Rómulo Etcheverry Boneo

Romulo Agustín del Corazón de Jesús Etcheverry Boneo (Dolores, 1884ko maiatzaren 5a - Buenos Aires, 1947ko azaroaren 10a) abokatu eta legelari argentinarra izan zen, Justizia eta Instrukzio Publikoko ministro gisa jardun zuena Edelmiro J. Farrell de facto presidente izan zen bitartean.

 Biografia 
Dolores herrian jaio zen, Romulo Eren semea zelarik. Etcheverry, Buenos Aires Probintziako Gorte Goreneko eta Maria de las Mercedes Boneoko epailea. Julia Justina Barrios Vazquezekin ezkondu zen 1911n.

1902an Buenos Aires hiriko Salbatzailearen Ikastetxeko urrezko domina lortu zuen. Abokatu ikasketak egin zituen Buenos Airesko Unibertsitatean eta 1909an hartu zuen. Azken erakunde horretan irakasle lanetan aritu zen 1921etik Zuzenbide Zibilaren arloan hil zen arte.

1943 eta 1944 artean, Litoral Unibertsitate Nazionaleko kontu-hartzaile izendatu zuten, eta kargua utzi zuen Justizia eta Instrukzio Publikoko ministro izateko.

Buenos Aires probintziako Gorte Goreneko epailea izan zen, besteak beste, botere judizialean. Militante katoliko aktiboa izan zen, zuzenbidearen gaineko ikusmolde iusnaturalista eta tomistak defendatu zituena. Bere seme Luis apaiz ordenatu zen eta Argentinako Unibertsitate Katolikoa sortzen lagundu zuen.

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

Kategoria:Buenos Airesen hildakoak
Kategoria:Argentinako katolikoak
Kategoria:Argentinako legelariak
Kategoria:Argentinako ministroak