Miguel R. Dávila

Miguel Rafael Dávila Cuéllar (Tegucigalpa, 1856ko irailaren 29a – ibidem, 1927ko urriaren 12a) hondurastar abokatu, militar eta politikaria izan zen. Hondurasko presidentea izan zen 1907tik 1911ra.

1880an Jurisprudentzian lizentziatu zen Hondurasko Unibertsitate Nazionalean eta abokatu eta notario lanak egin zituen. Ponciano Leiva jeneralaren gobernuaren aurka agertu zen eta horregatik Nikaraguan erbesteratu behar izan zuen.

Ogasun, Gerra eta Justizia ministro izan zen hainbat gobernutan 1894 eta 1903 artean. Behin-behineko Gobernu Batzordeak 1907ko apirilean izendatu zuen presidente, eta Dávilak herrialdea baketzen eta Manuel Bonilla jeneralaren erregimeneko buruzagi matxinatuak mendean hartzen saiatu zen. Mugetara ere bidali zituen tropak, El Salvador eta Nikaraguako esku-sartze saiakerak saihesteko. 1907ko abenduan, Washingtonen Bake eta Adiskidetasunerako Itun Orokorra egin zen, Nikaraguak eta El Salvadorrek Davilako gobernuaren aurka zituzten liskarrak amaitzeko.

1908ko otsailean batzar nazionalak 1894ko konstituzioa onartu zuen eta Dávila presidente konstituzionala izendatu zuen. Bonilla jenerala eta beste militar batzuk matxinatu egin ziren, eta gatazka politiko-militarra estatubatuar bitartekaritzarekin eta Davilak 1911ko martxoan presidentetzari uko egitearekin konpondu zen.

Kategoria:Hondurasko presidenteak
Kategoria:Hondurasko katolikoak
Kategoria:Hondurasko abokatuak