Futhark zaharra

Futhark zaharra (edo Fuþark) edo Futhark Germaniarra alfabeto errunikorik zaharrena da. Germaniar herriek erabilitako idazketa sistema izan zen, Ipar-mendebaldeko hizkuntza germanikoentzako, Migrazioen Garaian. Idazkunak aurki daitezke artefaktu ugaritan, tartean bitxiak, amuletoak, jateko tresnerian eta armetan, baita harri errunikoetan, I. mendetik IX. mendera bitarte. 

Eskandinavian, VIII. mendetik aurrera, idazketa-sistema sinplifikatu zen eta Futhark gaztea sortu zen, anglosaxoiek eta frisiarrek luzatu zuten bitartean, anglo-saxoi futhorc idazketa-sistema sortzeko. Anglo-saxoi futhorca zein futhark gazteak Erdi Aroan zehar erabili ziren, baina Futhark zaharra irakurtzeko gaitasuna galdu zen, ahalik eta 1865an Sophus Bugge norvegiarrak deszifratu zuen arte. 

 Deskribapena 
Izena lehen fonemen antolaketatik datorkio, F, U, Þ, A, R eta K. 24 erruna zituen guztira, maiz zortzi erruneko hiru taldetan antolatuta.

  f       u       þ       a       r       k       g       w      h   n   i   j   ï   p   z   s  t   b   e   m   l   ŋ   d   o

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

Kategoria:Futhark zaharra
Kategoria:Migrazioen Garaia