Polaris espedizioa

Polaris espedizioa (1871) Charles Francis Hall estatubatuarrak zuzendu zuen, Ipar Polora iristeko helburuz, honela bada, Ipar Polora ailegatzeko lehenbiziko ahalegin serioetako bat izan zen. AEBetako Gobernuak diruz lagundu zuen, aurrez William Edward Parry 82°45' Ipar latitudera iritsi zen. Espedizioak bere helburu nagusian porrot egin zuen, bidai osoan zehar insubirdinazio, inkonpetentzia eta lidertza gabezia arazo larriak pairatu baitzituen.

Hall gidaritzapean, 1871ko ekainean Polaris ontzia New York hiritik itsasoratu zen. Urrian, eskifairen kideak negua igarotzeko Groenlandialo iparraldeko kostaldean gelditu ziren, Ipar Polora bidaiatzeko prestatuz. Hall, trineo-bidai batetik Polaris ontzira itzultzean gaixotu egin zen. Hil aurretik eskifaiari bera pozoitzea egotzi zion. 1968an bere gorpua desilobiratu eta autopsia egitean bere bizitzaren azken bi asteetan arseniko kopuru handia irentsi zuela agertu zuen.

Espedizioak lorpen nabarmena bereganatu zuen, itsasontziz Ipar 82°29' latitudera iristea, ordurarte itsasontzi bat iparraldeena ailegatutako latitudea. Hegoalderako itzulera bidean, espedizioaren 19 kide ontzia izotzean harrapatua geldituz hondoratuko zenaren beldurrez, gauez berau abandonatu eta izotzera jaitsi ziren, ekaitza sortu zen, izotza pitzatu eta 6 hilabetez izotz puska batean deriban egon ziren, erreskatatuak izan aurretik 2.900 kilometro eginez. 1872ko urrian Polaris ontzian geratutako kideek Etah (Groenlandia) hurbileko hondartza batean lehorreratu zuten. Talde honek inuiten laguntzaz neguan bizirautea lortu zuen, eta hurrengo udan erreskatatuak izan ziren. Itsas batzorde batek Hallen heriotza ikertu baina ez zuen ez inor errudundu, ez eta une hartan gertatu zena argitu ere.

 Kanpo estekak 

Kategoria:Espedizio Artikoak