Eduardo Gageiro

Eduardo Gageiro (Sacavém, 1935eko otsailaren 16a - Lisboa, 2025eko ekainaren 4a) argazkilari portugaldar ospetsua izan zen. Idazle ugarirekin kolaboratu zuen. Bi erreportai grafikoek ospe handia eman zioten: Krabelinen Iraultzarena eta 1972an Munichen izandako Joku Olinpikoetako sarraskia.https://www.publico.pt/2025/06/04/culturaipsilon/noticia/morreu-eduardo-gageiro-fotojornalista-realidade-pais-25-abril-90-anos-2135493

 Biografia 
Hamabi urte besterik ez zituela, Diário de Notícias-en lehen orrialdean argitaratu zuen bere lehen argazkia. 22 urterekin Diário Ilustrado-n hasi zen kazetari lanetan. Ondoren, kolaboratzaile izan da O Século Ilustrado aldizkarian eta Portugalgo argitalpen nagusietan,http://www.eduardogageiro.com/pages/biografia/ baita Associated Press agentziaren Portugalgo ordezkaritzan. António Ramalho Eanes presidentearen argazkilari ofiziala izan zen.

António de Oliveira Salazar diktadorearen garaian preso egon zen ziega isolatu batean emakume arrantzale baten argazkiagatik.https://elpais.com/cultura/2025-06-04/muere-eduardo-gageiro-el-fotografo-que-atrapo-la-magia-de-la-revolucion-de-los-claveles.html

Bere lana argazkigintza humanistan sar daiteke neurri handi batean, Henri Cartier-Bresson, Robert Doisneau eta Willy Ronisen eraginekin. Bere argazki-ibilbidean zehar nazioarteko hirurehun sari baino gehiago jaso ditu, horien artean, bigarren sari bat 1974an World Press Photo lehiaketan, edo lehen saria 2005ean Txinako XI. Argazki Erakusketan. 2004an On Enrique Infantearen Ordenako komendadore izendatu zuten.https://arquivomunicipal3.cm-lisboa.pt/X-arqWEB/Result.aspx?id=4844&type=Autoridade

Artxiboa 2024an erosi zuen Torres Vedraseko Udalak, museo-etxe bat sortzeko.

 Liburuak 
Bere liburuen artean batzuk aipatuko ditugu:https://catalogo.bnportugal.gov.pt/ipac20/ipac.jsp?session=1K46M989563K5.28257&menu=search&aspect=subtab11&npp=20&ipp=20&spp=20&profile=bn&ri=&term=Eduardo+Gageiro&index=.GW&x=0&y=0&aspect=subtab11
 Gente (1971), José Cardoso Piresen testuekin
 Mulher (1978), Maria Velho da Costaren testuekin
 O Sol, o Muro, o Mar (1984), Sophia de Mello Breyner Andresenen testuekin
 China, a Contra-revolução Tranquila (1985), Cáceres Monteiroren laguntzarekin
 Mulher (1988), Maria Judite de Carvalhoren testuekin
 Estas Crianças Aqui (1988), Maria Rosa Colaçoren testuekin
 Alentejo (1988), Miguel Torgaren testuekin
 Lisboa Operária (1994), David Mourão-Ferreiraren testuekin
 Revelações (1996), Mário Soares eta Nuno Brederode Santosen testuekin
 Évora, Património da Humanidade (1997), José Saramagoren testuekin
 Fotos de Abril (1999), 25 idazleen testuekin 
 Olhares (1999), António Lobo Antunesen testuekin
 Timor: No Amanhecer da Esperança (2000), sei idazleen testuekin
 A Fábrica e Sacavém (2003), Roby Amorim, José Cardoso Pires eta Ana Paula Assunção idazleen testuekin
 Lisboa no Cais da Memória (2003), Jorge Sampaio eta António Valdemarren testuekin
 Fé - Olhares Sobre o Sagrado (2004), José Mattosoren testuekin
 Silêncios (2008), Lídia Jorgeren testuekin
 Lisboa Amarga e Doce (2012), António Costa eta Baptista-Bastos idazleen testuekin
 Lisboa, Tejo e Tudo (2012)
 Liberdade (2013)
 Tudo Isto É Fado (2014)

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 
 :Eduardo Gageiroren webgune ofiziala.
 :Eduardo Gageiroren lanak Discogs webguenan.

Kategoria:Portugalgo argazkilariak
Kategoria:XX. mendeko argazkilariak
Kategoria:XXI. mendeko argazkilariak
Kategoria:Fotokazetariak
Kategoria:Lisboan hildakoak