Aurèlia Pijoan Querol

Aurèlia Pijoan Querol (Castellserà, Lleida,  Katalunia, 1910- Mexiko Hiria, 1998) kataluniar aktibista politiko eta medikua izan zen. 

 Ibilbidea 
Medikuntza ikasketak egin zituen Bartzelonako Unibertsitatean eta Valentziako Unibertsitatean, eta 1933an lizentziatu zen. Lleidako Udal Laborategian jardun zuen lanean, eta bertan espezializatu zen tuberkulosiaren aurkako txertoaren ekoizpenean. Paludismoaren immunitateari buruzko doktore-tesia egin zuen Madrilgo Unibertsitatean, nahiz eta 36ko Gerraren eztandak galarazi zion 1936ko irailean aurkeztea. Gatazka belikoan mediku lanak egin zituen Eskualde Arteko Ospitalean, eta birika- eta arnasketa-arazoak zituzten borrokalarientzat egokitutako Atseden Etxea zuzendu zuen Pallaresko Espot udalerrian.

Kataluniako Alderdi Sozialista Bateratuko (PSUC) militantea izan zen 1936ko uztailetik, eta, Avelina eta Palmira ahizpekin batera, PSUCeko Emakumeen Idazkaritza hartu zuen bere gain Lleidan eta inguruko eskualdeetan. Halaber, Kataluniako Emakumeen Batasuneko idazkari nagusi izendatu zuten Lleidan, 1937an Bartzelonan jaiotako erakunde antifaxista. Buruzagi nagusia, berriz, bere lagun Dolors Piera zen.Emakume bien konpromiso eta irmotasunak emakumeentzako espazio publikoa konkistatzen aitzindari izatea ekarri zien.

1937ko iraila eta urria bitartean Lleidako Udaleko zinegotzi izan zen PSUCen ordezkari gisa eta, segur aski, Osasun Zinegotzigoaren funtzioak bete zituen. Horrela, Lleidako Udalean udal ordezkari kargua hartu zuen lehen emakumea izan zen. Hitzaldi ugari eman zituen irratian eta mitinak Kataluniako hainbat herritan, kausa errepublikanorako emakumeak mobilizatu beharra zegoela eta.

1938tik Luis Perez Garcia-Lagorekin ezkonduta, Frantzian erbesteratu behar izan zuen, eta handik, 1939ko abenduan, Dominikar Errepublikara joan zen. Erantzukizun Politikoen Auzitegiak espediente bat ireki zion, garai iraultzaileko zinegotzi gisa: 5.000 pezetako isuna, zortzi urteko erbesteratzea eta zortzi urteko gaitasungabetzea ezarri zizkioten. 

1941eko hasieran, Kuban denboraldi labur bat igaro ondoren, Mexikon finkatu zen behin betiko, eta han jaio ziren bere hiru seme-alabak. Han, medikuntza lanbidea utzi ondoren, PSUCen eta Kataluniako Emakumeen Batasunean jarraitu zuen militantzia (horren idazkaritza nagusia hartu zuen). Mexikon Emakume Espainiarren Batasuneko (UME) militantea izan zen hasiera-hasieratik, emakume komunistak eta errepublikanoak biltzen zituena, eta idazkariordea eta idazkari nagusia izan zen.

Abertzale Katalanak Laguntzeko Patronatuan ere parte-hartze aktiboa izan zuen. Bere senarra Mexikoko PSUCeko idazkari nagusia izan zen, bere ahipza Avelina Pere Ardiaca buruzagi nabarmenarekin ezkonduta zegoen eta bere ahizpa txikia, Elena, eta bere senarra, Angel Larrauri de Pablo, komunisten erresistentzia gune garrantzitsuena izan ziren Lleida frankistan.

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

Kategoria:Lleidarrak
Kategoria:Mexiko Hirian hildakoak
Kategoria:Emakumeak Espainiako Gerra Zibilean
Kategoria:Kataluniako medikuak
Kategoria:Kataluniako aktibistak
Kategoria:Kataluniako feministak