Leila Guerriero

Leila Guerriero (Junin, Buenos Aires probintzia, Argentina, 1967ko otsailaren 17a) argentinar idazlea, kazetaria eta editorea da.

 Bizitza 
Siriar eta alemaniar jatorrikoa da. Txikitan, aitona-amonen ahozko ipuinek eta aitak egiten zizkion Horacio Quirogaren eta Edgar Allan Poeren irakurketek eragina izan zuten ustea du Guerrierok.

Juníneko Goi Mailako Elkargo Nazional Normaleko egresatua, turismoa ikasi zuen; karrera bukatu zuen, baina ez du horretan lan egiten. 

 Lan ibilbidea 
Kazetaritzan 1992an hasi zen, Página/12 aldizkariko Página/30,  egunkariko hilabetekarian erredaktore gisa bere lehen lana lortu zuenean. Komunikabideko harrerara «Zero kilometroa» izeneko ipuin bat bidali ostean, lau egun geroago, Jorge Lanata orduko zuzendariaren deia jaso zuen.

Handik aurrera, besteak beste, La Nación eta Rolling Stone (Argentina), El País eta Vanity Fair (Espainia), El Malpensante eta SoHo (Kolonbia), Paula eta El Mercurio (Txile) komunikabideetan argitaratu ditu. Horrez gain, Gatopardo aldizkari mexikarraren Latinoamerikarako editorea da.

2010ean Nuevo Periodismo Iberoamericano Fundazioaren bederatzigarren saria irabazi zuen, testu kategorian, El rastro en los huesos kronikarekin. Bertan, Argentinako azken diktadura militarreko desagertuen aztarnak identifikatzen dituen Auzitegiko Antropologiako Talde Argentinarrak egiten duen lana kontatu zuen.

2014an, Merezimenduaren diploma jaso zuen, "Kronikak eta testigantzak" kategorian, Connecticak emana.

2019an Manuel Vázquez Montalbán Kazetaritza Saria jaso zuen. Aukera horretan, epaimahaiak kazetariaren landa-lana nabarmendu zuen, “haren kronikei forma eta funtsa emateko, horiexek ere saiakera soziologiko bikainak bihurtu ziren eta”.

 Lana 

 Kronikak 

260px|thumb|260px|Leila Guerriero, 2013
 2005: Los suicidas del fin del mundo. Crónica de un pueblo patagónico   
 2009: Frutos extraños. Crónicas reunidas 2001-2008      
 2011: Los malditos (ed.)   
 2012: Frutos extraños (edizio zabaldua)
 2013: Una historia sencilla        
 2014: Zona de obras     
 2015: Los malos      
 2017: Un mundo lleno de futuro. Diez crónicas de América Latina (ed.)   
 2017: Voltios. La crisis energética y la deuda eléctrica (ed.)      
 2017: Cuba en la encrucijada (ed.)
 2018: Plano americano      
 2019: Opus Gelber. Retrato de un pianista
 2019: Extremas (ed.)     
 2019: Teoría de la gravedad     
 2020: La otra guerra     
 2024: La llamada     

 Sariak 

 2010: Gabo saria El rastro en los huesos artikuluarengatik
 2014: Arregi Saria, Merituaren Diploma «Crónicas y Testimonios» diziplinan
 2019: XIV. Manuel Vázquez Montalbán Nazioarteko Kazetaritza Saria
 2019: Buenos Aires Hiri Autonomoaren nortasun nabarmena kulturaren esparruan, Buenos Aires Hiri Autonomoaren Legegintzaldiaren eskutik, «tokiko eta nazioarteko hedabideko kazetari garrantzitsuenetako bat» aintzatetsiz. Eskualdeko idazlerik entzutetsuenetako baten presentziaren aurrean gaude».
 2024: Connecting Saria, Merezimenduaren Diploma «Kronikak» diziplinan.

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 
 Leila Guerrieroren testuak El Paisen.
 Leila Guerrieroren testuak El Malpensanten.
 Kazetaritza objektiboa unibertsoaren gezur handia da, dena da subjektiboa. Elkarrizketa Jot Down aldizkarian. 2013ko azaroa.
 Cowboy. Elkarrizketa El Universal egunkarian. 2014ko irailaren 14a.
 Kazetari batek duen gauza bakarra izena da. Elkarrizketa El Espectador egunkarian. 2018ko urtarrilaren 29a.
 Kaosaren erdian, metodoa da besarkatzeko egur bakarra. Elkarrizketa La Nación egunkarian. 2018ko uztailaren 10a.
 Denbora beste dimentsio bat da. Buenos Airesko komunitate juduari buruzko erreportajea Mexikoko Unibertsitateko aldizkarian (UNAM). 2018ko abendua.
 Elkarrizketa, Ez-fikzioa ez da inoiz izaten dantzaldiko erregina, Berria, 2025-2-26

Kategoria:Argentinako kazetariak
Kategoria:Emakume kazetariak
Kategoria:Argentinako idazleak
Kategoria:XXI. mendeko emakume idazleak
Kategoria:Gaztelaniazko idazleak