Posy Simmonds

Posy Simmonds (Cookham, 1945eko abuztuaren 9a) britainiar prentsa-marrazkilaria, idazlea, haurrentzako liburuen ilustratzailea eta komikigilea da.

Bere lanen artean, aipatzekoak dira, besteak beste, Gemma Bovery (1999), Tamara Drewe (2007) —biak filmetara egokituak— eta Cassandra Darke (2018) eleberri grafikoak.

2024an, Angulemako Sari Nagusia eman zioten bere ibilbide profesionala balioesteko Nazioarteko komiki azokan.

 Biografia 
Rosemary Elisabeth "Posy" Simmonds 1945eko abuztuaren 9an jaio zen, Ingalaterrako Berkshire eskualdeko Cookham-en, milaka biztanle gutxi batzuk dituen  landa eremuko herri txikian.

Reginald A. C. Simmonds eta Betty Cahusac gurasoek Cookhamen zuten baserrian bost seme-alaba hazi zituzten. Etxeko liburutegian Punch aldizkari ezagunaren marrazki satirikoak aurkitzeak eragin handia izan zuen Posyk txikitatik zuen marrazteko zaletasunean. Geroago, marrazketak asperdurari ihes egiten lagunduko zion Caversham-eko Queen Anne's School eskola pribatuan barneko ikasle egon zen urteetan: «Subertsibo samarra nintzen», aitortu zuen 2009ko urtarrilaren 30eko Monde des livres-en. «15 urterekin komikiekiko demaseko grina nuen. Marraztu eta marraztu egiten nuen, etengabe. Hura zen hildako piloa! Eta horrela izugarri dibertitzen nintzen. Irakasleak, berriz, izututa zeuden nire "lanen" itxura makabroagatik, eta ikusi ahala konfiskatzen zizkidaten...». Posyk inoiz ere ez du ahaztu bere irakasleetako bat: «Frantseseko irakasleak Balmain-en Jolie madamePierre Balmain S.A., merkatuan Balmain ezaguna, Frantziako luxuzko moda marka da, Pierre Balmainek (1914-1982) 1945ean sortua. 1949 Jolie Madame lurrina merkaturatu zuen. zeraman, eta takoi orratzak: benetako paristar chicChic: pertsona dotorea, apaina (frantsesez) bat zen. Eta, oroz gain, bere gelara gonbidatzen gintuen kafea eta pastelak hartzera!». Irakasle hark idazle handiak ezagutarazi zizkien bere ikasleei, tartean Flaubert eta Hugo, eta hari esker Posy gazteak bigarren pasio bat ezagutu zuen, literatura, geroago testua eta marrazkia uztartzeko gogoa piztuko ziona.

 Hastapenak 
Posy Simmonds 1962an Parisera joan zen Sorbonako unibertsitean ikastera. Gero, Ingalaterrara itzuli zen Londresko Central School of Art and Design-en marrazketa eta diseinu ikasketak egitera.

Ikasketak amaitu zituenean, hasieran, ez zuen lanik aurkitzen eta gorriak ikusi zituen bizimodua ateratzeko, Le Monde des livres literatura-eranskinari aitortu zionez. Besteak beste, «dama zahar beldurgarri baten dogsitterra» (txakur-zaintzailea) izan zen. Hala ere, hartz gazte baldar baten abenturak marraztu zituen —plazaratzeko asmorik gabe, hasieran—, 1969an The Posy Simmonds' Bear Book izenburupean argitaratuko zituenak (Berkeley Publishers Limited, 1969). 5.000 ale baino ez ziren inprimatu, baina liburu txiki horri esker The Sun egunkariko erredaktore buruak komikigile gaztea ezagutu zuen, eta horrela hasi zen Simmonds egunero-egunero bere bere marrazkiak bidaltzen Rupert Murdochek erosi berri zuen egunkarira. Horrez gain, publizitaterako krokisak ere egiten zituen.

 The Silent Three of St Botolph' s 
1972an, The Guardian  zentro-ezkerreko egunkarian bere benetako bidea aurkitu zuen. Bertan, hasieran, idazle handiek idatzitako testuak ilustratzen zituen. Geroago, egunkariak komiki-zinta bat marrazteko ardura eman zion. 1977an, Simmondsek — Evelyn Flinders-en The Silent Three, haurtzaroko bere libururik gogokoenetako bat gogoratuz — hasiera eman zion  asteroko zinta komikoari. Hasieran, parodia xalo bat zen, neskatila batzuek garai hartako bizimoduari buruz egiten zituzten iruzkin satirikoetan oinarritua, baina, azkenean 1950eko hamarkan ikaskide izan ziren hiru emakumeren bizitzan zentratu zen: Wendy Weber, erizain ohia, George soziologiako irakaslearekin ezkondua eta seme-alaba pila baten ama; Jo Heep, Edmund whisky saltzailearekin ezkondua, bi nerabe errebelderen ama; eta Trish Wright, Stanhope publizitateko exekutibo emakumezalearekin ezkondua, haur txiki batekin. Pertsonaia horien bizitza kontatzean, Simmondsek barre egiten zien ezkerreko zirkulu intelektualei, hau da, hein handi batean The Guardian egunkariaren irakurleei beraiei. Zirkulu horietan, baina, arrakasta handia izan zuten zintek. Ispilu-efektua gertatu zen, Le Nouvel Observateur astekarian argitaratu ziren Claire Bretécher komikigile handiaren Les Frustrés komikiekin gertatu zen bera.  The Silent Three of St Botolph' s asteroko zintak 1980ko hamarkadaren amaierara arte argitaratu ziren egunkarian. Geroago zenbait liburutan bilduta argitaratu zituzten: Mrs Weber's Diary, Pick of Posy, Very Posy eta Pure Posy. 1981ean, pertsonaia berberekin, True Love komikia argitaratu zen, nerabeentzako komikien larregizko sentiberatasunaren parodia.

 Umeentzako liburuak 
Helduentzako komikiak sortzeari utzi gabe, Simmonds umeentzako lanak ere hasi zen egiten. Genero horretako bere lehen lana 1987an argitaratutako Fred komikia izan zen, egunean zehar bizimodu arrunta duen baina gauean pertsonaia ospetsu, katuen Elvisa, bihurtzen den katuaren istorioa. Handik aurrera, arrakasta handia izan zuten haurrentzako liburuak idatzi eta marraztu zituen: Lulu and the Flying Babies, Lulu and the Chocolate Wedding, Baker Cat  eta Bouncing Buffalo.

 Gemma Bovery 
1997an, The Guardian egunkarira itzuli eta Gemma Bovery argitaratzen hasi zen. Gemma Londresko neska gazteak landetxe txiki bat erosi du Normandian senarrarekin batera. Asper-asper eginda, maitale bat hartzen du eguneroko monotoniari iskin egiteko. Gustave Flauberten Madame Bovary-n libreki inspiratutako obra bat da, 1999an album bakar batean jasoa. Hari esker, Posy Simmondsek ospe handia lortu zuen komikiaren munduan, eta oso figura garrantzitsu bihurtu zen eleberri grafikoaren generoan —Will Eisner komikigile estatubatuarrak ematen zion zentzuanBere heldutasun garaian Will Eisnerren interesek norabidea aldatu zuten. Garai hartan,  Bronx bere haurtzaroko auzuneko istorioak kontatu nahi zituen, horretarako asmatu zuen Dropsie Avenue etorbideko istorioak. 1978an argitaratutako 'A contract with God' liburuarekin bete zuen helburua. Album horrek data historiko bat markatu zuen generoan, estatubatuarrentzat komikiaren benetako potentzialaren kontzientzia eragin zuen lehen eleberri grafikoa izan zelako. Superheroiak edo kontrakultura (hirurogeiko hamarkadako underground-ak proposatzen zuen bezala) gainditurik zeuden, heldutasunera iritsi zen forma literario bat agertu zen.—. Posy Simmondsek Genevako Le Temps egunkariari egindako elkarrizketa batean azaldu zuen nolakoa izan zen esperientzia: «1996an The Guardian-ek galdetu zidan ea zer egin nahiko nukeen. "Oi! amaiera duen zerbait!", erantzun nien. Horrela heldu zen Gemma Bovery. Zutabe estu bat eta ehun atal eman zizkidaten. Ez zen asko; horregatik, lauki eta zinten artean testuak idazten hasi nintzen, eta ikusi nuen testua oso ondo zihoala giroa definitzeko edo iraganeko oroitzapenak azaltzeko, eta marrazkiak, berriz, irudi indartsuak emateko erabil nitzakeela, pertsonaien arteko ika-mikak eta dramak azaltzeko, batez ere. Gainera, bunbuiletan testu gehiegi agertzeak zaildu egiten du irakurketa. Beraz, muga praktikoek eta esperientziak bultzatu ninduten forma hibrido horretara (Tamara Drew-n errepikatu nuena), ez baitzen izan nahita egindako hautu bat». 2000. urtean, Posy Simmondsek irribarrez erantzun zuen Gemma Bovery 1999an Frantzian argitaratutakoan jasotako kritikei buruz galdetu ziotenean: «Hau ez da komiki bat. Ez da nobela klasiko bat. Zer da, baina?! Nobela ilustratua da!». 

2014an, Anne Fontaine zinema-zuzendari frantsesak, Pascal Bonitzer gidoilariarekin batera, Gemma Boveryren zinemarako bertsioa egin zuen. Gemma Arterton (2010ean, S. Frearsen filmean Tamara Dreweren papera antzeztu zuena) eta Fabrice Luchini aktoreek jokatu zituzten paper nagusiak.

 Literary Life 
2002ko azarotik 2004ko abendura arte, Simmondsek Literary Life zintak argitaratu zituen The Guardianen, berriz ere literatur zirkuluen satira eginez. Komiki-zinta hauek ere bildu eta liburuan argitaratu ziren geroago; 2003an ingelesez (Jonathan Cape argitaletxea) eta 2014an frantsesez, edizio aberastuan, 32 orrialde gehiagorekin eta kolore berriekin (Denoël Graphic argitaletxea).

 Tamara Drewe 
2007an, Tamara Drewe komikia (2005etik The Guardian-en aldizka eta zatika plazaratua) argitaratu zuen. Lan honetan ere oso modu librean inspiratu zen XIX. literaturako beste eleberri handi batean, Thomas Hardy idazle britaniarraren Far from the Madding Crowd liburuan, hain zuzen. Albuma egiteko, Posy Simmondsek Gemma Boveryren teknika eta estilo berak erabili zituen, eta umore berarekin jarraitu zuen bere soziologo lan jostakina egiten, Erresuma Batuko gizartearen akatsek dibertiturik. Dena lasai dago Stonefielden, Beth Hardimanek bere landetxean hain ondo atondu duen idazleentzako erretiro lerden hartan, Tamara (ondoko etxean biziko den neska gazte eder eta probokatzailea) eta Ben (rock-talde bateko bateria-jotzailea) iritsi arte. Idazle haien sintonia apurka-apurka pitzatuz joango da basamortutze bidean eta higiezinen espekulazioaren menpe dagoen herri txikian. Posy Simmondsek Erresuma Batuko gizartearen lagin hori moralista baten ikuspuntutik arakatzen du. «Aitortzen dut biziki atsegina zaidala pertsonaien arteko harremanak nola degradatzen diren behatzea», dio egileak Le Soir egunkarian (Ket Paddle, 2009ko urtarrilaren 30a). Posy Simmondsek testua modu originalean moldatzen du hiru pertsonaiek —Glen kontakizuna hasi eta bukatzen duen akademiko traketsa, Beth maitagarri totela eta Casey maitasun falta duen nerabea— beren pentsamendu sekretuak irakurle bakar bati helarazteko. Testu gutxiko orrialdeak trebeki baliatzen ditu kontakizuna azkartzeko, eta testurik gabekoak, berriz, dramatizatzeko. Kontakizunak zirrara sortzen du bere garaikideen behaketa handi batean oinarritzen delako. Autoreak detailearekiko kezka handia du; bere koadernoetan  etengabe marrazten ditu inguruan arretaz ikusten eta entzuten dituen pertsonak, eta han sortzen dira kontakizunean agertuko diren pertsonaiak, jantzien, oinetakoen, autoen eta era askotako objektuen marrazki koloretsuen artean.
eskuinera|thumb|Posy Simmonds, epaimahaiburua, Stephane Beaujeanekin batera, 2017ko Angulemako komiki azokako  sari banaketan.
Le Temps egunkariko elkarrizketan, Simmondsek azaldu zuen Gemma Bovery eta Tamara Drewe idazteko Flaubertek eta Hardyk inspiratu zutela berari interesatzen zaiolako, bi idazle horiei bezala, eleberrian  emakumearen ikuspuntua aurkeztea hainbat pertsonaiaren bitartez: Beth, Stonefieldeko etxeko andrea eta senar idazle lapur baten emazte/idazkari maitekorra; Tamara, gazte hiritar liberatua; Casey, bihotzeko prentsarekin liluratutako nerabe sentibera; bai eta Lulu, Bethen alaba diskretua ere. Obra klasikoen transposizio garaikideak eta testu dibertigarri eta marrazki sotilen nahasketa jakintsuak irakurleak, haien artean Tom Wolfe idazle estatubatuar handia, liluratu zituzten. Association des critique et des journalistes de bande dessinée elkarteak 2009ko Kritikaren Sari Nagusia eman zion Tamara Drewe-ri. Stephen Frears zinemagile ingelesak haren zinemarako egokitzapena egin zuen, 2010eko Cannesko Zinemaldian lehiaketatik kanpo aurkeztua.

 Cassandra Darke 
Hamaika urtez eleberri grafikorik argitaratu gabe egon ondoren, 2018an, Posy Simmondsek  Cassandra Darke plazaratu zuen..  Liburu hau A Christmas Carol-en (Gabon-kanta bat)  transposizioa da. Ipuinak —Charles Dickens-ek idatziriko lehena eta egilearen ospetsuenetariko bat— Mr. Scrooge zekenak bizitzan izango duen bilakaera kontatzen du. Posy Simmondsi axola handia dio oparotasunean eta luxuan bizi diren britainiar zirkuluen eta gainerako biztanleen arteko arrakala gero eta handiagoak. Liburuko heroi nagusia, Cassandra, berriro ere emakumea, indartsu eta independentea da, bere beste eleberri grafiko batzuetakoak — Gemma edo Tamara batez ere— bezalakoa. Baina jada ez da neska eder txundigarria. Adineko emakume egoskorra da, Scrooge femeninoa, jabe aberats petrala;  neskazahar damugabea, bere hitzetan, izaera gogorrekoa, iruzurgileari iruzur egiteko beldurrik ez duena. Emakume aske eta independentea pertsonaia nagusi gisa aukeratzea ez da kasualitatea. «Eskolan nengoenean, helduek ezkontzera animatzen gintuzten edo, kasurik onenean, erizain izateko ikastera. Gogoan dut neure buruari esaten niola denbora gutxi gelditzen zitzaidala ni neu izateko, Urlia anderea bihurtu aurretik bizitzeko», azaldu zuen. 17 urte zituela, Parisera joan zen urtebetez, Sorbonan ikastera. Bertan, Simone de Beauvoir-en Bigarren sexua obra ezagutu zuen. «Izugarri markatu ninduen. Hitz egiten ez zen hartaz hitz egiten zuen», esan zuen.  

2019ko apirilean, Noisiel-eko La Ferme du Buisson zentro kulturaleko PULP Festival jaialdiak J'ai deux amours izeneko erakusketa eskaini zion. 2023an, Parisko Bibliothèque publique d'information liburutegiak erakusketa bat eskaini zion, Dessiner la littérature.

2024ko urtarrilean, Angulemako komiki azokaren antolatzaileek iragarri zuten Posy Simmonds Angulema Hiriko Sari Nagusirako lehian zegoela, Catherine Meurisse komikigile frantziarrarekin eta Daniel Clowes estatubatuarrarekin batera. 2024ko urtarrilaren 24an Simmondsi eman zioten saria.

 Lanak 

 Helduentzako liburuak 

 The Posy Simmonds Bear Book (1969)
 Bear (1974)
 Mrs Weber's Diary (1979)
 True Love (1981)
 Pick Of Posy (1982)
 Very Posy (1985)
 Pure Posy (1987)
 Aargh! (1988)
 Mustn't Grumble (1993)
 Gemma Bovery (1999) 
 Literary Life (2003) Literary Life Revisited (2016)
 Tamara Drewe (2007)
 Mrs Weber's Omnibus (2012) Liburuak "Mrs Weber's Diary", "True Love", "Pick of Posy", "very Posy", "Pure Psy" eta  "Mustn't Grumble" biltzen ditu
 Cassandra Darke (2018)

 Lan kolektiboetako parte-hartzeak 
 Drawing Blood. Cartoons forfor Amnesty International (1994) 
 The Book of Other People (2008)
 Steven Heller, Steven; Comics Sketchbooks. The Unseen World of Today's Most Creative Talents (2012)

 Haurrentzako liburuak 

 Bouncing Buffalo (1984)
 Fred (1987)
 Lulu And The Flying Babies (1988)
 The Chocolate Wedding (1990)
 Matilda: Who Told Lies and Was Burned To Death (1991)
 F-Freezing ABC (1996)
 Cautionary Tales And Other Verses (1997)
 Mr Frost (2001, in Little Litt #2)
 Lavender (2003)
 Baker Cat (2004)

 Zinemara egokituriko lanak 

 2010 - Tamara Drewe, Stephen Frearsek zuzendua eta Gemma Arterton aktoreak antzeztua.
 2014 – Gemma Bovery, Anne Fontainek zuzendua eta Gemma Arterton aktoreak antzeztua.

 Sariak 

 1981: British Press Awards sarietan Cartoonist of de Year izendatua.
 2002 :
 Britaniar Inperioko Ordenaren kidea izendatua (MBE)
 Asturiasko Printzerriko Nazioarteko Komiki Azokako Haxtur saria  gidoirik onenari Gemma Bovery komikiagatik
 2004 : Royal Society of Literature erakundeko kide izendatua
 2009 : 
 Frantziako ACBD (Association des critiques et des journalistes de bande dessinée) elkarteko Grand prix de la critique saria Tamara Drewe komikiagatik
 Angulemako Essentiel saria Tamara Drewe komikiagatik
 Asturiasko Printzerriko Nazioarteko Komiki Azokako Haxtur saria  marrazkirik onenari Tamara Drewe komikiagatik
 2012 : Suediako Urhunden saria atzerriko komikirik onenari Tamara Drewe komikiagatik
 2020 : Grand Boum de la Ville de Blois saria bere lan osoari
 2022: Grand Prix Töpffer saria.
 2024 : Grand prix de la ville d'Angoulême saria

Oharrak

Erreferentziak

 Bibliografia 







 Kanpo estekak 
 Posy Simmonds: Comment dessiner "Cassandra Darke"?; YouTubeko "France Inter" kanalean
 Visite commentée de l'exposition Posy Simmonds par Paul Gravett; YouTubeko "Bibliothèque publique d'information" kanalean 
 « Le petit monde de Posy Simmonds » Parisko Bibliothèque publique d'information liburutegiko Balises aldizkarian 
 Posy Simmonds; Lambiek comiclopedia


 Arte ederrei buruzko informazio-iturriak: Bénézit, British Museum, Delarge, MutualArt, National Portrait Gallery, RKDartists
 Komikiari buruzko informazio-iturriak: BD Gest', Comic Vine, Lambiek Comiclopedia
 Ikusentzunezkoei buruzko informazio-iturriak: AllMovie, Allociné, IMDb
 Literaturari buruzko informazio-iturriak: Internet Speculative Fiction Database
 Hedabideak: Radio France
 Hiztegiak edo entziklopediak: Dictionnaire universel des créatrices [artxiboa]; Universalis [artxiboa]

Kategoria:Ingalaterrako haur literaturako idazleak
Kategoria:Wikipedia:Autoritate kontrola duten artikuluak
Kategoria:Emakume komikigileak
Kategoria:Britainia Handiko emakumeak
Kategoria:Erresuma Batuko komikigileak