Francisco Herrera García

Francisco Herrera Garcia (Viana, Nafarroa, 1673 - Palma, 1733) Mallorcan bizi zen eskultore eta arkitekto nafarra izan zen. Berarekin, XVIII. mendeko artisten dinastia bat hasi zen, bere semeak eta bilobak jarraituta.

1697 inguruan Mallorcan finkatu zen, Josep Palou apaizak gonbidatuta, frantziskotarren probintzialak, Menorcan ezagutu zuenak. Mallorca hiriko San Miguel parrokian bizi zen. 

1709an Elisabet Oms i Abrahamekin ezkondu zen, Antoni Oms i Bestard margolariaren alabarekin. Bigarren aldiz ezkondu zenean, Joana Mateu Amerrekin ezkondu zen, hiriko arotz baten alabarekin. 

1733an hil zen eta Mallorcako katedralean lurperatu zuten. 

Bere semea Gregori Herrera Mateu eskultorea izan zen (Mallorca Hiria, XVIII), Francesc Herrera Ferragut (Palma, ?- 1778) margolari eta eskultorearen aita.

 Obra 
ezkerrera|thumb| Mallorca hiriko San Frantzisko elizaren portada nagusia
Herreraren lehen lan dokumentatua Jaume Blanquer Florit hil zenetik amaitu gabe dagoen Mallorca hiriko San Frantzisko elizako portada nagusiaren bigarren gorputza da. Herrera jatorrizko abside tipologiara egokitu zen, multzo bateratu bat lortuz. Hala ere, irudien trataera originala egin zuen, batez ere erdiko Sortzez Garbiaren trataera. Eskultoreak frantziskotarren alde lanean jarraitu zuen, eta 1700ean Inmaculada bat egin zuen San Buenaventura komentuan, Llucmajor herrian, egurrez moztuta. Hiriko komentuko San Pedro Regaladoren erretaula (1711) dela esan izan da. San Isidroren zurezko tailu bat Bideko Andre Maria parrokian dago.

 Arkitektura-lanak 
San Nikolas Tolentikoren kapera egin zuen, Hiriko Sorospen Onaren elizan, 1707an bedeinkatua. Antzeko beste obra bat Mallorcako katedraleko kapitulu-gela da, 1697 eta 1701 artean eraikia. Oinplano obalatua du, apaindura askokoa eta izaera dinamiko eta berritzaile nabarmenekoa.

 Erretaulak 
Erretaulak ziren bere produkziorik garrantzitsuena. Berak egiten zuen multzoaren arrastoa, eta figura nagusiak lantzen zituen. Bere obra Hiriko Santa Teresaren erretaula nagusiko bigarren gorputza da (1709-1715). 1712an Herrerak San Sebastian de la Seoren erretaularen diseinua kobratzen zuen. Jatorrizkoagoa da San Antonio Paduakoren katedraleko erretaula, 1716 eta 1720 artean egina, erretorika barroko tipikoenarekin. Titularraren estatuaz eta Santa Rosaliaren erreleboaz arduratu zen Herrera. Katedralean ere,  San Martin Toursekoren erretaula, gustu tradizionalaren eta Herreraren gaineko italiar eraginen arteko transakzio bezala interpreta daiteke. Herreraren laugarren erretaula bat, katedralekoa, San Bernardori eskainia, sute batean desagertu zen 1912an.

Bere beste bi erretaula Mallorca hiriko San Migel eta Santa Katalina Sienako elizetako presbiterioak apaintzen dituztenak dira.«Els Herrera», dins Gran Enciclopèdia de la pintura i l'escultura a les Balears. Palma. Promomallorca, 1996, p. 318-323

 Erreferentziak 

 Bibliografia 



 Kanpo estekak 

Kategoria:Vianarrak
Kategoria:Nafarroa Garaiko artistak