Suberina

Suberina landareetan aurkitzen den poliester biopolimero lipofilo eta konplexu bat da. Kate luzeko gantz-azidoek (suberina azidoak deituak) eta glizerolak osatzen dute. Suberina kutinarekin eta ligninarekin elkarlotuta dago, eta babes-hesi bat osatzen du landare baskularren zelula epidermikoen eta peridermalen hormetan. Suberina eta lignina lipidoekin eta karbohidratoekin kobalenteki lotuta daudela uste da, hurrenez hurren. Lignina ere suberinarekin kobalenteki lotuta dago, eta neurri txikiagoan kutinarekin, horrela matrize makromolekular konplexu bat hertsiz. Suberina artelazkiaren osagai garrantzitsua da, eta honi artelatz zuhaitzetik datorkio izena, Quercus suber. Bere funtzio nagusia hesi gisa jardun eta ura eta solutuak mugitzea da.

 Anatomia eta fisiologia 
Suberina oso hidrofoboa da, eta material 'gomatsu' samarra. Sustraietan, suberina zelula endodermikoen horma zelular erradial eta zeharkako/tangentzialetan metatzen da. Kaspariar zerrenda edo kaspariar banda bezala ezagutzen den egitura honek, sistema erradikularrak hartutako ura eta mantenugaiak apoplastoaren bidez estelan sartzea ekiditeko funtzioa betetzen du. Horren ordez, urak endodermia zeharkatu behar du sinplastoaren bidez. Horri esker, landareak bere barrura igarotzen diren solutuak selektiboki hautatu ditzake. Horrela, solutu kaltegarrientzako hesi garrantzitsua osatzen du. Adibidez, mangladiek suberina erabiltzen dute beren itsasertzeko habitatetik ahalik eta gatz gutxien hartzeko.

Suberina peridermiaren (edo kortxoaren) felema geruzan aurkitzen da, hau da azalaren geruzarik kanpokoenean. Geruza honetako zelulak hilda daude eta suberina ugari dute, azpiko ehunetatik ura galtzea ekidinez. Suberina beste hainbat landare egituretan ere aurki daiteke. Adibidez, landare askoren zurtoinetako lentizelatan agertzen da, meloi frutaren azaleko zelula-sarea zelula suberizatuez osatuta dago.

 Egitura eta biosintesia 
Suberinak bi domeinu ditu, poliaromatikoa eta alifatikoa. Poliaromatikoak zelula primarioaren hormaren barruan kokatzen dira nagusiki, eta polialifatikoak zelula primarioaren hormaren eta zelula mintzaren artean. Bi domeinuak modu gurutzatuan elkarlotuta daudela suposatzen da. Suberina monomeroen konposizio kualitatibo eta kuantitatibo zehatza espezie ezberdinetan aldakorra da. Monomero alifatiko arrunt batzuek α-hidroxiazidoak (batez ere 18-hidroxioctadec-9-enoikoa) eta α,ω-diazidoak (batez ere oktadek-9-ene-1,18-dioikoa) dituzte. Poliaromatikoen monomeroak azido eta deribatu hidroxizinamikoak dira, feruloiltiramina bezala.

Konpostau aromatikoez eta alifatikoez gain, glizerola ere suberinaren osagai garrantzitsua denearen berri eman da espezie batzuetan. Glizerolaren funtzioa monomero alifatikoak elkarlotzekoa dela proposatzen da, eta, beharbada, baita polalifatikoak poliaromatikoekin lotzeko ere, suberina polimeroaren muntaketan. Monomero aromatikoen polimerizazio-etapak peroxidasa-erreakzioa dakarrela frogatu da.

Monomero alifatikoen biosintesiak erreakzio berberak partekatzen ditu gorako bidean kutinaren biosintesiarekin, eta aromatikoen biosintesiak erreakzio berberak ditu goranzkoan ligninaren biosintesiarekin.

Suberina nahastearen zati poliaromatikoan Phlobaphen ere agertzen da.

 Erreferentziak 

 Ikus, gainera 

 Azido suberikoa – suberinaren barruko unitate monomerikoa. 
 Azido suberinikoa - nagusiki kate luzeko gantz-azidoen nahasketa deskribatzeko erabiltzen den terminoa, Betula zuhaitzen azaletan dagoena.

 Kanpo estekak 

Kategoria:Fenilpropanoideak
Kategoria:Landare-fisiologia
Kategoria:Landare anatomia