Geoi

Erlatibitate orokor teorikoan, geoi bat uhin elektromagnetiko edo grabitatorio ez-singularra da, eskualde konfinatu batean bere eremu grabitazionalak lotuta mantentzen duena. J. A. Wheeler-ek  ikertu zuen lehen aldiz teorikoki 1955ean, eta gravitational elektromagnetic entity (grabitazio entitate elektromagnetikoa) terminoa uzkurtuz jarri zion izen hori.

 Ikuspegi orokorra 
Erlatibitate orokorra eremuen teoria klasikoa denez, Wheeler-en geoi kontzeptuak ez ditu entitate mekaniko kuantikotzat hartzen, eta gaur egun ere hori egia da. Hala ere, Wheelerrek espekulatu zuen erlazioa egon zitekeela geoien eta oinarrizko partikulen artean. Ideia horrek arreta pixka bat erakartzen jarraitzen du fisikarien artean, baina oraingoz grabitate kuantikoaren teoria bideragarririk ez dagoenez, ideia horren zehaztasuna ezin da proban jarri.

Wheeler-ek ez zuen geoi esplizituen soluziorik aurkeztu Einstein-en hutseko eremuaren ekuaziorako, eta Brill eta Hartle-k 1964an partzialki konpondu zuten hori Brill-Hartle-ren geoiarekin. 1997an, Anderson eta Brill-ek Einstein-en hutsaren ekuazioari geoien soluzioak existitzen direla frogatu zuten era zorrotzean, forma itxi sinple batean ematen ez diren arren..

Geoiei buruzko galdera garrantzitsu bat egiteke dago: egonkorrak diren edo denborarekin deuseztatzen diren, uhinaren energia gradualki ihes egiten doan heinean. Galdera horren erantzuna ez da behin betiko lortu, baina badirudi adostasuna dagoela eta ziurrenik ez direla egonkorrak izango.. Honek Wheeler-en hasierako itxaropena zapuztuko luke, eta geoiak ezin lirateke oinarrizko partikula egonkorrentzako eredu klasiko gisa erabili. Hala ere, horrek ez luke baztertuko geoiak efektu kuantikoen bidez egonkortzeko aukera.Klimets, A.P. Philosophy Documentation Center, Western University-Canada, 2017, pp.13-23 Izan ere, energia baxuko grabitate kuantikoa erabiliz geoi grabitazionalaren orokortze kuantiko batek erakusten du geoiak sistema egonkorrak direla efektu kuantikoak aktibatuta daudenean ere.. Geoi kuantikoa (graviball deiturikoa) bere grabitazio elkarrekintzaren bidez lotutako grabitoi gisa deskribatzen da. Geoiek (klasikoak edo kuantikoak) masa dutenez baina elektromagnetikoki neutroak direnez, materia iluna izateko hautagai posibleak dira.

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

Kategoria:Erlatibitate orokorra
Kategoria:Grabitate kuantikoa