Claud gaztelua

Claud gaztelua (edo Claux gaztelua) Salignac-Eyvigues udalerrian dagoen Frantziako gaztelu bat da, Dordoina departamenduan dagoena, Akitania Berria eskualdean.

Monumentu historikoek babesten dute.

 Aurkezpena 
Claud gaztelua, edo Claux gaztelua, Perigord beltzean dago, Dordoina departamenduaren hego-ekialdeko laurdenean, Salignac-Eyvigues udalerrian, Iparraldean Line eta hegoaldean Eyvigues haranen artean dagoen muino basotsuan..La base Mérimée du ministère de la Culture indique « Claux » mais les cartes du Géoportail écrivent « Claud », tout comme le Dictionnaire des châteaux du Périgord de Guy Penaud.

Ezin da bisitatu, XXI. mendean Cortès familia bizi zen gaztelu pribatua delako. Bere basoak, lurrak eta bereak diren beste eremu batzuk ere pribatuak dira.

 Historia 
ezkerrera|thumb|Gaztelua basoak inguratuta.
Gaztelua, gotorleku noblea, XIV. mendean eraiki zen. Ehun Urteko Gerratik irtetean, ingelesek baliogabetu ondoren (1381ean egiaztatu zen bertan zeudela), hondatuta zegoen. XV. mendearen amaieran eta XVI. mendearen hasieran berreraiki zuten.

Mendebaldean, kanpoko usategia XVII. mendean eraiki zuten.

1756an Jean Danglars-Bassignac gazteluan jaio zen, Jean d'Anglars ere deitua, Valmyko guduan parte hartzen duena, 1799an brigadier jeneral bihurtu zen eta 1800ean baja eman zioten gaixotasunengatik. Eyvignesko alkate eta kontseilari nagusi izan ondoren, Claud gazteluan hil zen 1836an.

1760an, gazteluek Eyvignes herriaren gaineko justizia handiko eskubidea zuten.Vicomte Alexis de Gourgues, Dictionnaire topographique du département de la Dordogne comprenant les noms de lieu anciens et modernes (A-K), article « Claud (le) », 1873, sur guyenne.fr, consulté le 13 octobre 2021.

Gazteluak hainbat babes izan zituen monumentu historikoei dagokienez: lehenik, 1949ko abuztuaren 22an, gazteluaren inskripzio bat; gero, 1956ko abenduaren 18an, gazteluaren fatxaden eta teilatuen sailkapen partzial bat; gero, 2000ko abenduaren 14an, beste inskripzio bat gaztelu osoarentzat; eta 2001eko maiatzaren 29an, gazteluak eta haren lurzoruek eta eraikinek osatutako multzoarentzat,  bitarteko katastroko partzeletan.

Gaztelua, Salignac, Vigier, Reillac de Montmège, Anglars eta Beaupuy de Génisen familien ondoz ondoko jabetza izan zen.

 Arkitektura 
Gazteluak ezohiko arkitektura erakusten du: bi hegalek, luzeek, hurrenez hurren, hogeita hamar metro ingurukoak, laukizuzen baten hego eta ekialdeko aldeak osatzen dituzte; barne-angeluan, eskaileradun dorre zirkular bat eraiki da; handik, establezimendua ipar-mendebalderantz hedatzen da, hogeita hamar bat metroren gainean, eta, iparraldera, dorre borobil handi batek amaitzen du, arbel gorpuzdun batez eta kapera batez hornitua. Hegoaldeko hegala, mendebaldean,  omenaldi-dorre angeluzuzenarekin amaitzen da, ingurabide batez estalia eta matakanak dituena. Usategi biribil handi bat eraiki zuten, omenaldi-dorretik 40 bat metro mendebaldera.

Barrualdean, pieza batzuek sabai frantsesak dituzte. Areto handi bat bost kariatidez apainduta dago, eta tximinia bat dauka, orein baten inguruan bi zomorroren handitasun naturala duen beroki zizelkatu batekin, zeinaren friso zizelkatutako pertsonaiekin apainduta dagoen.

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

Kategoria:Dordoinako monumentu historikoak
Kategoria:Dordoinako gazteluak