Plautilla Bricci

Plautilla Bricci (Erroma, Italia, 1616ko abuztuaren 13a - Ibidem, 1705) arkitektoa, margolaria eta San Lukaseko Akademiako kidea izan zen.

 Lehen urteak 
Plautilla Bricci (edo Brizio) artista familia batean sortu zen. Aita Giovanni Bricci (1579-1645) margolari eta musikaria izan zuen, ama, beriz Chiara Recupita. Eta bera bezala, bere neba Basilio Bricci (1621-92) arkitektoa eta margolaria izan zen.

 Ibilbidea 
Plautilla Briccik bi obra garrantzitsu egin zituen Erroman. Lehena Benedetti Etxea izan zen, Junikula muinoan dagoen San Pankrazio Atetik gertu eta Elpidio Benedettik 1663an, Mazarino Kardinalaren agenteak, eskatuta egina. Benedetti etxea, 1849an suntsitua, Mancini eta Giraud deitua, Aurelia bidean zegoen eta “ontzia” deitzen zioten bere formagatik.

Elpidio Benedetti,, bezeroa, hain pozik geratu zen obrarekin, 1677an gida bat argitaratu baitzuen (Matteo Mayer izengoitiarekin), non azaltzen baitzuen, deskribapen zehatz eta ikuspegi desberdinekin, eta azaltzen zuen, halaber, Plautilla Briccik zein bere nebak izandako partaidetza. Benedettik berak bakarrik hartu zuen barruko dekorazioaren ardura, pintura alegoriko eta erlijiosoekin. Hala ere, Erromako Estatuaren Artxiboan dauden eraikuntza-kontratuei eta prestakuntza-marrazkiei eta -planoei buruzko geroagoko ikerketek erakutsi dute Plautilla Briccik proiektatu zuela eraikina, Basilioren esku-hartze gutxirekin, halakorik izan bazuen behintzat. 

Benedetti Hiribilduaren arkitektura nahiko ezohikoa zen garai hartarako (arkitektura barroko boluptatetsuak arkitektura klasikoagoari lekua uzten zion garai hartan), 1849 baino lehenagoko grabatuetan ikus daitekeenez. Loggiak, horma kurbatuak eta iztukuzko lan oso landuak zituen, arkitektura barroko astuna sortuz, zenbait alderditan Giulio Romanoren (1499-1546) manierismoa gogorarazten duena.

1664an Benedetti Abateak San Luisen kapera enkargatu zion, San Luis de los Franceses elizan, 1680an inauguratua izan zena. Kapera hau elizako apaindura aberatsena da: marmol polikromoak, urreztatuak eta sarrera inguratzen duen iztuku urdinezko gortinatua, lirio urreztatuen loreekin. San Luisekin aldarean egindako erretaula ere berak egin zuen.

1670. urtearen ondoren, bere nebarekin batera, Montecavallon, Erroman, Piccolomini jauregia eraberritu zuen (gaur egun via della Dataria 22), eta fatxadak Piccolominitarren armekin apaindu zituzten solairu nagusiko leihoetan eta erlaitzaren beheko aldean.

1677an, Benedetti abadeak, bizi osorako usufruktuan, San Luis de los Franceses elizaren ondoko etxe bat eman zion. Xedapen hori 1690eko testamentuan berretsi zen, eta, beraz, ondorioztatzen da urte horretatik aurrera bertan bizi izan zela.

 Lanak 
Hauek dira lan aipagarrienak:

 Villa Benedetti, Erroma.
 San Luis kapera, San Luis de los Franceses elizan.
 Testa-Piccolomini jauregia Montecavalon, Erroma.

 Bibliografia 
Lollobrigida, Consuelo. Bricci plautilla. Pictura et Architectura Celebris. Baroko Erromatarraren uhartedia. Erroma: Gangelmi Editore, 2017.

 Ikus, gainera 

 Emakumeak arkitekturan

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

Kategoria:Erromatarrak
Kategoria:Italiako arkitektoak
Kategoria:Emakume arkitektoak