Urrezko ordua

Argazki-argiztapenean, urrezko ordua, ordu urdina edo ordu magikoa egunsentia eta ilunabarra dira, eguneko bi uneotan eguzki-argia oso indartsua eta zenitala (eguerdia) edo nulua (gaua) ez denean; beraz, ezin hobea da irudiak, paisaiak zein aire zabaleko erretratuak hartzeko.

Efektu fisikoa
Alderdi teknikoei dagokienez, argiztapena leunagoa eta lausoagoa da eguneko beste une batzuetan baino. Ia ez dago itzalik edo oso leunak dira, eguzkia zerumugaren azpitik baitago. Eguzkiaren kokapen hori dela eta, argiak islapen bat egiten du atmosferan, eta zeharkako argiztapena sortzen du.

Terminoaren aplikazioa ikus-entzunezkoen arloan
Argazkigintzaren munduan, ordu urdina eta urrezko ordua izenez ere ezagutzen da, zinema munduan ordu magiko terminoa gehiago erabiltzen bada ere. Garai zehatz horretan eszenak filmatzea hainbat filmetan erabili izan den teknikatzat hartzen da.

Une horretan filmatzeak pazientzia eskatzen du, azkar filmatu eta kamera intuizio eta konfiantza handiz erabili behar baita, argiaren azken momentu guztiak jaso ahal izateko.

Terrence Malick zuzendariak hainbat filmetan erabili zuen, hala nola:
 Days of Heaven, 1978an argazki onenaren Oscar saria jaso zuen.
 Mundu berria, 2005.
 The Tree of Life (2011) filmean, eszena guztiak ordu horretan filmatu ziren.
Stanley Kubrick zinema-zuzendariak ere asko erabili zuen teknika hori Full Metal Jacket filmean (1987).

Kolore-tenperatura
Ordu magiko horretan, kolorearen tenperatura asko igotzen da, tonu urdinak eta arrosak sortuz.

Ordu magikoan hartutako irudiak

Erreferentziak

Kategoria:Argazkigintza