Juan de Zavala y de la Puente

Juan de Zavala y de la Puente espainiar militar eta politikaria izan zen. Biziarteko senataria eta bere eskubidez, Espainiako Ministroen Kontseiluko presidentea 1874an. Sierra Bulloneseko I. markesa izateaz gain, duke, lau markes eta bost konde aldiz izan zen, bere eskubidez eta ezkontzaz.

 Biografia 
Pedro José de Zavala y Bravo del Ribero perutar errealistaren semea, San Lorenzo del Valleumbrosoko VII. markesa eta Grimanesa de la Puente y Bravo de Lagunaslimatara, Puente y Sotomayorreko II. markesa, Torreblancako IV. markesa eta Villaseñorreko V. kondesa izan zen.

1818an, Limako Dragoien milizia diziplinatuen errejimenduan sartu zen, non 1821era arte egon zen, orduan, Peruko Independentzia Gerra piztu zenean, bere aitari lagundu zion erregeari Aznapuquioko gertakariei eta Peruko kausa errealistaren egoerari buruzko informazioa emateko misioan. Bidean, ordea, misioa eten egin zen armada argentinarrak bere ontzia harrapatu zuenean eta gobernu iraultzaileak bere aita preso hartu zuenean.

1825ean Peruren independentzia aldarrikatu ondoren Iberiar penintsulara itzuli zen. Espainian, bere aita saritua izan zen eta Juan alferez sartu zen Errege Guardiaren erregimentuan (1825). Hirurteko Liberalean ikusitako jokabide militar eta politikoz garbitua, zalditeriako kapitain izendatu zuten (1829), eta Geronimo Valdésen agindupean Armadako Buruzagitza Nagusira bidali zuten, lehen gerra karlista piztu zenean (1833).

Baldomero Esparterok Oñatiko Hitzarmena prestatzeko mandatua eman zion, geroago Garaipenaren dukeak berak eta Rafael Maroto jeneral karlistak sinatuko zutena eta gerrari amaiera eman ziona.

Bere anaia Toribio Zavalak, zeinarekin Peruko Errege Armadan lan egin zuen herrialde horretako independentzia gerran, Peruko nazionalitatea aukeratu zuen, karrera militar nabarmena eginez. 1866an koronel maila zuen eta izen bereko kapitain zuen semearekin batera Callaoko baterietan borrokatu zen urte horretako maiatzaren 2an, Casto Mendez Núñez almiranteak zuzendutako eskuadra espainiarraren aurrean. Borrokan zehar, aita-semeak zauritu egin ziren, lehenengoa larri, eta zortzi egun geroago hil ziren.

 Ondorengoak 
1839an, Oñatiko jauregian ezkondu zen Maria del Pilar de Guzmán y de la Cerdarekin, Paredes de Navako XVI. Kondesarekin, Naiarako XXIV. Dukesarekin, Montealegreko XI. Markesarekin, Castronuevoko XIII. Kondesarekin, Oñatiko XVIII. Kondesarekin eta Trebiñuko XIX. Kondesarekin, Diego Isidro de Guzmanen eta Cerdaren alaba. Bikoteak bost seme-alaba izan zituen.

 Kanpo estekak