Manane Rodríguez

Maria del Carmen Rodriguez, ezagunagoa Manane Rodríguez izenez (Montevideo, Uruguai, 1954 edo 1955) uruguatar zinema zuzendari, gidoilari eta zinema ekoizlea da. Bere ibilbide zinematografikoa Espainian garatu da. Argentina eta Uruguaiko diktadurek markatu zuten zuzendariaren gaztaroa, eta presente daude bere filmografian.

 Bizitza 
1994an edo 1955ean Uruguaiko hiriburuan, Montevideon, jaio zen. Uruguaitik erbesteratu zen 1973 eta 1985 artean herrialdean bizi izan zen diktaduraren gorakadan. Haren lagun batzuk atxilotu, espetxeratu, torturatu eta sistematikoki bortxatu egin zituzten militarrek. 1977an Espainian finkatu zen, eta zuzendaritza zinematografikoa ikasi zuen Madrilgo Arte Imajinarioen Tailerrean. TVEko hainbat saiotan lan egin zuen, hala nola, 1987-1990 “El Mirador” (TVE2) egunero emititzen zen kultur albistegiako erredaktorea zein gidoilaria lanetan, baita“¿Pero esto qué es? (TVE1) saioan ere. Carlos Serrano, Julio Sanchez Valdes eta Luis García Berlangaren filmetan parte hartu zuen jantzien ardura hartuta. 1990ean bere lehen fikziozko film laburra zuzendu zuen, ‘Juego de café’, Mario Benedettiren ipuin batean oinarritua. 1994an Xamalú Films ekoiztetxea sortu zuen Coruñan, Xavier Bermudez eta Luis Fernandezekin batera. 1996an bere lehen film luzea zuzendu zuen, “Retrato de mujer con hombre al fondo”.

 Sexu-erasoak Uruguaiko diktaduran 
2016an Migas de pan estreinatu zuen, fikziozko bere bosgarren film luzea, Uruguaiko diktadurak emakume atxilotu eta sistematikoki bortxatuen gainean egindako errepresioari buruzko erretratua. Liliana Pereiraren benetako historia islatzen du filmak. 2011ko urrian, Uruguaiko 28 emakumek zortzi militar ohi salatu zituzten diktadura garaiko tortura eta bortxaketa delituengatik, eta tarte horretan egindako sexu delituak gizateriaren aurkako delitu gisa aurkeztu ziren lehen aldia izan zen. Mananek Uruguain filmatu zuen lehen filma izan zen. Uruguaik filme horixe proposatu zuen Oscar sarietan ingelesez ez zen hizkuntzako film lehiaketarako. Goya sarietarako ere hautagaia izan zen filma, 16 hautagaitzarekin.

2017an Madrilgo Zinemaldiak zuzendariaren lana aitortu zuen.

 Filmografia 

 Juego de café (1990) fikziozko film laburra
 Ikusleen saria `Golpe a Golpe´ film laburrarekin, Cine de Mujeres Jaialdian (Madril 1992).
 Rara Avis (1994) dokumentala film labur formatoan
 “Retrato de mujer con hombre al fondo” (1996) film luzea
 Nena (1997)
 Los pasos perdidos (2001) Argentinarekin egindako produktorekidetza
 “Un ajuste de cuentas” (2009)
 Un cuento para Olivia (2006)
 Un ajuste de cuentas (2009)
 Memorias rotas (2009) film luze dokumentala
 Vidas virtuales (2010) dokumentala
 Memorias rotas (2011)
 “Migas de Pan” (2016)

 Sariak eta aintzatespenak 

 Luis Buñuel Zinematografia Saria (1990), `Juego de café´ film laburrarengatik.
 “Retrato de mujer con hombre al fondo” (1996) Peñiscolako Zinemaldiko Opera Prima Saria
 “Los pasos perdidos” (2001), Nazioarteko Prentsaren Epaimahaiaren Aipamen Berezia (FIPRESCI) SEMINCIn (Valladolid), Cinespaña Sari Berezia Tolosa Okzitaniako Zinemaldian eta Zilarrezko Targa eta Publikoaren Saria Turingo Nazioarteko Zinemaldian.
 “Migas de pan” (2016) Montrealgo Festival des Films du Monde-n aurkeztua eta Oscar sarietan Uruguai ordezkatzeko hautatua.
 2020ko Pedigree saria, Estrela Cans.

 Erreferentziak 

 Bibliografia 

 Manane Rodríguez, voz en libertad (2018) Antonio Peláez Barceló (Éride)

 Kanpo estekak 
 Xamalú Filmak

Kategoria:Montevideoarrak
Kategoria:Espainiako emakume zinema-zuzendariak
Kategoria:Emakume gidoilariak
Kategoria:Zinema ekoizleak
Kategoria:Uruguaiko zinema zuzendariak