Rocío Molina Cruz

Rocío Molina Cruz, ezagunagoa Rocío Molina izenez (Torre del Mar, Vélez-Málaga, Málagako probintzia, 1984) malagar dantzari eta koreografoa da. 2010ean, Àngels Margaritekin batera, Espainiako Kultura Ministerioak ematen duen Dantza Sari Nazionala lortu zuen, interpretazio-modalitatean. 2022an Arte Ederretako Merituaren Urrezko Domina jaso zuen. 

 Bizitza 
Hiru urte besterik ez zituela, izan zuen lehen harremana dantzarekin. Eta, harrezkero, flamenkoak bere ibilbide bizia egin du. Malagan hasi zen. 2002an, ohorezko matrikularekin graduatu zen Madrilgo Goi Mailako Dantza Kontserbatorioan

 Dantza ibilbidea 
Ikasketak amaitu baino urtebete lehenago, María Pagésen konpainian dantzatzen ari zen. Koreografiari dagokionez, lehen aldiz hurbilketa bat egin zuen Las Cuatro Estaciones ikuskizunerako.

Handik urte batzuetara, 21 urterekin, bere lehen koreografo lana, Entre paredes, aurkeztu zuen.2006ko Jerezeko Jaialdian, Rocío Molinak El eterno retorno estreinatu zuen, Nietzscheren testuetan oinarritutako obra eta Juan Carlos Romeroren musika-zuzendaritza zuen, Pepa Gamboaren zuzendaritza eszenikoa, eta Teresa Nieto eta Pasión Vegaren laguntza izan zuen. Lan horrekin kritika beroak jaso zituen sortzaile berri gisa.

Beste ikuskizun batzuk estreinatu zituen, besteak beste, Turquesa como el limón(2006) Rozalénekin duoan eta Madrilgo Pradillo Antzokian, Almario (2007), Cuando las piedras vuelen (2009), Danzaora (2013), Parisko Chailloteko Dantza Antzerki Nazionaleko Arte Flamenkoaren Biurtekorako estreinatua, eta Bosque Ardora (2015) Sevillan estrenatua.

2015-2016 denboralditik, Rocío Molina Parisko Chaillot-eko Dantza Antzoki Nazionaleko artista elkartua da, eta antzerkiaren foyer-ean antzeztutako bi inprobisaziorekin hasi zen lankidetzan. 2016an ere  Caída del Cielo egin zuen, eta Afectos 2017an Rosario La Tremenditarekin Arte Flamenkoaren 3. biurtekorako. 2018an, Grito Pelao estreinatu zuen Silvia Pérez Cruzekin, Avignongo Jaialdian. Han, jendeak txalotu egin zituen. 2019an Chaillot-en antzeztu zen. 2020an, Arte Flamenkoaren 4. Biurtekoan ere parte hartu zuen, Impulso lanarekin. Lan hori performance bat izan zen eta artista gonbidatuekin dantzatu zuen.

 Sariak 
Besteak beste, sari hauek jaso ditu: 

 Dantza Espainiarraren eta Flamenkoaren XI. Koreografia Lehiaketan bikain aritu den dantzariarena,
 2006ko Flamenko kritikaren Hoy saria dantzari errebelazioari
 2017ko Max bi sari: dantza-interprete onenarena eta koreografia onenarena, Cae del cielo ikuskizunarengatik.
 2010ean, Espainiako Kultura Ministerioak ematen duen Dantza Sari Nazionala lortu zuen.
 2011n, Malagako probintziako urrezko domina.
 2017an, El Mundo egunkariak Rocío Molina sartu zuen Espainiako 50 homosexual garrantzitsuenen artean.Orgullo Gay 2017: los 50 homosexuales más influyentes en España 2017 El Mundo. 24 de junio de 2017. Consultado el 7 de septiembre de 2017.
 2022an, Zilarrezko Lehoia lortu zuen Veneziako Dantza Bienalean, bere koreografia «abangoardistengatik, bereziengatik eta berezko potentziarengatik».
 2022an Arte Ederretako Merezimenduaren Urrezko Domina jaso zuen, Ministro Kontseiluak emana, Espainiako Kultura eta Kirol ministroak proposatuta.

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

 Rocío Molinaren webgune ofiziala
 Rocío Molina, dantzaria, "Harriek hegan egiten dutenean". Erreportajea eta elkarrizketa Rocío Molinari 2010ean, Canal Sur Televisión-erako.

Kategoria:Malagarrak
Kategoria:Emakume dantzariak
Kategoria:Emakume koreografoak
Kategoria:Flamenko dantzariak
Kategoria:Espainiako LGBT pertsonak
Kategoria:Espainiako dantzariak