Maria Josefa Ugarte y Domingo Arnau

Maria Josefa Ugarte y Domingo Arnau (Madril, 1923ko urtarrilaren 3a-?) Espainiako lehen hegaldi-laguntzaileetako bat izan zen, eta Gerra Zibilaren ondoren hegazkinetako pilotu titulua lortu zuen emakumeetako bat.

 Abiazioa eta emakumeak Espainian: hastapenak 
Beste herrialde batzuetan bezala, Espainiako abiazioaren historiaren hastapenak gizonezkoen izenekin idatzi ziren. Baina baita  beren interesak aireko mundura bideratu zituzten emakume talde txiki batentzako lekua ere egon zen. Emakume horiek abiazioko agintarien mespretxua eta aeroklubetara sartzeko muga eta oztopoak jasan behar izan zituzten, baina halere aurrera jarraitu zuten beren ahaleginean. Maria Bernaldo de Quiros Espainiako lehen pilotua izan zen 1928an. Erakusketa hegaldiak eta lotura eta errekonozimendu zerbitzuak egin zituen Espainiako Gerra Zibilaren hasieran. Handik gutxira, Margot Soriano (Espainiako bigarren emakume pilotua), Pilar San Miguel Martínez-Campos, Elena Sáez, Mari Pepa Colomer eta Dolors Vivesizan ziren haren atzetik.

Bigarren Errepublikaren urteetan, aldaketa garrantzitsuak gertatu ziren, eta, horiei esker, emakume espainiarrak ordura arte gizonekin soilik lotuta zeuden jarduerak aukeratu zituen, hala nola abiazioa. Aurrerantzean, emakumeei emandako lizentzia kopurua asko handitu zen. Espainiako Gerra Zibilean, existitzen ziren emakume pilotu apurrak, bereziki Katalunian, militarizatu egin zituzten. Gerra amaitu zenean eta emakumeen egoerak atzera egin bazuen ere, zenbait emakumek bide horri jarraitu zioten.

 Biografia 
Madrilen jaio zen 1923ko urtarrilaren 3an. Haren aita, epailea eta Nazioarteko Auzitegiko presidentea, Egipton bizi zen, eta, ondorioz, familiak Port Saiden zuen bizilekua. Hamar urte zituela, Genovako Jesusen Bihotza ikastetxera bidali zuten 5 urtez. Beste urte bat gehiago eman zuen Venezian. Port Saidera itzuli zen, eta bertan bizi izan zen II. Mundu Gerra osoan. Han ikasi zituen arabiera, frantsesa eta ingelesa, eta ezagutza horiek oso baliagarriak izango zitzaizkion etorkizuneko bizitza profesionalean.
Espainian, 1946an, Iberia aire-konpainian sartu zen, Barajaseko aireportuko Bidaiarientzako Informazio Zerbitzuan. Handik hilabete gutxira, hegaldi-laguntzaile gisa erabili zuten, eta dokumentazioan eskalafoiko bigarren gisa agertzen zen. 1946ko irailaren 22an, Iberia Madril-Villa Cisneros-Rio de Janeirotik Buenos Airesera doan lehen transatlantiko linea abiarazi aurreko hegaldi esperimentala zela eta, hegazkin-konpainiak pentsatu zuen azafaten zerbitzua sartzea lehen aldiz . Profesional berri horiek bidaiariak hegaldian zehar artatzearen xedea zuen. Hautaketa-prozesua amaitu ondoren, lau pertsona hautatu ziren lanpostu berri horretarako: Pilar Macías, Marichín Ruiz de Gárniz, Ana Marsans eta María Josefa Ugarte.

Maria Josefak beti erakutsi zuen interes handia hegaldiarekin zerikusia zuen guztiarekiko, eta horrek Madrilgo Aeroklubeko eskolan pilotu ikastaroa egitera motibatu zuen 1947an. Urte hartan Cuatro Vientoseko aerodromoko instalazio berriei hasiera eman zitzaion. Bere graduazio titulua 1947ko azaroaren 19an datatuta dago.

1949ko martxoan, Piper Cub aireontzi batekin, Espainiako Aire Itzulian parte hartu zuen. Iberian lan egin zuen 1951ra arte. Urte hartan, Francisco Loustau Ferrán Airearen Kidego Juridikoko auditore jeneralarekin ezkondu zen.

 Erreferentziak 

Kategoria:Madrildarrak
Kategoria:Hegazkineko laguntzaileak