Marta Marín-Dòmine

Marta Marín-Dòmine (Bartzelona, Katalunia, 1959) bartzelonar idazlea, itzultzailea, dokumentalgilea, artista eta irakaslea da. Bi hamarkadatan Kanadan bizi izan da.

 Bizitza 
Wilfrid Laurier a Waterloo Unibertsitatean (Ontario, Kanada) memoriaren ikasketak egin zituen. Bere ikerketa eta sorkuntza literarioa erbeste eta memoriari, herentziei eta ahanzturari buruzkoa da.

 Lan ibilbidea 
Unibertsitate bereko Centro for Memory and Testimony Studies izeneko ikerketa taldeko zuzendaria izan da. 2014tik dago aktibo, eta 2021eko irailean itxi zuten. 2021eko irailetik 2023ko urrira arte Bartzelonako Borne Kultura eta Memoria Zentroko zuzendaria izan da.

Diccionario de la Memoria Colectiva (Memoria Kolektiboaren Hiztegia) (2019, Gedisa) lanean parte hartu zuen, Bartzelonako Unibertsitateko Historia Garaikideko Sailari atxikitako nazioarteko ikertzaile-talde baten ikerketa-jardueren barruan. Borne Kultura eta Memoria Zentroko zuzendari izendatu aurretik, Bartzelonako Udalean lotua zen Udaleko Memoriaren Programen Komisionatuko Iragan Presenteen Institutuko kidea izan zen.

 Dukumentzalgile 
Memoriaren berreskuratzearekin lotuta dauden bi film dokumental zuzendu ditu: The Vengeance of the Apple. Argentineans in Toronto (2010), eta Mémoire Juivek Quartier Marolles-Midi , 1930-1942 (2012).

 Itzultzaile 
Robert Finleyrekin itzuli zuen ingelesera Joaquim Amat-Piniellaren K.L. Reich (WLP, 2015), egilea Mauthausengo sarraski eremuan espetxeratzean inspiratut zen.

Marín-Dòmine Traduir el desig. Psicoanàlisi i llenguatge (Desioa itzuli. Psikoanalisia eta hizkuntza) saiakeraren egilea da. Itzulpengintzara psikoanalisi lacanianoa delakoaren tresnetatik egindako hurbilketa bat da, eta itzulpengintzaren jarduera bestearekiko harreman-modalitate gisa ulertzeko aukera ematen du.* Beste argitalpen batzuk dira: The Camp. Narratives of Internment and Exclusiondira. Cambridge Scholars Publishing, 2007.

Ingelesetik katalanera egindako itzulpen nabarmenak dira: Andrew Matthewsen Sense embuts (1997) eta A la llum de la lluna (1998), Jerome Charynen La dama bruna de Bielorúsia  (1998), Rudyard Kiplingen Rikki-Tiki-Tavi (1998), Jack Londonen Contes dels Mars del Sud (1999), Rabindranath Tagoreren  L'esquelet i altres narracions (2002). Ingelesetik gaztelaniara ere itzuli ditu tituluak, eta antzerkirako itzulpenetan eta moldaketetan ere lagundu du, hala nola Només nosaltres, els guardians del misteri, serem infeliços edo Cendra a les cendres lanetan.

 Artista 
2016an egonaldi bat egin zuen Oloteko Faber egoitzan.

2017ko urtarrilaren 27an inauguratu zuten Bartzelonako Santa Agata kaperan Jes vous offre las oiseaux / Us ofereixo els ocells (Txoriak eskaintzen dizkizuet) izenburuko instalazioa, nazien esparruetatik bizirik atera zirenen lekukoen literatura inspirazio iturri hartu zuena, Jose Manuel Berenguerren  soinu bandarekin (txoriak).

 Idazle 
2019ko urtarrilaren 23an argitaratu zuen Fugir era el més bell que teníem (Ihes egitea dugun onena zen) (Club Editor, 2019), Kataluniako Liburu-saltzaileen Gremioaren aipamen berezia, 2019ko Bartzelona Hiria saria, eta 2020ko Joaquim Amat-Piniella saria eskuratu zituena. 2020ko apirilean liburuen Urrezko Kritika Serra saria jaso zuen, Covid-19 birusak eragindako konfinamendua dela eta publikoki eman ezin izan zena.

2023an literatura katalaneko BBVA San Juan 43. saria irabazi zuen,  62 argitaletxeak abuztuaren 30ean argitaratu eta Katalanezko Liburuaren Astera aurkeztu zen Diré que m’ho he inventat (Asmatu dudala esango dut) eleberriarekin.

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

Kategoria:Kataluniako idazleak
Kategoria:Kataluniako emakume irakasleak
Kategoria:Kataluniako artistak
Kategoria:Katalanezko idazleak
Kategoria:Emakume dokumentalgileak
Kategoria:Emakume artistak