Elías Tormo

Elías Tormo y Monzó edo Monzón literatur eta arte kritikari, legelari, historialari, arkeologo eta politikari espainiarra izan zen, Instrukzio Publiko eta Arte Ederretako ministroa Dámaso Berenguerren diktaduraren garaian.

 Biografia 
Zuzenbidean eta Filosofian eta Letretan doktorea, Zuzenbide Naturaleko katedraduna izan zen Santiagoko Unibertsitatean, Literatur Teoriako katedraduna Salamancako Unibertsitatean eta Artearen Historiako katedraduna Madrilgo Unibertsitate Zentralean. Alderdi Kontserbadoreko kidea, 1903an Albaidako hauteskunde-barrutian Gorteetarako diputatu hautatu zuten. 1907tik senatari izan zen Valentziako Ekonomia Elkartearen ordezkari korporatiboan. Primo de Riveraren diktaduran Batzar Nazional Aholku-emailearen kide izan zen, eta 1930eko otsailaren 24tik 1931ko otsailaren 18ra bitartean Instrukzio Publikoaren eta Arte Ederren ministerioa bete zuen Dámaso Berenguer jenerala buru izan zuen gobernuan.

1923ko azaroan, Unibertsitate Zentralak, txostengile gisa, Direktorio militarrak eskatutako irizpena eman zion, nazioaren ezkutu bakartzat zein hartu behar zen argitzeko, zegoen nahasmena zela eta. Elias Tormok errege-armetan hainbat aldaketa egitea proposatu zuen, bere erdialdea (eskusoia) 1874ko arma nazionalekin bat etor zedin.

Francisco Francoren diktaduran, Gorte frankistetan prokuradore aritu zen (1949-1952) kultura-erakundeen alorrean, San Fernandoko Arte Ederren Errege Akademiaren ordezkari gisa.

Espainiako Historiaren Errege Akademiako akademikoa, arteari eta arkeologiari buruzko lan zabala argitaratu zuen.

Real Compañía Asturiana de Minas enpresaren Madrilgo eraikinean bizi izan zen, Espainia plazan.

 Ohoreak 
Isabel Katolikoaren Ordenako Gurutze Handia (1920)

Santiago de la Espadako Ordena Militarreko Ofizial Handia (1941)

 Kanpo estekak 

Kategoria:Valentziako probintziako jendea
Kategoria:Espainiako arkeologoak
Kategoria:Espainiako ministroak
Kategoria:Madrilen hildakoak
Kategoria:San Fernandoko Arte Ederren Errege Akademiaren akademikoak