Arkitektura historizista Melillan

Melillako arkitektura historizista Espainiako hirian . mendetik aurrera, baina bereziki XX. mendean, ematen den arkitektura historizistaren korronte bat da. Bere eraikinak Melillako Hiriko Multzo Historiko Artistikoaren zati dira, Interes Kulturaleko Ondasuna, eta erdiko Zabalgunean eta bertako auzoetan daude. 

 Txapelketak 
Ia denak eraikin publikoak, gurtzarako guneak.

 Neorromanikoa 
Jesusen Bihotz Sakratuaren eliza (1911-1918) eta Gurutze Gorriaren Ospitaleko kapera, gaur egungo San Frantzisko Xabierkoaren parrokia (Melilla) (1926-1927). 

 Neoplatereskoa 
Ofizialen antzinako egoitza.

 Neobarrokoa 
Kristo Erregearen Kapera (1939-1941) eta Zezen Plaza (1946-1947)

 Neogotikoa 
Kapera Militarra (1920-1923), San Joan Bataiatzailearen kapera (1927) eta Kontseilu Onaren Ikastetxe Zaharra, gaur egun Urrutiko Hezkuntzarako Unibertsitate Nazionalaren eta Federico García Lorca Kultur Zentroaren egoitza dena. 

 Erregionalista 
Milagrosa Dominaren Parrokia, Goicocheako Antonio Iraolaren Etxea, Joaquin Burilloren Etxea, Gaselec Eraikina, Jose Alcaine Diazen Etxea (1949) eta Sindikatuen Etxea. 

 Neoarabiarra 
1927ko Akordio Onaren Meskita edo Erdiko Meskita, gertuko Bonbillo Iturriarekin, Yamín Benarrochen Etxea, Sinagoga Or Zaruah-ren egoitza dena, beste eraikin publiko batzuk, hotelak, hala nola Gran Hotel Reina Victoria, gaur egungo Casa de los Bombillo, gizarte-zentroak Casino Armadaren eraikin zaharra, Centro cultural 

 Klasizismoak 
Korronte honen aldaerak daude, bata klasizista da, estilo neoklasikotik abiatzen dena, diseinu sinpleetan, lerro garbietan eta apaindura simetrikoan oinarritua. Bertan, Carmelo Castañón, Eusebio Redondo edo Joaquín Barco ingeniari militarrak nabarmendu ziren, besteak beste, Centro Comercial Hispanomarroqui, Comandancia General de Melilla, Casa de Isaac. 

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

Kategoria:Melillako arkitektura
Kategoria:Arkitektura historizista