Alirio Ugarte Pelayo

Alirio Ugarte Pelayo (Anzoategi, Lara estatua, Venezuela, 1923ko urtarrilaren 21a - Caracas, Venezuela, 1966ko maiatzaren 19a) Argimiro Gabaldonen anaia zen abokatu, idazle, kazetari, diplomatiko eta buruzagi politiko venezuelarra izan zen.

 Biografia 
Jose Rafael Gabaldon jeneralaren eta Romelia Tamayo Anzolaren semea zen, eta Luis Horacio Ugarte eta Hercilia Pelayo izan zituen adopziozko guraso. Venezuelako Ikasleen Federazioko Kontseilu Goreneko presidente izan zen 1942an, eta Venezuelako Alderdi Demokratikoko zuzendaritzako kide 1943an. 1944an, Altagraciako (Caracas) parrokiak zinegotzi izendatu zuen, eta Batasun Errepublikar Demokratikoa (URD) alderdiari lotuta dago. Últimas Noticias egunkariko erredaktorea, El Heraldoko erredakzioburua eta El Nacionaleko kolaboratzailea izan zen. 

 Karrera politikoa 
Abokatu gisa graduatu zen eta zientzia politikoetan doktoretza lortu zuen Venezuelako Unibertsitate Zentralean (1947), non Zuzenbidearen Filosofiako irakasle gisa aritu zen. 1948ko azaroaren 24ko Estatu kolpearen ondoren Junta Militarraren Eratze Akta idazten lagundu zuen eta 1948an Barne Harremanetarako Ministerioko Politika zuzendari eta 1949an Monagaseko gobernadore izendatu zuten. 1952an, uko egin zion German Suarez Flamerich buru zuen Gobernu Batzordeari, ekonomia, politika eta hauteskunde gaietan ezberdintasunak zituelako. 1952 eta 1955 artean Europara eta Estatu Batuetara bidaiatu zuen; 1956an Venezuelara itzuli zen, Creole Petroleum Corporationek kontratatua Aholkularitza Juridikoko departamentuko lege-aholkulari gisa. 

1958ko urtarrilaren 23an, Wolfgang Larrazabal kontralmirantea buru zuen Behin-behineko Gobernu Batzordeak idazkari nagusi izendatu zuen, ministro mailarekin, baina hilabete gutxiei uko egin zien Batzordeko kide batzuekin ados ez zegoelako. 1958an URDko militante egin zen, alderdi horretako doktrina zuzendari nazional kargua hartuz. Ondoren, enbaxadore izan zen Mexikon 1959 eta 1961 artean, eta bere alderdiaren ordezkari izan zen Hauteskunde Kontseilu Gorenean, 1963an. 

1963an, ustezko konspirazio ekintzengatik atxilotu zuten, eta Lara estatuko diputatu hautatu zuten urte horretako amaierako hauteskundeetan. Alderdian egindako estatutu-erreformen ondorioz, 1964an URDko idazkariorde nagusi izendatu zuten. Base Zabalaren bultzatzailea izan zen Raúl Leoniren gobernuan. 1965ean Diputatuen Ganberako presidente eta URDko idazkari nagusi hautatu zuten, eta urte bereko maiatzean, URDko Kontseilu Nazionalak Convención de los Cien deituriko batzarrean egindako bileran,  aurkako joera gidatu zuen. 

1966ko apirilerako, Jovito Villalba buru zuen URDren Direktorio Nazionalak (16 boto, 12ren aurka) bertan behera utzi zuen jarduera militante orotatik 1968ko hauteskundeetarako URDren presidentetza-izendapena irabazteko aukera ; hilabete horretan bertan alderdiari uko egin zion eta Mugimendu Demokratiko Independentea izeneko erakunde politiko berri bat bultzatu zuen.

 Heriotza 
1966ko maiatzaren 19an bere egoitzan prentsaurreko bat ematera deitua zuen alderdi berriaren eraketaren iragarpena egiteko; baina elkarrizketa hasi baino minutu gutxi batzuk lehenago, tiroz hilik aurkitu zuten ustezko suizidio batean. Hala ere, batzuen ustez, Alirio hilketa baten biktima izan zen.

 Ohoreak 

 Maturingo kale batek, Alirio Ugarte Pelayo hiribideak, bere izena darama.

 Liburuak 

 Destino democrático de Venezuela (1960), Editorial América Nueva.

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

Kategoria:Venezuelako abokatuak
Kategoria:Caracasen hildakoak