Paolo Iashvili

Paolo Iashvili (Kutaisi, 1894ko ekainaren 29a – Tbilisi, 1937ko uztailaren 22a) georgiar poeta izan zen, eta mugimendu sinbolistaren lider nagusietako bat. Sobietar Batasunean, bere konformismo behartuak eta Iosif Stalinen Purga Handiaren gorakadan bere lagunak galtzeak eragin handia izan zuen bere bizitza intimoan, eta, ondorioz, bere buruaz beste egin zuen Georgiako Idazleen Sindikatuaren aurrean.

 Lehenengo urteak 
Iashvilli Kutaisi inguruan jaio zen, Georgiaren mendebaldean (garai hartan Errusiar Inperioaren zati bat). Kutaisi (Anapa) eta Paris (Frantzia) hirietan hezi zuten. 1915ean Georgiara itzuli ondoren, Tsisperi Qantsebi ("Adar Urdinak") talde sinbolistaren sortzaileetako eta ideologoetako bat izan zen, eta izen bereko literatur aldizkariaren editorea izan zen. 1920ko hamarkadaren hasieran, Iashvili, bere itzultzaile eta lagun min Boris Pasternakek "hiztun dibertigarri, europar, eder, distiratsu, fin eta kultu" gisa deskribatu zuena, poesia esperimental eta post-sinbolistaren lider gisa agertu zen. Mistizismoarekiko eta "arte garbiarekiko" zuen debozioa Sobietar Batasunaren presio ideologikoaren pean desagertu zen 20ko hamarkadaren amaieran, georgiar literaturako klasikoak zentsuratu zituztenean, eta dogma sozialisten mende jartzera behartu zuten. Idazle asko birtualki isilduak izan ziren, non Iashvili Valodia Jikia ingeniari hidroelektrikoarentzat publizitate agente gisa lan egitera pasa zen. Lavrenty Beriak Georgiako Sobietar Errepublika Sozialistako Lehen Idazkari bezala hartu ondoren, georgiar idazle asko berrartu zituen sobietar eremu ideologikoan oinarrituta idaztearen truke. Korronte sinbolista sozialistagatik ordezkatzea prozesu mingarria izan zen Iashvilirentzat, baina azkenean doktrina sobietarretara egokitu behar izan zuen, bere lan poetikoak funtsean ideologikoagoak izan zitezen. Beriak berak Transkaukasiako Batzorde Zentraleko kide izendatu zuen.

 Purga Handia 
1930eko hamarkadan Purga Handiaren goraldian, Iashvili etsi-etsian saiatu zen bere "epaiketa akatsak" aitortuz eta Stalin eta Beriarekiko debozioa berretsiz. Idazleen Sindikatuko zenbait kideren aurkako epaiketa publikoak ikusi behar izan zituen, baita horietan parte hartu ere, eta hiltzera kondenatu zituzten. Beriaren presiopean, bere lagun eta idazle André Gide "zital traidoretzat" jo zuen, "trotskista maskararekin". Bere idealen traizioak zeharo desmoralizatu zuen.

1937ko uztailaren 22an, Beriak Titsian Tabidze lagun poeta sinbolista salatzeko deitu ondoren, eta NKVDk atxilotu eta torturatuko zuen beldurrez, Iashvili Idazleen Sindikatuaren egoitzara joan zen, eta han bere buruaz beste egin zuen tiro batez. Hil ondoren, sindikatuak ebazpen bat onartu zuen, esanez Iashvili literato bat zela, espioitza eta traizio ekintzetan parte hartzen zuen bitartean, eta ondorioztatu zuen bileran zehar bere buruaz beste egitea "probokazio ekintza bat izan zela, sobietar idazleen bilera duin guztien gorrotoa eta haserrea pizten duena.