José Joaquín Colón de Larreátegui

José (Joseph) Joaquín Colón de Larreátegui Jiménez de Embún (Bartzelona, 1743ko apirilaren 2a – Cáceres 1822ko urtarrilaren 26a) politikari eta legelari monarkikoa izan zen.

 Biografia 
1753an hasi zituen ikasketak, eta 1759an Legeetan batxilergoa lortu zuen Huescako Sertoriar Unibertsitatean. Ondoren, Valladolideko Santa Cruz Ikastetxean sartu zen eta unibertsitate horretako errektore izatera iritsi zen 1769an.

Karrera bikaina egiten du magistraturan. Lehenik eta behin, Bizkaiko epaile nagusi gisa (1776), lan handia egin zuen Bizkaian indarrean zegoen foru-legeria antolatzeko. 1789an Madrilera joan zen Etxe eta Gorteko alkate gisa, eta Karlos III.aren Ordenako zaldun izendatu zuten.

Jose Joaquin Burgosera erbesteratu zuten lehenik, eta Bilbora eta Palentziara gero. 1804an, Zamakolada zela eta, Mariano Luis Urkixorekin, honen aitarekin eta Jose Mazarredorekin batera kondenatua izan ondoren, Caceresera joan zen erbesteratze berri batengatik, bere ahizpen ondora.

1808an, Aranjuezko matxinadaren ondoren, Fernando VII.ak, Lardizabalekin batera, Gaztelako Kontseiluan berrezarri zuen. Baionako Batzarreko kidea izan zen. 1810ean Cadizeko diputatu hautatu zuten Aragoiko erresumaren izenean. Cadizeko Gorteen garapenean, joera absolutista zutenen artean agertu zen, liberalekin ika-mikan; egoera horretan, testu bindikatibo bat argitaratu zuen, Migel Lardizabalen beste Manifestu batekin batera, gero Persiarren Manifestuaren iturri nagusietako bat izango zena.

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

Kategoria:Bartzelonarrak
Kategoria:Espainiako politikariak
Kategoria:Espainiako legelariak
Kategoria:Espainiako monarkikoak
Kategoria:Espainiako diputatuak