Camelia Cociña de Llansó

Luisa Purificación Camelia Cocina de Llansó, sortzez María de la Purificación Camelia Cocina de Riveira, (Kordoba, 1847) galiziar idazlea izan zen. Cecilia ezizena erabili zuen.

 Ibilbidea 
Vicente Manuel Cocinaren alaba, hau hil ondoren, 1854an, Galiziara joan zen familiarekin bizitzera, amaren aldeko aitonaren etxera. Viveiroko eskola batera joan zen, eta Alfredo García Dóriga izan zuen ikaskide. Bere ama hil zen berak hamahiru urte zituenean, eta aitonarekin geratu zen, ahizpa zaharrena ezkonduta eta urruti zegoelako, eta neba kanpoan ikasten zuelako. Funtzionarioen burgesia ilustratu txikiaren parte izan zen, eta irakurketarako eta idazketarako sarbidea izan zuen. Joaquín Llansórekin ezkondu ondoren (orduan hartu zuen Llansó abizena), Cáceresen, Bartzelonan eta Mediterraneoko kostaldeko beste hiri batzuetan bizi izan zen. 1914ko apirilean alargun geratu zen. Gutxienez 1927ra arte bizi izan zen, garai hartako korrespondentzia gordetzen baitu. 1873an seme bat izan zuen, Luis Llansó Cocina, Filipinetan egon zena.

1882an Alba de Tormes-en antolatutako Literatur Lehiaketan parte hartu zuen Teresa Ávilakoaren jaiotzaren hirugarren mendeurreneko ekitaldian. Sari bat lortu zuen, Albako dukeen zilarrezko loreontzi bat, Teresari buruzko konposizio poetiko batengatik. 1883an, Iruñean deitutako lehiaketa batera aurkeztu zen, eta bigarren saria lortu zuen (urrezko arrosa bat) "San Ferminen tradizioa" poemarekin, "Kristautasunera bihurtzea, predikazio santuak eta Iruñeko Zaindari bikainaren heriotza loriatsua" izenburupean. Herri mailako beste lehiaketa batzuetan ere parte hartu zuen, hala nola Igualadako Ateneoan (1880, Classe Obrera lanaren Ateneu Igualadí) edo Gironako Literatur Elkartean (1887, Urrezko medailoi baten saria "Epistola" poemarekin; 1892, Akzesita Centro Moral Gerundense sariarentzat "Canto materno" poemarekin).

Bere lana hainbat tokitan aipatzen da, Gironako Literatur Elkartearenean adibidez ("Epistola", 1887 eta "Lehen konkista lana", 1885). Bere beste poema batzuk dira: "El Talismán", "Literatura", "Amor de madre" (Lana Unión Gallega, 1883), "A Galicia" (Galicia Moderna, 1888) edo "Riffeko gerra" (Vida Gallega, 1909). La Joya de más valía.lanagatik saria jaso zuen

Ohorezko bazkidea izan zen Buenos Aireseko Centro Gallegon, Malacitana  Akademiako kidea, Ateneo Igualadinoko merituzko bazkidea eta Frantziako zenbait akademiatakoa, Tolosako Mont-Realekoa kasu, nazioarteko lehiaketa batean prosazko lanak egiteagatik. Kordobako Errege Akademiak 1914ko martxoaren 28an izendatu zuen urgazle.

Espainiako eta Amerikako argitalpenetan kolaboratu zuen, hala nola Bartzelonako La Ilustración, Gironako Literatur Elkartea, Buenos Aireseko El Eco de Galicia, Extremadurako Aldizkaria, El Correo de la Moda, La Moda Elegante Ilustrada edo Diario de Córdoba.

El Sacerdocio de la Mujer (Bartzelona) Berenice, Amparo eta Elisa Gutierrez idatzi zituen.

Jose Sinisterra, Orti Belmonte eta Ricardo de Montisekin trukatu zuen korrespondentzia.

Garci-Hernandez izengoitiarekin sinatu zuen batzuetan. [4]

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 
 , José Ramón. "Cociña de Llansó, Camelia, o "Cecilia" (ss. XIX-XX)" Enciclopedia Universal Micronet .

Kategoria:Kordobarrak
Kategoria:Galiziarrak
Kategoria:Galiziako idazleak
Kategoria:Emakume idazleak