Shinbutsu-shūgō

,  ere deitua, sintoismoaren eta budismoaren sinkretismoa da, Meiji Arora arte Japoniako erlijio ofizial bakarra izan zena. 1868tik aurrera, Meiji gobernu berriak Shinbutsu bunri izeneko zenbait lege onartu zituen, alde batetik kamien gurtza natibo japoniarra eta bestetik budismoa bereizten zituztenak.

Budismoa Txinatik Asuka Aroan (VI. mendea) sartu zenean, japoniarrak sinismen berriak sintoismoaren zaharrenekin bateratzen saiatu ziren, biak egiazkoak zirela onartuz. Ondorioz,  bertako  batu ziren, eta alderantziz, eta bai kamiei bai budei eskaini zitzaizkien. Bertako erlijioa eta kanpoko budismoa ez ziren inoiz erabat fusionatu (Tibeteko bön tradizioarekin gertatu ez zen bezala), baina elkarrekintzaren bidez gaur egunera arte hertsiki lotuta egon ziren. Budismoak tokiko erlijio-sinesmenetan duen eraginaren sakontasuna sintoismoaren kontzeptu-hiztegiaren zati handi batean ikus daiteke, baita gaur egun ikusten diren santutegi sintoista motetan ere. Kultu-areto handiak eta irudi erlijiosoak, era berean, jatorri budistakoak dira. Budismoaren eta sintoismoaren arteko banaketa formala ez zen XIX. mendearen amaierara arte gertatu; hala ere, alderdi askotan, bien arteko nahasketak jarraitu egiten du.

Shinbutsu shūgō terminoa bera aro modernoaren lehen urteetan sortu zen (XVII. mendea) kami eta buden amalgama orokorrean aipatzeko, gauza bera egiten zuten budismoaren barruko korronte espezifikoei kontrajarrita, adibidez Ryōbu Shintō eta Sannō Shintō. Terminoak sasikotasunaren eta ausazkotasunaren konnotazio negatiboa izan dezake, hau da, yojijukugo motako esaldi bat da.

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak