Ângela Diniz

Ângela Maria Fernandes Diniz (Belo Horizonte, Brasil, 1944 - Buzios, 1976ko abenduaren 30a) 1970eko hamarkadako Brasilgo jet-set bateko emakumea izan zen, Praia dos Ossos, Buziosko (Rio de Janeiroko estatua) bere etxean erail zuen hiru hilabete lehenagotik berarekin bizi zen Raul Fernandes do Amaral Street-ek.

Hedabideek luze eta zabal zabaldutako epaiketak emakumearen moralitate sexualean jarri zuen fokua, eta eskandalu batean amaitu zen, hiltzailea bi urtera kondenatu eta berehala aske utzi zutenean, defentsaren argudioa: "maitasunagatik hil zuela" izan zen. Epailearen erabakiak protesta mugimendu feminista zabala eragin zuen, "maite duenak ez du hiltzen" lelopean, eta epaiketa berri bat egitera behartu zuen: hamabost urteko espetxe zigorra ezarri zioten hiltzaileari bigarren epaiketan. Gertaera mugarritzat jotzen dute Brasilgo feminismoaren historian.

 Hilketa 
1976ko abenduaren 30eko arratsaldean, Buzios bainuetxeko Playa de los Osos izeneko hondartzan, Rio de Janeiroko iparraldean, Doca Street izenez ezaguna zen Raul Fernandes do Amaral Streetek (43 urte) bere bikotekidea zen Ângela Diniz hil zuen, bere jabetzako Beretta pistola bateko lau balaz.

Ângela Diniz Brasilgo jet-set-eko emakume ezaguna zen. Biak Buzioseko etxe batean oporretan zeudela, Ângelak, eztabaidan aritu ondoren, gizona etxetik bota egin zuen. Doca Street etxetik atera zen, bere autora igo eta, pixka batean ibili ondoren, etxera itzuli eta bere pistolarekin lau tiro eman zizkion bere lagunari buruan, eta emakumea berehala hil zen.

 Lehen epaiketa 
Doca Streetek krimena aitortu zuen eta 1979an Cabo Frioko (Rio de Janeiroko estatua) zazpi epailek osatutako auzitegi batek epaitu zuen. Bere abokatua Evandro Lins e Silva izeneko kriminalista ospetsua izan zen. Epaiketa Red Globok estali zuen eta bertan defentsak epaileak konbentzitu nahi izan zituen hilketa arrazoi emozionalengatik arindua kontsideratu behar zela, Doca Streetek "bere ohorearen defentsan" jokatu zuela eta "maitasunagatik hil" zuela argudiatuz.

Epaiketan zehar luze eta zabal aztertu zen Ângela Dinizen bizitza sexuala, bere moraltasuna zalantzan jarriz, beti onarturiko lesbianismo, sadomasokismo eta ménage à trois esperientziak azaleratuz.

Azkenean, auzitegiak bi urteko espetxe zigorra ezarri zion Doca Street-i 1979ko urriaren 18an..

 Mugimendu feminista 
Ângela Dinizen hiltzailearen aldeko epai eskandalagarriak feminizidioen aurkako protesta-mugimendu feministetako lehena eragin zuen kaleetan, "maite duenak ez du hiltzen" lelopean. Lema hori Doca Streeten defentsak "maitasunez hil" zuela zioen argudioari erantzunez egin zen. Mugimendu feministaren presioak beste epaiketa bat egitera eraman zuen.Angela Dinizen hilketa telesail bateko lehena izango zen ozta-ozta, eta feministak kalera eraman zituen "Maite duenak ez du hiltzen" esloganarekin protesta egiteko. Azkenean, telebistako minisail baten titulua izan zen, eta herrialdeko iritzi publikoa mobilizatu zuen problematika bat erakutsi zuen. Angela Dinizen erailketaren epaiketa, hedabideen babes handia jaso zuen lehena, mugarri izan zen Brasilgo feminismoaren historian, eta, bereziki, haren borrokaren bandera nagusietako bat izango zena: emakumearen aurkako indarkeria.                                                                     

Miriam Pillar Grossi
 Epaiketa berria 
1981ean Doca Street berriro epaitu zuten eta 15 urteko espetxe zigorra ezarri zioten. Ekintzaile feministek bertatik bertara jarraitu zuten epaiketa, eta bijilia antolatu eta hiltzailearentzako kondena eta espetxea eskatu zituzten, epaia jakitean txalo zaparrada artean lehertuz. Lehen epaiketan, berriz, kutsu matxistako estaldura mediatikoa nagusitu zen, biktimaren bizitza sexualean oinarritua; jada bigarren epaiketan, mugimendu feministaren presioak hilketan bertan oinarritutako zentzuaren enkoadraketa ezarri zuen, eta hori justifikatzeko argudio emozionalaren baliogabetasuna.Krimena gertatu zenean (1977ko urtarrilean) transmititutako edukiek (komunikabideenak) kokapen bat eragin zuten, Ângela Dinizen iragana eta haren eskandaluak berreskuratzea pribilegiatu zuena. Testuinguru horrek, oro har, Ângela balio-urratzaile gisa "ikusteko" deia egiten zien irakurleei, bere portaera "desbideratua" lehenesten zuelako, Docaren ekintza kriminalaren kaltetan. Zentzu horretan, hitz egiten den leku matxista batetik eraginda, gizonen ohorea babesteko balio maximo gisa sortzen da.
Bigarren une batean, 1981eko azaroan, Docaren kondenaren ondoriozko epaiketaren garaian, hedabideek beste esparru batetik eragin zuten. Bigarrenean, kokapenak mugimendu feministen aktibismoa pribilegiatu zuen, epaimahaiaren erabakian eragina izango zutenak. Ângelaren aldeko kokapena izan zen, borrokalariagoa, alderdi moraletan gutxiago bideratua eta alderdi politikoetan gehiago. Haserrea nagusitu zen emakumearen aurkako indarkeriaren aurrean. 
Cecilia Lana

2006an, Streetek Mea Culpa liburua argitaratu zuen, hilketaren bere bertsio emozionalaz.

Ângelaren bizitza Roberto Fariasek zuzendutako film baten gaia izateko zen, eta Deborah Seccok hartuko zuen paper nagusia, baina filma ez zen egitera heldu.

 Ikus, gainera 

 Feminismoa
 Feminizidioa

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 









Kategoria:Belohorizontetarrak
Kategoria:Brasilgo historia
Kategoria:Feminizidioak
Kategoria:Eraildako emakumeak
Kategoria:1976ko hilketak
Kategoria:Brasilgo hilketak