Hizkuntza-berreraikuntza

Hizkuntza-berreraikuntza edo berreraikuntza linguistikoaEuskalterm: [Hiztegi terminologikoa] [2011] hizkuntza jakin baten edo batzuen arbaso hizkuntza baten ezaugarriak ezartzea da. Bi berreraikitze mota daude:

 Barne-berreraiketak hizkuntza bakar bateko irregulartasunak erabiltzen ditu hizkuntza horren aurreko etapa bati buruzko inferentziak egiteko, hau da, hizkuntza horren ebidentzietan bakarrik oinarritzen da.
 Konparaziozko berreraikitzeak, normalean berreraikuntzatzat hartzen denak, bi hizkuntza edo gehiagoren arbasoaren ezaugarriak ezartzen ditu, hizkuntza-familia berekoak, konparaziozko metodoaren bidez. Horrela berreraikitako hizkuntza bati protohizkuntza esaten zaio sarri (familia jakin bateko hizkuntza guztien arbaso komuna).

Hizkuntza berreraikuntzari buruzko testuak, eskuarki, izartxo batez (*) berreraikitako formak dira, forma egiazkoetatik bereizteko.

Protohizkuntzako lexema bat berreraikitzen den hitz bat erreflexu bat da. Orokorkiago, erreflexu bat aurreko forma baten deribatu ezaguna da, edo aditzera emana edo berreraiki daitekeena. Hizkuntzaren historia berreraikitik aurreikus daitekeen erreflexu bat erreflexu "erregularra" da. Iturri bereko erreflexuak sustraikideak dira.

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

Kategoria:Hizkuntzalaritza historikoa