Daisy Roulland-Dussoix

Daisy Roulland-Dussoix (1936ko irailaren 9a – 2014ko urtarrilaren 5a) suitzar mikrobiologo molekularra izan zen. Murrizketa entzimen aurkitzaileetako bat izan zen doktoretza ikasketetan. Hamilton O. Smith, Daniel Nathans eta Werner Arber-ek jaso zuten 1978ko Fisiologia eta Medikuntzako Nobel saria, eta eztabaida dago horren inguruan.

 Bizitza goiztiarra 
Daisy Roulland-Dussoix 1936ko irailaren 9an jaio zen Genevan, Suitzan. Gurasoak Edmond Louis Dussoix eta Elsa Margaetha (Sauerbrey) Dussoix ziren.

 Hezkuntza 
Daisy Roulland-Dussoixek ( Daisy Dussoix jaioa) Geneva-ko Unibertsitateko Kimika eta Biologiako lehen gradua lortu zuen (1958), eta ondoren Biofisikako doktoretza (1964).

 Karrera zientifikoa 
Werner Arber eta Eduard Kellenberger mikrobio-genetista suitzarrekin lan egin zuen doktoretzarako, bakterio-zelulak birusek (bakteriofagoak) infekzioaren oztopoak lehen aldiz agerikoak bihurtu zirenean. Horren ondorioz, murrizketa- eta aldaketa-entzimak aurkitu ziren, gerora biologia molekularreko funtsezko tresna bihurtu direnak. Entzima horien bidez, entzimen bidez zatitzen da DNA, sekuentzia espezifikoek ezaugarritzen dituzten lekuetan, DNAren baseen aurreko entzima-aldaketek babestuta ez badaude behintzat. Sistema honek bakterio-zelulak birus-infekziotik babesten ditu.

Grete Kellenberger-Gujer-en ikerketak jada frogatua zuen zelula bakteriano ostalariek fagoen DNA degradatu zezaketela. Daisy Dussoix-ek eta Werner Arber-ek prozesu horrek entzimak behar zituela frogatu zuten. Bi argitalpenek bidea erraztu zuten murriztapen- eta aldaketa-entzimak aurkitzeko eta isolatzeko.
 Aurrez, emaitza horiek aurkeztu zituzten Biofisikari buruzko Nazioarteko Lehen Kongresuan, Stockholmen, 1961ean.

1964an, Dussoix Stanford-eko Unibertsitatera, A.E.B.etan, joan zen bizitzera , Jane Coffin Childs-en doktoretza ondoko beka batek finantzatuta, Robert Lehmanekin lan egiteko. Ondoren, Mikrobiologia Saileko Erresidentziako Irakasle Laguntzaile gisa lan egin zuen 1968tik Kaliforniako Unibertsitatean, San Frantzisko-n, eta DNAren murrizketa eta aldaketa aztertzen jarraitu zuen Herbert W Boyer-ekin.

Ondoren, Harold E. Varmus-en ikerketa-taldearekin lan egin zuen, hegazti-kinasa src familiako protonkogeneek nola funtzionatzen zuten ulertzeko. Ondoren, Kaliforniako Unibertsitatera (Berkeley) joan zen bizitzera.

1980ko hasieran, Dussoix-Roulland Europara itzuli zen, eta Parisko Pasteur Institutuan aritu zen lanean, PCRan oinarritutako metodo molekularren bidez mikobakterioak detektatzen. Mycoplasmako Laborategiko Taldeko buru izendatu zuten 1987an, Luc Montagnier-en Onkologia Biraleko Unitatean. Urte horietan argitaratu zituen lanak mikobakterio eta mikoplasmatan oinarritu ziren, bereziki karakterizazio genetiko eta molekularrean eta detekzio-metodoen garapenean.
 Ekarpenak, eta Dussoix-ek Werner Arberren Nobel Sariari egindako ekarpenaren aitorpenari buruzko eztabaida 
Dussoix-Roulland Nobel saria irabaziko zuten etorkizuneko bi lagunen ikerketa taldeetako kide izan zen (Werner Arber (murrizketa entzimen aurkikuntzarako), eta Harold Varmus eta J. Michael Bishop-en taldea (onkogene erretrobiralen jatorri zelularrerako). Aurkikuntza horiei egin dien ekarpena, eta aitortza handiagoa izan beharko ote zukeen, eztabaidarako gaia izan da.

Zehazki, kontrolatutako DNAren aldaketari eta murrizketa-endonukleasen aurkikuntzari buruzko lana, Arber-i Fisiologia edo Medikuntzako Nobel Saria irabazi ziotenak (Hamilton Smith eta Daniel Nathans-ekin batera), 1962ko bi artikulutan deskribatu zen, zeinetan Dussoix eta Arber egile bakarrak ziren.

1978an, Arber-i Nobel saria eman eta gutxira, bere nebari eta koinatari idatzitako gutun batean, Dussoix-Rollandek zera dio: "Oso haserre nago, itxuraz nire izena aipatu ere ez duelako egin, eta Nobel saria jaso zuen lanaren erdia nik egin dut". Arber-ek Nobel saridunaren gunean egindako biografian adierazten denez, "murrizketa eta aldaketa bakterio-anduien propietateak zirela eta bakterio-DNAren infekzioan ez ezik, zelulen DNAn ere eragiten zutela, konjugazio-esperimentuetan adierazten den bezala" aurkikuntzak berak eta Daisy Dussoix-ek eman zizkioten lehen aldiz Nazioarteko Biofisika Biltzarrean, Estokolmo-n 1961eko udan.

Dussoix ez zioten eskertu, ez Nobel saridunak saritutako lanean zuzenean ezta inplikatutako kolaboratzaile gisa akreditatua ere. Arber-en Nobel konferentziaren testuak dio Grete Kellenberger-ekin batera "Daisy Dussoix, Doktorando ikasleak, DNAren deskonposizioa aztertu zuen λ fagotik abiatuta, bakterio normala infektatu ondoren irradiatua".https://www.nobelprize.org/nobel_prizes/medicine/laureates/1978/arber-lecture.pdf

Bere nebari bidalitako gutun batean (1978ko abenduaren 7an), Dussoix-ek honela dio: "Werner-ekin lan egin dut 1959tik 1963ra, eta orduan (Edouard) nire doktore-tesiaren proiektua aldatzera behartu ninduten, Werner-ekin egindako lana erabili ezin nuelako, baizik eta Werner-ek, A.E.B,etatik itzuli ondoren, erradazioan denbora gehiago eman behar izan zuelako sasoi hartan diru gehiago gai horretarako zegoen eta.

Werner ez zegoenez batere interesatuta ordaindu zioten ikerketa egiteko, norbaitek egin behar zuen, eta norbait ni nintzenez, hori da arrazoia ni A.E.B.etara abiatu baino urtebete lehenago. ezin nuen murrizketan lan egin, eta hori ez zuen kontatu behar nire tesirako. Edonola ere, uste dut Nobel saria 1962. urtean argitaratutako bi artikuluek eman zutela".

 Bizitza pertsonala 
1964an Daniel Roulland-ekin ezkondu zen, The Star jatetxeko sukaldaria San Francisco-n. 1996an malaria hartu zuen eta, ondorioz, epe luzeko arazo neurologikoak zituen. Senarra hil eta gero, 2006an itzuli zen Genevara, eta bertan 2014an hil zen.

 Argitalpen esanguratsuak 




















 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

Kategoria:Suitzarrak
Kategoria:Suitzako biologoak
Kategoria:Suitzako zientzialariak
Kategoria:Emakume biologoak
Kategoria:Emakume zientzialariak