Leopoldo Matos y Massieu

Leopoldo Matos y Massieu legelari, abokatu eta politikari espainiarra izan zen, eta Antonio Mauraren gobernuaren agintepean Lan ministerioa eta Berenguer jeneralaren dictablandaren agintaldian Agintaritza eta Sustapen ministerioa izan zituen.

 Biografia 

 Lehen urteak 
Antonio Matos y Corona eta Dolores Massieuren semea, Las Palmas Kanaria Handikoan jaio zen, profesional liberalen goi-burgesiako familia batean, zenbait lotura aristokratizatzailerekin. Lehen mailako ikasketak San Agustin ikastetxean egin ondoren, José Mesa y López, Benito Pérez Armas eta José Franchy y Rocaren ikasle izanik, Zuzenbide karrera egin zuen, Unibertsitate Zentralean lizentziatu zen eta Madrilgo Auzitegiko abokatu-fiskal plaza lortu zuen.

Muniko markes izango zenaren iloba zen, Fernando de León y Castillo, Kanarietako politikako gizonetako bat, Espainiak Parisen zuen enbaxadorea Maria Kristinaren erregeordetzan, eta ahaidetasun horrek mesede handia egin zion bere ibilbide profesionalean, Ángel Ossorio Gallardoren bufete garrantzitsuan hasitakoa, eta Maria de Aguiar, Maria Kristina erreginaren maiordomo nagusiaren, Aguiarko kondearen alabarekin ezkontzeak are gehiago indartu zituen bere lotura dinastikoak.

Niceto Alcalá Zamora ordezkatzeko Errege Etxeko abokatu izendatua izateko helburu gorena lortu zuen. Erreginak harengan izan zuen konfiantzaren ondorioz, testamentu-albazea izendatu zuten.

Bere osaba buru zuen Kanarietako Alderdi Liberalari atxiki zitzaion, eta legegile-lanetan Diputatuen Kongresuan jardun zuen. 1910 eta 1923 bitartean, Kanaria Handiko akta lortu zuen. Ganberako presidenteorde izan zen, eta Gerra eta Lan Batzordeetan parte hartu zuen.

 Kargu politikoak 
Exekutiboari dagokionez, Bartzelonako gobernadore zibila izan zen bi aldiz, eta Ministroen Kontseiluaren zereginetan parte hartu zuen Lan ministerioaren titular gisa. 1921eko abuztuaren 13tik hurrengo urteko martxoaren 8ra izan zen, Antonio Maura presidente zela. Primo de Rivera boterera iritsi zenean, 1923ko estatu-kolpearen ondorioz, Leopoldo Matosek politikatik urruntzea ekarri zuen, Alfontso XIII.aren monarkiaren amaieraren une konprometituetan itzuliz. 1930eko urtarrilaren 30ean, Berenguerren kabineteko Sustapen ministerioaren kargu egin zen, eta urte bereko azaroaren 25ean utzi zuen kargua, 1930eko azaroaren 25etik 1931ko otsailaren 14ra bitartean izan zuen Agintaritza Ministerioaren titulartasuna hartzeko.

Kanarietako interesen aldeko lorpen politikoen artean daude Las Palmasen bigarren hezkuntzako institutua berriz integratzea, Arinagako portu txikia eta Melenarako ontziralekua eraikitzea, eta Argiaren portua eta Kanaria Handiko aireportua handitzea.

Bere bizitza tragikoki amaitu zen, Hondarribian hil baitzuten. Bertan, Guadalupeko gotorlekuan atxilotu eta espetxeratu ondoren, Honorio Maura Gamazo, Felix Txurruka, Llobregateko kondea eta Joaquín Beuntzarekin batera fusilatu zuten, 1936ko irailaren 4an.arucasdigital.com "Armada Nazionalak" Hondarribia hartu ondoren, gorpuzkiak Iruñean atera eta lurperatu zituzten. Elisabet Katolikoaren eta Italiako Koroaren Gurutze Handiekin kondekoratuta zegoen, eta Las Palmaseko Seme Kutuna zen.

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

Kategoria:Las Palmas Kanaria Handiko jendea
Kategoria:Espainiako ministroak
Kategoria:Espainiako Gerra Zibilean erailak
Kategoria:Hondarribian hildakoak
Kategoria:Gobernadore zibilak
Kategoria:Exekutatutako espainiarrak