Guillermina Prusiakoa

Guillermina Prusiakoa (; Berlin, 1709ko uztailaren 3a – Bayreuth, 1758ko urriaren 14a) Prusiako printzesa, konpositorea eta laute jotzailea izan zen. Frederiko Gilen I.a Prusiako erregearen eta Sofia Dorotea Hannoverko printzesaren alaba izan zen. 1731n, Brandeburgo-Bayreutheko Frederiko III.a margravearekin (konde) ezkondu zen. Bere erreginaldian egindako eraikin barrokoak eta parkeak dira, neurri handi batean, gaur egungo Bayreuth hiriaren (Alemania) ezaugarri.
 Bizitza 
Berlinen jaio zen 1709an. Guillerminak haurtzaro zorigaiztokoa izan zuen Prusiako Frederiko II.a Handia nebarekin, zeinari bere bizitza osoan zehar, denboraldi labur batean izan ezik, iraun zuen maitasuna eta konfiantza eskaini baitzion. Bere amak, Sofia Doroteak, Guillermina bere iloba Frederiko Galesko printzearekin ezkontzeko asmoa zuen, baina britainiarren aldetik ez zegoen eskaintza onartzeko prestutasun handirik kontzesio eskuzabalen truke ez bazen, eta Guillerminaren aitak uko egin zion. Amak, Sofia Dorotea Hannoverkoak alaba ezkongai honen inguruan ehundu zituen alferrikako azpijokoek Guillerminaren gaztetasuna markatu zuten. Hainbat ezkongai hutsalen ostean, Hohenzollern-tarren ahaide batekin ezkondu zen, Brandeburgo-Bayreutheko Frederiko III.arekin.

 Ezkontza 
ezkerrera|thumb|Guillermina, Bayreutheko margravina.|281x281pxGuillerminak aitaren presioarengatik baino ez zuen onartu ezkontza hori, baita nebaren zoritxarreko bizitza alaitzeko ere. Harremana zoriontsua izan zen hasieran, baina laster ilundu zen bateraezintasunarengatik, eta geroago Guillermina Dorotea von Marwitzekin izan zuen margravearen fideltasun faltarengatik; Bayreutheko gortean izan zuen igoerak Guillerminaren neba, Frederiko, mingostasunez mindu zuen, eta horrek hiru urte iraun zuen arrebarekiko urruntzea ekarri zuen.

Guillerminaren senarrak 1735ean oinordetza jaso zuenean, senar-emazteek Bayreuth miniaturazko Versalles bihurtzea erabaki zuten. Enpresak bere udako egoitza berreraikitzea, Eremitagea, Bayreutheko Margravearen Opera, antzoki bat eraikitzea eta Bayreuth Jauregiaren birmoldaketa barne hartu zituen. Bayreutheko Rococo izeneko horrek ospetsua izaten jarraitzen du gaur egun. Senar-emazteek Erlangeneko Unibertsitatea ere sortu zuten. Lan horiek guztiek behea jotzear eraman zuten gortea.ezkerrera|thumb|163x163px|Adiskidetasunaren Tenplua Sanssouci jauregian.Guillerminak Germaniako Erromatar Inperio Santuko gune intelektualetako bat bihurtu zuen Bayreuth, eta intelektualen eta artisten gorte txiki batez inguratu zen, Voltaire eta Prusiako Frederiko Handiaren noizbehinkako bisitekin ospea irabazten joan zena. Zazpi Urteko Gerra piztu zenean, Guillerminaren interesa diletantismotik diplomaziara pasatu zen, bere neba Alemaniako hegoaldean ordezkatu baitzuen Bayreuthen hil zen arte, 1758ko urriaren 14an, Frederikoren porrotaren egunean Leopold Joseph von Daunen indar austriarrek Hochkircheko guduan.

Bere heriotzaren hamargarren urteurrenean, bere neba atsekabetuak bere oroimenean Adiskidetasunaren Tenplua eraikiarazi zuen Sanssouciren.
 Lanak 
Beste bertute batzuez gain, Guillermina talentu handiko konpositorea eta musikaren defendatzaile sutsua izan zen. Lautea jotzen zuen. Silvius Leopold Weissen ikaslea eta Bernhard Joachim Hagenen zaindaria zen. Argenore opera idatzi zuen, 1740an, senarraren urtebetetze-egunean antzeztu zena, baita ganbera-musika ere, gaur arte iraun duena.

Guillerminaren memoriak, Memoires de ma vie, 1748 eta bere heriotzaren artean idatzi edo berrikusitakoak, Berlingo Errege Liburutegian gordetzen dira. 1810ean kaleratu ziren, bi formatutan: alemanezko itzulpen bat, 1733 inguruan, Tübingengo Cotta argitaletxeak egina, eta frantsesezko bertsio bat, Brunswickeko Viewegek 1742 inguruan argitaratua. Hainbat edizio izan dira geroztik, tartean 1908 urtean Leipzigen argitaratutako edizio alemaniar bat. Ingelesezko itzulpen bat argitaratu zen Berlinen 1904 urtean. Lan horien benetakotasunaren inguruko eztabaida, fidakorregiak ez izan arren, G H. Pertz-en Über die Merkwürdigkeiten der Markgrafin (1851) liburuan jarrai daiteke.

 Ondorengotza 
Guillerminaren ondorengo bakarra alaba bat izan zen, Isabel Frederika Sofia Brandeburgo-Bayreuthkoa (1732ko abuztuaren 30a - 1780ko apirilaren 6a). Giacomo Casanova  italiar abenturazaleak “Alemaniako dama ederrena” bezala deskribatu zuen. Carlos Eugenio Wurtembergekoarekin ezkondu zen 1748an.

 Aintzatespenak 

 Bere heriotzaren hamargarren urteurrenean, Adiskidetasunaren Tenplua, Prusiako Frederiko II.a Handia nebak eskainia

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

Kategoria:Berlindarrak
Kategoria:Alemaniako margravesak
Kategoria:Emakume musikagileak
Kategoria:Alemaniako autobiografoak
Kategoria:Autobiografoak
Kategoria:Prusiako printzesak
Kategoria:Alemaniako musika klasiko konpositoreak
Kategoria:Erregeen alabak