Parisko berde

Parisko berdea edo kobre(II) azetoartsenitoa koposatu organikoa da, Cu(C2H3O2)2·3Cu(AsO2)2. formula duena eta kobrea eta artsenikoa dituena. Solido esmeralda-berdea da. Disolbaezina da uretan eta alkoholetan, baina disolbagarria azidoetan. Narritagarria eta toxikoa da. 

Parisko berdea pigmentu organiko bat da. Pigmentu berde gisa, Mitisko berdea edo Schweinfurt berdea izenekin ere ezaguna da, besteak beste. Plagizida eta intsektizida gisa erabili da, baita artean margo gisa ere. 1814an sortu zen lehen aldiz, kolore berde distiratsu bat sortzeko asmoarekin, eta hainbat margolarik erabili zuten XIX. mendean zehar. Oso kopuru txikia emanez gero, urdin tonuak hartzen ditu, baina berde distiratsua da asko erabiliz gero. Margolanetan, azkar degradatzen den margoa da. 

 Erabilera 
 Margolaritza 
Parisko berdea asko erabili zen XIX. mendean zehar. Claude Monetek, Paul Gauguinek edo Vincent van Goghek erabili dute. Gauguinek uste zuen kolorea modu naturalean lortzea oso zaila zela.

 Intsektizida 
1867an Illinoisko nekazariak konturatu ziren Parisko berdea oso eraginkorra zela patata-zomorroak hiltzeko, kalte handiak eragiten zituen intsektua. Artsenikoa janarien gainean erabiltzearekin kezkak baziren ere, laster hasi zen erabiltzen kakalardoa hiltzeko. 1880an munduan gehien erabiltzen zen intsektizida zen. Heliothis virescens tabakoren parasitoa kentzeko ere erabiltzen zen.

Bigarren Mundu Gerran Sardinia eta Kortsika sakonki fumigatu zituzten malaria kontrolpean edukitzeko asmoz.

 Toxikotasuna 
Parisko berdea narritagarria da eta oso toxikoa irentsiz gero. Hepatoxikoa izateaz gain, giltzurrunentzat, arnas-aparatuarentzat eta nerbio-sistemarentzat kaltegarria da.

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

Kategoria:Berdea
Kategoria:Azetatoak
Kategoria:Artsenitoak
Kategoria:Kobre(II) konposatuak
Kategoria:Intsektizidak
Kategoria:Pigmentu organikoak