La Calamita

La Calamita 1975 eta 1978 artean Argentinako Granadero Baigorria hirian egon zen atxilotze zentro klandestino ohia izan zen. II. Armada Kidegoaren esparrukoa zen, eta Rosarioko 121 Inteligentzia Batailoiaren zirkuitu errepresiboko bost zentro klandestinoetako bat zen. Handik 150 pertsona baino gehiago igaro ziren, eta torturatu, hil eta desagertu egin zituzten.

 Kokapena 
CCDak funtzionatu zuen eraikina Eva Perón etorbidean dago, 1530 zenbakian, Eva Perón ospitaletik hamabost bat ukuilutara.

 Historia 
1920ko hamarkadan, gaur egun Granadero Baigorria hiria denaren zati handi baten jabea Juan Sala izeneko etorkin espainiarra zen. Gaur egun Rosario-Santa Fe autobidetik — mendebaldean — FCGBMko trenbideraino — ekialdean — eta Silvestre Begnis etorbidetik — iparraldean —, Eva Perón-eraino — hegoaldean — dagoen guztia zuen.

Salak 150 langile baino gehiago zituen lursail horretan fruta-arbolak, olibadiak, loreak eta mahatsondoak ereiten ziren. Jabetzaren erdigunea La Calamitako egungo eraikina zen.

Sala, 1928 eta 1934 bitartean hainbat aldiz herriko Presidente Komunal izatera iritsi zena, 40ko hamarkadaren hasieran hil zen, bere lurrak bere ondorengoei utziz, zeinek, hamarkada horren erdialdean, Angel Calamita izeneko italiar bati saldu baitzizkioten, zeinak, aldi berean, 1969an, lur horiek berriro saldu zizkion Raúl Benzadón SACI enpresari, zeina oraindik jabetzaren jabea baita.

1975ean, Osvaldo Rodenasek eta Natalio Wainsteinek, Rosario Centraleko buruzagiek, lurra alokatu zuten eta Armadako II. Kidegoari eman zioten, Juvenal Pozzi koronelarekin zuten harreman baten bidez. Azken horiek kupula militarrari emandako kontzesioetako bat izan zen, eta, horren ondorioz, Arroyitoren taldea Munduko Txapelketaren egoitza bihurtu zen.

 Errepresioari eragitea 
Pascual Guerrieri teniente koronelaren ekimenez hasi zen La Calamita tortura- eta atxiloketa-zentro gisa. Pascual Guerrieri 601 Inteligentzia Batailoiko agente ohia eta Funesko Bosgarrena izenez ezagutzen den atxilotze-zentro klandestinoko burua zen, eta II. Armada Kidegoaren orbitarekin bat egin zuen. Leopoldo Fortunato Galtieri eta Ramón Genaro Díaz Bessone ziren haren buruzagiak.

La Calamitaren asmoa zen Montoneroseko iparraldeko zutabea desegitea eta ERPko militanteak eta Rosario Handiko industria-kordoian kokatutako fabriketako ordezkariak atxilotzea.

La Calamitatik 150 pertsona baino gehiago igaro zirela uste da, eta horietatik 85 oraindik desagertuta daude.

Hamar haurtxo jaio zirela ere uste da, nortasunik gabe. La Calamitako ustezko erditzeetako bat Isabel Carluccirena izan zen. Isabel Carlucci Bermudez kapitainaren intendente ohiaren arreba zen, eta haurdun bahitu zuten hiri horretan, 1976ko abuztuan. Kontakizunen arabera, bizirik ikusi zuten La Calamitan.

2014an, Senatuak lege bihurtu zuen leku horretan giza eskubideak sustatzeko eta defendatzeko gune berri bat sortzea ahalbidetuko duen proiektua. Gaur egun Rosarioko Justizia Federalean izapidetzen ari den Guerrieri III auzian, herrialdeko 350 atxilotze zentro klandestino eta Rosarioko 121 Inteligentzia Batailoiaren zirkuitu errepresiboko bostetako bat izan zela erabaki zen.

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

Kategoria:Argentinako espetxeak
Kategoria:Rosario