Katharine Cotheal Budd

Katharine Cotheal Budd (1860-1951) AEBetako arkitekto aitzindari eta ezaguna izan zen, baita arte eta arkitektura idazle ere.

 Lehen urteak 
Haurtzaroari buruzko informazio gutxi dago, baina jakina da txikitatik gustatzen zitzaiola artea. Gaztetan marrazketa eta pintura ikasi zituen. Hain zen talentuduna, ezen arkitektura-karreran sartzeko marrazketa-ikasketak egiten ari ziren lagunek gauza bera egiteko iradoki baitzioten. 1891 eta 1894 artean, Katharine Cotheal Budd-ek artea eta diseinua ikasi zituen Long Island-eko William Merritt Chase's Shinnecock School-en; ondoren, bertan, txabolen idazkaria eta administratzailea izan zen, eta horrek aukera eman zion eraikin batzuk berritzeko. William R-ren eskola partikularrak jaso zituen. Ware, Columbia Universityko irakasle eta arkitekto ezaguna, eta ondoren Parisera joan zen tailer batean prestakuntza eta esperientzia jasotzeko. Arkitektura lizentzia Georgian lortu zuen 1920an.

Grosvenor Atterbury, Grenville T. Snelling eta William Porter arkitektoekin lan egin zuen. 1910aren ondoren, Henry G. Emeryrekin elkartu zen eta elkarrekin lan egin zuten hainbat urtez. Manhattanen bulego bat izan zuen 1899az geroztik, eta Esther Marjorie Hill enplegatu zuen 1925-1928az geroztik. Lehenengo lanak Arts and Crafts, Colonial revival eta Mediterraneo estiloetan egin zituen.

Arkitekturaz gain, Budd errepidearen eta autoen maitalea zen, New York  Floridara bidaiatu zuen behin baino gehiagotan lurrez, eta beste batean bidaia transatlantiko bat egin zuen bere autoa eramanez Italian gidatzeko. Asko bidaiatu zuen, lau hizkuntza hitz egiten zituen eta zazpi irakurtzen zituen. Bidai liburuz eta marrazkiz beteta zeukan bere liburutegia.

 Ibilbidea 
40 urte baino gehiagoko arkitekto ibilbidean, etxeak, etxolak, eraikin komunitarioak, eskolak eta hotelak diseinatu zituen, eta horientzat, kanpoaldea ez ezik, barrualdea eta altzariak ere proiektatu zituen. Architectural Record, Country Life eta American Homes and Gardens' aldizkarietarako artikuluak ere idatzi zituen XX. mendearen lehen urteetan. Bere proiekturik garrantzitsuena Harry C. Duncanen etxea izan zen Tavaresen, Floridan, estatu horretako errenazimendu kolonialeko estiloaren adibiderik onenetarikoa izateagatik.

1917an, emakumeek oraindik bozkatzeko eskubiderik ez zutenean, Buddek YWCAren aldetik komisio garrantzitsu bat jaso zuen. Hostess Houses diseinatzeko eta eraikitzeko, 96 guztira, Estatu Batuetako base militarretan. Houses Hostessen soldaduek base militarretan bisitariei harrera egin eta une atsegina pasatzeko lekuak ziren. “Egongela” sinple gisa hasi ziren, baina, etxe gehiago eraiki ahala, hedatuz joan ziren, eta batzuek logelak eta sukaldeak ere izan zituzten. Baseetako batzuk hirietatik urrun zeuden eta honek soldaduen familiei basean denbora luzeagoz ostatu hartzeko aukera ematen zien. Budd-ek komisioa jaso zuen eta Estatu Batuetako erdialdeko Hostess Houses-en diseinuaz arduratzea erabaki zuen, eta beste bi arkitekto aitzindari inplikatu zituen, Julia Morgan eta Fay Kellogg, herrialdearen mendebaldea eta ekialdea beregana zitzaten, hurrenez hurren. Budd-ek uste zuen etxe horiek diseinu autoktonoa baina, aldi berean, bereizgarria aukeratu behar zutela, inspirazio eta abiapuntu gisa Amerikako ohiko aletegia erabiliz, egitura zabala eta kostu txikikoa.

Nahiz eta Hostess Houses asko diseinatu, ez ziren handizka egin, etxe bakoitzak barnealde desberdinak zituen banaketa desberdinekin. Kellogg, ekialdeko Hostess Houses-en arduraduna, gaixotu egin zen eta ezin izan zuen bere zeregina bukatu, beraz, Budd-ek Mississippi eta Georgian etxe batzuk diseinatu eta eraiki zituen, eta Mississippin eraiki zuen lehen arkitekto profesionala bihurtu zen. Eraikitako 96 Hostess Houses-etako 72ren arduraduna izan zen.

Budd arkitektoa lanbideari erabat emana zen. Zorrotza zen bere lanarekin. Elkarrizketa batean esan zuen ez zuela sentitzen bere lana arrakastatsua izan zenik, halere,  lana entregatu eta hiru urtera, eraikineko okupatzaileek beren diseinuetako batean bizitzeagatik bizitza hobea izan zutela sentitzen bazuten aski zela.

Innis Arden (orain Greenwich Point bezala ezagutzen dena) landa-ostatua ere diseinatu zuen. Eraikina, gaur egun Bruce Museum Seaside Center, 1903an egina, bungaliar arkitekturaren adibide argitzat jo izan da.

 Lanak 
Bere lan aipagarri batzuk honako hauek dira: 

 Shinnecock eskola (Atterburyrekin), geroago Anne Porterrek berritua, Zella de Milhau-rako etxola, Long Island (1894-1896).
 Burchel etxea, alterazioak, 29 E. 63rd St. E.Eta. (1908)
 YWCAren Hostess Houses (1910) Columbian, Spartenburgen, Hego Carolinan, Charlotten, Augustan, Camp Millsen, eta Camp Dodgen, Iowan
 Anna Winegar estudioa, alterazioak, Bronxville, NY
 Harry C. Duncan etxea, Tavares, FL (1925) (National Register, 1997)
 M. EtxeaG. Howey, Lake County, FL, (1925-27) (National Register, 1983)
 Great Lakes Naval Training Station, Illinois

 65 East 80th Streeteko fatxada Francis Rentzat. Arnold, New York
 Adelaide Alsop Robineau etxea Syracuse hirian (Four Winds House)
 Clarissa etxea eta Walter Stillman, Syracuse

 Aintzatespenak 
Katharine Budd arkitekturan aritu zen hogeita hamar urtez, 1924an Amerikako Arkitektoen Institutuari kide izatea eskatu aurretik. 1916an, New Yorkeko AIAko egoitzako kide zen jada, eta onartutako lehen emakumeetako bat izan zen.

 Ikus, gainera 

 Emakumeak arkitekturan

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

Kategoria:Estatubatuarrak
Kategoria:Ameriketako Estatu Batuetako arkitektoak
Kategoria:Emakume arkitektoak