Elvire de Brissac

Elvire de Brissac (Paris, Frantzia, 1939ko urtarrilaren 19a) frantziar idazlea eta biografoa da, hainbat literatur sari dituena.

 Bizitza 
Parisen jaio zen - «j’ai vue sur la Seine depuis ma naissance (jaio nintzenerik ikusi dut Sena)» - Pierre de Cossé memorialistaren, Brissaceko dukearen, eta bere emaztearen, sortzez May Schneider, alaba da, Le Creusoteko Schneiderren familiakoa. Bere aita, Pierre de Cossé, Frantziako Jockey Clubeko presidente ohia izan zen. 

Elvire de Brissac mundu pribilegiatu batean jaio zen. Familiaren egongelan jende ezagun asko ikusten zuen desfilatzen, bere esanetan: «Arletty, bere turbante zuriarekin. Windsorrak: andrea, carnassière, amerikarra; gizona, Buster Keatonen itxurakoa. Emmanuel Berl, nire amaren lagun handia, bere txalarekin sartzen zen. Asko erretzen eta eztul egiten zuena, asko hitz egiten zuena Talmud zen. Haren ahots leizetsuak beldurra ematen zigun». Saint John-Perse: Bereziki arina, botinak zituela. Asko gustatzen zaizkit haren poemak. François Mauriac: Ez garbi. Patelin maisua. Oso maltzurra, oso bizkorra.» (Soka eta Haizea lanean).

 Idazle ibilbidea 
Batez ere Un largo mes de septiembre (1971) eleberriaz egin zen ezaguna, 68ko Maiatzaren ondorengo hilabeteen ikuspegi satirikoa da. Elvire de Brissacek gutxienez hamabost eleberri idatzi ditu, bere ingurunean eta familiaren jatorrian oinarrituta. Schneidertarren dinastia familiarraren historiari bi liburu eskaini dizkio: Ô dix-neuvième !, Adolphe Schneiderren eta Alphonse de Lamartineren arteko alegiazko topaketa baten kronika eta Erase una vez los Schneider.

Oso lotuta egon zen Paul Morand-ekin, bere amaren lagun mina, 2001ean argitaratu zuen Journal inutile -n, non E. bezala aipatu zuen. Zera idatzi zuen 1975eko martxoaren 15ean: "Irrealtasun sentsazio sakona dut orain, esan zuen E.-k. Nik erantzun nion: - beharbada nire erruz, bi guraso dituzulako, eta horietako bat, ni neu, pertsonaia anbiguoa baino ez naizelako, poeta eta prosista, bidaiari ibilgetua, maitalea, senarra, idazle funtzionarioa... "

 Kazetari 
Julien Greenen lagun baten eskutitz bati esker, Le Monde egunkarian hasi zen 20 urterekin, informazio orokorreko atalean. Aljeriako Independentziaren gerraren jarraipenaz arduratu zen. La Cuerda y el Viento eleberrian ere nostalgiaz ekarri zuen gogora kazetaritza lana. Kazetaritzaz berak ez du ezer ahaztu: «Le quotidien a été l’école de la vie. Ça bouge, ça passe, on refait le monde tous les jours. C’était bien. (Egunerokoa bizitzaren eskola izan da. Mugitzen da, pasatzen da, egunero berregiten dugu mundua. Ona izan da.)»

 Liburuak 
Lau urteren buruan, Monde utzi zuen, New Yorken korrespontsal ezin izan zelarik, baina, labur izan bazen ere, 1968an itzuli zen, etorkizunean eragina izan zuten gertakariz betetako une horretan. Sasoi hartan idatzi zuen Llorar de alegría bere lehen liburua.

Bere beste liburu bat Viaje imaginario alrededor Barbe-Nicole Ponsardin Veuve Clicquot (Grasset) da. Lehen emakume enpresarietako baten gorakadaren historia da. XVIII. mendearen bukaeratik aurrera, Frantziatik haragoko xanpain onena ezagutarazi zuen, bereziki Ingalaterran eta Errusian. Botilak garraiatzeko itsasontziak antolatu zituen alargunak, eta banku bat ere sortu du. Haren semeak, Louis Chevignék, nahiago izan zuen poesia, eta gazteluak eraikitzea zuen amets. Industrian lortutako baliabideen bidez mantentzen diren familiaren gazteluak.

 Bizitza pertsonala 
Familiaren amaren adarretik jasotako jabetza batera erretiratu zen Cher-era, Schneidertarretara. Château d'Apremont-sur-Allier-en bizi da, Apremont-sur-Allier-en, eta lorategi bat, parke bat eta baso bat ditu. Egunero zaintzea eta gozatzea gustatzen zaio.

 Lanak 
Besteak beste, lan hauexetan hartu du parte:  
 Pozez negar, Grasset, 1969, Les Deux Magots saria 1969
 Irail luzea, Grasset, 1971
 Arauak, Gallimard, 1974
 Une forêt soumise, 1980
 Grabuge y la Indomable Amélie, Folio Junior, 1977; Folio Cadet, 1999
 Balada estatubatuarra, Stock, 1976
 Nire Errepublika maitea, Grasset, 1983
 Atsedena, Grasset, 1986
 Al Diablo, Grasset, 1993; Folio, 2000
 La Vuelta del árbol, Grasset, 1996
 Baso sumiso bat, Grasset, 1997
 Los Angeles de abajo, Grasset, 1998, Goncourt Eleberri Saria 1999
 Ô dix-neuvième! , Grasset, Femina saria 2001
 Zimurrak ezagutzen dituzue?, Grasset, 2005
 Il était une fois les Schneider  (Bazen behin Schneidertarrak) 1871-1942, Grasset, 2007
 Irudizko bidaia Barbe Nicole Ponsardin Veuve Clicquot-en inguruan (1777 - 1866), Grasset, 2009
 La corde et le vent (Soka eta Haizea), Grasset, 2014

 Le long du Luxembourg, Grasset, 2021
 Le Jardin des Plantes ou l’horrible danger de la promenade, Grasset, 2024    
 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

Kategoria:Paristarrak
Kategoria:XX. mendeko Frantziako idazleak
Kategoria:XXI. mendeko Frantziako idazleak
Kategoria:Biografoak