Nikolai Kultxitski

Nikolai Konstantinovitx Kultxitski () errusiar histologo eta hezitzailea, kontseilari pribatua (1914ko urtarrilaren 1a), Errusiar Inperioko Hezkuntza Publikoko azken ministroa (1916-1917).

 Biografia 
Itsas ofizial baten familian jaio zen. 1874an Tamboveko gimnasioko ikasketak amaitu ondoren, Kharkov Unibertsitate Inperialeko Medikuntza Fakultatean sartu zen, eta bertan 1879an ohorezko doktore gisa graduatu zen eta irakasle titulua prestatzen utzi zioten.

1882an Medikuntza Doktore titulua jaso zuen. 1883tik aurrera - irakasle laguntzailea eta fiskala Histologia Sailean.

1889tik aurrera - apartekoa, eta 1893-1910 bitartean - histologiako irakasle arrunta. 1899an benetako estatu kontseilari izendatu zuten.

1912an Kazango hezkuntza barrutiko administratzaile izendatu zuten, eta 1914ko udan, L. A. Kasso oraindik Hezkuntza Publikoko ministroa zela, Petrogradeko hezkuntza barrutiko kargu berera aldatu zuten; 1916ko urtarrilaren 20an, P. N. Ignatievek kargutik kendu eta Bigarren Departamentuko senatari izendatu zuen. Kontseilari pribatu mailara iritsi zen (1914).

1916ko abenduaren 27an, Hezkuntza Publikoko ministro izendatu zuten eta kargu hori Otsaileko Iraultzara arte mantendu zuen. 1918an, boltxebikeek atxilotu zuten, baina laster askatu zuten, eta ondoren Kharkov-era joan zen. Gero, oinez, bere familiarekin, Sebastopolera iritsi zen. 1921ean, Krimeako errefuxiatuak eramaten zituen itsasontzi ingeles batean, Britainia Handira joan zen, eta han Londresko Unibertsitateko Anatomia Sailean lanean hasi zen.

Istripu baten ondorioz hil zen, igogailu huts baten zuloan erorita.

 Zientziari egindako ekarpena 
Kultxitskyk histologia eta enbriologiari buruzko hainbat lan bikain argitaratu zituen. Adibidez, trikuaren jatorrizko listu-guruinak deskribatu zituen, pronukleoan nukleoloak aurkitu zituen eta gihar-zuntz leunen arteko lotura deskribatu zuen. Hainbat metodo original sartu zituen ikerketa histologikoaren teknikan, garai hartan asko erabiliak zirenak: finkatze-nahasketa ("Kultxitskyren likidoa"); mielina-nerbio-zuntzak hematoxilina eta karminarekin tindatzea, substantzia elastikoa, neuroglia, odolaren elementu koloreztatuak tindatzea, etab. Hainbat ikerketa ere egin zituzten bere laborategian, batez ere nerbio-sistemari buruzkoak, bere ikasle askok.

Errusia Osoko Lehen Higiene Erakusketan (1893), Kulchitskyren prestakin histologikoek urrezko domina jaso zuten.

 Kultxitskiri emandako ohoreak 
1. Kultxitskyren likidoa.

2. Nerbio-zuntzen mielina-zorroak tindatzeko aipatutako metodoa ("Kultxitsky metodoa").

3. Kulchitsky zelulak (enterokromaffin zelulak) - digestio-aparatuaren epitelio-geruzako zelula enteroendokrinoak.

 Monarkikoa eta Errusiar Herriaren Batasuneko kidea 
1903ko martxoaren 22an, "Errusiako Batzarreko" (HORS) Kharkov Saileko Kontseiluko kide hautatu zuten, Kharkov Unibertsitateko beste 5 irakaslerekin batera:

1. Andrei Vyazigin irakaslea (lehendakaria);

2. Jakov Anfimov irakaslea (lehendakaria laguntzailea);

3. Jakov Denisov irakaslea (idazkaria);

4. Vasili Albitsky irakaslea (diruzaina);

5. Petri Butsinsky irakaslea.

1906an Errusiako Herriaren Batasuneko Kharkov Saileko Kontseiluko kide bihurtu zen.

 Kargu politikoa 
Aurrekoa
Pavel Ignatieff97x97pxErrusiako Inperioko Hezkuntza Nazionaleko 25. ministroa
1917ko urtarrilaren 9 – 1917ko martxoaren 13Ondorengoa
Alexander Manuilov (Errusiako Behin-behineko Gobernuko Hezkuntza ministroa bezala)

 Kanpo estekak 

Kategoria:Sanpetersburgotarrak
Kategoria:Errusiako biologoak
Kategoria:Errusiako ministroak