Ventura García-Sancho Ibarrondo

Ventura Garcia-Sancho Ibarrondo, Consuegrako I. kondea, aristokrata eta politikari hispaniar-mexikarra izan zen, Estatu Kontseiluko presidente, Estatu ministro, Sustapen ministro eta Madrilgo alkate izandakoa. Aguilar de Campooko markes titulua eman zioten, bere emaztearena (geroago Naiarako dukesa), Consuegrako Konderria eskubide propioz izan arren.

 Familia eta jatorriak 
Ventura Crisóforo Domingo Ignacio García-Sancho e Ibarrondo Mexiko Hirian jaio zen 1837ko apirilaren 20an, eta José Marcial García-Sancho y Sánchez-Leñero Tejadako Solar Ilustreko zaldunaren eta María de la Trinidad de Ibarrondo eta Maruriren semea izan zen. Biak Guadalajarakoak (Mexiko) ziren eta aberastasun handiko familia espainiaberritar ospetsuko kideak ziren.

Aitaren aldeko aitona José Ventura García-Sancho y Moreno de Tejada errioxarra izan zen, 1827an Valladolideko Errege Kantzelaritzaren aurka noblezia eta kaparetasuna exekutatzea lortu zuena, eta Tejadako Orube Ospetsuko diputatu ere izan zen, jatorriz errioxarra zen tapatia batekin ezkondu ondoren. Bere amaren aldeko aitona, Domingo de Ibarrondo y Urraza euskalduna, Guadalajaran ezkondu zen María Ignacia de Maruri y Berrueco tapatiarekin, José Simeón de Uría y Berrueco kalonje boteretsuaren arreba erdia, Maiestatearen Kontseiluko kidea, diputatua eta Cadizko Gorteetako lehendakariordea. Bien birraitona Francisco Javier Berrueco pueblatar izan zen, Guadalajarako Errege Auzitegiko prokuradorea eta XVIII. mendeko lehen etxalde tekileroetako baten jabea, Kanoien Etxearen jabe zen aristokrazia novohispanoaren antzinako familia batetik zetorrena.

Bere gaztaroan, Ventura eta bere familia Bordelera, Frantziara, joan ziren bizitzera, non hamarkada batzuk lehenago bere amaren aldeko aitona-amonak, Domingo de Ibarrondo y Urraza euskalduna eta Maria Ignacia de Maruri y Berrueco novohispananiar bizi izan ziren. Urte gutxira, Parisera joan zen industria-ingeniaritza ikastera, baina, 1846an ama hil zitzaionean, denboraldi luzeak eman zituen Espainian, aitaren aldeko aitona zuen José Ventura García-Sancho y Moreno de Tejada (Lumbrerasekoa) familiarekin batera.

Parisen ezagutu zuen Pilar de Zavala y Guzmán espainiarra, Aguilar de Campooko markesa, eta 1861ean ezkondu zen harekin. Espainiara joan zen behin betiko.

 Politika 
Parisen ingeniaritza industrialeko ikasketak egin ondoren, Batasun Liberalean sartu zen, eta 1863ko hauteskundeetan alderdi politiko horrekin parte hartu zuen, Murtziako Cartagena barrutian Gorteetan eserleku bat lortuz.

Seiurteko Iraultzailearen ondoren, Batasun Liberala utzi eta Alderdi Kontserbadorearekin bat egin zuen. Alderdi Kontserbadore horretan militatu zuen bere ibilbide politiko osorako.

1875ean, Kongresuko idazkaria izan zen, eta 1876an, Castrojerizko (Burgos) diputatu-eserleku bat lortu zuen, bi urtez zerbitzatu zuena, eta 1881ean, Madrilgoa, 1883ra arte.

1881ean, Soldaduskako Erredentzio eta Krokatze Funtsaren Gobernu eta Administrazio Kontseiluko bokal izendatu zuten, baita Espetxe Kontseiluko bokal ere, eta kargu horretan aritu zen 1885era arte.

1883an Herri Lanetako zuzendari nagusi izendatu zuten eta 1886an Monte de Piedad y Caja de Ahorros de Madrid-eko Administrazio Kontseiluko kide.

Ondoren, 1886an, Senatura joan zen Madril ordezkatuz 1891ra arte, eta aldi horretan Arantzel eta Balorazioen Batzordeko kide ere izan zen (1889).

1891tik 1905era bizi arteko senatari izan zen, eta 1891tik 1893ra bitartean errege-komisario, Consuegra eta Almeriako uholdeek eragindako beharrei erantzuteko.

1905etik 1914ra Zuzenbide Propioko senatari izan zen.

Senatuko presidenteordetza hartu zuen 1896ko eta 1899-1900eko legegintzaldietan.

Hainbat batzordetako kide eta presidente gisa egindako lan aktiboagatik nabarmendu zen, eta hizlari nekaezina izan zen.

1899an, Alderdi Kontserbadorearen garaipenarekin, Madrilgo alkate izendatu zuten, 1900eko apirilaren 18tik 1901eko martxoaren 6ra arte, 1900eko apirilaren 18tik urriaren 23ra Francisco Silvela buru izan zuen gobernuan Estatu ministro izendatu zuten arte.

Muturreko kontserbadurismoaren salaketengatik Silvelaren gobernuak uko egin arren, Garcia-Antsok kargu bera betetzen jarraituko zuen Marcelo Azcárraga buru zuen hurrengo gobernuan, 1901eko martxoaren 6ra arte.

1902an, Estatu Kontseiluko presidente izendatu zuten, eta 1904ra arte egon zen kargu horretan. Bertan, Estatu ministro izatera itzuli zen 1904ko abenduaren 16tik 1905eko urtarrilaren 27ra bitartean, Azcárraga gobernu berri baten garaian.

1905ean, Estatu Kontseiluko kide izan zen berriro.

1909an lortu zuen azken izendapena Isabel II .aren Kanaleko errege-komisario eta administrazio-kontseiluko presidente gisa.

 Ohoreak 
1906ko ekainaren 21ean Errege Bulegoak (1905eko urriaren 10eko Errege Dekretua) Alfontso XIII.a erregeak Consuegrako konde titulua eman zion, Consuegran (Toledo) eta Almerian egindako zerbitzuak gogoratuz, non 1891ko uholdeen kaltetuei laguntzeko errege-komisario izendatu zuten.

Consuegrako kondeak Maria Kristina Habsburgokoaren maiordomo nagusi eta zalditegi nagusi kargudun entzutetsuak lortu zituen, baita Cristina infantaren etxeko tutore eta buru eta Maria Teresa infantaren etxeko buru ere, ezkontza zela eta.

 Maltako Ordena Subiranoko zalduna.
 Isabel Katolikoaren Ordenako Gurutze Handia (1893).
 Karlos III .aren Ordenako gurutze handia.
 Karlos III .aren Ordenaren lepokoa (1908an jasoa).
 Ohorezko Legioaren Ordenako Gurutze Handia (Frantzia).
 Burdinazko Koroaren Ordena Inperialaren Gurutze Handia (Inperio Austro-Hungariarra).
 Kristoren Ordenako Gurutze Handia (Portugal).
 Leopoldoren Ordenako Gurutze Handia (Belgika).

 Ezkontza eta seme-alabak 
1861eko ekainaren 2an ezkondu zen, Madrilgo San Salbador eta San Nikolas elizan, Maria del Pilar de Zavala y Guzmán, Juan de Zavala y de la Puente hispano-peruarraren alaba, Sierra Bullonesen I. markesa (G.E.), Puente y Sotomayorren III. markesa, Torreblancako V. markesa, Villaseñorreko VI. kondea, eta María del Pilar de Guzmán de la Cerda, Oñateko XXVIII. kondesa (G.E).

1871n, Maria del Pilar bere osaba Isidro Zacarias de Guzmán y de la Cerdaren oinordekoa izan zen, Aguilar de Campooko XX. markesa gisa (Espainiako Handitasun Oroimenezkoarekin), eta titulu horregatik izango ziren ezagunagoak, 1913ra arte ez baitzen haren anaia Luis de Zavala y Guzmanen oinordeko izan, hala nola Naiarako XXVI. dukesa (G.E.), Sierra Bullonesko IV. markesa (G.E.), Paredes de Navako XIX. kondesa (G.E.), Oñateko XX. kondesa (G.E.), Torreblancako VI. markesa, Quintanako XVII. markesa, Guevarako IX. markesa.

Hauen gurasoak izan ziren:

 María del Pilar García-Sancho y Zavala (1864-1916),  Nájerako XXVII. dukesa (G.E.),  Aguilar de Campooren XXI. markesa (G.E.),  Sierra Bullonesen V. marquesa (G.E.),  Paredes de Navako XXI. kondesa (G.E.),  Oñateko XXI. Kondesa (G.E.),  Quintana del Marcoren XVIII. markesa,  Guevarako X. markesa, Treviñoren kondesa , Torreblancako VII. markesa ,  Castañedako XI. kondesa,  Consuegrako II. Kondesa. Leopoldo Travesedo eta Fernández-Casariegorekin ezkondu zen, Malukeko kondeen semea (oinordekotzarekin).

 María del Milagro Garcia-Sancho y Zavala (1874-1959), Montealegreko XV. Lehen ezkontzetan Antonio Morenés y García-Alessón ezkondu zen, I. markesa Ceballos-Carvajal (ondorengotzarekin) eta bigarrenean Francisco de Urruela y Lara.

 Heriotza 
1914ko otsailaren 22an hil zen Madrilen, 76 urte zituela.

 Kargu politikoak 
Aurrekoa
Romanonesko kondea97x97pxMadrilgo 70. alkatea
1899ko martxoaren 8a  – 1900eko apirilaren 16aOndorengoa
Manuel AllendesalazarAurrekoa
Francisco Silvela
Faustino Rodríguez San-Pedro85x85pxEspainiako Erresumako 26. eta 31. Estatu ministroa
1900eko apirilaren 18a – 1901eko martxoaren 6a
1904ko abenduaren 16a – 1905eko martzoaren 27aOndorengoa
Juan Manuel Sánchez y Gutiérrez de Castro
Wenceslao Ramírez de Villaurrutia

 Kanpo estekak 

Kategoria:Mexikarrak (Mexiko Hiria)
Kategoria:Espainiako diputatuak
Kategoria:Espainiako ministroak
Kategoria:Madrilgo alkateak
Kategoria:Madrilen hildakoak