Arielle Dombasle

Arielle Laure Maxime Sonnery de Fromental, ezagunagoa Arielle Dombasle izen-deiturez (Hartford, Connecticut, AEB, 1953ko apirilaren 27a) frantses aktore eta sopranoa da. Gaztetan modeloa ere izan zen.

 Bizitza 
1953an jaio zen Connecticut estatuko Hartford hiriburuan. Aita, Jean-Louis Melchior Sonnery de Fromental, enpresari, arkeologo eta kolonaurreko arte bildumagilea zen. Ama, Francion Garreau-Dombasle, Maurice Garreau-Dombasle Mexikon Frantziako enbaxadore izandakoaren alaba zen. 

Haurtzaroa Mexikon eman zuen eta bertan Mexikoko kultura hispanoa ezagutu zuen Frantziako enbaxadan aitona-amonekin. 1976an Parisera joan zen Nazioarteko Musika Kontserbatorioan ikastera. 

 Lan ibilbidea 
Aurpegi felidoa, hazpegi zorrotzekoa eta itxura nabarmenekoa zuen, eta modelo gisa lan egin zuen hasieran. Arielle Dombasle ezizena hartu zuen amaren oroimenez, 36 urte zituela hil baitzen. Katoliko bezala hazia izan zen. Gaztelania, frantsesa eta ingelesa ezin hobeto menperatzen ditu.1981ean erabateko biluzik agertu zen film erotikoan: Los frutos de la pasión Klaus Kinski aktore alemanarekin.1978an, Éric Rohmerren Perceval le Gallois filmean egin zuen debuta aktore zinematografiko gisa, eta lehen disko Cantate 78. grabatu. 1986an Callie pertsonaia izan zen, Basset (Ted Nugent) izeneko narkotrafikatzaile agresibo baten emazte sufritu eta erakargarria, Miami Vice ("Definitely Miami" atala) telesaileko kapitulu batean, Don Johnson eta Philip Michael Thomasekin batera, non ezagunagoa egin zen.

2003an egin zuen debuta antzerkian, Jérôme Savaryren zuzendaritzapean. 2007an Ohorezko Legioko Zaldun izendatu zuten. Urte horretan bertan Parisko Crazy Horse kabaretean aritu zen meneuse de revue (vedette), Dolorès Sugar Rose izen artistikoarekin.

 Bizitza pertsonala 
1976an ezkondu zen lehen aldiz, Paul Alboy odontologoarekin, Playboyren socialite zenarekin, eta bien arteko adin-aldea 32 urtekoa zen; 1985ean banandu ziren. 1993an ezkondu zen berriro, Bernard-Henri Lévy filosofo frantziarrarekin eta haren bi umeen amaordea da. Bere burua, bere itxura fisikoarengatik, «a Crazy Horse dancing girl» (Crazy Horse taldeko dantzaria) eta, kulturalki, kultura chicano herritar gisa definitu zen.

 Lanak 
Besteak beste, lan hauexetan hartu du parte:

 Filmografia partziala 

 Éric Rohmerren Perceval le Gallois, 1978.
 Roman Polanskiren Tesss, 1979.
 Terayama Shūjiren Les Fruits de la passion, 1980.
 Éric Rohmerren Le Beau Mariage, 1982.
 Alain Robbe-Grilleten Belle Captive, 1983
 Éric Rohmerren Pauline à la plage 1983
 Miami Vice ("Definitely Miami" kapitulua),1986.
 Claude Faraldoren Flagrant désir, 1986.
 Ziggy Steinbergen The Boss' Wife, 1986.
 Guy Hamiltonen Try This One for Size, 1989.
 Fernando Truebaren El sueño del mono loco, 1989.
 Peter Handkeren L'absence, 1993.
 Éric Rohmerren L'Arbre, le maire et la médiathèque, 1993.
 Alejandro Pelayoren Miroslava, 1993.
 Hervé Paluden Un indien dans la ville, 1994.
 Agnès Vardaren Les Cent et une nuits de Simon Cinéma, 1995.
 Fina Torresen Mecánicas celestes, 1995.
 Alain Robbe-Grillet et Dimitri de Clercq-en Un bruit qui rend fou, 1995
 Alan Smithee-ren Raging Angels, 1995.
 Bernard-Henri Lévyren Le Jour et la nuit, 1997.
 Cédric Khanen L'ennui, 1998.
 Raoul Ruizen El tiempo recobrado , 1998.
 Claude Zidiren Asterix eta Obelix contre César, 1999.
 Roland Joffé-ren Vatel, 2000.
 Claude Lelouchen Le Courage d'aimer, 2005.
 Alain Robbe-Grilleten C'est Gradiva qui vous appelle, , 2006.
 Diane Kurysen Sagan, 2008.
 Josée Dayanen Ni reprise, ni échangée, 2010.
 Volker Schlöndorffen La mer à l'aube, 2011.
 Arielle Dombasleren opiuma, 2013.
 Pascal Thomasen Valentin Valentin, 2014.
 Diane Kurysen Ma mère est folle, 2018.
 Arielle Dombasleren Alien Crystal Palace, 2018.
 Jérémy Minuiren Trop jeune pour moi, 2020.
 Philippe Lacheauren Alibi.com, 2023.
 Arielle Dombasleren Les Secrets de la princesse de Cadignan, 2023.

 Antzerkia 

 1979: La Fugue, Théâtre de la Porte Saint-Martinen, Jean-Claude Brialyren zuzendaritzapean.
 1979: La petite Catherine de Heilbronn, Maison de la culture de Nanterre delakoan, Éric Rohmer-en zuzendaritzapean.
 1985: Retour à Florence, Théâtre Renaud-Barraulten, Simone Benmussaren zuzendaritzapean.
 1991: L'absolu naturel, Théâtre Renaud-Barraulten, Simone Benmussaren zuzendaritzapean.
 1991: L'as-tu revue ?, Opéra Comique delakoan, Olivier Benezechen zuzendaritzapean.
 1992: Le Jugement Dernier, Bernard-Henri Lévy, Théâtre de l'Atelier delakoan, Jean-Louis Martinelli zuzendari.
 2003: La Belle et la toute petite bête, Ederra eta Piztia ipuinaren egokitzapena, Opera Komikian, Jérôme Savaryren zuzendaritzapean.
 2008: Don Quichotte contre l'Ange Bleu, Parisko Théâtrean, Jérôme Savaryren zuzendaritzapean.
 2013: El Tigre, en el Théâtre du Rond-Point, Alfredo Ariasen zuzendaritzapean.
 2017: Folle Amanda, Parisko Théâtre antzokian, Marie-Pascale Osterriethen zuzendaritzapean.

 Diskografia 

 Bakunak 

 Estudioko albumak 

 Bideoa 

 Arielle Dombasle, Amor Amor (Parisko Olympian emanaldia) (2002, 1DVD)
 Arielle Dombasle en concert à l'Olympia (2005, DVD & CD)
 Arielle Dombasle au Crazy Horse (2007)

 Erreferentziak 

 Bibliografia 

 Victor Hache. Arielle Dombasle par Victor Hache. Paris: Editions du Collectionneur, 2002. ISBN 2-909450-88-0

 Kanpo estekak 



 Webgune ofiziala; frantsesez.

 Aipamen biografikoa AlloCiné gunean; frantsesez.

Kategoria:Frantziako vedetteak
Kategoria:Ohorezko Legioko zaldunak
Kategoria:Frantziako emakume aktoreak
Kategoria:Frantziako modeloak
Kategoria:Emakume modeloak
Kategoria:Frantziako abeslariak
Kategoria:Emakume abeslariak
Kategoria:Connecticutarrak