Ramona Berni

Ramona Berni y Toldrá (Mollerusa, 1887ko ekainaren 3a - Bartzelona, 1968ko apirilaren 22a) kataluniar militante anarkosindikalista izan zen.

 Ibilbidea 
Pla d´Urgeleko nekazari familia xume batean sortu zen . Isabel Toldrá Ginesta eta Ramón Berni Buriaren izan zituen guradoak, bi ahizpa zituen.

1910eko hamarkadan Bartzelonara joan zen ehule lan egitera eta Lanaren Konfederazio Nazionaleko (CNT) Fabril y Textil Sindikatuan afiliatu zen. Sindikatuko propagandista nagusietako bat izan zen Pepita Not lagunarekin batera. 1918an Ricardo Sanz Garcia ezagutu zuen, Pepitaren kide eta buruzagi sindikala izango zena. 1910eko hamarkadaren amaieran, Berni Blas Buyérekin ezkondu zen eta seme bat izan zuen. 1933an dibortziatu zen.

1923an, Pepita Not eta Ricardo Sanzekin batera, Sindikatu Libreko pistolarien aurkako defentsa gisa sortutako Los Solidarios taldean sartu zen. Buenaventura Durruti, Juan García Oliver, Francisco Ascaso, Eusebio Brau, Julia López Mainar, María Luisa Tejedor eta beste batzuek osatzen zuten taldea. Taldean, errekrutatze-, lotura- eta komunikazio-lanak egin zituen. Berni taldeko kide izateagatik inoiz espetxeratu ez bazuten ere, bai atxilotu zutela, Jaume Buyé y Berni semearekin batera, poliziak, 1924ko otsailaren 28an, Gregorio Suberbiela Los Solidarioseko buruzagia hil eta gero, eta beraz, agintari militarraren esku geratu zela aste batzuetan. Primo de Riveraren diktaduran, taldea libre jarraitzen zuten lau kiderengana murriztu zen, horien artean Berni, ekintza desberdinez arduratuz, Eibarren erositako armak Bartzelonara eramateaz adibidez.

Espainiako Bigarren Errepublika aldarrikatu ondoren, propaganda sindikalarekin jarraitu zuen, eta CNTren mitin batzuetan parte hartu zuen Igualadan (1931), Lleidan eta Canet de Mar-en (1932) María Salmaurí eta Rosario Dolcet Martí-rekin batera, eta Alto LLoberger Carden-eko Eskualde Arteko Elkarteko kide izan zen.

Llobregat Garaiko matxinadaren ondoren, 1933ko urtarrileko matxinada anarkista izenez ezaguna, Manresan kokatu zen (iturri batzuen arabera 1934an, beste batzuk 1936an), non Bertrand Serra SA Ehungintza Fabrika Berrian ehule lanean jardun zuen eta hiri bereko Sansa parajean bizi izan zen. 36ko Espainiako gerran fabrika kolektibizatu egin zuten eta ordezkari sindikal kargua hartu zuen. Manresako Udalean ere lagundu zuen, Barne Segurtasuneko sailean nominan egonik. Manresako Kursaaleko mitin batean egin zuen bere azken agerraldi publikoa, 1938an. Gerra zibila amaitu zenean, erbesteratu egin zen, agian Frantzian, baina ez da inon ageri Frantziako kontzentrazio-esparruetatik igaro zenik.

Bernik bi alderditan kontzentratu zuen bere jarduera: sindikala eta langileen autogestioaren aldeko borrokan, eta ekintza eta bere aktibismoa langile klasearen bizi baldintzak hobetzeko bitarteko posible guztiak erabiliz.

Bartzelonan hil zen, 1968ko apirilaren 22an, Bartzelonako Erregistro Zibilaren heriotza-ziurtagirian agertzen denez. Iturri batzuen arabera, zalantzak daude jaiotza datari buruz eta baita heriotza datari buruz ere.

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

Kategoria:Lleidarrak
Kategoria:Bartzelonan hildakoak
Kategoria:Kataluniako anarkistak
Kategoria:Kataluniako sindikalistak
Kategoria:Emakume sindikalistak