Peibio Clafrog

Peibio Clafrog (Pepiau Glavorawc ere deitua, edo latinez Pepianus Spumosus) Ergyngeko erregea izan zen, Gales hego-ekialdean, V. edo VI. mendean. Batez ere San Dubrizioren inguruko kondairengatik da ezaguna; haren biloba omen zen. Bere izenaren garaiko forma Peibio zen, eta forma hori gordetzen da leku-izenetan, hala nola Montgomeryshireko Garthbeibion eta Holyhead inguruko Ynys Beibion.

 Aipuak San Dubrizioren Vita-n 
Peibio Clafrog San Dubrizioren Vita hagiografian agertzen da, XII. mendeko Book of Llandaff (Liber Landavensis) lanean jasota, baita hortik eratorritako testuetan eta Dubriziori loturiko hainbat kartan ere. Beti azaltzen da Dubrizioren amaren aitona gisa.

Bizitzan kontatzen denez, Peibio Ergyngeko erregea zen eta Efrddyl izeneko alaba zuen. Ahoan gaixotasun bat zuen, etengabeko listua eragiten ziona. Horri zor dio Clafrog ezizena, nahiz eta hitzak literalki “azal zakarra” edo “lepraduna” esan nahi duen. Antza, ahoskatzez nahastu zen Glyfoer edo Glafoer hitzekin, “listu” esan nahi dutenekin.

Egun batean, gudu txiki batetik itzultzean, Peibiok alabari eskatu zion burua garbitzen laguntzeko, eta orduan ohartu zen alaba haurdun zegoela. Haserre bizian, zakuto batean lotu eta ibaira botatzeko agindu zuen. Hondartzera iritsi zenean, berriro zigortzeko agindu zuen: oraingoan su emanda erretzeko. Baina hurrengo egunean, zerbitzariek aurkitu zuten bizirik eta osorik, haur jaioberria bularrean zuela eta piztu gabe zegoen sutondo baten gainean eserita. Damututa, Peibiok Efrddyl eta haurra bere jauregira eraman zituen. Haurra ukitzean, bere gaitza mirakuluz sendatu zitzaion. Esker onez, haurrari bere jaiotzaren lekua eman zion, Matle (Madley) izenekoa, eta han oroitzapen monumentu bat eraiki zen.

John Lewisek, bere History of Great Britain lanean, monumentua bere garaian oraindik zegoela deskribatzen du:

“Herefordshiren, parrokia batean (Madley izan liteke), errege baten irudia dago, bi gizonekin alboetan, haren ahotik jausten den listua zapiekin garbitzen; hain zen ugaria gaitz hori, ez zuela sendabiderik aurkitu. Herritarrek errege hori ‘King Driveller’ deitzen dute, britonieraz Pebiau Glavorawc, latinez Pepianus Spumosus, Rex Ereychi.”

Izenen antzekotasunagatik, litekeena da Peibio eta Brychan erregearen semea zen "Pabiali" pertsona bera izatea -baina hala balitz, Dubrizio Brychanen birbiloba izango litzateke, belaunaldi-tarte gehiegi litzatekeena. Gainera, Dubrizioren ama ezin izan zen Meyrig (Tewdrigen semea) izan, hura 575ean hil baitzen 90 urterekin, eta Dubrizio 475ean jaio, 505ean apezpiku izendatu eta 560an hil baitzen 85 urterekin.

Jesus College MS 20 (XV. mendea) izeneko genealogia izkribuan, Peibio "Peibiawn Glawrawc" gisa izendatua agertzen da, Arbethen semea eta Tewdwren aita bezala.

Peibio San Inabwyren osaba ere izan zen; hura Dubrizioren ikaslea eta geroago Ergyngeko apezpikua izan zen.

 Balizko nortasun alternatiboak 
Culhwch and Olwen istorioaren arabera, Nynnio eta Peibio izeneko bi errege idi adardun bihurtu zituzten beren bekatuen zigor gisa. Halaber, errege ero eta anai gisa agertzen dira Rhitta Gawr kondairan.

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

Kategoria:Galesko monarkak