Heinrich Clam-Martinic

Heinrich Karl Maria Graf von Clam-Martinic Austria-Hungariako politikari garrantzitsua eta Lehen Mundu Gerran Inperial eta Errege Ministro-Presidentea izan zen.

 Biografia 
Heinrich Clam-Martinic Richard Clam-Martinicen semea zen, zeinak bere anaia Heinrich Jaroslav Clam-Martinic kondea hil ondoren alderdi aristokratikoan kargu garrantzitsu bat hartu zuen.

Heinrich Karl tronuaren oinordeko Franz Ferdinanden laguna eta konfidentea zen, eta harekin batera joan zen 1892/93an mundu bira batean. Tronuaren oinordekoarekin batera, objektu etnografikoen bilduma handi bat bildu zuen bira horretan, eta ondoren Vienako Museo Etnografikoari eman zioten. Artstetten gazteluko ​​museoko gela bat bilduma honi eskainia dago. 1894tik aurrera, Clam-Martinic Bohemiako Dietako kidea izan zen, eta 1902tik aurrera, Frantzisko Josef I.ak bizitza osorako izendatu zuen, Kontseilu Inperialeko Lorden Ganberako kide (Lorden Ganbera 1918ko azaroaren 12an desegin zen).

Lehen Mundu Gerran, jeneral nagusi gisa borrokatu zen Errusiako eta Italiako fronteetan. 1916ko urrian, Clam-Martinic Koerber gobernuan izendatu zuten txekiar adiskidetzaileen ordezkari gisa eta Nekazaritza Ministro izendatu zuten. Frantzisko Josef enperadorea hil ondoren, Karlos I.a enperadore berriak Austriako Ministro-Presidentea izendatu zuen (Clam-Martinic Ministerioa) 1916ko abenduaren 20an. Kargu horretan egon zen 1917ko ekainaren 23ra arte, Seidler Ministerioak hartu zuen arte.

Clamek Enperadoreari proposatu zion Reichsrat-a, Cisleithaniako parlamentua, 1914ko udaberritik etenda zegoena, berriro biltzea. Hala ere, nazionalitate guztiak parlamentuan eta gobernuan sartzeko ahalegina (izan gaitezen austriarrak lehenik eta behin!) huts egin zuen. Nazionalitateen ordezkariek beren herrien interesei buruzko oinarrizko adierazpenak egin zituzten Ordezkarien Ganberaren lehen saioan, 1917ko maiatzaren 30ean. 1918ko udazkeneko gertaerak aurreikusi zituzten, baina, antza denez, Enperadoreak Austria eta Hungariako lehen ministroek arreta gutxiegi eman zieten edo ez zieten serio hartu.

Clam-Martinic bohemiar goi-aristokrata garbia zen, alemaniar bidea defendatzen zuena, baina publikoki babestu gabe. Berarentzat helburu politiko garrantzitsu bat alemana Bohemian eta Moravian hizkuntza ofizial bakar gisa ezartzea zen, helburu guztiz irreala, biztanleriaren gehiengo txekiarra kontuan hartuta.

Gerra aurreko egoera nazionala alemaniarren eskaeretara egokitzea zuen helburu: Galizia Cisleithaniatik bereiziz, boto-ratioak Reichsrateko gehiengo alemaniar baten alde aldatuko ziren. Txekiarrek, Bohemiako lurraldeetan gehiengoa zirenek, ez zutela Vienatik behin betiko gobernatu nahi izan alde batera utzi zen. Serbia eta Montenegrorekin batu ziren hegoaldeko eslaviar lurraldeak (Eslovenia izan ezik, bere autonomia propioa baitzuen) Hungariari anexionatu behar zitzaizkion modu subdualista batean, eta Poloniako Erresuma, (mendebaldeko) Galiziarekin batu, Austriari anexionatu behar zitzaion. Hala ere, plan hauek huts egin zuten, besteak beste, Hungariako erresistentziaren eta Errusiako Otsaileko Iraultzaren ondorioz. Hungariak defendatu zuen dualismoa (eta tronurako oinordeko Franz Ferdinanden aurka defendatu zuena 1914 baino lehen), txekiarren eta eslovakiarren batasun nahia, baita kroaziar guztien batasun nazionala ere, eragozteko diseinatuta zegoen.

1917ko uztailaren 10etik Lehen Mundu Gerraren amaierara arte, Clam Viktor Weber Edler von Webenauren ondorengo izan zen Montenegroko gobernadore militar gisa, Austria-Hungariako armadak okupatuta baitzegoen. 1918ko otsailaren 21ean, Enperadoreak Urrezko Artilearen Ordenako Zaldun izendatu zuen. Nobleziaren Abolizio Legearekin, Alemania-Austriako Batzar Nazionalak 1919ko apirilaren 3an onartu eta 1919ko apirilaren 10ean indarrean sartu zenarekin, Clamen konde titulua baliogabetu egin zen.

 Kanpo estekak