatzean; eta Bergaren konkistapenean uztailaren 14an, Ramón Cabrera jenerala Frantzian sartu zen arte.

Karlisten aurkako operazioetan ere parte hartu zuen 1848an Katalunian, hainbat gerra ekintzatan parte hartuz. 1856an, bere agindupean zutabea zuela, Bartzelonako mugimendu iraultzailea zapaltzen lagundu zuen, eta ondoren hiria utzi zuen matxinoen atzetik joateko eta aurkeztera eta barkamena eskatzera behartuz. Gaztela Berriko Armadako brigada baten buru zela, 1866ko ekainaren 22an Madrilen gertatu zen matxinadan borrokatu zen. Santo Domingo plaza menperatzeaz arduratu zen, non matxinoen artilleriako indar nagusiak zeuden. Erabat arrakastatsua izan zen, preso asko hartuz, kanoiak eta armak bilduz, eta O'Donnell jeneralaren, orduko gobernuburuaren, laudorio handienak jasoz.

1867an, Aragoiko barrutian operazioetara joan zen, eta 1868an Dorreko Dukea zuzendutako Andaluziako armadan sartu zen, Alcoleako guduan parte hartuz armadako bigarren dibisioko komandante nagusi gisa. Ondoren, Andaluziako kapitain jeneralaren ardura hartu zuen, eta handik gutxira Granadakoa, 1871ko apirilera arte izan zuen kargua, Gorteetako kide izendatu zuten arte. Granadan eman zuen denbora izan zen Rey jeneralaren ibilbide militarreko zoriontsuena. Penintsula osoan nagusi zen istilurik egon arren, ez zen gertakari desatsegin bakar bat ere gertatu barruti hartan, ezta Milizia Nazionalaren desarmatzea 1869an gauzatu zenean ere, hain taktu bikainarekin, ezen indarkeria oro saihestu baitzuen.

1872ko apirilaren 20an, Gerra Ministro bihurtu zen Práxedes Mateo Sagastak zuzendutako kabinetean. Administrazio Militarreko Zuzendari gisa aritu zen, eta bertan zerbitzu bikainak eman zizkion Estatuari, eta 1882an Gerra eta Itsas Armadako Kontseilu Goreneko Presidente izendatu zuten; erreserba mailara aldatu zuten 1881eko ekainean, eta ordutik bizitza osorako senataria izan zen hil zen arte.

 Kanpo estekak