Kindgiko gotorlekua

Kindgiko gotorlekua (), San Tommaso gotorlekua bezala ere ezaguna (),  Itsaso Beltzeko Kaukasoko kostaldean eraikitako defentsa-egitura zen, gaur egun Kindgi herrixkaren ondoan dagoena, Otxamtxira barrutian (de iure Georgiako zati da, nahiz eta de facto Abkhaziako Errepublika autoaldarrikatutakoari dagokion).  Gotorlekua Abkhaziako genoar garaiko gotorlekurik zaharrena da, XIII. mendekoa. Izan ere, Kaukasoko Erdi Aroko Italiako arkitektura militarraren monumentu gutxietako bat da. Tamishi gotorlekua Abkhazian gaur egun arte iraun duen gotorleku genoar bakarra da eta Erdi Aroko Italiako mapetan markatuta dago. 

 Egoera 
Gotorlekua Txasha ibai txiki baten elkargunean dago. Ikertzaileek diotenez, nahiz eta ez dagoen ebidentziarik aurreko garairen batean gotorlekurik izan ote zen esateko, pentsa daiteke, txikia izan arren, ibaiak ontzi txikientzako sarrera gisa balio dezakeela, eta gotorlekutik begiratuta, kostaldearen zati handi bat kontrola daitekeela.

 Historia 
Kindgiko gotorlekua Genovako garaiko monumentu arkitektoniko bat da, Abjasia modernoaren lurraldean giltzarri den oinarri italiarretako bat. XIII. mendetik XV.era bitartean eraiki zen, Genovako Errepublikako merkataritza-postuetako bat bezala. Merkataritza-postuak, hasieran, ondasun arruntekin egiten zuen merkataritza bertako biztanleekin, eta, geroago, esklaboen merkataritzaren gune bihurtu zen. Genovarrak, grekoak, armeniarrak, abkhaziarrak gotorlekuan bizi ziren. Gotorlekua Mokviko apezpikutzaren menpe zegoen, 1318an Aita Santuaren oniritzia jaso zuena.

Baina 1453an Konstantinopla erori ondoren, kolonia genoarrak ahuldu egin ziren eta Genovak zituen kostaldeko gotorlekuak Europako lehen bankuetako batek erosi zituen, San Giorgio Bankuak. Hogei urte geroago, turkiarrek lur hauek konkistatu eta Otomandar Inperioan sartu zituzten. Orduz geroztik, ez dute zaharberritu.

XX. mendeko 70eko hamarkadan egindako indusketetan, gotorlekuko horman nukleo bat aurkitu zuten. Teoriarik oinarrituena turkiarren erasoaren ondoren geratu zela da, XV.. mendeko 70eko hamarkadan gutxi gorabehera, gotorlekua ez baitzen zaharberritu horren ondoren eta gunea harresian geratu baitzen. 1973az geroztik, Abkhaziako erreskate-zerbitzuak arrantzaleen txostenak jaso zituen, eta behin eta berriz ikusi zituzten egitura batzuen ingeradak badiaren hondoko txalupatik zuzenean.

1980ko ekainean, Skurtxa badian, itsaspeko azterketa bat egin zen hondarren eta haien inguruen kokapena zehazteko. Urpekariek galtzadarrizko pilo trinkoak aurkitu zituzten, eta A.K. Katsia arte-kritikaren arabera, harrizko hormen aurriak ziren, kareharrizko harlangaitz-hormen gainean. Igeltserotzaren teknika antzinate berantiarrekoa da, baina hori horrela bada ere, ez dirudi erromatarrek (edo genovarrek) beren gotorlekuak hutsetik sortu zituztenik.

2010ean, San Petersburgoko Estatu-Unibertsitatearen espedizioak indusketak egin zituen gotorlekuaren lurraldean, Errusiar Elkarte Geografikoaren historia modernoko lehen ikasle-proiektu arkeologikoa. Errusia osoko 60 ikaslek baino gehiagok hartu zuten parte espedizioan, Timur Karmov buru zutela. 2014an ere, Errusiako Elkarte Geografikoaren babespean, Errusiako ikasleen parte-hartzearekin indusketak egin ziren.

Gaur egun, udan, kafe bat aritzen da gotorlekuaren lurraldean, eta kostaldea behatzeko plataforma bat du.

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

Kategoria:Georgiako erorkinak
Kategoria:Georgiako gazteluak