Lola Dewaere

Lola Celeste Marie Bourdeaux, ezagunagoa Lola Dewaere ezizenez (Boulogne-Billancourt, Île-de-France, Frantzia, 1979ko abenduaren 4a) frantziar aktorea da.Ezaguna egin zen Ligne de mire (2014), Mince alors! (2012) eta Peur sur le lac (2020) lanekin.

 Bizitza 
Lola Dewaere Patrick Dewaere eta Élisabeth Malvina Chaliere aktoreen alaba da, eta Angèle Herry-Leclerc (1974an jaioa) aktorearen amaren aldeko ahizpa erdia. 

Aitak bere buruaz beste egin ostean, 1982ko uztailaren 16an Parisen gertatua, amak arazoak izan zituen Frantziako etxaldearekin, utzitako zorrak zirela eta. Alaba gurasoen ardurapean utzi zuen, eta handik aurrera Sant-Lambert-du-Lattayn (Maine eta Loira) bizi izan zen.  Michel Colucci aktorea Lola bataiatzeko aitabitxi gisa aurkeztu zen orduan, baina aitona-amonek uko egin zioten eskaintzari. 

Ikasle zolia, baina sarritan galduta egoten zen; bere eskola-urteak zailak izan ziren. Konplexu batzuk garatu zituen, batez ere bere altuera handiarengatik, bere aitona-amonen anbizioarengatik eta bere aitari buruzko erreferentzia ugariengatik. Nerabezaroa hastean, amarekin Parisera itzuli zen bizitzera, eta Saint-Michel-de-Picpus eskola pribatu katolikoan jarraitu zuen eskolan. Izaera errebeldea zuen, ez zuen inolako aginpiderik onartzen eta handik gutxira ikastetxetik kanporatu egin zuten. Sasoi horretan, bere aitarekin zerikusia zuen guztia tabua zen. Hala ere, amak batzuetan bere buruaz beste egin zuela gogoratzen zuen modu gordinean, ahoan bala bat jaurti ziola bere buruari adieraziz. 

16 urte betetzean, bere aitaren hainbat film aurkitu zituen, besteak beste, El cabezazo, La mejor manera de andar, El incorruptible eta Psy. 1997an adinez nagusi zela, Le cours Florent antzerki-akademian izena eman zuen, aktore lanetarako trebatzeko. 

 Lan ibilbidea 
Auto-istripu larri baten ostean, lana bilatu behar izan zuen gastuei aurre egin ahal izateko: 2001ean Jalouse emakumeen aldizkarirako lanean hasi zen, eta handik gutxira higiezinen sektorera pasatu zen. 2007an dena utzi zuen bere aktore ibilbideari bultzada bat emateko.

2010eko martxoan, Myriam Boyer-ek La vie devant soi lanerako kontratatu zuen, Romain Gary-ren eleberrian oinarritutako telebistako egokitzapena. Uda horretan bertan, Antoine Beauvilleren La Biscotte lanaren paper nagusia onartu zuen, Parisko Tenplo izeneko antzokian antzezten zena.  Hurrengo urtean, Charlotte de Turckheimek aukeratu zuen Mince alors! komediako pertsonaia nagusietako bat izateko, Victoria Abril aktore madrildarrarekin batera.  Filma arrakastatsua izan zen, 1,3 milioi ikusle baino gehiago zenbatu baitziren Frantziako aretoetan.. Urte berean grabatu zuen Pascal Lahmanik egindako La croisière, sei ataleko telesaila, non Marie-Lou gurutzaontziko zuzendariaren rola egin zuen, Christophe Malavoy, Anne-Élisabeth Blateau, Yann Sundberg eta Édouard Montouterekin batera. Suitzako RTS 1 kate frankofonoan estreinatu zen 2013ko martxoaren 8an eta TF1 katean hiru egun geroago.

2015eko urtarriletik aurrera, Lola Dewaere eszenatokietara itzuli zen, Maria Callas soprano abeslariak gaztaroan izan zuen rol nagusia interpretatzeko, Parisko Déjazet antzokian, La Véritable Histoire de Maria Callas (Maria Callasen benetako historia) lanean. Orduko horretan, Pierre Santini eta Andrea Ferréol izan zituen taldekide.

2019an, Raphaëlle Coste pertsonaia interpretatu zuen "Astrid  et Raphaëlle" telesaileko protagonistetako bat, Sara Mortensenekin batera. Atal pilotua arrakastatsua izan zen, eta ondoren 2020an eman zuten denboraldi oso bat. Urte berean iragarri zuten bigarren denboraldia.

La Última Ola telesailean ere aritu zen. 2020an, aurkitu TF1i buruzko Miedo sobre el lago telesailaren castinga. 2020ko irailaren 23an hasi zen MInce alors! lanaren jarraipena filmatzen Mince alors, la rechute! izenburupean. Filmaketa Paradoun izan zen.

 Filmografia 
Besteak beste, lan hauexetan hartu du parte:

 Zinema 

 2007: Curriculum d'Alexandre Moix: la costumière
 2012: Mince alors! de Charlotte de Turckheim: Nina
 2015: Tu es si jolie ce soir de Jean-Pierre Mocky: Barbara
 2016: Les Derniers Parisiens de Hamé et Ekoué: la serveuse du bar
 2021: Mince alors 2! de Charlotte de Turckheim: Nina
 2022: Patrick Dewaere, mon héros d'Alexandre Moix: narratrice

 Telebista 

 2003: Patrick Dewaere, l'enfant du siècle de Alexandre Moix (documentaire, France Télévisions)
 2010: La Vie devant soi de Myriam Boyer: Nadine
 2013: La Croisière, série créée par Jeanne Le Guillou et réalisée par Pascal Lahmani : Marie-Lou
 2014: Ligne de mire de Nicolas Herdt: Claire
 2015: Le Zèbre de Frédéric Berthe: Betty
 2016-2017: La Vengeance aux yeux clairs de David Morley: Pauline Jordan
 2017: Le Tueur du lac, série de Jérôme Cornuau: Mathilde
 2018: Crimes parfaits de Philippe Bérenger: Lucie Perrin
 2018: Crime dans le Luberon d'Éric Duret: Caroline Martinez
 Depuis 2019: Astrid et Raphaëlle d’Hippolyte Dard et Elsa Bennet: Raphaëlle Coste
 2019: La dernière vague, série de Rodolphe Tissot: Marianne Lewen
 2019: Crime dans l'Hérault d'Éric Duret: Caroline Martinez
 2020: Peur sur le lac de Jérôme Cornuau: Mathilde
 2020: Crime à Saint-Affrique: Caroline Martinez
 2021: Crime à Biot de Christophe Douchand: Caroline Martinez
 2022: Crime à Ramatuelle de Nicolas Picard-Dreyfuss: Caroline Martinez
 2022: O.P.J. (saison 3): Sarah Clain
 2022: Le Souffle du dragon de Stéphanie Pillonca: Marion
 2022: Le Village des endormis de Philippe Dajou: Élise
 2023: Une confession d'Hélène Fillières: Marjane
 2023: Mademoiselle Holmes de Frédéric Berthe: Charlie Holmes
 2025: Je sais pas de Fred Grivois

 Web-serieak 

 2014: Mortus Corporatus, saison 1, de Fabien Camaly: Miss Poitou
 2016: Mortus Corporatus, saison 2, de Fabien Camaly: Miss Poitou

 Antzerkia 

 2010: La Biscotte d'Antoine Beauville, théâtre Le Temple, Paris.
 2013: La véritable histoire de Maria Callas, de Jean-Yves Rogale, mise en scène Françoise Petit-Balmer, Théâtre Déjazet
 2015: Une folie de Sacha Guitry, mise en scène Francis Huster, tournée
 2016: Une folie de Sacha Guitry, mise en scène Francis Huster, théâtre Rive Gauche

 Erreferentziak 

 Bibliografia 

 Mado Maurin (1984). Parce que c'est vrai !. Paris: éditions MAME, Collection Raisons de vivre. 
 Mado Maurin (1993). Patrick Dewaere, mon fils, cet inconnu. Paris: éditions MAME. 
 Jean-Marc Loubier (juin de 2002). Patrick Dewaere, la frayeur de vivre. Paris: éditions Michel Lafon. or. 326. ISBN 978-2-84098-831-1. 
 Mado Maurin (novembre de 2006). Patrick Dewaere, mon fils, la vérité. Paris: éditions Le Cherche midi. or. 295. ISBN 978-2-7491-0531-4.  
 Bertrand Tessier (janvier de 2007). Patrick Dewaere, la douleur de vivre (en francés). Paris: éditions Albin Michel. or. 96. ISBN 978-2-226-15214-5.  
 Rémi Fontanel (novembre de 2010). Patrick Dewaere, le funambule. Paris: Scope Editions. or. 122.

 Kanpo estekak 

Kategoria:Frantziako emakume aktoreak
Kategoria:Telebista aktoreak
Kategoria:Zinema aktoreak
Kategoria:Antzerki aktoreak