Muriel Wheldale Onslow

Muriel Wheldale Onslow (Birmingham, Ingalaterra, 1880ko martxoaren 31 - 1932ko maiatzaren 19a) britainiar biokimikaria izan zen. Antirrhinum lore arruntaren kolorearen herentzia aztertu zuen eta antozianinak bezalako landareetan pigmentu biokimikoaren molekulak aztertzen lagundu zuen.

 Bizitza 
John Wheldale abokatuaren alaba bakarra zian zen. Birminghameko King Edward VI Bigarren Hezkuntzako eskolara joan zen eta gero Cambridgeko Newnham Collegen matrikulatu zen 1900ean. Cambridgen botanikan espezializatu zen. Ez zuen Cambridge titulurik jaso, Natural Science Triposetako bi zatietan honoris causa titulua eskuratu zuen arren, Cambridgek 1948 arte ez zielako emakumeei titulurik eman.

 Lan ibilbidea 
1903an, William Batesonen genetika taldean sartu zen Cambridgen. Bertan hasi zuen bere ikerketa, faktoreen elkarrekintzan eta Antirrhinum (snapdragons) petaloaren kolorearen herentzian zentratuz. William Bateson biologoa izan zen herentziaren azterketa deskribatzeko termino genetikoa erabili zuen lehen pertsona, eta Gregor Mendel-en ideien bultzatzaile nagusia izan zen, 1900ean berraurkitu ondoren. Batesonek eta Onslowk, batez ere Newnham Collegeko graduatuen ikerketa-talde integratu batekin batera, ugalketa-esperimentu batzuk egin zituzten zenbait landare- eta animalia-espezietan 1903 eta 1910 artean.

1906an, Wheldalek datu nahikoak zituen Snapdragonen herentziari buruzko faktore-analisi oinarrizko bat formulatzeko. Irakasle laguntzaile bihurtu zen bere unibertsitatean 1906tik 1908ra. 1907an, Wheldale-k, Bateson-en laguntzaz, paralelomorfoak ez ziren zenbait faktore-pareren arteko harreman nagusiaren fenomenoa epistasi gisa identifikatu eta izendatu zuen. Wheldale-k loreen kolorazioan genetikari buruz egindako azterketak, azkenean, aitorpen gehiago lortu zuen, 1907an snapdragonen kolorearen herentziaren faktore-analisi oso bat argitaratuz eta 1909tik 1910era bitartean argitaratu zituen ondorengo lau artikuluekin. Lan horri amaiera emateko, 1916an bere lehen liburua argitaratu zuen: “Los pigmentos de antocianina de las plantas” (“Landareen antozianina pigmentuak”) .

Wheldalek beka bat lortu zuen John Innes Baratzezaintza Erakundean 1911tik 1914ra arte, eta, han, laborategiko lanaz gain, Erakundeko artista botaniko nagusitzat hartu zuten. Denbora horretan, 1913an, Biochemical Club-erako (geroago Biochemical Society bezala ere ezaguna) aukeratutako lehenengo hiru emakumeetako bat izan zen, 1911n klubak emakumeak hasieran baztertu ondoren.

Frederick Gowland Hopkinsen biokimikako laborategira sartu zen 1914an, eta han petaloaren kolorearen alderdi biokimikoak aztertu zituen, Batesonekin egindako lanean haren genetikak argitu baitzituen. Genetika eta biokimika konbinatzean, lehen genetista biokimikoetako bat bihurtu zen, eta Edward Tatum eta George Beadle bezalako ikertzaileen ondorengo arrakastetarako bidea erraztu zuen.

1919an Victor Alexander Herbert Huiarekin ezkondu zen, Onslowko IV. kondearen bigarren semearekin. Genetika kimikoaren arloan sartu zen, eta bere lanak estuki lotuta zeuden. Victor Onslow paraplegikoa zen eta 1922an hil zen. Bere memorietan, kemen eta bizitasun mental sinestezineko gizona zela idatzi zuen, garai zailetan biokimikan karrera bat lortzeko lan egiteko aukera eman ziona.  

1926an Cambridgen irakasle gisa izendatutako lehen emakumeetako bat izan zen, biokimika saileko landare biokimikako irakasle gisa. Bere jarraitzaileen artean Rose Scott-Moncrieff zegoen, 1930ean Primulinen lehen forma kristalinoa identifikatu zuena. Hori izan zen identifikatu zen antozianina kristalinozko lehen pigmentua. Onslow eta Scott-Moncrieff biokimikaren sortzailetzat jo izan dira, nahiz eta Scott-Moncrieff gehiago aitortu. 

Bidaiatzeko zaletasuna zuen, eta Balkanetan eta Ekialdeko Europako beste leku batzuetan jarri zuen arreta bereziki. Muriel Onslow 1932ko maiatzaren 19an hil zen.

 Lanak 

 The Anthocyanin Pigments of Plants, 1916, 1925ean berrikusia
 Practical Plant Biochemistry, 1920
 Principles of Plant Biochemistry, 1. alea, 1931

 Aintzatespenak 

 2010ean, Royal Institution of Great Britainek lan bat antolatu zuen, Blooming Snapdragons izenekoa, XX. mende hasierako lau biokimikariri buruzkoa, eta horietako bat Muriel Onslow izan zen.

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

 Muriel Wheldale Onslow Internet Archive-ren works by or about.
 Blooming Snapdragons. The Royal Institution of Great Britain. 2010eko uztailaren 14a
 Creese, Mary R.S. (2004). "Onslow, Muriel Wheldale (1880-1932)". Oxford Dictionary of National Biography. doi:10.1093 / ref:odnb/46433
 Gould, Kevin S. (2010-07-26). "Chapter 7 Muriel Wheldale Onslow and the Rediscovery of Anthocyanin Function in Plants". Recent Advances in Polyphenol Research or., 206.  : 41-4051-9399-3.
 McDonald, IG (1932). "Obituary Notice: Muriel Wheldale Onslow. 1880—1932". Biochemical Journal. 26 (4): 915–916.  PMC 1260991. PMID 16744946
 Rayner-Canham, Marelene; Rayner-Canham, Geoffrey (2002). "Muriel Wheldale Onslow (1880–1932): pioneer plant biochemist" (PDF). The Biochemist.
 3. Richmond, Marsha L. (2007). "Muriel Wheldale Onslow and Early Biochemical Genetics". Journal of the History of Biology. 40 (3): 389–426. doi:10.1007/s10739-007-9134-8. PMID 18380053

Kategoria:Birminghamdarrak
Kategoria:Erresuma Batuko biokimikariak
Kategoria:Emakume biokimikariak