Flaminius Raiberti

Flaminius Raiberti baroia politikari frantsesa izan zen, Nizako diputatu errepublikano erradikala izan zena 32 urtez, eta gero zazpi urtez Senatuko kidea. Lehen Mundu Gerraren ondoren (1914–18) Gerra ministroa eta gero Itsas Armada ministroa izan zen.

 Biografia 
Flaminius Raiberti baroia Nizan jaio zen, Alpes-Maritimes-en, 1862ko apirilaren 13an, familia aristokratiko batean. Louis Raibertiren ondorengoa zen, Saint-Martin-Lantosqueko (gaur egun Saint-Martin-Vésubie) "notaire ducal" bat, 1639an hil zena. Bere arbaso batzuk Sardiniako Erresumako armadan zerbitzatu zuten. Zuzenbide Fakultatean matrikulatu zen eta gero Nizako Abokatuen Elkargoan sartu zen. 1888an Raibertik La Révision aldizkaria sortu zuen, boulangista-ren ikuspuntuak islatzen zituena. Hala ere, boulangismoa alde batera utzi zuen diputatu bihurtu aurretik. Kontseilari Nagusi bihurtu zen, eta gero, 1890eko martxoaren 30ean Diputatuen Ganberako hautatu zuten Nizako 1. barrutirako.

 Diputatu bezala 
Raiberti 27 urte zituen hautatu zutenean, eta 32 urtez egon zen karguan, 1922an Senatura sartu zen arte. Berriro hautatu zuten eserleku bererako 1893ko abuztuaren 20an hautagai erradikal gisa, eta berriro hautatu zuten 1898ko maiatzaren 8an, 1902ko apirilaren 27an, 1906ko maiatzaren 6an, 1914ko apirilaren 26an eta 1919ko azaroaren 16an, Batasun Errepublikano eta Demokratikoaren plataformaren pean. Raiberti Aurrekontu Batzordeko presidenteordea izan zen 1917an, eta geroago Finantza Batzordeko presidentea. Bere ikuspuntu liberalak erakutsi zituen enplegu-kontratuei, gizarte-laguntzari, langileen pentsioei, lan-ordutegiei eta diru-laguntzadun etxebizitzari buruzko eztabaidetan. Raiberti Association internationale pour la protection légale des travailleurs erakundeko kide bihurtu zen, eta erakunde horrek nazioarteko lanaren batasuna helburu zuen. 1908an Musée social erakundean sartu zen, batez ere hiri eta landa higieneari buruzko atal berrian parte hartzeko.

 Tokiko politika 
Raibertik agintaldi bikoitza ukatu zuen, Nizako alkate izateko hautagai izateari uko eginez, hauteskunde nazionaletan abantaila desegokia emango ziolakoan. Hala ere, 1901etik Conteseko Kontseilari Nagusia izan zen eta 1919an Menton ordezkatzeko hautatu zuten. Itsas Alpeetako Departamentuko Batzarreko presidentea izan zen 1911tik 1927ra. Bere agintaldi luzean, Raibertik Itsas Alpeak errepublikanismo demokratikoago batera bihurtu zituen, oportunista ospetsuen agintearen ordez. Pixkanaka boterea erasotzen zuen politikarien guardia zaharrak lotura estuak zituen banku, aseguru, trenbide eta higiezinen interesekin eta botoen erosketa eta mehatxua erabili zituen boterean mantentzeko. Diputatu gisa, aurrekontuen eztabaidan esku hartu zuen bere eskualdearen garapenaren alde, eta paper garrantzitsua izan zuen trenbideen garapenean, besteak beste, Puget-Théniers - Saint-André linea eta Niza - Cuneo linea, Niza Italiako mugarekin lotzen duena. Nizatik Pariserako tren azkarrak ere bermatu zituen.

 Ministro eta senatari bezala 
Raiberti laburki izan zen Georges Leyguesen kabineteko Gerra ministroa 1920ko abenduaren 16tik 1921eko urtarrilaren 16ra. Kabinetearen berrantolaketa batean kargu hori utzi ondoren, Diputatuen Ganberako presidenteorde hautatu zuten 1921ean, eta berriro hautatu zuten kargu horretarako 1922an. Raiberti Itsas Armada ministroa izan zen Raymond Poincaréren kabineteko 1922ko urtarrilaren 15etik 1924ko martxoaren 29ra. Itsas Alpeetako senatari hautatu zuten 1922ko martxoaren 26an, ministro kargua mantenduz. Bere gidaritzapean, itsas armada berritzeko legedia aurkeztu zen. Gobernua utzi zuen 1924an, eta Senatuaren Finantza, Armada eta Aire batzordeetan parlamentuko lanera itzuli zen. Osasun arazoak zituela, 1929ko urriaren 20ko hauteskundeak galdu zituen. Flaminius Raiberti Nizan hil zen 1929ko abenduaren 16an, 67 urte zituela.

 Legatua 
Niza iparraldean dagoen Contes-eko (Itsas Alpeak) D15 autobusak Flaminius Raiberti etorbidea du izena. Musée ferroviaire Flaminius Raiberti (Flaminius Raiberti Trenbide Museoa) Sainte Thècle herrian dagoen geltoki-ate guztiz berritua da, Vallée du Peillon-en. Chemins de fer de Paris à Lyon et à la Méditerranée (PLM) sarea deskribatzen du, eta Nizatik (Italia) Cuneoraino doan trenbide-linea bakarraren eraikuntzan zentratzen da.

 Kargu politikoak 
Aurrekoa
André Lefèvre80x80pxFrantziako Hirugarren Errepublikako 55. Gerra ministroa
1920ko abenduaren 16a – 1921eko urtarrilaren 16aOndorengoa
Louis BarthouAurrekoa
Gabriel Guist'hau80x80pxFrantziako Hirugarren Errepublikako 25. Itsas Armada ministroa
1922ko urtarrilaren 15a – 1924ko martxoaren 29aOndorengoa
Maurice Bokanowski

 Kanpo estekak