Mireia Ros

Lidia Sentías i Tamborero, (Bartzelona, 1956ko abenduaren 3a) Mireia Ros izenez ezagunagoa, Kataluniako zinema, antzerki eta telebistako aktore, ekoizle eta zuzendaria da.

1970eko hamarkadaren amaieran, destape espainiarraren garaiko aurpegi ezagunenetako bat izan zen, Los violadores del amanecer eta Alícia a l'Espanya de les meravelles pelikulekin. Ondoren, La putapela, Hay que zurrar a los pobres, Las manos vacías eta [REC]³ Génesis  filmetan hartu zuen parte.

1990eko hamarkadaren erdialdetik aurrera, La Monyos eta El triunfo film luzeen, El zoo d'en Pitus telefilma eta Barcelona, abans que el temps ho esborri dokumentalaren zuzendari gisa nabarmendu zen, eta Gaudí sari bat irabazi zuen 2012an.

 Ibilbidea 
Espainiako Trantsizioko film pornografikoetan eta destape garaiko argazki-erreportajeetan hasi zuen bere ibilbide zinematografikoa, Interviú, Fotogramas, Lib, Vale eta Party aldizkarietan, besteak beste, eta genero horietako adierazgarririk handienetako bat gertatu zen. Une horretan hartu zuen Mireia Ros izena (baita Mireya Ros eta Mireia Ross ere zenbait argitalpenetan). 1970eko hamarkadaren amaieran egin zuen debuta, besteak beste, Jill pelikula erotiko homosexualean edota Una loca extravagancia sexy musikalean biak ala biak Enrique Guevarak zuzendu zituen 1978an.  Urtebete geroago, Jordi Feliuk zuzendutako Alícia a l'Espanya de les meravelles  film arrakastatsuaren protagonista izan zen. Filmea frankismoaren aurkako Espainiako zinemaren lehen erasotzat hartzen da eta destape generoaren kultuzko obratzat hartzen da.

Une hartatik aurrera, bere interpretazio-jarduera areagotu egin zen pantaila handian egindako lanekin, esaterako Javier Elorrietaren La largo noche de los bastones blancos, Emilio Martinez-Lazaroren Sus años dorados eta Jordi Bayonaren La putapela (Ovidi Montllorrekin batera). Aldi berean, Gran Teatro, Cosas de dos edota Planeta Imaginario bezalako telesailetan agertzen hasi zen.

1990eko hamarkadan, Rosek are gehiago dibertsifikatu zuen zinema eta telebista industrian zuen parte-hartzea bere lehen zuzendaritza lanekin. Aurretik, Un adiós a Steve McQueen film laburra zuzentzen egin zuen debuta. Bere lehen film luzeak, La Monyos, Adolfo Dominguez jostunaren diru-laguntza jasotzeaz gain, 1997ko Chicagoko Nazioarteko Jaialdiko eta 1998ko Goya sarietako zuzendari berri onenaren sarietarako izendatua izan zen.

Aldi berean, Bailando con Todos ekoizpen enpresa sortu zuen Marta Figueras ekoizlearekin batera. 1992an abiatu zen enpresa hori, eta gerora egin dituen proiektu askotan parte hartu du. Kataluniako Telebistarekin elkarlanean, Junts eta El zoo d'en Pitus filmak pantaila txikirako egokitu zituen.

Geroago, hainbat telesail eta filmetan parte hartu zuen aktore gisa, hala nola Sincopat, Las manos vacías, Animales de compañía (2008ko Valladolideko Nazioarteko Zinema Asteko Urrezko Galburua izateko izendatua) eta [REC]³ Génesis. Horrez gain, El triunfo, Wendy placa 20957 eta sepia kolorean egindako Barcelona, abans que el temps ho esborri  dokumentala zuzendu zituen. Azken hau  TV3ekin batera ekoitzi zuen eta 2012ko film dokumental onenaren Gaudi saria irabazi zuen.

Antzerkian Assange, el poder de la información antzeslana zuzendu zuen Bartzelonako Gaudí antzokia.

 Bibliografia 

 Crusells Valeta, Magí. Directores de cine en Cataluña. De la A a la Z.  Edicions Universitat Barcelona, 2009. ISBN 978-84-475-3316-9. 
 Erreferentziak 

Kategoria:1956ko jaiotzak
Kategoria:Gizabanako biziak
Kategoria:Bartzelonan jaiotakoak
Kategoria:Zinema aktoreak
Kategoria:Zinema ekoizleak
Kategoria:Zinema zuzendariak
Kategoria:Emakume katalanak