Patricio Montojo y Pasarón

Patricio Montojo Pasarón Espainiako Itsas Armadako almirante bat izan zen, 1898an Caviteko guduan parte hartzeagatik oroitua, erabakigarria izan zena Espainiaren eta AEBen arteko gerran.

 Biografia 
Galiziako Ferrol herrian jaioa, Patricio Montojo y Albizu eta María Josefa Pérez-Pasarón y Rodríguez-Trelles-en semea zen. Cádizeko Itsas Eskolan ikasi zuen eta 1855ean Guardiamarina titulua lortu zuen. 1860 inguruan tenienteorde izatera iritsi zen eta Mindanaoko mairuen aurka borrokatu zuen Filipinetan, 1864an Espainiara itzuli aurretik. Montojok Abtaoko borrokan eta El Callaoko batailan borrokatu zuen Casto Mendez Nuñez almirantearen agindupean Peruren aurka. 1873an ontzi-kapitain mailara igo zuten. Bere eginbehar berrien artean, Habanako Itsas Estazioko zenbait gerraontzi komandatzea eta Rio de la Platako ontziak zeuden.

Montojo berriro itzuli zen Filipinetara, kontra-almirante gisa, Filipinetako itsas geltoki guztietako komandante jeneral gisa. Hispaniar-estatubatuar gerra piztu zenean, Montojo espainiar eskuadraren agindupean egon zen, eta Estatu Batuetako asiar eskuadroiak suntsitu zuen Caviteko guduan, 1898ko maiatzaren 1ean. Montojo zauritu egin zuten bataila horretan, eta bere semeetako batek ere parte hartu zuen.

Estatu Batuetako itsas indarrek, George Dewey komodoroaren agindupean, Ozeano Bareko Espainiako Flota garaitu zuten Manilako badian, Montojok esan zuen bezala, non espainiar ontzi gehienak hondoratu edo errenditzera behartu zituzten. Montojok, Espainiako itsasontzien kanoien irismen urriari aurre egiteko, ontzi batzuk uretatik ateratzeko eta beren kanoiak metraila astunez betetzeko agindu zuen, horrela tiroen eragina biderkatzeko. Garai hartako kronikek diotenez, Montojok, guduko porrotaren hurbiltasuna ikusi zuenean, oraindik ur gainean zeuden gainerako ontziak erre eta hondoratzeko agindu zuen, amerikarrek har ez zitzaten.

1898ko irailean, Montojo bere betebeharretatik kendu zuten, eta 1898ko azaroaren 1ean Madrilgo Auzitegi Militar Gorenean agertzeko agindu zioten. 1899ko martxoan epaitu eta espetxeratu egin zuten, baina geroago absolbitu egin zuten. Gerra-kontseiluko defendatzaile ugarien artean bere etsaia zena zegoen, George Dewey almirantea. Hala ere, bere absoluzioa gorabehera, Montojo Espainiako Itsas Indarreko baja eman zioten. Montojok behin baino gehiagotan jakinarazi zion Gobernuari bere flotaren egoera eskasa, baina ez zuen erantzunik jaso.

George Dewey komandante amerikarrak aitortu zion Montojori, Espainiako itsasontzien antzinatasuna gorabehera, oso ondo jakin zuela bere burua defendatzen eskura zituen baliabide urriekin.

Bere ondorengoen zati handi batek, bere edozein adarretan, familiaren tradizioari jarraitu dio, eta bere artean itsasgizon handiak eta lurreko ofizialak izatera iritsi da Espainiako historiaren garai ezberdinetan. Gaur egun, George Dewey almirantearen eta Montojo almirantearen ondorengoek, beren familien tradizio militarrarekin jarraitzen dutenek, arbasoek ezarritako adiskidetasunezko tratua mantentzen jarraitzen dute.

Montojo hiru aldiz ezkondu zen. Lehenengoa, Maria Martinez de Valdiviesorekin; bigarrena, Maria Martinez eta Viñaletekin — seme-alabarik gabe —; eta hirugarrena, Carmen Alemanekin.

 Montojo almirantearen telegrama 
Montojo almiranteak Bermejo Itsas ministroari bidalitako telegrafo-komunikatuaren testua, Filipinetako itsas porrotaren berri ematen duena:

 Kanpo estekak 

Kategoria:Ferroldarrak
Kategoria:Espainiako Itsas Armadako almiranteak