Poli(binil fluoruro)

Poli(binil fluoruro)a (PVF) polimero sintetikoa da, fluoropolimeroen familiakoa. Binil fluoruroaren polimerizazioz sintetizatzen da. Normalean, film gisa komertzializatzen da eta estaldurak egiteko baliatzen da bere egonkortasuna eta korrosioarekiko eta produktu kimikoekiko geldoa delako.

 Sintesia 
PVF sintetizatzeko binil fluoruroa ur-esekiduretan edo emultsioan polimerizatzen da. Presio handia behar izaten da binil fluoruroa oso lurrunkorra delako.

 Esekidura-polimerizazioa 
Binil fluoruro likidoa uretan esekitzen da egonkortzaile moduan poli(binil alkohol)a edo zelulosa-polimeroak usatuz. Horretarako gatz ez-organikoak ere balia daitezke. Polimerizazioa hasarazteko usuki peroxido organikoak baliatzen dira hasarazle moduan, baina argi ultramorea edo erradiazio ionizatzailea ere usa daitezke.

 Emultsio-polimerizazioa 
Binil fluoruroaren emultsio-polimerizazioa presio eta tenperatura txikiagotan egin daiteke esekidura-polimerizazioarekin konparatuta. Horrela prozesuaren kontrola eta beroa xahutzea errazten da. Ondorioz, pisu molekular, erreakzio-abiadura eta etekin handiagoak lortzen dira.

 Erabilera 
Poli(binil fluoruro)a normalean film edo estaldura gisa prozesatzen da. Ondorioz, babesteko edo apaintzeko estaldura moduan usatzen da gehien. Izan ere, egonkortasun termiko handia izateaz landa geldoa da korrosioarekiko eta produktu kimikoekiko. Estaldura gardenak edo tindatuak izan daitezke.

Automobilgintzan pinturen itsasgarritasuna emendatzeko usatzen da. Industria aeroespazialean su atzeratzeko agente moduan erabitzen da. Panel fotovoltaikoetan PVFko film gardena erabiltzen da hezetasunaz babesteko eta zuriz tindatutakoa panelaren hondoko azalean jartzen da.

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

Kategoria:Fluoropolimeroak
Kategoria:Binilo polimeroak
Kategoria:Plastikoak