Magdeleine Boy

Magdeleine Boy, Leroy-Boy ezkondutakoan, (Saint-Étienne, Frantzia, 1910eko otsailaren 22a(Frantsesez) Acte de naissance à Saint-Étienne, n° 477, vue 50/177, 1936ko Saint-Étienne-n Jean Émile Joseph Leroy-rekin ezkondu izanaren alboko aipamenarekin. archives.saint-etienne.fr - Généalogie (kontsulta data: 2025-05-30). - Brusela, 1984ko urtarrilaren 9a) legelari eta feminista franko-belgikar katoliko eta abolizionista izan zen.

 Biografia 

 Gaztaroa 
Magdeleine Boy Frantzian jaio zen 1910ean. Lyongo Unibertsitatean zuzenbidea ikasi zuen eta, unibertsitate berean, doktoretza lortu zuen 1936ko uztailean. Ikasle garaian ageri zuen, jada, feminismoarekiko interesa: 1936an aurkeztu zuen tesian —Les associations internationales féministes— munduko mugimendu feministak eta nazioartean zuten lekua aztertu zituen.

Bere ikerketa lanetan, Magdeleine Boyk Marie Lenoël ezagutu zuen, Alliance internationale Jeanne d'Arc elkarteko Frantziako adarreko animatzailea. 1937an Belgikako Feminismo Kristauarekin bat egin zuen. Ikasketak amaitutakoan, Jean Leroy abokatu eta Bruselako diplomazialaria izango zenarekin ezkondu zen. Horregatik, lotura handia izan zuen herrialde horrekin eta, ziurrenik, baita belgikar nazionalitatea eskuratzeko aukera ere.

 Bigarren Mundu Gerra eta Ingalaterrako erbestea 
Bigarren Mundu Gerran, Magdeleine Leroy-Boy eta bere familia Ingalaterran gorde ziren. Bertan, Magdeleine harremanetan jarri zen Emakumeen Lotura Batzordearekin eta Jeanne d'Arc Nazioarteko Aliantzaren adar britainiarrarekin, eta handik gutxira, Aliantzarekin bat egin zuen.

 Gerraostea eta konpromiso abolizionista 

 CNFBn eta FIAn parte hartzea eta abolizionismoari buruzko ideiak 
1945ean Ingalaterratik itzuli zenean, Magdeleine Leroy-Boy Belgikako Emakumeen Kontseilu Nazionaleko (CNFB - Conseil national des femmes belges) idazkari nagusi izendatu zuten. Louise Van den Plas feminista katolikoak gomendatuta, Nazioarteko Federazio Abolizionistak (FIA) Leroy-Boyri eman zion gerra osteko bere lehen kongresua 1947an antolatzeko ardura. 1946an, Familia eta Biztanleriaren Nazioarteko Kongresuan, prostituzioaren arautzea —garai hartan Belgikak prostituzioaren arloan bereziki aplikatzen zuen politika— salatu zuen. Bertan, Leroy-Boyk gai honi buruz zuen ikuspuntua azaldu zuen. Bere ustez, arautzeak prostituten zerbitzuetara jotzen zuten gizonak edozein erantzukizunetik libre uzten zituen, eta emakumeak plazer-objektu hutsa balira bezala ikustera bultzatzen zituen. Horregatik, prostituzioaren arautzea kentzearen alde agertu zen, eta proxeneten jazarpena defendatu zuen; hala ere, bere ustez, bi erreforma horiekin batera beharrezkoa zen emakumeak prostituziora eramaten zituzten baldintza sozialak hobetzeko neurriak hartzea, iritzi publikoan profilaxi sanitario eta moraleko programa bat sortzea eta nazioarteko erakundeek erregulazioaren aldekoen aurka jardutea.

 Belgikako Liga Abolizionista 
1946an Familia eta Biztanleriaren Nazioarteko Kongresua eta 1947ko  Nazioarteko Federazio Abolizionistaren Kongresua (FIA) egin ondoren, Magdeleine Boyk, 1949an, Belgikako Liga Abolizionista sortu zuen. Honako hauek ziren Ligaren zuzendaritza batzordekideak: Magdeleine Leroy-Boy, Françoise Fuss, Arthur Thulliez, Louise Van den Pas eta Odette De Wynter. Belgikako Liga Abolizionistak lotura sendoak izan zituen bai giro feministetan, bai hainbat pertsonalitate feministekin, bai katolizismoarekin. Beren lehen ekimenean babesa eman zioten 1946ko urrian Isabelle Blume (PSB), Marguerite de Riemaecker (PSC-CVP) eta Suzanne Grégoire-k (PCB) aurkeztu zuten lege proposamen abolizionistari. Legea, azkenean, 1948ko abuztuaren 21ean onartu zen. CNFB - Belgikako Emakumeen Kontseilu Nazionalarekin batera, Liga Abolizionistak 1952ko apirilaren 10eko Errege Dekretuaren onartzearen alde ere egin zuen. Dekretuan "moralki abandonatutako emakumeentzako" harrera-etxeak sortzeko arauak zehazten ziren.

 Ligako presidentetzaren dimisioa 
1952an, Magdeleine Leroy-Boyren senarra Belgikaren ordezkari iraunkor izendatu zuten Nazio Batuen Erakundearen (NBE) Europako Bulegoaren aurrean, Genevan. Horregatik, Magdeleinek, bere senarrarekin Suitzara joateko, Liga Abolizionistako presidentetza kargutik dimisioa eman zuen. Suitzako egonaldia bere ideia feminista eta abolizionistak ingurune diplomatiko eta NBEetan zabaltzeko baliatu zuen.

 Belgikako Alliance internationale Jeanne d'Arc 
1966an, Renée Fontainasekin batera, Jeanne d'Arc Nazioarteko Aliantzaren Belgikako atala sortu zuen, eta 1974ra arte elkartearen buru izan zen. Kargu horretan, aurretik izandako borroken ildoari jarraituz, Magdeleine Boy-Leroyk prostituzioa eta haren abolizioa izan zituen, aliantzaren lanean, gai nagusiak. Lehendakaritza utzi zuenean, Anne-Marie Peltzer-ek ordezkatu zuen, erakundearen ekintzak misoginiaren aurkako borrokara eta gizartearen birkatolizaziora bideratu zituen Cambridge eta Lovainako unibertsitateetako teologoak.

 Heriotza 
Magdeleine Leroy-Boy Bruselan hil zen 1984an. Catherine Jacques historialariaren hitzetan, «katolizismo sutsua feminismo nahiko erradikal batekin uztartu zuen emakume bakanetakoa» izan zen.

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

Kategoria:Bruselan hildakoak
Kategoria:Frantziako feministak
Kategoria:Belgikako feministak
Kategoria:Prostituzioaren abolizionistak