Antonina Grégoire

Antonina Grégoire, Antoinette Grégoire jaiotzez, (Brusela, 1914ko urtarrilaren 23a - Ixelles, 1952ko uztailaren 21a) belgikar ingeniari komertziala, feminista eta komunista izan zen. Bigarren Mundu Gerran, Belgikako okupazio alemaniarren aurkako Erresistentzian aritu zen Partisanoen Armadan. Ondoren, politikan jardun zuen alderdi komunistaren barruan, bere «jatorri burgesagatik» alderditik kanporatu zuten arte.

 Biografia 
Antoinette Grégoire (Antonina izenez ere ezaguna) 1914ko urtarrilaren 23an jaio zen Bruselako familia dirudun batean.

Bruselako Unibertsitate Askean (ULB - Université libre de Bruxelles) Merkataritza Ingeniaritzako ikasketak egin zituen lehen emakumeetako bat izan zen. Unibertsitatean, bere ikasketez arduratzeaz gain, kezka politikoak ere agertu zituen. Adibidez, Emakume Ikasleen Batzar Nagusiko presidentea izan zen 1935ean, eta Azterketa Librearen Zirkuluko presidenteordea. Presidente gisa, Emakume Ikasleen Batzar Nagusia emakume ezkonduen lana murrizten zuten neurrien aurka agertzera eraman zuen. Ikasle Marxistak taldeko kidea ere izan zen.
ezkerrera|thumb|132x132px|Andrée Grandjean (1910-1999)
Unibertsitatean bertan bere adiskide mina eta, haren moduan, abokatua eta Erresistentziako kidea izango zen Andrée Grandjean ezagutu zuen.

1936ko Espainiako Gerra izan zenean, Antonina Grégoire errepublikazaleen alde agertu zen, eta Emakumeen Munduko Batzordean sartu zen. Belgikako Alderdi Komunistako kide egin zen eta 1937an Jean Bastienekin (1901-1944), Nazioarteko Brigadetan borrokatu zen abokatu komunistarekin, ezkondu zen Espainiatik itzuli zenean.

Nazioarteko Sorospen Gorria erakundearen barruan zenbait misio bete zituen.  Horrela, 1938an, bere lagun Andrée Grandjeanekin batera, Berlingo Moabit auzotegiko espetxeko preso politikoak bisitatu zituen. Haien artean Liselotte Hermann zegoen, heriotza zigorrera kondenatutako nazien aurkako ekintzaile alemaniarra. Bidaia horretan, Grégoire eta Grandjean alferrik saiatu ziren Heinrich Himmler agintari naziarekin elkarrizketatzen.

1935ean Antonina Grégoirek Merkataritza Ingeniaritzako titulua lortu zuen, eta 1938an Banku-komisioan sartu zen.

 Erresistentzia 
Jean Bastien senarra 1940ko amaieran atxilotu zutenean, Antonina Grégoire klandestinitatera pasatu zen. Jean Bastien askatu ondoren, bikotea ezkutuan elkartu zen Andrée Grandjeanen landetxean. 

Grégoire Belgikako Partisanoen Armadako kide izan zen Beatrice izenarekin. Inteligentzia Zerbitzuan jardun zuen; 1942ko urritik 1943ko urrira arte, buruorde nazionala izan zen, eta gero, 1944ra arte, arduradun nagusia. Inteligentzia Zerbitzuak partisanoek burutu behar zituzten era guztietako ekintzetarako  —militarrak eta ekonomikoak edota hilketak—informazioa biltzen zuen.  

1943an, Jean Bastien berriz ere atxilotu zuten. Deportatu egin zuten eta, 1944ko azaroan,  Sachsenhausen kontzentrazio esparruan hil zen. 

 Gerraostea 
Belgika askatu ondoren, Antonina Grégoirek politikan jardun zuen Alderdi Komunistarekin. Brabanteko Kontseilu Probintzialeko kide hautatu zuten, eta, geroago, alderdiaren batzorde teknikoen arduradun nazionala izendatu zuten. 1951n, ordea, Alderdi Komunistatik kanporatu zuten, jatorri burgesa zuelako.

Antonina Grégoire minbizi baten ondorioz hil zen Ixellesen, 1952ko uztailaren 21ean. 

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 
 Verhoeyen, Etienne. (1992) Résistances et résistants en Belgique occupée, 1940-1944. Revue belge de Philologie et d'Histoire
 Maerten, Fabrice. Femmes dans la Résistance. Belgium WWII.
 Gotovitch, José. Partisanes et militantes : femmes communistes dans la Résistance en Belgique.

Kategoria:Belgikako emakumeak
Kategoria:Belgikako komunistak
Kategoria:Emakume komunistak
Kategoria:Belgikako feministak