Agnes Branting

Agnes Margareta Matilda Branting (Åtorp, Värmland, 1862ko otsailaren 27a – Stockholm, 1930eko apirilaren 13a) suediar ehungintzako artista eta idazlea izan zen. 1891az geroztik, Eskulangintzaren Lagunen Elkartea zuzendu zuen. Besteak beste, ehunezko tapiz handiak landu zituen hainbat artista garrantzitsurekin, eta horrek Suediako estilo libreko arte bisuala bultzatu zuen. 1904an, Licium tailerra sortu zuen, elizako ehunak, banderak eta pankartak ekoitzi zituena. Ehun zaharren kontserbazioan ere jardun zuen, horretarako Pietas elkartea sortuz. Idazle gisa, arteari eta eskulangintzari buruzko artikuluak idatzi zituen Svenska Dagbladet egunkarirako, eta ehungintzaren inguruko hainbat liburu ere kaleratu zituen.

 Bizitza 
1862ko otsailaren 27an Åtorpen (Värmland) jaioa, Agnes Margareta Matilda Branting Carl Johan Branting farmazialariaren eta bere emazte Maria Carolina Lundhen alaba zen. Zazpi urte zituela, aita hil zitzaion, familia Skarara joan zen bizitzera, eta Brantingek bertan ikasi zuen nesken ikastetxe batean. 1880an Stockholmgo Eskola Teknikora joan zen ehungintza eta marrazkia ikastera, eta 1874an graduatu zen.

1884an, Eskulangintzaren Lagunen Elkartean hasi zen lanean patroi-diseinatzaile gisa. Handik gutxira, Ingalaterrara bidaiatu zuen eta bertan William Morrisen ehungintza-lana ikasi zuen. Alemaniara ere joan zen ehungintzaren garapena aztertzera. 1891n, Eskulangintzaren Lagunen Elkarteko zuzendari eta diseinatzaile artistiko nagusi izendatu zuten. Elizako ehunen kontserbazioarekiko interes handia zuen. Hainbat artista garrantzitsurekin izandako harremanei esker, tapizgintzaren garapenari buruzko esperimentuak egin zituen, eta arlo hori gero eta garrantzitsuagoa bihurtu zen Suediako artean. Brantingen lanik handienetakoa, Kräftfisket, 1900eko Parisko Erakusketa Unibertsalean aurkeztu zen.

1904an Eskulangintzaren Lagunen Elkartean karguari uko egin ondoren, berehala sortu zuen Licium, ehun erlijioso eta heraldikoetan espezializatutako tailerra. Anders Zorn eta Gunnar Wennerberg bezalako artistekin aritu zen elkarlanean. Liciumen ekoitzitako elizako ehunen artean, kasullak eta aldare-oihalak zeuden, eta hainbat elizatan erabiltzen ziren, besteak beste Lundeko katedralean.

1908an, Brantingek Pietas sortu zuen, Suediako ehun zaharren kontserbazioari eskainitako enpresa bat, esaterako Uppsalako eta Linköpingeko katedraletako ehunak zaintzen zituena. Suedian eta atzerrian egindako bidaiei esker, kontserbazio-metodoak hobetu ahal izan zituen. Egile gisa, Fataburen, Fornvännen eta Ord och Bild bezalako aldizkari espezializatuetarako idatzi zuen. Bi liburukitako Medeltida vävnader och broderier i Sverige (1928 eta 1929) liburua ere idatzi zuen, Suediako ehunei eta brodatuei buruzkoa. Litteris et Artibus (1896) eta Illis Quorum (1919) sariak irabazi zituen, besteen artean.

Agnes Branting 1930eko apirilaren 13an hil zen Stockholmen.

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

Kategoria:Suediako artistak
Kategoria:Ehungintzako artistak
Kategoria:Emakume artistak
Kategoria:Suediako fikzioz kanpoko idazleak
Kategoria:Suedierazko idazleak
Kategoria:XX. mendeko emakume idazleak
Kategoria:Stockholmen hildakoak