Sandra Pascoe Ortiz

Sandra Pascoe Ortiz (Mexiko, XX. mendea) zientzilaria, ingeniari kimikoa, irakaslea eta ikertzailea da. Atenajac Haraneko Unibertsitateko irakaslea da Zapopan udalerrian. Kaktusen zukuaz egindako alternatiba plastiko ez toxiko, berriztagarri eta biodegradagarria garatzeagatik da ezaguna.

 Bizitza 
1995eko Pascoe Ortizek Ingeniaritza Kimikoa amaitu zuen Guadalajarako Unibertsitatean abuztuan. Prozesu Bioteknologikoetako Zientzietako Maistratza gradua lortu zuen unibertsitate berean 1999ko abuztuan. 2020ko abenduan Biosistematika, Ekologia eta Natur eta Nekazaritza Baliabideen Maneiuko Zientzietako Doktore gradua lortu zuen unibertsitate berean.

 Lan ibilbidea 
2002ko urtarrilean hasi zen irakasten Atemajac Haraneko Unibertsitatean. 2011ko urtarrilean, irakasle ikertzaile lanetan hasi zen, eta, handik aurrera, garapen jasangarriko eta berrikuntzako proiektuetan lan egin du. 

 Ikerketa-ildoak 
2013an, Pascoe Ortiz indipikondoa (nopala) plastikorako oinarri gisa erabiltzearen inguruan ikertzen hasi zen ikasle batzuekin. Nazioarteko komunitatearen laguntza falta izan zen, eta, hortaz, beste zientzialari batzuen ekipo, material eta interes falta; ondorioz, azterketa bertan behera utzi zen azkenean. Gero, ikasle talde berri batekin jarraitu zuen proiektuan.

Pascoe Ortizek zera aurkitu zuen, kaktusak substantzia biopolimerikoen sorkuntza osatzen duten azukre eta goma berdinez osatuta daudela, eta horiek direla, hain zuzen, plastikoaren beraren oinarrizko osagaiak. Hasieran, Mexikoko sukaldaritzan ohikoena den kaktus mota erabili zuten: opuntia ficus indica delakoa, eta, gero, opuntia megacantha. Kaktusen zukua erauzi eta glizerinarekin, proteinekin, argizari naturalekin eta koloratzaileekin nahastu ondoren, xaflatu eta lehortzen uzten da. Amaituta dagoenean, produktua oso moldakorra da, eta horrek Pascoe Ortiz uzten du ikerketa produktu sorta zabalago baten fabrikaziora zabaltzeko.

Plastikoaren fabrikazioan ez bezala, prozesuak ez du petrolio gordinik behar, hura erauzteak kritika asko eragin baititu ingurumenzaleen aldetik. Karbono neutrala ere bada, degradatzean igorritako karbonoa eta haztean xurgatutakoa kopuru berdina baita.

Tuna-kaktusaren bidez egindako bioplastikoa berriztagarria da, landaretik hosto gutxi hartzen baitira. Horri esker birsortzen da eta ez da beharrezkoa hazitik helduarora arte garatzea. Toxikoa ere ez da eta segurua da animalientzat zein gizakientzat irenstea. Bioplastikoa 2-3 hilabete eta 7 egun pasatu ostean degradatzen da uretan murgilduz gero.

Prozesua Pascoe Ortizen laborategian baino ez da egiten. Mexikoko hainbat nopal-landare espezierekin esperimentuak egiten ari da, eta jostailuetan, poltsetan eta eskala handiko erabilera komertzialerako beste produktu plastiko batzuetan kaktusa zelan erabil daitekeen aztertzen jarraitzen du.

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

Kategoria:Mexikoko zientzialariak
Kategoria:Emakume zientzialariak
Kategoria:Emakume ikertzaileak
Kategoria:Mexikoko irakasleak
Kategoria:Emakume irakasleak
Kategoria:Emakume kimikariak