Aleksandr Trepov

Aleksandr Fiodorovitx Trepov (errusieraz: Александр Фёдорович Трепов; ukraineraz: Олександр Федорович Трепов) Errusiar Inperioko lehen ministroa izan zen 1916ko azaroaren 23tik 1917ko urtarrilaren 9ra. Kontserbadorea zen, monarkikoa, Errusiako Biltzarreko kidea, eta erreforma moderatuen defendatzailea Grigori Rasputinen eraginaren aurka.

 Biografia 

 Lehen urteak 
Aleksandr Fiodor Trepov jeneralaren lau semeetatik gazteena izan zen, 1864an urtarrileko altxamendua ezabatzen parte hartu zuena eta 1873tik 1878ra San Petersburgoko gobernadore izan zena. Bere hiru anaiak goi-karguetan egon ziren Nikolas II.aren erregealdian. AI Savenko MP-nazionalistaren arabera, Aleksandr "anaien artean inteligenteena zen, abilena, oso determinatua, izaera handikoa".

Aleksandr Bere Maiestatearen Orrien Gorputzean hezia izan zen. Barne Arazoetako Ministerioan lan egin zuen (1889 – 1892), Pereiaslavl Uezdeko nobleziako mariskal hautatu zuten (1892 – 1895), eta Estatu idazkariorde (1899).

Alexander Duma estatu baterako plana idazteko batzorde bereziko kide izendatu zuten, 1905eko otsailaren 18an eta urriaren 17ko manifestuaren arabera.

Dmitri Feodorovitx Trepov jeneralaren anaia zen, 1905ko Iraultzan Barne Arazoetako ministrorde izan zena, istiluen errepresioan garrantzi handia izan zuena eta herrialdeko benetako agintaritzat hartua izan zena.

Trepov Gobernuko Senatuan senatari bihurtu zen 1906an. Urte ezezagun batean atzerrira bidali zuten Mendebaldeko Europako sistema parlamentarioak aztertzera. 1914an Estatu Kontseiluan izendatu zuten. Trepov Garraio, Trenbide eta Komunikazio ministro izendatu zuten 1915eko azaroaren 12an, eta Grigori Rasputin atsekabetuta zegoen. Kiroveko trenbidea garatu zuen, gerrako hainbat presorekin egina, Murmanskeko izotzik gabeko portuaren eta Ekialdeko Frontearen arteko garraio-loturak hobetzeko I. Mundu Gerran. Aleksandr Naumovek proposatu zuen bost ministrok bilera berezi bat egitea arlo militarrean, barne-arazoetan, komunikazioetan, nekazaritzan eta finantzetan. Trepov zuen buru. 1916ko urtarrilaren 1ean, Trepov Garraio ministro bihurtu zen Ivan Goremykinen agintepean, eta handik gutxira Boris Stürmerrek hartu zuen haren lekua. Trepovek, ezkutuan, trenbidea eraikitzeko plan bat diseinatu eta gobernuan ezarri zuen. Trepov berehala jarri zen karguan, eta erakutsi zuen bere anbizioa harago zihoala. Antolatzaile trebea zela frogatu ondoren, Trepov prest zegoen hurrengo lehen ministroa izateko. Naumoven arabera, Trepov Ministroen Kontseiluko kide adoretsu eta hiztunenetako bat zen, Stürmer ia diktatoriala lehen ministro, Barne ministro eta Kanpo Arazoetako ministro zela.
alt= |thumb|Gerrako presoak Kiroveko trenbidea eraikitzen (1916) 

 Lehen ministro bezala 
Azaroaren 8an, Boris Stürmer (bakearen aldekoa) lehen ministro eta Kanpo Arazoetako ministro kargutik kendu zuten, Dumaren pozerako. Azaroaren 9an, Alexandra enperatrizak Ivan Stxeglovitov Kanpo Arazoetarako izendatzea proposatu zuen, baina onartezina zirudien. 1916ko azaroaren 23ean Trepov gudaria lehen ministro berria izendatu zuten, sistema parlamentario bat sustatuko zuela aginduz, baina bere Trenbideetako ministro karguari eutsiz. Trepov-en adierazpenak udal-gobernua premiaz erreformatzeko promesak zekartzan, landa-barrutiko udal-kontseiluan sartzeko eta hezkuntzarako murrizketa nazional eta erlijiosoak kentzeko. Aleksei Aleksandrovitx Bobrinsky hiri handietan janari gutxi zegoenez, Nekazaritza ministroak kargua utzi behar izan zuen; Aleksandrovitx Rittikh izan zen haren oinordekoa. Abenduaren 12an Nikolai Pokrovski izendatu zuten Kanpo Arazoetako Ministerioko buru. Orlando Figesen arabera, Errusiako liberalek azken aukera zuten gobernuarekin "bakea egiteko".

Trepov berria zen, "Stolypin egun modernoa", eta Dumako politikaririk moderatuenak bereganatzeko erabakia hartua zuen, kontzesioak eginez; Pavel Miliukov eta Aleksandr Gutxkov prest zeuden haren keinua onartzeko (eta, beharbada, bere kabineteko kargu bat), baina Dumako kide erradikalenek eta sozialistenek gobernua eraisteko asmo sendoa zuten.

Trepovek lau ministro ezezagunenen dimisioa lortu behar zuen. Azaroaren 29an, Trepovek Aleksandr Protopopovi jakinarazi zion Barne Arazoetako Ministerioan zuen kargua utzi eta Merkataritza eta Industria Ministerioaz arduratzea nahi zuela, baina Protopopovek uko egin zion. Trepovek ezinbesteko baldintza bihurtu zuen Protopopov kargutik kentzea, Kontseiluko lehendakaritza onar zezan, Protopopov "Rasputinen babeslea" baitzen, eta, ustez, buruko arazoak baitzituen. Azaroaren 31n, Trepovek elikagaien gaia Dumak eskatuta Nekazaritza Ministeriora transferitu zuen.

Azaroaren 27an, Protopopov eta Alexandra Stavkara joan ziren. Trepovek hurrengo egunean dimitituko zuela mehatxu egin zuen. Abenduaren 12an, Alemaniako kantzilerrak, Theobald von Bethmann Hollweg-ek, Reichstagean emandako hitzaldi batean, Ententearekin negoziazioak hastea eskaini zuen herrialde neutral batean. Abenduaren 15ean, Duma Inperialean agertu zenean, Trepovek Frantziak eta Britainia Handiak Errusiari Konstantinopla eta Bosforoa agindu zizkiotela esan zuen, baina sozialistek txistu egin zioten. "Jaitsi ministroekin! Behera Protopopov! Pokroskik esan zuen Errusiak ez zuela inoiz sinatuko bake itunik Erdialdeko Potentziekin, eta horrek txalo zaparrada eragin zuen. Abenduaren 20an, kabineteak enperadorearengana joateko eta kargua uzteko eskatu zion Protopopovi, baina, tsarrak hala eskatuta, haren emazteak, Anna Vyrubovak eta Rasputinek, bakearen aldeko Protopopov bere lanpostuan mantendu zuten.

 Rasputin 
Trepovek ez zuen lortu Protopopov desagerraraztea, eta Rasputin erosten saiatu zen. Bere koinatua zen A.A. Mosolov jeneralaren laguntzarekin, Trepovek diru kopuru handi bat, bizkartzain bat eta etxe bat eskaini zizkion Rasputini, politika uzten zuenean. Trepovek berrehun mila errublo eskaini zizkion eskudirutan Rasputini, Siberiara itzuli eta politikan sekula gehiago ez sartzeko. Rasputinek uko egin zion eskaintzari eta Alexandrari jakinarazi zion. Abenduaren 26an, Rasputinek Trepoven eraginaz ohartarazi zuen. Alexandrak senarrari gutun bat bidali zion Trepoven aurka. Trepov eta Makarov gorroto zituen, tsarinak Trepov urkatzea ere nahi zuen. Alemaniaren aurka borrokatu beharra zegoen. Woodrow Wilsonek Estatu Batuak gerran sartzeko asmoa zuen, alemanak aliatuekin bakea negoziatzen saiatu zirenean. Ondorioz, eta labur esanda, Alexandrak eta Rasputinek gizartean zuten prestigioa eta ospea erori egin ziren, eta Feliks Jusupov printzeak, Dmitry Pavlovitx duke handiak eta Nikolai Mikhailovitx duke handiak behin betiko konspirazioa eragin zuten, Alexandraren politikan sartzea geldiaraziko zuen esperantzan hil zezaten.

 Lehen ministroaren ondokoa 
1916ko abenduaren 29an Duma inperiala itxita egon zen Gabonetan urtarrilaren 9ra arte. Abenduaren 30ean Rasputin hil zuten. Abenduaren 29an, Nikolai Golitsyn printze zalantzati bat Trepoven oinordeko bihurtu zen, zeina 27an kargutik kendu baitzuten. Pavel Ignatieff, Aleksandr Makarov eta Dmitri Xuvaiev ordezkatu zituzten.

Bernard Pares Trepoven arabera, Tsarskoye Selo lizeoko kontserbatzaile izendatua izan zen, non tsarrarekin topo egin zuen 1917ko otsailaren 1ean.

Urriko Iraultzaren ondoren, Txekak atxilotu zuen. Trepovek Paul von Benckendorff kondearekin lan egin zuen. 1918ko udazkenetik 1919ko urtarrilera Helsinkin "Errusiaren Batzorde Berezia Finlandian" zuzendu zuen. 1920ko hamarkadan, Trepovek Frantziara emigratu zuen, eta handik Armada Zuria babestu zuen. "Union des Organizations Monarchiques russes" erakundeko lehendakari bihurtu zen. 1921ean, berak eta bere koinatu Alexander Mosolovek Bad Reichenhallen antolatutako "Congrès monarchiste russe" delakoan parte hartu zuten.

1928an hil zen eta Errusiako Hilerri Ortodoxoan lurperatu zuten, Nizan.

 Beste kargu politikoak 
Aurretik
Sergei Rukhlov80x80pxErrusiako Inperioko 13. Trenbideetako Ministroa
1915eko azaroaren 9 – 1917ko urtarrilaren 9Ondorengo
Eduard Krieger-Voinovski

 Kanpo estekak 

Kategoria:Kievtarrak
Kategoria:Errusiako ministroak
Kategoria:Errusiako monarkikoak