Abel Pedro Madariaga

Abel Pedro Madariaga ( Paraná, 1951ko otsailaren 7a - 2024ko martxoaren 5a),  Argentinako giza eskubideen aldeko aktibista izan zen Maiatzeko Plazako Amonak erakundeko idazkari gisa egindako lanagatik ezaguna, haurren identitatea eta atxilotuak eta desagertuak aurkitu eta berreskuratzera dedikatua, eta Argentinako diktadura militarrean egindako gizateriaren aurkako krimenei buruzko memoria eta justizia bermatzera. (1976-1983).

 Hasierako urteak 
Madariaga 1951ko otsailaren 7an jaio zen Paraná hirian, Entre Ríos probintzian. Buenos Airesera joan zen Agronomia ikastera Buenos Aireseko Unibertsitatean (UBA). Unibertsitatean zehar, militantzia politikoan sartu zen Gazte Peronisten bitartez. Hala ere, bere bizitza akademikoa bat-batean eten zen azken diktadura zibil-militarrak UBAn esku hartu zuenean, instituziotik kanporatuz. 

 Diktadura eta erbestea 
1977ko urtarrilaren 17an, Silvia Mónica Quintela Dallasta, Madariagaren bikotekidea, diktadurak bahitu zuen haurdunaldiko laugarren hilabetean zegoela. Silvia Medikuntza ikaslea zen eta Pedrorekin batera Montoneroseko iparraldeko zutabean sartu zen.  Madariagak erbestera joan behar izan zuen lehenik Uruguaira eta gero Brasilera, NBEko Errefuxiatuen Agentziak (ACNUR) Suedian asiloa eman zion arte. Azkenik, Mexikon kokatu zen. 

Bere erbestean, Madariaga Juan Carlos "Cacho" Scarpattirekin elkartu zen, Gazte Peronistetatik eta Montonerosetatik ezagutu zuen bizirik. Orduan jakin zuen Silviak zesarea bidez mutiko bat erditu zuela Campo de Mayon .  Bizirik ateratako testigantzen arabera, Silvia "El Campito" zentro klandestinoan atxilotuta egon zen eta zesarea bat egin zioten Campo de Mayo Ospitale Militarrean, bere seme Francisco jaio zen bertan. Geroago, Francisco bereganatu zuen Víctor Alejandro Gallok, Armadako Inteligentziako ofiziala eta 601 batailoiko kideak 

Ume horren bilaketa Abelen amak, Sara Elena de Madariagak, eta bere amaginarrebak, Ernestina "Tina" Dallasta de Quintelak gidatu zuten. 

Mexikon, Abelek familia berri bat sortu zuen erbesteko herrikide batekin, eta harekin Lucía izeneko alaba bat izan zuen. Geroago,  banandu eta harreman berria ezarri zuen emakume mexikar batekin, eta harekin haurtzaroan hil zen Pedro izeneko seme bat izan zuen. 2010eko otsailaren 17an, Madariaga Chascomuseko bere etxean zegoen Estela de Carlotto iritsi zenean, 30 urteren ondoren azkenean semea aurkitu zutela jakinarazteko. Gaztea Maiatzeko Plazako Amonen bulegoetara joan zen bere jabearekin. Bazekien 1977ko uztailean jaio zela Campo de Mayoko Ospitale Militarrean, eta Victor Gallok, Armadako inteligentziako ofizial batek, bereganatu zuela, beldurrez eta indarkeriaz inguratuta hazi zuenak. Tratu txar horrek eraman zuen bere benetako jatorria zalantzan jartzera. Campo de Mayon egindako gizateriaren aurkako delituengatik egindako lehen epaiketan esan zuen:

 Argentinara itzuli 
Demokrazia berreskuratzearekin bakarrik Madariagak herrialdera itzuli eta Maiatzeko Plazako Amonekin bilaketarekin bat egin ahal izan zuen. 

Madariaga Maiatzeko Plazako Amonen Prentsa eta Difusio gunearen sortzailea izan zen. Amonen Zuzendaritza Batzordean sartu zen lehen gizona izan zen. Antzerkia Identitatearen Aldeko ideia berea izan zen, 60ko eta 70eko hamarkadetako komunitate eta antzerki talde militanteetan inspiratua. Gainera, Musika Identitatearen Aldeko errezitaldiak sustatu zituen, baita bilobak aurkitzeko publizitate kanpaina masiboak, argitalpen instituzionalak, liburuak eta bideoak argitaratzea eta beste hainbat ekimen ere. 

Francisco, 2020an hil zen aspaldiko diabetearen ondorioz osasun arazoengatik, bere gurasoetako bat besarkatu ahal izan zuen berreskuratutako biloba bakanetako bat da. 

 Heriotza 
2024ko martxoaren 5ean hil zen Madariaga, 73 urte zituela. Maiatzeko Plazako Amonak elkarteak eman zuen heriotzaren berri, eta bertan adierazi zuen: «Besarkatu egiten ditugu senideak –bereziki Cecilia eta Luis–, lagunak eta lankideak. Garaipenera arte beti, Abel maitea!»

Maiatzeko Plazako Amonek gogoratu zuten biloba askok «Osaba Abel» deitzen ziotela, eskaintzen zien maitasun eta goxotasunagatik, bai eta laguntzen zituen moduagatik ere. Gainera, samurtasunez oroitu zuten, bere izaera latz eta malkarra zela eta. “Ezinbestekoa egin zitzaigun”, esan zuen Estela de Carlottok.

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

Kategoria:Buenos Airesko Unibertsitateko ikasleak
Kategoria:Argentinako giza eskubideen aldeko ekintzaileak
Kategoria:Argentinako aktibistak