José Ferrándiz y Niño

José Ferrándiz y Niño militar eta politikari espainiarra izan zen, Espainiako Itsas Armadako almiranteordea eta ministroa.

 Biografia 
Juan Ferrándiz Zaragoza eta María de los Dolores Niño y Ancosen semea, 1847ko martxoaren 12an jaio zen Sevillan. 1888an, garai hartan ontzi-kapitaina zen Pascual Cervera y Topeteren agindupean, Pelayo korazatuan bigarren komandante izan zen bere lehen dotazioaren zati gisa.

Ontzi Eskola Flotanteko irakaslea izan zen, eta Puerto Saiden, Audaz, Osado eta Proserpina destruktoreen ontzidiaren agindupean, atxiki zuten Caviteko guduaren ondoren Filipinetara bidalitako Ganbera Almirantearen eskuadrako kide izan zen.

Ontzi-kapitaina zen 1903ko abenduaren 8an, Antonio Maura buru zuen lehen gobernuan Itsas Armadako ministro izan zenean, eta postu horretan egon zen 1904ko abenduaren 16ra arte. 1907ko urtarrilaren 25etik 1909ko urriaren 21era bitartean hartu zuen bigarren aldiz zorro hori, 1908ko urtarrilaren 7ko Legearen Itsas Arazoetako Ministroa izan zenean (1908ko urtarrilaren 8ko 5 zenbakiko Aldizkari Ofiziala), Zortziaren Legea izenarekin eta Espainiako Armadaren Maura- Ferrandiz kronika ofizialagatik, 1898ko hondamendiaren ondoren eskuadra berri bat eraikitzeko, zeinak baimena ematen baitzuen:

1903an Lleidako senatari aukeratu zuten, 1907an Malagakoa, eta 1909an biziarteko senatari.

1918ko urtarrilaren 1ean hil zen.

 1908ko Itsas Armadako plana 
Cartagenako Akordioen bidez, defentsa-lankidetza ezarri zen, Espainiaren, Erresuma Batuaren eta Frantziaren arteko aliantza militar formalaren mailara iristen ez zena. Horren bidez, herrialde horietako bakoitzak besteen lurralde-osotasuna bermatzen zuen, bakoitzak Mediterraneo itsasoan eta Ozeano Atlantikoak bustitako Europako eta Afrikako kostaldeetan zituen jabetzetan.

Espainiaren defentsarako britainiarren eta frantziarren laguntzaren truke, Espainiako ontzidiak Frantziako Itsas Armada babestuko luke Italiako Erresumak eta Austria-Hungariako Mediterraneo itsasoan zituen flota konbinatuen aurkako Aliantza Hirukoitzarekin gerra izanez gero; izan ere, Royal Navy Ipar Itsasoan zentratu beharko litzateke Kaiserliche Marine germaniarraren aurka; Frantziako ontziteriak, aldiz, ezingo lituzke Italiako eta Austria-Hungariako armada batera eduki, eta beharrezkoa zen Frantziak bere tropa kolonialak itsasoz garraiatzea Afrikako iparraldetik Europako kontinentera.

Entente Cordialeko kideen laguntzari esker, Espainia, neurri batean, bere gerra-flota berreraikitzen hasi ahal izan zen, Espainiako dreadnought motako korazatuen ekoizpena eta Victoria Eugenia Erregina klasearen proiekzioa nabarmenduz, 1914an Gerra Handia piztu zelako inoiz eraiki ez zirenak.

Espainiako gobernuak hartutako betebeharrak betetzeko, 1907ko Itsas Plan berria (ondoren Ferrandiz Plana bezala ezagutua) hurrengo urtearen hasieran onartu zuen gobernuak, 1908ko urtarrilaren 7ko Itsas Lege gisa, eta honako hau izan zen:

 Ferrolgo armategiaren gaikuntza:

20.000 tonako dike lehor bat eraikitzea ontzi handientzat, 7.000.000 pezetan.

Dartsena eta dartsena aurrean dragatzea, 1.500.000 pezetan.

Zentral elektrikoaren instalazioak osatzeko, 200.000 pezeta.

Bolborategiak eta bide eta ontziralekuak eraikitzea, 200.000 pezetan.

Bideak konpontzea eta biltegiak konpontzea, 120.000 pezetan.

Ontzi handietarako harmaila bat eraikitzea, materialen batez besteko garraioarekin, 410.000 pezetan.

Materialak eta bideak deskargatzeko kaia eraikitzea, 300.000 pezetan.

Erriberako errementarien lantegi berri bat eraikitzea, erreminten translazioarekin eta berriak eskuratzearekin, 400.000 pezetan.

Makinak eta gainerako gauza astunak ontziratzeko metalezko kaiak eta garabien bidezko armamentuak eraikitzea, 500.000 pezetan.

Lanabesekin ur gainean muntatzeko tailer bat eraikitzea, 210.000 pezetan.

Gaur egungo tailerretako obra osagarriak eta konponketak, garraiobide eta tresna modernoen erosketarekin, 610.000 pezetan.

 Cartagenako armategiaren gaikuntza:

Ur-tanga bat eta haren kaneria eraikitzea, 90.000 pezetan.

Bolborategiak eta bide eta ontziralekuak eraikitzea, 150.000 pezetan.

Biltegien konponketa eta trenbidearen eta trenbideen arteko lotura, 120.000 pezetan.

 Carracako armategiaren gaikuntza:

Dike berriaren dartsena eraikitzea, 1.500.000 pezetan.

Hodiak dragatzea, 500.000 pezetan.

Lurrean uraska bat eraikitzea, 181.000 pezetan.

Kanoiak eta muntaiak egiteko tailerrak prestatzea, 183.000 pezetan.

Kanoiak eta muntaiak egiteko materialak erosteko, 197.000 pezeta.

Avanzadilla eta San Fernandoko artilleria parkearen arteko komunikazio bideetarako eta arrasteko materialerako, 120.000 pezetan.

Artilleria fabrika eta su poligonoa instalatzeko, 300.000 pezetan.

Bolborategiak eta bide eta ontziralekuak eraikitzea, 200.000 pezetan.

 Eskuairaren itsasontzien eraikuntzak:

3 korazatu, Espainia Klasea, 15 700 tonakoa bakoitza, eta 45.000.000 pezeta ontzi bakoitzeko.

3 destruktore, Bustamante motakoak, 350 tonakoa bakoitza, 2.100.000 pezetakoa ontzi bakoitzeko; edo 3 urpekoak, 250 eta 300 tona artekoa bakoitza, 2.100.000 pezetakoa ontzi bakoitzeko.

24 torpedo-ontzi, T1 motakoak, 180 tonakoak bakoitza, 1.170.000 pezetan ontzi bakoitzeko.

 Ferrolgo, Cartagenako eta Carracako armategien gaikuntzak eta defentsa:

4 andel, ontzi bakoitzeko 240.000 pezetan.

300 tonako atoiontzi bat, 360.000 pezetan.

Munizio- eta ikatz-gabarrak, 300.000 pezeta guztira.

Torpedo-materiala eta haririk gabeko telegrafia, 1.500.000 pezetan.

 Beste arreta batzuk:

Erregina Erregentearen gurutzadurako obrak amaitu dira, 2.000.000 pezeta ordainduta.

Katalunia gurutze-ontzirako tresnak, 150.000 pezetan.

4 kanoiontzi, Errekalde motakoak, bakoitza 800 tonakoa, eta 1.500.000 pezeta ontzi bakoitzeko.

10 patruila-ontzi, Izurde motakoak, bakoitza 150 tonakoa, 210.000 pezetan ontzi bakoitzeko, eta armadako material erabilezina saltzetik atera beharko dira.

Aurreikusi gabeko eta premiazko aldaketak eta eraikuntza berriak (Otso almirantearen garraioa, Erresuma Batuan bigarren eskukoa), 3.000.000 pezetaren truke.

 Kargu politikoak 
Aurrekoa
Eduardo Cobián y RoffignacJuan Jacome Pareja<center>80pxEspainiako Erresumako 33. eta 42. Itsas Armadako ministroa
1903ko abenduaren 5a – 1904ko abenduaren 16a1907ko urtarrilaren 25a – 1909ko urriaren 21a <center>Ondorengoa
Marcelo Azkarraga PalmeroVictor Maria Concas

 Kanpo estekak