Karolingiar Gerra Zibila

Karolingiar Gerra Zibila Karolingiar Inperioaren ondorengotzaren ondorioz gertatutako krisia izan zen, 840ko ekainean Luis I.a Errukitsua enperadorea hil zenetik 843ko abuztuan Verdungo Hitzarmena sinatu zen arte iraun zuen. Luisen seme zaharrenak, Lotario I.a enperadoreak, frankoen ohituren aurka banatu gabeko inperio bat aldarrikatu zuen. Bitartean bere anaia gazteenek, Luis Germaniarrak eta Karlos Burusoilak, erresuma handiak erreklamatu zituzten, Luis Errukitsuak aurreikusitako aurreko zatiketetan oinarrituta. Haien ilobak, Pepin IIak, Akitania beretzat aldarrikatu zuen.

Luis Errukitsua hil ondoren Lotariok berehala inperioaren banaketari jaramonik egin gabe gobernatzeari ekin zion, bere aitaren estatus inperiala ziurtatuz. Akitaniako Pepin II.arengana jo zuen Karlosen aurka laguntza eske. Luis Germaniarrak Renania erreklamatu zuen, Germania osoa batzeko asmoan. Gerra zibilaren lehen mugimendu militarra Lotarioren lehen kanpaina izan zen, abuztuan Luis Renaniatik kanporatu  zuena. Gertakizunak Lotarioren ospea handitu zuen ekialdean, baina armistizio batean amaitu zen. Lotario irailean Sena ibairantz abiatu zen, Neustria aldarrikatuz, Karlosekin su-etena lortu aurretik.

Gerraren gailurra 841eko udaberria izan zen. Karlosek Sena eta Lotariok Rhin ibaia gurutzatu zuten aldi berean. Luis erretiratzera behartu ondoren, Lotariok Karlosen aurka mugitu zen. Maiatzaren 13an, Karlos eta Lotario elkarren aurka maniobran ari zirela, Luisek Lotarioren armada okupatzailea garaitu zuen Alamannian, Rieseko guduan. Karlosekin ekainaren hasieran elkartu zen. Aldi berean, Akitaniako tropak iritsi ziren bi kanpamenduetara. Fontenoyko gudua ekainaren 25ean izan zen. Lotario eta Pepin ihes egin zuten, baina gudua ez zen erabakigarria izan.

841eko abuztuan, Lotario Rhin ibaia zeharkatzen saiatu zen baina Luisen tropek atzera egitera behartu zuten. Karlosek Akitania inbaditu zuen, Sena ibaiaren ekialdeko lurrak berriro okupatu baino lehen. Lotariok berehala berrokupatu zituen, Karlos Sena baino harantzago kanporararziz, baina ez zen gai izan Mendebaldeko Frantzian garai batean izan zuen aldekotasuna ziurtatzeko. 842ko hasieran Luisek Rhin ibaia zeharkatu zuen berriro. Berak eta Karlosek Estrasburgoko Zina sinatu zuten otsailaren 14an iparralderantz abiatu aurretik. 842ko martxoan Lotarioren armadarekin topatu ziren Mosela ibaiaren ertzean. Lotariok Borgoinarantz egin zuen atzera, Akisgran, hiriburu inperiala, abandonatuz.

Bere arrakastaren ondoren Luis eta Karlosek inperioa banatu zuten, Lotariori Italia bakarrik utziz. Horrek Lotario akordio negoziatu bat bilatzera bultzatu zuen. 842ko ekainean, hasiera batean, hiruko alderdiko banaketa berri bat adostu zen. Hurrengo su-etenean, Karlosek Akitaniaren kontrola lortu zuen, eta Luisek Saxoniako Stellingarren matxinada zanpatu zuen, Lotariok babestu zuena. Urrian alde guztietatik bidalitako 120 mandatarik hasitako azken negoziazioak atzeratu egin ziren, inperioa formalki deskribatu eta inbentariatu behar zelako. 843ko uztailean amaitu zen. Abuztuan, hiru anaiek Verdungo Hitzarmena sinatu zuten gerrari amaiera emateko.

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

Kategoria:840ko hamarkadako gatazkak
Kategoria:Europako herri eta estatuetako gerra zibilak
Kategoria:Inperio Karolingioko historia militarra