Manuel Aróztegui

Manuel Aróztegui (Montevideo Uruguai, 1888ko urtarrilaren 4a - Buenos Aires, Argentina, 1938ko azaroaren 14a) pianista eta konpositorea izan zen tango generoari eskainia. 

 Jarduera profesionala 
Urtebete inguru zuenean, familia Buenos Airesen kokatu zen, eta han egin zituen lehen hezkuntzako ikasketak, hirugarren mailara arte. Nerabe zela, 1905ean, Juan Maglio (Pacho) jotzen entzun zuen Thames eta Guayanas (egungo Niceto Vega) kaleetan zegoen kafetegi batean, eta musikarekiko zaletasuna aurkitu zuen. Horregatik, gitarra, mandolina, biolina eta, azkenik, pianoa ikasten eman zituen bere une libreak. 1912an Cafe El Maratón kafetegian aritu zen (Canning eta Costa Rica kaleetan), Paulino Facciona biolinistak eta Manuel Firpo bandoneonistak lagunduta. Ondoren, El Capuchino zine-tabernan lan egin zuen hiru urtez, Boedo eta Carlos Calvo kaleetan, eta han estreinatu zuen 1913an bere lehen tangoa, El apache argentino, Celestino Reynoso Basavilbasoren egiletza izen bereko geroagoko beste batekin nahastu behar ez dena.

Urte berean El Cachafaz idatzi zuen, Ovidio José Bianquet dantzariak Florencio Parravicini aktoreari eskainitako ezizenetik datorkiona. Arozteguik musika eskolak ematen zituen eta familiarteko bileretan eta zinema mutuaren garaiko zinema aretoetan jotzen zuen, proiektatutako filmak ilustratuz. Musikari lagun batek, Emilio Lozziak, Manunguito tangoa eskaini zion, eta izen hori ezizen bihurtu zen.

Arozteguik Pedro Dattaren El aeroplano bals ospetsua transkribatu zuen pentagraman, eta hark “nire lagun on Manuel Arozteguiri” dedikazioa jarri zion.

Idatzi zuen azken lana Vengan muchachos izan zen, 1934an Luis Rubisteinen letraren gainean, Julio De Caroren orkestrak grabatu zuena. Bere beste lan batzuk tango hauek izan ziren: Champagne tango, Don Daniel, En la rambla, La gigolette, El granuja, Hasta la hacienda baguala, El jai-leife, Más o menos, Paraná; balsak: El apache argentino (tangoari homonimoa) eta Confidencia; polkak; Amalia y La regalona; pianorako two step-a: Bon soir; eta A mi china zifra kreolea.

Aróztegui, musika egitekotik urrun samar, jostailuen dekorazioan aritu zen aurrerago. 1936an gaixotu zen eta mugikortasuna murriztuta ikusi zuen, beraz, makila erabili behar zuen eta 1938ko azaroaren 14an bihotzeko sinkope baten ondorioz hil zen Biarritz kaleko 1812. zenbakiko bere etxean, La Paternal auzoan.

 Oharrak 

 Erreferentziak 


 Del Priore, Oscar; Amuchástegui, Irene (1998). Cien tangos fundamentales. Horacio Ferrer  (prologuista). Buenos Aires: Aguilar. pp. 52-53. ISBN 950-511-379-X. 

 Kanpo estekak 

 Argentinako apatxea Anibal Troiloren orkestraren eskutik
 El Cachafaz por la orquesta de Juan D’Arienzo

Kategoria:Argentinako musikagileak
Kategoria:Buenos Airesen hildakoak