Antonio Bravo Nieto

Antonio Bravo Nieto (Melilla, 1961eko maiatzaren 18a) historialari espainiarra da eta Espainiako Melilla hiri autonomoko kronista ofiziala.

 Ibilbidea 
Artearen Historian doktorea da 1995etik, eta Afrikako iparraldeko ondareari eta arkitekturari buruzko ikerketa-eremua egin du; zehazki, hiriari, haren arkitekturei eta gotorlekuei buruzkoa, XVI. mendetik XX. mendera. Gai eta interes-arlo horiei dagokienez, hainbat ikerketa-proiektutan parte hartu du, bai Espainian, bai nazioartean, eta argitalpen ugari egin ditu.

Irakaskuntzaren alorrean, batxilergoko irakasle eta UNEDeko irakasle tutore gisa lan egiten du; aurretik, Malagako Unibertsitateko Artearen Historia saileko kidea izan da, eta Tetuango Arkitektura Eskola Nazionaleko irakasle bisitaria.

Azken urteetan, ICOFORT erakundeko ICOMOS eta expert member erakundeetako kide izendatu dute, ondarearen defentsa eta sustapena ardatz duten erakunde horiekin elkarlanean arituz.

Melillako eta inguruko historia, arkitektura eta gotorlekuei buruzko liburuak eta argitalpenak argitaratu ditu, hala nola Europako hiri baten eraikuntza Ipar Afrikako testuinguruan (1996), Melillako kartografia historikoa (1996), Modernismoa eta Art Déco en la Arquitectura de Melilla (2008) eta Fortifikazioa eta neomedievalismoa Melillako kanpoaldeko gotorlekuetan (2011).

Maroko iparraldeko arkitekturari buruz hainbat lan ditu: Espainiar arkitektura eta hirigintza Maroko iparraldean (2000), Arquitecturas art déco en el Mediterraneo (2008), Patrimonio Militar en el Rif este (2009), Claudio Verdugo, espainiar jatorriko arkitektoa Marokon (2018) eta Marokoko Nador hiria XX. mendearen lehen erdian, arkitektura urbanoa eta XX.

Beste ikerketa ildo bat espainiar jatorriko Aljeriako ondareari buruzkoa da, Orango (Aljeria) Victoria elizako kapera nagusian Reformas en la capilla mayor: el patronazgo del ingenieros militar Juan Martín Zermeño (2020), El sistema de puertas de la fortaleza de Mazalquivir Aljeria, durante el reimperado de Felipe II de Orán (2020) edo La Puerta. Boterea eta sinboloa Afrikako iparraldeko mugan (2021).

Bere lanei dagokienez, hainbat ikerketa-sari eta nazioarteko Europa Nostra diploma jaso ditu, Melillako ondare gotortua zaharberritzeagatik.  Ceutako Ikasketen Institutuko eta Melillako Ikasketen Elkarteko kidea da, San Fernandoko Arte Ederren Errealeko (2000), Historiaren Errealeko (2001), San Telmoko Arte Ederren Errealeko (2002) eta Andaluziako Historia Akademiako numerarioa 2013tik. 2004an Melillako Hiri Autonomoko Kronikari Ofizial izendatu zuten.

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

Kategoria:UNEDeko irakasleak
Kategoria:Melillarrak
Kategoria:Espainiako historialariak