José Bascarán y Federic

José Julián de Bascarán y Federic militar espainiarra izan zen. Hainbat goi-kargu militar bete zituen, hala nola Gerra Ministerioko Estatu Nagusiko Sekzioko burua, dibisioko teniente jeneral eta jenerala, edo Afrikako operazioetako Estatu Nagusiko bigarren burua.

 Jatorri familiarrak 
Julián Lorenzo de Bascarán y Lascurain brigadierraren (Marquina-Jeméin bataiatua, 1791ko irailaren 6an) eta bere emazte Esperanza de Federic y Miguel edo Elena de Federic y Gayoso de los Cobosen (Madrilen bataiatua, 1905eko apirilaren 3an - Madril, 1882) semea eta Ángel Bascarán eta Federicen anaia zen. Bere ama Amadeo de Federic y Álvarez de Toledo (1755eko otsailaren 15a - 1838ko martxoaren 7a) eta bere emazte Ana Gayoso de los Cobosen (1760) alaba eta Carlo de Federic eta bere emazte María Antonia Álvarez de Toledo y Fernández de Córdoba (1743), Antonio Álvarez de Toledo y Pérez de Guzmán el Bueno-ren eta bere lehen emazte Teresa Francisca Fernández de Córdoba y Spinolaren alaba izan zen.

 Biografia 
16 urte zituela, Estatu Nagusiko Eskola Berezian sartu zen, eta, ondoren, irakasle gisa aritu zen. Han, bere promozioko lehen postua lortu zuen, eta teniente mailara igo zuten 1863ko uztailaren 6an.

Hogeita bat urte zituela, 1864ko otsailean, Enrique de Borbón y Borbón-Dos Sicilias Espainiako infantearen seme-alaben heziketa eman zioten. Kapitain mailara igo zuten Elisabet II.a erreginaren defentsan izandako jokabide bikainagatik, 1866ko ekainaren 22ko San Gil kuartelaren altxamenduan. Urte bereko abuztuan Estatu Nagusiko Eskolako irakasle izendatu zuten. Calonge jeneralak 1868ko irailean Santanderren hasitako operazioetan parte hartu zuen, eta, bere portaeragatik, komandante-lana merezi izan zuen, 1871ra arte Behin-behineko Gobernuak ez baitzion komandante kargua eman. Ondoren, bere katedra hartu zuen berriro Eskolan, eta handik denbora batera komandante mailara igo zuten. Orduan idatzi zituen bere Lecciones sobre el material de artillería que se debe usar en nuestro ejército testu-lan aitortua eta teniente koronel gradua eman ziona.

1884ko martxoan, buruzagi gisa, Gerra Ministerioko Estatu Nagusiko sekziora pasa zen, non kargu horretan Armadako jeneral izatera igo zen, eta 1886an Gerra Gordailuko eta langile eta topografia brigadako bigarren buruaren kargua hartu zuen, kargu hau 1892ra arte betez. 1893ko maiatzera arte, Gerra Ministroaren Estatu Nagusiko buru ere izan zen, kargu horretatik Gerra Gordailuko buru izatera pasatuz, eta, azkenik, Afrikako Armadako Estatu Nagusiko bigarren buru izatera.

1899 inguruan, Gerra Ministerioko Kanpaina Ataleko buru gisa, Boerren Gerretara agregatu militar espainiar batzuk bidaltzen saiatu ziren gestioetan parte hartu zuen, Ingalaterrari laguntzeko.

1924ko martxoaren 12an hil zen, Madrilgo bere egoitzan, Alfontso XIII.a erregearen Gela Militarreko bitarteko buru eta Madrilgo probintzia militarreko gobernadore militar lanetan ari zela. Madrilgo San Lorentzo eta San Jose sakramentuan lurperatu zuten.

 Lanak 
Besteak beste, El plan de instrucción militar eta Narracion de la guerra carlista edo Lecciones sobre el material de artillería que se debe usar en nuestra ejército lanen egilea izan zen.

 Ohoreak 
San Hermenegildoren Ordenako gurutze handiaren, Karlos III .aren Ordenako lepokoaren, Isabel Katolikoaren Ordenako zaldunaren, Meritu Militarraren Ordenako zaldunaren, Arrano Beltzaren Ordenako zaldunaren eta Itsas Merezimenduaren Ordenako zaldunaren kondekorazioak jaso zituen.

 Ezkontza eta ondorengoak 
1862an Enriqueta de Reyna y Visset-Fernández de Cordobarekin ezkondu zen, 1821ean jaio zen Jose de Reynaren eta bere emaztearen alaba. Visset-Fernández de Córdoba. Hona hemen haren datuak:

 Antonio de Bascarán eta Reyna
 Enrique de Bascarán y Reyna (Madril, 1870eko urtarrila - Biarritz, 1870eko urriaren 11)
 Isabel Amalia María de la O Josefa Nazaria María del Carmen de Bascarán y Reyna (Biarritz, 1871ko uztailaren 28a)
 María de la O de Bascarán y Reyna (Madril, 1872ko martxoaren 15a), Madrilen ezkondua 1896ko urtarrilaren 15ean Cristóbal María del Pilar Bordiú y Prat-ekin (Anglet, 1864/6ko urriaren 12a - Sabiñán, 1907ko abenduaren 17a), besteak beste Villaverdeko IX. Markesaren gurasoak, Morata de Jalóngo XIV. kondesa, Argilloko VII. Kondesa, Gotorreko baronesa, Illuecako baronesa
 María Eugenia de Bascarán y Reyna (1873), Vicente Augusto Fernández Ferreraren bigarren emaztea
 Jacinto de Bascarán y Reyna (1877 - Tetuan, 1915eko irailaren 3a), militarra
 Eduardo de Bascarán y Reyna (? - Madril, 1897ko urriaren 18a)

 Kanpo estekak 

Kategoria:Coruñarrak
Kategoria:Espainiako jeneralak
Kategoria:Madrilen hildakoak