María Ezcurra

Maria Ezcurra (Buenos Aires, Argentina, 1973) artista bisuala da, eta genero identitateen inguruan egindako lanagatik nabarmendu da. Ikuspegi feminista batetik gorputzari, hartzen dituen espazioei eta betetzen dituen rolei buruz hausnartzeko soinekoak erabili ditu bere lanetan. Louise Bourgeois, Annette Messager, Birgit Jürgenssen eta Lygia Clark artistekin lotu du bere lana. Mexiko Hiria eta Montreal artean bizi eta lan egiten du.

 Biografia 
1978an iritsi zen Mexikora, oso adin txikian. Mexikoko Unibertsitate Autonomoko (ENAP-UNAM) Arte Plastikoen Eskola Nazionalean egin zituen Arte Bisualetako lizentziatura ikasketak, eta, besteak beste, Helen Escobedo, Rosario García Crespo, Diego Toledo eta José Miguel González Casanova izan zituen irakasle. 1994an La Panadería espazio alternatiboaren sortzaileetako bat izan zen. Ondoren, Londresko Chelsea School of Art and Design-en maisutasuna egin zuen Ikusizko Arteetan. 1997. urtean izan zuen Ezcurrak bakarkako lehen erakusketa, Mexiko Hiriko Contreras Kultur Foroan. 1999an Fullbright-García Robles beka jaso zuen, San Francisco Art Institute-n Arte Bisualetan eta Bitarteko Berrietan MFA bat ahalbidetuz. Ordutik, 60 erakusketa kolektibotan eta 14 bakarkakoetan parte hartu du, besteak beste, Estatu Batuetan, Ingalaterran, Herbehereetan, Grezian, Puerto Ricon, Venezuelan, Australian, Kanadan eta Mexikon. Mexiko Hirian, Montrealen, Caracasen, Londresen eta San Frantziskon ere egin ditu ekintzak. Arteen arloan ere irakasle aritu da hainbat erakundetan, hala nola La Esmeralda, UACM, UAEMor, Concordiako Unibertsitatea, Montreal, besteak beste. FONCAko bekaduna izan da hainbat alditan, Atzerrian ikasketak, Gazte sortzaileak, Proiektuen sustapena programen bidez, eta tutore gisa lan egin zuen 2014an eta 2015ean. Sortzaileen Sistema Nazionaleko kidea da.

2015az geroztik, McGill Unibertsitateko Hezkuntza Departamentuan dihardu, erresidentzian, artista gisa. Concordiako Unibertsitatean (Montreal, Kanada) Arte Hezkuntzan Doktore titulua lortu nahi du. 

 Obra 
Bere ibilbidean zehar, Maria Ezcurrak obra-gorputz zabala garatu du, non hainbat baliabide eta euskarri esploratu dituen, objektuak, eskulturak, instalazioak sortzeko, eta espazio publikoan ekintzak eta esku-hartzeak egiteko. Ezcurraren lana pribatuaren eta publikoaren arteko tirabiretan oinarritu da, etxekoaren eta hirigunearen artekoan, euskarri gisa ehun-gaiak erabiliz, bereziki arropa, eta, askotan, umorea eta ironia erabiliz. Hauek dira haren lan adierazgarrienetako batzuk: 

 Instalazioak 

 Body of Work, 2001. 
Sail horrek hainbat jantzi ditu, eta horiek desmuntatu eta luzatu dituzte, paretan zintzilikatutako animalien larruak ehizako trofeo gisa erabiliko balitu bezala. Luz Sepulvedaren hitzetan: “Gorputza jada ez dago haragitan, baina existentzia-halo bat arnasten da utzitako oskolean”

 Invisible, 2008. 
Gutxienez 85 pantimedia paretatik abiatuta sortutako instalazio aldakorra, bata bestearekin ebakita eta josita, hormaz horma luzatzen den maia moduko bat osatzeko, egitura espazial garden bat sortuz, estali ohi duten azalaren sedukzioa eta intimitatea iradokitzen duena, baina gorputz horietatik urrun egonik, espazio bat hartuz, absentzia ikaragarri bihurtzen dena.
“Maria Ezcurrak genero problematiken bidez politikarantz jotzen du, ikusezin bihurtzeak urratzen dituen emakume taldeei erreferentzia egiten dielako, gorputz irauliak objektu, jarrera kolektiboek eta politika publikoek erraz barnera ditzaketen gardenkiei, zeintzuen zauri sozialak behin betikoak diren. Beste bat ere ez da gure herrian Ciudad Juarezen ez ezik Mexiko Estatuan eta herrialdeko beste alde batzuetan ere hildako emakumeekiko axolagabetasun instituzional zein sozialari egiten zaion erreferentzia argia, gogorarazten baitigu ez dagoela horrelakorik falta diren gorpuak bezala, baizik eta haien iraganeko egoerak haien presentzia nabarmentzeko balio duela”.

 Performancea 

 Guardarropa del ama de casa perfecta, 2004. 
Argazki-performanceko serie hau eguneroko bost eszenek osatzen dute: “Cornisa”, “Burral”, “Guardapolvo”, “Manditel” eta “Colacha”. Horietan, artista etxeko lanak egiten agertzen da: lisatu, elikatu, babestu, zaindu... Irudi horien berezitasuna da artistak lan horiek egiteko erabiltzen dituen jantziak zabaldu eta etxeko altzariekin nahasten direla, altzari horietan integratuz eta emakumearen gorputza objektu izatera zokoratuz. Soinekoak gorputzaren luzapen gisa jokatzen du, eta horrek, aldi berean, bizi den etxearen beraren hedadura osatzen du.

 Mesera, 2010. 
Ekintza hori Chopo Unibertsitate Museoan (Mexiko Hiria) egindako erakusketa baten inaugurazioan egin zuen artistak, eta, ondoren, “Domestic Affairs” erakusketaren inaugurazioan, Mexikoko Kontsulatuak Quebecen (Kanada) duen Mexiko Espazioan. Artista erakusketa bat inauguratzen ari den museo bateko aretoaren erdian jarri da. Gonazko soineko arrosa oso zabala darama. Soinekoaren goiko aldea chef baten filipinaren erara egina dago, eta gonak azpian egitura bat dauka, hemeretzigarren mendeko miriñake bat balitz bezala, gerri inguruan jaiotzen zaion mahai baten morfologia ematen diona. Gona-mahaiak distantzia bat uzten du artistaren gorputzaren eta ekitaldira joaten diren gainerakoen artean. Gona higigarriaren gainean ardo kopak eta botanak jartzen dira, eta gonbidatuek horiek kontsumitzen dituzte, animatuta, koktelean. Gero, amaitzen dutenean, kopa hutsak artistaren mahaiko gorputz-jantziaren gainean uzten dituzte. “Mahaiaren funtzio utilitarioa haragiztatzean, Ezcurrak femeninoaren eraikuntza estereotipikoa areagotzen du, etxeko espaziora konfinatuta bezala”.

 Esku-hartzeak espazio publikoan 

 Made in China, 2014. 
Instalazio kolaboratibo bat da, “Made in China” etiketa duen arropaz osatua, Toronto hiriko Chinatown komunitateak emana. Jantziak fatxada gisa muntatu zituzten auzo horretako bi eraikinen arteko espazioan, eta lotura bat sortu zuten, gizabanakoen eta haien kulturen arteko lotura ekonomiko, fisiko eta sinbolikoa sinbolizatzen duena. Lan hori 2013ko ekainean ere egin zuten, Londresko Nuit Blanchen.

 Bildumak 

 Hirshhorn Museum and Sculpture Garden, Smithsonian, Washington D. K., AEB.
 Eskala (Essex Collection of Art from Latin America), Colchester , UK.
 Arte Modernoaren Museoa, Mexiko Hiria, Mexiko.
 MUAC, UNAM, Mexiko DF, Mexiko.
 Kunsthaus Santa Fe, Arte Garaikidearen Gunea, Allendeko San Migel, Guanajuato, Mexiko.

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 
 María Ezcurraren webgunea.

Kategoria:Feminizidioen aurkako aktibistak
Kategoria:Argentinako feministak