Grand Tour

Grand Tourra XVII. mendearen eta XIX. mendearen hasieraren artean hedatutako ohitura bat izan zen. Europan zehar egindako bidaia bat zen, Italia helmuga nagusi gisa zuena, bitarteko eta maila nahikoak zituzten goi-klaseko gazte europarrek abiarazia (normalean tutore edo familiako kide batek lagunduta), adin-nagusitasunera iristen zirenean (21 urte inguru).

 Aurrekariak 
"Grand Tour" hitza 1670ean agertu zen lehen aldiz, Richard Lassels-en Voyage d'Italie (Italiarako bidaia) obran, non gazte aristokratek, nagusiki britainiarrek, beren hezkuntzaren parte gisa Europan zehar egiten zuten bidaia aipatzen duen. Bidaiari horietako asko ibilbideari ekin aurretik unibertsitatera joan zitezkeen arren, Ingalaterrako unibertsitateen ospeak behera egin zuen, eta atzerriko hizkuntzak ikasteko aukera eskasa zen; Adam Smith eskoziar ekonomialari eta filosofoak berak adierazi zuen unibertsitateen prekarietateak eragin zuela Grand Tourra goi-mailako eskoletako funtsezko elementu bihurtzea. Gainera, garai hartako hainbat artista eta idazlerengan eragina izan zuen, zalantzarik gabe.

Egungo kultur eraginen ondorioz, Grand Tourra ezaguna da, batez ere literatura ingelesari esker. Izan ere, klase ertain-altuko gazte britainiarren artean bereziki ezaguna izan zen, eta heziketa eta aisialdi etapa gisa balio zuela uste zen, heldutasunera eta ezkontzara iritsi aurretik. Bere lehen balioa europar kontinenteko arte klasiko eta errenazentistarako eta gizarte aristokratikorako (modakotzat hartzen dena) sarbidean zen. Grand Tour batek hainbat hilabete edo urte eraman zitzakeen, aurrekontuaren arabera.

Badirudi Grand Tour bat egiteko ohiturak XVII. mendean duela jatorria. Prestakuntza-bidaia gisa Errenazimentura jo zezakeen, intelektual humanistek eta artistek Italiara bidaiak egiten zituztenean kultura klasikora ohitzeko. Mota honetako bidaia bat Grand Tour bezala agertu zen lehen aldia Richard Lassels jesuita eta bidaiariaren obra batean izan zen, 1670ean ibilbide bat gomendatu zuena, bere Italiarako bidaia liburuan horrela deitua.

Iraultza Loriatsuaren ondoren, Ingalaterrak egonkortasun handiagoa lortu zuen, eta modan jarri zen kontinentera bidaiatzea, ordura arte Ingalaterratik urrun zeuden Italia bezalako lurraldeak bisitatzeko. Gida ugari argitaratzeak eta arte klasikoari eta errenazentistari balio handiagoa emateak, barrokoaren kaltetan, 1730etik aurrera Grand Tour hezigarri bat egiteko ohitura erabat errotuta egotea eragin zuen Ingalaterrako goi-klaseen artean. Aldi berean, antzeko moda bat sortu zen Europako beste nazio batzuetan, hala nola Alemanian edo Herbehereetan; nazio katolikoetan, Grand Tourra zirkulu ilustratu bikainenentzat gordetzen zen, baina hori egiteko ohitura ez zegoen hain zabalduta.

1700. urtearen amaieran, Italiako Comoko aintzira Grand Tourreko geraleku miretsiena bihurtu zen, eta Grand Tourreko ibilbidea, berriz, Europako goi-aristokraziako gazteek unibertsitateko ikasketak osatzeko eta beren kultura-ondarea aberasteko egiten zuten bidaia. 1840ko udan, Mary Shelley Comoko aintzirara iritsi zen, eta han geratu zen zortzi astez; idazlea Comoko aintzirako mendietan ere ibili zen, oinez, zaldiz eta diligentziaz, Esino Larioraino, eta Lierna eta Varenna ertzean txalupekin nabigatu zuen aintziran.

 Erreferentziak 

 Bibliografia 

 Floristán, Alfredo (coord.) (2007). Historia Moderna Universal. Bartzelona: Ariel. ISBN 9788434421615. 

 Kanpo estekak 

Kategoria:Kultura-turismoa