Carme Bravo Roy

Carme Bravo Roy (Gironella, Katalunia, 1919ko urriaren 24a - Bartzelona, Katalunia, 2007ko apirilaren 29a) piano-jotzailea eta pedagogoa izan zen, eta Frederic Mompou izeneko Fundazio Pribatuaren sortzailea.

 Ibilbidea 
Artisau-familia batean jaio zen, eta gurasoekin igaro zuen haurtzaroa, anai-arrebek barnetegi batean ikasten baitzuten; Carme, ordea, etxean hezi zuen amak. Musika ikasketei dagokienez, bere lehen piano lezioak bizilagun batengandik jaso zituen. Geroago, familia Bartzelonara joan zenean, piano eta solfeoan matrikulatu zen Bartzelonako Udal Musika Kontserbatorioan. Garai horretan ezagutu zuen bere lagun handia, Petri Palou, pianoko ikaslea ere bai, eta harekin elkarlaneko kontzertuak ematera iritsi zen Espainia osoan zehar.
alt=Carme Bravo Frédéric Chopinen hilobian, Parisen, 1950. urtean.|thumb|Carme Bravo Frédéric Chopinen hilobiaren aurrean, Parisen. 1950. urtea, hirian ikasten eman zuen garaian.
alt=Carme Bravo eta Frederic Mompou 1943an.|thumb|Carme Bravo Frederic Mompourekin batera, 1943an.
Bartzelonako Orkestra Sinfonikoarekin hasi zuen bere pianista bakarlari ibilbidea, Eduard Toldràren zuzendaritzapean.  1941eko urriaren 29an, Cesar Mendoza Lasallek antolatutako piano lehiaketa batean parte hartu zuen Bartzelonako Coliseum antzokian. Bertan, Federico Mompou musikagile eta pianista ezagutu zuen, epaimahai lanak egiten zituena. Hamabost urteko harremana hasi zuen harekin, eta 1957an ezkondu zen Montjuïceko kapera erromanikoan. 1950ean, Bartzelonako Udalak beka bat eman zion Parisera bidaiatu eta piano ikasketak jarraitzeko. Han egon zen bitartean, hainbat grabazio egin zituen Frantziako irratirako. Italian eta Holandan ere hainbat kontzertu eman zituen, errepertorio klasikoa eta espainiarra aurkeztuz. Besteak beste, Jaume Pahisa irakasleak Ricard Vinyesen eskolak jaso zituen. Ezkonduta egon zen bitartean, Bartzelonako Udal Kontserbatorioan piano irakasle izan zen eta Irakasleen Unibertsitate Eskolan pedagogia maistra, aldi berean Mompouren musika zabaltzen aritu zen.

1987an bere senarra hil ondoren, piano-jotzaileei eskola partikularrak ematen hasi zen, Mompouren musika interpretatzen irakasteko, eta kontzertu-ibilbideari ekin zion berriro, konpositorearen obrak nazioko eta nazioarteko emanaldietan sartuz, Japonia edo Estatu Batuak bezalako herrialdeetan. Senarraren artxibo pertsonala ikertzeko eta sarbidea errazteko duen garrantziaz jabetuta, konpositorearen heriotzaren hamargarren urteurrenean eman zion dohaintzan Kataluniako Liburutegiari —Frederic Mompou funtsa hasi zuen—.http://www.bnc.cat/El-Blog-de-la-BC/Frederic-Mompou-a-la-Biblioteca-de-Catalunya-la-seva-tercera-ermita Bartzelonako Juventudes Musicales eta Joan Millà-rekin batera, 2006ko ekainaren 12an Frederic Mompou Fundazio Pribatua sortu zuen, musikagilearen obra, bereziki musikari belaunaldi gazteen artean zabaltzeko. Aurkezpena 2007ko martxoaren 20an egin zen Bartzelonako Udaleko Saló de Cent-en.

Bravok bere garaiko artista eta poeta askoren adiskidetasuna izan zuen, hala nola, Alicia de Larrocha, Xavier Montsalvatge, Josep Janés poeta eta editorea edo Ester Nadal klabezin-jotzailea. Bravo eta Nadal elkarrekin aritu ziren musika jarduera askotan eta Pura Gomez eta J. Climent i Guinartek sortu zuten Cor Mixt Polifònic.

 Aintzatespenak 
1950ean, Bartzelonako Udalaren beka bat lortu zuen, piano ikasketak Parisen jarraitzeko, eta Lazare Lévy eta Madga Tagliaferroren ikaslea izan zen bertan.

 Obra 
Bi grabaziotan parte hartu zuen:

 1988 Cançons - Frederic Mompou, Carmen Bustamante, Carmen Bravo - IIP.
 1992 Obras Para Piano - Federico Mompou, Gonzalo Soriano, Carmen Bravo - EMI Classics.

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 
Frederic Mompou Fundazioaren webgunea
Carme Bravori elkarrizketa

Kategoria:Berguedà eskualdeko jendea
Kategoria:Kataluniako pedagogoak
Kategoria:Bartzelonan hildakoak
Kategoria:Kataluniako musikariak
Kategoria:Emakume piano-jotzaileak