Francisco de Aparicio

Francisco de Aparicio (Buenos Aires, 1892ko otsailaren 6a - José C. Paz, 1951ko ekainaren 22a) arkeologo argentinarra izan zen, eta XX. mendearen lehen erdiko elkarte zientifikoetan eta Argentinako bizitza akademikoan jardun zuen.

 Biografia 
Gaztea zelarik, Zuzenbide eta Gizarte Zientzien Fakultatean sartu zen, eta gero Filosofia eta Letren Fakultatean, biak Buenos Airesko Unibertsitatekoak. Gaztetatik administrazio publikoan lan egin zuen, eta haren lanekin unibertsitateko ikasketak ordaintzea lortu zuen. 1916an, Unibertsitateko Ikasleen Ateneoko kide izan zen, eta Ideas aldizkarian ere parte hartu zuen, lehenik erredaktore gisa eta gero zuzendari gisa, non 1918an Kordoban hasitako Unibertsitate Erreforma defendatu zuen. Amerikar arkeologian espezializatu zen gero.

Ikasketa Historikoen eta Amerikar Arkeologiaren Hastapeneko irakasle izan zen Litoraleko Unibertsitate Nazionaleko Hezkuntza Zientzien Fakultatean. 1927an, Buenos Airesko Unibertsitatean hasi zuen bere irakasle-ibilbidea, Filosofia eta Letren Fakultateko Museo Etnografikoko Arkeologia Saileko ohorezko adskripto izendatu zutenean. Hurrengo urtean, Arkeologiako ordezko irakasle izendatu zuten, eta 1931n Amerikako Arkeologia katedra eskuratu zuen. Era berean, 1930ean Museo Etnografikoko Bitarteko Zuzendari izendatu zuten, eta 1938an Museo Etnografikoko Zuzendari, Felix Outes ordezkatuz, 1946ra arte. Aldi horretan, lanean aritu zen fakultateetako Zuzendaritza Kontseiluko kide ere izan zen. Aldi berean, 1933 eta 1946 urteen artean Buenos Aireseko Kolegio Nazionalean irakasle aritu zen.

Elkarte zientifiko askotako kide ere izan zen, hala nola Arte Ederren Akademia Nazionalekoa eta Zientzien Akademia Nazionalekoa. Era berean, GÆA Geografia Ikasketen Elkarte Argentinarraren, Antropologia Elkarte Argentinarraren –hainbat alditan presidente izan zen- eta Amerikanisten Elkartearen bazkide fundatzailea ere izan zen. Atzerriko elkarte eta erakunde zientifiko askotako kide ere izan zen, hala nola Parisko Societé des Americanistes elkartekoa.

Ikerketa eta ikasketa bidaia ugari egin zituen herrialde osoan zehar. Iparraldean, adibidez, Tolombonen indusketak hasi zituen. Patagonian, Santa Cruz iparraldeko barnealde eta kostalde zabal batean ibili zen, eta Piedra Museoaren lehen deskribapena eta argazkiak eskaini zituen, gerora Amerikako populaketaren eztabaidetarako garrantzi handia izan zuena.  

Bere bizitzako azken urteetan, bidaiak egin zituen, eta ikastaro espezializatuak eman zituen inguruko hainbat herrialdetan, hala nola Perun, Brasilen eta Txilen. Bere ibilbide profesionalean era askotako argitalpen ugari egin zituen, horien artean, adibidez, 1931ko ekoizpen zientifikoaren hirugarren saria lortu zuen La vivienda natural en la región serrana de Córdoba bere lanean. 
1951ko ekainaren 22an hil zen, José C. Pazen (Buenos Aires probintzia) zuen landetxe partikularrean. 

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

Kategoria:Argentinako antropologoak