Michele Wallace

Michele Faith Wallace (Harlem, Ameriketako Estatu Batuak, 1952ko urtarrilaren 4a) idazlea da, feminista, afro-amerikarra. Kultur kritikan aritzen da. Literaturari, arteari, zinemari eta herri-kulturari buruzko bere idatziak asko argitaratu eta zabaldu dira, eta afro-amerikar intelektualen lider bihurtu da. 1979ko Black Macho and the Myth of the Superwoman («Ar beltza eta superemakumearen mitoa») da haren lanik ezagunena. New York Hiriko Unibertsitateko eta CUNY Graduate Centerreko irakaslea da. Haren ama Faith Ringgold artista da.

 Bizitza 

 Lehen urteak 
Michele eta haren ahizpa txikia, Barbara, klase ertaineko familia beltz batean hazi ziren. Bere ama, Faith Ringgold, maistra eta unibertsitateko irakaslea izan zen artista oso ezaguna bihurtu aurretik. Aita, Robert Earl Wallace, piano-jotzailea zen. Lau urtez ezkonduta egon ondoren banandu ziren. Michele eta Barbara Wallace bere amak eta aitaordeak hezi zituzten Harlemgo (New York) Sugar Hill esklusiboan. Hazi zenean, Wallace eskola pribatu batera joan zen eta udak kanpalekuetan eta Europan igaro zituen.

 Prestakuntza 
Wallace Bigarren Hezkuntzan graduatu zen 1969an eta Washington Hiriko Howard Unibertsitatean matrikulatu zen urte horretako udazkenean, bertan hiruhileko bat igaro zuen Harlemera itzuli aurretik. New Yorkera itzulita, 1970eko udaberrian, City College gau-eskolara joan zen, City University of New York-en, bertan Arteen Lizentziatura (ingelesezko literatura eta literatur sorkuntza aipamena) bat egin zuen 1974an, eta Arteen Masterra 1984an. Amarekin batera parte hartu zuen inperialismoaren aurkako eta gerraren aurkako garaiko mugimendu artistikoetan. Elkarrekin Women Students and Artists for Black Art Liberation (WSABAL) sortu zuten, emakume beltzen ahotsak artearen munduan sartzearen alde egin zuen erakundea. 1973an, National Black Feminist Organization sortu zuen bere ama Faith Ringgold, Margaret Sloan-Hunter eta beste ekintzaile feminista beltz garrantzitsu batzuekin batera. 

 Ibilbidea 
1974an eta 1975ean, Wallacek Newsweek aldizkarian lan egin zuen, eta ekarpen zehatzak egin zizkion Ms aldizkariari. 1974an The Village Voice taldeko Ross Wetzsteon eta Karen Durbin ezagutu zituen, eta argitalpenerako idazten hasi zen hainbat gairi buruz: feminismo beltza, 1950 eta 1960ko hamarkadetan berak Harlemen izan zuen hezkuntza eta erdi mailako klase beltzeko elite hezian zuen posizioa. Wallacek The Voice egunkarian idatzitako artikuluek protagonismoa eman zioten feminista beltz gisa New Yorken.

1975ean, Newsweek-eko lanari uko egin zion, Black Macho and the Myth of the Superwoman bihurtuko zen liburuaren zirriborrorako aurrerapen bat jaso ondoren. Hurrengo bi urteak liburu hau idazten eta editatzen eman zituen. Une horretan, Wallacek Kazetaritzako irakasle gisa lan egin zuen New Yorkeko Unibertsitatean, 1976an, eta, ondoren, Ingeleseko irakasle laguntzaile bihurtu zen. Black Macho and the Myth of the Superwoman Dial Press-ek argitaratu zuen 1979an.

1983an Wallace Essence aldizkariko editore nagusia izan zen eta 1995etik 1996ra The Village Voice aldizkariko zutabegilea.

Gaur egun Wallacek New Yorkeko Unibertsitatean eta CUNY Graduate Centerren irakasten du. Ingeles eta Idazketa sortzailean lizentziatua izateaz gain, Ingeles Maistratza atera zuen City Collegen (1990) eta New Yorkeko Unibertsitateko zine ikasketetan doktoregoa (1999). Erakunde ugaritan irakatsi du, Rutgers Unibertsitatean eta Cornell Unibertsitatean, besteak beste.

 Black Macho and the Myth of the Superwoman (Ar Beltza eta Superemakumearen Mitoa) 
1979an argitaratutako Black Macho and the Myth of the Superwoman  lanak 1960ko hamarkadan komunitate beltzeko sexismoa eta nazionalismo beltza kritikatzen ditu. Liburuak gizon eta emakume beltzen estereotipoei aurre egiten die: ar beltza, gizon beltz hipermaskulino eta hipersexualizatua, eta superemakumea, emakume beltz ikaragarri indartsu eta aztoraezina arrazismo zuriaren aurrean. Gizon beltzak eta Eskubide Zibilen Mugimendua kritikatzen ditu liburuak, gizarte zuriaren gizontasun ideia modu kaltegarrian onartzeagatik, eta horrek, Wallaceren arabera, emakume eta gizon beltzen arteko zatiketa sortuko zukeen. Anekdota pertsonalak eta analisi sozial, kultural eta historikoak uztartuz, Wallacek klase ertaineko emakume beltz gisa duen posizioari buruzko hausnarketa ere egiten du.

 Feminismo beltza 
Wallaceren editoreak liburua edozein motatako feminismoarekin lotzeari uko egin bazion ere, Black Macho and the Myth of the Superwoman liburua idazketa feminista beltzaren adibidetzat jotzen da. Bertan Wallacek argudiatzen du emakume beltzek arraza eta generoaren intersekzioan oinarritutako injustizia espezifikoak jasaten dituztela, eta beraz, emakume beltzek ezin zutela erabateko elkartasunik aurkitu ez gizon beltzekin ezta emakume zuriekin ere. Wallaceren arabera, gizon beltzek emakume beltzei egozten zieten esklabotza garaiko jazarpenaren errua, eta emakume zuriek ez zituzten ulertzen emakume beltzen arazo espezifikoak. Black Macho filmean, Wallacek bereziki azpimarratzen du gizon beltzek emakume beltzei egindako traizioa. Emakume zuriekin atera eta emakume beltzen sumisioa piztean, gizon beltzek arraza eta generoan oinarritutako emakume beltzen zapalkuntza indartuko zuketen.

 Kritikaren harrera 
Ms aldizkariaren editorea., Gloria Steinemek, Black Macho and the Myth of the Superwoman "80ko hamarkadari forma emango zion" liburutzat aldarrikatu zuen. Argitaratu ondoren, eztabaida handia eragin zuen, komunitate beltzaren kultura patriarkala zalantzan jarri zelako. Lana kritikatu zuten intelektualek, politikagintzako figurek eta feministek, tartean Angela Davisek eta baita Wallaceren ama Faith Ringgoldek ere, azken honek liburu bat idatzi baitzuen hari eranztuten. The Village Voice-n egindako Black Macho liburuaren berrikusketa batek honela kalifikatu zuen: "Lan iheskorra ... [zeinaren] orrialdeek autobiografia, soziologia, informazio historikoa eta analisi itxura duen iritzi hutsa eskaintzen duten". The New York Times, Freedomways eta Time aldizkarietan argitaratu zituzten kritikak, besteak beste.

Black Macho kaleratu zen urte berean, The Black Scholar-ek Robert Staples-en saiakera bat argitaratu zuen, "Ar Beltzaren mitoa: feminista beltz haserretuei emandako erantzuna" izenburupean, eta bertan Black Macho-ri iseka egiten zion maskulinitate beltzaren aurkako eraso gisa interpretatzeagatik, liburua bera ere kritikatuz gizonezko ahots bat ez sartzeagatik. The Black Scholar-en hurrengo alea, "The Black Sexism Debate" (1979) izenekoa, Black Macho-ri buruz aritu zen berriz ere, Ntozake Shange-ren For Colored Girls Who Have Consed Suicide/ When the Rainbow Is Enuf (1975) liburuarekin batera. June Jordan, Maulana Karenga eta Audre Lorde akademiko, eta ekintzaile beltz ezagunek Staples-i emandako erantzunak argitaratu zituen ale horrek. Lordek idatzitako saiakeraren izena Sexism: An American Disease in Blackface izan zen.

Black Macho-ren aurka agertu zirenek zalantzan jarri zuten sexismoak komunitate beltzean duen zorroztasuna eta askapen beltzean izan beharko lukeen lekua, arrazakeria kezka garrantzitsuagoa zela argudiatuz.

Hasieran etsaitasun ikaragarria izan zuen arren, Black Macho goraipatua izan da, bereziki azken urteetan, estereotipoen desmitifikazioagatik eta nazionalismo beltzaren azterketa feminista kritikoagatik.

 Sariak eta bekak 

 "Modernism, Postmodernism and The Problem of The Visual in Afro-American Culture," PSC-CUNY Creative Fomentive Award, University Committee on Research, New York Hiriko Unibertsitatea (1991).
 "The problem of The Visual in Afro-American Film," Eisner Fellowship, New York-eko City College (1991).
 Artists' Fellowship: Nonfiction Literature, New York Foundation for the Arts (1991).
 "The problem of The Visual in African-American Film," Eisner Fellowship, New York-eko City College (1993).
 The Blanche, Edith and Irving Laurie New Jersey Chair in Women's Studies at Douglass College, Rutgers University (1996–1997).
 Lifetime Achievement Award of Journalism Alumni, New York-eko City College (2008).

 Bibliografia 

 Liburuak 

 The Black Macho and the Myth of the Superwoman (1979),  
 Faith Ringgold: Twenty Years of Painting, Sculpture and Performances (1984)
 Invisibility Blues: From Pop To Theory (1990),  
 Black Popular Culture, with Gina Dent (1993),  
 Passing, Lynching and Jim Crow: A Genealogy of Race and Gender in U.S. Visual Culture, 1895–1929 (1999).
 Dark Designs and Visual Culture (2004),  
 Macho Negro y el Mito de la Súpermujer (2018) Gazteleraz  

 Saiakerak 

 "Michael Jackson, Black Modernisms and 'The Ecstasy of Communication,'" Global Television (1989),  
 "Race, Gender and Psychoanalysis in Forties Film: 'Lost Boundaries,' 'Home of the Brave' and 'The Quiet One,'" Black American Cinema (1993),  
 "The Search for the 'Good Enough' Mammy: Multiculturalism, Popular Culture and Psychoanalysis," Multiculturalism: A Critical Reader (1994),  
 "Anger in Isolation: A Black Feminist's Search for Sisterhood," Words of Fire: An Anthology of African-American Feminist Thought (1995),  
 "Black Female Spectatorship and The Dilemma of Tokenism," Generations: Academic Feminists in Dialogue (1997).
 "Uncle Tom's Cabin: Before and After the Jim Crow Era," TDR: The Drama Review (2000).
 "The Enigma of the Negress Kara Walker," Kara Walker: Narratives of a Negress (2003),  
 "The Imperial Gaze: The Venus Hottentot," Black Venus 2010: They Called Her "Hottentot" (2010),  

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

 Michele Wallacen webgune ofiziala

Kategoria:Ameriketako Estatu Batuetako idazleak
Kategoria:Ameriketako Estatu Batuetako feministak