Masako Hayashi

Masako Hayashi (Asahikawa, Hokkaido, 1928ko uztailaren 11 - 2001eko urtarrilaren 9a) Japoniako lehen arkitektoetakoa  izan zen. Hatsue Yamada eta Nobuko Nakahararekin batera Diseinu Arkitektonikoaren Zirkulu estudioa osatu zuten.

 Prestakuntza 
Masako Hayashik arkitektura ikasketak egin zituen gerra amaitu ostean. 1951n Japoniako Unibertsitate Femeninoan titulatu zen. Urte horretan bertan egin zuen lehen lana O jaunaren etxeak, Tokion. 

Beste emakume arkitekto batzuekin batera, 1953ko irailaren 14an, emakume arkitektoen elkarte bat sortu zuen, eta bertan 18 eta 26 urte bitarteko 29 profesionalek parte hartu zuten. Horietako batek, esperantoa ikasten ari zenak, hiru hitz aukeratu zituen “pentsamendua, eztabaida eta sorkuntza” taldearen goiburu gisa, eta horrek inspiratu zuen Podoko izena. Horrela sortu zen lehen enkarguetako bat, Yokohama hiriko Emakumeen Elkarteak egin zuena baina azkenean eraikitzera heldu ez zena. 

1955ean Shoji Hayashirekin ezkondu zen, hau ere arkitektoa, eta Koishikawan etxe propioa eraiki zuten, denboran zehar birmoldatu zutena. Kaletik ikusezin egiten duen toki pribatu batean dago. Hasieran, pabilioi angeluzuzena zen, eta, gero, diagonalean zabaltzen da, egongelatik lorategiaren ikuspegia ez blokeatzeko. Hormigoizko blokez eta lauzaz egindako eraikuntza sinple eta modernoa da, lokalak eraikitzeko moduak ez bezala, baina espazioaren ikuskera japoniarrari jarraituz egina. Bi jabeak hil ondoren, Koichi Yasudak berriro birmoldatu zuen etxea, eta Japoniako Arkitektoen Institutuaren sari bat jaso zuen 2014an, “berrikuntza” kategorian.

Hayashik 1956ra arte jarraitu zuen ikasten Kiyoshi Seikerekin, Tokioko Teknologia Institutuan. 1958an Yamada eta Nakahararekin elkartu zen.

 Ibilbidea 
Bere lanik garrantzitsuenen artean, Seashell Gallery en Shikoku (1967) dago, bertako eta atzerriko ostren oskol ugari gordetzen dituena. Pabilioi urdina da, eta zenit-argia du, itsas hondoa gogorarazten duena. Kanpotik, hegal handiek Japoniako herri-arkitekturara igortzen dute, basakeriaren eraginpean, adierazpen propio eta garaikide bat sortuz. Eraikina Japoniako 100 eraikin moderno garrantzitsuenen artean aukeratu zuen Docomomok.

Estudioko beste lan esanguratsu batzuk dira Angle Brace House, Summer House Karuizawa (1960), Villa Inawashiro, Fukushimako Prefekturan (1962), Ski Lodges (Shin Architectural Officen egilekidetzan), Hexagonal Mountwain University (1972).

Emakume arkitektoek gogoeta kritikoa egin zuten beren herrialdeko bizimoduei buruz eta nola aldatu ziren gerraren ostean non etxeek erabilera ez jakinetarako espazioak baitzituzten, japoniar mentalitatearentzat garrantzitsuak direnak. 

Lan gehienak Masako Hayashi / Hayashi, Yamada, Nakahara, Emakume Arkitektoak  bezala sinatuta daude. 2001ean, Masako Hayashi hil zenean, bulegoa itxi egin zuten berrogei urte baino gehiagoko praktikaren ondoren. Taldearen lanaz gain, bazkide bakoitzak bere kabuz egin zituen jarduera garrantzitsuak.

 Argitalpenak 
Idatzi zituen liburuen artean honako hauek nabarmentzen dira: House design in today’s Japan (1969), My Architectural Method-Excerpts From a Lecture, Dialogue Between Architect’s Couple, Chronological Diagram of Works (1979) eta World Architecture Designs 18 House with a Gallery (1984).

 Aintzatespenak 

 1980an, Japoniako Arkitektoen Institutuko Sari bat irabazi zuen lehen emakumea izan zen (zenbait etxeren diseinuagatik).
 1985ean Estatu Batuetako Arkitektoen Institutuko ohorezko kide izendatu zuten. 
 1986an Isoya Yoshida saria jaso zuen. 
 Bere lana 24th Congress of International Union of Architects (UIA) kongresuaren barruan antolatutako Pioneering Women in Architecture erakusketan egon zen (Tokio, 2011). 
 Japoniako Arkitektura Institutuko zuzendaria izan zen 1987tik 1989ra.
 Tokioko Unibertsitateko Arkitektura saileko irakaslea izan zen denbora partzialean.

 Erreferentziak 

 Ikus, gainera 

 Emakumeak arkitekturan

 Kanpo estekak 

Kategoria:Japoniako arkitektoak
Kategoria:Emakume arkitektoak
Kategoria:Japoniarrak