Laura Knight

Laura Knight, sortzez Laura Johnson (Erere, Derbyshire, Erresuma Batua, 1877ko abuztuaren 4a - Nottingham, 1970eko uztailaren 7a) margolari britainiarra izan zen.

1890ean Nottingham Art School-en ikasi zuen. Harold Knight senarra (1874–1961) ezagutu zuen han. 1903an Herbehereetara joan zen, eta Hagako Eskolako koadroek hunkitu egin zuten.

1894tik 1906ra Staithesen bizi izan zen, eta landa-bizitza kolore itzalekin margotu zuen. 1907an Newlynera joan zen, eta han Stanhope Forbes-en inguruko ikasle-taldearekin harremanak izan zituen. Garai hartako paisaiak argiagoak eta distiratsuagoak bihurtzen dira. 1918an Londresera joan zen, eta han gai berriak sartu zituen: antzerkia, balleta eta zirkoa. Hori dela eta, Picassoren dizipulutzat hartu zuten.

 Biografia 

 Lehen urratsak 
Laura Johnson Long Eatonen jaio zen, Derbyshire, Charles eta Charlotte Johnsonen hiru alabetako gazteena. Aitak familia bertan behera utzi zuen Laura jaio eta berehala, eta Knight finantza-arazoekin hazi zen. Bere aitona parpaila fabrika baten jabea zen, baina teknologia berrien etorrerak negozioa porrotera eraman zuen. Familiak harremanak zituen Frantziako iparraldean, parpailak egiteko negozioan bazeudenekin, eta haien bidez, 1889an,  Knigh Parisko tailer batera bidali zuen artea ikas zezan. Frantziar eskoletan miserable egon ondoren, frantziar harremanen porrotak Ingalaterrara itzultzera behartu zuen Knight.

Charlotte Johnson Lauraren amak lanaldi partzialean irakatsi zuen Nottinghameko Arte Eskolan, eta Knight "artisau ikasle" gisa inskribatzea lortu zuen, ordaindu gabe, 13 urte besterik ez zituela. Hamabost urte zituela, eta bera ikaslea izanik ere, Knight bere amaren irakaskuntza-lanez arduratu zen Charlotte minbiziz diagnostikatu eta larri gaixotu zenean. Geroago, Knightek beka bat eta urrezko domina irabazi zituen, South Kensingtonen Museoak antolatutako ikasleen gaitasun nazionalean. Arte Eskola utzi ondoren, eskola pribatuak ematen jarraitu zuen; izan ere, bera eta Evangeline Agnes ahizpa, Sissie izenez ezaguna, diru gutxirekin geratu ziren bakarrik, ama, Nellie ahizpa eta amonak hil ondoren. Arte Eskolan, Laurak etorkizun handiko ikasle bat ezagutu zuen, Harold Knight, garai hartan 17 urte zituena, eta ikasteko metodo onena Harolden teknika kopiatzea zela erabaki zuen. Lagun egin ziren eta 1903an ezkondu ziren.

 Staithes eta Laren 
1894an, Staithes bisitatu zuen bikoteak, Yorkshireko kostaldeko arrantzale-herri bat. Laster itzuli zen, Evangeline Agnes ahizpa lagun zuela, han bizitzera eta lan egitera. Staithesen Laurak arrantzale-herrixkako jendea eta inguruko baserriak marraztu zituen, haien bizitzako zailtasunak eta pobrezia erakutsiz. Estudioak, margoak eta akuarelak egin zituen, askotan tonu ilun eta itzaliz pintatuz. Material garestietarako dirurik ez zeukanez, olio-pintura gutxi egin zituen une horretan. thumb|278x278px|Laren, Netherlands "Nahiz eta nire estudioa askotan berotzen zen mihiseak eta marrazkiak erretzean, ez naiz damutzen egindako eta suntsitutako lan esperimental guztiaz. Staithes gai handiegia zen ikasle heldugabe batentzat, baina han lanean ari nintzela ikusmen-oroimen bat garatu nuen, eta oso baliagarria izan zait ordutik."Laura Johnson eta Harold Knight 1903an ezkondu ziren eta 1904an lehen bidaia egin zuten Herbehereetara. Han sei aste igaro zituzten urte horretan eta sei hilabete hurrengo urtean,1905ean. Artisten kolonia bisitatu zuten Laranen. Hagako artista-eskolako jarraitzaile-talde bat zen kolonia, 1850eko hamarkadaz geroztik urruneko landa-komunitateetan pintatzen aritu zena. Knighttarrek hirugarren bidaia bat egin zuten Laranera 1906an negu hori Yorkshiren igaro aurretik.

 Kornualles 
ezkerrera|thumb|384x384px|Simon Schama
1907. urtearen amaieran, Kornuallesera joan ziren bizitzera, eta Newlynen geratu ziren lehenbizi, Lamornako herrixka hurbilera joan aurretik. Han, Lamorna Birch eta Alfred Munnings-ekin batera, Newlyn School izeneko artisten koloniako pertsonaia nagusi bihurtu ziren. 1908ko martxoan, biek zituzten ikusgai lanak Newlyn Art Gallery eta Harold Knight erretratu profesionaleko pintore ezaguna egin zen; Laura Knight, berriz, artean ari zen lanean. Newlyn inguruan, Knight taldeak artista lagunkoi eta kementsu batzuen artean aurkitu ziren, eta badirudi Lauraren nortasunaren alderdirik bizienak eta dinamikoenak argitara atera zirela.
Laura Knightek 1908ko uda Newlyneko hondartzetan igaro zuen, bere haur-koadro handirako lanean, The Beach, Royal Academyn 1909an aurkeztu eta arrakasta handia izan zuena, Laura aurretik erakutsitakoa baino estilo inpresionistagoan margotzen erakutsiz.Garai hartan, emakumeen konposizioak aire zabalean margotzen hasi zen, sarritan Lamorna inguruko arroketan edo labarretan. Knightek, batzuetan, biluzik posatzeko prest zeuden Londresko modeloak erabiltzen zituen. Horren inguruan herri mailan erresumin pixka bat egon zen arren, Coronel Paynter lur-jabea solidarioa izan zen eta Knighti eta beste artistei beharrezko askatasuna eman zien. Daughters of the Sun (Eguzkiaren alabak) filmak hainbat emakume erakusten zituen, batzuk biluzik, kostaldeko sarrera baten ondoan eserita. 1911n osatu zen, eta harrera ona izan zuen Royal Academy-n erakutsi zenean, baina gero hondatu eta suntsitu egin zuten. Azken urteetan, Cornuallesko Knight aire zabaleko konposizioak prezio altuak erakarri zituzten enkante batean.

Garai hartako beste lan bat The Green Feather (Luma berdea), Knightek margotu zuena, eta berriro pintatu zuena klimaren aldaketa baten ondorioz, aire zabalean egun bakar batean, bertan Dolly Snell modeloa gaueko soineko esmeralda batez jantzita erakusten du, kapela eta luma handi batekin.Knightek Pittsburgheko Carnegie Institutuan ospatutako nazioarteko erakusketa batera bidali zuen pintura eta National Gallery of Canadak erosi zuen 400 libraren truke. Knightek Lamorna Birch eta bere Alabak pintura zabala hasi zuen 1913an, Lamorna haraneko baso batean pintatuz, baina gero bere estudioan bukatu gabe mantendu zuen pintura, 1934an osatu zuen arte, Birch Royal Academyko kide aukeratu zuten urte berean.

 Autorretratua biluzik 
1913an, Knightek lehen aldiz egin zuen emakumezko artista batentzat pintura bat, Autorretratua biluzik, non bere burua erakusten duen modelo biluzi bat agertzen den, Ella Naper artista. Pintura hau konposizio konplexua eta formala da, estudio giroan. Ispiluak erabiliz, Knightek bere burua eta Naper margotu zituen, norbait estudiora sartuko balitz bezalako irudia emanez. Arte-ikasle gisa, Knighti ez zitzaion modelo biluziak zuzenean margotzerik baimendu, baizik eta, Ingalaterrako arte-ikasle guztiek bezala, garai hartan, lehendik zeuden marrazkiak kopiatu eta moldeetatik lan egitera mugatu behar izaten zuen. Knight oso minduta zegoen horregatik, eta Self Portrait with Nude erronka eta arau horien aurkako erreakzioa da. Pintura 1913an erakutsi zen lehen aldiz Newlyneko Passmore Edwards Arte Galerian, eta ongi hartu zuten bertako prentsak eta beste artista batzuek. Royal Academyk pintura erakusteari uko egin bazion ere, The International Society of Sculptors, Londresko Painters and Gravers eta erakusketetan erakutsi zen, The Model gisa. The Daily Telegrapheko kritikariak pintura "arrunta" zela esan zuen eta "artistaren estudioan gera zitekeela" iradoki zuen. Erreakzio hori gorabehera, Knightek pintura erakusten jarraitu zuen bere ibilbidean, eta prentsaren kritikak ere heldu zitzaizkion. Knight hil ondoren, Autorretrato (1913) izenaz ezagutzen den irudia National Portrait Galleryk eskuratu zuen, eta orain emakumeen autorretratuaren historian funtsezkoa den eta emakumeen emantzipazio zabalago baten sinbolotzat hartzen da. 2015. urtean, Simon Schamak honela deskribatu zuen pintura: maisulan "eta" ezinbestean, bere lanik bikainena, aldi berean kontzeptualki konplexua, heroikoki independentea, formalki burutsua eta maitagarriro sentsuala ".

 Lehen Mundu Gerra eta gerraostea 
Lehen Mundu Gerrako zentsurak mugak jarri zituen Britainia Handiko kostaldearen inguruan marrazteko eta margotzeko. Horrek arazoak sortu zizkion Laura Knighti, batez ere Spring pintatzen ari zenean. Spring 1916an erakutsi zen Royal Academyn, baina gero birformulatu egin zuen. 1916an, Knightek 300 librako komisioa jaso zuen Kanadako Gobernuaren Gerra Erregistroen Bulegorako mihise bat margotzeko, kanpamentu bateko entrenamendu fisikoa gaiari buruz, eta Surreyko Witleyren boxeo borroketako margolan batzuk ekoitzi zituen. Knightek Ella Naper-ekin lan egin zuen. Hark esmaltatze-tekniketan esperientzia zuen, eta esmalte-pieza txiki batzuk sortu zituen balleteko zenbait dantzarirekin. 1915ean, Londresko Fine Art Society-n erakutsi ziren. 1915etik aurrera pintura eta zirriborro baimen bereziak izan zituen Knightek, eta itsaslabarretako paisaiak margotzen jarraitu zuen. Ikasketa horietako batzuk Londresko Knight familiaren lehen estudioan osatu ziren, bikotea 1919an hiriburura joan ondoren. Gerra garaian, 1916an, Harold Knight kontzientzia-objektore gisa erregistratu zen, eta aldi baterako jornalari gisa lan egitea exijitu zitzaion.
ezkerrera|thumb|364x364px|Lydia Lopokova, Aurora bezala, Loti Ederrean
1920an eta 1921ean, Laurak Sergei Diaghileven Errusiar Balleteko dantzari ospetsuenetako batzuk ezagutu eta margotu zituen, bastidore artean. Besteak beste, Lidia Lopokova, Anna Pavlova eta Enrico Cecchetti dantza-maisua hartu zituen. Eszenatokiaren atzean ere margotu zuen Knight, eta aldageletan, Birmingham Repertory Theatre-ren hainbat produkziotan. 1920ko hamarkadaren hasieran, Knightek Sir George Clausenen inprenta erosi eta grabatzen hasi zen. 1923tik 1925era bitartean 90 kopia egin zituen, Twickenhamera London Transport-erako bidaiak iragartzen dituen posterra barne. 1922an, Knightek Amerikara egin zuen lehen bidaia, eta han epaimahaikide izan zen Pittsburgheko Koadroen Nazioarteko Erakusketan.

 Baltimore 1926 
1926an, Harold Knight-ek zenbait hilabete eman zituen Baltimoreko (AEB) Johns Hopkins ospitalean, zirujauen erretratuak margotzen. Laurari Baltimore Children's ospitalean eta Johns Hopkins ospitaleko gela beltzetan margotzeko baimena eman zioten. Baltimoren egon zen bitartean, Knightek Pearl Johnson erizaina margotu zuen, eta hark eskubide zibil goiztiarren mugimendu estatubatuarraren bilera eta kontzertuetara eraman zuen. Knightek, halaber, ama eta seme batzuk kontratatu zituen Kotoizko Landetako Ama Birjina izeneko konposiziorako. Knightek berarekin eraman zituen pintura horiek Londresera, eta 1927an Errege Akademiako kide izendatu zuten Pathé albistegian agertu ziren. Johnsonen beste erretratu batek, Irenek eta Pearlek, bi emakume erakusten ditu etxe-orratz baten gainean, eta Knightek 1920ko hamarkadaren amaieran margotu zituen erretratu ugarietako bat izan zen. Harrigarri modernoak dirudite. Ealand andereñoak, 1928an Royal Academyn aurkeztu zenak, ile laburdun emakume bat irudikatzen du, jaka batez jantzita eta pistola bati eusten. Urte berean, Washington Dko National Gallery of Art-en saxofoi-interpretatzaile baten Knight erretratua erakutsi zen. K

 Zirkoko jendea 
ezkerrera|thumb|Zirkuari buruzko pintura zeramikan
1920ko hamarkadaren hasieran, Knightek Bertram Mills Circus bisitatu zuen Olympian, Londres mendebaldean. Mills zirkua oso ikuskizun txukuna izan zen nazioartean ospea duten artistekin. Knightek artista horietako batzuk margotu zituen, Whimsical Wilson pailazoa, esaterako, behin baino gehiagotan. Charivari edo The Grand Parade 1929an Royal Academyn erakutsi zuten, eta zirkuko artista eta animalia ia guztiak ordezkatzen ditu. 1929an eta 1930ean, Knightek bira bat egin zuen Britainia Handiko hirietan, Bertram Mills eta Great Carmo zirkuak konbinatuz. Zirku baten barruan margotzeak abiadura handian margotzera behartu zuen Knight, artistek gutxitan baitzuten denbora asko pausatzeko. Knightek oihal gainean zuzenean margotuz erantzun zuen, aurretik inolako marrazkirik egin gabe. Horrek zirkuko eszena batzuk 'planoak' agertzera eraman bazituen ere, pailazo talde txikien margolanek, hala nola The Three Clowns (1930) eta Old Time Clowns (1957), askoz arrakasta handiagoa izan zuten. Knight's Circus Folk erakustaldia, Alpine Clubean 1930ean, oso kritikatua izan zen arte aldizkarietan, baina gai mundutarragoei buruz egin zituen margolanak, hala nola etxe barrukoa eta Londresko kaleak, oso goraipatuak izan ziren. Garai honetako lan aipagarriak dira Susie and the Wash-basin (1927), Blue and Gold (1927), A Cottage Bedroom (1929) eta Spring in St. John's Wood (1933). 1934an, Knightek zirku-diseinu batzuk garatu zituen Clarice Cliffek ekoitzitako Modern Art for the Table baxera-sortarako.
ezkerrera|thumb|313x313px|George Bernard Shaw 
ezkerrera|thumb|330x330px|Janari ekoizpena Zaldiko goldea, neska nekazaria. Laura Knight

 Aintzatespenak 
1928ko Udako Olinpiar Jokoetan, Amsterdamen, Knightek Zilarrezko Domina irabazi zuen Pinturan, Boxer pinturarekin (1917), 1916an Witley-n margotutako serietako batekin. 1929an Knight Britainiar Inperioaren Ordenako Dama Komandante izendatu zuten, eta 1931ko ekainean St. Unibertsitateko ohorezko titulua jaso zuen. Andrews Emakume Artisten Elkarteko lehendakari hautatu zuten Knight 1932an, eta 1967 arte aritu zen karguan. 1936an Royal Academyko kide hautatu zuten lehen emakumea izan zen 1769tik. Urte berean, Knightek bere lehen autobiografia argitaratu zuen, Oil Paint and Grease Paint, best-seller bihurtu zena, estalki gogorreko lau ediziorekin, 1941ean Penguinen poltsikoko inpresio batek jarraitu zituenak.
ezkerrera|thumb|381x381px|JM Robins, MM, WAAF (1941) 
1933az geroztik, Knight taldeak Malverneko (Worcestershire) ohiko bisitari bihurtu ziren, urtero Barry Jackson adiskideak ezarritako Malverngo Jaialdia bisitatuz. Bisita horietako batean, Knightek George Bernard Shaw ezagutu zuen eta haren erretratua margotu zuen. Belle Vue Terraceko (Great Malvern) Mount Pleasant Hotelean dagoen plaka urdin batek Knighttarrek inguru hartan eman zuten denbora kontatzen du. Inspirazio handia aurkitu zuten Malvern Hillsen eta inguruko eremuan lan egiteko, eta Bigarren Mundu Gerraren hasierarako bikotea Colwallen bizi zen, Herefordshiren.

 Ijitoak 
ezkerrera|thumb|249x249px|Laura Knight, bi emakumerekin. Bonben fabrika batean 
1930eko hamarkadaren erdialdean, Knight lagun egin zen, eta ijito taldeak margotu zituen Epsom eta Ascoteko hipodromoetan. Knight maiz itzultzen zen hipodromoetara, eta Rolls-Royce auto zahar baten atzealdetik pintatzen zuen, bere astoa jartzeko bezain handia baitzen. Sarritan, emakume ijitoak Rolls-Royce-ko ate irekian pausatzen ziren, lasterketa eguneko jendetza hondoan zutela. Epsom Knightetik Buckinghamshireko Iverreko ijitoen kokalekura gonbidatu zuten. Knightek Iver-en kokalekua bisitatu zuen, normalean kanpoko jendearentzat itxita egoten zena, egunero zenbait hilabetez 1930eko hamarkadaren amaieran. Bisita horien ondorioz, intentsitate handiko hainbat erretratu egin zituen. Bi emakume, bereziki, behin baino gehiagotan eseri ziren Knightentzat, Old Gypsy Women (1938) eta Gypsy Splendor (1939) lanetan erretratatutako Lilo Smith, eta haren erraina, Beulah. Gypsy Splendor Royal Academyn aurkeztu zen 1939an, Lilo Smith hil zen urtean.

 Bigarren Mundu Gerra 
ezkerrera|thumb|250x250px|A Balloon Site, Coventry (1943)
1939ko irailean, Emakumeen Lurreko Armadarako (WLA) errekrutatze kartel bat egiteko eskatu zioten Knighti. Knightek bi Suffolk Punch zaldi eta baserritar baten golde bat alokatu zituen, eta aire zabalean margotu zituen gereziondoen baratze batean, Worcestershireko Averills etxaldean. WLAko kartelerako bere jatorrizko diseinua baztertu egin zuten, zaldietan enfasi gehiegi jartzeagatik lanean ari ziren emakumeen ordez. Diseinu berri bat, emakume bakarrarekin, onartua izan zen. Knightek 1940ko urtarrilean Royal Academyn sartzeko antzeko eszena margotu zuen, aldi berean. Bigarren Mundu Gerran, Knight gerrako artista ofiziala izan zen, Gerrako Artisten Aholku Batzordeak epe laburreko hainbat batzordetan kontratatua. Batzorde horietarako Knightek ekoitzi zituen lanen artean daude:

    Cabo J. D. M. Pearson, GC, WAAF (1940) - Gallantry Inperioaren Domina jaso zuen lehen emakumea, Daphne Pearson, WAAF Emakumezkoen Aireko Indar Laguntzailekoa izan zen. Nahiz eta Pearson, Knighten tematzearen aurrean, erretraturako errifle batekin eseri, pinturak arnasgailu bat duela erakusten du azkenean. WAAFeko langileek zerbitzurako armak eramatea debekatuta zutenez, Knightek erriflearen gainean margotu behar izan zuen.
    Cabo J. M. Robbins (1940) - Robbinsek Domina Militarra jaso zuen, RAF Andover-en aurkako eraso batean babesleku bat bonba batek zuzenean jo zuenean zaurituei laguntzean erakutsi zuen adoreagatik. WAACek eskatua zuen Knightek Robbins pintatzea dominak irabazi zituen emakume talde baten parte gisa, baina Knightek uko egin zion.
    In For Repairs (1941), Emakumezkoen Aireko Indar Laguntzaileko kideek Wythallen, Birminghametik gertu, partzialki puztutako langa-globo bat erakusten duena. Pintura Royal Academyn erakutsi zuten, 1941ean.
    Elspeth Henderson kaboa eta Helen Turner sarjentua (1941): bi emakumeek Domina Militarra lortu zuten beren postuan egoteagatik, zeuden eraikinak bonba baten zuzeneko kolpea jaso zuenean RAF Biggin Hillen aire-eraso batean. Knightek Malvernen duen estudioan margotuta badago ere, margolanak unean uneko bi emakumeak erakusten ditu bere aerodromoan.
  Globo gune bat, Coventry (1942) - Coventry katedraleko orratza inguratzen duten hondoko Coventry tximiniekin posizio-globo bat altxatzen duen emakume-talde bat erakusten du. WAACek Globoen Komandorako emakumeak biltzeko propagandarako tresna gisa enkargatu zuen lana, eta Knighten konposizioak arrakasta izan zuen lana heroikoa zein glamurosoa irudikatzean.
    1942ko udazkenean, WAAC-ek Knight-i erretratu bat margotzeko enkargua eman zion, artilleria fabriketarako emakumeen errekrutatzea bultzatzeko, Hornidura Ministerioa fabriketan lan egiten zuten emakumeen desafekzio eta ausentismo mailaz arduratu baitzen. Ateratzen zen pintura WAAC bilduma osoko olio-pintura handienetako bat da, eta gerran eskuratu zuen irudi bakar baten erretratu handiagoa. Pintura 1943ko apirilaren 30ean erakutsi zen lehen aldiz, Royal Academyn, eta hurrengo egunean zortzi egunkari britainiarretan erreproduzitu zen. Knight eta Loftus filmekin batera, zinemetan erakutsi zen Paramount Newsen film labur britainiar batean ere agertu zen, eta WAACek poster-bertsio batean erreproduzitu zuen. Pinturaren arrakastak industria-batzorde berriak sortu zituen Knightentzat 1940ko hamarkadan. 1945ean Switch Works margotu zuen Ellison Switchgear Birminghamen. Ondoren, Dow Mac hormigoizko trabesen lanetako eta Skefko bolen errodamenduen fabrikako eragiketetako pinturak agertu ziren.
    Take Off (1944) - Short Stirling bonbaketari baten lau gizonen talde-erretratu handi eta konplexua, kontzentrazio betean, Knightek zenbait hilabetez RAF Mildenhallen margotu zuen hegaldi baterako prestatzen. Knight WAAFeko ofizialen jantokian bizi zen basean zegoen bitartean, eta RAFek Stirling zaharkitu baten erabilera eman zion pintura prestatzen ari zen bitartean lan egiteko. Knightek jakin zuenean argazkiko pilotua, Raymond Frankish Escreet, ekintzan hil zutela, bere familiak pinturaren argazki bat jasotzea adostu zuen.

Guztira, hamazazpi margolan oso egin zituen Knightek, hainbat ikerketarekin batera, WAACek onartutakoak, eta gehienak Bigarren Mundu Gerran erakutsi zituzten National Galleryn. Gerran zehar ere Knightek batzorde pribatuak hartzen jarraitu zuen, gehienetan erretratu indibidual edo familiarretarako. Gerra garaiko adibiderik nabarmenena konposizioa da, Betty eta William Jacklin ama bat eta semea erakusten, bere untxi maskota eta Malvern zelaia hondoan, 1942an Royal Academyn erakutsi zutena, In for Repairs-ekin batera.

 Nurembergeko epaiketa, 1946 
Gerraren ondorioz, Knight-ek Gerrako Artisten Aholku Batzordeari proposatu zizkion Núrembergeko gerra-krimenak gai gisa. Batzordea ados egon zen, eta Knight Alemaniara joan zen 1946ko urtarrilean, eta hiru hilabete eman zituen epaiketa nagusiari begira, auzitegiko salaren barrutik. Emaitza olio-pintura handia izan zen, Nurembergeko epaiketa. Pintura hau aldendu egiten da gerra-garaiko pinturen errealismotik; izan ere, itxuraz errealista dirudien arren, bankilloan eserita dauden gerra-kriminal naziak irudikatzen ditu, baina aretoaren atzeko eta alboetako hormak falta dira, erortzeko zorian zegoen eta, neurri batean, sutan zegoen hiri bat erakusteko.

Knightek konposizio-aukeraketa hori Gerra Artisten Aholku Batzordeari bidalitako gutun batean azaldu zuen:"Erortzeko zorian dagoen hiri horretan, heriotza eta suntsiketa beti daude. Irudian sartu behar izan zuten; haiek gabe, ez zen izango Núremberg, orain bezala, epaiketan; izan ere, milioika pertsonaren heriotza eta erabateko hondamendia dira elkarrizketarako gai bakarrak, edozein dela ere egiten ari den hori ".

 Ondorengo bizitza 
Gerra ostean, Knigh balleteko, zirkuko eta ijitoen inguruko bere aurreko kontuetara itzuli zen, eta bere denbora Londres eta Malvernen artean banatzen jarraitu zuen. 1948an, Knightek agertokiaren atzean margotu zuen Shakespeare Memorial Theatre-n, gehienbat jantzi sailaren lana behatuz, oraindik austeritate murrizketenpean lan eginez. Urte berean, Isabel printzesaren talde-erretratu handi bat eta Coventry-ko Broadgate Center berria ireki zuten zenbait dignatario zibiko margotu zituen. Gaixoaldi batek eragina izan zuen batzorde horretan egin zuen lanean, eta, Knightek mihisearen zati handiak berriz margotu zituen arren, bukatutako pintura ez zuten ondo hartu. Knighten laurogei lan baino gehiagoko erakusketa handi bat egin zen Glasgowko Ian Nicol Galerian, 1952an. Hurrengo urtean, Knight antzerkira itzuli zen, koloretako arkatzekin margotzen eta estudioak ekoizten, Londresko Old Vic-en Enrique IV, Birmingham Repertory Theatre-ren ekoizpenean bastidoreen atzetik. Denboraldi horretan zehar, Knightek Royal Academyn erakusten jarraitu zuen urtero, batez ere Jean Rhodesen erretratu batekin, "The Mighty Mannequin" bezala ezagutzen den emakume profesional indartsu bat, 1955ean erakutsi zenean Knightentzako erretratuen komisio berrietara eraman zuena. 1956an, Knightek Royal Opera Houseko backstage-an lan egin zuen Bolshoi Balletaren emanaldietan eta entseguetan.

1961ean, Harold Knight Colwallen hil zen. Bikotea berrogeita hemezortzi urtez egon zen ezkonduta. Knighten bigarren autobiografia, Lerro baten magia, 1965ean argitaratu zen, Royal Academyn egindako lanaren atzera begirako handi batekin batera. Emakume batentzat Akademian egindako lehen erakusketak 250 lan baino gehiago zituen, eta 1968an eta 1969an Upper Grosvenor galerietan egindako atzera begirako beste erakusketa batzuek jarraitu zioten.

Knight 1970eko uztailaren 7an hil zen, 92 urterekin, Nottinghameko Arte Galerian eta Gazteluko Museoan bere obraren erakusketa handi bat ireki baino hiru egun lehenago.

 Erreferentziak 

 Bibliografia 

 1998 - Fox, Caroline (1988). Dame Laura Knight. Oxford: Phaidon Press. ISBN 0-7148-2447-X. 
 2003 - Ingo F. Walter, Inpresionismoa, 18. or. 645. Ozeanoa, 2003 ISBN 970-651-766-9

 Lanak Tate Galleryn
 Biluzia duen autorretratua
 Penleehouse Gallery   .
 Artistaren orrialde ofiziala

 Kanpo estekak 

Kategoria:Gerra-margolariak
Kategoria:Londresen hildakoak
Kategoria:Margolari inpresionistak
Kategoria:XX. mendeko Ingalaterrako margolariak
Kategoria:Emakume margolariak
Kategoria:Ingalaterrako margolariak