Aurpegi Santua

Aurpegi santua da hainbat Usadio elizkoi Veronikaren oihalarekin edo Edesako Mandylionarekin (arerio erromatar gisa sortu zena) identifikatutako hainbat erlikia kristauei  edo acheiropoieto (giza eskurik gabe eginak) edo vera ikono (benetako irudiak) izeneko beste irudi batzuei ematen dieten izena. Oinarritzen diren tradizioak modu nahasian nahasten dira, baita haien mugimenduak eta gorde ziren tokiak ere; beraz, gaur egun jatorrizkoak direla diotenen egiazkotasuna ezin da finkatu, nahiz originaltasunaren kontzeptua edo kritika arrazionalen aplikazioa Erdi Aroko irizpideetatik at dauden.

Bere ugaritasuna interpretatu izan da Veronicak Kristoren aurpegia garbitzeko erabili zuen oihala (Jerusalemgo Dolore Bidean, Kalbario bidea) zenbait tolestura zituela eta haietako bakoitzak mirarizko Vera icon (benetako irudiak) irudia gorde zuelaFelipe Gil de Menaren margolan bitxi bat dago (Santa Veronika, 1650, urtekoa, olioa mihise gainean, 126 x 140 cm, Valladolideko Elizbarruti eta Katedrala Museoa), non santak Kristoren aurpegia hiru aldiz inprimatuta duen oihala erakusten duen. Ikus hemen erreproduzitua: Delenda, op. cit., 7. or..​ 1137an deskribatu zen lehen aldiz. Erromako San Petri basilikan Veronikaren oihal (edo Veronika soilik), mihise edo beloa, izan ere, kupula eusten duten zutabeetako batean gordeta egotearen tradizioa mantentzen da, 1632ko Francesco Mochiren santaren estatua kolosal baten gaineanLuca Trovellesi Cesana (zuzendaritza) eta Monica Centofante (gidoia), En busca del rostro de Jesús, Sydonia Productionen dokumetala, 2013 (emitido en TVE el 25/06/2015 eta 09/11/2015ean, fitxa El Mundo'n)..

Erreferentziak

 Kanpo estekak