Elena Shtaerman

Elena Mikhailovna Shtaerman (San Petersburgo, 1914ko irailaren 28a - Mosku, 1991ko urriaren 22a) erromatar historiaren sobietar jakintsu nabarmena 20.mendearen bigarren erdiko Erromatar Inperioaren historiako historialari sobietar ezagunentzat jotzen dena eta antzinako egileen itzultzailea izan zen (Julius Paulus, Dionysius Cato, Publilius Syrus). SESBeko Estatuko Saria jaso zuen.

Shtaerman-ek  Lomonosov Universitatean  Mosku-n Nikolai Mashkin irakaslearekin ikasi zuen Mosku-n, non 1942an doktoretza eta 1956an habilitazioa jaso zituen. 1950etik aurrera, laguntzaile akademikoa izan zen SESBeko Zientzia Akademiako Institutu Historikoko antzinako historiaren sailan.
 Ibilbidea 
1930ean bigarren hezkuntza amaitu ondoren, errepideko eskola tekniko batean sartu zen; 1932an, utzi egin zuen eta proiektu-institutu batean marrazkilari tekniko gisa hasi zen lanean. 1934an, Moskuko Estatu Unibertsitateko Fakultate Historiko antolatu berrian sartu zen. 1939an graduatu ondoren, graduondoko ikastaroetan geratu zen , Antzinako Munduko Katedran (N. A. Mashkin gainbegiralea).

1942an, bere tesi hautagaia defendatu zuen: ‘Hirugarren mendeko krisia Gallia eta Afrikan’. 1942-1944an, Lenin Estatuko Liburutegian lan egin zuen; 1944an, Kultura Materialaren Historiaren Institutura joan zen (geroago –SESBko Zientzia Akademiaren Arkeologia Institutoa.) [Errusiako Zientzien Akademiako Arkeologia Institutua (RAN) antzinako kulturak eta gizarteak aztertzen dituen ikerketa-zentroa da. Errusiako ikerketa arkeologikoko zentro zaharrenaren ondorengoa da, Batzorde Arkeologiko Inperialarena].

1950ean, Zientzia Akademiaren Historia Institutora   aldatu zen.  Bertan lan egin zuen bere bizitzaren amaierara arte.

1957an Shtaerman-ek doktore tesia defendatu zuen: “Esklabotza sistemaren krisia Erromatar Inperioko mendebaldeko probintzietan”.  Obra esanguratsua da bi alderditan: lehenik eta behin, krisiaren interpretazio marxista aurkeztu zuen, eta, bigarrenik, iturriak erabiltzen saiatu zen Stalinen ideia oinarritzeko: esklaboen iraultza antzinatearen amaiera gisa. Joseph Vogtek Mainzeko Zientzia eta Literatura Akademian esklabotza zaharrari buruz egindako ikerketa proiektuaren barruan, liburuak harrera ona izan zuen eta, batzuetan, oposizio handia izan zuen.

Erlijioaren historiaren arloan, Antzinako Erromako erlijioari buruzko bere lan garrantzitsuak daude, klase baxuen ikuspegi erlijioso eta moralei buruzkoak.  Ondorengo ikasketetan, Shtaerman-ek gizarte erromatarreko klase baxuenetan arreta jartzen jarraitu zuen, batez ere esklaboetan . Arlo horretan, oso trebea zen. Hori dela eta, eta bere hainbat liburu itzuliak izan zirelako, Shtaerman mendebaldeko munduko antzinako historialari sobietar ezagunena bihurtu zen. Erromatar historiaren interprete sortzailetzat ere hartu zen, materialismo historikoaren ikuspegitik.

New Threats, Old Challenges: Understanding Roman Imperialism in Post-Soviet Russia [ Mehatxu berriak, erronka zaharrak: erromatar inperialismoa ulertzea Errusia post-sobietarrean] Anton Baryshinkov, Russian State University for the Humanities [Errusiar Estatuko Humanitateetarako Unibertsitatea]:

"Elena M. Shtaermanen (1957) K.o. III. eta IV. mendeen arteko Erromatar Inperioari buruzko narrazioa da Erroma eta bere inperioaren adibide bat. Shtaermanen ikerketa Erromatar Inperioko alderdi ekonomiko eta sozialetan eta eskualde eta probintzia guztiak kontuan hartuta inperialismoan zentratu zen. Historia militar eta politikoek, hemen, aurrekarien zati bat baino ez zuten balio. Erromanizazioa, Shtaermanentzat, «termino lainotsua zen», eta «bigarren mailako fenomenoak» adierazteko erabiltzen zen, hala nola erromatar kulturaren hedapena (Shtaerman 1957: 255). Horrela, Shtaermanen Erromatar Inperioaren eta bere probintzien historia, masen eta jopu-moduen istorio bat izan zen. Etiketa kulturaletatik ia aske zegoen, eta baztertu egin zuen Erromaren irudi koloniala, barbaro basati baten gaineko indar zibilizatzaile gisa."

 Lan garrantzitsuak 

 "Кризабовадельеского строя "Запандндныровинич Римской империи" ("Esklabotzaren krisia Erromatar Inperioko mendebaldeko probintzietan", 1957)
 "Морали Религия Гнетенненндласой Римской империи" ("Erromatar Inperioko Klase Zapalduen Morala eta Erlijioa", 1961)
 "El Regimen Esclavista" Shtaerman Elena -k idatzia ,  Argitaratuta: (1962);[ Erregime esklabista, Ordenamendu juridikoa eta esklaboen askatasun eskubidearen erabilera Venezuelako probintzian.]
 "Растоветрабоваделья кисконошений c Римской республике" ("Esklaboen harremanen sasoirik hoberena Erromatar Errepublikan", 1964)
 "Рабовладельеские" ("Esklabo harremanak Erromatar Inperio Goiztiarrean", 1971)
 "La crisis de la cultura antigua" ("Antzinako kulturaren krisia", 1975)
 "Древний Рим. Проблемикономского развития ("Antzinako Erroma. Garaipen ekonomikoen gaiak, 1978)
 "Социальный основич религии Древнего Рима" ("Antzinako Erromako erlijioaren oinarri soziala", 1987).
 Esklabotza Italia inperialean * Estalki biguna – 1979ko urtarrilaren 1a Elena Mikhailovna Shtaerman-en ingelesezko edizioa (Egilea)  Madril. 22 cm. XLVIII, 378 or. Editorial ilustratuko azal biguneko koadernaketa. Colección 'Manifestu : Serie Historia' bilduma, bildumaren zenbakia (77). Mario Mazzaren hitzaurrea ; errusieraren itzulpena. J.A. Pinestela. Esklabotza. Erroma. Trofimova, Mar'îana Kazimirovna ...  ISBN: 8473393724

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

Kategoria:Sobietarrak
Kategoria:Idazle feministak
Kategoria:Emakume historialariak
Kategoria:Emakume itzultzaileak
Kategoria:Unibertsitateko irakasleak