Michele Marieschi

Michele Marieschi (Venezia, Veneziako Errepublika, 1710eko abenduaren 1a - 1744ko urtarrilaren 18a), Veneziako eskola (Italia) vedutistako margolaria. Eszenografiaren, perspektiba-marrazkilarien eta arkitektura iragankorraren munduan hasi zen Venezian, 1730eko hamarkadaren hasieran, eta geroago pintore eta grabatzaile gisa lan egin zuen. Kamera iluna erabiltzen du, eta horrek, Bellottori bezala, argilun ugariz margo arazten dio. Panoramika zabalak ditu, eta kolore-nahasketa aberatsak erabiltzen ditu. Marco Ricci-k egindako capriccio-ak erabili zituen. Giovanni Antonio Canal il Canaletto-ren pintura sakon aztertu zuen, eta haren marra beroa, distiratsua eta eraikuntza atmosferiko finekoa izan zen. Bere lanean sakoneko asmo bat islatzen du, bere olioetan inprimatu zuena.

Marieschi hil zenean, Francesco Albotto ikaslea bere tailerrarekin geratu zen eta alargunarekin ezkondu zen. Haren dizipuluak bere lana imitatu zuen, eta behin baino gehiagotan nahastu da. Albottoren presentzia neurritsua izan zen, harik eta 1972ko maiatzean New Yorkeko Sotheby's Enkanteen etxean egindako enkante batean Ducal Jauregia itsasotik ikusitako pintura bat atera zen arte, atzealdean inskripzio bat zuela eta Albottoren sinadura zuela. Adituek zalantzan jarri zuten egilea; hala ere, Rodolfo Pallucchini ikertzailea, Veneziako pinturan aditua, obraren analisian buru-belarri sartu zen, eta pintzelkadan eta kolorea emateko moduan funtsezko aldeak aurkitu zituen, argiago bihurtuz. 

Settecentoko veduten-eskaria oso handia izan zen; beraz, irudiak postal gisa merkaturatu zituzten, eta generoaren ekoizpen zabala garatu zen. Erraza izan zen, beraz, bidaiariek Veneziaren irudia urruneko lekuetara eramatea, eta, hala, haren xarma eta edertasuna erakutsi zuten. 

 Santa Maria della Salute, Venezia, Kanal Handitik ikusita 
Kanal Handia Santa Maria della Salute basilikarekin hainbat aldiz margotu zen, Veneziako monumentu nagusietakoa, Baldassare Longhenak sortua eta 1631 eta 1687 artean eraikia, herritarrek izurritearen amaieragatik eskerrak emanez. 

Eraikina zehatz-mehatz irudikatu zen. Elizaren portadak Barrokoaren oparotasuna erakusten du, eraikina koroatzen duen kupula erraldoiarekin. Kupula hori boluten bidez lotzen zaio danborrari. 

Marieschik tokiko atmosfera, elizatik kanpo ibiltzen den jendea eta kanalean igarotzen diren gondolak erretratatzen ditu. Veneziako settecentoko (XVII. mendea) ohiko eszena da. Kanal Handiaren eta Santa Maria della Saluteren ikuspegi hori 1970ean sartu zen Thyssen-Bornemisza bilduman. Lehenago, Dimitri Tziracopoulok Atenasen egindako bildumakoa izan zen, eta Constablek aztertu egin zuen, 1962an Canalettoko monografian jaso baitzuen, Villa Favoritan sartu baino urte batzuk lehenago. Margolariaren azken etapan datatu da pintura, 1738-1740 aldera, eta kritikak obra autografotzat hartzen du.    

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

Kategoria:Venezian hildakoak
Kategoria:XVIII. mendeko Italiako margolariak