Rafael González Echegaray

Rafael González Echegaray (Santander, Espainia, 1923ko irailaren 24a - ibidem, 1985eko urtarrilaren 2a) espainiar historialaria, Itsastarra, abokatu eta politikaria izan zen.

 Biografia 
Santanderren (Kantabria) jaio zen, 1923ko irailaren 24an, eta bost anai-arrebetatik bigarrena da. Bere aitak, Santanderreko Argentinako kontsula zenak, Mendez Nuñezen kale zaharrean zeukan bulego bat, aitarengandik heredatua, fedearen kargua eta negozioetan zorte gutxi zuela. Ama, era berean Santanderrekoa, Iraultzaren garaian Espainiara integratutako antzinako familia Ipar Euskal Herrikoa zen, eta Santanderren bizi zen lehen gerra karlistaren urteetatik.

Rafael Gonzalezek Calderon kalean zegoen Santa Teresa de Jesus eskolaurreko ikastetxean ikasi zuen, eta batxilergoa Eskolapioetan.

Garai hartaz Rafaelek biziki gogoratzen du Espainiako Gerra Zibila, eta Santanderreko sutea, berak zioenez, kolpe tragiko bat bezala izan zen bestatik salbatu ginenontzat. Bi gertakarietan nire bizitzaren zati handi bat irentsi zuten sugarrek... 1937an Gernikan zegoen eta inguruko muino batzuetatik ikusi zuen herriaren bonbardaketa eta oso harrituta geratu zen hamahiru urte besterik ez zituelako.

Rafael merkataritza-marinela izan zen, Bilbon graduatua, Santanderreko Nautika Eskolatik igaro ondoren. Bost urtez nabigatu zuen hainbat itsasontzietan, hala nola Monte Nuria-n, Monte Orduña-n, Monte Iciar-en eta Monte Coroña-n.Gran enciclopedia de Cantabria. Pág. 26. (Tomo VIII) ISBN 84-86420-08-3

Zuzenbidea ikasi zuen eta oposizioak gainditu zituen, eta bere jarduera profesionala itsas zuzenbidera bideratu zuen, garai hartan Espainiako lehen ontzi-enpresa zenaren buru izatera iritsi zelarik: Compañía Trasatlántica Española.

Santanderren Unibertsitatea prestatzen lagundu zuen, Kantabriako historiako hamaika liburu idatzi zituen, lehenengoa 1950ean. Rafaelek ere ezin konta ahala artikulu idatzi ditu. 1963an Gobernuko Presidentetzaren Karmengo Ama Birjina sari nazionala jaso zuen, 1968an eta 1977an berriro ere, eta Armadaren Estatu Nagusiaren Roger de Lauria saria 1975ean. Historiako Errege Akademiako urgazlea izan zen 1977tik.Gran enciclopedia de Cantabria. Pág. 144. (Tomo IV) ISBN 84-86420-04-0

Santanderreko Diputazio Probintzialeko presidentea izan zen 1971 eta 1973 artean.Gran enciclopedia de Cantabria. Pág. 26. (Tomo VIII) ISBN 84-86420-08-3 "Meritu Zibilaren Gurutze Handia" eta "Itsas Merituaren Gurutze Handia" zituen, oroitzapenezko beste batzuez gain. Centro de Estudios Montañeses elkarteko kidea zen, Merkataritzako Ontzidiaren Elkarte Nazionaleko eta Santanderreko Real Club Marítimo elkarteko ohorezko bazkidea. 1985eko urtarrilaren 2an hil zen, heldutasun zientifiko eta literarioan bete-betean, Espainia barrutik eta kanpotik maiz eskatzen zitzaiona.

 Obrak 

 El Puerto de Santander. Retazos de una crónica.
 50 Años de Vapores Santanderinos (1951).
 Resaca (Por las machinas) (1960).
 Los Tres Comilla, semblanza de tres barcos gemelos (1962).
 Naufragios en la costa de Cantabria (1834-1960).
 9 Historias de barcos (1968).
 La Marina Cántabra desde el vapor (3 tomos) (1968).
 La Marina Mercante y el Tráfico Marítimo en la guerra civil (1977).
 Alfonso XIII (Un Rey y sus barcos) (1978).
 El Astillero de San Martín: Un siglo de construcción naval (1979).
 Mutua Montañesa (Un retazo de la historia santanderina).

 Erreferentziak 

 Bibliografia 

 Linares Argüelles, Mariano; Pindado Uslé, Jesús; Aedo Pérez, Carlos. (1985). «González Echegaray, Rafael». Gran enciclopedia de Cantabria. Santander: Editorial Cantabria. ISBN 84-86420-08-3. 

Kategoria:Espainiako historialariak
Kategoria:Santanderren hildakoak
Kategoria:Santandertarrak
Kategoria:Kantabriako idazleak