Monumental Cinema Sport

Monumental Cinema Sport Espainiako Melilla hiriko Zabalgune Modernistako art déco estiloko zinema bat izan zen, Lorenzo Ros y Costa arkitektoaren lanik garrantzitsuena eta Espainiako art decó delakoaren erakuslerik onenetakoa, baita herrialdeko areto handienetako bat ere, 80ko hamarkadan ia erabat suntsitu zen arte. Espainiako Armada kalean dago, eta Melillako Hiriko Multzo Historiko Artistikoaren parte da, Interes Kulturaleko Ondasuna.

 Historia 

 Melilla Antzokia 
1910eko martxoan Udako Antzokia bezala ezaguna izango zena muntatu zen, teilaturik ez zuelako: 20 metro zabal eta 47 metro luze zen, sei ate alboetan eta beste bi muturretan, eszenatoki bat eta 300 eserlekuko aforoa. 1911ko abenduaren erdialdean hasi ziren armagabetzen.

 Alfonso XIII Antzokia 
González Galán-ek eraiki zuen, Joaquín Barco ingeniari militarrak 1912ko ekainaren 12an Francisco Aguadorentzat manpostuan eta egurrean egindako proiektuaren arabera, 1912ko abuztuaren 20tik 1912ko abenduaren 27ra bitartean, iragarritakoa baino egun bat geroago, artean amaitu gabe baitzegoen Antonio Pasoren konpainia komiko lirikoa irudikatzeko behar zen dekoratu konplexua.

Zurezko barrakoi bat zen, tokiko prentsak zabaltzat eta alaitzat jotzen zuena, eta, antzoki gisa sortu ondoren, zinema bihurtu zen.
“Hiri honetan ikuskizun publikoetarako erabiltzen diren lokalek gaur egun dituzten baldintzei buruzko txostenean” adierazten da zurezko barrakoi batean jarrita dagoela eta berehalako aurri-egoeran dagoela. Ezinbestekoa da lokal hau ixtea; izan ere, gutxien pentsatutako egunean, estalki osoa hondoratu daiteke, eta biktimak eragin, baldin eta, 1928ko ekainean, publikoak lokala okupatuta egon zenean, urte amaiera baino lehen eraitsi bazen.

 Monumental Cinema Sport 
Julio Liarteri orubea saldu ondoren, 1930eko abenduaren 30etik 1932ko martxora bitartean eraiki zen, Lorenzo Ros Costak 1930eko ekainean proiektatutakoaren arabera. Agustin Sanchez Velazquez obra-maisuak zuzendu zituen lanak Melillatik, Cartagenako Gran Cine Sport eraikitzeko lanetan bezala. 
1932ko martxoaren 19an inauguratu zen, El teniente seductor film soinudunarekin. Hainbeste jende bildu zen, ezen Victoria Erregina Antzokia itxi egin behar izan baitzuten.
Lehen urteetan film mutu eta soinudunak tartekatzen zituen.

Telebistak eta bideoak, bere edukiera handiak eta kokapen zentralak itxi eta eraldaketa ekarri zuen 1981. urtean. Bere barrualdea eta alboko fatxada suntsitu ziren XX. mendeko 80. hamarkadan José María Borgon arkitektoak bere jabeak Ashoc Jhamandas Lalchandisen aginduz. bulego eraikin, bingo areto eta lokal komertzial bihurtu.

Horrek polemika handia sortu zuen hirian, eta penintsulako maila akademikoetara ere hedatu zen. 1981eko apiriletik ekainera bitartean, prentsa-kanpaina bat sortu zen, baina alferrik borrokatu zen hura kontserbatzeko, eta, hurrengo urteetan, unibertsitateko irakasle ospetsuek hainbat artikulu argitaratu zituzten, bai tokiko prentsan, bai aldizkari espezializatuetan.

1981eko apirilaren 21ean, monumentu historiko-artistiko izendatzeko espedienteari hasiera eman zitzaion, urte bereko uztailaren 7an Estatuko Aldizkari Ofizialean argitaratutako ebazpen baten bidez, Javier Tusell Kultura Ministerioko Arte Eder, Artxibo eta Liburutegien zuzendari nagusiaren errubrikarekin.

 Gehigarria:MONUMENTALA INAUGURATUKO DA 
ERAIKINA  Aste honetan irekiko da Melillako zinema berria, CINEMA SPORT MONUMENTALA, ikuskizun mota honetarako arkitekturaren azken aurrerapenen arabera eraikia eta, bereziki, soinuzko zinemaren modalitate berria kontuan hartuta.
  Lerro zuzenak dituen eraikina altxatzen da, Canalejas eta Aguilar de Mera kaleetan soila eta liraina. Lehenengo kalera ematen duen fazak luzera neurtzen du, eta bigarrenera ematen duenak, 22.

  Obraren arkitektoa, D. Lorenzo Ros Costa mota honetako eraikuntzetan espezializatuta dago. Izan ere, Espainian proiektatu eta eraiki zen zazpigarren zinematografoa da, eta aztergai dugun gaiaren planoak Cartagenako izenburu bera duen zinemaren arabera egin zituen. Film hori onenetarikoa da, ez Espainiakoa, Europakoa baizik.OBRAK HASI ZIRENEAN  15 hilabete pasatxo, zuinketa egin zenetik inauguraziora arte, Melilla harrotzen duen Koliseo bikain honen lanetan inbertitu dira. - (e) ko azalera hartzen du, eta zimenduak hormigoi armatuaren gainean jarri dira. Egitura metalikoa Alemaniako Krupp etxeak egin zuen, eta zementuz estalitako berrehun eta hogei tona burdina inbertitu ziren bertan. Sendotasunak, eraikuntza harrigarria baita, teknikarien eta profanoen laudoriorik beroenak eragin ditu.
  Zerbitzu guztien kokapena, irteera ezberdin eta oso zabalak, bai harmailetakoak, bai solairu nagusi eta baxukoak, non lau irteera dauden Canalejas kalera eta Aguilar de Mera kalearen fronte osokoak, zinematografo honena baino perfektuenetarikoa, kontuan hartu baitira oraintsu munduko lehen hiriburuetan egin diren antzekoen irakaskuntzak.
  Monumentalaren gaitasuna apartekoa da, eta, horri esker, marka onenen lehen soinu filmak prezio eskuragarrian eskaini ahal izango dizkio publikoari. Hogeita hemezortzi besaulki-ilara ditu zinema honek, eta guztira mila hirurehun eta laurogeita bi besaulki; hemeretzi ilara, bostehun eta hogeita hamabi besaulki solairu nagusian; hogeita bost alboko palko eta hamar erdiko (jendeak gustukoen duen herria) eta mila harmailetako sarrera.
  Besaulkiak zabalak dira, erosoak, luxuzkoak, mugimendu automatiko isilekoak. Material bikaina dute, eta bizkarralde eta eserlekuaren kolore argiak kontraste handia egingo du bizkarralde eta besoen kolore ilunarekin.
  Ez dira ahaztuta geratu, eraikuntzaren modernitatea kontuan hartuta, higiene zerbitzuak. Komun-ontzia dute pisu guztietan, eta andreentzako komunetan uniformedun emakumeak egongo dira.

  Ur korrontea jarri da solairu guztietan, ez bakarrik finkako putzuaren emarian, baita Yasinengo iturburuetan ere, eta horien hartunea eginda dago. Ur hori solairu nagusian eta harmailen hallean dauden anbigu zerbitzuetarako erabiliko da.DEKORATU BIKAINA  Gauza gogaikarri bat, soiltasunaren barruan, aretoko dekoratu bikain eta paregabea da. Eszenatokia zilarrezko markoaren barruan dago, Parisko arte horren azken aretoan erakusgai jarri ziren ideia apaingarri modernoen arabera apainduta. Bi alboetan, zilar-koloreko irisen hainbat sekzio daude, imitazioekin, urdin-tonu desberdinak lausoturik, eta behealdean, zilar-kalatu batez estalita.
  Goialdean, zilar herdoilduz egindako friso batek lore ezberdinak irudikatzen ditu. Ezker-eskuin, haizagailuak disimulatuta, lore-buket ugari, zeinen oinarrian zilarrezko pitxer monumental batean biltzen baitira.
  Hormek damasko grana eta zilarrez estalitako markoak dituzte, eta beste apaingarri batzuk ere ikus daitezke, horien artean, zilarrezko mentsula handiak.
  Sabaian bi oktogono karratu jarri dira, bederatzi trazu futurista dituzten moldura ederrekin, sutan urreztatuak.
  Beheko aldean, marmolezko zokaloak dituzten harriak imitatzen dira.
  Dekoratu ederraren gauzarik erakargarriena karela da, harri eta metal aldakuntzak barne hartzen dituena, guztia artistikoki patina den hondo berde baten gainean.
  Beheko solairuko eta solairu nagusiko atondoak grisez margotu dituzte. Beheko solairuko atartetik bi eskailera monumental ateratzen dira, non zilarrezko aplikazioak dituzten harri iluneko bi pilare handi ikusten diren.
  Gustu artistikorik onena eta argiteriaren ideia modernoa izan ditu ardatz: aretoari ahalik eta argi gehien ematea, ikusleari enbarazurik egin gabe.

  Sabaitik bost lanpara zintzilik daude, horietako bat tamaina handikoa eta kristal esmerilatuzkoa. Aretoaren argiztapena 7.000 wattekoa izango da.SOINU-EKIPOA  Zinemako jabeak, Liarte jaunak, aretoaren luxua dena ez izatea nahi zuen. Monumental Zinemari baldintza paregabeko soinu-ekipoez hornitzeko beharra ulertu du eta badaki Madrilgo Rialto, Palacio de eta Callao zinema aretoak, besteak beste, Bartzelonako Coliseum, Malagako Goya, etab., etab. Paris, Londres eta Berlingo zinema-aretoetan jarritako kontaezinez gain, Westera Electric sistema instalatuta edukita, horrek ekar zezakeen sakrifizioa ez zuen kontuan hartu eta zinemazaleei emango dien gailu bikain hau eskuratzea kontratatu zuen. zazpigarren artea gure hirian soinuzko zinema zer den ezagutza zehatza.
  Aparatuaren kalitateak harritu egiten du, giza ahotsaren ñabardura guztiak hautematen baititu.

  Soinu-ekipoaren osagarriak aluminioz kanpoko fokua duen Zeis Icon aparatu bikaina da, eta koloretan erakusten diren filmak purutasun osoan ikusi ahal izango dira.PARTE HARTU DUTENAKJulio Liarte jaunak, zeinaren jarduera-baldintzak Melillak ezagutzen baititu, modu eraginkorrean lagundu du eraikuntzaren martxa onean.
  Amaitzeko, D arkitektoak hain lan garrantzitsua egin duela gogorarazi nahi dugu. Lorenzo Ros Costa, eskultore eta delegaodoa. Agustin Sanchez, artita baldintzak lan honekin ondo nabarmenduta dituen margolaria den aldetik, D. Cecilio Sánchez; D maisu eraikitzaile gisa. Angel Solano eta elektrikari lanetan Tortosa etxea eta Lopez Abalos.

  D enpresako ordezkaria. Eduardo G. Tabeadak modu eraginkorrean lagundu dio lan horri, eta ez dio lan egiteari utzi Espainiako koliseo nagusietan erakusten diren film onenak kontratatzea lortu arte.INAUGURAZIOA  Zine bikain honen ekitaldi transzendentalerako EL TENIENTE SEDUCTOR DE ella filmea Claudette Colbertek eta Mauricio Chevalier betiereko irribarretsuak hartu dute parte. Film hau Madrilen ari da erakusten gaur egun, eta, beste hiriburu batzuetara joan aurretik, Liarte jaunak kontratatu du, Melillako ikusleek bi orduz gozatu ahal izan dezaten Chevalierren irribarre kutsakor eta sinpatikoarekin eta Chevalierren grazia eta sedukzioarekin. 
  Zalantzarik gabe, Monumentalaren inaugurazioa egingo den ostiralean edo larunbatean eserlekuak agortuko dira.Rif Telegramen argitaratua, 1932ko martxoaren 13an

 Deskribapena 
21,92ko orube angeluzuzena okupatzen du, egungo Teniente Aguilar de Mera eta Armada Español kaleetara ematen duten fatxadekin, lehengo Canalejas kalea. 
Bremengo Schellhaus Durrkenüller etxeak, Krupp etxe ospetsuaren eskumendeko enpresa batek egindako egitura metaliko batekin eraikia dago, bere hormak adreilu trinkozkoak diren bitartean, kanpoko dekorazioa igeltserotzakoa eta harri artifizialezko aplikaziokoa zen bitartean, barruko dekorazioa Staff igeltsuzko pintura eta plakek osatzen zuten.

 Kanpoaldea 
Fatxada nagusiak tenplu klasiko baten portadaren antza du. Hiru bao ditu, alboetan moldurekin apainduak eta krispeta-kaxekin inguratuak. Erdikoen gainean balkoi bat eta terraza bat daude, eta, horien gainean, bi solairu hartzen dituzten zutabeak. Horien gainean, terraza bat dago, dorre moduko bi bloke prismatiko dituena alboetan, eta bi solairu goian, eraikina errematatzen duen frontoi triangeluarra.

 Herrizaingoa 
Barrualdean, atondo zabala, eskailerak eta zinema-areto handi bat zeuden, eta anfiteatroko bi solairu, art decó dekorazio zoragarriarekin apainduak. Bi mila eta bostehun lagunentzako lekua zuen.

 Gehigarria:ZINEMA MONUMENTALAREN PROIEKTUA MEMORIA DESKRIPTIBOA 
  Julio Liarte jaunak Melillako hirian eraiki nahi duen zinematografoa, 21´92 bider 53´50 metroko orube errektangeluar batean dago kokatua, Liarte jaunaren orubetik zerbitzu partikularretarako patio bat geratzen delarik, Aguilar de Mera eta Canalejas kaleetarako fatxadekin, 2.500 ikusleko edukierakoa izateagatik A multzoko kategoriari dagokiona gutxi gorabehera.
 Eraikinak behe solairu bat izango du, anfiteatroa palkoen galeria bikoitzarekin eta sarrera orokorra.
 Sarbide-sistema bi eskailera simetriko eta independenteren bidez bideratzen da sarrera orokorrera. Eskailera hauen zabalera 1´50 metrokoa da sarrera orokorrerako eta 3´00 metrokoa anfiteatrorako.
 Sarrera nagusiko eskailerak kalera irteten dira zuzenean 2´00 metro zabaleko hiru atetatik, bat fatxada nagusiaren alde banatan eta bestea alboko fatxadan. Anfiteatroetara sartzeko beste bi eskailerak sarrerako atondora iristen dira, zeina kanpoaldearekin lotzen den 2´90 m-ko hiru ateren bidez. zabalerakoa bakoitza. Fatxada nagusiko hiru erdiko ate horiek eta alboko fatxadara ematen duten 2´00 metroko zabalerako beste lau horiek beheko solairuko egongelarako irteera gisa balio dute, eta guztira 2.500 ikusle hartzen dituen irteerarako zenbaki biribileko linealen kalera irteteko bao gisa eratzen dira.
 Sistema eta sarbide horiekin, eta korridoreen zabalerei eta eserlekuen espazioei eta haien arteko distantziei buruz ezarritako xedapenak kontuan hartuta, ziurtatuta dago egongela azkar hustuko dela, larrialdietan.
  Egongelako planoaren desnibel aztertuek ikuskizun areto osoak eskatzen dituen ikuspen baldintzen behaketa perfektuari erantzuten diote.
  Lehen anfiteatroa harmaila zabal eta leun batez osatuta dago
hegal bat, non eserleku-ilarak baitaude, alde bietatik beheragoko mailara hedatzen direnak, alboetako biserak osatuz, eta harmaila horren goiko aldetik palko-biserak hegaldatzen dira.
  Anfiteatro honetan, beheko solairuan bezala, bizitasun eta sarbide perfektuena hartu da kontuan. Solairu honetara lau puntu desberdinetatik sartzen da: bi plataforma handiaren ata aldean eta beste bi beheko solairuan. Horrek erraztasun handia ematen dio eraikina husteko. Palkoen zerbitzua plataforma beretik egiten da, sarrera-puntuak ate altuen ondoan daudelako.
  Sarrera orokorra, esan bezala, bertara sartzeko bi eskaileren amaieran dago.
  Ateak eraikinaren kanpoaldera irekitzen dira, eta palkoen banaketa-sistema barandekin eta aterik gabe egiten da.
  Ikuskizun-aretoaren edukiera kubikoa 12.043 m/3 da, hau da, ikusle bakoitzeko 5 m/3 inguru, araudiak ezarritako 3 m/3 izan beharrean.
  Pisu bakoitzean atseden hartzeko gela zabalak, zabalak eta proportzionatuak ditugu. Erizainentzako logela bat ere badago.
  Solairu bakoitzak bere kabidaren araberako komunak eta pixatokiak ditu, eta argia eta aireztapen zuzena ditu. Beheko solairukoak aretoaren hondoan daude, eta, lehen esandakoez gain, aireztatzeko tximinia berezi bat dute. Solairu nagusikoak solairuan bertan eta fatxadetan daude, eta sarrera orokorrekoak, berriz, anologikoki.
  Anfiteatroko eta beheko solairuko besaulkiak sakoneran 0´85 m-ra daude eta sarrera orokorrekoa 0´75 m-ra.
  Arreta berezia jarri dugu aireztapenarekin, bi sistema erabiltzen baitira aireztapena egiteko: Lokala itxita dagoenean, patioetan aire-hartuneak eta 1´50-eko sei aireztapen-tximinia. era irregularrean, eta kanpoaldera komunikazio ugari eginez beheko solairuko, anfiteatroko eta sarrera orokorreko fatxadako hormetan.
  Eraikina belarrez egindako armazoi metaliko batez egingo da. Armazoi horrek hezurdura iraunkorra eratuko du, eta eraikinaren kargak jasateko ardura izango du. Itxitura eta azpizatiketak adreiluzko hormen bidez egingo dira, burdinazko osaturaren espazioak hartuko dituztenak.
  Kanpoaldeko dekorazioak igeltserotzakoak eta harri artifizialezko plakazkoak izango dira, eta barrualdekoak, berriz, Staff igeltsuzkoak. Barrualdeak margotuta eta papereztatuta egongo dira, eta kanpoaldekoak, berriz, ohiko entokatuak eta silikatoz margotuak.
  Eraikinaren plataformek zementu armatuzko zoladura handiz osatutako harmailak izango dituzte, eta horien gainean zurezko elementu osagarriak jarriko dira.
Beheko solairuan, zola zementuzkoa izango da. Uralitazko estalkia burdinazko zertxen gainean.
  Estalkiko ganbara handiek berezko aireztapena dute, eta ez da gela aireztatzeko erabiltzen.
  Kabina aretotik erabat isolatuta dago, 0´30 m-ko horma baten bidez. eta ez dauka inolako loturarik berarekin, zeren eta solairu honetarako sarrera zuzenean eta esklusiboki kabinaren administrazio-solairura igotzen den eskailera berezi baten bidez egiaztatzen baita.
  Eraikineko ganbaretan jarriko dira kabinarako ur-gortinarako ur-deposituak.

  Proiektua ikuskatze hutsetik zera ondorioztatzen da, ikuskizunen araudian agindutakoaren arabera osotasun baten menpe jartzen saiatu garela, eta gauza bera egingo da xehetasunetan, proiektua gauzatzean.Lorenzo Ros Costa, Melillako Cinema Monumentalaren arkitektoa (Cartagena, 1930eko ekaina).

El Telegrama del Rifen argitaratua, 1932ko martxoaren 13an

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

Kategoria:Melillako eraikinak