Panagis Tsaldaris

Panagis Tsaldaris (; Korinto, 1868ko martxoaren 5a – Atenas, 1936ko maiatzaren 17a) greziar politikaria izan zen, Greziako lehen ministroa 1932tik 1933ra eta 1933tik 1935era.

Zuzenbidea ikasi zuen Atenasko Unibertsitatean eta ikasketak Berlinen eta Parisen jarraitu zituen. 1910ean sartu zen politikan, eta parlamentuko kide izendatu zuten, hil arte eserlekuari eutsiz. 1915ean Konstantino I.a erregea babestu zuen Eleftherios Venizelosen aurka eta Justizia ministro izendatu zuten Dimitrios Gounisen gobernuan. 1917an Venizelosetik itzuli eta erregea erbesteratu ondoren, Tsaldaris Egeoko uharteetan espetxeratu eta erbesteratu zuten. 1920ko hauteskundeen eta Greziako Alderdi Popularraren garaipenaren ondoren, Barne eta Garraio ministro izendatu zuten Dimitrios Rallis eta Nikolaos Kalogeropoulosen gobernuetan.

1922an bere alderdiko buru izendatu zuten. Theodoros Pangalosen diktadurarekin kolaboratzeari uko egin zion eta 1926ko Alexandros Zaimisen batasun nazionaleko gobernuan ministro izan zen.

1932ko azarotik 1933ko urtarrilera lehen ministro izan zen, eta 1933ko martxotik 1935eko urrira arte lehen ministro izan zen berriro. Georgios Kondylisekin eta Ioannis Metaxasekin lankidetzan aritu zen, baina alderdiko kide batzuek Venizelosen hilketa saiakeran parte hartu zuten eta monarkia berrezartzea eskatu zuten.

Tsaldarisek ituna sinatu zuen Turkia, Errumania eta Jugoslaviarekin Bulgariako lurralde-aldarrikapenen aurka. 1935eko martxoan Venizelosen aldekoek huts egindako estatu-kolpearen ondoren deitu zituen hauteskundeak. Urrian, Georgios Kondylisek eta beste jeneral batzuek dimititzera behartu zuten eta monarkia berrezarri zuten.

Kategoria:Peloponesotarrak
Kategoria:Greziako abokatuak
Kategoria:Greziako lehen ministroak
Kategoria:Hargin beltzak