Giorgio Agamben

Giorgio Agamben 1942ko apirilaren 22an jaio zen Erroman. Zuzenbidea eta filosofia ikasi zituen Erromako "La Sapienza" Unibertsitatean, eta berehala murgildu zen intelektualen ingurune aberats batean. 1960ko hamarkadan, Martin Heidegger-en seminario pribatuetan parte hartu zuen, eta horrek bere pentsamenduan eragin sakona izan zuen. Aldi berean, Italiako kultur giroko beste izen handiekin harreman estua izan zuen, hala nola Italo Calvino eta Pier Paolo Pasolinirekin. Azken honekin, gainera, “Il Vangelo secondo Matteo” film ezagunean parte hartu zuen apostolu baten rola jokatuz.

Agambenek pentsamendu filosofikoa, politika eta estetika modu berritzailean uztartu ditu, eta bere lanik ezagunena Homo Sacer seriea da. Serie horretan, Antzinako Erromako "homo sacer" figuraren bidez, estatuek boterea nola gauzatzen duten azaltzen du, bereziki norbanakoaren "bizitza biluziaren" (hau da, babesik gabeko bizitza hutsa) gaineko kontrolaz. Botere politiko modernoek ez dute soilik legeak edo indarkeria erabiltzen; gorputzen, osasunaren eta eguneroko bizitzaren gaineko esku-hartze zuzenak erabiltzen dituzte.

Beste lan esanguratsu bat Lo abierto: el hombre y el animal da, gizakiaren eta animalien arteko bereizketa historikoki nola eraiki den aztertzen duena. Liburu horretan, Agambenek galdetzen du zer den benetan "gizaki" izatea, eta zer (eta nork) geratzen den bereizketa horretatik kanpo. Halaber, Profanaciones izeneko liburuan, kultura garaikidearen joera sakralizatzaileaz hausnartzen du: nola bilakatzen diren profanoak ziren esperientziak —hala nola jolasa, artea edo denbora librea— sistemaren parte sakratu bihurtzen diren.

El Reino y la Gloria lanean, politika eta erlijioaren arteko harreman historikoa aztertzen du, liturgiak, gloria kontzeptua eta parlamentuen erritualak ardatz hartuta. Horren bidez, erakusten du boterea ez dela soilik administrazio kontu bat, baizik eta ikuskizun eta sinboloen bidez legitimazio bila dabilen egitura bat.

Agambenen pentsamendua ezinbestekoa da gaur egungo botere politikoaren, estatuko kontrol mekanismoen eta subjektuaren esperientziaren inguruan hausnartu nahi duen edonorentzat. Ez da erraza irakurtzen, baina irakurle eskatzaile eta jakin-mindunentzat aberasgarri bezain argigarria da.