Ke-kutxa

Ke-kutxa lurrun-makina baten ihes-sistemaren oinarrizko atal nagusietako bat da. Kea eta gas beroak hodi batzuen bidez igarotzen dira errekuntza-ganberatik, eta hodi horiek beroa galdaran dagoen inguruko uretara igarotzen dute. Ondoren, kea ke-kutxara pasatzen da, eta tximiniatik atmosferara botatzen da.

 Historia 
Lehenengo lokomotorrek ez zuten ke-kutxarik, eta tximinia luze batez baliatzen ziren kea kanporatzeko tiro natural egokia lortzeko, baina laster sartu ziren galdaren diseinuan, hainbat arrazoirengatik. Lehenik eta behin, eta garrantzitsuena, zilindroen ihes-hodiko lurruna kanporatzea, gorantz doanean, ke-kaxa hermetiko batetik sartzen dira, ihes-bokilaren diseinu egokiarekin. Eta, bigarrenik, ke-kaxak erregaitik su-iturrira arrastatutako errautsak eta ikatza galdarako hodien bidez jalkitzea errazten du, galdara garbitze-lanak erraztuz lanaldi baten amaieran. Ke-kutxarik gabe, tximiniak kedar guztia kanporatu behar du, edo, bestela, hodietan pilatzen da, eta gradualki blokeatu.

Ke-kutxa galdararen aurrealdeko luzapena dela dirudi, nahiz eta urik ez izan eta aparteko osagaia izan. Ke-kutxak, oro har, altzairuzko plaka errematxatuz edo soldatuz eginda daude, eta haien zorua hormigoiz estalita dago, altzairua ikatz berotik eta ke korrosiboetatik edo euri-uretatik babesteko.

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

Kategoria:Lurrun lokomotorren teknologiak