Ahmad bin Yahya

Ahmad bin Yahya Hamidaddin (Yemen, 1891ko ekainaren 18a – Ta'izz, 1962ko irailaren 19a) Yemengo Mutawakkilitar Erresumako bigarren erregea izan zen 1948tik hil zen arte.

Yahya Muhammad Hamid ed-Dinen sema zaharrena izan zen. 1916ko abenduan, Lehen Mundu Gerran, bere aitaren aurkako matxinada armatua hasi zuen. Matxinada 1917ko maiatzaren 28an amaitu zen.

1920ko eta 1930eko hamarkadetan, Ahmadek erresuma bateratzen lagundu zion bere aitari, estrategia, diplomazia, gerra tribala eta azpijokoaren bidez. 1927an printze oinordeko izendatu zuten eta Ta'izzeko gobernadore izan zen 1918tik 1948ra.

1948ko otsailean, Ahmad bizirik atera zen bere aita eta hiru anaia hil zituzten estatu-kolpetik. Matxinada zapaldu zuen aste gutxiren buruan, eta errege izendatu zuten.

Bere erregealdi gupidagabe eta arbitrarioan estatu-kolpe saiakera bat eta hilketa saiakera batzuk jasan zituen. Bere etsaiak familia boteretsuak, panarabistak eta errepublikarrak izan ziren, "Ahmad deabrua" ezizena jarri ziotenak. Hala ere, Ahmad oso ezaguna izan zen bere menpekoen artean, bereziki iparraldeko tribuetan.

Erabat kontserbadorea izan zen, baina aliantzak egin zituen Sobietar Batasunarekin, Txinarekin eta Gamal Abdel Nasserren Egiptorekin, eta guztien laguntza militarra eta ekonomikoa jaso zuen. Aliantza hauen atzean britainiarrak Adengo Protektoratutik bota eta Yemen Handia sortzeko nahia zegoen.

Azkenean, Sobietar Batasunari eta Egiptori aurre egin zien. Ahmaden heriotzaren ondoren, bi herrialde horiek Muhammad al-Badr errege berriaren aurkako estatu kolpe errepublikanoa babestu zuten.

Kategoria:Yemengo politikariak
Kategoria:Asiako monarkak