Likido aurreseminal

Likido aurreseminalaEuskalterm: [Hiesa Hiztegia] [2016] Cowperren guruinen jariaketa likido eta koloregabea da, eiakulazioaren aurretik zakileko uretrak botatzen duena eta gizakia sexualki kitzikatuta dagoenean gertatzen dena. Ernal-haziaren konposizioan antzekoa da, baina baditu desberdintasun kimiko batzuk.

Likido preseminalak labaingarri sexual gisa jarduten du, uretrako hormak bustiz hazia errazago kanporatzeko, askoz likatsuagoa baita; eta azidoen neutralizatzaile gisa, uretran geratutako gernu-hondarren hondar-azidotasuna neutralizatuz, espermatozoideen biziraupena erraztuz. Isuritako likido kantitatea asko aldatzen da banakoen artean, eta eiakulazioa egin eta ordu batzuetara horren hondakinak utz ditzake. Ohikoa ez den kasu batzuk ere aurkitu dira, likido aurreseminalik isurtzen ez duten gizonenak. Oro har, likido horrek ez du espermatozoiderik izaten, baina batzuetan eduki dezake, bereziki aurreko eiakulazio baten hondarrak arrastatzen dituenean eta txiza egin ez denean.

 Jatorria eta osaera 
Fluidoa helduaroan, masturbazioan, sexu-jolasetan edo sexu-ekintzako fase goiztiar batean kanporatzen da. Kanporatu egin daiteke, gizakiak orgasmoa erabat lortu baino lehen. Likidoa batez ere guruin bulbouretralek (Cowperren guruinak) eta Littreren guruinek (uretrako berezko xaflako guruinak, mukiaren jariagailua) sortzen dute, eta horrek ere laguntzen du.

Gizonek botatzen duten likido kantitatea asko aldatzen da pertsonen artean. Gizon batzuek ez dute inolako likido aurreseminalik sortzen, eta beste batzuek, berriz, 5 ml-ra arteko isuria izan dezakete.

Likidoak semenak dituenen antzeko substantzia kimiko batzuk ditu, fosfatasa azidoa adibidez, eta semenean dauden beste substantzia batzuk, hala nola gamma glutamil transpeptidasa, likido aurreseminaletik erabat kanpo daude.

 Funtzioa 
Giro azidoak etsaikorrak dira espermarentzat. Likido aurreseminalak gernuaren ondoriozko uretraren hondar-azidotasuna neutralizatzen du, espermatozoideen biziraupenerako ingurune egokiagoa sortuz. Normalean, bagina azidoa izaten da, eta, beraz, likido aurreseminal-andelak (semena kanporatu aurretik) baginako giroa alda dezake, espermatozoideen biziraupena sustatzeko.

Likido aurreseminalak labaingarri gisa ere jokatzen du sexu-jardueran, eta paper garrantzitsua du hazia koagulatzeko orduan.

 Arriskuak eta eztabaidak 
Azterlan batzuek egiaztatu dute GIB-1 birusa dagoela aztertutako lagin gehienetan, eta kutsatutako gizonetatik datozela. GIB bidezko infekzioak hartutako immunoeskasiaren sindromea eragin dezake, eta, beraz, likido aurreseminal birusaren transmisio-bektore posibletzat har daiteke.

Uste herrikoi bat, Masters eta Johnsonen 1966ko ikerketa batetik datorrena, likido aurreseminalak haurdunaldia eragin dezaketen espermatozoideak dituela dio. Onarpen hori oinarri komuna da coitus interruptus antisorgailu gisa erabiltzearen aurkako argudioentzat. Gai horri buruz nolabaiteko polemika sortu da azken urteotan, hainbat ikerketa-talderen hainbat azterlanetan espermatozoideen presentzia eta gabezia txandaka aurkitu baitira. Bai zentzu batean, bai bestean, jarrera eszeptikoa hartu behar da; izan ere, azterketa bakar bat ere ez da egin gutxieneko zehaztasun estatistiko maila bat ziurtatzeko moduko kohorte handi batekin, eta gehienetan ez dira estandarizatu analisiaren aurretik laginak biltzeko eta kontserbatzeko baldintzak.

2009. urteko azterlan batean, emaitzek iradokitzen dute etendako koitoa haurdunaldiaren prebentzioan kondoia erabiltzea bezain eraginkorra izan daitekeela gutxienez. Eskala txikiko hainbat azterlanek (4 eta 23 banako arteko lagin-tamainak dituztenak) ondorioztatu dute ez dagoela espermatozoiderik likido aurreseminalean, eta, beraz, ezin dela haurdunaldiaren kausa eraginkortzat hartu. Hala ere, komeni da ohartzea lagin horiek bi minutuko puntu kritikoaren ondoren analizatutako laginetatik lortu zirela. Garrantzitsua da hori nabarmentzea; izan ere, espermatozoide mugikorrak mikroskopioan bilatzea, hain likido aurreseminalaren kantitate txikietan, denbora hori igaro ondoren, likidoaren zati handi bat lehortu denean, haren azterketa eta ebaluazioa «oso zaila» bihurtzen da.

2011ko martxoan, ikertzaile-talde batek 27 gizon-boluntarioren taldea antolatu zuen, eta haien isuri aurreseminalen laginak aztertu zituzten igorritako bi minutu baino lehen. Ikertzaileek aurkitu zuten 27 gizonetatik 11k (guztizkoaren % 41) espermatozoideak zituzten laginak ekoitzi zituztela, eta lagin horietako 10ek (guztizkoaren % 37) espermatozoide mugikorren "kopuru esanguratsua" zutela (gutxienez milioi 1 eta gehienez 35 milioi). Erreferentzia-puntu gisa, gutxienez 23 milioi espermatozoide dituen semen-lagin batek haurdunaldia eragin dezake aztertutako kasuen % 2,5ean urtebeteko ebaluazio-aldian. Horrek adierazten du, likido aurreseminalaren laginak milioika espermatozoide eduki ditzakeen arren, haurdunaldia sortzeko probabilitatea txikia dela. Hala ere, probabilitate hori ezin da baztertu; izan ere, epe luzeko azterlan batek adierazten du mililitro bakoitzeko 100.000 espermatozoide bezalako kontzentrazio baxuak ere gai izan zirela haurdunaldiak eragiteko aztertutako kasuen %3,9an bost urteko epean, eta aztertutako kasuen %8,7an hamabi urteko epean.

Oso zabalduta dagoen uste batek adierazten du eiakulazioaren ondoren pixa egiteak uretra garbitu dezakeela espermatozoideen hondakinetatik. Hala ere, azpimarratzekoa da 2011ko martxoko azterlanean aztertutako zenbait subjektuk, espermatozoideekin laginak sortu zituztenek, pixa egin zutela (kasu batzuetan behin baino gehiagotan) aztertutako lagina sortu aurretik. Emaitza horiek gorabehera, bi gauza hartu behar dira kontuan. Lehenik, azterketak iradokitzen du gizaki batzuek esperma-ihesak izan ditzaketela likido aurreseminalean (nahiz eta autoreek ez duten estrapolaziorik egiten uste horri dagokionez, ezta fenomeno horren kausa posibleei dagokienez ere). Eta bigarrenik, eta garrantzitsuago, autoreek onartzen dute beren azterketarietako batzuek emaitzak faltsutu ahal izan zituztela eiakulatuaren laginak ematean, likido aurreseminalaren laginik ezin izan izanaren lotsa saihesteko.

2011ko ikerketa polemikoaren arabera, aztertutako zenbait subjekturen likido aurreseminalean espermatozoideen presentzia laginen bilketako akats metodologikoen ondorio da, 2014an egindako eta "International Journal of Medicine and Biomedical Research" egunkarian argitaratutako berrikuspenak adierazi zuen bezala.

2016an argitaratutako ikerketa berriago batean, 25 subjektuetako batek ere ez zuen espermatozoiderik izan likido aurreseminalean, bi eguneko abstinentziaren ondoren. Subjektu guztiek espermiograma bat zuten, 100 milioi espermatozoidetik gorako espermatozoideak guztira zenbatuta, % 50etik gorako mugikortasuna eta 8,2 ± 0,5eko batez besteko pH-a. Egileek honako hau ondorioztatu zuten: "Cowper eta Littre guruinek sexu-estimulazioan isilpeko likido aurreseminalak ez du espermatozoiderik, baldin eta aldez aurretik gutxienez bi eguneko abstinentzia eiakulatorioa badago, eta, beraz, ezin bada izan zakilaren sexu-kontaktuaren praktikan emakumeen kanpo-genitaletan gertatutako haurdunaldien erantzule, ezta coitus interruptusaren praktikan ere, antisorgailu gisa".

 Gehiegizko ekoizpena 
Kasu batzuetan ez oso arruntetan, gizakiek hain likido aurreseminal kantitate handiak sor ditzakete, non lotsa edo deserosotasuna eragiten duten. Txosten batek adierazten du gizon horietako kopuru txiki batek emaitza ona lortu zuela 5-alfa-erreduktasa inhibitzaile batekin tratatzean.Chudnovsky, A. and C.S Niederberger (2007)

Kasu horietan, mediku espezialista batek diagnostiko diferentzial bat kontuan hartzea gomendatuko luke, balizko prostatorrea bat baztertzeko, hau da, prostatako jariakinak igortzea txiza egiteko edo libratzeko ahaleginean.

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

Kategoria:Gizonaren ugaltze-aparatua
Kategoria:Ugalketa
Kategoria:Gorputz-isurkariak
Kategoria:Zakila
Kategoria:Ernal-hazia