Marokoko ekonomia

Marokoko ekonomia gorabidean dagoen herrialde bati dagokiona da, sistema ekonomiko mistoa duena. 1993tik gobernuak enpresa publikoak pribatizatzeko politika jarraitu zuen, baita ekonomiaren sektore askoren liberalizazioa ere.

Azken urteetan gobernuek dibertsifikazio ekonomikoko politika bat jarraitu duten arren, nekazaritzak (BPGaren %14 baino ez da) biztanleria aktiboaren %43 enplegatzen du. 2009an, krisiak munduaren zati bat astindu bazuen ere, Marokok %5,0ko hazkundea lortu zuen, neurri batean, Marokoko bankaren gehiegizko protekzionismoari eta nekazaritza-sektorean izandako emaitza onei esker.

Herrialdearen diru-sarrerak honako hauetatik datoz: nekazaritza, %13,6; industria, %29,3; eta zerbitzuak, %57,1 (2018). Inflazioa 1,2 puntukoa da eta herritarren %15 pobrezia egoeran bizi da. Langabezian dagoen biztanleria aktiboaren portzentajea %9,2 da (2019).

Maroko 30 herrialdeen artean dago deslokalizazio industriaren garapenean, gertutasun geografikoagatik, kulturalagatik eta, batez ere, ordu-eremuagatik. Hala, Marokok Frantziako dei-zentroen erdiak eta espainiar asko erakarri ditu. 2007an Marokok 200 dei-zentro baino gehiago zituen, horietako 30 tamaina handikoak eta 18.000 pertsona baino gehiagori lana ematen dietenak.

Marokok hainbat herrialderen arteko merkataritza akordioak sinatu ditu, besteak beste, TLC Maroko-AEB akordioa, TLC Maroko-Turkia, GAFTA, TLC Maroko-Kanada edo Europar Batasunarekiko Estatutu Aurreratua.

Gazteen langabezia tasa %26,0koa da 2018an. Enpleguen %80 inguru informalak dira eta diru-sarreren arteko aldeak oso handiak dira. 2019an, Maroko munduko 188 herrialdeetatik 123. postuan zegoen Giza Garapenaren Indizean (GGI), Aljeriaren (83.a) eta Tunisiaren (97.a) atzetik. Afrika iparraldeko herrialderik desorekatuena da, Oxfam GKEaren arabera.

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

Kategoria:Marokoko ekonomia