Ladislao Errázuriz Echaurren

Ladislao Errázuriz Echaurren (Santiago, 1856ko ekainaren 26a - ibidem, 1897ko urtarrilaren 5a) Txileko nekazari eta politikaria izan zen. Errepublikako diputatu izan zen 1885etik 1897an hil zen arte.

 Familia eta ikasketak 
Santiagon jaio zen, 1856ko ekainaren 26an, Federico Errázuriz Zañartu presidente ohiaren eta Eulogia Echaurren García-Huidobro-ren semea. Institutu Nazionalean eta Santiagoko San Ignacio ikastetxean egin zituen ikasketak.

1881eko urriaren 12an Rosa Lazcano Echaurren emaztearekin ezkondu zen eta lau seme-alaba izan zituzten, Ladislao Errázuriz Lazcano tartean.

 Ibilbide politikoa 
Nekazaria izan zen eta oso gaztetatik Alderdi Liberaleko (PL) militantea izan zen.

1885eko hauteskunde parlamentarioetan, Rancaguaren ordezkari gisa diputatu nagusi hautatu zuten, 1885-1888 epe legegilean. Bere kudeaketan zehar, lehen lehendakariordea izan zen, 1886ko azaroaren 23an; Gobernu eta Kanpo Harremanetarako Batzorde Iraunkorrean ordezkatua izan zen; gainera, Eliz Negozioen Batzorde Iraunkorra osatu zuen.

188ko Parlamenturako hauteskundeetan diputatu nagusi bezala berrautatua izan zen, baina oraingoan Concepcion eta Talcahuanoren eskutik, 1888-1891 urteen bitartean; Gerra eta Itsas Armadako Batzorde Iraunkorreko kidea izan zen.

1891ko Parlamenturako hauteskundeetan, bigarren berrautaketa bat lortu zuen, oraingoan Illapel, Ovalle eta Combarbaláren eskutik, 1891-1894 urteen bitartean. Gobernu Batzordearen 1891ko irailaren 7ko Dekretu Gorenaren bidez, Errepublikako senatariak, diputatuak, udal-hauteskundeak eta lehendakariaren hautesleak aukeratzeko deialdia egin zen 1891ko urriaren 18rako, 1890eko abuztuaren 20ko eta irailaren 20ko legeen eta urte bereko irailaren 13ko Senatuaren Erabakiaren arabera. 1890eko abuztuaren 28ko legeak probintziek eta departamenduek aukeratu beharreko senatari eta diputatu kopurua finkatu zuen; Gerra eta Itsas Armadako Batzorde Iraunkorra osatzen jarraitu zuen.

Aldi berean, 1891ko gerra zibilean iraultzailea izan zen alderdi liberalari (gobernuari) babesa emanez eta Jose Manuel Balmaceda presidentearen kargu-uztearen akta sinatu zuen; iparralderantz jo zuen eta iraultzan aktiboki parte hartu zuen. Armadako teniente koronel izendatu zuten eta Lanceros N° 5 batailoiko komandoa eman zioten. Bertan kanpaina egin zuen eta Concon eta Placillako guduetan borrokatu zuen. Azaroaren 3an armadatik erabat banantzea eman zitzaion.

Illapel, Combarbalá eta Ovalle ordezkatuz, 1894-1897 bitartean diputatu izateko azken berrautaketa lortu zuen. Gerra eta Itsas Armadako Batzorde Iraunkorrean jarraitu zuen.

 Erreferentziak 

 Kanpo loturak 

Kategoria:Txileko militarrak
Kategoria:Txileko politikariak
Kategoria:Txileko diputatuak XIX. mendean
Kategoria:Errázuriz
Kategoria:Santiagon (Txile) hildakoak
Kategoria:Euskal txiletarrak