Manuel Argüelles Argüelles

Manuel de Argüelles y Argüelles abokatu, politikari eta bankari espainiarra izan zen, Ogasun ministroa eta Sustapen ministroa Alfontso XIII.aren erregealdian, Espainiako Kreditu Bankuko presidenteordea eta Banesto taldeko hainbat kargutatik XX. mendearen amaiera arte Espainiako enpresa-bizitzan eragina izan zuten bankarien dinastiaren sortzailea.

 Biografia 
Manuel de Argüelles, Asturiasko Ekialdeko kapare leinukoa, Madrilen jaio zen 1875eko azaroaren 10ean. Bere gurasoak Manuel Maria de Argüelles y Frera izan ziren, 68ko iraultzaileen eta karlisten aurka borrokatu zen Ingeniarien komandantea, eta Maria Emilia de Argüelles y de la Torre, bere emaztea, biak Piloñako udalbatzakoak eta hurrenez hurren Barredoko etxearen eta Las Huelgas jauregiaren ondorengoak.

Bere amarengandik Caraviako Cangas Vega jauregia heredatu zuen, 1971n bere ondorengoek lekuz aldatu eta Abeon berreraiki zutena, Ribadesellako udalbatazakoan kokatutako beste familia finka bat. Amaren aldeko familiak tradizio politiko liberala zuen: Antonio de Argüelles y Cangas, bere aitona, Las Huelgas eta Cangas Vegako etxeetako jauna, Gorteetarako diputatu izan zen 1846tik 1858ra; Antonio de Argüelles Mier, bere osaba birraitona, 1836ko Konstituziogileetan izan zen, eta Agustin de Argüelles el Divino tribuno ospetsua ere haren ahaide izan zen.

1892an batxilergoa amaitu zuen San Lorenzo de El Escorialeko Alfontso XII.aren Errege Ikastetxean eta Zuzenbideko ikasketei ekin zien errege setio bereko Maria Cristinan. Oviedon jarraitu zien, in utroque jure lizentziatu zen Madrilgo Unibertsitate Zentralean eta abokatutzan jardun zuen.

Gaztetatik politikarekiko interesa agertu zuen, eta Alderdi Kontserbadorean afiliatu zen. 1907an Gorteetako diputatu hautatu zuten Infiesto barrutian, bere aitona hainbat aldiz izan zen barruti berean. Eta ordutik eserleku bera lortu zuen 1923ra arte egin ziren hauteskunde guztietan.

Karrera administratibo bikaina egin zuen Ogasun Ministerioan. 1914an, Bugallal kondeak Jabetzaren zuzendari nagusi izendatu zuen, eta zuzendaritza nagusi horren kargu jarraitu zuen hurrengo ministroekin, harik eta 1919an Bugallalek berriro izendatu zuen Aduanako Gobernura igaro zen arte. Eta 1920an Dominguez Pascualek sustatu zuen idazkariorde izateko, eta Ministerioaren buru izan zen.

Ogasun ministro izan zen 1921eko martxoaren 13tik uztailaren 7ra bitartean, Dato eta Allendesalazar buru zituen gobernuetan, eta Sustapen ministro 1922ko martxoaren 8tik abenduaren 4ra bitartean, Sánchez Guerra buru izan zuen kabinetean.

Primo de Riveraren diktaduran, politika aldi baterako utzi eta finantzei ekin zien, Banco Español de Crédito bankuaren zentsore gisa. 1916an sartu zen erakunde horren akziodunetan, eta 1925eko urriaz geroztik administrazio-kontseiluan sartu zen.

Dictablandarekin, Ogasun ministro izan zen berriro 1930eko urtarrilaren 30etik abuztuaren 20ra arte, Berenguer jenerala buru zuen gobernuan, eta egun batzuetan zehar zorro hori Ekonomia Nazionalekoarekin batera egon zen. Argüellesek gogor kritikatu zuen Calvo Soteloren politika ekonomiko heterodoxoa, eta politika fiskalaren zuzendaritza bere gain hartu zuenean, aurrekontuen zorroztasunera itzuli zen, defizita xukatzeko Estatuaren inbertsioak geldiaraziz. Espainiak 29ko krakaren eragina jasan zuenean, politika murriztaile horrek jarduera ekonomikoa geldiarazi zuen: Argüelles akatsa deitu izan dena. Gainera, aldaketen kontrola liberalizatu zuen, eta pezeta bere kotizazioa hondoratu zuten eraso espekulatiboen menpe geratu zen.

Ministro kargua utzi ondoren, Espainiako Kreditu Bankuaren kontseilura itzuli zen, eta 1933an batzorde betearazlean sartu zen. Zenbait filial eta partaidetutako kontseilari izan zen, eta lehendakariorde kargua bete zuen 1942ko maiatzetik 1945eko abenduaren 10ean Madrilen hil zen arte.

Estatu Kontseilari, Calatravako zaldun eta Isabel Katolikoaren gurutze handi ere izan zen.

Haren ondorengoak — Argüelletarrak — XX. mendearen amaiera arte Banestoa menderatu zuten lau familia handienetako bat izatera iritsi ziren, bankuaren kontseiluan eta ildo exekutiboan goi-postuak betez, baita taldeko enpresetako presidentziak eta bokalak ere (baina inoiz ez matrizearen lehendakaritza).

 Ezkontza eta ondorengo 
1902ko irailaren 5ean Gijonen ezkondu zen Maria del Carmen Josefa de Armada y de los Ríos-Enríquezekin, hiri horretan jaio zen 1878ko apirilaren 12an, Álvaro de Armada y Fernández de Cordobaren alaba, Revillagigedoko VI. kondea eta Güemesko IV. Kondea, Espainiako handia, Santa Cruz de Rivadullako VIII. markesa eta San Estebango VI. markesa, Floridako XVII. Ohorezko koronela, Artilleriako zalduna, Montesako zalduna eta Valentziako maistrantea, Berorren Maiestateko Ganberako aitoren bat, Gijóngo jauregian jaioa, eta María del Carmen Rafaela de los Ríos Enríquez eta Miranda de Gradokoa, María Luisako dama noblea.

Josefaren alargundu ondoren, bigarren aldiz ezkondu zen Maria de la Concepcion de Ulloa eta Fernandez Duranekin, baina ez zuen haren seme-alabarik izan, Revillagigedoko VII. kondearen alarguna. Erregina eta Maria Luisaren Ordenako dama zen, eta 1891ko urriaren 15ean jaio zen Madrilen, Gonzalo de Ulloa y Calderón Adaneroko X. Kondearen eta Josefa Lucía Fernández Durán y Caballeroren alaba, aldi berean Perales del Rioko markesen alaba eta Maria Luisaren dama noblea.

Lehenengotik lau seme-alaba izan zituen:

 Maria Teresa de Argüelles y Armada, Carlos Fernández de Henestrosa eta Le Motheux-ekin ezkondua, Villadariasko 11. markesa

 Jaime Argüelles eta Armada, Margarita Salaverria Galarragarekin ezkondua

 Josefa de Argüelles y Armada, Miguel González de Castejón y Chaconekin ezkondua

 Isabel de Argüelles y Armada, Miguel Iturralde y Orbegosorekin ezkondua

 Kanpo estekak 

Kategoria:Madrildarrak
Kategoria:Espainiako abokatuak
Kategoria:Espainiako diputatuak
Kategoria:Espainiako ministroak
Kategoria:Espainiako bankariak
Kategoria:Madrilen hildakoak