Estoniako arkitektura

Estoniako arkitektura askotariko eragin kulturalen emaitza da, alde batetik errusiar eta eskandinaviar arkitekturarena, baina baita alemaniarrarena ere. Hala ere, Estoniako arkitektura bereiz zen eta benetako arkitektura nazionala bihurtu, Baltikoko herrialde horren nortasunaren zati, batez ere errusiar eta suediar auzokide boteretsuekin korapilatutako historia nahasian. Bere garapen osoa lortu ondoren, Estoniako arkitekturak berak Baltikoko beste herrialdeetan eragina izan zuen, baina baita Eskandinaviako herrialdeetan eta Errusian ere.

Historia

Estoniako arkitektura goiztiarraren ezaugarri bereizgarrietako bat gotorleku eta baluarteak dira, herrialde osoan zehar dauden muinoetan kokatuak, hala nola Varbola eta Valjala. Garrantzitsuenak, hasiera batean 1.000 metro karratu izan zitzaketenak eta bide estrategikoen bidegurutzeetan kokatzen zirenak, merkataritza gune bihurtu ziren azkenean, horien artean Tallin, Tartu eta Otepää.

Gotikoa
Kristautasuna XIII. mendean iritsi zen Estoniara iparraldeko gurutzaden bidez, eta horrek aldaketa sakonak eragin zituen herrialdeko gizartean, kulturan eta arkitekturan. Eraginak batez ere germaniar eskualdeetatik eta Eskandinaviatik etorri ziren. Erlijio berriaren kari, eliza ugari eraiki ziren Estoniako lurralde osoan. Lehen elizak zurezkoak izan ziren ziurrenik, nahiz eta ez den bat bera ere gordetzen. Gaur egunera arte iritsi diren zaharrenak sendo eraiki ziren, babes funtzioa ere baitzuten, adibidez Saaremaa uharteko Valjala eliza. Hasierako eliz arkitektura honetan paper nabarmena izan zuten hargin eta eskultoreak Gotlandetik zetozen nagusiki.

Kristautasunaren errotze progresiboarekin, eliza handiagoak eta apainagoak eraiki ziren, bereziki herrialdearen iparraldean XV. mendean. Tallingo alde zaharreko Erdi Aroko elizak, hala nola Andre Mariaren katedrala, San Olaf eliza (Europako eraikinik garaiena XVI. mendean) edo Izpiritu Santuaren eliza, oso estilo gotiko landuaren lekuko dira. Tallindik kanpo, eliza asko kaltetuak izan ziren gerra ugarietan (Livoniar Gerran edo Iparraldeko Gerra Handia esaterako) eta sobietarren okupazioko abandonuak suntsipen handia eragin zuen Estoniako elizen artean. Hala ere, ondorengo urteetan zaharberritze lan handia egin da, eta bereziki Saaremaan eta iparraldean Erdi Aroko elizen adibide interesgarriak oraindik nahiko ondo kontserbatzen dira.

Gurutzatuek ere beren aztarna utzi zuten lurraldean, kontrol militarra eta administratiboa egiteko gaztelu ugari eraikiz. «Ordena gazteluak» izeneko multzo handiak eraiki ziren (ordena gurutzatuengatik, adibidez Ordena Teutonikoa), baita ekintza militar handietarako pentsatuta ez zeuden gotorleku txikiagoak ere, tokian-tokian «basailu gazteluak» izenekoak. Oraindik kontserbatzen diren gaztelu handien artean, Hermann gaztelua (Narva), Toompea gaztelua (Tallin) eta Kuressaare gaztelua (Saaremaa) nabarmentzen dira. Gaztelu txikien artean, Purtse gaztelua, Kiiu dorrea eta Vao dorrea daude oraindik. Erdi Aroko gaztelu asko suntsitu ziren ondorengo gerretan, eta horregatik gaztelu-hondakin ugari dago Estonian.

Tallin eta Narva bezalako estoniar hirien garapena Erdi Aroan Hansaren baitan, arkitektura zibilaren garapena ere bultzatu zuen. Etxe burgesak bi isurkiko fatxadekin, aurrealdean areto nagusi kiminiadunarekin eta atzealdean egongela txikiagoekin ohikoak bihurtu ziren. Estilo honi «Tallingo gotikoa» deitzen hasi zitzaion eta Finlandia, Suedia eta Novgorodeko etxegileek bereganatu zuten. Oraindik zutik dirauten Erdi Aroko eraikin zibilak merkataritzak zuen garrantzia islatzen dute: udaletxea, Raeapteek (udal farmazia) eta antzinako gremioen eraikinak, hala nola Gremio Handia (1410), San Olaf Gremioa (1422) eta, geroago, Burubeltz Anaidia (1597). Hiriko harresia ere, oso ondo mantendua, garai horretakoa da. Oro har, Tallingo alde zaharra Erdi Aroko multzo arkitektoniko zainduenetako bat da mundu osoan, eta UNESCOren Gizateriaren Ondarearen zerrendan dago 1997tik.

Barrokoa

Estoniako arkitektura barrokoa eta rokokoa, nagusiki, errusiar administrazio inperialak eta tokiko aristokraziak eraikitako eraikuntzek irudikatzen dute. Mantentzen den adibiderik nabarmenena Kadriorg jauregia da, estilo barroko petrinoan eraikia. Bigarren Mundu Gerra baino lehen, Põltsamaako gaztelua Estoniako rokoko arkitekturaren adibide bikaina izan zen; hala ere, gerra garaian suntsitu zuten eta haren hondakinak baino ez dira geratzen.

Iparraldeko gurutzadetatik eta noblezia alemanieraduna lurjabe klase bezala ezarri zenetik, goi klaseek ezarritako jaurerri-sistema izan du ezaugarri Estoniar landak. Sistema horren muina den jauretxe ugarik iraun dute eta Estoniako arkitektura-ondarearen parte dira. Herrialdeko landan 2000 jauretxe eta etxandi historiko inguru daude, horietako asko barroko eta rokoko estilokoak, hala nola Saue, Palmse edo Väänakoak.

Neoklasikoa

Estoniako arkitektura neoklasikoaren erdigunea Tartu da, batez ere udaletxea eta XVIII. mendeko inguruko eraikinak nabarmenduz. Tartuko Unibertsitateko eraikin nagusia (1803-1809) goi klasizismoaren adibide bat da. Jauretxe arkitektura nagusi izaten jarraitu zuen landan, horien artean Saku, Kuremaa eta Suure-Kõpu jauretxeekin. Tallinen egoitza nabarmen batzuk ere eraiki ziren, hala nola Stenbock etxea eta Kohtu 8ko eraikina (Carl Ludvig Engel arkitektoarena, egun Justizia Kantzilerra), biak Toompeako muinoan.

XIX eta XX. mendeak
Europako gainerako herrialdeetan bezala, XIX. mendearen amaiera Estonian esperimentazio arkitektonikoko garaia izan zen, hainbat estilorekin. Historizismo eta eklektizismo mota ezberdinak ohiko bihurtu ziren. Neogotikoa bereziki hedatua bihurtu zen, batez ere jauretxeen artean, adibidez Alatskivi eta Sangaste jauretxeek erakusten duten bezala.

Errusiartzea Estonian ere egin zen, Estonia Errusiar Inperioaren menpe zegoenean. Horrela, Tallinngo Aleksander Nevsky katedrala neo-errusiar estiloaren adibide bat da, errusiartzearen adibide nabaria, Errusiaren eragin kulturala areagotzeko eta estoniar kultura gutxiesteko.

Aro honen amaieran, Art Nouveau estiloa Estoniara iritsi ziren. Inspirazio-iturri nagusiak, alde batetik, Rigako Art Nouveau eszena zirraragarria eta, bestetik, finlandiar erromantizismo nazionala izan ziren. Beharbada Jacques Rosenbaum izan zen Estonian Art Nouveau estiloan lan egin zuen arkitektorik ezagunena.

Sillamäe hiriaren erdigune osoa Estoniako arkitektura estalinistaren adibide aipagarria da.

Iruditegia

Erreferentziak

Ikus, gainera
Estoniako Arkitektura Museoa

Kanpo estekak

*