Semira Adamu

Semira Adamu (Kaduna, Nigeria, 1978ko apirilaren 15a - Brusela, Belgika, 1998ko irailaren 22a) Nigeriako asilo-eskatzailea izan zen, eta Belgikako bi poliziak kuxin batekin ito zuten, Zaventemgo aireportuan Belgikatik kanporatzeko ahaleginean.

Semira Adamuk bere herrialdetik alde egin zuen derrigorrezko ezkontza batetik ihes egiteko. Asilo-eskaera atzera bota ondoren, Steenokkerzeeleko 127bis aberriratze-zentrora eraman zuten.

Hegaldi komertzialen bidez behartutako hainbat kanporatze saiakera jasan zituen, eta porrot egin zuten bere erresistentziagatik eta berarekin zihoazen jendarmeen indarkeriagatik; ondorioz, bidaiariek esku hartu behar izan zuten eta pilotuek baldintza horietan aireratzeari uko egin zioten.

 Deportazio saiakerak 

 Kanporatzeko seigarren saiakera 
Togon Lomera deportatzeko seigarren saiakeran, hankak eta eskuak lotuta hegazkinera eraman ondoren, hegazkineratze ordu aurretik, bidaiariak iritsi bitartean abesten hasi zen. Barne Ministerioak ezarritako idatzizko prozeduren arabera, berarekin zihoazen bederatzi jendarmeek "kuxinaren teknika" aplikatzea erabaki zuten.

Orduan jendarme batek geldiarazi zuen indarrez, beste batek burua bi kuxinetan sartuta eduki zuen, eta besteek pantaila bat osatu zuten eszena bidaiariei ezkutatzeko. Hamaika minutuz eduki zuten posizio horretan, itolarrian pixa egin eta libratu zen arren. Hamaikagarren minutuan, jendarmeak txandakatu egin ziren buruari eusteko, eta arnas geldialdi bat nabaritu zuten. Jakinaren gainean zegoen pilotuak mediku talde bati deitu zion. Bizkortzeko maniobren ondoren, koman eraman zuten Saint-Luc-eko Klinika Unibertsitarioko larrialdi-gelara, poliziaren zaintzapean. Ondoren, Saint-Luceko ospitaleko agintarien jarrera ere zalantzan jarri zen.

Semira Adamuren ospitaleratzea ez zen benetan erregistratu, eta Lise Thiry unibertsitateko irakasle eta senatari belgikarrak, Semira Adamuri laguntzeko batzordeak ohartarazita, adierazi zuen larrialdietako mediku batek esan ziola ospitaleko zuzendaritzaren jarraibideak jaso zituela "ondorio politiko larriak izan zitzakeen gaia ez jakinarazteko". Hara joanda, ospitaleko zuzendaria bere aurrean agertu zela adierazi zuen, Semira Adamuren gorpuak indarkeria-aztarnarik ez zuela adieraz zezan eskatzeko. Semira Adamuren aurpegia ubelduta zegoela ikusita, ezetz esan zuen.

Ondoren, Giza Eskubideen Ligako presidentea eta kazetariak agertu ziren, krisi-unitate bat osatuz. Semira Adamuren heriotza 21:30ean baieztatu zen, eta ospitaleko zuzendariak ustekabeko gisa iragarri zuen prentsaurrekoan.

Agintari judizialek prentsa ohar baten bidez erreakzionatu zuten lehenik, heriotza hau ustekabeko odoljario baten ondorioz gertatu zela esanez, kanporaketarekin zerikusirik ez zuena, Saint-Luc-eko ospitaleko prentsa medikoaren komunikatuan oinarritutako tesia. Hala ere, tesi hori berehala utzi zuten bertan behera, egindako autopsiak baieztatu baitzuen heriotzaren arrazoia entzefalopatia postanoxiko larria izan zela.

 ikerketa judiziala 
Orduan, ikerketa judizial bat ireki zen, lehenik eta behin, Semira Adamuri asilo-eskaeran lagundu zion herritarren kolektiboaren erantzukizuna zehazteko. Laguntza hori izan zen, izan ere, bere erresistentziaren arrazoia, bere heriotzaren ustezko determinatzaile nagusia. Hala ere, elkarteen eta hainbat legebiltzarkideren haserrearen aurrean, hipotesi hori ere alde batera utzi zen.

Semira Adamuren heriotzak, Barne Ministerioaren instrukzio zuzenaren bidez asilo-eskatzaileekiko erabilitako hertsadura metodo bortitzak argitara atera ondoren, zirrara handia eragin zuen herrialdean, baita Amnistia Internazionala edo Human Rights Watch bezalako elkarteen gaitzespena ere, eta prentsan asko zabaldu zen. Gertaera jazo eta hiru egunera, Louis Tobback Barne ministroak, bere burua "gertaera tragiko hauengatik erabat hunkituta" zegoela adieraziz, aldi baterako etengo zituela aurrez ikusitako derrigorrezko desalojo prozedura guztiak iragarri zuen. Ordu batzuk beranduago dimisioa aurkeztu zion Jean-Luc Dehaeneri eta 1998ko irailaren 27an gobernua utzi zuen.

Irailaren 26an hileta-omenaldia egin zioten Semirari Bruselako San Migel eta Santa Gudula katedralean, eta 6000 pertsona baino gehiago bertaratu ziren.

 Belgikako Estatuaren erantzukizun zibila 
Ikerketak kanporatze prozedurak aplikatu zituzten 9 jendarmeen akusazioa ekarri zuen, Barne Ministroari eta Centre Hospitalier Universitaire Saint-Luc-eko zuzendaritzari galdeketa zuzenik egin gabe. Epaiketaren ondoren, 2003ko abenduaren 23an, bederatzi jendarmeetatik bost absolbitu egin zituzten kargu guztietatik. Beste laurei urtebeteko eta hamalau hilabete arteko espetxealdi-zigorra eta 500 euroko isuna ezarri zieten, "nahita ez egindako kolpe eta zauriengatik, heriotza emateko asmorik gabe". Belgikako estatuaren erantzukizun zibila onartu zen, eta horrek 20.000 euroko isuna ekarri zuen.

 Erreferentziak 

 Bibliografia 

 Serge Noël,  Ils ont tué une femme, pas son combat, POUR , 2018ko abuztuaren 27a.

 Kanpo estekak 

 Behartutako ezkontzari buruzko interpelazioa Belgikako Parlamentuan, asiloa emateko arrazoi gisa
 Oroimen martxa bateko argazkiak
 Semira Adamu hil zenean hartutako filmetik ateratako kontakizun zehatza
 Samira Adamu hil ondoren atzemandako bideoaren transkripzioa
 Semira Adamu hil eta 20 urtera, etxegabetzeen errealitatea deskribatzen duen dokumentala

Kategoria:Bruselan hildakoak
Kategoria:Emakume aktibistak
Kategoria:Poliziaren gehiegikeria