Jeanne Beeckman

Jeanne Augusta Félicienne Beeckman, ezkondu ondorengo  Jeanne-Émile Vandervelde izenaz ere ezaguna (Buenos Aires, Argentina, 1891ko abenduaren 8a - Lausana, Suitza, 1963ko apirilaren 20a), belgikar mediku, politikari sozialista, feminista, bakezalea eta antifaxista izan zen.

 Biografia 
Jeanne Beeckman Elise Beeckman kazetari feministaren — Lilly Pousset izenez ezaguna— eta Théophile Beeckman legelariaren alaba zen. Argentinan jaio eta hazi zen 4 urte bete arte.

 Ikasketak eta mediku-lana 
1908an, Beeckmanek medikuntzako ikasketak hasi zituen Bruselan. 1914an, medikuntzako doktoretza lortu zuen, eta, 1921ean, higienekoa. Hasieran, mediku egoiliarra izan zen Bruselako Saint-Pierre ospitalean eta, ondoren, Saint-Jean ospitalean. Azken horretan, bereziki, gerran zauritutako pertsonak artatu zituen, eta bertan jardun zuen 1923ra arte. Han Jean Thysebaert medikua ezagutu zuen eta harekin ezkondu zen. 1921etik 1949ra arte, Foresteko Espetxe-antropologia Zerbitzuari atxikita egon zen, eta, aldi berean, neuropsikiatrian, kriminologian eta gizarte-medikuntzan espezializatu zen. 1930eko hamarkadan, Bruselako Le Bon Marché dendako zerbitzu medikoan lan egin zuen.

 Konpromiso politikoa 
Lau ezaugarri zituen Beeckmanen ibilbide politikoa gidatu zuen konpromisoak: sozialista eta feminista zen, eta giza eskubideen alde eta faxismoaren aurka borrokatu zen.

 Ibilbide politikoa 
Dibortziatu eta gero, Jeanne Beeckman Émile Vandervelde politiko sozialistarekin ezkondu zen 1927ko urriaren 30ean. Bera izan zen Beeckman Belgikako Langile Alderdian sartu zuena. Émile Vandervelde 1936tik 1937ra arte Osasun Publikoko ministro izan zen eta Beeckman izendatu zuen bere kabinete buru. Baina bere goraldi politikoa 1938an hasi zen, senarra hil zenean. Urte horretan, Bruselako ordezko zinegotzi komunal hautatu zuten, baina ez zen karguaren zereginak betetzen hasi 1944ra arte, Belgikako askapena gertatu arte, hain zuzen. Handik aurrera, bertan jarraituko zuen hil arte. Bigarren Mundu Gerran alderdi sozialista klandestinoko kide izan zen. 1946an Senaturako hautatu zuten ordezko gisa, eta 1948an, Marius Renard senataria hildakoan, titularra bihurtu zen. Kargu horretan berrautatua izan zen hil zen arte.

 Konpromiso sozialista eta giza eskubideen aldekoa 
Jeanne Beeckmanek hainbat bidaia egin zituen Émile Vandervelderekin, eta haietan, gizarte-zerbitzuen eta kartzela-sistemaren egoera aztertzeko aukera izan zuen. Hainbat neurri sozial defendatu zituen, haien artean, irakaskuntza publikoaren sustapena edo erditze ondorengo amentzako atsedena eta emakume langileentzako amatasun asegurua legez ezartzea. Laguntza Publikoko Batzordeko kide gisa, Brugmann Ospitalea ixteari uko egin zion.

 Konpromiso feminista 
Jeanne Beeckman Elise Beeckman kazetari feministaren alaba zen; baina, hasiera batean, bere amak defendatu zuen feminismo aktiboaren aurka agertu zen, haren diskurtsoa biktimistatzat jotzen baizuen. Hala ere, Marie Derscheid-Delcourt Fédération belge des femmes universitaires (FBFU) sortzailearen eragina izan zuen, bai eta mediku gisa izandako eskarmentuarena ere, uste sozialistak hartzera bultzatu baitzuen. Eragin horiek eraman zuten bere konbikzio feministak garatzera. Bere ibilbide politikoa emakumeen aldeko konpromisoak markatu zuen. 

1919an, Medical Women's International Association  (Emakume Medikuen Nazioarteko Elkartea) erakundeko kide egin zen. Zenbait kongresutan parte hartu zuen, eta 1934an, Higiene Batzordeko buru izan ondoren, Belgikako Emakumeen Kontseilu Nazionaleko lehendakari izendatu zuten. Horrez gain, emakumeek lan egiteko duten eskubidearen alde ziharduen Groupement belge de la Porte ouverte (Belgikako Ate Irekiaren Elkartea) taldeko kide izan zen. Emakume ezkonduei enplegua lortzeko jartzen zizkieten murrizketen aurkako borrokan parte hartu zuen, manifestazioen bidez. Emakumearen lanari buruzko aholku-batzordeko kide izan zen, eta, 1936tik 1937ra bitartean, batzordeko burua. Emakumeentzako hainbat eskubideren alde lan egin zuen, adibidez, emakumeen boto-eskubidea onartzea, armadan emakume boluntarioen unitate bat sortzea, eta emakumeak lanbide guztietara iristea. Bigarren Mundu Gerraren ondoren, familia-plangintzaren mugimenduan ere inplikatu zen. Famille heureuse (Familia Zoriontsua) elkarteko Batzordeko ohorezko kide egin zuten.

 Heriotza 
Jeanne Beeckman Lausanan hil zen 1963ko apirilaren 20an, parte hartzen ari zen Parlamentu Arteko Batasuna erakundearen biltzarrean. Brusela-Hiruburua eskualdeko Evereko hilerrian lurperatu zuten.

 Jeanne eta Pierre Beeckman funtsa 
1997an, Balduino Erregea Fundazioaren babespean, Jeanne eta Pierre Beeckman funtsa sortu zen. Funtsak  zentzumen-urritasunak (entzumenekoak eta/edo ikusizkoak) dituzten pertsonen gizarteratzea sustatzeko ekimenak hartzen dituen Belgikako edozein erakunderi laguntza finantzario, material eta morala ematea du helburu.

 Esker onak 
Belgika, Polonia eta Italiako gobernuek saritu zuten Beeckman.

 Médaille civique de la Première classe
 Chevalier de l'Ordre de Léopold II (1958)
 Chevalier de l'Ordre de la Couronne (1948)
 Médaille de la Résistance (1956)
 Chevalier de l'Ordre Polonia Restituta
 Commandeure de l'Ordre du Mérite de la République italienne

 Erreferentziak 

 Bibliografia 

 Gubin, Elias (zuz. ), Dictionnaire des femmes belges: XIXe et XXe siècles, Bruxelles, éd. Racine, 2006.
 Jacques, Catherine, Le féminisme en Belgique de la fin du 19e siècle aux années 1970, Courrier hebdomadaire du CRISP, 2009/7 n° 2012-2013 
 Jacques, Catherine, Militantisme féministe et pouvoir politique : parcours de deux parlementaires féministes belges (1945-1960), Amnis, 2008/8 n° 641 
 Paul Van Molle, Le Parlement belge, 1894-1972, Anvers, 1972

 Kanpo estekak 

Kategoria:Belgikako feministak
Kategoria:Belgikako emakumeak
Kategoria:Emakume politikariak
Kategoria:Emakume medikuak
Kategoria:Bigarren Mundu Gerrako erresistentziaren emakumeak