José Miguel Arredondo

José Miguel del Corazón de Jesús Arredondo ( Canelones, 1829ko maiatzaren 8a - Buenos Aires, 1904ko irailaren 20a ) Argentinako gerra zibiletan eta Paraguaiko gerran ibilbide luzea zuen militar uruguaitarra izan zen. Indioekiko mugan ere borrokatu zen, eta porrot egin zuen iraultza gidatu zuen Uruguaiko gobernuaren aurka 1886an.

 Karrera militarra 
Guadalupeko Ama Birjinaren parrokian bataiatu zuten, eta Montevideoko setioko soldadu gisa hasi zuen bere ibilbidea, Gerra Handian. Urkizako armadan sartu zuten, Caseroseko guduan parte hartu zuenaren aginduetara. Uruguaiko armadaren baja eskatu zuen eta Buenos Aireseko setioaren aurkako defentsan hasi zen federalengatik, 1852 eta 1853an. Gero mugan indioen aurkako zerbitzuak eman zituen urte askoan.

1859ko Cepedako guduan borrokatu zuen, infanteriako erregimentu bateko komandante gisa, eta beste bat antolatu eta gidatu zuen Pavongo guduarentzat. Koronel mailara igo zuten.

Cañada de Gomezeko sarraskiaren ondoren, garaituekiko krudeltasunagatik nabarmendu zena, Angel Vicente Peñaloza buruzagiaren aurkako kanpainan parte hartu zuen, honen lehen altxamenduan hainbat borrokatan aurre eginez. Peñalozako bigarren altxamenduan berriz ere buruzagi bortitz gisa nabarmendu zen, La Rioja probintziako hainbat herri suntsitu zituena.

Paraguaiko gerran parte hartu zuen eta gudu nagusietan borrokatu zuen, tartean Boqueron eta Tuyuti.

1866. urtearen amaieran, Cuyoren probintzietara bidali zuten, Paunero jeneralaren agindupean, "gorrien iraultzara" jo zuten federalak erreprimitzera. Córdobako federalak kanporatu zituen eta handik San Luisera egin zuen aurrera, armadako aurrerapen buru gisa. 1867ko apirilaren 1ean, Juan Saá jenerala garaitu zuen San Inazioko guduan. Garaipen garrantzitsua izan zen, eta federazioaren gainbehera ekarri zuen, jeneralaren mailara igo baitzen. Erresistentzia guztia Felipe Varela buruzagiaren esku geratu zen, hilabetetan La Rioja eta San Juanen zehar jazarri zuena.

1868an Córdoba, San Luis eta Mendozako indiarrarekiko mugako komandante nagusi izendatu zuten. Bere agintaldian ez zuen arazo handirik izan ranqueleseko indiarrekin, hauek Calfucuráko panpa indiarrak baino askoz baketsuago baitzeuden. 1870ean, azken buruzagi federalaren, López Jordánen, aurkako gerran parte hartu zuen Entre Ríosen.

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

Kategoria:Buenos Airesen hildakoak
Kategoria:Argentinako Estatuaren eraketaren historia
Kategoria:Aliantza Hirukoitzaren Gerrako militar argentinarrak
Kategoria:Argentinako gerra zibiletako militarrak