Hümaşah Sultan

Hümaah Sultan edo Hüma Sultan (, ; Istanbul, Otomandar Inperioa,   — ibidem, 1582) printzesa izan zen, Şehzade Mehmeden  eta bere ohaideetako bat, Aya Hatunen alaba bakarra. Suleiman I.a Handiaren biloba, Selim II.aren iloba eta Murad III.aren lehengusina izan zen. Otomandar garaiko printzesarik aberats eta eraginkorrenetako bat.

 Bizitza 
Hümaşah 1544an jaio zen. Normalean uste da urte horretako udaberrian jaio zela. Gurasoak Sehzadere Mehened eta Aya Hatun izan ziren. Aitaren aldeko birraitona-birramonak Suleiman I.a eta Hürrem Sultan izan ziren. Leslie P. Peirce historialariaren arabera, bere izena Hüma zen. 

1543an Mehmed hil ostean, ustez baztangaz, bere aitona-amonen zaintzapean egon zen eta Istanbulera joan zen bizitzera, bere ama, Aya Hatun, Bey batekin ezkondu zen bitartean (historialari batzuek adierazten duten bezala).

Bera eta lehengusina Ayşe Hümaşah Sultan, aitonak oso maitatu zituen, eta zeinarekin gutun harreman onak zituen. Hümaşahk, lehengusinak eta izeba Mihrimah Sultanek amona Hürrem  izenekoaren komunikazio-estiloa imitatu zuten. Haren gutunak ezagunak dira bere kolore, xarma eta leuntasunagatik. Mustafa Çaestimatay Uluçay historialari turkiarraren ustez, Suleimanen erregealdiko emakumerik aberats eta indartsuenetako bat izan zen. 

1563an Hümaşah berak oparitu zion bere lehengusu Şehzade Muradi (gero Murad III.a izan zena) ohaide bat, Safiye Sultan izatera pasatu zena, otomandar garaiko emakumerik boteretsuenetako bat.

 Lehen ezkontza 
1566an, Hümaşah Sultan Damat Ferhad Paşarekin ezkondu zen, hirugarren bisir gisa zerbitzatzen ari zenean. Lehenago, bigarren Kapıcıbaşıa izan zen, 1553an, jenizaroen (oinezko soldadu) Agha bihurtu zen. 1557an, Kastamonuko gobernadore izendatua izan zen, eta 1564an, hirugarren bisir izendatua izan zen, Hümaşahrekin ezkondu baino lehen. Bere ezkontza Jauregi Zaharrean ospatu zen. Hainbat seme-alaba izan zituzten.

Jauregia Jauregi Zaharrean zegoen 1575eko otsailaren 6an alargundu zenean.

 Bigarren ezkontza 
Ferhad hil eta sei hilabetera, Hümaşah Lala Mustafa Paularekin ezkondu zen. 1580ko abuztuaren 7an alargundu zen. 

 Hirugarren ezkontza 
Hümaşah 1581ean, Shahrizorreko Eyalatoko gobernadore zen Gazitasun Mehmed Paşarekin ezkondu zen, Damat Ibrahim Paşa bisir handiaren anaia zena. Mehmed 1592an hil zen.

 Heriotza 
Hümaşah 1582an hil zen, 38 edo 39 urterekin. Historialarien arabera, udazkenean hil zen. Historialariak haren heriotza gaixotasun bat izan ote zen edo erditze batean konplikazioak izan ote ziren eztabaidatzen ari dira; azken hori, normalean, onartu egiten da. Şehzade meskitan lurperatuta dago, bere aita eta osaba Şehzade Cihangir-ekin batera.

Bere heriotza 1582an erregistro historikoen ondorioz onartu zen arren, beste batzuk 1592, 1598 edo 1607 datak faltsuki eztabaidatzen eta asmatzen jarraitzen dute.

 Ondorengotza 

 Semeak 

 Sultanzade Mustafa Mehmed Bey (1569 – 1593), Belgradeko Beylerbeya (komandante nagusia). Seme-alabak izan zituen;
 Sultanzade Osman Bey (1571 – 1626), Boluko Beylerbey. Veneziako nobleziako emakume batekin ezkondu zen. Seme-alabak izan zituen;
 Sultanzade Husein Bey (1571 – 1632), estadista lanetan jardun zuen, iturri batzuen arabera, Osmanekin batera jaio zen. Ez dakigu ondorengorik izan zuen;
 Sultanzade Ibrahim Bey (? – 1612), Bosniako gobernadorea. Seme-alabak izan zituen;
 Sultanzade Abdülbaki Bey (1576 – ? ), semea Lala Kara Mustafa Paularekin. Bi aldiz ezkondua zela eta Karamaneko gobernadore izan zela besterik ez dakigu.

 Alabak 

 Fatma Hanim Sultan (1567 – 1588ko ekainaren 29a), Hümaşahren alaba nagusia. 1584an Mehmed Bey Kastamonuko sanjak bey-arekin ezkondu zen. Seme-alabak izan zituen;
 Hatice Hanim Sultan (1572 – 1622 ostean), garaiko xeke batekin ezkondua. Seme-alabak izan zituen. 1622an, printzesa ezkongabeen liburu batean agertu zen;
 Izen ezezaguneko hiru neskato edo haurtzaroan hildakoak.

XVIII. mendean, artean ere, Hümaşahren seme-alaben ondorengoak ziren, bai gizonezkoetan, bai emakumezkoetan. 

 Erreferentziak 

 Bibliografia 

 Allahverdi, Reyhan Şahin (2016). Sultan umezurtz bat: Şehzade Mehmeden alabaren (Hümasah Sultan) oinarriak.
 Tegan, Hülya (2006). Osmanlitate: "Zu zara zu, zu zara zu, zu zara zu". Istanbul: Aygaz Yayn.
 Uluçay, M. Camugaatay (1956). Harem'den I mektuplar. Vakit matbaasi.
 Pedani, M. P. (2000). Safiyen etxea eta diplomazia veneziarra. Aulkia . 32 : 9. doi: 10.2143 / TURC.32.0.460.
 Peirce, Leslie Penn (1993). Haren inperiala: emakumeak eta subiranotasuna otomandar inperioan. Ekialde Hurbileko Historiako Azterlanak. New York: Oxford University Press.
 Necipomaldlu, Gülru (2005). Sinanen aroa: kultura arkitektonikoa otomandar inperioan. Londres: Reaktion Books.
 Sakaogaituen lu, Necdet (2008). Bu mülkün kadinen sultanlaritate: Vâlide sultanlar, hâtunlar, hasekiler, kadinen nefendiler, sultanefendiler. Yayinen Linen.

 Kanpo estekak 

Kategoria:Istanbuldarrak
Kategoria:Otomandar printzesak
Kategoria:Istanbulen hildakoak