Adelaide Herrmann

Adelaide Herrmann, sortzez Adelaide Scarcez (ezizenez: Magiaren Erregina; Londres, Ingalaterra, Erresuma Batua, 1853ko abuztuaren 11 – New York, AEB, 1932ko otsailaren 19a) britainiar ilusionista eta artista izan zen.

 Bizitza 

 Hasierak 
Herrmann sortzez Adelaide Scarcez (Scarsia ere bai) izena zuen, 1853an jaioa Londresen. Bere aita, Belgikakoa zen jatorriz eta Egyptian Hall erakusta aretoaren sorreran parte hartu zuen, hiri hartako Piccadilly kalean kokatua.

Gaztetan, aireko akrobaziak eta dantza ikasi zituen Adelaidek. Belozipedoan (XIX. mendeko bizikleta bat) ibiltzen ikasi zuen, eta txirrindulari lanean jardun zuen. Brown irakaslearen belozipedoen konpainiarekin bidaiatu zuen. 1874an New York hirira iritsi zen Imre Kiralfyren dantzari gisa.

 Magia ibilbidea 
Bere senarraren, Alexander Herrmann magoaren, laguntzaile lanetan hasi zuen bere ibilbidea magian. 1875ean ezkondu ziren hiriko udaletxean, New Yorkeko alkate William H. Wickhamek gidatu zuen bere zeremonia. Bere senarrarekin batera ("Herrmann irakaslea" edo "Herrmann handia" izen artistikoak zituen). Biek magia trikimailu askorekin entretenitu zuten publikoa, ihes egiteko trikimailuak zein bala harrapatzeko trikimailuak barne. Herrmann ilusio askoren giltzarria izan zen, lebitatzen ari zen lebitante papera hartuta, giza kanoi bala bat, neskato bat sorbaldetan zeraman txirrindulari bat edo suzko zutabe itxurako espektro gorrian arrandiatzen zen dantzaria. Herrmanndarrak Ameriketako Estatu Batuetan, Mexikon, Hego Amerikan eta Europan ibili ziren. 1888an, Herrmanndarrek ikuskizun bat antolatu zuten, eta Ann O'Delia Diss Debar espiritualista kazetari-talde baten aurkako medium iruzurtia zela erakutsi zuten.

 Bakarkako ibilbidea 
eskuinera|thumb|Herrmann bere trikimailuetako bat egiten
Bere senarra 1896an hil zenean, Herrmannek ikuskizunarekin jarraitzea erabaki zuen. Hasiera batean, bere senarraren iloba zen Leon Herrmannekin lan egin zuen, baina, hiru denboraldiren ondoren, banandu egin ziren.

Geroago, oso mago ezaguna egin zen bere eskubidez, "Magiaren Erregina" ezizena jaso zuela. Birak egin zituen 25 urte baino gehiagoz, eta nazioartean ere jardun zuen, Londresen eta Parisen. 1903an, Broadwayn debuta egin zuen Circle Theatre antzokian. Askotan aurkezten zen beste vodevil ekintza batzuekin eta askotan aipatu zuten New York Times egunkarian. 1899ko azaroaren 2an Broadway aldizkarirako idatzitako artikulu batean, "Munduko emakume mago bakarra" izenburua jarri zioten, Herrmannek aldarrikatu zuen: "Ez naiz pozik egongo publikoak nire lanbidean lider gisa onartzen nauen arte, sexuaren auzia alde batera utzita guztiz".

Herrmann izan zen "bala harrapatzeko" trikimailu zitala egin zuen pertsona bakarrenetakoa, eta, seguraski, sasoi hartan trikimailua egin zuen emakume ilusionista bakarra. Bere senarra trikimailu arriskutsua egiten ikustea gustatzen ez zitzaiola zioten txosten batzuk gorabehera, 1897ko urtarrilaren 19an, senarra hil eta hilabetera, Chicagoko Metropolitan Opera Housen fusilamendu pelotoi baten aurrean egin zuen trikimailu hori. Publizitate-materialak honelaxe deskribatzen zuen aurkezpena: bertako miliziano talde batek bere kontra jaurtitako sei balaren harrapaketa.

"Emaztegai mamua" zen bere ilusiorik gogokoena, eta, beharbada Herrmannentzat esanguratsua, galerarekin eta ezkontzarekin lotutako gaiak garatzen zituen eta. "Hipnotismoaren" bitartez, andregai baten gorputza, zuriz batuta, agertoki argiztatu batean gorantz eramaten zuen. Gero, uztai bat pasatzen zuen bere irudi flotatzailearen gainean, kablerik ez zegoela erakusteko, eta gero zeta zuria kentzen zuen, andregaia desagertu egin zela adierazteko. Beste trikimailu batean, "Sorgina" izenekoan, Herrmann emakume zahar baten itxuraz jantzita sartzen zen eszenatokian, ilunpetan erretzen zegoen su bat harrapatu nahian. Azkenean, sugarretan murgiltzen zen. Bere aurreko ilusioetako bat, "Errausketa" izenekoa, ez bezala, non isekazko fantasma baten itxuran itzultzen zen, trikimailu berri horrekin birjaiotza eta gaztetasuna agertzen zen.

Vodevil-ean izan zuen arrakastarik handiena bere "Noeren Arka" trikimailua izan zen. Hasieran, kutxa huts bat erakusten zien ikusleei, gero tximinian zehar uholdea sinbolizatzen zuten ur-kuboez betetzen zena. Jarraian bi katu, bata beltza eta bestea zuria, tximiniatik irteten ziren, pasabide bat sortzen zen bitartean, eta pasabide horretatik txori, lehoinabar, lehoi, tigre, zebra eta elefanteen desfile bat ibiltzen zen (ugaztun guzti horiek mozorrotutako txakurrak ziren). Leihoetatik uso zuriz osatutako saldo batek hegan egiten zuen, eta txalupa biblikoa zabaldu egiten zen zuriz jantzitako emakume bat barruan atseden hartzen erakusteko.

 Osagarrien galera suteagatik 
Antzezten jarraitu zuen 70 urte bete arte, 1926an Manhattaneko West 46th Streeteko antzerki-biltegi batean izan zen sute batek haren osagarriak suntsitu eta "Noeren Arkaren" ilusioan erabilitako animalia gehienak hil zituenean. Ilusionista, tarte labur batean, "Magia, grazia eta musika" izeneko ikuskizun txikiagoarekin errekuperatu zen, bere ibilbidean espezializatu zen hiru elementuak nabarmenduta. 1928ko Vodevil-eko Artisten Urtekari Nazionalak bere azken urtean erakutsi zuen.

 Heriotza 
Herrmann 1932ko otsailaren 19an hil zen pneumoniak jota. Woodlawn hilerrian dago lurperatuta, New Yorken.

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

Kategoria:Londrestarrak
Kategoria:Erresuma Batuko artistak
Kategoria:Emakume artistak
Kategoria:Erresuma Batuko ilusionistak