Manuel de la Cámara y Livermore

Manuel De la Cámara y Livermore/Livermoore Espainiako Itsas Armadako almirantea izan zen. 1898ko maiatzean Estatu Batuetako kostaldeko hiriak bonbardatu behar zituen eskuadra baten agintea hartzeagatik ezagunagoa zen guduetan erakutsi zuen ausardia. Kuban blokeatuta eta Filipinetan debelatuta zeuden itsas indarren gaineko presioa arintzea zen asmoa.

 Biografia 
1836ko maiatzaren 7an jaio zen Malagan, Espainian. José De la Cámara de Tejada eta Cámara de Tejada merkatariaren (Solar de Tejadako zatitzaile jauna) eta Dolores Еmore Salasen semea. Bost anai-arreba eta 6 arreba zituen, eta horietako bat (Matilde De la Cámara Livermore) Miñoren hondoratzean ito zen.

1878ko abuztuaren 1ean ezkondu zen Emma Díaz Gayenekin Santa María del Sagrario elizan, Malagan. Hiru seme eta alaba bat izan zituen.

Bere anaia Ricardo de la Cámara Livermore hispano-hegoamerikar gerran (1865-1866) parte hartu zuen Alferez de Navío bezala, Manuelekin (garai hartan Itsasontziko Tenientea zena) batera. Gerra horren ondorioz, Ricardok trauma psikologikoa (gerrako neurosia) garatu zuen, eta, azkenean, zahartzaroko dementzia bihurtu zen. Cortseko Osasun Mentalean sartuko zintuzkete.

 Karerra militarra 
Malagan egin zituen ikasketak, eta ondoren Itsas Akademian sartu zen.

 Mexiko aurkaren espedizioa (1862) 
Akademiatik Mexikora joateko irten zen 1862ko kanpainan, non Espainiak Frantzia eta Erresuma Batuarekin batera esku hartu zuen. Han egon zen Jurien de la Gravière Almirante frantses jaunaren Estatu Nagusian agregatu gisa .

 Hispano-hegoamerikar Gerra (1865-1866) 
Peru eta Txileren aurkako gerra egin zuen bi urteetan. Goleta Vencedora-ko ontzi-teniente gisa eta Villa de Madrid fragatako porrot-ofizial gisa.

 Kubako lehen gerra (1868-1878) 
Hamar Urteko Gerra hasi zen, Kubako lehen gerra ere deitua. Cámarak operazio-antzokira eramateko eskatu zuen, eta Gobernuak zenbait ontziren agintea eman zion. Horien artean Afrika korbeta eta Tornado lurrunontzia. Gogokoen duen helizezko goletako itsasontzi-tenientea denez, Virginius filibusteroaren gurpil-lurruna emango dio USS Despatch-i.

Ontzi-kapitaina zen 1890eko apirilaren 9an Castilla, Antonio de Ulloaz eta Don Juan de Austria-ez osatutako ontzi-dibisio bat eraman zuenean Filipinetara, eta ekainaren 17an iritsi zen Manilara. Banaketa horri Eskuadra Beltza deitu zioten, hura osatzen zuten itsasontziak beltzez margotuta baitzeuden, zuriz beharrean.

 Rifeko lehen gerra (1893-1894) 
Lan horien ondoren, Malagako Itsas Armadako komandante izendatu zuten, eta kargu horrekin atseden hartzea espero zuen hainbeste bidaiaren ondoren, baina ez, 1893an Margalloko gerra piztu zen Melillan, Rifeko lehen gerra bezala ere ezaguna. Horregatik, tropa asko bidali behar izan zituen, eta hainbeste soldadu garraiatzeko ontzirik ez zegoenez, Itsas Armadako ministroak soldaduen garraioa antolatzeko agindu zion. Cámarak trebetasun handia erakutsi zuen Espainiako hainbat portutan itsasontziak kontratatuz, eta hainbat zorion jaso zituen.

Handik gutxira, bi Itsas Batzordetako buru izan zen, bata Estatu Batuetara eta bestea Erresuma Batura. Bi aldiz jardun zuen Materialen Zuzendaritzan Itsas Armadako Ministerioan, eta Habanako Apustuzainaren Estatu Nagusiko buru ere izan zen.

 Espainia-Estatu Batuak Gerra (1898) 
alt=|thumb|Cámara almirantearen flota espainiarra, 1898an Suezko kanalean ainguratua, besteak beste Pelayo korazatuak edo Karlos V.a gurutzontziak osatua eta azkenean gerran parte hartu ez zuena. 
Estatu Batuekin gerra deklaratu zenean, Cámarak jadanik kontraalmirante gisa erabiltzen zuen. Espainiako Itsas Armadak Cádizen biltzeko agindu zien bere flotako unitate nagusiei, Cámararen agindupean 2. eskuadroia osatzeko. Espainiako gerraontzirik boteretsuenetako bi, Pelayo korazatua eta Karlos V.a gurutzontzi korazatu berria, ez zeuden erabilgarri gerra hasi zenean, lehena Frantziako ontziola batean berreraikitzen ari ziren eta azkena oraindik ez zuten eraikitzaileek entregatu. Hala ere, biak zerbitzuan jarri zituzten eta Cámarako eskuadroiari esleitu zizkioten. Eskuadroi horri agindu zitzaion misio bat, beste norabiderik ezean, Espainiako kostaldea Estatu Batuetako Itsas Armadaren erasoaldietatik babestea zen.

1898ko apirilaren 23an Madrilen Espainiako itsas ofizial gorenek egindako bilera batean, Cámarak, gehiengoak bezala, Pascual Cervera y Topete almiranteordearen eskuadroia Karibera bidaltzea bozkatu zuen. Cerveraren eskuadroia Kubara iritsi zen, non Ipar Atlantikoko Eskuadroiak eta Estatu Batuetako Itsas Armadaren Eskuadroi Hegalariak blokeatu zuten Santiago de Cubako portuan 1898ko maiatzaren 27tik aurrera. Bitartean, Estatu Batuetako Armadaren Asiako Eskuadroiak, George Dewey komodoroaren pean, Filipinetako Eskuadroi Espainiarra suntsitu zuen Patricio Montojo y Pasaron kontraalmirantearen azpian, Manilako badiako guduan, 1898ko maiatzaren 1ean.

Cámarako eskuadroia ez zegoen aktibo Cádizen, eta Itsas Armadako Ministerioak Karibeko eta Filipinetako egoera zuzentzeko aukerak aztertzen zituen. 1898ko maiatzaren amaieran, Ramón Auñón y Villalón Espainiako Itsas Infanteriako ministroak estrategia bat diseinatu zuen Cámarak Ozeano Atlantikoa zeharka zezan, ekialdeko kostaldean zehar hiri amerikarrak bonbardatzeko, ahal izanez gero Charleston, Hego Carolina. Espedizioa hiru dibisiok osatuko lukete:

 1. Cámarak bera agindupeko dibisioa: Karlos V.a gurutzontzi korazatua eta Meteoro, Patriota, Rápido eta El aviso Giralda gurutzontzi laguntzaileak.
 2. José Ferrándiz y Niño itsas kapitainaren agindupeko dibisioa, Pelayo eta Vitoria korazatuek eta Osado, Audaz eta Proserpina destruktoreek osatua.
 3. José de Barrasa y Fernández de Castro itsas kapitainaren agindupeko dibisioa. Hiru gurutze-ontzi laguntzailez osatuta dago: Buenos Aires, Antonio López eta Alfonso XII.a.

alt=|thumb|Pelayo korazatua 1889an
Cámara almirantearen flota espainiarra, 1898an Suezko kanalean ainguratua, besteak beste Pelayo korazatuak edo Karlos V.a gurutzontziak osatua eta azkenean gerran parte hartu ez zuena.

alt=|thumb|Karlos V.a Suezko kanalean 1889an
Destruktore hauek Furor klasekoak ziren, azkarrak eta ondo artillatuak. Flotako boteretsuena Pelayo korazatua zen, agintari militar etsaien kezkarako arrazoi nagusia. Pelayo-ak eta Karlos V.ak, beren kabuz, Deweyk Filipinetan borrokatzen zuen eskuadra guztia suzko eta tonajezko potentzian gainditzen zuten. Ipar Amerikako Gobernuak Ekialdeko Kostako hiriak argitzeari uzteko agindu zuen, raid hispaniar beldurgarria zailtzeko. Izuak hartu zuen Ekialdeko Kosta.

1898ko ekainaren 15ean, Cámarak, azkenean, bere aginduak jaso zituen: Estatu Batuetako Ekialdeko Kostaldea erasotzeko planak bertan behera geratu ziren, eta, horren ordez, berehala abiatu behar zuen Filipinetara, Filipinak indartzeko eta Deweyren eskuadroia suntsitzeko Espainiako armadako 4000 soldadu zeramatzan konboi bat eskoltatzeko. Lehen aipatutako hiru dibisioek osatutako eskuairari bi ikazkin gehitu behar zitzaizkion: Covadonga eta Colon. Misio berrirako portu neutraletan gelditu beharko litzateke, Frantzian eta Italian ez legoke arazorik, baina bai Suezen. Cámara 1898ko ekainaren 16an agurtu zen Cadizetik, eta 26an Port Saidera iritsi zen, Egiptora (Suezko kanalerako sarbidea), garai hartan Erresuma Batuaren kontrolpean zegoena. Aurretik, Estatu Batuetako inteligentzia zerbitzuek Cámararen bide-orriaren berri zuten, eta, horregatik, Ethelbert Watts Estatu Batuetako Kairoko kontsulordeari jakinarazi zioten. Honek Suezen erosia zuen ikatz guztia. Cámararako gauzak are gehiago zailtzeko, gobernu britainiarrak, Egipto kontrolatzen zuenak, ekainaren 29an jakinarazi zion bere eskuadroiak ez zuela baimenik Egiptoko uretan ikatza egiteko, argudiatuz ikatz nahikoa zuela Espainiara itzultzeko eta Egipton hasitako edozein jarduerak neutraltasun egiptoar eta britainiarra urratuko zuela, eta 24 orduren buruan itzuli beharko zuela itsasora.

Behin eta berriz errepikatu eta negoziatu ondoren, Cámarak azkenean Suezko kanala zeharkatzea lortu zuen 1898ko uztailaren 5ean eta 6an. Une horretan, Cervera almirantearen eskuadroia Santiago de Cubako batailan suntsitua izan zen uztailaren 3an, Kariben zeuden Estatu Batuetako Armadako indar astunak askatuz. Espainiako kostaldearen segurtasunaren beldur, Espainiako Itsas Armadak Ministerioak Cámarako eskuadroia erretiratu zuen, ordurako 1898ko uztailaren 7an Itsaso Gorrira iritsi zena.

1898ko uztailaren 11n itzulerako bidaiari ekin zion Cámarak Espainiarantz, uztailaren 23an Cartagenara iritsi zen eta gero Cadizera itzuli zen. 2. Eskuadroia 1898ko uztailaren 25ean desegin zen.

 Eragozpen britainiarrak 
Espainiako Gobernuak, azken finean, geratzen zitzaion itsas muskulura jo nahi bazuen ere, ezin izan zuen inoiz gainditu nazioarteko isolamendua. Britainia Handiaren presio eta trabek, gatazka Atlantikora hedatzea nahi ez zuenak, Estatu Batuetako Ekialdeko Kostalderako erasoaldia bideraezin bihurtu zuten. Horrela, Espainiako armek etsaien lurraldera begiratzeko aukera izan baino lehen, Gobernuak Filipinetako egoera kezkagarriaren berri jaso zuen, eta flota Asiako artxipelagora bideratzeko agindu zion Cámarari. Horrela, Britainia Handiko trabak Port Saiden agertu ziren berriro, lehen esan bezala.

Pelayo-ak, Estatu Batuetako agintariek begirune handia zioten ontzi izugarri hark, egin zezakeen edozein zerbitzu eten egin zen. Pablo de Azcárate historialariak La guerra del 98 liburuan kontatzen du Deweyri «kezka handia» eragiten ziola «Pelayo bezalako ontzi bat Filipinetako agertokira iristeak, bere agindupean zituen guztiak baino handiagoa». Espainiako bakardade diplomatikoak operazio-antzerkira garaiz iristea eragotzi zuen. Espainiaren azken itxaropena zena desegin egin zen, eusten zioten armek borrokarako aukera izan baino lehen.

 Erretiroa, heriotza eta ohoreak 
Bere aparteko gaitasunen ondorioz, Itsas Armadako ministerioa hartu zuen ondoren, bere karrerako postu gorenetara iritsiz, Almiranteordearen enplegua barne. Hainbat kondekorazio lortu zituen bere lanarengatik:
 20px Karlos III .aren Ordenako Gurutze Handiko Zalduna, 1901etik
 20px  San Hermenegildo ordenako zalduna 1902tik eta ordena horretako Gurutze Handia 1911tik
 20px  Itsas Merezimenduaren Ordenako Gurutze Handiko Zalduna bereizgarri zuriarekin, 1903tik
 20px  Berorren Maiestate Alfonso XIII .a erregearen Etxe Militarraren ohorezko laguntzailea

1912ko urtarrilaren 10ean Armadaren izenak aldatu ziren, lehen mailako Itsasontzi Kapitaina Kontra-almirante izatera pasa zen, Kontra-almirantea Almiranteorde izatera, Almiranteordea Almirante izatera, eta hau Armadako Kapitain Jeneral izatera. Ordurako Almiranteordea zen Ganbera, eta Almirante bihurtu zen.

Malagan bizi zen erretiratuta hil zenean, 1920ko urtarrilaren 4an. San Migel Hilerrian dago lurperatuta.

 Kanpo estekak 

Kategoria:Malagarrak
Kategoria:Espainiako Itsas Armadako almiranteak
Kategoria:Malagan hildakoak