Ana María Alvajar López

Ana María Josefina Alvajar López (Coruña, 1918 - Madril, 2005) galiziar biolinista, idazle eta kazetaria izan zen, galiziar kultura errepublikarrarekin eta Espainiako Gerra Zibilaren ondorengo erbestearekin lotura izan zuena.

 Ibilbidea 
Alvajar López Coruñako familia errepublikar ospetsu batean jaio zen. Ama Amparo Lopez Jean zen, maistra eta Emakume Errepublikanoen Elkarteko presidentea eta aita César Alvajar, kazetari eta politikari errepublikanoa. Panadeirasko eskola publikoan eta Arte eta Lanbide Eskolan ikasi zuen, Ana Maria, ordea, biolinista gisa nabarmentzen zen. Hamahiru urte zituela, Coruñako Orkestra Filarmonikoan sartu zen. Victoria Casalekin batera aritu zen, bi emakume bakarra izanik hirurogei musikari baino gehiagoren artean. 1936an solfeoko ikastaro guztiak eta biolineko zazpiak gainditu zituen Kontserbatorioan. Urte berean, Rosalía de Castro Antzokian kontzertu batean parte hartu zuen. Bera eta Mª Luísa Béjar izan ziren emakumezko bakarrak.

1936ko Estatu kolpearen ondoren eta gurasoak kanpoan zirela, anaia gaztearen zaintzapean geratu zen Coruñan. Erregimen frankistarekin kolaboratzeari uko egin zion eta baita salbazio armadaren aldeko kontzertu batean parte hartzeari ere, horrek orkestratik atera behar izatea suposatu ziolarik. 1939an, bere anaia errepublikanoen bandora batu zen. Urte horretan bertan, bere ahizpa Mª Teresa atxilotu zuten eta bost hilabete eman zituen espetxean. Ana Mariak bere errugabetasunaren alde borrokatu zuen eta Adela Martinez, Emakumeen Errepublikar Elkarteko kide zenaren laguntzarekin, pasaportea lortu zuen berarentzat eta bere ahizparentzat. 1940ko apirilaren 14ean, biak Coruñatik atera ziren, Guardia Zibilaren zelatapean. Adela Martinez atxilotua izan zen, laguntza emateagatik.

Erbestean, Frantzian bildu zen gurasoekin, eta baldintza prekarioetan bizi izan ziren bertan. Nazien okupazioaren ondoren, Montaubaneko gune askera joan ziren. 1942an Galiziara itzuli zen anaia salbatzera. Anaiak ihes egitea lortu zuen, baina bera Galizian geratu behar izan zuen. Ez zituen sekula bere gurasoak berriro ikusi, Frantzian hil baitziren. Bere anaiak erresistentzia antifrankistan parte hartu zuen, eta bere arreba Amparo ere erbestean bizi izan zen. UNESCOn lan egin zuen eta Portugal iparraldean finkatu zuen bizilekua, bertan hil zelarik.

Erbestean egon zen bitartean, biolinista izan zen hainbat orkestratan, eta Espainiara itzuli zenean, kazetari gisa aritu zen. Bbizitza kultural aktiboa izan zuen, betiere bere ideal demokratikoei lotuta. Madrilen kokatu zen familiarekin eta bere musika ibilbidearekin jarraitu zuen. Emakumezko orkestra bateko kide izan zen, baina ezin izan zuen nazioarteko birarik egin, senarrak ez baitzion baimenik eman.

Hainbat libururen egilea izan zen eta bere memoriak Soltando Lastre liburuan islatuta utzi zituen, non Coruñako errepresioaren pasarteak kontatu zituen. Hauen artean bere lagun min eta diktaduraren biktima izan zen Alfredo Suárez Ferrín alkatearen fusilamendua.

2005ean hil zen Madrilen eta Coruñan lurperatu zuten, bandera errepublikanoan bilduta.

 Obra 

 1986 - Vivencias. Ediciós do Castro ISBN 84-7492-292-5
 2000 - Notas sobre Amparo Alvajar, exiliada gallega. Ediciós do Castro ISBN 84-7492-965-2
 2005 - Soltando lastre. Ediciós do Castro ISBN 84-8485-091-9

 Erreferentziak 

Kategoria:Errepublikanismoa
Kategoria:Frankismoaren erbesteratuak
Kategoria:Emakume biolin-jotzaileak
Kategoria:Emakume idazleak
Kategoria:Emakume kazetariak
Kategoria:Espainiako biolin-jotzaileak
Kategoria:Espainiako idazleak