Lygia Clark

Lygia Clark (Belo Horizonte, 1920ko urriaren 23a - Rio de Janeiro, 1988ko apirilaren 25a) artista brasildarra zen, batez ere bere pinturagatik eta harreman-objektuengatik ezaguna. Brasilgo mugimendu neokonkretuarekin eta mugimendu tropikalarekin lotu izan da askotan. Amilcar de Castro, Franz Weissmann, Lygia Papa artista brasildarrekin eta Ferreira Gullar poetarekin batera, Lygia Clarkek “Neo-concret” mugimendua sortu zuen. Arteak subjektiboa eta organikoa izan behar duela uste zuten neo-konkretuek.

Bere ibilbidean zehar, Lygia Clarkek artearen eta gizartearen arteko harremana birdefinitu nahi izan du. 1965etik aurrera, bere lanek ez zuten lekurik aurkitzen museoetan, bere nahia artea eta bizitza uztartzea baitzen. Hori objektuen eta ikuslearen arteko harreman oso espezifiko batetik pasatzen zen, zeina, gero, parte-hartzaile bihurtzen baitzen. Clarkek "erlazional" deitzen zaien objektuekin esperimentuak proposatzen zituen; amaieran, bere obra entsegu klinikoetara hurbiltzen zen.

 Bizitza 
Lygia Clark 1947an bihurtu zen artista, Belo Horizontetik Rio de Janeirora joan zenean, Roberto Burle Marx paisajistarekin ikastera. 1950 eta 1952 artean, Isaac Dobrinsky, Fernand Light eta Arpad Szenes-ekin ikastaroak egin zituen Parisen. 1953an “Frente” artista taldearen kide sortzaileetako bat bihurtu zen. 1957an, Clarkek lehen Arte Konkretuko Erakusketa Nazionalean parte hartu zuen, Rio de Janeiron. Ekitaldi hartatik sarritan joaten zen Brasilera bere lanak erakustera.

Bere ibilbideko lehen hamarkadan, Lygia Clarkek pintura eta eskultura ditu ardatz. 1956tik aurrera, adierazi zuen jada ez zuela ezer egin. Irakaslea zen Sorbonan 70eko hamarkadaren hasieran. Une hartan, artean zentzumenen pertzepzioaren ideia aztertzen zuen. Bere artea esperientzia multisentsorial bihurtu zen, non ikusleak parte-hartzaile aktibo baten rola hartzen zuen. 1979 eta 1988 artean, Lygia Clark terapia artistikoan aritu zen, lan berriak sortzen baino gehiago. Arte-terapia erabiltzen zuen nahiko asaldatuta zeuden pertsona psikotikoak sendatzeko. 1977an itzuli zen Rio de Janeirora. 1988an, bihotzekoak jota hil zen etxean.

Kritikari batzuek beren artea Ezagutzaren Gizarte Modernoaren aitzindaritzat hartzen dute. Bere ondorengo lanak abstraktuagoak eta holistikoagoak dira, psikoterapian eta sendaketan kontzentratuz.

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

Kategoria:Belohorizontetarrak
Kategoria:Emakume artistak
Kategoria:Brasilgo artistak
Kategoria:Emakume eskultoreak
Kategoria:Brasilgo eskultoreak
Kategoria:Artista garaikideak
Kategoria:Rio de Janeiron hildakoak