Julia Delgado Caro

Julia Delgado Caro (Guayaquil, Ekuador, 1893ko urriaren 2a – Madril, 1975eko uztailaren 14a) ekuadortar-espainiar aktorea izan zen. Ezaguna egin zen, batez ere, La reina mora (1955), Muerte de un ciclista (1955) eta La violetera (1958) lanekin.  

 Bizitza 
Paulino Delgado eta Alejandrina Caro aktoreen alaba izan zen eta Ekuadorren jaio zen, gurasoen antzerki bira batean. 

 Aktore ibilbidea 

 Antzerkian 
1910eko hamarkadan hasi zen interpretazioaren munduan, José Tallavíren konpainian sartu zen (Miguel de Unamunoren La venda lana estreinatu zuen eta Ángel Guimeráren Tierra baja interpretatu zituen). 1917an Ricardo Simó-Rasoren konpainian (1917-1921) eta, azkenik, Luis Martínez gero senar izan zuenarenean. Sasoi hartakoak dira Manuel Linares Rivasen La divina palabra (1924) eta jada Delgado Podemos-Martínez Tovar konpainia gisa, Poderoso caballero (1926), Eduardo Marquinaren La ermita, la fuente y el río (1927), Manuel de Góngoraren La petenera, Jacinto Benaventeren Los andravos de la púrpura (1931) edo La dama X.

Espainiako 36ko Gerraren ostean eta 1938an bere senarra hil ostean, 1940an bizitza artistikora itzuli zen, Teatro Español antzokian La Celestinaren pertsonaia nagusia antzeztuz. 1940ko eta 1950eko hamarkadetan bere ibilbidea jarraitu zuen espainiarren eszenatokian eta The Honesty of the Lock (1942), Benaventerena eta, Mercedes Prendes lehen aktorea zela, Lope de Vegaren Peribáñez y el Comendador de Ocaña (1942) lanean, Friedrich Schillerren María Estuardo, Lope de Vegaren El castigo sin venganza (1943), Agustín de Foxáren Baile en capitanía (1944), Joaquín Calvo Soteloren La cárcel infinita (1945), Lope de Vegaren  La discreta enamorada (1945) eta La malcasada (1947), eta Leandro Fernández de Moratínen El sí de las niñas (1948).

1949an, Antonio Buero Vallejoren Historia de una escalera XX. mendeko espainiar antzerkigintzako lan gailenetako bat estreinatu zuen taldearen parte izan zen, eta, urtebete geroago, Ramón María del Valle-Inclanen Ligazón interpretatu zuen Madrilgo Gran Via antzokian. Gero, Victor Ruiz Iriarteren El gran minué (1950), John Boynton Priestleyren Llama un inspector, José López Rubioren Veinte y cuarenta (1951), Victor Hugoren Ruy Blas (1952), Buero Vallejoren La tejedora de sueños (1952), Carlo Goldoniren El abanico (1952), José Antonio Giménez-Arnauren Murió hace quince años (1953), edo Marcel Ayméren Clérayambard (1954).

Espainiatik kanpo, aipagarria da José Luis Sampedroren Un sitio para vivir (1955) eta Eduardo Vázquezen Estampas y sainetes (1959) lanetako muntaietan parte hartu izana, Radio Madrideko aktore-koadroarekin.

 Zineman 
1950ean egin zuen debuta zineman. Juan Antonio Bardem eta Luis García Berlangaren aginduetara lan egin zuen eta hogeita hamar bat filmetan parte hartu zuen, besteak beste, Espainiako zinemaren historiako film ospetsuenetako batzuetan: La laguna negra (1952), Muerte de un ciclista (1955), Calle Mayor (1956), Los jueves, milagro (1957), La violetera (1958), Plácido (1961) edo La tía Tula (Izeba tula) (1964).

 Bizitza pertsonala 
1926ko apirilaren 9an ezkondu zen, Madrilgo Covadonga parrokian, Luis Martínez Tovar aktorearekin. Alexandrina (1928an jaioa) eta Fernando Delgado (1930-2009) seme-alaben ama izan zen, azken hau ere interpretazioaren munduan aritu zena.

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

 Biografia

Kategoria:Ekuadortarrak
Kategoria:Espainiarrak
Kategoria:Madrilen hildakoak
Kategoria:Espainiako aktoreak
Kategoria:Emakume aktoreak
Kategoria:Antzerki aktoreak
Kategoria:Zinema aktoreak
Kategoria:XX. mendeko aktoreak