Antonio Moltó y Díaz-Berrio

Antonio Moltó y Díaz-Berrio espainiar militarra izan zen. XIX. mendearen amaieran Valentziako kapitain jenerala izan zen. Alcoiko Ventura Moltó teniente koronelaren semea eta Remigio Moltó y Díaz-Berrio jeneralaren anaia zen.

 Biografia 
Alcoiko jaiotzez Ventura Moltó teniente koronelaren eta Pilar Díaz Berrioren semea zen. Karrera militarra ere egin zuen, hamabost urterekin Akademian sartuz. Natalia Rodríguez y Bruzónekin ezkondu zen. Remigio Moltó, bere osaba bat, brigada jenerala eta parlamentuko kidea izan zen.

1856ko Zaragozako altxamendua zapaltzen eta Noi de las Barraquetasek zuzendutako taldearen jazarpenean parte hartu zuen. Afrikako Gerran zauritu zuten, eta horregatik San Fernandoko Gurutzea, 1. mailakoa, jaso zuen. 1869 eta 1872 artean, Kuban borrokatu zen eta geroago penintsulan karlisten aurka. 1874ko martxoan, brigadier izendatu zuten San Pedro de Abantoko posizioen aurkako eraso bikainagatik, ekintza horretan larri zauritu baitzen. Hainbat kargu izan zituen atzerrian, hala nola Santiago de Cubako gobernadore 1885ean, Limbano Sánchezek zuzendutako matxinoak garaituz, eta Filipinetako bigarren agintari 1889an. 1891n, teniente jeneral izendatu zuten. Kuban iritsitakoan, hainbat kapitaintza zuzendu zituen, besteak beste, Madrilgoa.

Sagastaren liberalekin bat egin zuen Berrezarkuntzan eta Salamanca eta Leongo senatari hautatua izan zen.

Gerra eta Itsas Armadako Kontseilu Goreneko kide ere izan zen. San Fernandoko lehen mailako Gurutzeaz gain, Isabel la Católica-ren Gurutze Handia, Karlos III.arena eta San Hermenegildoren Plaka ere bazituen.

 Kanpo estekak