Rosamel Araya

Rosamel Araya (San Antonio, 1936ko abuztuaren 30a – Buenos Aires, 1996ko otsailaren 12a) Txileko bolero abeslaria izan zen.
Bere itxura sendo eta gizonezkoenak kontraste handia egiten zuen bere ahots gozoarekin, eta laster nabarmendu zen abeslari melodikoen artean.«Murió el cantante Rosamel Araya», artikulua La Nación egunkarian 1996ko otsailaren 13an.

 Karrera 
1958an, 21 urte zituela, Rosamel Araya Mendoza hirira (Argentina) iritsi zen lanera. Boleroa izan zen bere gotorleku musikala. Argentinan ibili zen lehenik, eta Latinoamerikan gero. Azkenik, Buenos Airesen finkatu zen Araya, eta han egin zuen bere ibilbidearen zati handi bat. «Quémame los ojos», «Damepentida», «Nuestro juramento» eta «La carta» izan ziren orduan arrakasta itzelak, bakarlari gisa zuten ospea sendotu zutenak. Bere ospe handiena hirurogeiko hamarkadan lortu zuen.

22 diskotan Juanjo Dominguez gitarra-jotzaile gaztea izan zuen lagun, besteak beste.«Entrevista con Juanjo Domínguez, guitarrista», Artikulua Clarín egunkarian 2000ko otsailaren 9an.

Astebururo kontratazioak izaten zituen dantzak animatzeko eta telebistako musika saioetan parte hartzen zuen. Hainbat bira egin zituen Hego Amerikan eta dozenaka disko grabatu zituen (guztira laurogeitik gora eman zituen ezagutzera). 1976an errepresio garai latza hasi zen Argentinan. 1978an, Araya Txilera itzuli zen, eta han bizi izan zen urte batzuetan.

1979an Buenos Airesen izan zen La carpa del amor film argentinarrean parte hartzeko, Cacho Castaña, Ricardo Darín, Carlitos Balá, Tormenta, Manolo Galván, Carlos Torres Vila eta Katungarekin.

1983an, berriz ere demokrazian bizi zen Argentinara itzuli zen behin betiko, Txilen diktadurak jarraitzen zuen bitartean. Boleroak musika latinoaren beste adierazpen batzuei bidea eman zien, baina Rosamel oso aktibo egon zen, batez ere barnealdean egin zituen ibilaldietan.

1994an bere azken diskoa izango zena erregistratu zuen: A mi manera.

 Heriotza 
1995ean, osasun-arazoak zirela eta, bertan behera utzi behar izan zuen Miamin eta Erdialdeko Amerikako herrialdeetan egindako bira luze bat. 59 urte zituela, Anchorenako (Buenos Aires) erietxean sartu behar izan zuten, gibeleko gaitz baten ondorioz.
Arnas gutxiegitasun baten ondorioz hil zen, 1996ko otsailaren 12an, 2:45ean.

Elkarte Argentinarrak La Chacaritako hilerrian duen panteoian daude haren gorpuzkiak.

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

Kategoria:Gaztelaniazko abeslariak
Kategoria:Buenos Airesen hildakoak