Miguel Correa y García

Miguel Correa y García politikari, militar eta Gerra ministro espainiarra izan zen

 Biografia 

 Lehen urteak 
Rafael Correa eta María Encarnación Garcíaren semea, 1845eko azaroaren 3an sartu zen Artilleria Ikastetxean, eta 1848an teniente mailara igo zuten. 1857an Artilleriako Gorputzetik Armadara pasa zen, non Itsas Ministerioko 1. ofizial karguak bete zituen. Armadako Artilleriako Estatu Nagusiko teniente koronel izendatu zuten 1857ko irailaren 13an. 1867an emandako zerbitzuengatik, Cadizeko departamentuan ordena publikoa mantenduz, Itsas Merezimenduaren Gurutzearekin saritu zuten.

Artillerian lan egin zuen berriro, eta 1873an Granadako bolbora fabrikako teniente koronel zuzendariordea zen. Errepublika aldarrikatu ondoren, erretiroa eskatu zuen 1873ko otsailaren 6an, baina 1874an Granadako fabrikaren eta Tiro Eskola Nagusiaren zuzendaritza lortu zuen.

1878ko apirilaren 24an Artilleriako koronel izendatu zuten, 1884ko urtarrilaren 14an brigadier, eta 1889ko abuztuan dibisioko jeneral. Bete zituen karguen artean, nabarmentzekoak dira Gerra Ministerioko Kanpaina Ataleko Buruzagitza (1884ko martxoaren 3tik) eta Gerra Ministerioko bitarteko Idazkariordetza (1883ko urriaren 29tik 1884ko abuztuaren 21era, 1885eko azaroaren 27tik 1885eko abenduaren 16ra, 1886ko maiatzaren 10etik 1886ko ekainaren 1era Eduardo Bermúdez de la Reina titularraren kargugabetzearen ondorioz, eta 1886ko urriaren 10etik 1887ko urtarrilaren 9ra berriro), 1887ko urtarrilaren 9tik martxoaren 20ra arte titular gisa hartu baitzuen, Gerra Ministerioko kanpaina ataleko buru gisa bere funtzioak utzi gabe.

 Gerra ministro gisa eta abar 
Gerra Ministerioko idazkariorde izan zen 1888ko urtarrilaren 6tik abenduaren 13ra. 1889ko abuztuaren 24an dibisioko jeneral izendatu ondoren, dibisioko komandante izendatu zuten Gaztela Berrian (1890eko urtarrilaren 30a), Valentziako Kapitaintza Nagusiko bigarren kabo (1890eko martxoaren 12a), Kordoba probintziako gobernadore militar jeneral (1890eko apirilaren 2a), Gerra eta Itsas Kontseilu Goreneko kontseilari (1890eko uztailaren 25a) eta Ceutako komandante jeneral (1891ko ekainaren 7a). Ondoren, Gortera itzuli zen Gerra eta Itsas Armadako Goreneko kontseilari, 1894ko urriaren 31tik. 1895eko maiatzaren 16an teniente jeneral izendatu zuten, eta Trubia eta Oviedoko lantegietako aldizkarietako ikuskatzaile (1896ko irailaren 19an), Balear Uharteetako kapitain jeneral (1896ko irailaren 22an) eta Aragoiko kapitain jeneral eta Bosgarren Armada Taldeko komandante buru izendatu zuten 1897ko urtarrilaren 13tik. 1897ko urriaren 4an Sagastak Gerra ministro izendatu zuen, eta 1898ko ekainaren 30eko Errege Aginduaren bidez Guardia Zibilaren plantilla berrantolatzea eta handitzea bultzatu zuen. Kubako gerraren arazoei eta uharteko kapitain jeneral Valeriano Weyler jeneralaren jardunak eragindako gatazkei ere aurre egin behar izan zien. Hondamendiak jota, 1898ko maiatzaren 18an dimisioa aurkeztu zuen, baina 1899ko martxoaren 4an Sagastako kabinetea erori arte ez zuten onartu. Harrezkero, Madrilen finkatu zuen egoitza, kuartel gisa, eta han hil zen. Errioxako probintziako senatari izan zen 1898-1899ko legegintzaldian, eta biziarteko senatari 1899ko apirilaren 21etik.

Bere anaia Rafael 1896an teniente jenerala eta Erregina Erregeordearen Gela Militarreko burua zen Polavieja jenerala Filipinetara joan zenean.

 Ohoreak 
Bere sarien artean honako hauek nabarmentzen dira: 

 Karlos III .aren zaldun titulua (1857ko uztailaren 5ean), bereizgarri gorria duen Itsas Merezimenduaren Gurutzea (1857), 
 San Hermenegildoren Gurutzea (1869ko abuztuaren 27an), 
 Karlos III .aren Ordenako komendadore titulua (1871ko abuztuaren 5ean), 
 San Hermenegildoren plaka (1880ko martxoaren 13an), 
 San Hermenegildoren Gurutze Handia (1884ko martxoaren 10ean), 
 Meritu Militarraren Ordenaren Gurutze Handia (1885eko uztailaren 29an) , Gerra Ministerioaren kanpaina sailean egindako zerbitzuengatik eta 
 Isabel Katolikoaren Gurutze Handia (1886ko urriaren 8an).

 Kanpo estekak