Nicole Ferroni

Nicole Ferroni (Casablanca, Maroko, 1982ko martxoaren 19) frantziar aktore, umorista eta kronikagilea da. Prestakuntza-zientzietako irakaslea izanik, umorista gisa agertu zen France 2ko On n'demande qu'à en rire telebista-saioan, 2011 eta 2014 artean.

 Biografia 

 Haurtzaroa eta familia 
Bere ama Alsazian jaio zen, eta alemaneko irakaslea da; aita, berriz, italiarra da, eta kimikako irakaslea. Koronela zen armadan, gurasoek Casablancan (Maroko) elkar ezagutu zutenean, eta han jaio zen Nicole.... Zazpi urte zituela Frantziara itzuli ziren, Aubagnera, Marseillatik gertu. Joliot-Curie bigarren hezkuntzako eskolara joan zen, eta, 1999an, batxilergo zientifikoa lortu zuen. 2002an, Saint-Charles Fakultatean, Bizitzaren eta Lurraren Zientzietako lizentzia bat lortu zuen.

 Irakaskuntza eta debut artistikoa 
Irakaskuntza eta antzerkiaren artean banatuta, bizitza eta lurraren zientzien CAPES-a pasatzen saiatu zen lehen aldiz, baina ez zuen lortu. Parisko Florent ikastaroan eman zuen izena, eta lau hilabetez egon zen bertan; gero, Aubagneko eta, azkenik, Marseillako antzerki-eskola batean, Gilles Azzopardiren tutoretzapean. Finantza-arrazoiak tarteko, antzerkia utzi eta ikasketei ekin zien berriro. CAPES atera zuen, 2005ean, eta zientzia irakasle bihurtu zen Marseillako iparraldeko auzoetan, Pertuiseko Val-de-Durance lizeoan eta Aix-en-Provenceko Émile-Zola lizeoan. Diru-iturri txikiak zituenez, SV-STUren agregazioa (bizi-zientziak eta lurraren eta unibertsoaren zientziak) pasa zuen, eta 2009an lortu. Georges Duby nazioarteko institutuan hasi zen irakasten, Luynesen, DBH4tik batxillergoko 2. mailaraino..

2009ko ikasturte hasieran, bere one-woman-showa prestatzeko denbora erdiz lan egitea eskatu zuen. Urte hartan bertan, Franck Kaloustian komediantea ezagutu zuen, eta harekin Wak'up Production konpainiara batu zen. Gilles Azzopardiren Le Grand Chambarement komedia muntatu zuten elkarrekin, eszenaratzean Azzopardik berak lagunduta..

Gero, bere lehen one-woman-show-a prestatu zuen: L'Œuf, la poule ou Nicole?, 2010eko azaroaren 5ean jokatu zuena lehen aldiz, Marseillan,..

 Komediantea eta umorista 
2011n, irakasle-postua utzi eta gero, komediante karrera aukeratu zuen behin betiko. Urte hartako uztailean, Parisko Point Virgule antzokian bere ikuskizuna astean behin baino gehiagotan jokatzen zuen.

Aldi berean, France 2n Laurent Ruquierrek aurkeztutako On n'demande qu'à en rire saioan hautagaia izan zen. Saioko izar umoregileen artean sartu zen, 64 esketx idatzi eta interpretatuta, 2011ko otsailaren 22tik 2014ko uztailaren 4ra bitartean. Pasarteak eta arrakastak bata bestearen atzetik izan zituen.

2011ko urtarrilean, Olivier Giraud ordezkatu zuen Puy-Saint-Vincenteko Barrearen jaialdian, eta publikoaren eta prentsaren sariak irabazi zituen.. 2011ko azaroan, Chartresko Top In Humour Jaialdiaren gailur bilakatu zen.

2013ko otsailetik 2021eko ekainera, asteroko kronika bat egin zuen France Interren, goizetan. 2015eko urtarrilean, France Interreko Si tu écoutes, j'annule tout saioaren lantaldean sartu zen, eta, 2015eko apirilean, France 4ko Je vous demande de vous arrêter talk-showaren kronikagileetako bat izan zen..

2016ko apirilaren 14an, Europako Parlamentuan merkataritza sekretuari buruzko legea bozkatu zen egunean, lege-proiektuaren aurkako bideo bat argitaratu zuen. Bi egun baino gutxiagoan, ia 7 milioi aldiz ikusi zen bideoa.. Ekintza hori dela eta, Anticor elkartearen sari etiko bat jaso zuen, 2017an..

2015eko azarotik 2016ko maiatzera bitartean, dibulgazio zientifikoko kronika bat aurkeztu zuen Frédéric Lópezek aurkeztutako France 2ko Folie passagère asteroko programan.

2017ko ekainean, Anaïs abeslariaren J'ai retrouvé mon mojo klipean parte hartu zuen, Helena Noguerrarekin batera..

2018ko urriaren 31tik aurrera, Michel Cymes izan zuen bidelagun bere elkarrizketa saioan, Ça ne sortira pas d'ici!, asteazken arratsean France 2n emana. Cymes doktorearen laguntzaile medikoaren papera jokatzen du, gonbidatuak bere kabinetean hartzen dituena..

2019tik, Gaëlle Givors interpretatu zuen, Primevères klinikako psikiatra bat, France.tv Slasheko Mental saioan..

2019ko abenduan eta 2020ko urtarrilean, Roni maitagarria hezurmamitu zuen France 2ko Boyard Land saioan, hautagaiei uretako bi proba proposatzen dizkiena..

2021eko ekainaren 30ean, bere azken kronika egin zuen France Interren. France Interren erredakzioaren “aldebakarreko” erabaki baten ondorioz joan zen.

2020ko urritik, Piquantes! umorezko elkarrizketa saioa egiten du, ostiral gauetan Tévan, emakume kronikari umoregileek soilik osatutakoa (tartean Christine Berrou, Ellodie Poux, Laura Domenge, Tailans Vauquieres, Florence Mendez, Constance eta Tahnee).

 On n'demande qu'à en rire eta ONDAR Show saioetako parte-hartzeak 
2011ko otsailean, Laurent Ruquierrek France 2n aurkeztutako On n'demande qu'à en rire umore-saioan parte hartu zuen Nicole Ferronik. Berehala, saioko umorista nagusietako bat izatea lortu zuen:  idatzi eta interpretatu zituen lehen bi denboraldietan, eta, esketx bakoitzeko, batez besteko 80/100 puntuazioa lortu zuen.

2011ko uztailaren 1ean, lehen aldiz, 90 puntu gainditu zituen On cherche la nouvelle James Bond Girl esketxarekin, eta, ondoren, bigarren denboraldiko lehen esketxagatik, 2011ko irailaren 10ean, Tester les intentions suicidaires d'un candidat de télé-réalité gaiarekin. 2012ko otsailaren 4an, bigarren amaitu zuen prime timeko emanaldi berezian. Guztira, 200 puntutik 181 lortu zituen La doyenne des Français a 113 ans esketxarekin. Horrela hautatu zuten Parisko Kasinoan 2012ko ekainean egindako On n'demande qu'a en rire lehen ikuskizunean parte hartzeko, Jérémy Ferrari, Arnaud Tpesamere, Florent Peyre, Arthus, Lamine Lezghad, Les Lascars gays, Waly Dia eta Garnier et Sentourekin.

2012ko urritik aurrera, Nicole Ferronik ONDAR Show-ko On n'demande qu'à en rire programan parte hartu zuen. Saioa 2013ko urtarrilaren 26an bertan behera utzi zuten, telebista-katearen ustez audientziak ez zirelako behar bezain altuak. Gerora, On n'demande qu'à en rire saiora itzuli zen, historiko gisa, 5 esketxekin parte hartzeko hirugarren denboraldian eta 7 esketxekin laugarren denboraldian.

2013ko martxoaren 28an, programa berezi batean parte hartu zuen, non (Jérémy Ferrari, Arnaud Tsamere eta Florent Peyre-rekin batera) Jean-Luc Moreau, Jean Benguigui, Laurent Ruquier eta Jean-Marie Bigard ohiko epaimahaikideen esketxei notak jarri zizkien.

 Umore estiloa 
Inspiratzen duen umorea deskribatzeko, Jacqueline Maillanen La Conférencière esketxa aipatu izan du, "egoera absurdu batean oso sinesgarria" baita.Interview. Bere ahots abiadura oso azkarra da (bereziki France Interren astero egiten dituen kroniketan).

 Antzerkia 

 2003: d'Urielle de Montvaisinen rola Château, scalpel et viande froide obran, Gilles Azzopardi
 2008 eta 2011: Fon Lock eta Blancheren rola, Hallucinemation obran, Gilles Azzopardi
 2009-2011: Le grand chambardement, Gilles Azzopardi.
 2010: J'espérons que je m'en sortira, Marcello d'Orta..
 2010: Un air de famille, Agnès Jaoui eta Jean-Pierre Bacri
 2010: Et si les femmes venaient de Jupiter et les hommes d'Uranus?..
 2010etik: L'œuf, la poule ou Nicole?, one-woman-show, taularatzea: Gilles Azzopardi.

 Filmografia 

 2013:  Diagnostic de Fabrice Bracq (film laburra)
 2013: Agerpenak VDM, la série NT1en
 2014: N'importe qui, Raphaël Frydman: Sandra
 2014: Octaviaren papera Peplum minisailean, Philippe Lefebvre
 2014: L'Ex de ma vie, Dorothée Sebbagh: Paris monj amour taldeko gida
 2015: Toute première fois, Noémie Saglio eta Maxime Govare: Sarah Deprez
 2015: Objectivement, Guillaume Le Gorrec eta Hadrien Cousinek sortutako stop motion seriea, Arte Creativen
 2017: Embrasse-moi! Ocean eta Cyprien Vial: Amandine
 2017:  Satire dans la campagne Marc Large eta Maxime Carselen kanpainan: bera
 2017: On va s'aimer un peu, beaucoup..., Julien Zidiren telesaila
 2018: La Fête des mères, María Castilla Dd-Schaar: Sylvie
 2018: Guy d'Alex Lutz: Juliette
 2019: Premier de la classe, Stéphane Ben Lahcene: Mme. Katia
 2019: Joyeuse retraite!, Fabrice Bracq: Cécile Pujol
 2019tik aurrera: Gaëlle Givors-en papera Mental, France.tv Slash-en
 2020: Zaï Zaï Zaï Zaï, François Desagnatena: sostengu batzordeko kide bat
 2022: Joyeuse retraite 2, Fabrice Bracq: Cécile Pujol
 2022: À la folie (telefilma), Andréa Bescond eta Eric Metalyer
 2023: Aspergirl (telesaila): Louison Piranshahari
 2025: Un dimanche de chasse (telefilma), Catherine Klein: Isabelle Marchd

 Publizitatea 

 2016-2017: Mathilderen papera, La conserve, ça déboîte webseriean

 Komunikabideak 

 Irratia 

 2011-2012: Les Affranchis, France Inter
 2012-2014: On va tous y passer, France Inter
 2012: Une heure avec..., Rire et Chansons
  2013: TRJ, Stud FM (Sud Lubéro Hegoaldeko tokiko irratia)
  2013: Osmose radio
 2013-2021: asteazkenetako kronikagilea, France Interreko irrati-saioan
 2015-2016: kronikagilea, Si tu écoutes, j'annule tout saioan, France Inter

 Telebista 

 2011-2014: parte-hartze erregularra On n'demande qu'à en rire, France 2n
 2011: parte hartzeak On a tout révisé, France 2n
 2012-2013: protagonista errepikakorra ONDAR Show, France 2n
 2013: Agerpenak VDM, la série, NT1en
 2014: Octaviaren papera Peplum minisailean, Philippe Lefebvre
 2015: Objectivement, Guillaume Le Gorrec-ek eta Hadrien Cousin-ek sortutako stop-motion seriea, Arte Creative, paperak: krema, Elle, Capote Capucine, agintea, ezpainetako margoa eta kandela.
 2015-2019-2021-2022-2023: Fort Boyard-en parte hartzea, France 2n
 2018: Ça ne sortira pas d'ici!, France 2
 2019-2020: Roni maitagarriaren papera Boyard Land-en France 2n
 2020: Nos terres inconnues parte hartzea France 2n.
 2020tik: Piquantes! umorezko saioaren animatzailea, Tevan.
 2023: Le grand jeu des années Club Dorothée (Jackyrekin) Gullin
 2024: Meilleur Pâtissier, spécial célébrités 7. denboraldia (Gulli)

 Sariak 
 2011: Publikoaren eta prentsaren saria Puy-San Vicenteko Barrearen Jaialdiari
 2011: Epaimahaiaren saria eta publikoaren saria Avignongo udaberriko umoristen goi-ordokian.
 2011: Barrearen tranpolinean epaimahaiaren saria Senasen.
 2011: Urrezko Luron eta Ikusleen Luron Dinarden barrearen udaldietan.
 2011: Raymond - Devos Saria Rocheforteko Nazioarteko 31. Jaialdian (Belgika)..
 2011: Ikusleen eta epaimahaiaren saria Aix-en-Provence-ko Zilarrezko Iturriko barrearen jaialdiko gazteen tranpolinean
 2011: Tournon-sur-Rhône-ko Umoristen Jaialdi Nazionalaren sari nagusia (Bouffon d’or).
 2017: Carlos Cros Akademiaren 2017ko udaberriko bihotz gaztea Grégory Faiverekin Princerentzat

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

Kategoria:Marokoarrak
Kategoria:Emakume umoregileak
Kategoria:Irrati esatariak
Kategoria:Emakume irrati esatariak