Amylostereum areolatum

Amylostereum areolatum Amylostereaceae familiako onddo espezie bat da. Hasieran Thelephora areolata izena jarri zioten 1928an eta Jacques Boidin mikologo frantziarrarengatik jaso zuen gaur egungo izena 1958an.

Sinonimoak: Thelephora discoidea var. ß compacta, Stereum areolatum, Xylobolus areolatus, Lloydellopsis areolata.

 Sinonimoak 
Sinonimoak: Thelephora areolata, Stereum areolatum, Xylobolus areolatus, Lloydellopsis areolata

 Deskribapena 
Russulaceae familiako onddo saprobiotikoa da. Sirex generoko egur liztorrekin sinbiosian bizi da, koniferoak kutsatzea eta usteldura zuria eragitea ahalbidetzen diena. Liztorrek zuhaitz ostalarien azalaren azpian onddoen esporekin batera arrautzak jartzen dituzte, non geruzadun feltro-itxurako onddo marroiak, poliki-poliki egurra deskonposatzen du eta eklosioan larben janari gisa balio du. Orduan, haien esporak berriz kanpoan askatzen dira ume jaio berriekin, non bi simbionteek zuhaitzei erasotzen diete berriro.

 Propietate makroskopikoak 
Fruitu-gorputzak erresupinatzeko erreflexu iraunkorrak eratzen ditu, hau da, zuhaitz enborrean hazten diren eta geruzadun onddoen (Stereum) antza dutenak. Lauak jaiotzen dira egurretik kanpo eta goiko aldean ertz edo tapa uhinduak eta gainjarriak eratzen ditu, batzuetan fruitu-gorputz txikien inguruan hedatzen direnak eta zenbait kasutan kopa formako egiturak osatzen dituztenak, apotezioekin ez direnak nahastu behar. (1)

Tapak egurretik 1-2 cm inguru irteten dira eta erdian 1,0-1,5 cm-ko lodiera dute. Freskotan zaila eta zurruna; lehortu ondoren, kortxo solidoaren antza dute. Bere goialdea ilez estalita dago eta zonatua; kanpoko ertza horixka edo marroi-tabako kolorekoa, kapelaren barrualdea berriz, marroi ilun samarreko kolorekoa. Euria egiten duenean edo hezetasun handia dagoenean, kapelak ura xurgatzen du eta gero eta ilunagoa bihurtzen da, ia beltza izan arte.

Himenioa (fruta-geruza): Leuna da, apur bat puztuta eta batzuetan antzigartuta agertzen da; normalean lehorra eta pitzatu samarra. Hazkunde hasieran okre-marroia da; negua pasa ondoren, arre-grisaxka bihurtzen da. Euri-uretan bustitzen denean,  more-urdinxka ilun kolorea hartzen du. Himenioaren eta bilbearen geruzak 0,5-1,2 mm-ko lodiera dute eta marroi zurbil kolorekoak dira; argi eta garbi bereizten dira marroi-tabako koloreko kapelaren feltrotik, 0,2 eta 0,7 mm bitarteko lodierako marroi-gorrixka bereizle geruza baten bidez.

 Banaketa eremua 
Australian, Hegoafrikan eta Amerikan izeien liztor urdina (Silex noctilio) eta Eurasiako jatorria duen onddoa baso-izurrite  handi bihurtu dira eta kalte handiak eragiten ditu koniferoen landaketetan. Ameriketako Estatu Batuak, Europa, Errusia, Kaukasoa, Mongolia, Txina, Australia, Zeelanda Berria.

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

Kategoria:Russulales
Kategoria:Ameriketako Estatu Batuetako onddoak
Kategoria:Europako onddoak
Kategoria:Errusiako onddoak
Kategoria:Kaukasoko onddoak
Kategoria:Mongoliako onddoak
Kategoria:Txinako onddoak
Kategoria:Australiako onddoak
Kategoria:Zeelanda Berriko onddoak