Pluteus pellitus

Pluteus pellitus

Sinonimoak: Agaricus pellitus, Hyporrhodius pellitus, Pluteus tricuspidatus

Zapore desatsegin samarra du, ehundura ere ez du oso delikatua. Bere balioa egurraren birsorkuntzan dago.

 Deskribapena 
Kapela: Handia, 12 cm arteko diametrokoa, ganbiletik lau-ganbilera, titi grisarekin. Kapela zetaduna, glabroa, erradialki pitzatua, zurixka edo arre argi kolorekoa.

Orriak: Libreak, oso estu, zurixkak, izokin kolorekoak espora jalkinaren ondoren.

Orri libreak: Oinera hurbiltzen diren orriak baina ukitzen ez diotenak.

Hanka: 12 cm arteko garaierakoa, zuria, zilindrikoa, kurbatua, sendoa baina kapelatik bereiz daitekeena, fibriloso-zetaduna, pixka bat loditua oinarrirantz.

Haragia: Zuria, sendoa eta usainik gabea.

Etimologia: Pluteus terminoa latinetik dator, hots, “pluteus” hitzetik, hau da, antzinako setio-makinatik. Zabaldutako kapela konikoaren formagatik. Pellitus epitetoa ere latinetik dator, biloz estalita esan nahi duen “pellitus” hitzetik. Kapelan dituen fibrilazko apaindurengatik.

 Jangarritasuna 
Interes gastronomikorik gabea.

 Nahasketa arriskua 
Pluteus petasatus delakoak kapela ezkatatsuagoa du eta ugariagoa da. Pluteus cervinus var. albus  berriz txikiagoa da.

 Sasoia eta lekua 
Udazkenetik udaberrira. Udako berotik ihes egiten du. Ia betik bakarrik ateratzen da, batzuetan talde txikietan. Eraginkortasunez saprofitatzen ditu hildako enbor hostozabalak (pagoak …)

 Banaketa eremua 

 Erreferentziak