José Sarmiento Valladares

José Sarmiento de Valladares, Moctezuma de Tultengo eta Tula, Atriscoko I. dukearen konde ezkontidea, noble espainiarra eta Espainia Berriko 32. erregeordea izan zen. Gregorio Sarmiento de Кares eta Juana Sarmiento de Кares y Meiraren semea zen.

 Biografia 
Saxamongo San Roman parrokia-elizan bataiatua 1643ko maiatzaren 4an, Gregorio Sarmiento de Кares y Romayren bost semeetatik gazteena izan zen. Gregorio Sarmiento Valladares y Romay, Valladaresen hiribildu eta esprruaren, Meirako, Saxamondeko eta beste orube-etxe batzuetako jauna zen, eta bere lehengusina Juana Sarmiento de Кares y Meirarekin ezkondu zen (Baionan jaio zen 1605eko urtarrilaren 3an). Bere anaia zaharrena, Luis Sarmiento Zaresekoa, Meirako lehen bizkondea izan zen, eta Valladareseko lehen markesa.

 Bizitza 
Austriako Etxearen azpian zerbitzatu zuen Espainia Berriko azken erregeordea izan zen. Karlos II.a erregea hil ondoren, Espainiara itzuli zen, eta han Indietako Kontseiluko presidente izendatu zuten.

Bere agintaldian, berreraikitze lanei ekitea erabaki zuen, eraikin ofizial asko erreta eta abandonatuta baitzeuden. Erregeordeen Jauregia, su hartuta, ia ez zen bizi 1692tik.

Espainiara itzuli ondoren, hirurogei urte zituela, erregeorde kargua izan zen bere karrera politikoaren oinarria, eta, beraz, batez ere, bere ondasunez gozatzea eta bere bi alabentzat onuragarriak ziren ezkontzak adostea zuten helburu. Espainia Berrian egindako zerbitzuen aitorpen gisa, 1704ko azaroaren 25ean Atriscoko duke titulua eman zitzaion, ontzidia Vigora iritsi zenean izan zuen paper nahasiak bere aurkako pisurik izan gabe. Bere 100.000 zilarrezko ezkutuko dohainak, Koroari emanak gerraren larrialdiak ordaintzeko, horretan lagundu zuten. Aurrerago, urrezko 1.000 dobloiko dohaintza batekin eskertu zuen erregeak emandako 4000eko errenta bat Yucatango probintzian kokatutako errenten gainean. Bere egunak amaitu arte erregearen faborea izaten jarraitu zuenaren erakusle, 1705eko abuztutik 1707ko otsailera bitartean Indietako Kontseiluko presidentetza hartu zuen.

 Ezkontza eta ondorengoak 
1680ko apirilaren 4an ezkondu zen, Granadan, Jeronima de Moctezuma Jofré de Loaysa y Carrillorekin (Madrilen 1692ko urtarrilaren 16an ezkonduta), Moctezuma de Tultengo herriko hirugarren kondesak, gutxienez bi alaba izan zituen:

 Fausta Dominga Sarmiento de Кares y Moctezuma (1689ko urtarrilaren 3a - 1697ko uztailaren 16a), Moctezumako IV. kondesa.
 Melchora Juana Sarmiento de Кares y Moctezuma (1691ko martxoaren 30ean jaioa), Moctezuma eta Tulengoko V. kondesa eta Atriscoko II dukesa.

Bigarren aldiz ezkondu zen 1694ko urtarrilaren 16an, Madrilen, Maria Andrea de Guzmán y Dávilarekin (1714ko irailaren 13an ezkondua), Luis Manuel de Guzmán y Zúñiga, Villamanriqueko IV markesa eta Ayamonteko VII markesa, Espainiako handia, eta Ana Dávila y Osorioren, San Románenko hiribilduko II markesa eta Santa Marta de Ortigueirako IX kondesa, Francisco María Fernández de Córdoba y Folch de Cardonaren alarguna, Sessako VIII. sukea eta titulu gehiago. Ezkontza horren ondorioz alaba bat jaio zen:

 Bernarda Sarmiento de Кares y Guzmán (1695-1752ko abuztuak 27), Valladaresko III. Markesa, Meirako III. Bizkondesa eta Atriskoko III. Dukesa, Espainiako handia.

 Kanpo estekak