José Primo de Rivera

José Joaquín Primo de Rivera y Ortiz de Pinedo espainiar militar eta itsasgizona izan zen, Joaquín Primo de Rivera y Pérez de Acal brigadier, gobernadore eta Maracaiboko arma-komandante nagusiaren eta bere emazte Antonia Eulalia Ortiz de Pinedo y Muñozen semea. Txilen nabarmendu zen Joaquín Primo de Rivera y Ortiz de Pinedo koronelaren anaia izan zen.

Marinel espainiar ospetsu honek, Kubako noblezian jatorria zuen familia bateko kidea, karrera militar bizia izan zuen, 1792an Cadizeko Departamentuan zaindari izendatu zutenean hasi zena, Fragatako alferez 1802an Alerta y Capitán de Navío bergantin zientifikoan. Espainiako Independentzia Gerran, Napoleonen tropek Zaragozako setioetan nabarmendu zutenetako bat izan zen (Zaragozako Lehen eta Bigarren Setioaren dominak lortu zituen).

 Biografia 
Montevideoko gotorlekura bidali zuten. Han, 1812an, Buenos Airesko hirugarren eta azken bonbardaketaren arduraduna izan zen, eta horrek, aurrekoek bezala, porrot egin zuen bere helburuetan. Jacinto de Romaratek William Brownen agindupean zegoen Rio de la Platako Probintzia Batuen eskuadrak Martin Garciaren Borrokan (1814) galdu ondoren, Montevideotik laguntza emateko agindua jaso zuen, baina handik irtetea atzeratu zuen eta, egiaztatu zuenean, portura itzuli zen berehala, Brownen aurrean aukerarik ez zuela uste zuelako, eta horrek setiatutako hiriaren kritika gogorra ekarri zion. Brownen eskuadrak Montevideo blokeatu zuenean, bere bila irteteko desenkusatu zen gaixo-partea etengabean emanez, harik eta ontziteria Miguel de la Sierra Apostaderoko komandantearen agindupean itsasoratu zen arte, zeina Urpekaritzako batailan garaitua izan baitzen.

Espainian, epaiketara eraman zuten, bere kamaradak bezala, Romarate izan ezik, gaitasunagatik eta balioagatik Brownek ere errespetatzen baitzuen. Primo de Rivera, agian mehatxatuena izan arren, Fernando VII.aren zuzeneko esku-hartzearen ondorioz erreskatatu zuten zenbaketatik, 1817ko uztailaren 6ko ebazpenean.

1837an Almirantegoko Batzarreko lehendakari izendatu zuten eta urte horretan bertan Cádizeko senatari izendatu zuten. 1839an, Itsas Ministerioko ministerioa hartu zuen, eta, handik gutxira, kargua utzi zuen, desadostasun politikoengatik, eta, aldi berean, Ogasuneko bitarteko izendatu zuten.

Errege Armadako eskuadra-buru eta Habanako Apustuzainaren komandante jeneral izan zen 1845ean. 1848an Cádizeko kapitain jeneral izatera pasa zen, baina osasun arazoengatik kargua utzi behar izan zuen, eta Sevillara erretiratu zen, non senatari lanetan jarraitu zuen 1853ko uztailaren 25ean hiri horretan bertan hil zen arte.

Buenos Airesen ezkondu zen 1809ko azaroaren 11n Juana María Nepomucena de Sobremonte y Larrazábal argentinarrarekin. 1796ko abuztuaren 19an bataiatu zuten Kordoban, Rafael de Sobremonte erregeordearen alaba, Sobremonteko III. markesa, eta hiru seme-alaba izan zituzten: Rafael, Fernando eta Miguel, azken hori Miguel Primo de Riveraren aita eta, beraz, José Antonio Primo de Riveraren aitona, Espainiako falangearen sortzailea.

 Kargu politikoak 
Aurrekoa Domingo Jiménez (bitarteko)85x85pxEspainiako Erresumako 38. Ogasuneko Estatu idazkaria 
1839ko abuztuaren 20a – irailaren 3a  (bitarteko)Ondorengoa
José San Millán CoronelAurrekoa
Casimiro Vigodet Guernica85x85pxEspainiako Erresumako 9. Itsas Armadako, Merkataritzako eta Itsasoz Haraindiko Agintaritza ministroa
1839ko ekainaren 12a – urriaren 21aOndorengoa
Isidro Alaix

 Kanpo estekak 

Kategoria:Cádiz probintziako jendea
Kategoria:Espainiako Itsas Armadako almiranteak
Kategoria:Espainiako ministroak
Kategoria:Espainiako senatariak
Kategoria:Iberiar Penintsulako Gerrako militarrak
Kategoria:Sevillan hildakoak