Finlandiar nazionalismo

Finlandiar nazionalismoa nazionalismo mota bat da, finlandiarrak kultura aldaezin bakarra duen nazio monolitiko bat direla baieztatzen duena. 
Nazionalismoa indar zentrala izan zen Finlandiako historian azken bi mendeetan. XIX. mendearen erdialdean, Finlandiako nazio-berpizkundea suedierazko hiztunak ziren goi-mailako kideen emaitza izan zen, eta finlandiar kultura eta hizkuntza sustatzea nazioa eraikitzeko bitarteko gisa nahita aukeratu zutenak, hau da, Finlandiako pertsona guztien arteko batasun sentimendua ezartzeko, gobernatzen duen elitearen eta gobernatzen duen nekazariaren artekoa barne (eta ez garrantzi gutxiagokoa). Finlandiako epopeia nazionala, Kalevala, 1835ean argitaratu zuten. Mito eta kondaira tradizionalen bilduma bat da, finlandiarrek eta kareliarrek (gaur egungo Errusiako ipar-mendebaldeko Ladoga aintziraren eskualdean bizi diren errusiar fede ortodoxoko finlandiarrak) partekatzen duten folklorea biltzen duena. Argitalpenak geroago Finlandia Errusiatik independizatzera eraman zuen nazionalismoa astindu zuen.

Nazionalismoa errusiazaleek eta langile mugimenduaren internazionalismoak borrokatu zuten. Emaitza nazionalismoaren barneko klase-gatazkarako joera izan zen, izan ere, 1900. urtearen hasieran langile klaseak Valpas (klase borrokaren enfasia) eta Mäkelin (enfasi nazionalista) artean banatu ziren. 

 Mugimendu sozialak 
Finlandiako harrotasun nazionalerako eta politika eta ekonomiako liberalismorako mugimenduek dimentsio etnikoak eta klasekoak sartu zituzten. Errusiaren aurkako mugimendu nazionalista Johan Vilhelm Snellman filosofo hegeliarrak zuzendutako Fennomaniar Mugimenduarekin hasi zen 1830eko hamarkadan. Snellmanek filosofia gizarte-ekintzan aplikatu nahi izan zuen, eta finlandiar nazionalismoaren oinarria hizkuntza eskoletan ezartzera eraman zuen, tsarrari leial izateari utzi gabe. Fennomania Finlandiar Alderdia bihurtu zen 1860ko hamarkadan. Liberalismoa izan zen gai nagusia 1860tik 1880rako hamarkadetan.

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak