María Luisa Chicote

María Luisa Martí Menasalvas (ezizenak: María Luisa Chicote eta Marisa Chicote; Bartzelona, Katalunia, 1920ko abuztuaren 12a – Madril, 1989ko irailaren 22a) bartzelonar poeta izan zen. 1951 eta 1953 artean Madrileko "Versos con Faldas" emakume poeten tertuliako kideetako bat izan zen, baita Alforjas para la poesia taldekoa ere.

 Bizitza 
Bartzelonan jaio zen, baina beti Mantxakotzat zuen bere burua, gaztetatik joan baitzen hara familiarekin. Goi mailako batxilergoa Ciudad Realeko Institutuan egin zuen eta, 40ko hamarkadaren bukaeran, Madrilera joan zen. Izengoitia erabiltzeagatik, edo bizimodu diskretua eramateagatik, beharbada, datu gutxi ditugu hari buruz. 1971n curriculum labur bat bidali zuen Carmen Condek egindako Poesía femenina española (1950-1960) ediziorako.

Curriculum horren arabera, Chicote 1960an hasi zen idazten, baina zehaztuta dago Madrilera iritsi eta gutxira zirkulu eta solasaldi poetikoetan eman zela ezagutzera: Círculo Cultural Medina, Alforjas para la Poesía eta batez ere Versos con Faldas tertulia literarioetan. Talde horretako kideekin harreman ona izan zuen beti, eta hainbat poesia-ekitalditan parte hartu zuen haiekin.

60ko hamarkadan, El Molino de Papel, Punta Europa, Lanza eta La Estafeta Literaria aldizkarietan etengabe argitaratu zuen. 1965ean, autoeditatuta agertu zen Jirones lana, Emilio Miroren hitzaurrearekin, ordura arte idatzitako bertsoen aukeraketa bat jaso zuena. Bertso horietan, argi dago oso gazterik idazten hasia zela. Poema-liburu horren ondotik beste batzuk etorri ziren. Hurrengo hamarkadan, bere poemak ABC egunkariko poesia argitalpenetan agertzen jarraitzen zuten.

Jose Chicote Conderekin ezkondu zen, eta haren abizena hartu zuen bere izengoitietarako; bi alaba izan zituen: Maria Gracia Greta eta Paloma. 1989ko irailaren 22an hil zen, Madrilen. Cardencha izeneko trilogia liburua utzi zuen prest, eta hil ostean argitaratu zen, zatika.

 Vietnamekin 
Chicoteren poesia kutsu sozial nabarmenekoa da, nahiz eta kritikari batzuen esanetan maitasun alorrean hobeto moldatzen zen. 1968an, Angelina Gatellek Vietnamgo gerrari buruzko antologia bat prestatzen ari zen, Con Vietnam izenekoa, gobernuaren debekuarengatik urte asko pasatu behar izan ziren argitaratu ahal izateko, 2016an hain zuzen ere. Chicotek poema bat bidali zuen antologia horretarako, Yo pecador (Ni bekatari), baina gutun bat ere bazeukan, argitaratzeko modukoa ote zen zalantzaz, Vietnamgo soldaduei buruzko panegiriko bat baitzen:Marfil gorrizko erraldoi ñimiñoak,

zer dakizue negar eta musuei buruzko bolboraz? 

Eguzkiaren gerrillariak,

goizeko seme-alabok. 

eskuzabal ereiten duzue zeuen burua

odolez ongarriztatuak.Vietnamgo herriaren borroka desorekatuaren aurrean, poeta lotsatu egiten zen Espainiako gizartearen erosotasunaz eta pasibotasunaz herrialde horretatik iristen ziren berrien aurrean, eta benetako mea culpa sartu zuen.

 Lanak 

 1965 – Jirones, Emilio Miróren hitzaurrearekin
 1970 – Esquina doblada
 1991 – Testimonio para el olvido. Hil ondoko liburua, Emilio Mirók idatzia
 1994 – Imágenes y sueños. Hil ondoko liburua

Bere poemak honako antologia hauetan ere sartu dira:

 1966 – Luis Jiménez Martosen Antología de Poesía Española 1964-1965.
 1971 – Carmen Conderen Poesía Femenina Española (1950-1960).

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

Kategoria:Bartzelonarrak
Kategoria:Madrilen hildakoak
Kategoria:Espainiako poetak
Kategoria:Emakume poetak
Kategoria:Espainiako idazleak
Kategoria:Emakume idazleak
Kategoria:XX. mendeko Espainiako idazleak