Milo Iličković

Milo Iličković (serbieraz: Мило Иличковић) mediku militar bat izan zen Montenegroko Erresumako armadan Balkanetako Gerretan eta Lehen Mundu Gerran. 

 Biografia 
1880ko azaroaren 20an jaio zen Brčeli Crmnica-n, Pero eta Ikana Iličković-en familian, sendagile ospetsuenak sortu zituztenak, sendatzeko artea belaunaldiz belaunaldi familia-sekretu handi gisa gorde zutenak

Podgorican amaitu zuen lehen hezkuntza. Nikolas printzeak Errusian ikastera bidali zuen Montenegroko gobernuko bekadun gisa. Moskun egin zuen mediku titulua. Bertan Klavdija Lukašević errusiarrarekin ezkondu zen. Errusian ere jaio ziren bere seme-alabak: Irena, Zora, Đorđe (Jurik izenekoa) eta Milica (Mima izenekoa). Medikuntza Fakultatean lizentziatu ondoren, Montenegrora itzuli zen 1910eko martxoaren 28an, eta Gerra Ministerioko mediku zerbitzura sartzeko eskaera egin zion. Haren eskaera onartu zuten eta 1910eko uztailaren 15ean Cetinjeko Lehen Dibisioko mediku izendatu zuten Montenegroko armadako mediku ofizial gisa, Jakov Zarubica doktorearekin batera.

 Balkanetako Gerrak 
Balkanetako Lehen Gerran parte hartu zuen 1912/13an, Ekialdeko Destakamenduaren parte gisa, serdar Janko Vukotić-en agindupean bertako mediku unitateko buru gisa. Ekialdeko destakamenduak 1912ko urritik abendura bitartean parte hartu zuen Montenegroko iparraldeko eskualdeen askapenean, baita Metohija ere, eta ondoren destakamendu horrek Shkodërreko setioan indar nagusiekin bat egin zuen. Skadar frontean, Drivast herrian, ospitale inprobisatu bat eratu zuen non zauritu arinak artatzen zituzten, eta zauritu larrienak Podgorica, Bar, Cetinje eta Nikšić-eko ospitaleetara bidaltzen zituzten bitartean. 10.000 zauritu inguru igaro ziren ospitale horietatik. Balkanetako Bigarren Gerran, mediku kapitain gisa, Dečan destakamenduko mediku saileko (medikuntza zerbitzuetako burua) buru izan zen. Brigada bakoitzak mediku bat zuen. Bulgariako armadaren aurkako borrokan, Medikuntza Sailak dibisio-jantzitegi bat antolatu zuen Pantelia San Monasteriotik gertu. Garai hartan, 2. mailako ofizial militar-zibila izan zen. Balkanetako gerren ostean, 1913ko abenduaren 27an, lehen mailako funtzionario militar izendatu zuten. Lehen Mailan mediku aritu zen 1914ko ekainaren 10era arte. 1914ko ekainaren 10eko dekretu bidez, Pec-en Montenegroko Armadako Seigarren Dibisioko mediku izendatu zuten. Cetinjen, "Soko" sozietatearen antolaketan parte hartu zuen, lehenik 1914ko urtarrilaren 31tik aurrera, sozietate honetako behin-behineko zuzendaritzako kide izan zen, eta martxoaren 8an, sozietate horretako nagusi gisa hautatu zuten.

 Lehen Mundu Gerra 
Lehen Mundu Gerran 1914/16an, Montenegroko armadan hainbat kargu izan zituen. Albaniako norabidean jarduten zuen Montenegroko armadako Serbiar Zaharreko destakamendu medikoko burua zen. 1915ean Montenegroko armadak Shkodër okupatu zuenean, Skodarreko Ospitale Militarreko kudeatzaile izendatu zuten. Kargu horretan egon zen 1915eko amaiera arte, Montenegroko armadak Shkodra utzi zuen arte. Austria-Hungariako okupazioaren garairik handiena 1916-18 izan zen Cetinjen igaro zuen.

 Serbiarren, Kroaziarren eta Esloveniarren Erresumako armada 
Serbiarren, Kroaziarren eta Esloveniarren Erresuma eratu ondoren, estatu sortu berriko armadan zerbitzatu zuen. Kosovoko Dibisioko Eskualdeko Ospitale Militarreko kudeatzailea izan zen 1920ko apirilaren 28tik maiatzaren 12ra. Hirugarren Armadako Ospitale Militarreko barne saileko buru izan zen 1920ko maiatzaren 12tik 1922ko uztailaren 6ra arte. 1922ko uztailaren 6tik Vardar dibisio eremuko mediku ofiziala izan zen, eta Bregalnica dibisio eremuko mediku zerbitzuburua 1925era arte. 1924ko urriaren 1ean koronel mailara igo zen. 1925eko otsailaren 2tik 1927ko martxoaren 24ra, Hirugarren Armadako Eskualdeko SVBko infekzio (kutsakorra) saileko buru izan zen. Interesgarria da 1926an "Falcon Society"k antolatutako Cetinjeko ikastaro aurreratu batean matrikulatu zela, 1927an beste zazpi partaiderekin arrakastaz burutu zuena. Ikastaroak arratsaldero irauten zuen arratsaldeko 6etatik 8etara. 1927ko martxoaren 24tik 1933ra Hirugarren Armadako Eskualdeko SVBko buru izan zen. Ohiko eginkizunez gain, 1929ko maiatzaren 17tik aurrera, Hirugarren Armadako Eskualdeko komandoko Medikuntza Saileko jarduneko buru izan zen, eta 1930eko ekainaren 6tik aurrera, betebeharra izan zen. 1930eko abenduaren 17an mediku brigadista jeneralaren mailara igo zen. 1933ko uztailaren 6tik 1935eko martxoaren 12ra Belgradeko Komandoko mediku ofiziala izan zen. Lehen Armadako Eskualdeko mediku-funtzioak bete zituen 1935eko martxoaren 12tik 1938ko uztailaren 28ra arte, bere eskariz erretiratu zenean. Errusieraz hitz egiten zuen. "Hego eslaviarren artean herri medikuntzaren historiaren eranskina" idatzi zuen, Belgradoko Higiene Institutu Zentralak argitaratua, 1940/sv.11/3. Ekarpen horretan, Iličković herri-igarleen lana eta tratamendu metodoa deskribatu zituen. 1938an erretiratu ondoren, Brčeli-ko etxea antolatu eta egokitu eta bere jaioterrian kokatu zen bere emaztea Klavdijarekin. Brčeli-ko etxean, bulego xume bat zeukan non bertakoak artatzen zituen, eta Virpazarrera ere zaldi gainean joaten zen astean behin gaixoak artatzera.

 Bigarren Mundu Gerra 
1941eko apirileko gerraren bezperan, boluntario gisa izena eman zuen Jugoslaviako Erresumako Armadan, eta alemaniar unitateen eraso batean, Sarajevo inguruan harrapatu zuten 1941eko apirilean. Hala ere, erretiratu zenez. medikua, laster kaleratu zuten, Brčelera itzuli zenean. 1941eko uztailaren 13ko altxamenduan, zauritutako matxinatuak artatu zituen Brčelin, erizaina zen bere emaztearekin batera. 1942ko apirilaren 19an, emaztearekin batera, bere jaiotetxetik “13. uztaila”, haien unitatean mediku gisa behar dela aitzakiatzat hartuta. Hala ere, "Jovan Tomašević" batailoiaren konpainiak bera eta bere emaztea exekutatu zituen 1942ko apirilaren 20an. Hil zituzten lekuan lurperatu zituzten, eta geroago haien aztarnak Gornji Brčeli-ko elizaren aurreko familiaren hilobian eraman eta gorde zituzten.

 Familia 
1927an, bere alaba Mima Ivan K. Đorđević artilleria tenientearekin ezkondu zen, bere alaba Zora 1926an Oton M. Egersdorfer zalditeria tenientearekin ezkondu zen, eta hirugarrena, Irena, Branko Jovanović, antzerki txapelduna, ezkondu zen.

 Ohoreak 
Besteak beste, sarituak izan ziren: Danilo Printzearen Ordena Montenegroko Independentziarako (1913), San Donejakue Lehen Balkanetako Gerran (1913ko azaroaren 4an) serbiar zaurituei eta gaixoei emandako zerbitzuetarako gorde, San Ordea. Sava, IV ordena eta III ordena, beste hiru aldiz eman zioten (1923, 1928ko urtarrilaren 25, 1928 eta 1936) eta Jugoslaviako Koroaren II ordena (1938ko uztailaren 28). Bere anaiak Tomo teniente koronela eta Luka epailea ziren.

 Kanpo estekak