Segismundo Bermejo y Merelo

Segismundo Bermejo y Merelo Espainiako Itsas Armadako ofiziala izan zen, non Espainia eta Estatu Batuen arteko gerran, Espainiako Itsas Armadako Estatu Nagusiko burua eta Itsas Armadako ministroa izan zen. 1898ko maiatzean, Pascual Cervera y Topete Kubara bidali zuen, lau gurutzaontzi eta hiru destruktore zituen eskuadroi baten buru. Santiago de Cubako guduarako baldintzak ezarri zituen. Bermejok berak Itsas Armadako ministro kargua utzi behar izan zuen Ozeano Bareko Espainiako Eskuadroia Manilako badiako guduan Estatu Batuetako Itsas Armadak garaitu ondoren, eta handik urtebetera hil zen.

 Lehen urteak eta zerbitzua 
1832ko martxoaren 9an San Fernandon, Cádiz jaioa, Espainiako Itsas Armadan sartu zen 1846an, hamalau urte besterik ez zituela. Bermejok Kubara eta Filipinetara jo zuen. Geroago, Itsas Militar Eskolan irakasle aritu zen, Torpedo eskolaren buru, Espainiako Armadan Torpedo itsasontzien lehen dibisioa (geroago destruktore izendatua) sortzeaz arduratu zelarik. Geroago, 1896ko urriaren 22tik 1897ko apirilaren 1era, Itsas Armadako Estatu Nagusiko buru izan zen, eta Cadizko eskadroiaren buru, 1897an Itsas Armadako ministro izan aurretik. Urte hartan, Victoria erreginaren diamantezko jubileoan ere izan zen Erresuma Batuan, Espainiaren ordezkarietako bat bezala, tronuan 60. urteurrena ospatzen.

 AEB-ekin gerran 
1898ko udaberrian Estatu Batuen eta Espainiako Erresumaren arteko tirabirak areagotu zirenean, Bermejo almiranteak uste zuen Espainiako Itsas Armada gai izango zela AEBetako Itsas Armada garaitzeko. Espainiaren gerra estrategiarako, Bermejok Ekialdeko Kostaldea blokeatzea proposatu zuen, eta Mendebaldeko Klabea erasotzea, Floridan. Atzeko almirante Pascual Cervera y Topetek, bere lagun batek, plan horren zentzugabekeria adierazi zuen, esanez Espainiak ez zuela horretarako gaitasunik eta AEB-etako flota haiena baino askoz ere beldurgarriagoa zela. Bermejok baikor jarraitzen zuen, hala ere, eta apirilaren 23an Espainiako ontzigintzako arduradunen bilera gidatu zuen egoera aztertzeko. Azkenean, Cervera almirantea Kubara eta Puerto Ricora bidaltzeko proposamena onartu zuten (bere garaian Cabo Verden zegoen erabakiaren zain). Bermejoren plana gobernuak onartu zuen, eta aldaketa bakarra izan zen Cerverari — ontzidiaren buru izendatu baitzuten — aukera ematea bere helmuga zehatza aukeratzeko eskualdean.

Maiatzaren hasieran, Patricio Montojo atzeko almirantearen agindupeko Pazifikoko eskuadroia Manilako badiako guduan garaitua izan zenean (maiatzak 1), Bermejok agindua aldatu eta Espainiara itzultzeko baimena eman zion Cerverari (ordurako Karibe itsasora iritsia). Hala ere, une hartan, Cerveraren eskuadroiak ez zuen nahikoa ikatz itzulerako bidaia egiteko, eta Bermejoren ordezkoak, Itsas Armadako ministro gisa, geroago agindu horri kontra egin zion, atzeko almiranteari Santiago de Cubako portuan geratzeko esanez. Iritzi publikoa Bermejo almirantearen aurka bihurtu zen Manilako badiako espainiar eskuadroiaren porrotaren ondorioz, eta dimisioa eman behar izan zuen.

Bermejo Madrilen hil zen 1899ko abenduaren 2an.

 Bizitza pertsonala 
Literatura-lanak idatzi zituen eta zientzia-fikzioaren egilea zen.

 Kanpo estekak