Klordiazepoxido

Klordiazepoxidoa konposatu organikoa da, C16H14ClN3O formula duena, bentzodiazepinen familiakoa. Konposatu organokloratutzat jo daiteke. IUPACek imina gisa formulatzen du (7-kloro-4-hidroxi-N-metil-5-fenil-3H-1,4-bentzodiazepin-2-imina). Solidoa da. Uretan disolbagarria da eta disolbaezina kloroformotan eta etil eterretan.

Klordiazepoxidoa sintetizatu zen lehen bentzodizepina da, 1958an hain justu.

Klordiazepoxidoa botika gisa baliatzen da bere ezaugarriak medio, antsietatea, insonmioa eta abstinentzia-sindromea tratzeko usatzen da. Pilula gisa hartzen da. Beste botika batzuekin batera ere merkaturatzen da, adibidez, amitriptilina antidepresiboarekin edo dizikloberina antiespasmotikoarekin.

Beste bentzodiazepinak legez aisiadirako droga moduan ere kontsumitzen da. Mendekotasuna sor dezake eta abstinentzia-sindromea eragin dezake.

Klordiazepoxidoa da bentzodiazpina guztien artean gorputzean degradatu gabe luzeen irauten duenetako bat.

 Albo-ondorioak 
Albo-ondorio ohikoenak logura, ahuldadea, ezinegona, koordinazio-arazoak, kontzentratzeko-arazoak eta memoria-arazoak izaten dira.

 Kontraindikazioak 
Klordiazepoxidoa ez da hartu behar botikarekiko hipersentikortasuna, alkohol-kontsumoa, droga-mendekoatasuna, miastenia larria edo arnasteko arazo larriak baldin badaude. Haurdunaldian eta edoskitzean klordiazepoxidoa hartzea ebitatuko da.

 Erreferentziak