Francisco Tobar García

Francisco Tobar Garcia (Quito, 1928ko azaroaren 3a - Quito, 1997ko otsailaren 1a) Ekuadorko poeta, antzerkigile, ipuin idazle, saiakeragile, kazetari, literatur kritikari, diplomatiko eta unibertsitateko irakaslea izan zen. 

Ekuadorreko Unibertsitate Katoliko Pontifizean Literaturako doktoregoa egin zuen. Irakasle bisitaria izan zen Argentinako La Platako Unibertsitate Nazionalean, Parisko Sorbonan eta Madrilgo Unibertsitate Konplutentsean. Ekuadorreko gobernuaren diplomatiko gisa aritu zen Espainian, Haitin eta Venezuelan. Ekuadorreko Kulturaren Etxeko argitalpen saileko zuzendaria ere izan zen. 

1997ko otsailaren 1ean hil zen, biriketako minbiziaz. 

 Lanak 
Poesia

 Amargo (Quito: Ed. Presencia, 1951)
 Segismundo y Zalatiel (Quito: Ed. Presencia, 1952)
 Naufragio y otros poemas (Quito: Ed. Casa de la Cultura, 1962)
 Dhanu (Madril: Oficina de Educación Iberoamericana, 1978)
 Ebrio de eternidad (Quito: Ed. Banco Central de Ecuador, 1992)

Antzezlanak

 Tres piezas de teatro (Quito: Ed. Casa de la Cultura, 1962)
 Grandes comedias (Quito: Ed. Casa de la Cultura, 1981)

Eleberriak

 Pares o nones (Madril: Ed. Planeta, 1979) - Marbella Sariaren irabazlea Espainian
 La corriente era libre (Bogotá: Ed. Paulinas, 1979)
 Autobiografía admirable de mi tía Eduvigis (Quito: Ed. El Conejo, 1991) - Francisco Tobar Garciaren maisulantzat jo zuen kritikariek

Ipuin laburrak

 Los quiteños (Quito: Ed. Central de Publicaciones, 1991)

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

Kategoria:Ekuadorko idazleak
Kategoria:Parisko Unibertsitateko ikasleak
Kategoria:Euskal ekuadortarrak