Sesé Mateo

Maria Jose Mateo Garcia (Chapela, Redondela, Pontevedra, 1965 - ibidem, 2017ko otsailaren 20a), Sesé Mateo ezizenaz ere ezaguna, galiziar aktibista sozial eta poetisa amateurra izan zen, bere bikotekide ohiak hil zuen genero indarkeria krimen batean.

 Bizitza 
Maria Jose Chapelan jaio zen, eta bertan eman zituen bere bizitzako lehen urratsak, adin-nagusitasunera heldu zenean Venezuelara joan zen, orduan zuen bikotekidearekin batera. Jaioterrira itzuli aurreko hamar urteetan bi seme-alaba izan zituen, Lucia eta Joshua, eta hainbat kultur elkartetan eta aldarrikapen politikoko elkartetan parte hartu zuen. 

Galiziara itzulita, aktibista lanari jarraipena eman zion: Ruela de Nuñez zentro sozial okupatuarekin kolaboratu zuen; hainbat mugimendu sozialetan ere parte hartu zuen; hobi komunaren deshobiratzea sustatu zuen, non, 36ko Espainiako gerran errepresaliatutako beste batzuen artean, bere aitona zegoen; Confederación Intersindical Galegan bere lankideen ordezkaritza sindikaleko funtzioak hartu zituen eta Donicela Feministan militatu zuen.

2000ko hamarkadan, Emilio Fernández Castrorekin harremanetan hasi zen, eta adiskidetasunik gabeko banantze-prozesu batean amaitu zuen, baina aurretik seme bat izan zuten: Igor izenekoa.

2015ean bularreko minbizia diagnostikatu zioten

 Heriotza 
2017ko otsailaren 20an Emilio Fernandez bere etxera joan zenean (bera kanpoan zela), eta harremana eteteagatik minduta, butano bonbona biren gomazko mahuka moztu eta etxebizitza gasolinaz busti zuen. Sesé bikotekide ohia itzuli zen gauean, eta berarekin izandako liskar baten ostean, bonbonak leherrarazi, biak hil eta familiaren etxea suntsituta geratu zen, Gobernuak Galizian duen Ordezkaritzak premeditazio gisa epaitu zuen ekintza batean.

 Legatua eta obra 
Maria Joseren heriotzak umezurtz utzi zituen bere hiru seme-alabak, eta bigarrenak, Joshuak, Igor gazteenaren ardura hartu behar izan zuen. Joshuak, gainera, 2018an Espainiako Senatuan alegatu batean parte hartu zuen bere kasua azalduz, horren ondorioz genero indarkeriaren biktimen familiei laguntzeko protokoloak ezar zitezen.

Erailketaren ondoren Seséren etxeko hondakinen artean, minbizia gainditzen ari zen garaiko gogoetak eta berak idatzitako poemak gordetzen zituen koaderno bat aurkitu zen, bai gaztelaniaz bai galegoz idatziak, egilearen bizitzako bi fase ezberdin estaltzen zituztenak –lehenik 1980ko eta 1990eko hamarkadak, eta azkenik 2006tik 2017ra–. 2019an No camiño do vento liburuan argitaratu ziren, jarraian Míriam Ferradáns olerkariak analisia egin zuen eta Ana Belén Puñal kazetari eta irakasleak testu bat idatzi zuen. Bildutako dirua Mujeres Fundazioak indarkeria matxistaren ondorioz umezurtzak diren haurrak zaintzera bideratzen du.

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

Kategoria:Redondelarrak
Kategoria:Galiziako poetak
Kategoria:Eraildako poetak
Kategoria:Emakume poetak
Kategoria:Ekintzaile erailak
Kategoria:Galizierazko idazleak
Kategoria:Emakumeen aurkako indarkeria
Kategoria:Galiziako sindikalistak