Antonio Mairal

Antonio Mairal Perallos (Barakaldo, 1891ko uztailaren 2a - San Migelgo Elizbarrutiko Seminarioa (Orihuela), 1939ko uztailaren 15a) moldeatzaile metalurgiko, sindikalista eta politikari sozialista izan zen. Gerra Zibila amaitu zenean, Orihuelako espetxe-seminarioan hil zuten.

 Biografia 
Bizkaiko Labe Garaietan moldatzaile gisa lan egin zuen, eta oso gaztetatik hasi zen sindikatuen jardunean. 1911n, Moldeatzaile Modelisten Elkartearen ordezkari gisa joan zen Langileen Batasun Orokorraren kongresura. Bere jarduera sindikalengatik Berrezarkuntzan errepresioaren biktima, Madrilera joan zen 1917an Espainiako Langile Alderdi Sozialistan (PSOE) sartuz. 1920tik 1924ra Nafarroa aldean eta euskal probintzietan eskribau gisa finkatu zen, Tolosan langile sindikatuen sorreran parte hartuz eta Hego Euskal Herriko Papergileen Sindikatua zuzenduz. Balmasedan PSOEren hautagaia izan zen Bizkaiko Aldundirako, baina ez zuten aukeratu.

Madrilera itzulita, gaztetatik lanegunaren ostean egin zituen merkataritza peritutzako ikasketei esker, UGTko sindikatu metalurgikoaren eskola teknikoko irakasle izan zen Espainiako hiriburuan. Orduan hasi zen El Socialista taldearekin kolaboratzen, Lariam ezizenarekin. 1925etik 1931ra Madrilen jardun sindikal handia izan zuen, 1928ko eta 1932ko biltzar ugetiarretan parte hartuz, Palma Mallorcako, Gasteizko eta Vila-realeko metalurgia-langileen ordezkari gisa.

1931ko apirilean Bigarren Errepublika aldarrikatu zenean, bere konpromiso politikoa areagotu zuen. 1931ko hauteskunde orokorretan PSOEko hautagaia izan zen Almeriako barruti bakoitzeko, baina ez zen hautatua izan. Errepublikaren garaian, Madrilgo Elkarte Sozialistaren idazkaritza nagusira joan zen, eta bertako ordezkari gisa parte hartu zuen 1931ko kongresu sozialistan eta UGTren batzorde exekutibo nazionalean. 1933ko hauteskundeetan Gorteetarako diputatu aukeratu zuten Madril hiriburuko barrutian. Espainiako hiriburuan egon zen Gerra Zibila hasi zenean, eta Armamentu Idazkariordetzako komisario izan zen. Errepublikako hiriburutza Valentziara joan zenean, Defentsa Nazionaleko ministerioko Materiala Erosteko Batzordeko buru gisa hasi zen lanean. Gerra amaitu zenean Alacantera jo zuen, 1939ko martxoko azken egunetan hiriko portutik aterata erbesteratu nahian, eta bere emaztearekin batera atxilotu zuten, Victoriana Herrero Barroso, hau ere militante sozialista. Orihuelako San Migelgo Elizbarrutiko Espetxe-Seminariora eraman zuten, orduan atxilotuen kontzentrazio-esparru gisa egokitu zutena, eta esparruaren inguruan hil zuten, ihes-legea deiturikoa aplikatuz. Hilda zegoela, frankismoaren errepresioaren biktima izaten jarraitu zuen, Erantzukizun Politikoen Legearen ondorioz auzipetu zutelako, eta bere ondarea (etxebizitza bat Madrilen, hipoteka bidez eskuratua) ikertzen ari ziren, ezarri berri zuten Diktadurak konfiskatzeko asmoz.

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

 Victoriana Herrero Barrosoren sarrera  artxibatu zen Espainiako sozialismoaren hiztegi biografikoan.
 Diputatuen Kongresuko fitxa.

Kategoria:Bizkaiko politikariak
Kategoria:Diktadura frankistak hilaraziak
Kategoria:Espainiako Langileen Alderdi Sozialistako politikariak
Kategoria:Barakaldarrak
Kategoria:Espainiako diputatuak