Juan Jácome y Pareja

Juan Jácome y Pareja, Errege Altxorraren V. markesa, Espainiako militar eta marinel bat izan zen, 1906ko abenduaren 9tik 1907ko urtarrilaren 25era arte Itsas Armadako ministro izan zena, bere ahultasun parlamentarioaren ondorioz.

 Biografia 
Ángel Jácome Manuel de Villena eta María Luisa Pareja y Pareja senar-emazteen ezkontzaren ondorioz jaio zen 1843ko urtarrilaren 30ean, San Fernandon (Cadiz). Familiaren tradizioak itsas intsigneen seme eta biloba gisa jarraitu zuen, eta Espainiako Itsas Armadan sartu zen.

Gerrako Itsas Armadan ibilbide nabarmena egin zuen, eskalafoian etengabe gora eginez eta kargu garrantzitsuak betez. Hala, ontzi-teniente eta Itsas Infanteriako teniente koronela izan zen 1879an, Itsas Ministerioko ofiziala bigarrena urte berean, 1. mailako ontzi-kapitaina 1897an, Alfontso XII.a gurutzontziko komandantea, Cadizko itsas saileko armamentu-burua 1899an eta Carracako Arsenaleko komandante nagusia urte berean. Azken izendapen hori indarrik gabe geratu zen, eta Sevillako itsas probintziako Itsas Armadako komandante eta bere portuko kapitain izendatu zuten (1899ko abendutik 1902ko martxora arte).

1903ko uztailean, kontraalmirante mailara igo zen, eta handik bi urtera, Ferrolgo departamentuko Itsas Armadako kapitain jeneral izateari utzi zion. 1904ko abuztuan izendatu zuten postu horretarako, Itsasoko Aholku Kontseiluko bokal kargua utzi ondoren.

Halaber, 1906ko uztailean, Praktikajeen Batzorde Nagusiko presidente, Itsas rmadako Kontsulta Zentroko kide eta Gerra eta Itsasoko Kontseilu Goreneko kontseilari kargutik kendu zuten.

1906ko abenduaren 9an, Alderdi Liberaleko Gobernuko Itsas Armada ministro izendapena jaso zuen, Antonio Aguilar Correa, Vega de Armijoko markesa, buru zuela, baina ez zen bi hilabeteko indarraldira iritsi, bere ahultasun parlamentarioa zela eta 1907ko urtarrilaren 25ean exekutiboak dimisioa eman zuen. Ministro izan zen garai iheskorra izan arren, gogor defendatu zituen bere Ministerioari zegozkion aurrekontu-partidak, 1907ko aurrekontu orokorretan sartuak, azkenean Gorteek onartu zituztenak, Vega de Armijo Gobernuaren lorpen handia. Gainera, Ourense probintziako senatari hautatu zuten 1907ko hasieran, Itsas Armadako ministro zenean, baina ez zuen zin egin.

Itsas Armadara itzulita, 1907ko maiatzetik Itsas Armada Ministerioko Kontsulta Zentroko bokal kargua bete zuen, baina 1908ko hasieran kargugabetzearen berri eman zioten. Azkenik, 1909ko urtarrilean erreserbara pasatu zen, almirantearen aurkakoa izaten jarraitzen zuenean.

Beste kondekorazio batzuen artean, San Hermenegildo Ordenako Gurutze Handia izan zuen 1898an.

1897an, Alfontso XIII .ak lizentzia eman zion Errege Altxorreko markes titulua berriz hartzeko, bere birraitonari, Errege Armadako eskuadra buru eta Cadizeko Kontratazio Etxeko presidenteari, 1760an. Urte hartan bertan, Marqués del Real Tesoro Jerezano ardo marka ere sortu zuen. Halaber, 1919tik aurrera Calatravako ordenako zalduna izan zen.

 Ezkontide 
Elvira Ramírez de Cartagena eta López de Morlarekin ezkonduta egon zen, eta hainbat seme-alaba izan zituen: Ángel, José, Manuel y Juan Jácome eta Ramírez de Cartagena.

 Kargu politikoak 
Aurrekoa
Santiago Alba y Bonifaz97x97pxEspainiako Erresumako 41. Itsas Armada ministroa
1906ko abenduaren 9a – 1907ko urtarrilaren 27aOndorengoa
José Ferrándiz y Niño

 Kanpo estekak