Can Salesko kartzela

Can sales kartzela, Las Hermanitas de los Pobres izenez ere ezaguna, Espainiako emakumeen kartzela izan zen, Espainiako 36ko Gerran eta frankismo garaian, Palman kokatua.

 Historia 
36ko Gerra hasi zenean, Mallorcan ez zegoen emakumeentzako kartzelarik. Hori dela eta, Palmako Espetxe Probintzialaren atal berezi bat sortu zen. Izan ere, presoen etorrera masiboak beste eraikin bat atondu beharra ekarri zuen, 1876tik Hermanitas de los pobres ordena erlijiosoak gobernatutako eraikina. Administratiboki Palmako espetxe probintzialaren mende zegoen kartzela hori, nahiz eta Falange Española de las JONSetik zetorren zuzendari propio bat eta bi emakumezko zaindari zituen. Eraikina Can Sales kaleko 14. zenbakian zegoen.

Eraikina hondatuta zegoen, eta, ondorioz, 1937an zenbait orduz hustu behar izan zuten, erortzeko arriskua zegoelako. Gerran zehar gela berriak atontzen joan behar izan zen, presoen kopurua handituz joan baitzen. Horien artean zeuden Mediterraneoan harrapatutako ontzi sobietarretako tripulatzaileak.

 Sakak 
Sakak antolatutako eta kontrolatutako sarraski baten parte izan ziren. Gauez, Can Sales eta gizonezkoen espetxeetan, Can Mirren eta Bellver Gazteluan pasatzen zuten zerrenda. Aipatutako presoak "aske" geratzen ziren. Falangisten kamioi batek itxaroten zituen, eta inguruko mendietara eramaten zituzten, bertan fusilatu zitzaten. Sakarik ospetsuenetako bat 1937ko urtarrilaren 5ean gertatu zen. Bertan hil zituzten Aurora Picornell, Antònia Pascual Flaquer, Maria Pascual Flaquer, haren ama Catalina Flaquer Pascual eta Belarmina Gonzalez Rodriguez, Roges des Molinar (Molinar-eko gorriak izenez ezagunak.

 Gerraren ostean 
Gerrak iraun zuen bitartean, presoen kopurua ehun bat izan zen; hala ere, 1940. urtearen amaieran, Can Sales kartzela zentral edo zigorra betetzeko espetxe bihurtu zen. Horren ondorioz, bostehun emakume baino gehiago sartu zituzten kartzelan 1940ko udan, Menorcatik, Gironatik, Ventasko espetxetik eta Saturrarango Espetxe Zentraletik etorriak. Une horretan Karitateko Alabek hartu zuten presondegia antolatzeko ardura. 1942an 940 preso zeuden.

Lehen garaietan presoen jatorria uharteetakoa zen batez ere, hala nola Maria Vaquer espiritista eta sozialista, 1943ko apirilaren 1era arte kartzelan egon zena, eta Margalida Roig Colomar sindikalista, besteak beste. 1940ko udan iritsi zen Can Salesera Matilde Landa buruzagi komunista, Bentetako espetxetik zetorrena. Erlijio agintarien helburu nagusi bihurtuta, bere buruaz beste egin zuen inposatutako bateoa bataio onartu baino lehen, 1942ko irailaren 26an. In mortis bataiatu eta Palmako hilerrian lurperatu zuten. Maria Pellico Remis Landaren idazkari izandakoa, Julia Manzanal Perez Bosgarren Erregimentuaren komisario politikoa, Josefa Garcia Segrety Luisa Riera Muñiz maistrak izan ziren beste preso batzuk.

Diziplina gogorra zen, baita kartzelako baldintzak ere. Pilaketak eta goseak preso askoren osasuna hondatzea eragin zuen. 1943an, zahartzaroko dementzia zuten emakume preso batzuk Madrilgo Espetxe Klinika Psikiatrikora eraman zituzten.

Kartzelaren behin betiko itxiera 1943ko irailaren 30ean izan zen.  Palmako preso gehienak Zornotzako eta Saturrarango kartzeletara eraman zituzten.

 Aintzatespena 
2014an Natxa Pomar artistak esku hartze artistiko bat egin zuen Can Salesko liburutegian, presondegi zaharraren aurre-aurrean.Liburutegiaren alboan presondegia gogorarazten duen plaka bat dago.

 Ikus, gainera 

 Malagako emakumeen kartzela zaharra
 Segoviako kartzela zaharra
 La Galera kartzela
 Ventaseko emakumeen kartzela
 Zornotzako Emakumeen kartzela
 Saturrarango Espetxe Zentrala
 Les Cortseko espetxea
 Orue Txaleteko Emakumeen kartzela

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

Kategoria:Espetxeak
Kategoria:Diktadura frankistaren errepresioaren biktimak
Kategoria:Emakumeen espetxeak