Ladislaus Hengelmüller von Hengervár

Ladislaus Hengelmüller von Hengervár baroia () hungariar jatorriko austro-hungariar diplomazialaria izan zen, Washington D.C.-eko epe luzeko enbaxadorea izan zena, administrazio presidentzialetan zehar, William McKinley, Theodore Roosevelt eta William Howard Taft barne.

 Biografia 

 Lehen urteak 
Pesten (gaur egun Budapesten) jaio zen 1845eko maiatzaren 2an, Hungariako alemaniar familia etniko batean. Bere aita, Michael Hengelmüller, Austriako auzitegiko funtzionarioa zen.

 Karrera 
Hungariako Errege Gortean eta Finantza Ministerioan lan egin ondoren, Hengelmüllerrek karrera diplomatikoa hasi zuen. 1868an, Txinarako eta Japoniarako Kontsulatu Nagusiko kantziler izendatu zuten, eta, ondoren, Vienako Kanpo Arazoetako Ministerioan jardun zuen. Budapesteko Kontsulatuan entzun ondoren, Washington D.C.-en eta Berlinen egon zen 1870etik 1874ra. 1875ean, Alemaniarekin merkataritza-itun bat prestatzeaz arduratu zen, eta, ondoren, 1876an Parisera eta 1879an Londresera bidali zuten. Azken argitalpen horretan egon zen ia hamarkada batez, non nabarmendu eta maltzurkeria ospea lortu zuen. Bere lorpenetako bat William Ewart Gladstone Britainia Handiko lehen ministroaren barkamen publikoa lortzea izan zen.

1887an, Hengelmüller enbaxadore izendatu zuten Belgraden 1885-1886ko Serbo-Bulgariar Gerraren ondorioz, eta Milan I.a errege serbiarrarengan eragin handia izan zuen, haren tronua austriar-hungariarren laguntzaren mende baitzegoen. 1889an, Hengelmüller von Hengervár izena eman zioten, eta aholkulari pribatu (Geheimrat) izendatu zuten. 1891n enbaxadore izan zen Rio de Janeiron.

 Enbaxadore Washington D.C.-en 
Hengelmüller von Hengervár enbaxadore izendatu zuten Washington D.C.-en 1894an. Bizkorra eta eskarmentuduna bezala deskribatuta, Hengelmüller von Hengervár oso ezaguna eta errespetatua egin zen Washington D.C.-eko bere zerbitzu-aldi luzean.

1902. urtearen amaieran jakinarazi zioten bere legatua enbaxada bihurtuko zutela eta enbaxadore mailara igoko zutela. 1896an, Frantzisko Josef I.a enperadorea eta Goluchowski Kanpo Arazoetako ministroa estutu zituen bere misioaren estatusa igotzeko. Abenduaren 27an bere kredentzialak aurkeztu zizkion Roosevelt presidenteari eta Austria-Hungariako lehen enbaxadorea Estatu Batuetan bihurtu zen.

1906ko udazkenean, Goluchowski kondearen oinordeko gisa Kanpo Arazoetako ministro inperial gisa aurreratutako horietako bat zen, baina, azkenean, Lexa von Aehrenthal konde lagun batentzat izan zen kargua. 1906ko abenduaren 13an, baroi mailara igo zuten, austro-hungariar diplomazialarien artean XIX. mendeko nobleziaren produktu bakanetakoa.

Hengelmüller von Hengervár baroia New York hiriko Waldorf Astorian egon zen 1908ko urtarrilaren 10ean, Jerusalemgo San Joanen Ordena Subiranoaren Priorio amerikarra ofizialki sartu zenean. 1909an, Estatu Batuen eta Austria-Hungariako Inperioaren arteko arbitraje-hitzarmena sinatu zuen, Hagako Arbitraje Auzitegi Iraunkorra aurreikusten zuena.

1910eko otsailaren 23an Washington D.C.ko talde diplomatikoko dekano bihurtu zen.

Roosevelt lehendakari ohiak, zeinarekin adiskide ona egin baitzen, Austria-Hungaria bisitatu zuenean, 1910ean, anfitrioietako bat izan zen, eta Rooseveltek Rakoczi printzeari buruzko baroiaren liburuaren hitzaurrea ere idatzi zuen, XVIII. mendean habsburgoen aurkako altxamendu baten buruzagi hungariarra, 1913an. Azpimarratzekoa da, hala ere, baroiak hungarieraz zuen trebetasuna nahiko ahultzat jotzen zela, nahiz eta hizkuntzalari gailentzat jotzen zuten zirkulu diplomatikoetan.

Maila anekdotikoagoan, Hengelmüller von Hengervár baroiak Taft orduko presidentearen aipamen bat jaso zuen: "Hengelmuller izena duen gizon batek ez luke nahi nik bazkaria uztea".

1912ko udazkenean, formalki iragarri zuen erretiroa hartuko zuela, eta Vienara itzuliko zela, Washington D.C.-en hogei urte inguru lanean eman ondoren, eta urte hartan bertan Lexa von Aehrenthal bere lagun kondea hil zela, ziur aski helburu hori lortzen lagunduko zuena. Konstantin Dumbak AEBetako enbaxadore kargua hartu zuen 1915era arte, Wilson presidenteak persona non grata izendatu eta herrialdetik bota zuen arte.

Hengelmüller von Hengervár baroia Hungariako Magnates Etxeko kide izendatu zuten 1910ean.

 Bizitza pertsonala 
1893ko apirilaren 3an Marie Dunin-Borkowska (jaioa) kondesarekin ezkondu zen (1859an jaioa), Alfred Dunin-Borkowski (1834 – 1895) kondearen alarguna eta alaba, Dresdenen. Elkarrekin, honako hauen gurasoak ziren:

 Michaela "Mila" Hengenmüller von Hengervar (1899 – 1919), Elek Alexius Biedermann von Turony baroiarekin ezkondu zena.

Hengelmüller von Hengelvár baroia 1917ko apirilaren 22an hil zen Abbazian (gaur egun Opatija), Istrian dagoen Habsburgotar Inperioko osasun zentro nagusietako batean.

Maineko bere udako egoitza, Estatu Batuetako urteetan, gaur egun ohe eta gosari gisa funtzionatzen du.

Herriak Freiherr abizen pertsonalari eman zion, antzinako noblezia titulu bat dena (baroi bezala itzulia). Alemanian, 1919tik, familia izenen parte da. Forma femeninoak Freifrau eta Freiin dira.

 Lanak 

 Franz Rákóczi und sein Kampf für Ungarns Freiheit 1703-1711, Berlin, Alemaniako argitaletxea, 1913 (itzulpena Hungary's fight for national existence, or the history of the great uprising led by Francis Rakoczi II. 1703-1711, Londores, Macmillan, 1913).
 Austria-Hungary and the War (Albert Graf Apponyi von Nagy-Appony, Konstantin Dumba eta Alexander Nuber von Pereked-ekin batera), New York, Austria-Hungariako kontsulatu nagusia, 1915.

 Kanpo estekak 

Kategoria:Hungariako diplomazialariak
Kategoria:Hungariako noblezia