Gazta oliotan

Oliotan ondutako gazta (laburtuz, gazta oliotan) gaztak kontserbatzeko teknika da, eta gazta bat gantz-ingurune batean sartzean datza. Gehienetan, olioak erabiltzen dira, oliba-olioa erabiltzen duten Espainiako zenbait gaztaren kasuan bezala (Mantxako gazta, adibidez). Erabiltzen diren gaztek ontze-maila jakin bat izaten dute. Gazta hau “takoetan” moztuta zerbitzatu ohi da eta ohikoa da ardo beltzez laguntzea, tapa bat osatuz.

 Historia 
Espainiako sukaldaritzan, prestaketa horrek oso tradizio handia du; artzain-jakia da, Mestako Kontzejuak eskumena zuen eskualdeei lotua. Kristobal Kolonek gazta oliotan sartu zuen tripulazioan Mundu Berrira eramango zituen elikagaien artean.

 Prestakuntza 
Oro har, gazta osoak buztinezko ontzi batean, tinetan eta buztinezko gainerako ontzietan gorde ohi dira. Gaur egun, plastikozko poltsa formako ontziak daude, funtzio bera betetzen dutenak. Oliotan kontserbatzen denez, askotan etxean egina izaten da, eta, batzuetan, kristalezko ontzietan egiten da. Etxeko ekoizpenak gazta aldez aurretik takoetan moztu ohi du olioan murgildu aurretik. Oro har, erabiltzen den gaztak hasieran ondua izaten du. Inola ere ez da gazta freskorik erabiltzen, gaztaren gazurak olioarekin erreakzionatzen baitu eta “lirdinga” moduko bat eratzen baitu. Gehienak ardi-esnearekin egindako gaztak dira, inoiz behi- eta ahuntz-esnearekin egindakoak.

Gaztela-Mantxan, Mantxako gaztak (artzain-jatorrikoak) oliba-oliotan prestatu ohi dira apiriletik urrira bitartean. Aragoiko leku batzuetan ere ohikoa da gazta kontserbatzeko metodo hau erabiltzea. Cuencan ohikoa da gaztak oliba olioaren ordez gurinetan murgiltzea.

 Oharrak 

 Kanpo estekak 

Kategoria:Gaztak
Kategoria:Elikagaien kontserbazioa