Piedad Iturbe

Maria de la Piedad de Yturbe Scholtz, ezagunagoa Piedita Yturbe izenez (Paris, Frantzia, 1892ko abuztuaren 3a - Madril, 1990eko azaroaren 26a) XX. mendeko espainiar aristokrata eta mezenas izan zen. 

 Bizitza 

 Familia 
Manuel de Yturbe del Villar (1844-1904) diplomazialari mexikarrak eta Trinidad von Scholtz Hermensdorff mezenas malagarrak osatutako bikotearen alaba bakarra izan zen. Manuel de Yturbe Michoacanen (Espainia Berria) bizi zen Francisco Iturbe Eritz gipuzkoarraren biloba zen, Pátzcuaroko erregidorea eta errege-alfereza izan zena, eta Ogasun Idazkari baten semea. Bestalde, Christian Friedrich Schlotz berlindarraren ondorengoa zen Trinidad, XVIII. mendearen amaieran Malagan ezarria.

 Haurtzaroa eta gaztaroa 
ezkerrera|thumb|251x251px|Piedita umetan, Miguel Blay, Garrochako Museoa, Olot (Fondo Moreno, Ondare Bibliografikoaren Liburutegi Digitala).
Bere haurtzaroan eragin zuzena izan zuen aitaren lanak, diplomazialaria baitzen. Parisen jaio zen, bere aita Mexikoko ministro karguan baitzegoen. Ondoren, Berlinera bidali zuten, non Stolberg Jauregian bizi izan ziren, eta gero Londresera.

1900. urtean, aita Madrilera bidali zuten, eta, beraz, San Bernardo kaleko 62. zenbakira (Parcent jauregia) joan zen familiarekin; jauregia erosi eta osorik eraberritua izan zen, Mexikok Espainian zuen enbaxada izateko. Manuel Iturbe 1904an hil zen. Gero, ama Fernando de la Cerda eta Carvajalekin ezkondu zen, Parcenteko IX. kondea (geroago I. dukea).

Gaztetan zaldiketan ikasi zuen Vienan, eta amarekin batera bidaiatu zuen Lehen Mundu Gerraren aurreko Europako gorte handietan barrena. Era berean, bere amak Madrilgo alfontsotar giro aristokratikoetan sartu zuen. Amarekin ere lan egin zuen, hark parte hartzen zuen karitate lanetan. Gaztetan, hiriburuko aristokraziako neskarik distiratsuenetako bat izan zen, eta hainbat lore joko eta festatako protagonista izan zen. Garaikideek zuen edertasuna miretsi zuten. 1918an, amaren aldeko aitonaren ondorengoa izan zen Belvís de las Navas markesa tituluarekin. 1915ean espainiar nazionalitatea eman zioten, mexikarrari uko eginda.

1921eko urriaren 12an, Maximiliano Eugenio Hohenlohe-Langenburgeko printzearekin (1897-1968), Hohenlohe-Langenburgeko adar txikiago baten ondorengo batekin ezkondu zen. Adarra XVIII. mendean sortu zen, katolikoa eta Rothenhauseko gazteluan finkatua, Bohemiako Komotau ondoan. Ezkontza handia izan zen Madrilgo Enkarnazioko Errege Monasterioko elizan, eta bertan izan ziren errege-erreginak, aristokrata asko eta elizako irteeran eta inguruko etxeetako balkoietan pilatzen zen jendea. Alfontso XIII. Borboikoaren eta Victoria Eugenia Battenbergekoaren babesa izan zuten. Gero, hamarretako jendetsua egin zen Parcent jauregian.

 Helduaroa 
1930az geroztik, familia-ekonomia murriztu egin zen nekazaritza-erreformak Mexikoko jabetzetan izan zuen eraginarengatik. Ama 1937an hil zitzaion. Amaren lehengusuari esker, Ricardo Sorianok, Pieditak eta familiak Marbella ezagutu zuten. 1946an lehen bisita bat egin ostean, Alfonso Hohenlohe-Langenburgoak, Pieditaren semeak, Santa Margarita finka erosi zuen 1947an. Gero, Alfonsok Marbella Club Hotela sortu zuen, 60ko hamarkadatik aurrera nazioarteko jet set-aren topagune ospetsua.

1954an XX. mendeko lehen hamarkadetako Europari buruzko liburu interesgarri bat argitaratu zuen: Érase una vez... (Bazen behin...), Seix Barralek argitaratua. 1956an,bere jabetzako  El Quexigal izeneko etxaldeak sute larria jasan zuen. Sutearen ostean, Pieditak etxaldea zaharberritu zuen. Frantziskotarren tertziarioa izan zen.

1990ean hil zen, laurogeita hamazortzi urte zituela etxean. San Bernabe hilerriko familiaren panteoian lurperatu zuten, hil eta bi egunera.thumb|Senarrarekin, ezkontza egunean, Parcent jauregiko lorategietan, 1921ean
 Ondorengotza 
Maximiliano Eugenio de Hohenlohe-Langenburgeko printzearekin ezkondu zenean, sei seme-alaba izan zituen, guztiak Hohenlohe-Langenburgeko printze-printzesak:

 Maria Francisca Pimpinela, Belvís de las Navaseko III. markesa, 1945eko ekainean El Quexigal-en ezkondua Claudio Gamazo Arnús-ekin, Soto de Aller-eko IV. markesa;
 Alfonso, Ira von Fürstenberg printzesarekin ezkondu zen lehen aldiz, Jacqueline Lanerekin bigarrenez eta Marilys Haynesekin hirugarrenez;
 Christian, Carmen de la Cuadra Medinarekin ezkondua;
 Isabel edo Elisabeth, Joaquin Bertran Caraltekin ezkondua;
 Maximiliano Manuel, Ana Luisa de Medina Fernandez de Cordobarekin ezkondua, Navahermosako XII. markesa eta, bigarren aldiz ezkondua, Magdalena de Fontcuberta Alonso-Martinezekin; eta
 Beatriz, Gonzalo Alfonso Fernandez de Cordoba Lariosekin ezkondua, Ariongo XI. dukea.

 Lanak 

 Érase una vez... Recuerdos de mi juventud. Madridl: Seix y Barral argitaletxea. 1954. 
 Mi madre. Madril: Talleres de Blass. 1946. 

 Tituluak eta aginduak 

 Tituluak 

 III. Belvís de las Navas markesa.

 Aginduak 

 Maria Luisa erreginaren Dama Nobleen Ordenako dama. (1921eko urriaren 10a edo 1922ko uztailaren 6a, )
 Fenixaren ordenako dama. (Hohenlohe etxea)
 Nekazaritzako Merituaren Ordenaren Gurutze Handia (1951ko uztailaren 28a, )
 Iruditegia 

 Erreferentziak 

 Bibliografia 




 Kanpo estekak 

Kategoria:Paristarrak
Kategoria:Emakume mezenasak
Kategoria:Socialiteak
Kategoria:Espainiako katolikoak