Sergei Rukhlov

Sergei Vasilievitx Rukhlov () errusiar politikaria izan zen, Trenbideetako ministroa (1909-1915), Estatu Kontseiluko kidea (1905-1917), Estatu Idazkaria (1912ko maiatzaren 6a) eta Benetako Kontseilari Pribatua (1913ko irailaren 21a).

 Biografia 
Vologdan jaio zen, Velsky barrutiko nekazari apanajeetatik zetorren lur-neurtzaile baten familian. 1870ean Vologdako gimnasioan zilarrezko domina lortu ondoren, hiru urte geroago San Petersburgoko Unibertsitatean amaitu zituen ikasketak Zuzenbide Fakultatean, Zuzenbideko lizentziatura lortuz.

1873an, Barne Arazoetarako Ministerioan sartu zen lanean, eta bertan 6 urte eman zituen, eta ondoren espetxeetako administrazio nagusiaren zerbitzura aldatu zen idazkari nagusi gisa, eta 6. mailako ikuskatzaile izendatu zuten 1882an. Azken hau izanik, behin eta berriz bidali zuten departamentu zibileko atxiloketa-lekuak ikuskatzera eta Moskuko espetxe-gaztelu batzuk eta trantsizio-ospitalea berreraikitzeko aginduari buruzko argibideak emateko. Bere laguntzarekin, espetxeen osasun-egoera hobetu zen, presoen derrigorrezko lanari buruzko legea ezarri zen, eta probintzia askotan espetxe-ikuskatzaileak ezarri ziren.

1886an, San Petersburgoko atxiloketa-lekuetako kudeaketa eta ekonomiaren ordena eraldatzeko lortutako emaitzengatik, monarkaren faborea izendatu zuten.

1890ean, 5. mailako ikuskatzaile izendatu zuten, eta Erbesteratuei buruzko Gutuna argitaratzeko egindako lanagatik, berriro ere monarkaren faborea eman zioten.

1892an, Estatu Kontseiluko estatu idazkariaren laguntzaile izendatu zuten estatu ekonomia sailean, 1895ean estatu idazkari kargua zuen jada, eta 1897an estatu idazkari izendatu zuten. 1898tik, noble hereditarioa.

1903tik erkataritza-itsasontzien eta portuen zuzendari nagusiaren, Alexander Mikhailovich kontraalmirantearen, ordezkoa. Saila hau 1905eko azaroaren 6an abolitu zutenean, Estatu Kontseiluko kide izendatu zuten, eta 1906tik Estatu Kontseiluan parte hartzeko izendatu zuten; 2. sailean eseri zen.

1909ko otsailaren 11tik — Trenbideetako ministroa, N.K. Schaffhausen-Schönberg-Schaufuss teniente jenerala ordezkatuz kargu horretan. Garai hartan, linea berrien sarrera nabarmen jaitsi zen: 1906an 2.504 km trenbide ireki baziren, hurrengo urteetan zifra hori zerora jaitsi zen. Rukhlovek joera hori alderantzikatu zuen. 1912tik aurrera, trenbideen eraikuntza urtean ia 8.000 kilometrora igo zen. 1913an, sarearen funtzionamendu-luzera 58.500 km-koa zen.

Bere zuzendaritzapean, trenbideen edukiera ere handitu zen. S serieko lokomotora bat eraiki zen Sormovon, eta proba-ibilbideetan 110 km/h-ko abiadura lortzen zuen.

Monopolio handien aurkaria izan zen, haien interesak altxorraren interesen aurkakoak zirela uste baitzuen, eta estatuaren ekonomian eragina indartzearen aldekoa izan zen. Altxorrarentzako trenbide pribatuen erosketa egin zuen eta trenbideen funtzionamendu defizitirik gabekoa lortu zuen.

Trenbideen funtzionamendu eraginkorrari esker, Lehen Mundu Gerraren hasierarekin lotutako Errusiako mobilizazioa ezarritako epean egin zen.

Bere zerbitzuagatik, hainbat ordena eman zizkioten, besteak beste, San Alexandro Nevskyren Ordena (1910).
1912ko maiatzean, Nikolas II.aren Estatu Idazkari kargua eman zioten.

1913ko otsailean, Benetako Kontseilari Pribatu izendatu zuten. 1914an, Finantza Batzordeko kide izendatu zuten.

1915eko urriaren 10ean, Alexandra Feodorovna enperatrizak enperadoreari idatzi zion: "Khvostovek dio Rukhlov dela errudun guztia, zaharra delako eta ez delako bera joaten gauzak nola doazen ikustera". Egun batzuk geroago, Garraio Konferentziaren eta Defentsa Konferentziaren bilera bateratu batean erabaki zen "Trenbide Ministerioaren jarduerak ez direla guztiz bat datozenak uneko gerran egin behar zenarekin" kontuan hartzea.

Rukhlovek dimisioa eman zuen eta 1915eko azaroaren 9an gaixotasun baten ondorioz askatu zuten eta San Alexandro Nevsky Ordenako diamantezko intsignia eman zioten. Karguan bere ondorengoa A. F. Trepov izan zen, urtebete baino gutxiago geroago Ministroen Kontseiluko presidente kargua hartu zuena.

Otsaileko Iraultzan, atxilotu eta ikerketapean egon zen. Askatu ondoren, Ipar Kaukasora joan zen.

1918ko abuztuaren 29an, Ipar Kaukasoko Txekak Yessentun atxilotu zuen, Piatigorsken bahitu zuten "Proletarioen Buruzagien Bizitzaren Aurkako Atentatuaren" kasuan bahitutako talde baten parte gisa, eta haiekin batera Mashuk mendian ezpata-lapurrez hil zuten. Sarraskia Atarbekov txekistak zuzendu zuen. Exekuzioaren data modu ezberdinean ematen da iturrietan.

 Gizarte-jarduerak 
1901eko martxoaren 11n, Rukhloven ekimenez, "San Petersburgoko Vologdako Ikasleei Laguntzeko Elkartea" sortu zen (1904tik aurrera - San Petersburgoko Vologdako Bizilagunei Laguntzeko Elkartea). Sergei Vasilievitx lehen presidente hautatu zuten, eta geroago - ohorezko kide.

1901eko maiatzaren 17ko Vologdako Hiriko Dumaren dekretuaren bidez, Vologdako Hiriko Ohorezko Herritar titulua eman zioten "Hiriko ikasle gazteen aldeko nekaezin ongintzazko lanagatik". Vologda barrutiko bake epaile ohorezkoa zen.

Vologda barrutiko bake epaile ohorezkoa izan zen.

Hainbat batzorderen lanean parte hartu zuen. 1904an, Errusiako Itsas Batasunaren sorrera bultzatu zutenetako bat eta lehen presidentea izan zen. Errusiako Itsas Zuzenbide Elkarteko presidente hautatu zuten.

1906an, Arte Ederren Zaleen Iparraldeko Zirkuluaren sortzaileetako bat izan zen. Zirkuluaren jarduerak gauzatzeko laguntza ekonomikoa eman zuen, eta S. V. Rukhloven autoritateari esker, hiriburuko artistek zirkuluaren erakusketetan parte hartu zuten Vologdan.

1908an, Errusia Osoko Batasun Nazionalaren erakunde monarkikoaren sortzaileetako bat eta lehen presidentea izan zen. Urte berean, Errusiako Aldiriko Elkartearen sortzaileetako bat bihurtu zen.

Eskuineko eta ultraeskuineko erakundeak babestu zituen, Errusiako Herriaren Batasuna barne.

Ministroen Kontseiluan juduak libreki finkatzeko eta higiezinak eskuratzeko eskubidea ematen zuen zirkularraren aurka bozkatu zuen bakarra, hiriburuak, landa eremuak, kosako eskualdeak eta Jalta eskualdea izan ezik, Inperio osoan.

San Petersburgoko harri zurizko katedrala eraikitzeko Eraikuntza Batzordeko kidea, Jainkoaren Amaren eta Alexander Nevsky Printze Santuaren Feodorovskaya ikonoaren izenean, Romanov etxearen erregealdiaren 300. urteurrena gogoratzeko, Errusiako Herriaren Batasunaren ekimenez eraikia.

Errusia Osoko Alexander Nevsky Soiltasunaren Anaitasuneko kidea (1914ko azaroa).

 Kargu politikoak 
Aurretik
Nikolai Shaufus80x80pxErrusiako Inperioko 12. Trenbideetako Ministroa
1909ko otsailaren 11 – 1915eko azaroaren 9aOndorengo
Alexander Trepov

 Kanpo estekak 

Kategoria:Vologda oblasteko jendea
Kategoria:Errusiako ministroak
Kategoria:Errusiar nazionalistak
Kategoria:Exekutatutako errusiarrak