Emilia Álvarez Mijares del Real

Emilia Álvarez Mijares del Real, sortzez Emilia Alvarez Mijares Vázquez (Oviedo, Asturias, 1834ko irailaren 13a – Madril, 1909ko ekainaren 25a) asturiar idazle autodidakta izan zen. Bere poemak Revista de Asturias, La Ilustración Gallega y Asturiana eta La Voz de la Caridad aldizkarietan argitaratu ziren.

 Bizitza 
Ezkondu aurretik bere izen osoa Emilia Alvarez Mijares Vázquez zen, baina ezkondu ostean azken abizen hori aldatu zuen, bere senarrarena hartuz, Timoteo García del Real Blanco idazlearena. Bi alaba izan zituen, Elena eta Matilde, biak idazleak.

Bi neskatoak jaio ostean, familia Espainiako hiriburura joan zen bizitzera arrazoi politikoengatik, eta han Emilia poetak ospe literario handia lortu zuen, Hiriko eta Gorteko egunkari eta aldizkarietan kolaboratzeaz gain.

 Idazle ibilbidea 
Emiliak ez zuen titulazio akademiko bat izateko aukera ematen zion ikasketarik egin, baina prestakuntza autodidakta bat egin zuen, eta horri esker argitaratu zuen, XIX. mendearen erdialdean, bere lehen poema-liburua, Recuerdos y esperanzas (Oviedo, 1850) izenekoa, eta hori izan zen argitaratu zuen liburu bakarra. Une horretatik aurrera, idazten zituen artikuluak bezala, Oviedoko El Álbum de la Juventud aldizkarian argitaratu ziten; edo La Violeta (Madril), non 1864ko apirilaren 3an "El arrepentimiento" izenburuko olerkia argitaratu zuen; La Mujer Cristiana (Madril); Emakume kristaua (Madril); El Correo de la Moda (Madril), non olerki hauexek argitaratu zituen: 1866an "A mi hija Matilde", 1868ko maiatzaren 26an "La juventud", 1868ko urriaren 19an "A Santa Teresa de Jesús en el tercer centenario de su muerte", eta 1868ko azaroaren 26an "A un niño artista"; El Trovador del Ebro (Zaragoza ), non "El mendigo" argitaratu zuen 1869ko azaroaren 15ean; La Voz de la Caridad (Madril) non poema eta prosako artikulu ugari argitaratu zituen; La Ilustración Gallega y Asturiana (Madril) eta Álbum Ibero-Americano (Madril). 

XIX. mendearen bigarren erdiko talde-lanetan ere parte hartu zuen, hala nola El romancero español contemporáneo (Madril, 1863), Álbum para la abolición de la esclavitud, Poesías dedicadas a S. M. Isabel II al ceder a la Nación la mayor parte de su Real Patrimonio (Madril: Ribadeneyra, 1865) eta Novísimo romancero español (Madril: Herri Entziklopedia Ilustratuaren Liburutegia, [s.a.]). 

Emilia Mijares del Realetik Asturias utzi zuenean idatzi zuen poema bat gordetzen da:

Agur, betiko agur. Orain, belo batekin,

mendiak nire bistatik ezkutatzen dira.

Nik hasperen egin dut zeru garbiagoaren alde.

etxe zoriontsuagoa.

Zer axola dit basati eta bedeinkatua izateak?

eta aberri osoko gizonik ospetsuenak,

niretzat, doluz jantzita.

begira geratzen natzaizu, eta afiliazioz!

Agur, jaioterria, baso hostotsuak,

beharbada, nik inoiz ikusiko ez ditudanak berriro !

 Erreferentziak 

 Bibliografia 

 XIX. mendeko emakume idazle espainiarrak: eskuliburu biobibliografikoa. Maria del Carmen Simon Palmer. Castalia argitaletxea, 1991. ISBN 84-7039-600-5.

 Kanpo estekak 

Kategoria:Madrilen hildakoak
Kategoria:Asturiasko idazleak
Kategoria:XIX. mendeko Espainiako idazleak
Kategoria:XIX. mendeko emakume idazleak
Kategoria:Emakume poetak
Kategoria:Gaztelaniazko idazleak