Joaquín Milans del Bosch

Joaquín León Milans del Bosch y Carrió espainiar militar bat izan zen. Joaquinekin, Milans del Bosch familiaren noraeza ideologikoa amaitu zen. Tradizionalki militar liberalak izan ziren, baina XX. mendean sektore kontserbadoreenekin lerrokatu ziren.

 Biografia 
Bartzelonan jaio zen 1854ko ekainaren 6an. Aitaz umezurtz, hiru urte zituela, osaba Lorenzoren babespean hazi zen. Oso gazterik sartu zen Zalditeriaren arman, eta borboien berrezarpena bizi izan zuen, kausa alfonsotarra besarkatuz. Hirugarren karlistadan borrokatu zuen, Melillan (1893) eta Filipinetan (1897-1898), non Miguel Primo de Rivera diktadorearekin bat egin zuen. Biak-na-Batoko ituna sinatu ondoren penintsulara itzuli zen, eta han, zenbait destino militar eta diplomatiko bete ondoren, Alfontso XIII.a erregearen laguntzaile izendatu zuten, eta ganbarako aitoren seme, ariketaz. Beti erregeari oso lotua, geroago Madrilen eta Ceutan izan zuen destinoa, non teniente jeneral mailara igo zuten.

 Kataluniako kapitain jeneral 
1918ko irailean Kataluniako kapitain jeneral izendatu zuten. Lurraldearen egoera oso tirabiratsua zen orduan, gerran zeuden herrialdeetara esportazioak etetea eragin zuen krisi ekonomikoaren eta prezioen igoeraren ondorioz. Obrerismoa, Lanaren Konfederazio Nazionalak (CNT) gidatua, patronalaren pistoleroen aurka antolatu eta borrokatzen zen.

Gobernuaren aginduei jaramonik egin gabe, Joaquín Milans del Bosch ugazaben ondoan jarri zen, eta, gobernu zentralak adostutako gerra-egoera indarrean zegoela, gizarte-gatazken errepresioan metodo militarrak aplikatu zituen, ugazaben pistolariek zigorgabetasun osoz jarduten zuten bitartean. La Canadencaren greba erreprimitzeko, talde parapolizialak sortzeko baimena eman zuen, somatén izenekoak, ugazabek ordainduta, eta Bartzelonako gobernadore militar Martínez Anido jeneralaren zerbitzura jarri zuen. Milans del Boschek Kataluniako gizarteko goi klaseen babesa sentitzen zuen, eta Alfontso XIII.aren agindu zuzenak iritsi arte, Gorteek bultzatuta, ez zuen dimititu (1920).

Erregeak, bere obedientzia eta zerbitzu-urteak saritzeko, Errege Etxeko Etxe Militarreko buru izendatu zuen.

 Bartzelonako gobernadore zibila 
Erregearen Etxe Militarreko buruzagitza 1924ko ekainean utzi eta erreserbara igaro ondoren, hiru hilabete geroago Miguel Primo de Rivera adiskideak Bartzelonako gobernadore zibila izateko deitu zuen (1924-1929). Agintaritza ministroarekin eta Kataluniako kapitain jeneralarekin batera, katalanismoaren aurkako kanpaina bizia egin zuen. Bartzelona Futbol Klubaren zelaia eta Kataluniako Orfeoia itxi zituen (1925), txangozale eta kultur erakundeak debekatu zituen eta egunkari eta aldizkariei isunak jarri zizkien. Diktadorea erori ondoren, kargutik kendu zuten, eta Madrilera erretiratu zen. 1927ko urritik 1930eko otsailera bitartean Kontsultarako Batzar Nazionaleko kide izan zen, "bere eskubidez".

 Azken urteak 
1936ko uztailaren 18an Gerra Zibila eragin zuen altxamenduaren ondoren, Joaquín Milans del Boschek ez zuen Madrildik alde egin nahi izan, nahiz eta Turkiako Legazioan babesteko aukera izan zuen, bere seme Mariano txekiar batean atxilotuta zegoelako eta Españoleto kalean bere etxean aurkitu ez zutenez bere semeari buruzko errepresaliarik hartu nahi ez zuelako. Abuztuaren 30ean, Frente Popularreko milizianoek atxilotu zuten, torturatu egin zuten eta, hurrengo eguneko goizaldean, fusilatu egin zuten, bere laguntzaile leial José Martínez Valero komandantearekin batera, Almudenako ekialdeko hilerriko hormetan. 82 urte zituen.

Bere biloba, Jaime Milans del Bosch, III. Eskualde militarreko kapitain jenerala izanik, 1981eko otsailaren 23ko estatu-kolpe saiakeran parte hartu zuen.

 Kanpo estekak 

Kategoria:Bartzelonarrak
Kategoria:Espainiako jeneralak
Kategoria:Bigarren Karlistaldiko militarrak
Kategoria:Espainiako Gerra Zibilean erailak