Pablo Bereciartua

Pablo José Bereciartua (La Plata, Buenos Aires, 1971ko urtarrilaren 27a) argentinar ingeniaria, akademikoa eta politikaria da. Gaur egun, Buenos Aires Hiri Autonomoko Azpiegitura ministroa da. 

2021aren hasieran, Argentinako Ingeniarien Zentroko presidente hautatu zuten, eta 2024ra arte egon zen agintean. Buenos Aires Hiriko Gobernuko Azpiegitura zuzendari nagusia (2007-2009), Nazioko Ur Baliabideen idazkariordea (2015-2018) eta Nazioko Azpiegitura eta Ur Politikako idazkaria (2018-2019) izan zen, Barne, Herri Lan eta Etxebizitza Ministerioaren barruan. Irakasle eta ikertzaile lanetan aritu da Argentinako eta kanpoko hainbat erakunde publiko eta pribatutan.

Gaur egun, gainera, Uraren Munduko Elkarteko (GWP, ingelesezko siglengatik) Zuzendaritza Batzordeko presidentea da. Elkarte horrek 3000 erakunde baino gehiago ditu 183 herrialdetan, eta ur-baliabideen kudeaketarekin lotutako politika publikoak eta berrikuntza- eta aldaketa-prozesuak sustatzen ditu.

Artikulu eta argitalpen akademiko ugariren egilea da. 2018ko abuztuan argitaratu zuen bere azken liburua: Bases para una política pública de Agua y Saneamendua en Argentina.

 Ibilbide profesionala 
Ingeniari Zibila, Garraio Ingeniaria eta Ingeniari Hidraulikoa da La Platako Unibertsitate Nazionalean (UNLP). 

Graduko ikasketak amaitu zituenean, graduondoko ikasketak egin zituen UNESCO-IHE Delft-en (Holanda), Kaliforniako Unibertsitatea Berkeleyn-en (Berkeley) eta Yaleko Unibertsitatean (Ameriketako Estatu Batuak). San Andreseko Unibertsitatea

Bere jarduera politiko, profesional eta akademikoak plangintzarekin, azpiegituren garapenarekin eta horiek eskualde-garapenean eta ingurumenean duten eraginarekin zerikusia duten gaiak barne hartzen ditu. Aitorpen ugari jaso ditu bere jardunagatik. 2009. urtean "Ing. Antonio Marin" eta 2017an "Ing. Enrique Butty", Argentinako Ingeniaritza Akademia Nazionalak emandakoa. 

2003an, Eisenhower Fundazioak Estatu Batuetan programa batean parte hartzeko aukeratu zuen, non lehiakortasun, hazkunde ekonomiko eta eskualdeko garapen ereduei buruzko ikerketa bat garatu zuen. Urtebete geroago, 2004an, IIASA Vienako (Austria) International Institute of Applied Systems Analysis erakundearen fellow izan zen, giroari eta aldaketa globalari buruzko gaietan. 2015ean, Yaleko Unibertsitateko Yale World Fellows lidergo-programan parte hartu zuen.

Irakasle gisa, UBAk eta Ur Baliabideen Institutu Argentinarrak 2000 eta 2012 bitartean antolatutako Ur Baliabideen Kudeaketa Integratua graduondoko nazioarteko ikastaroaren zuzendarikidea eta irakaslea izan zen. Halaber, eskolak eman zituen 2010 eta 2014 artean Uraren Ingurumen Kudeaketa Hirietan ikastaroan, Hiri Hidraulikako Maisutza Buenos Airesko Unibertsitateko Ingeniaritza Fakultatean (UBA), eta Hiri Ingurumenaren eta Ur Baliabideen Kudeaketa graduondokoa zuzendu zuen.

Graduondoko eskolak eman ditu hainbat herrialdetan, hala nola Guatemalan, Kolonbian, Kuban, Paraguain eta Perun, eta Argentinako ordezkaria izan da UNESCOren FRIEND programan eta Aldaketa Globala eta Uraren Kudeaketa Hego Amerikarako (2005-2012) izeneko ekimenaren arduraduna. Europako Klima Berritzeko Institutuko aholku-batzordeko kidea da, eta Uraren Mundu Aliantzaren (Global Water Partnership - GWP) direktorio globaleko kidea.

2009tik, Buenos Airesko Unibertsitateko Ingeniaritza Fakultateko irakasle erregularra da, lehiaketa bidez, 2009tik. Alberto Calcagno ingeniariarekin batera 2000. urtean sortu zuen Baliabide Hidrikoen Ingurumen Kudeaketa gaia bere ardurapean du. Irakasgai hau Ecohydrology: Water for Ecosystems And Societies erakundeko Unesco Katedraren barruan aukeratu zen 2014an.

Buenos Airesko Institutu Teknologikoko (ITBA) Ingeniaritza eta Kudeaketa Eskolako dekano izan zen 2009 eta 2014 artean.

Argentinako Ingeniarien Zentroko (CAI) presidentea da, eta Garapen Iraunkorrerako Ikasketa Estrategikoen Zentroko (CEEDS) zuzendari eta sortzailea, Conrado Bauer, Maximo Fioravanti, Gaston Cossettini, Horacio Costa ekonomialaria eta Mario Mariscotti fisikari nuklearrarekin batera. Erakunde horretatik ikerketa bat argitaratu du, Argentina eta Brasilgo Berrikuntza Sistema Nazionalak Brasilgo Kudeaketa eta Azterketa Estrategikoetarako Zentroa Zentroarekin konparatuz.

Ingeniaritzaren Akademia Nazionaleko Garraio Institutuko kidea da, eta mugikortasun jasangarrian, garraioaren deskarbonizazioan eta mugikortasuneko hiri-sistemen berrikuntzan hartzen du parte. Hala ere, Buenos Aires Hiriko Azpiegitura ministro izan zen bitartean bertako bizikleta-bideen sarea desegiten hasi zen.

 Karguak administrazio publikoan 
2007 eta 2009 artean Buenos Aires Hiriko Gobernuko Azpiegitura zuzendari nagusia izan zen, Mauricio Macri Buenos Airesko gobernuburu gisa egin zuen lehen kudeaketan. Uko egin ondoren, sektore publikotik aldendu zen 2015era arte.

2015eko abenduaren 10ean, Nazioko Ur Baliabideen idazkariorde izendatu zuten, Barne, Herri Lan eta Etxebizitza Ministerioaren barruan, eta kargu horretan egon zen 2018ko hasierara arte.

Azpiegitura eta Ur Politikako idazkari izan zen 2019ko abenduaren 10era arte, eta Uraren Plan Nazionala (PNA) deitutakoaren inplementazioaren arduraduna izan zen. Epe berean, Uraren Plangintzarako Agentziaren (APLA) buru izan zen, eta ACUMARen Direktorioko kide izan zen; bertan, Matanza Riachuelo Cuencako Agintaritzaren aurrean Botere Exekutibo Nazionala ordezkatu zuen 2016tik.

Azpiegitura eta Ur Politikako Idazkaritzak egindako kudeaketaren esparruan, AySA estatu-enpresa arduratu zen, eta handik hasi ziren Matanza Riachuelo sistemako obrak egiten, Metropolialdeko 4 milioi pertsona baino gehiagori estoldak eta saneamendua emateko, eta Hegoaldeko Ur Sistemakoak, AMBAren Hegoaldeko Eremuko ekoizpena, banaketa eta hornidura hobetzeko.

 Eztabaidak 
Pilarretik murrizketak eta kaleratzeak gauzatu zituen. Avellaneda udalerritik ohartarazi zuten Sarandi errekaren eta Errekastoaren ertzetan, erreketan eta ubideetan saneatze-, garbitze- eta mantentze-lanak egiteari utzi zaiola.
Era berean, metatzearen bidez, Errekara zazpi gai kutsatzaile isurtzeko baimena eman zuen, aspalditik debekatuta daudenak, horien artean elementu toxikoak, hala nola aldrina, klordanoa eta dieldrina. Hori kudeatzen ari zirela, uholde handiak izan ziren Buenos Airesko barnealdean eta La Pampa probintzian, eta 8 milioi hektarea eta 14 milioi abelburu baino gehiago kaltetu ziren.

Nazioaren Ur Baliabideen idazkariorde gisa egindako kudeaketan, Argentinak 14 probintzia izan zituen ur-larrialdietan. La Picasa, El Atuel eta Portezuelo del Viento auziengatik deitu zuten Gorte Gorenean.  

Carlos Verna La Pampa-ko gobernadoreak Mendoza probintziaren aldeko nolabaiteko partzialtasunagatik salatu zuen, Atuel ibaiaren erabilerarengatik eta Portezuelo del Viento presaren balizko errealizazioarengatik bi probintziek dituzten gatazketan. La Pampa probintziak presak zonaldea kaltetuko lukeela behin eta berriz esaten duen arren, egungo idazkaria zonaldea egitearen alde agertu da. 

Duela gutxi, Bereciartuak bultzatutako El Tambolar presaren (San Juan) lizitazioak Desaguaderoko arroan eragin negatiboa izan lezakeela ere adierazi du Verna gobernadoreak.  

Nahiz eta bere gestioan zehar Buenos Aireseko Metropoli Areako 9 partidu gehitu ziren AySAren kontzesiora, Bereziartua izan zen ur edangarriaren eta estoldetako zerbitzuaren fakturetan tarifa handitzeko ebazpena sinatu zuen funtzionarioa. Tarifen igoerak % 450 gainditu zuen.

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

Kategoria:Argentinako ingeniariak