Behi-larruzko liburu

Behi-larruzko liburua esaten zaio Erdi Aroan behi edo zekor larru onduaren gainean idatzitako kodex edo agiritegiari, hau da, larrutxa, larrukia edo pergaminoa erabiliz folioetan idatzitako testu luzeari. Behi-larruzko liburuek edo kodexek eskuz idatzitako pergaminozko folioak bilduta erakusten dituzte, eta horretarako, Erdi Aroan folioak josi, azal gogorrak ezarri eta liburu bezala ondo gordeta mendeetan mantendu egin dira. Auzoko hizkuntza erromantzeetan edo latin berantiarrean  Becerro eta Tumbo hitzak erabili izan dira. (Ikus: Kartulario)

Agiri horiek, Erdi Aroan, eskuz idazten ziren, ia beti monasterioetako Scriptoriumetan, eta eskuz kopiatzen ziren, kopiatzen zirenean. Kodexetako "orri" bakoitzari folio izena ematen ohi zaio, eta gaur egungo edizio kritikoetan, ia beti, folio bakoitzari zenbaki bana ezartzen zaio. 

Monasterioetan oso kontuz ibili behar zuten kodex hauek gordetzerakoan, suteetatik, uholdeetatik, lapurretatik, pipi edo sagu eta arratoiengandik babesteko. Kodex bakoitzaren atzean ordu askotako lana egoten zen eta oso horrelako agiritegiak oso preziatuak izan dira betidanik.

 Erreferentziak 

 Ikus, gainera 
 Eskuizkribu
 Kartulario.
 Kodex.
 Pergamino.

 Kanpo estekak 


Kategoria:Eskuizkribuak
Kategoria:Iturriak (informazioa)
Kategoria:Agiri historikoak
Kategoria:Erdi Aroko agiriak