Carlota Rosales

Carlota Rosales Martínez de Pedrosa (Madril, 1872ko irailaren 25a - ibidem, 1958ko abuztuaren 4a) XIX. mendeko madrildar margolaria izan zen.

 Bizitza 
Eduardo Rosales margolariaren bigarren alaba izan zen. Vicente Palmaroli aitabitxiarekin hasi zen margotzen. 1887an Espainiako Errege Akademiarako beka bat lortu zuen. Inocencia Aragonekin batera, erakunde honek XIX. mendean beka jaso zuten bi emakume bakarrak izan ziren.

Erroman Miguel Santonja Cantó ezagutu zuen, eta harekin ezkondu zen 1896an. Une horretatik aurrera, pinturak bigarren plano bat hartu zuen.

Arte Ederren Erakusketa Nazionalaren edizio batzuetan parte hartu zuen, eta 1895ekoan Ohorezko Aipamena izan zuen.

ezkerrera|thumb|306x306px|Maximina Martínez de Pedrosa , artistaren ama (Prado Museoa)Tradizio erromantikoko margolaria izan zen, eta, bere ibilbide laburrean, batez ere natura hilak, erretratuak eta genero margolanak landu zituen: eliza barruak lanbide santuen ospakizunean edo hiri paisaietan.

2022an, Prado Museoak margolariaren erretratu bat erosi zuen, Vicente Palmarolik 1889an Erroman egina, XIX. mendeko margolari handiei eskainitako aretoan jartzeko helburuarekin.
 Lanak 
Besteal beste lan hauexek egin zituen:
 Mi padre, 1890;
 Maximina Martínez de Pedrosa (egilearen ama), 1892.
 Figuras en un patio español;
 Placita en Sanlúcar de Barrameda;
 Granadinas en la fuente.

 Erreferentziak 

 Bibliografia 

 Cuatro generaciones de pintores madrileños: Rosales y sus descendientes, Madril, Ministerio de Cultura, Dirección General de Bellas Artes, 1984;   
 E. Pardo Canalís, La familia de Rosales, Madrid, Instituto de Estudios Madrileños, 1978;
 E. de Diego, La mujer y la pintura del XIX español, Madrid, Cátedra, 1989;   
 M. Antolín Paz. Diccionario de pintores y escultores españoles del siglo XX, Madril, Forum Artis, 1994.   

 Kanpo estekak 

Kategoria:Madrildarrak
Kategoria:Madrilen hildakoak
Kategoria:Emakume margolariak
Kategoria:Espainiako margolariak