Mehmed Talat Pasharen bigarren gobernua

Mehmed Talat Pasha Otomandar Inperioko lider garrantzitsuenetako bat izan zen Lehen Mundu Gerran, batez ere 1917tik 1918ra Bisir Handia (lehen ministroa) rolean. 1918ko uztaila eta urria bitartean gobernatu zuen, eta erabakigarria izan zen Otomandar Inperioak gerran izandako porrotaren testuinguruan.

Testuingurua eta egoera politikoa 1918an: 1918an, Otomandar Inperioaren egoera militarra desesperatua bihurtu zen. Otomandar armada porrotak jasaten ari zen hainbat frontetan, eta potentzia aliatuek, bereziki Erresuma Batuak eta Frantziak, aurrera egin zuten arrakastaz. Gainera, Otomandar Inperioaren erorketak berehalakoa zirudien, porroten eta barne- eta kanpo-presioen ondorioz.

 Talaat Pasharen gobernua aldi horretan: 

 Porrot militarra eta norabide aldaketa: 1918ko erdialdean, Otomandar Inperioa ia erabateko kolapsoan zegoen. Fronte palestinarreko erasoaldiak, non indar otomandarrak britainiarrek garaitu zituzten, eta Damaskoren erorketak, funtsezko lurraldeen gaineko kontrolaren galera sinbolizatu zuten. 1918ko abuztuan, Otomandar Inperioak kolpe erabakigarria jasan zuen Megiddoko guduan, eta, ondorioz, erretiratze orokorra gertatu zen.

 Barne ezegonkortasuna: Talaat, gerraren kudeaketan figura nagusia izan zena, babesa galtzen ari zen, bai gobernuaren barruan, bai herritarren artean. Nahigabe giroa nabarmena zen, gerrak Inperioaren ekonomia suntsitu baitzuen, eta herritarren sufrimendua oso handia zen elikagai eskasiagatik eta inflazioagatik.

 Bake negoziazioak: Porrot militarraren aurrean, Talaat Pasha eta bere gobernua irtenbide diplomatiko baten bila hasi ziren. Hala ere, potentzia aliatuekin modu eraginkorrean negoziatzeko zuen gaitasuna mugatua zen, eta planteatzen ari ziren errendizio baldintzak gero eta gogorragoak ziren Otomandar Inperioarentzat.

 Talaateko gobernuaren amaiera: 1918ko urriaren hasieran, Otomandar Inperioak amore ematea onartu zuen, 1918ko urriaren 30ean Mudrosen armistizioa sinatu ondoren, Otomandar Inperioaren eta potentzia aliatuen arteko liskarrak amaitzen zituen akordio bat. Talat Pasha, gerran zehar otomandar gobernuaren figura boteretsuenetako bat izan zena, ez zen luzaro iraun armistizio hau sinatu ondoren. Gerraren arduradun nagusietako bat izan zen, eta armeniarren genozidioan parte hartu izanak (bere agintaldian gertatu zena) oso figura eztabaidagarria bihurtu zuen.

 Erorketa eta erbestea: Armistizioa sinatu ondoren, Talat kide zuen turkiar gazteen gobernua berehala erori zen. 1918ko azaroan, Talatek Alemaniara ihes egin zuen, barne-presiotik eta gerran zehar egindako ankerkeriekin lotutako kritiketatik ihes egiteko. Garai hartan bere gobernua, beraz, etsipenak eta ezegonkortasunak markatu zuten, Otomandar Inperioaren berehalako xedearekin.

 Kabinetea 
+Ministroen Kontseilua, 1918ko uztailaren 4a – urriaren 14aFuntzioaMargolanaIzena eta abizenakDenboraBisir Handia116x116pxMehmed Talat Pasha1918ko uztailaren 4a – urriaren 14aBarne Arazoetako ministroa1918ko uztailaren 4a – uztailaren 29a1918ko urriareen 1a – urriaren 14a80pxIsmail Canbulat1918ko uztailaren 29a – urriaren 1aKanpo Arazoetako ministroa109x109pxAhmet Nesimi Bey1918ko uztailaren 4a – urriaren 14aGerra ministroa114x114pxEnver PashaEstatu Nagusiko buruaItsas Armada ministroa120x120pxAhmed Cemal PashaOgasun ministroa123x123pxMehmed Cavid BeyMerkataritza eta Nekazaritza ministroa104x104pxMustafa Şeref ÖzkanEvkaf-eko ministroa115x115pxMusa KazımShaykh al-IslāmKomunitate Musulman Islamikoko buruaPosta eta Telegrafo ministroaHaşim SanverIrakaskuntza Publikoko ministroa106x106pxAhmed Shukri BeyHezkuntza ministroa1918ko uztailaren 4a – uztailaren 20a80pxDoktor Nazim1918ko uztailaren 20a – urriaren 14aJustizia ministroa80pxMustafa Şeref Bey1918ko urriaren 12a – urriaren 14a105x105pxHalil Bey Menteşe1918ko uztailaren 4a – urriaren 12aEstatu Kontseiluaren presidentea80pxMustafa Şeref Bey1918ko urriaren 12a – urriaren 14aHornikuntza ministroa80pxKara Kemal Bey1918ko abuztuaren 18a – urriaren 14a

 Ikus, gainera 

 Mehmed Talat Pasharen lehen gobernua