Honorio Cornejo Carvajal

Honorio Cornejo Carvajal militar eta politikari espainiarra izan zen. Itsas ministroa 1925 eta 1928 artean, Ignacio Pintado Gough ordezkatu zuen.

 Biografia 
Familia burges bateko semea, 1878ko uztailaren 9an Itsas Eskola Militarrean sartu zen, Ferrolen ainguratutako Asturias fragata zaharrean. Oinarrizko ikasketak amaitu zituenean, 1880ko uztailaren 27an 2. mailako zaindari izendatu zuten, eta 1883ko uztailaren 27an, berriz, 1. mailako zaindari.

1884ko uztailean ontzi-alferez mailara igo zuten eta 1885ean Filipinetara bidali zuten Joló artxipelagoko matxinoen aurka borrokatzeko eta Manila garraiorako lurruna eraman zuten, baina gaixotu egin zen eta Espainiara itzuli zen.

Berrezarri ondoren, Pelaio korazatura bidali zuten eta, ondoren, Torpedoen Eskolara. 1889ko amaieran, berriz ere Manilan destinatu zuten, eta Itsasontziko teniente izendatu zuten. Samar kanoiontziaren agintea eman zioten ─ itsasoan zuen lehen agintea ─, Mindanao uhartean egindako gerra operazioei lagunduz, eta, ondorioz, 1. mailako Meritu Militarraren domina eman zioten, bereizgarri gorriarekin, eta 1893an Espainiara itzuli zen, beteta eta gaixorik zegoelako. Orduan agregatu izendatu zuten Huelvako probintziako Itsas Batzordera. Hala ere, 1894ko erdialdean, Instrukzioko Eskuadraren Almirante Buruaren Laguntzaile izendatu zuten Alfontso XIII.a gurutzontzi babestuan. Maria Heras eta Mac Carthyrekin ezkondu zen, Alfontso XIII.aren instrukzio-taldeko komandante nagusi Jose Maria Heras y Donesteveren alaba.

Hortik Pelaio korazatua eta geroago Bizkaia korazatua kargu berarekin pasa zituen. 1897an Aragoi itsas bidaiaren agintea eman zioten. Bigarren domina eman zitzaion, bereizgarri gorriko 1. mailako Meritu Militarrarena.

1898tik 1905era Fisikako irakasle izan zen Cadizeko San Fernandoko Itsas Eskola Militarrean, Astronomiarekin txandakatuz. Denbora tarte horretan, 1. mailako Itsas Merezimenduaren Domina eman zitzaion, bereizgarri zuriarekin, eta lehen mailako ontzi-teniente izatera igo zen. Horrez gain, 1. mailako Itsas Merezimenduaren bigarren Domina eman zitzaion, bereizgarri zuriarekin, oraingoan pentsioduna.

Extremadurako kruzero babestuaren bigarren komandante izendatu zuten, eta, han, 2. mailako Itsas Merezimenduaren Domina eman zioten, bereizgarri zuriarekin. Ondoren, Nautilus korbetara bidali zuten – itsas guardiako eskola-ontzia –, 1907ra arte, Ferrolgo Arsenalera bidali zuten arte.

Bere Taula nautiko ezagunak argitaratu zituen Graiño, Herrero eta Riberak ontzi-tenienteekin batera 2. mailako Itsas Merezimenduaren Domina eman zioten, bereizgarri zuriarekin eta Errusiako San Estanislao Ordenako 2. mailako Komendadore izendapenarekin.

1912an fragata-kapitain izendatu zuten, eta Rifeko gerran Niña Isabel kanoiontziarekin kostu-zaintzaile lanak egitera bidali zuten. 1916an ontzi-kapitain izendatu zuten, eta Armadako Estatu Nagusi Zentraleko Lehen Ataleko buru eta Erdialdeko Estatu Nagusiko idazkari izendatu zuten, 1918an Alfontso XIII.a korazatuaren komandante izendatu zuten arte. Bere laugarren Itsas Merezimenduaren Domina jaso zuen, 1. mailakoa, bereizgarri zuriarekin. Oso gogotsu parte hartu zuen Melillako kanpainan, eta kondekorazio berriak jaso zituen: 3. mailako Itsas Merezimenduaren Domina, bereizgarri gorriarekin, eta 3. mailako Itsas Merezimenduarena, bereizgarri gorriarekin eta pasatzailea, Irakasleak eta pentsioduna goiburuarekin.

Alfonso XIII.a korazatuaren komandante gisa, eta 1919ko Bartzelonako grebak zirela eta, Konde Hirira eraman zuten, Alfontso XIII .ak, Álvaro de Bazán kanoiontziak, 1. eta 18. torpedo-ontziek eta A-1, A-2, A-3 eta Isaac Peral ontziek osatutako itsaspeko flotilla sortu berriak osatutako dibisio baten buru.

1920an, Kontralmirante izendatu zuten, eta, ondoren, Gerra eta Itsas Kontseilu Goreneko lehen fiskalorde. Itsas Merezimenduaren Ordenaren Gurutze Handia eman zitzaion, bereizgarri zuriarekin, eta Itsas Nabigazio eta Arrantzako zuzendari nagusi izendatu zuten. 1923ko irailean, Estatu Nagusi Zentraleko bigarren buru izendatu zuten, eta, 1924ko maiatzean, Itsas Idazkariorde. Urte amaieran almiranteorde izendatu zuten.

Erreserban zegoela, Miguel Primo de Rivera diktadoreak Itsas Armada ministro izendatu zuen 1925eko abenduan.

Itsas Armadako ministroa izanik, Armadaren Gorputz Orokorreko lur-eskala kendu zuen, Itsas Gerrako Eskola sortu zuen Armadaren Estatu Nagusi Zentralari atxikita, eta ontzidia berrantolatu zuen. Ontzidia honako hauek osatzen zuten: eskuadra, gurutzaontzien banaketa eta kontratorpisten flotilla, eta beste aldaketa batzuk, gastu militarrak murrizteko politikarekin; ontzi-eraikuntzak bultzatu zituen, eta material modernoa eta defentsa nazionalaren beharretara egokitutakoa jarri zuen, baliabide ekonomikoen erabilgarritasunaren arabera; Cervantes gurutze-ontzia eta hiru kontratugile eraiki zituen Cartagenan (José Luis Díez, Ferrándiz eta Lepanto), eta aparteko aurrekontua eman zion Itsas Armadari eraikuntza- eta obra-plan bat garatzeko, 1936ko abenduaren 31n amaituko zena. Baimendutako eraikuntzen artean, bi gurutzontzi berri egin ziren, gerokoak, Kanariak eta Balear Uharteak, 1936an martxan jarri zirenak; hiru destruktore, Txurruka, Alcala Galiano eta Almirante Valdes, 1928ra arte eraikitzen hasi ez zirenak, eta Juan Sebastian de Elkano eskola-ontzia. Programan aurreikusitako hirugarren gurutzaldia eraikitzea, eta C motako itsaspekoak, petroliontziak, zaintza-ontziak, minatzaileak eta arakatzaileak eraikitzea programa berri batek aldatuko du (1928ko martxoaren 16a). Programa horren barruan, itsaspeko prototipo bat eraikiko da, E-1 izenekoa, teknikari alemaniarren laguntzarekin.

1927an, Torcuato Luca de Tenak proposatuta, 1929ko Sevillako Erakusketa Ibero-Amerikarrean agertu zen Santa Maria karabela berreraikitzeko eskatu zion Julio Guillén kontralmiranteari.

1928ko azaroan bere dimisioa eskatu zion Alfontso XIII.a erregeari. Kargua utzi zuenean, 2. erreserbara igaro zen, Madrilen bizi zen, eta 1931n epaitu zuen Errepublikako Gorteetako batzorde batek, Marokori, 1923ko estatu-kolpeari, Kataluniako gizarte-politikari, Jacako prozesuari eta beste batzuei buruzko eginbideak bideratzeko eta erantzukizun politikoak eskatzeko batzordeari eskuduntzak ematen zizkion lege baten bidez. Zigortu egin zuten, eta zerbitzutik kendu zioten soldata kobratzeari utziz, harik eta bere abokatu defentsariek lagunen eta lankideen artean diru-bilketa bat egin zuten egoera ekonomiko larrian zegoen hileko kuota finko batean laguntzeko.

Madrilen kokatua, Bigarren Errepublikan ez zuen kargu garrantzitsurik izan eta politikatik kanpo mantendu zen. Espainiako gerra zibila hasi eta gutxira, preso hartu eta Madrilgo kartzeletako batean espetxeratu zuten, eta 1937an hil zen gaitz batek jota.

 Kanpo estekak