Hego Errusiako Gobernua

Hego Errusiako Gobernua Hego Errusiako Indar Armatuen komandanteburuaren gobernua izan zen, Wrangel jenerala Krimean, Denikin jeneralak 1920ko martxoaren 22an borondatez uko egin ondoren eratua, eta apiriletik 1920ko azarora arte existitu zen. Gobernuburu postua Krivoxeinek hartu zuen, Errusiako estadista ospetsu batek. Frantziako Errepublikak aitortua.

 Historia 
1920ko otsailean Sebastopolen ezarri zen, 1920ko apirilaren 11n, departamentu-buruen kontseilu gisa, eta orduan Errusia osoko komandante buru Piotr Wrangelen agindupeko kontseilua zen. Abuztuan, kontseiluak "Hego Errusiako Gobernua" titulua jaso zuen, Frantziak ofizialki 1920ko abuztuaren 10ean onartua.

Piotr Wrangel jeneralari pravitela deitzen zioten (правитель, "gobernaria"), eta gobernu-burua bera, berriz, Ministroen Kontseiluko presidentea zen, Alexander Krivoshein, Peter Berngardovich Struve Kanpo Arazoetako ministro zela. Gobernuak ofizialki "Hego Errusiako Gobernua" izena hartu zuen 1920ko abuztuaren 16an, eta Antzinako Errusiar Inperioko Tauridako Gobernazioaren eremua kontrolatzen zuen, hau da, Krimeako penintsula eta kontinentearen inguruko eremuak.

Hego Errusiako Gobernuak potentzia aliatuen laguntza jaso zuen, Frantzia (1920ko abuztuan onartu zuena) eta Estatu Batuena barne, baita independizatu berria zen Poloniarena ere. Hala ere, atzerriko laguntza pixkanaka lehortu zen, eta, beraz, Hego Errusiako Indar Armatuen eta Boluntarioen Armadaren erasoaldiek, orain Errusiako Armada deitua, porrot egin zuten Tauridako iparraldean.

Azaroaren hasieran, Perekop-Chongar operazioarekin, boltxebikeek garaipen erabakigarriak lortu zituzten eta Krimean sartu ziren. Azaroaren 7tik 17ra errusiar armadaren defentsak hautsi ziren Perekop istmoan. Perekopen bidea ireki ondoren, frontea Krimearantz abiatu zen. Wrangelek 146.000 pertsona ebakuatu zituen Konstantinoplara eta azken itsasontziak azaroaren 16an abiatu ziren. Erretiratze honekin, Errusia europarreko indar zurien azken hondarrak garaituak izan ziren.

 Gobernuko politika 
Gobernuak bere aurrekoen akatsak ekidin nahi izan zituen, "aurreerabakirik gabeko" posizioetan kokatu baitziren, eta, beraz, gai garrantzitsu askoren konponbidea atzeratu zuen Batzar Nazional Konstituziogilea egin arte, eta modu aktiboan ezarri zituen zenbait erreforma, Krimeako penintsulako eta Tavriako iparraldeko biztanleen egoera material eta soziala hobetu nahian.

1920ko azaroan bertan behera utzi zituen bere jarduerak, errusiar armadaren porrotarekin eta tropen hondakinak eta Krimeako penintsulako biztanleria zibilaren zati bat ebakuatzearekin lotuta. Ondorioz, erreforma gehienak amaitu gabe geratu ziren.

 Nekazaritza erreformak 
Krivoxeinen parte-hartzearekin, nekazaritza-legeen zenbait proiektu onartu ziren, zentrala "Lurren Legea" izan zen, Gobernuak 1920ko maiatzaren 25ean onartua. Lege horren arabera, lurjabeen lurren zati bat nekazarienak izatera pasatzen zen, 25 urteko epeen araberako uztaren balioaren halako bost lur berrerosiz. Izan ere, Gobernuak legezkotzat jo zuen nekazariek latifundioak desjabetzea iraultzaren ondorengo lehen urteetan, eskudirutan edo Estatuaren aldeko elikagaietan egindako ordainketen truke.

 Adiministrazio-erreformak 
Lur-jabe aberatsetan oinarritutako erreforma administratibo bat egin zen ("Volost zemstvoak eta landa-komunitateei buruzko legea"), eta zenbait xedapen onartu ziren kosakoen lurren eskualde-autonomiari buruz. Lantegietako langileen eskubideak fabriken jabeen arbitrariotasunetik babesten zituzten lan-legeriaren elementuak agertu ziren, eta praktikan langileen protestak gogor erreprimitu ziren.

 Finantzak 
Erreformen inplementazioa zaildu egin zen finantza-krisi larriaren ondorioz. Aliatuen laguntza ez zen nahikoa izan. Gobernuarentzat diru-sarrera iturri bakarra biztanleriaren gaineko zergak ziren. Finantza ministroak salmenten gaineko zerga bat ezarri zuen, eta horren zatirik txarrena biztanle pobreenei egokitu zitzaien. Gobernuak ez zuen gastuak ordaintzeko beste modurik ikusi, gehiegizko diru-jaulkipena izan ezik. 1920an, 176 mila milioi errublo inprimatu ziren, eta horrek prezioen igoera handia eragin zuen. Bernatskyk errubloaren debaluazioa egitea erabaki zuen, eta, horretarako, Ingalaterran errublo berrien itxura agindu zen 22 mila milioi errubloren truke, baina planunka hau ezarri egin zen.

 Gobernua 

+Ministroen Kontseilua, 1920ko apirilaren 4 – azaroaren 7FuntzioaMargolanaIzena eta abizenakHego Errusiako komandanteburu eta pravitel-a80pxPiotr WrangelMinistro Kontseiluko presidentea80pxAlexander KrivoxeinDepartamendu militarreko burua80pxVladimir NikolskiDepartamendu zibileko burua80pxSergei TserkoiFinantza ministroaMikhail BernatskiKanpo Arazoetako ministroa80pxPeter StruveJustizia ministroaNikolai TagantsevMerkataritza eta Industria ministroa93x93pxVladimir NalbalnovLurralde Antolaketa eta Nekazaritza ministroa80pxGrigori GlinkaEstatuko kontrolatzailea80pxNikanor Savitx

 Kanpo estekak 

Kategoria:Krimeako historia
Kategoria:Proposatutako herrialdeak
Kategoria:XX. mendean desagertutako herrialdeak
Kategoria:Mugimendu zuria
Kategoria:Errusiako historia
Kategoria:Errusiako Gerra Zibila
Kategoria:Sebastopolgo historia