Natividad Domínguez Atalaya

Natividad Dominguez Atalaya, ezaguna  Natividad Dominguez de Roger izenez (Madril, 1888ko irailaren 8a – Valentzia, 1932ko urtarrilaren 11), madrildar pedagogoa eta politikaria izan zen. 1927an, Primo de Riveraren diktaduraren Batzar Nazional Aholku-emailean ordezkatutako 13 emakumeetako bat izan zen.

 Bizitza 
Bere bizitza eta lanbide ibilbidea Madril eta Valentzia artean egin zuen, eta XX. mendeko lehen hamarkadetan presentzia eta eragin handiena izan zuen maistretako bat izan zen.

1888an jaio zen Espainiako hiriburuan, Madrilen. Emakumearen Irakaskuntzarako Elkartean trebatu zen,   non Merkataritzako irakasle tituluak eta Ayas Goi Mailako titulua lortu zituen, eta Eskola Normal Zentralean matrikulatu zen. Bertan Goi Mailako Maistra Normal titulua jasotzen duen. Oposizioak gainditu arte, irakasle lanetan aritu zen Elkartean. Valentzian lanpostu bat lortu zuenean, Pinedoko eta Creu Coberta delako eskoletan lan egitera joan zen. 

 Ibilbidea 

 Maistra 
Prestakuntza handia zuen eta mugimendu berritzaileekin loturak izan zituen. Hezkuntza Berrirako Ligako talde valentziarreko kidea zen, “Cervantes” eskola-talde graduatuko nesken ataleko zuzendari izendatu zutenean, Valentziako graduazioan aitzindaria, Montessori metodologia sartu zuen haurtzaindegi mailan. Gainera, ez zituen erakundearekiko loturak hautsi, eta irakaskuntza publikoan lan egiten zuen bitartean, Valentziako Emakumearen Irakaskuntzarako Erakundean literatura eskolak ematen zituen, erakunde horretako errektoreorde izatera iritsi baitzen.

Bere zeregin pedagogikoa ez zen geletan jardutera mugatzen. Maistratzaren duintzeaz arduratuta, elkarte profesional nagusietako kide aktiboa izan zen, eta Levanteko Maistren Federazioko presidentea izan zen (1924). Gainera, parte-hartze aktiboa izan zuen hezkuntza-arloko jardunaldi, biltzar eta ikastaroetan; horien artean, nabarmentzekoak dira Valentziako Pedagogiako Biltzar Nazionala (1909) eta Valentziako Unibertsitatean Levanteko Maistren Federazioak antolatutako Pedagogiako Kongresua (1924).

Aldi berean, ongintza-lan handia egin zuen, katolizismo sozialetik hurbil zegoen ideiarekin bat etorriz, eta hainbat elkarte eta erakundetako kidea izan zen. Hainbat elkarte eta erakundetako partaidea izan zen: Valentziako San Vicenteko Eskola Arropategiaren Batzordekoa, Koloniako Patronatuko kidea izan zen, Gurutze Gorriko kide nabarmena, eta Valentziako Langileen Elkarteko ohorezko presidentea.

Aurrekontu higienisten bultzatzailea izan zen, eta entzute mugimenduarekin izan zuen inplikazioa azpimarratu behar da; izan ere, Espainiako Esploratzaileen Goi Kontseiluko Valentziako presidenteordea izan zen, eta Valentziako Eskola Kolonien Batzordeko kidea, eskola inguruko erakunde horren sustatzaile aktiboenetako bat.

 Hizlari 
Bere jarduera pedagogiko eta sozialaz harago, hizlari nabarmena izan zen, eta era guztietako aktetan eskatzen zen haren presentzia, bai Valentzian, bai Estatuan zehar. Alderdi publizista hori idazle alderdiarekin osatzen zuen, egunkari eta aldizkari profesionaletan artikuluak argitaratuz, eta aldi berean, Probintzietako “Orrialde Pedagogikoa” zuzenduz.

 Politikari 
Valentziako kultur sektoreei lotua, Gil Roger literato eta politikariarekin ezkondu zen, eta harreman estuak izan zituen Lo Rat Penat elkartearekin, non Lore Jokoen mantentzailea izan zen. Ezin esan, baina, hizkuntza normalizazioaren alde lan egin zuenik. Aitzitik, Primo de Rivera diktadoreak proposatutako aberri espainiar banaezinaren ideiaren defendatzaile sutsua izan zen, eta hark, hezkuntza- eta kultura-sektoreetan izan zuen eraginaz jakitun, Batzar Nazional Aholku-emailean ordezkatuz izendatu zuen, «jardueren ordezkaritza» sektorearen bidez.
1927an, Primo de Riveraren diktaduraren Batzar Nazional Aholku-emailean ordezkatutako 13 emakumeetako bat izan zen, 1927ko urriaren 10etik 1930eko otsailaren 15era bitartean.

Asanbleista mailan, zenbait eztabaidatan parte hartu zuen, irakaskuntzari zegozkion kontuez arduratuz. Esku-hartze nabarmena izan zuen 1928ko maiatzaren 23ko saioan, osoko bilkuran Espainiako Lehen Mailako Irakasletzaren gutxieneko nahiak azaldu eta defendatu zituenean, eta Eduardo Calleja ministroaren erantzuna jaso zuenean.

Primo de Riveraren diktadura amaitu zenean, bere presentzia desagertu egin zen, eta gaixotasun luze baten ondoren, Valentzian hil zen 1932ko hasieran.

Valentzian hil zen, 1932ko urtarrilaren 11n. 

 Batzar Nazional Aholku-emaileko emakumeak 
Batzarraren eginkizun nagusia Espainiarako Konstituzio berri bat egitea zen eta 429 lagunek osatzen zuten. Hautatutako emakumeen artean, horietako bi aukeratu zituzten Estatuko ordezkari gisa - Isidra Quesada Gutiérrez de los Ríos, Esklabo Zurien Merkataritza Errege Batzordeko Aguilar de Inestrillas-en kondesa alarguna eta Trinidad von Scholtz Hermensdorff  alarguna (Parcent-eko dukesa eta erreginaren dama) eta gainerakoak beren merituetan oinarrituta eta "bizitza nazionaleko hainbat jardueraren ordezkari , besteak beste, María de Maeztu pedagogoa (orduan Residencia de Señoritas delakoaren zuzendaria), Carmen Cuesta del Muro (Espainiako lehen Zuzenbidean doktorea eta Teresiar Erakundeari lotutakoa) Batzarreko idazkari izan zena, Blanca de los Ríos (idazlea), Natividad Domínguez Atalaya (Emakumeen Hezkuntzarako Elkartekoa, Merkataritza irakaslea eta ideal pedagogiko krausistetan trebatua), Emakumeen Ekintza Katolikoari lotutako bost emakume: Josefina Olóriz (Eskola Normaleko idazkaria, irakasle gipuzkoarra, Donostiako zinegotzia eta 1927an Logroñon ospatutako Nazioarteko Eukaristiko Kongresuan parte hartu zutenak); María de Echarri (Madrilgo zinegotzia), María López Monleón (Langile Katolikoen Konfederazio Nazionaleko kidea), Teresa Luzzatti eta María López de Sagredo Andreo (Bartzelonako zinegotzia eta hango Haurren Babeserako Foru Aldundiko kidea). Blanca de los Ríos eta Ramblako markesak ere lotura zuten ACMrekin. Esperanza García de Torre de Luca de Tena, Micaela Díaz Rabaneda, Dolores Cebrián de Besteiro eta Fernández de Villegas batu ziren, baita La Ramblako markesa alarguna ere, zeinaren izena, Concepción Loring, saioaren egunkerokoan agertzen ez dena. 1928ko otsailean, María Dolores Perales González Bravo (Madrilgo Udaleko zinegotzia) kazetaria sartu zen eta, azkenik, desegin eta hiru aste igaro zirenean, 1930eko urtarrilaren amaieran Maria Doménech i Escoté (ezizenez Maria Domenech de Cañellas, idazle eta aktibista kataluniarra, Federazio Katolikoko presidentea, Langile Sindikatuena eta Clara Frías Cañizares abokatu valentziarra. 
 Erreferentziak 

 Bibliografia 




 Mayordomo Pérez, Alejandro; Agulló Díaz, Mª Carmen (2004). La renovació pedagògica al País Valencià. Valencia: Universitat de València. ISBN 84-370-5859-7. 

 Kanpo estekak 

Kategoria:Madrildarrak
Kategoria:Espainiako pedagogoak
Kategoria:Emakume pedagogoak
Kategoria:Espainiako politikariak
Kategoria:Emakume politikariak
Kategoria:Diputatuak