María Ernestina Larráinzar Córdoba

María Ernestina Larráinzar Córdoba (Erroma, Aita Santuen Lurraldea, 1854ko urriaren 23a – Mexiko Hiria, 1925eko urtarrilaren 16a) mexikar idazle eta irakaslea izan zen. Josefina ahizparekin batera, Kalbarioko Alaba Misiolarien Kongregazioa sortu zuen.

 Bizitza 
María Ernestina Larráinzar Córdoba Erromako Ruspoli jauregian jaio zen 1854ko urriaren 23an. Manuela Córdoba guatemalarraren eta Manuel Larráinzar diplomazialari mexikarraren alaba zen. Bi ahizpa (Enriqueta eta Josefina) eta bi neba zituen. 1866an, bere aita Errusiako, Suediako eta Danimarkako gorteetako ministro ahalguztidun izendatu zuen Mexikoko Maximiliano I.a enperadoreak, eta beraz, María Ernestinak 12 edo 13 urte zituela, bere gurasoekin eta ahizpekin San Petersburgora joan zen. Mexikoko Bigarren Inperioa erori ondoren, familia Guatemalara joan zen bidaian.

Benito Juárez 1872an hil ondoren, Larráinzarrek eta bere familiak Mexikora itzuli ahal izan zuten. Bere ahizpa Josefinarekin elkarlanean, eleberriak eta bidaia-liburuak idatzi zituen, eta 1885eko urtarrilaren 19an Kalbarioko Alaba Misiolarien Kongregazioa sortu zuten, Kubara, Espainiara, Italiara, Rhodesiara eta Jerusalemera hedatu zena.

1925eko urtarrilaren 16an hil zen Mexiko Hirian.

 Omenaldiak 
Mexiko Hiriko Colonia Del Valle auzoko kale batek Ernestina Larráinzarren izena darama. Cuauhtémoc udalerriko ikastetxe pribatu bati ere haren omenezko izena jarri zioten.

 Lanak 
Bere literatura lanak Josefina Larráinzar ahizparekin batera idatzi zituen:

 Horas serias en la vida. Reflexiones escritas en 1879 (1879)
 Misterios del corazón (1881)
 Viaje a varias partes de Europa (1882)
 ¡Sonrisas y lágrimas! (1883)

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

Kategoria:Erromatarrak
Kategoria:Mexikoko idazleak
Kategoria:Gaztelaniazko idazleak
Kategoria:XIX. mendeko emakume idazleak
Kategoria:Mexikoko irakasleak
Kategoria:Emakume irakasleak
Kategoria:Mexikoko katolikoak
Kategoria:Mexiko Hirian hildakoak