Sirât

Sirât 2025eko Óliver Laxe galiziar zinema zuzendariaren film dramatikoa da. Publikoaren Saria  jaso zuen 2025eko Cannesko zinemaldian.

 Sinopsia 

Marokoko desertua. Hautsez beteriko hainbat bozgorailu muntatzen ari dira. Egiten duten zarata gertu dauden arroilek ekartzen dute bueltan, soinua areagotuta. Hutsik zegoen desertua gorputzez betetzen da. Alde batetik bestera mugitzen dira, birak ematen dituzte, astindu egiten dira. Eguzkiak errea dute azala, denborak urratuak jantziak, baina horrek guztiak ez du axola; musika eta gorputza musika horren erritmoan, askatasunez mugitzea da orain garrantzitsua. Trantzean dauden gorputzak dira, eta onarpen eta euforia giroa arnasten da.

Luis eta hamar urteko haren seme Esteban ravearen erdian daude: lekuz kanpo dauden bi gorputz. Dantzan ari direnei hurbildu zaizkie, banan-banan, neska baten argazkia erakutsiz. Irudikoa Mar da, Luisen alaba eta Estebanen arreba, eta bost hilabetean ez dute haren berririk izan. Ustez desertuko festa horien parte izan litekeelakoan haren bila joan dira, baina ez dirudi inork ezagutzen duenik. Handik egun batzuetara barru beste rave bat egingo dela esan die Jadek, Mauritaniatik gertu. Militarrek festa amaitzera behartu dituzte, larrialdi egoera dekretatuz, eta aita-semeak bigarren raverantz abiatu dira, Stef, Josh, Tonin, Bigui eta Jaden atzetik.thumb| Filmatzeko lekuen artean Barrachinako euri-bidea dago (Teruel).|erdian|480x480px

 Aktoreak 

 Ekoizpena 
2023ko azaroan, oraindik garapenean zegoenean, filmak 1,2 milioi euroko diru-laguntza jaso zuen Zinematografia eta Ikus-entzunezko Arteen Institutuak emanik. 2024ko urtarrilean, Movistar Plus+ plataformak ekoitzi zituen bost proiektu zinematografikoren berri eman zuen (Óliver Laxerenak barne, Rodrigo Sorogoyen, Icíar Bollaín, Alberto Rodríguea eta Ana Rujasekin batera). Artean izenbururik ez zuen proiektua honela deskribatu zuen Laxek: «Marokon basamortuko festa batera batera joandako batzuei buruzko istorio bat, haien artean alaba eta arreba galdua bilatzen ari diren aita-semeak», zerbait «oso hipnotikoa eta oso sentsoriala» zelakoan. Bere filmografiako «politikoena» eta «erradikalena» izango zela ere aipatu zuen.

Sergi López eta Bruno Núñez Arjona aktoreaz gain, aktore ez profesionalak ere baditu filmak. Filmaketa Espainian eta Marokon egin zen, 2024ko maiatzetik uztailera. Finantzaketa zela eta, filmaketaren zati bat Espainian filmatu behar zenez, Atlas mendikateko basamortu-eremuak eta Marokoko antiatlasak ordezka zitzaketen kokalekuak bilatu ziren. Hasiera batean Los Monegros aukera bezala planteatu zen, baina Laxek onartu egin zuen Aragon Film Commission-eko koordinatzailearen Barrachinako ranblan filmatzeko proposamena. Laxek «jainkoek zizelkatutako inguru» moduan deskribatu zuen eremua eta, dirudienez, lekuak gidoiari sartu zizkion ideiak eman zizkion. Ekoizpen taldeak hilabetez filmatu zuen Teruel eta Zaragozako probintzietan, lau astez Marokora lekualdatu aurretik: hor, Rachidia eta Erfoudetik gertu filmatu zuten. Laxek adierazi zuen ekoizpen taldeak bero handia eta hondar ekaitzak bizi izan zituela Marokon filmatzen ari zela. Filma 16 mm-tan filmatu zen.

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

Kategoria:Espainiako film dramatikoak
Kategoria:Frantziako film dramatikoak
Kategoria:Desagertutako pertsonei buruzko filmak
Kategoria:Road movie filmak
Kategoria:Marokon girotutako filmak