San Karlos Borromeoren Misiolarien Kongregazioa

San Karlos Borromeoren Misiolarien Kongregazioa (), eskuarki scalabriniarrak deituak, kongregazio erlijioso katolikoa da, misiolaritzan aritzen dena. Giovanni Battista Scalabrinik sortu zuen 1887an, etorkinak eta errefuxiatu politikoak laguntzeko asmoarekin.

 Historia 
San Karlosen Misiolarien Kongregazioa Giovanni Battista Scalabrini gotzainak sortu zuen Piacenzan, italiar etorkinen bihotzean fede katolikoa bizirik mantentzeko eta, ahal zen neurrian, etorkinen ongizate moral, zibil eta ekonomikoa lortzeko. Hasiera batean, Leon XIII.a aita santuak onartu zuen institutua, 1887ko azaroaren 15eko Libenter agnovimus testuan. Misiolarien izena XVI. mendeko Italiako erreforma katolikoaren gotorlekuetako bat izan zen Karlos Borromeoren omenez aukeratu zuten.

1888ko uztailaren 12an, Kongregazioko zazpi apaizek eta hiru anaia laikok Italia utzi zuten; haietako bi apaiz eta anaia laiko bat New Yorkera zihoazen, bost apaiz eta bi anaia Brasilera. Kongregazioa berehala hedatu zen Estatu Batuetako eta Brasilgo italiar etorkinen komunitateen artean. Misio horietan eliza, eskola eta etxe misiolariak ezarri zituzten, non jatorrizko aberriaren ohiturak eta tradizioak gorde zituzten.

1969an, scalabriniarrek misioak ireki zituzten lehen aldiz, italiarrak ez ziren beste etorkin batzuen artean.

 Erreferentziak 

 Bibliografia 

 Kanpo estekak 

Kategoria:Ordena eta kongregazio erromatar katolikoak