Fatéma Hal

Fatéma Hal (Oujda, Maroko, 1952ko otsailaren 5a) marokoar sukaldaria da.

 Biografia 
1952an jaio zen, Oujdan, Maroko ekialdeko hirian. Amak hazi zuen. 18 urte zituela, 1970ean, jaioterria utzi zuen Frantziara emigratzeko, eta bere familiak aukeratutako lehengusu urrun batekin ezkondu zen. Parisko aldirietan kokatu ziren, Garges-lès-Gonesse, Val-d'Oise, HLM batean (etxebizitza soziala). Hiru seme-alaba izan zituen berehala, baina batxilergoko titulua atera eta ikasketei berrekitea erabaki zuen. Literatura arabiarreko ikasketak hasi zituen Vincennesko Unibertsitatean (Paris-VIII Unibertsitatea). Ondoren, Goi Mailako Ikasketen Eskola Praktikoan ikasketak luzatu zituen. Eskola hau Germaine Tillionen presentziagatik aukeratu zuen, baina Camille Lacoste-Dujardinek ordezkatu berri zuen. 1979an Antropologian lizentziatu zen. Aldi berean, 1978an senarragandik dibortziatuta, lantxoak egiten hasi zen, eta, batez ere, janaria prestatzen eta saltzen zuen, familiako errezeten arabera, bizimodua ateratzeko. Emakumeen kausaren alde ere borrokatu zen, eta hainbat lan izan zituen: Kulturen Arteko Harremanak Garatzeko Agentziarentzat lan egin zuen; arabiera-frantsesa interprete gisa lan egin zuen ospitaleetan eta ama-haurren babeseko zentroetan; kultura-animazioa egiten; arabiera-eskolak ematen aldirietan, etab.
ezkerrera|thumb|Fatema Hal Nazioarteko Geografia Jaialdian, 2002an.
Yvette Roudyren taldeak begiz jo zuen, eta, hilabete batzuetan zehar (aldi baterako kontratu batekin), 1983an, Emakumeen Eskubideen Ministerioko aholkulari bihurtu zen.

Ondoren, 1984an, jatetxe bat irekitzea erabaki zuen Parisko 11. barrutian, 'Mansouria' (bere amaren izena), eta tontina-sistemari esker finantzatu zuen, aldez aurretik otorduak salduz. Bertan, Marokoko sukaldaritza fina eta tradizionala egiten zuen. Diotenez, François Mitterrand presidenteak magrebtar jatorriko uso-pastela preziatzen omen zuen bereziki. Leku hark, gainera, berak sortutako elkarte baten egoitza gisa balio izan zion, non desabantailan dauden emakume gazteak sukaldaritzan trebatzen zituen. Jatetxe hark "marokoar sukaldaritzaren enbaxadore" bihurtu zuen. Hogei bat liburu ere idatzi izan ditu, besteak beste, errezeta liburuak (baina ez bakarrik). Hitzaldiak ematen zituen, eta Marokoko telebistako programetan parte hartzen zuen. Horrez gain, 2010eko hamarkadan, Marrakexeko Palace Es Saadi-ko azken solairuan dagoen 'La Cour des Lions' jatetxe gastronomiko marokoarreko sukaldeak zuzentzen ditu.

 Argitalpen nagusiak (hautaketa) 

 1995: Les Saveurs et les gestes, Stock
 2000: Le Livre du couscous, Hachette pratique
 2005: Le Grand Livre de la cuisine marocaine, Hachette
 2007: Ramadan, la cuisine du partage, Erick Bonnier-en argazkiak, éditions Agnès Viénot.
 2011: Fille des frontières, Éditions Philippe Rey [memoriak].
 2018: Le discours amoureux des épices, Zellige éditions [eleberria]

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

Kategoria:Marokoarrak
Kategoria:Marokoko emakumeak
Kategoria:Marokoko gastronomia
Kategoria:Emakume sukaldariak
Kategoria:Sukaldariak
Kategoria:Marokoko sukaldariak