Eszitalopram

Eszitaloprama konposatu organikoa da, C20H21FN2O formula duena. Konposatu organofluoratua eta nitriloa da. Zitalopramaren (S)- enantiomeroa da. Zitaloprama izatez nahaste errazemikoa da eta sendagai gisa baliatzen denean (S)- enantiomeroa da printzipio aktibo nagusia. 

Eszitaloprama serotoninaren birkaptazioaren inhibitzaile selektiboa eta ezaugarri hori medio botika gisa usatzen da depresio-nahasmendu larria, nahasmendu obsesibo konpultsiboa, izu-nahasmendua eta fobia soziala tratatzeko. Espainian eta Frantzian botika generiko gisa merkaturatzen da. Ahoz hartzen da pilula moduan. Sendagaietan eszitaloprama oxalato gisa merkaturatzen da.

Munduko Osasun Erakundearen funtsezko sendagaien zerrendan dago.

 Sintesia 
Eszitaloprama lortzeko zitaloprama sintetizatzean lortutako nahaste errazemikotik separatzen da.

 Albo-ondorioak 
Albo-ondorio arruntak hauek dira: goragalea, lo egiteko arazoak, disfuntzio sexuala, nekea eta izerdia. Albo-ondorio larrien artean, 25 urtetik beherakoek beren buruaz beste egiteko arrisku handiagoa, sindrome serotoninergikoa eta eta glaukoma daude.

 Kontraindikazioak 
Eszitaloprama ez dute hartu behar berriki monoamino oxidasaren inhibitzaileak hartu dituztenak. Kezka dago ea ez ote dion kalerik egiten emakume haurdunen fetu.

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

Kategoria:Antidepresiboak