Dictionnaire des Antiquités grecques et romaines

Dictionnaire des Antiquités grecques et romaines 10 bolumen dituen frantsesezko entziklopedia bat da. Charles Victor Daremberg eta Edmond Sagliok argitaratu zuren  1877 eta 1919 Hachette argitaletxean. 

Bere izenburu osoa hau da: Dictionnaire des antiquités grecques et romaines d'après les textes et les monuments contenant l'explication des termes qui se rapportent aux mœurs, aux institutions, à la religion, aux arts, aux sciences, au costume, au mobilier, à la guerre, à la marine, aux métiers, au monnaies, poids et mesures, etc. et en général à la vie publique et privée des anciens. Alemaniako unibertsitateetako argitalpenekin lehiatzea zuen helburu, 1810eko hamarkadatik landa eremuko maisu ukaezinak baitziren Antzinate klasikoaren ikerketetan.

Erreferentziazko obra izan da frantses hiztunen artean.

 Lan monumentala 
Firmin Didot-ek editore eta politikariak Frantzian bidea ireki zuen, 1859an 715 orrialdeko Dictionnaire des Antiquités romaines et grecques hiztegia argitaratu zuenean. Idazlan hori, 1849an Londresen argitaratutako jatorrizko idazlan baten itzulpena zen: Illustrated companion to the Latin dictionary and Greek lexikon: forming a glossary of all the words expresing visible objects connected with the arts and everyday.Hemen irakur daiteke: https://archive.org/details/illustratedcompa00richuoft/mode/2up 2.000 grabatuk, eta monumentuen erreprodukzio zehatzek osatzen zuten, dokumentuan garrantzi handia betetzen zutenak .

 Lanketa 
1855ean, Darembergek eta Louis Hachettek bere zuzendaritzapean antzeko hiztegi bat argitaratzea adostu zuten, baina, urtetan, Darembergek proiektuari heldu ezin izan zionez, liburuen erredakzioa proiektu egoeran egon zen hamar urtez. 1865ean, Darembergek Sagliorengana jo zuen eta  argitalpenaren zuzendarikide izateko eskatu zion. Gainera, hainbat liburuki egitea proposatu zuen, bina bolumena murriztu zuen, Ekialdeko eta Erdi Aroko antigoaleko gaiak baztertu baitzituen. Edmond Saglio espezialista talde bat bildu eta osatu zuen taldeak seiehun artikulu baino gehiago idatzi zituen. 1872an Daremberg hil eta gero, Salgio izna zen zuzendari bakarra. Ondoren, 1884an,  Edmond Pottier helenistarekin elkartu obrarekin aurrera egiteko, eta gero, 1911n, Salgio hil ondoren, Georges Lafaye suhiak hartu zuen lanaren ardura.

52 faszikulutan argitaratu zen 1873tik 1917ra, eta 10 bolumenetan 1877tik 1919ra, non 7.608 grabaturen ilustrazioek funtzio pedagogiko erabakigarria izan zuten, bisualki oso adierazgarriak baitziren. Idatzitako azalpenak antzinako eta gaur egungo autoreei buruzko ohar eta erreferentzia ugaritan oinarritzen da, zorroztasuna bilatu baitzuten. Azkenik, bolumen osagarri batek gaien araberako aurkibide analitiko bat eskaintzen du, bilaketak errazteko..

 1. liburukia, lehen zatia (A-B), 1877 ([[iarchive:pt1dictionnaired01dare/page/n7/mode/2up|(on line irakurri)])
 1. liburukia, bigarren zatia (C), 1887 (on line irakurri)
 2. liburukia, lehen zatia (D-E), 1892 (on line irakurri)
 2. liburukia, bigarren zatia (F-G), 1896 (on line irakurri)
 3. liburukia, lehen zatia (H-I-J-K), 1900 (on line irakurri)
 3. liburukia, bigarren zatia  (L-M), 1904 (on line irakurri)
 4. liburukia, lehen zatia (N-Q)  (on line irakurri)
 4. liburukia, bigarren zatia (R-S) (on line irakurri)
 5. liburukia, (T-Z), 1892 (on line irakurri)
 Aurkibidea, 1919: Aurkibide analitikoa gaien arerakoa, artikuluen erreferentzia-indizea, grekozko hitzen aurkibidea, latinezko hitzen eta grekozko hitzen aurkibidea latinezko karaktereetan (online irakurri)

 Gaurkotasuna 
Antzinako greziar eta erromatarren hiztegia linean jarri zuen Toulouse II-Le Mirail Unibertsitateak (Université Toulouse-Jean-Jaurès gaur egun) 2000ko hamarkadaren hasieran, testu formatuan eta sarbide librean. Elisabeth Deniauxen arabera, liburu hau puntu askotan zahartu da, baina oraindik zerbitzu dokumental handia ematen ditu, dituen erreferentziengatik. Aitzitik, François Lissarragueren aburuz, ilustrazioek, beren testuinguru historiko, geografiko eta museografikoari lotu gabe aurkeztutakoek, badute eragozpen bat: ezagutza ikonografiko bat proposatzen dute, batzuetan erreprodukzioan okerra, eta askotan gainditua. Antzinako Greziar eta Erromatarren Hiztegiko artikulu bakoitza iturri interesgarritzat har badaiteke, bereziki egileek testu-iturriak oso ondo menderatzen dituztelako, bere edukia kritikatu egin behar da, ondoren izan ziren  aurkikuntza arkeologikoak direla eta, batez ere epigrafia edo numismatikaren arloan eman direnak. Beste alde batetik, Antzinateko munduaren ulermenaren problematikak sakonki berritu dira soziologiaren eta antropologiaren ekarpenei esker, zeintzuen antzinateko espezialistek euren  metodologian barneratu baitituzte.

Hala ere, lan honek ondare-balio ukaezina du, eta Europan aldi berean agertzen diren antzinako beste hiztegi handi guztien ondoan jar daiteke

 Antzinaroko gainerako erreferentzia obra garrantzitsuak 
Alemaniarrek, 1894an, gaur egun ehun liburuki baino gehiago dituen entziklopedia monumentala agerrarazi zuten: Realencyclopädie der classischen Altertumswissenschaft. Italian,  Ettore de Ruggierok Dizionario epigrafico di antichità romane publikatu zuen zen 1886tik aurrera, antzinako epigrafia, numismatika eta papirologia lantzen zituena. Aldi berean, anglosaxoiek antzinate klasikoko gai berari buruzko hainbat hiztegi argitaratzen dituzte, besteak beste, A Dictionary of Greek and Roman Antiguties.

 Erreferentziak 

 Bibliografia 

 .


  |orrialdea=243}}

 Ikus, gainera 
 A Dictionary of Greek and Roman Antiquities

 Kanpo estekak 
 Le Dictionnaire des Antiquités Grecques et Romaines de Daremberg et Saglio Université Toulouse Jean Jaurès.

Kategoria:Entziklopediak
Kategoria:Antzinate klasikoa