Dagmawi Yimer

Dagmawi Yimer (1977ko abenduaren 6a, Addis Abeba, Etiopia) zinema-zuzendari eta dokumentalista da, 2006az geroztik Italian bizi dena. Migrazioaren esperientzia, giza eskubideen urraketak eta oroimen kolektiboaren transmisioa dira bere lanaren ardatz nagusiak. Afrika eta Europa arteko ibilbide pertsonala eta politikoa oinarri hartuta, ikus-entzunezkoen bidez testigantza soziala ematen du.

 Haurtzaroa eta ihesa 
Dagmawi Yimer Addis Abebako Kirkos auzoan jaio eta hazi zen. Gaztetan zuzenbidea ikasten ari zen Addis Abebako Unibertsitatean. 2005eko hauteskunde osteko protestak bortizki zapaldu zituztenean, egoera politikoaren ondorioz herrialdea uztea erabaki zuen. Ipar Afrikako hainbat herrialde zeharkatu zituen oinez eta ezkutuan, Sudan eta Libia barne. Azkenik, Mediterraneoa zeharkatu eta 2006ko uztailean Lampedusan lehorreratu zen, itsas bidaia arriskutsuan bizia arriskuan jarriz.

 Italiako esperientzia eta zinema 
Italia iritsi ondoren, asilo humanitarioa lortu zuen eta Erroman finkatu zen. Han, 2007an, Asinitas elkarteak eta Zalab film ekoiztetxeak antolatutako ikus-entzunezko tailer batean parte hartu zuen. Esperientzia horrek bidea ireki zion zinemaren mundura, bere lehen lan kolektiboa izan zen Il deserto e il mare dokumentalarekin. Lan horrek migratzaileek Saharaz hegoaldeko Afrikatik Europarako bidean bizi dituzten egoera latzak erakusten zituen.

 Lan nabarmenenak 

 Come un uomo sulla terra (2008) 
Andrea Segre eta Riccardo Biadene zuzendariekin batera egindako dokumental hau Dagmawik idatzia da. Libian migratzaileek jasaten dituzten tratu txarrak eta Europar Batasunaren isiltasuna salatzen ditu. Dokumentala oso harrera ona izan zuen eta David di Donatello sarirako izendatua izan zen 2009an.

 C.A.R.A. Italia (2009) 
Lan honek Italiako harrera-zentroen funtzionamendua eta bertan bizi diren pertsonen egoera aztertzen ditu, sistema burokratikoaren zailtasunak agerian utziz.

 Soltanto il mare (2011) 
Dokumental poetiko honetan Lampedusako biztanleen eta migratzaileen arteko bizikidetza kontatzen da, haien ahotsak eta istorioak gailenduz.

 Va’ pensiero (2013) 
Lan honetan arrazakeria jasan duten bi lagunen istorioa aurkezten du, Italian izandako bi eraso arrazistatan oinarrituta. Dokumentalak arrazismo estrukturala eta gizartearen isiltasuna salatzen ditu.

 Asmat – Nomi (2015) 
Dokumentalak Lampedusako naufragio batean hildako migratzaileen izenak eta identitateak bilatzen ditu, heriotza anonimoaren aurka borrokatzeko. Oroimen kolektiboaren aldeko aldarria da.

 Migratzaileen memoria eta aktibismoa 
Yimerrek Archivio delle Memorie Migranti (Migratzaileen Oroimenaren Artxiboa) sortu zuen, migratzaile afrikarren eta Europan bizi diren beste komunitateen ahotsak jasotzeko helburuz. Artxibo honek ikus-entzunezko material ugari bildu eta zabaldu du, migratzaileek beren istorioak kontatzeko aukera izan dezaten.

Bere lanek ikuspegi kritiko bat ematen dute Europaren migrazio politiken inguruan, eta ikus-entzunezko formatuak baliatzen ditu memoriaren, oroimenaren eta giza eskubideen alde egiteko. Zuzendari gisa ez ezik, kultur hezitzaile eta hizlari moduan ere jardun du, hainbat ekitaldi eta tailerretan parte hartuz.

 Estiloa eta gaiak 
Dagmawi Yimerren zinemak testigantza pertsonala eta dokumentu soziala uztartzen ditu. Kameraren bidez ahotsa ematen die besteen ahotsa ukatu zaien migratzaileei, eta ikusleari esperientzia intimo eta politiko bat helarazten dio. Bere estiloa sobrietatean eta errealismoan oinarritzen da, poetikotasuna eta errespetua galdu gabe.

 Eragina eta oihartzuna 
Yimerren lanak nazioarteko jaialdietan aurkeztu dira eta hainbat sari jaso dituzte. Zuzendari gisa, Afrikatik Europarako migrazioaren inguruko diskurtso humanista eta kritiko baten ordezkari bihurtu da. Bere dokumentalek ikusleak gogoetatzera bultzatzen dituzte, eta elkartasunean, memorian eta borroka zibikoan oinarritutako ikuspegi bat eskaintzen dute.

Kategoria:Etiopiako zinema
Kategoria:Etiopiako aktibistak