Cupreoboletus poikilochromus

Cupreoboletus poikilochromus Boletaceae familiako onddo espezie bat da.

Sinonimoak: Boletus pulverulentus f. reticulatipes, Boletus martaluciae, Suillelus poikilochromus.

 Deskribapena 
Kapela: Hasieran hemisferikoa, gero lau-ganbila, 5 eta 12 cm bitarteko diametrokoa, gainazal leunarekin (eguraldi hezean koipetsua), koskekin eta soberako ertz mehearekin, heltzean maiz uhintzeko eta kizkurtzeko joerarekin. Kolore aldakorrekoa batez ere heltzen doan heinean, hasieran beix-horixka, oliba eta arrosa tonuekin gero erdian laranja-kobre kolorea hartzen du, eta zahartuaz ilundu egiten da ertzerantz ere zabalduaz, kobre-gorrixka kolorea mantenduz zahartzean hezetasunik falta ez bada, lehorrean zurbilagoa, marroi-laranja kolorekoa, eta pixka bat pitzatua. Urdin bizi kolorekoa bihurtzen da ukitzean.

Himenioa: Tutu laburrak, adnatuetatik eskotatuetara, hori-limoi kolorekoak, heldu ahala oliba tonuak hartzen dituzte, ebakitzean urdin bihurtzen dira. Poroak biribilduak, txikiak, hasieran horiak, zahartzean laranja kolorez zikintzen dira.

Tutu eskotatuak: Oinera iritsi baino lehentxeago eskote txiki bat duten tutuak.

Hanka: Sendoa, hasieran pixka bat sabelduna,gero zilindrikoa, sustrai antzekoekin, hori bizi koloreko hondoarekin, garatuaz laranjaz zikintzen eta ilunduaz joaten da eta oinarrian zuri-krema-horixka kolorea mantenduz mizelioz estalita dagoelako. Goialdean ondo ikusten den erretikulu bat du, hasieran horia da baina laranja-marroi kolorera ilunduaz joaten dena, beti oina baino ilunagoa. Ukitzean urdin bizi kolorea hartzen du.

Haragia: Trinkoa, horixka baina ertzetan, zaurietan edo intsektuek jandako tokietan (Oso maiz gertatzen dena) gogor urdintzen da, okre-laranja tonuak hartzen ditu denborarekin laranja-kobre kolorera ilunduz. Zapore leuna eta usain meleka samarra eta ia nabaritzen ez dena ale gazteetan, baina ale zahar eta lehorretan sagar-konpotaren usaina edo fruitu hartzituarena bezalakoa izaten du.

Etimologia: Boletus terminoaren etimologia eztabaidagarria da. Reticulatipes epitetoa hanka erretikulatua duelako du.

 Jangarritasuna 
Gordinik toxikoa izan daiteke. Bere urritasunagatik ez du interes gastronomikorik.

 Sasoia eta lekua 
Espezie oso termofiloa, horregatik uda amaieran edo udazken hasieran lehenengo euriekin atera ohi da klima mediterraneoa duten eremuetan. Hostozabalak eta pinuak nahastuta dauden basoetan.

 Banaketa eremua 
Batez ere, Euskal Herria, Pirinioak, Espainia, Portugal. Italia, Suedia, Israel, Kanada.

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

Kategoria:Boletaceae
Kategoria:2015. urtean deskribatutako onddoak
Kategoria:Kanadako onddoak
Kategoria:Espainiako onddoak
Kategoria:Portugalgo onddoak
Kategoria:Italiako onddoak
Kategoria:Suediako onddoak
Kategoria:Israelgo onddoak