María Cegarra Salcedo

Maria Cegarra Salcedo (La Union, 1899 - Murtzia, 1993) poeta espainiarra izan zen, baita Zientzia Kimikoetan Espainiako lehen lizentziatua ere.

 Ibilbidea 
Aita merkataria zuen eta ama, berriz, jatorri andaluziarreko maistra. Bere familian, Andrés Cegarra Salcedo anaia izan zen aurrekari literarioa, idazlea eta Levante argitaletxearen sortzailea. Anaia hori hil ondoren, Mariak bere lehen poema argitaratu zuen, Cristales míos izenekoa. Ahizpa hil ondoren, Mariaren beraren desagerpenetik oso gertu, bere azken lana sortu zuen, Poemas para un silencio.

1921 eta 1924 urteen artean, Francisco Munueraren alargunaren analisi industrialeko laborategian laguntzaile tekniko lanetan aritu zen, 200 pezetako hileko soldata jasotzen zuelarik. Gero, XX. mendeko hogeiko hamarkadaren bukaeratik eta hainbat hamarkadatan zehar, meategien ustiapenera bideratutako bere analisi kimikoko laborategiaren buru izan zen, familiaren etxean, Bailén kalea, 10. zk.

1928ko maiatzaren 7an Peritu Kimikoaren titulua lortu zuen Alcoyko Goi Eskola Politeknikoan (EPSA). 

1928an, bere anaia Andres hil ondoren, olerkigintzan aritu zen. Hari esker ezagutu zuen Carmen Conde, eta epistolario batean bildutako adiskidetasun luze eta sakona izan zuen harekin. Condek eta Antonio Oliverrek hiri horretan sortu zuten Cartagenako Herri Unibertsitatean egindako jardueretan parte hartu zuen. Raimundo de los Reyes kazetaria eta Miguel Hernandez eta Ramon Sijé poetak ere ezagutu zituen. Hernandezekin harreman estua izan zuen, hain zuzen ere.

1935ean, argitaratu zuen bere lehen poema-liburua, Cristales míos. Liburu honek Ernesto Giménez Caballero idazlearen hitzaurrea izan zuen.

1946an, Zientzia Kimikoetako lizentziatura lortu zuen Murtziako Unibertsitatean. Horrez gain, Cegarra berrogei urtez aritu zen irakasle Cartagenako hainbat ikastetxetan, baita Lanbide Heziketako eta Batxilergoko beste ikastetxe batzuetan ere, besteak beste, Cartagenako Peritu Industrialen Eskolan.  

Cegarra 1960ko hamarkadan sartu zen politikan. La Unioneko Udaleko lehen zinegotzi emakumea izan zen.

1993ko martxoaren 26an hil zen.

 Obra 

 Konposizioari buruz 
Konposatzeko moduaz, Mariak hauxe esan zuen:No soy mujer de ponerme en una mesa y que me salgan las cosas rápidamente. Es muy difícil explicar cómo es la génesis de un poema. Ya te digo que primero tengo la idea, un verso que te sale de golpe y que luego desarrollo lentamente en el papel. Lo desarrollo, busco lo que suena mejor, le añado o le quito un adjetivo (...). Después viene la labor de corrección y, a veces, de ampliación, y así lo voy haciendo, lentamente.

Maduro y alimento cada poema, apenas hago correcciones y los dejo reposar. Soy mujer de silencios más que de palabras.

Yo escribo para mí y para nadie más; no me preocupa que me lean.

Yo nunca pienso en nadie cuando escribo.

 Obrak 
Garai hartako aldizkaririk ospetsuenetako batean kolaboratu zuen, Giménez Caballerok zuzendutako La Gaceta Literarian.

Carmen Conderekin batera Mineros (1932-1933) antzezlana idatzi zuen, non fikzioa eta elementu autobiografikoak uztartzen zituzten, Cegarraren eta bere familiaren bizitzan oinarrituta baitago. Halaber, La Unioneko meatze-barrutiko langile-mugimenduaren historiari lotuta dago.

Haren poesia gizatiarra da, sakona, hitz-jario bikainekoa, baina preziosismorik gabea; 1940ko eta 1950eko hamarkadetako belaunaldien espiritu transzendentalistarekin bat datorren gaia du. Haren poesia, juanramonen erara definituta dago: edertasun, ezagutza eta betierekotasun irrika hirukoitz gisa.   

Besteak beste, La Región, La Verdad, Transición, Levante Agrario, Títiro Canta eta Monteagudo aldizkarietan kolaboratu zuen. Poesia osoa 1987an argitaratu zuen, Santiago Delgadoren hitzaurrearekin.

 Cristales míos, 1935.
 Desvarío y fórmulas, 1978.
 Poesía completa, 1986.
 Poemas para un silencio, 1999.
 Cada día conmigo, 1986.
 Poemas para un silencio, 1999.

alt=Mural de María Cegarra en el proyecto Huellas de Mujer, por la artista Clara Ledo.|thumb|Maria Cegarraren murala Emakume Aztarnak proiektuan, Clara Ledo artistaren eskutik.

 Aintzatespenak 
 1980an, La Unioneko Bigarren Hezkuntzako Institutuari jarri zioten haren izena.
 1992an, Meatzarien Alaba Kuttuna  izendatu zuten.
 Bere jaiotzaren mendeurrenean (1999), La Unioneko Udalak poetaren busto bat inauguratu zuen Langileen Lizeoaren aurrean, bere anaia Andresek XX. mendearen hasieran zuzendutako zentroan.

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

Kategoria:Murtzia Eskualdeko jendea
Kategoria:Espainiako kimikariak
Kategoria:Emakume kimikariak
Kategoria:Espainiako poetak
Kategoria:Emakume poetak
Kategoria:XX. mendeko Espainiako idazleak
Kategoria:XX. mendeko emakume idazleak
Kategoria:Gaztelaniazko poetak