María Jose Escrivà

María Jose Escrivà Vidal (María Josep Escrivà; Grao de Gandia, Valentzia, 1968ko martxoaren 10a) valentziar irakaslea, poeta eta narratzailea da. Bere lanak hainbat hizkuntzatara itzuli dira, hala nola, gaztelaniara, italierara, frantsesera, alemanera, kroazierara, euskarara, ingelesera eta eslovenierara. 

 Bizitza 
Filologia Hispanikoan lizentziatu zen 1991n Valentziako Unibertsitatean (UV) eta Filologia Katalanean doktoratu zen (2000) Unibertsitate horretan bertan. 

 Lan ibilbidea 
Bost urtez katalan-irakasle lan egin zuen Déniako Udaleko Valentzieraren Sustapenerako Bulegoan. 1999-2016 aldian, Gandiako Alfonso el Viejo IKBEko Literatura Atalaren arduraduna izan zen. Edicions 96ko Plaquetes Razef bildumaren zuzendaria, hizkuntza zuzentzailea eta editorea da.

 Idazle 
Ai, València! Poemas (1017-2002), (2003) antologiaren egilekidea da Pau Sif poetarekin batera; Josep Lluis Roig-ekin L'inventari clement de Gandia edizioaren ardura hartu zuen, ordura arte argitaratu gabeko Vicent Andrés Estellésen poema-bilduma, 1966an Ausiàs March saria irabazi zuena.

Poeta lanean, 1992an, Beniarjó-ren Senyoriu d'Ausiàs March saria jaso zuen Remor alé (1993) lanarekin, eta 1997an, Marià Manent saria, A les palpentes del vidre (1998) lanarekin. Gero, Tots els noms de la pena (2002) lanak idazlearen unibertso poetikoan egindako jauzi kontzeptuala irudikatzen du. 2007an, Bartzelonako Lore Jokoak irabazi zituen Flors a casa lanarekin (2007), eta, ondorioz, «Hiriko poeta» izendapena lortu zuen. Serena barca (2016) poema-liburuak EFTAko Valentziako Idazleen Kritikaren Saria jaso zuen.  Bere Sempre és tard poema liburuarekin, Miquel de Palol Saria irabazi zuen (2020).

Bere lan poetikoaren zati bat Contemporànies (1999) eta, batez ere, Imparables (2004) antologia kolektiboetan jaso zen. Antologia kolektibo horretan parte hartu zuen helburu argi eta indarrean dagoen batekin: poesiak bere duintasuna itzultzea kulturari. Halaber, Parlano le donne. Poetesse catalane del XXI secolo (Napoles, 2008) delakoan sartu zuten, baita Women Writers in Catalan antologian ere (2017).

 Aktibismo kulturala 
Aktibismo kulturalaren arloan, Valentziako Café Sant Jaume edo Café Malvarrosa guneetan errezitaldiak eta solasaldi poetikoak antolatzen zein egitate poetikoa zabaltzen espezializatu da. Nabarmentzekoa da Nadia Anjoman poeta afganiarrari eskainitako zikloa; era berean, hamarkada batez, CEIC Alfons el Velletik l'Homenatge a la Paraula koordinatu du.

 Estiloa 
Bere ahots poetikoa hizkuntza destilatu baten tentsio dialektikoaren eta gauzen izaeraren kontzeptu espresionista baten artean mugitzen da. Atalasearen ideiari irekitako poesia batean agertzen da hori, zeinaren inguruan hainbat nozio biraka dabiltzan, hala nola mina eta haren gainditzea, desira energia nagusi gisa edo bidea, beti orekan dagoen eta esperientziak bizi dituen existentziaren funtsezko metafora.

Narratzaile lanean, bere obra helduen mundura zuzentzen da, fantasiak eta ilusioak funtsezko papera duten hizkuntza batetik abiatuta. Maria Alcaraz Frasqueten ilustrazioekin egindako Àngels de nata (2013) edo L'Home del Capell de Palla (2017) kontakizun poetikoa dira horren eredu batzuk. Halaber, 10 de 2 (2015) lan kolektiboaren taldeko kideetako bat da. Egile lanetan parte hartu zuen Entre dones (2016) ipuin liburuaren bilketan. Hainbat hedabidetan kolaboratu du, literatur kritikan: Caràcters, Reduccions, Levante-EMV, L'Aiguadolç edo Poetari.

Gaztelerara, italierara, frantsesera, alemanera, kroaziera, euskaldunera, ingelesera eta eslovenierara itzuli diren lanak ditu. 

Passa la vida izeneko blog literarioaren administratzailea da.

 Lanak 

 Remor alè, 1993.   
 A les palpentes del vidre, 1998.
 Tots els noms de la pena, 2002.
 Flors a casa, 2007.   
 Serena barca, 2016.   
 Sempre és tard, 2020.   
 La casa sota la lluna. Antologia (1992-2022), 2023.

 Narratiba   

 El curt camí dels anys, 1994.   
 Àngels de nata, 2013, Maria Alcaraz Frasqueten ilustrazioak.   
 Companys de viatge a 10 de 2, 2015, (lantaldean).
 La follia de viure a Entre dones, 2016, (lantaldean).
 L'Home del Capell de Palla, 2017, (ikuskizun narratibo, musikal eta plastikoa, Oleadas taldeak antolatua; Amadeu Vivesen ilustrazioekin).
 Tenda d'animals, 2018.   

 Sariak eta aintzatespenak 

 1992 Senyoriu d'Ausiàs March saria, Remor aliento lanarekin
 1997 Marià Manent saria A tientas del vidrio lanarekin
 2007 Bartzelonako Lore Jokoak Flors a casa lanarekin 
 2017 Valentziako Idazleen Kritikaren Saria (poesia atalean) Serena Barca lanarekin 
 2018 Haur narratibako Carmesina saria Tenda d'animals lanarekin
 2020 Miquel de Palol Poesia Saria, Sempre és tard lanarekin.
 2021 Kataluniako Poesia Kritikaren Saria Sempre és tard lanarekin.

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

Kategoria:Valentziarrak
Kategoria:XX. mendeko Espainiako idazleak
Kategoria:XXI. mendeko Espainiako idazleak
Kategoria:XX. mendeko emakume idazleak
Kategoria:XXI. mendeko emakume idazleak
Kategoria:Emakume poetak
Kategoria:Espainiako irakasleak
Kategoria:Emakume irakasleak