Maytag gazta

Maytag gazta urdina Maytag Dairy Farms-en ekoizten da, Newton (Iowa) kanpoaldean. 1938an, Iowako Estatuko Unibertsitateak prozesu berri bat garatu zuen behi-esne homogeneizatutik gazta urdina egiteko (ardi-esnearen ordez). 

 Historia 
Gaztaren ekoizpena 1941ean hasi zen, Frederick L. Maytag II eta Robert Maytag-ren eskutik., Frederick L. Maytag etxetresna elektrikoen enpresaren sortzailearen bilobak. Hasieran, gaztarako esnea Holstein arrazako artalde saritu batetik zetorren, eta E.H. Maytag-k bildu egin zuen, sortzailearen beste seme bat.

Konpainia Maytag familiaren hirugarren eta laugarren belaunaldiena da gaur egun.

 Prozesua 
Maytag gazta urdina egiteko prozesua Iowako Estatuko Unibertsitateko bi mikrobiologok aurkitu eta patentatu zuten, Clarence Lanek eta Bernard Wk. Hammer. Roquefort gazta, beste gazta urdin mota bat, urte luzez egina zen Europan, baina Estatu Batuetan antzeko gazta bat lortzeko saiakerek huts egin zuten ordura arte. Gazta-mota horiek egiteko zailtasunek ez zuten oso produktu ona ematen, eta ez zituen kalitate-kontrolak gaindituko.

Gazta urdina merkatuan ekoizteko aurkitu ziren arazoak hauek ziren: artisau-zaporea lortzeko behar zen denbora luzea, lizunaren hazkuntza ez-uniformea, ekoitzitako lote askoren kalitate eskasa eta pastaren kolore ilunegia.

Prozesua esnearen homogeneizazioarekin hasten da. Maytag gazta egiteko, esnegaina eta esnea bereizi, lehena homogeneizatu eta esne gaingabetuari berriz gehitu. Prozesu hori 26-38 °C bitartean eta 900-1500 kg-ko presioan egiten da. Horri esker, gantzaren hidrolisi egokia egiten da, eta horrek gaztaren zaporeari eragiten dio. Esneari gatzagia (esnea gatzatu eta gazurean gatzatzen duen entzima) gehitu aurretik, heltze-aldi bat izaten da.

Lane eta Hammer-en erregistroen arabera, hauen asaldurek prozesuaren azkartzea eragiten zuten puntu honetatik, ia erdira laburtuz. Gainera, esnea moztu eta mamia gazur beroan egosten utzi ondoren, xukatzeko denbora 20–30 minututik 3–5 minutura laburtzen zen. Une horretan, Penicillium gehitzen zaio produktuari, zain berdeen ezaugarriak lortzeko.

Pieza biribilak eskuz egin ondoren, bereziki diseinatutako kobazuloetan zahartzen da gazta, eta hezetasun eta tenperatura baxuen eraginpean jartzen da. Konpainiak gazta eskuz egiteko metodo neketsu bera erabiltzen jarraitzen du, bertako baserrietako esnea soilik erabiliz.

 Oharrak 

 Kanpo estekak 

Kategoria:Gazta urdinak
Kategoria:Ameriketako Estatu Batuetako gaztak