Cristina Pacheco

Cristina Romo Hernandez (San Felipe, Guanajuato, 1941ko irailaren 13a - Mexiko Hiria, 2023ko abenduaren 21a) Cristina Pacheco bezala ezaguna, mexikar kazetari, idazle eta telebistako aurkezlea izan zen.

1978tik 2023ra, Aquí nos tocó vivir programako gidaria izan zen, eta 1997tik 2023ra, Conversando con Cristina Pacheco saiokoa, biak Canal Once katean.

 Bizitza eta ibilbidea 
Hizkuntza eta literatura hispanikoak ikasi zituen Mexikoko Unibertsitate Nazional Autonomoko (UNAM) Filosofia eta Letren Fakultatean. 1960ko hamarkadan hasi zuen bere ibilbidea, El Popular eta Novedades egunkarietako zutabegile gisa; eta Mexikoko Unibertsitateko Aldizkariko erredakzio-taldeko kide gisa. Aldizkari horretan, José Emilio Pacheco idazlea ezagutu zuen, eta harexekin ezkondu zen 1965ean, eta bi alaba izan zituen.

1963an, Sucesos aldizkarian kolaboratu zuen, «Juan Angel Real» izengoitiarekin. Halaber, «Contenido» liburu-sailaren editorea izan zen, eta Familia y La Mujer de Hoy aldizkariaren zuzendaria.

Hainbat kazetaritza-enpresatan lan egin zuen, hala nola El Sol de México (1976-1977), El Día (1977-1985), non «Cuadrante de la Soledad» atala argitaratu zuen, eta La Jornada, non «Mar de Historias» izeneko igandeetako atala idatzi zuen. 1977an, Siempre! aldizkarirako hasi zen lanean. 1978tik 1980ra, Mexikoko Unibertsitateko Aldizkariko editorialaren burua izan zen. Irratian, Ahots Publikoa eta Gauaren jabeak (Voz Pública y Los dueños de la noche) saioetan parte hartu zuen XEQ-AMen; Hemen eta orain (Aquí y ahora) XEW AMen; eta Los amos de la noche eta Kazetaritza eta zerbait gehiago (Los amos de la noche y Periodismo y algo más) Radio Formulan. 1977az geroztik, Canal Once katean kolaboratzen hasi zen, Así fue la semana saioaren iruzkingile gisa, eta De todos cosas Juan te llamas Juan de la Cabada idazlearekin asteroko elkarrizketa-saioaren gidari gisa.

1978ko maiatzaren 10ean, Aquí nos tocó vivir programa gidatzen hasi zen, Mexikon pertsona komunei egindako elkarrizketen bidez bertako bizimoduaren eta kulturaren berri emateko. 1997ko urritik, Conversando con Cristina Pacheco zuzendu zuen, saio hori ere Canal Once bidez.

 Heriotza 
2023ko abenduaren 1ean, Conversando con Cristina Pacheco zuzeneko programa amaitzean, osasun kontuengatik bizitza publikotik erretiratuko zela iragarri zuen. Hilabete bereko 16an, aurrez grabatuta, La Joya de la naturaleza eman zuten, Aquí nos tocó vivir emanaldiaren azken atala. Bost egun geroago, abenduaren 21ean, Mexiko Hirian hil zen Pacheco, 82 urte zituela, hilabete baino lehenago antzeman zioten minbizi baten ondorioz; ez berak, ez bere familiak, ez zuten publikoki jakinarazi. Gorpua erraustu egin zioten, eta Laura Emilia Pachecok, bere alabak, haren errautsak «leku epel batera» eramango zituztela atseden hartzera jakinarazi zuen.

 Lanak 

 Narratiba 

 Hemen bizitzeko (Para vivir aquí) (1983)
 Sopita de Fideo (1984)
 Tigrearen azken gaua ( La última noche del tigre) (1987)
 Amores y desamores (1996)
 Una sombra en el espejo (1996)
 Lan galduak (Los trabajos perdidos) (1998)
 Maitasun orotatik garbi (Limpios de todo amor) (2002)
 El oro del desierto (2005)
 Kea zure begietan (Humo en tus ojos) (2010)

 Kazetaritza 

 Orozco, ikonografia pertsonala (1983)
 Testigantzak eta elkarrizketak (Testimonios y conversaciones) (1984)
 Azotea gela (Cuarto de azotea) (1985)
 Hondamendi eremua (Zona de desastre) (1986)
 La luz de México: elkarrizketak margolari eta argazkilariekin (La luz de México: entrevistas con pintores y fotógrafos) (1989)
 Oficios de México ( (1993)
 Fortunaren gurpila (La rueda de la fortuna) (1993)
 Gauaren jabeak (Los dueños de la noche) (2001)
 Hitzez hitz. Elkarrizketak idazleekin (Al pie de la letra. Entrevistas con escritores) (2001)
 Gauaren bihotza (El corazón de la noche)(2004)

 Infantilak 

 La chistera maravillosa (2000)
 El eucalipto Ponciano (2006)
 La canción del grillo (2006)
 Bi lagun txiki (Dos pequeños amigos) (2008)
 Egurrezko txoria (El pájaro de madera) (2008)
 Se vende burro (2009)
 Bidaia luzea memoriaren herrialdera (Largo viaje al país de la memoria) (2010)
 Inurrien ametsa (El sueño de las hormigas) (2013)

 Sariak eta aintzatespenak 

 Kazetaritzako Sari Nazionala jaso zuen 1985ean.
 Kazetarien Elkarte Nazionalaren Saria 1986.
 Mexikoko Haraneko Unibertsitateak ematen duen Urrezko Katamotza. (2011; gizarteari on egin dioten herritarrei emana). 
 Rosario Castellanos saria 2012.
 Ines Arredondo Literatura Arte Ederren Saria 2022

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 



Kategoria:Mexikoko kazetariak
Kategoria:Emakume kazetariak
Kategoria:Mexikoko telebista aurkezleak
Kategoria:Mexikoko idazleak
Kategoria:Emakume idazleak
Kategoria:Minbiziak hildakoak
Kategoria:XXI. mendeko emakume idazleak
Kategoria:XX. mendeko emakume idazleak