Lurdes Barba Rodríguez

Lurdes Barba Rodríguez (Bartzelona, Katalunia, 1949ko otsailaren 8a) bartzelonar aktore eta antzerki-zuzendaria da.

 Bizitza 
Lurdes Barba Rodríguezek Els Joglars Ikasketa Berrien Eskolan, Adrià Gual Eskolan eta Antzerkiaren Institutuan ikasi zuen interpretazioa. Zuzendaritza eszenikoan lizentziaduna da Antzerkiaren Institutuan eta Humanitateetan Universitat Oberta de Catalunyan. Interpretazio irakaskuntzan aritu da zenbait eskolatan, hala nola Antzerkiaren Institutuan edo ERAM Unibertsitate Eskolan.

 Ibilbidea 
1971n egin zuen debuta Madrilen, La cocina lanarekin (Wesker), Miguel Narrosek zuzenduta. Besteak beste, Lluís Pasqual Sánchez, Rafel Duran Domenge, Xavier Albertí, Carme Portacelli Roig, Àlex Rigola eta Jordi Casanovas Güell zuzendariekin lan egin du.

Antzerki zuzendari gisa Lluïsa Cunillé, Josep Maria Benet Jornet, Peter Turrini, Jordi Coca, Maria Barbal Farré edo Josep Maria de Sagarra eta Castellarnauren lanak zuzendu ditu. Adibidez, Marguerite Durasen El dolor (2019) bakarrizketa; Santiago Rusiñolen El hèroe (2020), maskulinitate toxikoari buruzkoa, edo baita 2020koa ere, Paco Zarzosoren La casa de las arañas sinbolista.

Zineman, Josep Maria Benet Jorneten Perdidos al parking (1978), A través del cielo abierto (1979), Ventura Pons Salaren Amor idiota (2004), Marta E.Vilatellaren Vecinos (2007) edo Lluís Baulidaren El ensayo (2015) lanetan parte hartu du..

Muntsa Alcañiz, Imma Colomer Marcet eta Vicky Peñarekin Caryl Churchillen Y solo yo escapé (2016) lana protagonizatu zuen 2021ean. Lina Lambert eta Imma Colomer zuzendariekin batera, Alan Bennetten Talking heads (1988) estreinatu zuen Akademia Antzokian.

Bartzelonako Kritikaren bi sari jaso ditu, Thomas Bernharden La meta (1981) eta Werner Schwaben Les presidentes de  (1988) filmetarako, Carme Portacelik zuzenduta.

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

Kategoria:Bartzelonarrak
Kategoria:Kataluniako emakume aktoreak
Kategoria:Emakume zinema zuzendariak
Kategoria:Kataluniako zinema zuzendariak