Hari-gazta

Hari-gazta hainbat gazta mota ezberdinetako edozein da, non fabrikazio prozesuak gaztaren proteinak lerrokatzen dituen, haritsu bihurtuz.

Mozzarella 60 °C-ra (140 °F) berotzen denean eta ondoren luzatzen denean, esnearen proteinak lerrokatu egiten dira. Ondoren, gazta handienari hariak edo zerrendak zuritu daitezke.

 Erdialdeko Europa 
Eslovakian Korbáčik-a egiten da, hau da, ardi esne gazizko gazta, ketua edo ketu gabea eskuragarri. Tradizionalki, eskuz tiratutako ardi gazta erregosiak haritan atera eta txirikordatuz egiten da. Behi esnearen bertsioak ere eskuragarri daude. Zázrivá herria gazta honen ekoizpenaren erdigune bezala ezagutzen da. Antzeko gaztak daude Polonia hegoaldeko eskualde mugakideetan ere.

 Ekialdeko Europa/Mendebaldeko Asia 
Turkian, hari-gazta mota ohikoena dil peyniri ("mihi gazta") da, behi esnez egindako gazta zuri freskoa, tradizionalki Bilecik eta Bursa probintzietan. Dilaren ehundura haritsua are nabarmenagoa da gazta urtzen denean.
Armenian, hari-gazta tradizionala, txetxil, oinarri zuriarekin egiten da. Erabiltzen den esne mota ahuntz edo ardi zahar batetik etorri ohi da, aukeratzen den eremuko ekoizpen-metodoen arabera. Usagari beltzarekin eta mahlebarekin ontzen da, eta begizta amaigabe txirikordatu moduan saldu ohi da. Gazta hari bihurtzen da, prozesatzean nola tira egiten zaion dela eta. Sirian eta Turkian ere egiten da, biak armeniar populazio esanguratsuak dituzten herrialdeak. 

Errusia da txetxilarren inportatzaile nagusia, Armeniako gaztaren esportazioen merkatu-kuotaren % 80 baitu, bere armeniar diaspora ikaragarriei egotzita. 

Georgian gazta tenili bezala ezagutzen da ( ,  ). Ardi-esne eta esnegain hartzituarekin egiten da, eta txahal-urdail gazitu eta lehortuan 60 egunez heltzen uzten da.

 Eskualde-aldaerak 

 Mexiko 
Mexikon, lehen hari-gazta mota 1885ean asmatu zuen Leobarda Castellanos Garcíak, 14 urterekin. Quesillo izeneko hari-gazta mota oso ezaguna saltzen da gaur egun, hainbat tamainatako boletan. Oaxaca gazta "queso Oaxaca" izenez ere ezagutzen da, asmatu zen tokiari erreferentzia eginez, eta orain oso ezaguna da Mexikoko lurralde guztietan.

 Ameriketako Estatu Batuak 
Ameriketako Estatu Batuetan, hari-gaztak, oro har, hezetasun gutxiko mozzarella-zatiak aipatzen ditu. Hari-gaztaren forma hau gutxi gorabehera zilindrikoa da,  15 cm inguruko luzera eta hazbete bat (2,5 cm) baino gutxiagoko diametroa du.

Erabilitako gazta mozzarella mota bat izan ohi da, edo mozzarella eta cheddar konbinazioa. Hari-gazta mota honek bere izena lortzen du, bere luzeran zilindrotik gazta zerrendak atera eta hari hauek janez jan daitekeelako. 1976an asmatu zuen Frank Bakerrek.

 Erdialdeko Amerika eta Karibe 
Dominikar Errepublikan "Queso de Hoja" pilbolaota moduan ekoizten da. Gehienbat ogi txigortuarekin edo galleta gatzdunekin zerbitzatzen da.

 Ozeania 
Australian Bega taldeak saltzen du hari-gazta, eta Bega Stringers du izena. Markesas uharteetan, hari-gaztaren barietate ezaguna egiten da ogi-zuhaitz proteinekin eta bufalo-esnearekin, eta Sea King String markarekin merkaturatzen da.

 Erreferentziak 

 Kanpo estekaks 

 Mozzarella gazta egiteko prozesua  artxibatua  — US Patent 5567464


Kategoria:Janaurrekoak
Kategoria:Ameriketako Estatu Batuetako gaztak