Diego Hidalgo y Durán

Diego Hidalgo y Durán espainiar notario eta politikaria izan zen, Espainiako Bigarren Errepublikan Gerra Ministro izendatu zutena.

 Biografia 
Badajozko probintziako herri txiki batean jaio zen, Extremadurako nekazaritza eta lurjabe burgesiako familia aberats batean, eta umezurtz geratu zen haurtzaroan. Sobietar Batasun sortu berriara egindako bidaiak, zeinaren inpresioak liburu batean jaso ziren, eta David Schnur industrialista alemaniarraren alabarekin, Gerda Schnur, ezkondu zen emakume judu aberats batekin, bere biografiari berezitasun jakin bat ematen diote. Ezkontza honetatik jaio zen Diego Hidalgo Schnur, espainiar intelektual ospetsua.

Hidalgo Duránek bigarren hezkuntza amaitu zuen Villafranca de los Barros herri hurbileko jesuiten eskolan, eta zuzenbideko ikasketak independente gisa hasi zituen 1902an, Zaragozan Sari Berezia irabaziz.

Bere ibilbide profesionalak abokatu gisa jardun zuen modu independentean, notario publikoan sartzea lehiaketa-oposizioen bidez eta hainbat negozio-jarduera hartu zituen barne. 1909ra arte jardun zuen abokatu lanetan, lehiaketa bidez lanpostua lortu zuen arte, eta 1911n Zamorako Moraleja del Vino herrira bidali zuten, eta han jardun zuen 1915era arte, probintzia bereko Corrales del Vinora joan zen arte.

1918an kargua utzi ondoren, Madrilera joan zen bizitzera, eta han nabarmendu zen 1920ko hamarkadan nekazaritza, higiezinen eta industria enpresetako abokatu, kudeatzaile eta akziodun gisa. Argitalpen sektorean ere parte hartu zuen, Vanguardia astekaria eta La Voz Extremeña egunkaria sortuz, eta idazle eta editore gisa. 1923an, notario lanetan hasi zen berriro, Madrilgo probintzian, Pozuelo del Reyn, bere negozio jarduerak notario lanarekin uztartuz Gerra Zibila arte. Gerra ostean, 1952an Getafeko notario bulegora bidali zuten, eta 1955ean bulego bat ireki zuen Madril hirian.

1928an Sobietar Batasunetik itzuli ondoren hasi zuen bere ibilbide politikoa, eta 1930ean Aliantza Errepublikanoaren Batzarrean parte hartu zuen Badajozeko ordezkari gisa. 1931n, Alejandro Lerrouxen Alderdi Errepublikar Erradikalean sartu zen eta Gorteetarako hautatu zuten Badajozeko hauteskundeetan urte hartako eta 1933ko hauteskundeetan. Alderdi Erradikaleko jurista ospetsuenetako bat izanik, Hagako Nazioarteko Arbitraje Auzitegirako izendatu zuten.

Gerra Ministro gisa aritu zen 1934ko urtarrilaren 23tik azaroaren 16ra, Alejandro Lerroux eta Ricardo Samperren presidentetzapean. Gerra Ministro gisa, 1934ko Asturiasko Iraultza zapaldu behar izan zuen, bere aholkulari pertsonaletako batekin, Franco jeneralarekin, estuki lan eginez. Gertaera horien erantzule egiten zuen Eskuin Autonomoen Espainiako Konfederazioaren (CEDA) presioak dimisioa ematera behartu zuen.

Uztailaren 18ko matxinadak Valentzian harrapatu zuen, non Samper presidente ohiaren alabaren ezkontzan parte hartu zuen. Gerra Zibilak Parisera erbesteratzera behartu zuen, zailtasunez iritsi zen hirira eta bertan egon zen 1939ko udan Madrilera itzuli zen arte.

Espainiara itzulita, abokatu, notario eta idazle gisa jarraitu zuen 1961ean hil zen arte. 1940ko eta 1950eko hamarkadetan, aldizka bidaiatu zuen bere jaioterrira, Extremadurara, eta 1946an, emaztearekin New Yorkera egindako bidaia batek beste liburu bat idaztera eraman zuen, non hiri horretako bere inpresioak jaso zituen.

 Kanpo estekak