Eduardo Morillas

Eduardo Morillas García (Melilla, 1932ko uztailaren 10a - 2021eko maiatzaren 3a) espainiar margolaria izan zen.

 Biografia 
Eduardo Morillas Melillan (Afrika iparraldean dagoen hiri espainiarra) jaio zen, 1932an, Bilbo kalean, El Real auzotik. Haurtzarotik du pinturarekiko interesa, Antonio Abad arte kritikariak margolariaren biografiari buruzko lanean adierazten duenez.

Haurtzaro horren zati handi bat Taza eta Tangerren igarotzen du —hiru eta bost urte, hurrenez hurren—, Maroko iparraldeko hirietan, garai hartan Espainiako protektoratuaren mende, eta haren ondare kultural eta paisajistikoak arrasto ezin ezabatuzkoa uzten du haren obran.

Merkataritza Peritutza ikasten ari da bere jaioterrian, bokazioz baino gehiago familia ingurunearen eskakizunek bultzatuta —izozkiak egiten zituen enpresa baten ardura zuen bere familiak—. Amaitu zuenean, Melillako Arte eta Lanbide Eskolan matrikulatu zen eta Arte Plastikoetan graduatu zen 1969an.

1956an, Marokoren independentzia onartu ondoren, Huescara joan zen Victorio Manchónekin batera —bost urte lehenago ezagutu zuen Arte eta Lanbide Eskolan—, eta bere pintzelekin, akuarelaren teknikarekin, bere herrietako bazterrak eta paisaiak irudikatu zituzten: Sabayés, Castejón de Sos, Perarrúa, Benabarrán.

Itzuleran, Madrildik igarotzean, Ceferino Olivé ezagutu zuten. Hark eragin handia izango zuen bietan, bere akuarelen formatu handietan grisailak ebazteko zuen erraztasunagatik.

1958an Hezkuntza eta Atsedenerako Obra Sindikalak beka eman zion Madrilen ikasteko. Melillara itzuli zenean, Arte eta Lanbide Eskolan jarraitu zuen ikasten, bai eta bakarkako zein taldekako erakusketak egiten ere.

Lehen etapan, olio-pintura zein akuarela erabiltzen ditu, eta bere lana —oso heterogeneoa: paisaiak eta konposizioak— toki eta hiri ugaritan erakusten du, oraindik ere bere zigilu pertsonalaren bila. Bere konposizioek egitura planimetrikoa aurkezten dute olioa erabiltzen duenean, kolorea zatitzen du (platerean), multzoari mosaiko itxura emanez.

1971n, Michel Cheminekin topo egin zuenetik aurrera, Magrebeko ingurunearen aukera kromiko eta tematikoez jabetu zen, baina 1976ra arte ez zuen aro berri bat hasi, «Melillar gaiak» eta «Marokoko gaiak» erakusketekin, akuarelaren teknika erabiliz. Parentesi baten ostean —1977 eta 1978 urteen artean abstrakziora hurbilketa bat egin zuen, eta 1979 eta 1981 urteetan «Homenaje a Goya» telesailean aritu zen—, 1983an etenik gabe aritu zen magrebtar gaiaz.

Bere jaioterriko argia eta inguruko exotismoa dira bere obraren bi elementu erabakigarriak. Margolariak, bere koadroen bidez, Melillako hiriaren, kaleen eta portuaren kronika paisajistikoa egiten du. Maroko hegoaldeko zoko, azoka, kabila, aurpegi, txalan, batiburrillo eta buztinezko arkitekturaren aglomerazio okerrak islatzen ditu, bere kromatismo eta argitasun guztiarekin. Argiaren bidez, espazioaren batasuna sortzen du.

 Erakusketak 
Banakakoak

 1959 Salones Sección Femenina. Melilla
 1960 Costa del Soleko paisaiak. Salones Casino Español. Melilla (abenduaren 15etik 25era)
 1966 Emakumezkoen Sekzioko aretoak. Melilla
 1972 Udal Arte Eskola. Melilla
 1973 Udal Arte Eskola. Melilla
 1975 Picasso galeria. Malaga
 1975 Udalaren Arte Eskola. Melilla
 1976 Melillako gaiak. Kasino Militarreko Armaden Kultur eta Josteta Zentroa. Melilla
 1976 Marokoko gaiak. Picasso galeria. Malaga
 1976 Berruet galeria. Logroño
 1977 Kulturako Lurralde Ordezkaritzako Aretoa. Donostia
 1978 Kasino Militarra. Melilla
 1978 Berruet galeria. Logroño
 1979 "La Moraleja" Tenis Kluba. Madril
 1979 Kultura Ordezkaritzako Erakusketa Aretoa. Melilla
 1980 Goyari omenaldia. Kultura Ordezkaritzako Erakusketa Aretoa. Melilla
 1981 Kultura Ordezkaritzako Erakusketa Aretoa. Melilla
 1981 El Corte Ingles. Madril
 1983 Kultur Etxea. Melilla
 1985 Expo Melilla 85. Melilla
 1986 Estudio Melillenseen Elkartea. Melilla
 1988 Armaden Kultur eta Josteta Zentroa. Melilla
 1989 Armaden Kultur eta Jolas Zentroa. Melilla
 1990 Armaden Kultur eta Jolas Zentroa. Melilla
 1993 "Federico García Lorca" Kultur Etxea. Melilla
 2006 Real Club Marítimo. Melilla (azaroaren 22tik abenduaren 5era)
 2008 Hegoalde handitik. Real Club Marítimo. Melilla (azaroaren 17tik 22ra)

Taldekoak

 1957 Rosaleda Parque Hernandez. Melilla
 1958 Hezkuntza eta atseden aretoak. Valladolid
 1958 Emakumezkoen Ataleko Aretoak. Melilla
 1960 Arte-erakusketa kolektiboa. Melilla
 1961 Informazio eta Turismo Ordezkaritza. Melilla
 1962 Casino Español. Melilla
 1964 Informazio eta Turismo Ordezkaritza. Melilla
 1970 Informazio eta Turismo Ordezkaritza. Melilla
 1971 Informazio eta Turismo Ordezkaritza. Melilla
 1972 "Rif" hotela. Nador (Maroko)
 1978 Ateneo Madril. Madril
 1979 "Nike" galeria. Gasteiz
 1980 Kultura Ordezkaritza. Malaga
 1983 Espainiaren Kultur Misioa. Alhucemas (Maroko)
 1994 "Federico García Lorca" Kultur Etxea. Melilla
 2009 Euskal Herriko margolari handiak Melilla. Victorio Manchón Erakusketa Aretoa. Melilla

 Liburuak 

 Melilla en Apuntes, Ediciones Antonio Ubago. Granada, 1986.

Koadernoa, Miguel Fernández poetak eta Antonio Abad kritikariak hitzaurrea duena. Hogeita bost zirriborro biltzen ditu —azalekoak eta kontrazalekoak barne—, arkatzez eginak, zuri-beltzean, gai beraren barruan (Melilla): txokoak, plazak, bidezidorrak eta eraikinak, margolariak irudikatuak.

 Sariak, goraipamenak eta omenaldiak 
Espainiako Margolarien Konbentzioko bigarren saria. Oropesa del Mar (Castelló), 1977.

2007ko ekainaren 25ean, Hezkuntza eta Zientzia Ministerioak «Eduardo Morillas margolaria» izen espezifikoa onartu zuen Melillako Haur eta Lehen Hezkuntzako 13. ikastetxerako.

2021eko uztailean, Melillako Hiri Autonomoko Hezkuntza, Kultura, Jai eta Berdintasun Sailak 'Bizitza eta lana' aldi baterako erakusketa antolatu eta babestu zuen, margolariari hil osteko omenaldia egiteko. Erakusketa uztailaren 10etik abuztuaren 15era bitartean egin zen (inaugurazioa bere jaiotzaren urteurrenarekin batera). Jose Luis Abad komisarioak berrehun lan baino gehiago aukeratu zituen, hiru gairen inguruan bilduta: itsasokoak (Melilla eta Portua), bidaiak (Morillasek bisitatu zituen lekuei buruz egin zituen margolanak, bereziki Maroko iparraldekoak) eta tailerreko margolanak. Aukeratutako lanak erreproduzitu egin ziren, O'Donnell kaleko “mupis” eta dendetan jarri ziren eta erakunde antolatzaileak katalogo batean argitaratu zituen.

Melillako Hiri Autonomoak Urrezko Domina eman zion hil ostean, 2021eko irailean.

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 
 https://web.archive.org/web/20161017214706/http://fundacionvanes.org.es/coleccion.htm  Fundación van Eden-Santolaria

Kategoria:Espainiako margolanak
Kategoria:Melillarrak