Mauricia Arguibel de Pereyra

Mauricia Arguibel de Pereyra (Buenos Aires, 1762) bere garaiko gizartean nabarmendu zen karitatezko lanagatik. 

 Biografia 
Mauricia Arguibel de Pereyra Buenos Airesen jaio zen 1762an, Filipe Arguibelekoaren alaba eta Andrea López Cossio y Terán zilar-konkistatzaileen ondorengoa. Andres Arguibel patriotaren arreba zen, Espainiako Maiatzeko Iraultzaren ezkutuko agente nagusia, eta Juan Manuel de Rosas Buenos Airesko gobernadorearen emazte Encarnación Ezcurraren ama Teodora de Arguibelena.

1787an Leonardo Pereyra de Castro espainiar Bautistarekin ezkondu zen. Seme-alaba ugari izan zituen: Juan Manuel (1790), Galiziako Tertzioko Inbasio Ingelesetan borrokatu zena, Retiron jasotako zauriengatik hil zena, Luis José Pereira Arguibel (1792), ingelesen aurka eta Andetako Armadaren aurka ere borrokatu zena. Andes, gero Txilen ibilbide politiko eta militar garrantzitsua garatuz, María Martina, María de la Concepción, Simón José (1801), María Josefa, Ana María, María del Tránsito, Mariano José (1805), Justo Román (1807), Mateo eta María Antonia Pereyra Arguibel.

Bere garaiko gizartean nabarmendu zen bere adimen nabarmenagatik eta bere hiriko behartsuei laguntzeko egindako lanagatik, "San Rafael Arcangel" bezala ezagutzen zena. Medikuntzan trebatua, behartsuen osasunaz arduratzen zen eta botikak ematen zizkien. Zabalkunde handia izan zuen kasu batean, senarrak pozoitutako emakume baten bizitza salbatu zuen, gero agintariek estututa. 

Bere senarrak, goizegi hil zenean, egoera larrian utzi zuen, hala ere, Mauriziak auzokide baten alabak hartu zituen, Martin Iraola euskalduna, Maria Francisca Briden alarguna. Denborarekin, bi seme-alaba bi Iraolarekin ezkonduko ziren, eta bi senar-emazteen seme-alabek (lehengusu anai-arrebek) gauza bera egingo zuten Pereyra Iraolatarren familia tradizionalari hasiera emanez.Simon Jose izango zen, Ciriaca Iraolarekin ezkondua, txikitatik Manuel Arrotearen dendan lanean hasi zena, bazkide eta jabe bihurtu, gero itsasontziak eta soroak erosi eta familiaren fortunari hasiera emango ziona.

 Oharrak 

 Bibliografia 

 Vicente Osvaldo Cutolo, Argentinako hiztegi biografiko berria (1750-1930), Elche argitaletxea, 1968.
 Yaben, Jacinto R., Argentinako eta Hego Amerikako biografiak, 1938
 Guillermo Fúrlong, Don Rómulo Ayerza, 1958.

 Kanpo estekak 

 Denboraren joana: 1767. urteko historia.

Kategoria:Argentinako filantropoak