Ramón Auñón y Villalón

Ramón Auñón y Villalón militar eta politikari espainiarra izan zen, Kuban Espainia-Estatu Batuak Gerraren Itsas Armadako ministro izandakoa eta Bartzelonako gobernadore zibila 1917tik 1918ra bitartean. Horrez gain, hainbat aldiz diputatu izan zen Maria Kristina Habsburgokoaren erregeordetzan eta Alfontso XIII .aren erregealdian.

 Biografía 
Antonio José Auñón eta María Josefa Villalón González-Caballesen semea, Sevillako Morón de la Frontera hirian jaio zen 1844an. 1855ean Untzi Eskola Militarrean sartu zen zaindari izateko asmoz.

Militar gisa Afrikako gerretan, Dominikar Errepublikan eta Kubako gerran borrokatu zuen. 1898an Itsas Armadako ministro izatera iritsi zen, Sagastaren gobernupean, Segismundo Bermejo ordezkatuz, maiatzaren 18an. Ministro zen bitartean, Espainiako Itsas Armadak Amerikako kostaldeko hiriak erasotzea agindu zuen, baina azkenean bertan behera utzi zuen agindua. Ramon Blancok ontzidia Santiago de Cubako portutik ateratzeko emandako agindua babestu zuen, eta, ondorioz, AEBko itsas armadak porrot egin zuen, Santiago de Cubako itsas bataila gisa ezagutu baitzen. Erabaki hori «ohore-kontu» gisa justifikatu zuen, porrota hobetsiz amore ematea baino. 1899ko martxoaren 4an utzi zuen ministro kargua.

Sei legealditan diputatu izan zen, guztietan Cadizetik, zehazki 1893, 1896, 1898, 1899, 1901 eta 1903ko hauteskundeei zegozkienak. Senatari eta Senatuko presidenteorde ere izan zen.

Bere jaioterriari buruzko lan historiko bat ere idatzi zuen. 1917ko abenduaren 7tik 1918ko urtarrilaren 20ra Bartzelonako gobernadore zibil izan zen. Cartagena hirian estimu handitan izan zuten. 1916an, El gran Alcaide de Morón Diego de Figueredo en el último tercio del siglo XV-ri buruzko lan historikoa argitaratu zuen Madrilen. 1925eko maiatzaren 20an hil zen Madrilen, eta hurrengo eguneko 16:00etan lurperatu zuten San Justoko hilerrian, Valeriano Weyler jenerala bertaratu zen zeremonia batean.

 Kanpo estekak