Ruth Hubbard

Ruth Hubbard, Hoffmann jaioa (Viena, 1924ko martxoaren 3a – Cambridge, 2016ko irailaren 1a) biologo estatubatuarra izan zen. Biologiako irakaslea izan zen Harvard Unibertsitatean, eta unibertsitateko lehen emakume titularra izan zen diziplina horretan. Bere ikerketa-ibilbidean, ekarpen garrantzitsuak egin zituen biokimika eta ikusmenaren fotokimika ornodunetan eta ornogabeetan ulertzeko. 1967an Paul Karrer domina jaso zuen lan honengatik.

 Biografia 
Hoffmann Vienan jaio zen 1924an eta nerabe zenean nazismotik ihes egin zuen. Familiarekin, Boston ingurura (Estatu Batuak) joan zen, eta han biologiako ikasketak egin zituen. 1944an graduatu zen zientzia biokimikoetan Radcliffe Ikasketa Aurreratuen Institutuan. Franc Hubbardekin ezkonduta egon zen 1942 eta 1951 artean.

Bigarren Mundu Gerraren ondorengo urteetan Harvardeko ikerketa-bekadun gisa, George Waldentzat lan egin zuen, erretinaleko eta erretinolako biokimika ikertuz. 1950ean, biologiako doktoretza lortu zuen Radcliffen, eta 1952an, Guggenheim beka bat Danimarkako Kopenhageko Carlsberg Laborategian.

XX. mendeko 40ko hamarkadatik 60ko hamarkadara bitartean egindako ikerketa-ibilbide oparoan, ekarpen garrantzitsuak egin zituen biokimika eta ikusmenaren fotokimika ornodunetan eta ornogabeetan ulertzeko. 1967an, Paul Karrer domina partekatu zuen Waldekin, arlo horretan egindako lanagatik.

Hubbard eta Wald 1958an ezkondu ziren eta seme bat izan zuten, Elijah, musikaria eta musika historialaria, eta alaba bat, Deborah, abokatua.

1967an Waldek Fisiologia edo Medikuntzako Nobel Saria irabazi zuen begiaren funtzionamenduari buruz egindako aurkikuntzengatik.

 Ekarpen zientifikoen laburpena 
Hubbardek ekarpen esanguratsu asko egin zituen ikusmen-zientzietan, baina garrantzitsuena ikusmen-kitzikapena ikusmen-pigmentuaren (errodopsina) berrantolaketa kimiko baten bidez hasten dela, eta horri cis-trans isomerizazioa esaten zaiola azaltzea izan zen. Ikusmen-sisteman argiaren zuzeneko eragin bakarra hori dela erakutsi zuen. Halaber, ikusmen-zikloaren tarteko espezifikoa identifikatu zuen (metarrodopsina II deitua), efektu-uholde batera eramaten duena. Efektu horiek argiak aktibatutako garunerako seinale neuronal batean amaitzen dira. Hubbardek errodopsinaren molekularen zuriketa eta erresintesia fotoi bat xurgatzen den bakoitzean deskribatu zituen ere. RPE65 (Retinal Pigment Epithelium-specific 65 kDa protein) izeneko erretino-isomerasa aurkitu zuen, eta espezie berrien ikus-pigmentuak ere aztertu zituen. Bere lehen lanak errodopsinaren oinarrizko propietateetan zentratu ziren, kromoforoaren (erretinala) eta opsina izeneko proteinaren konbinazio bat dena, errodopsinaren erresintesian erabiltzen dena. 

Hubbardek ikusmenari buruzko 31 artikulu zientifiko argitaratu zituen gutxienez. Senarra bezala, zientifikoki aktibo egon zen 1975. urtera arte, eta senarraren lanaren aurkezpen zientifiko bikaina egin zuen haren omenezko sinposio batean. George Wald bera baino 18 urte zaharragoa zen eta 1996an hil zen.

 Aktibismo sozial eta politikoa 
XX. mendeko  60ko hamarkadaren amaieran eta 70eko hamarkadan, Hubbarden interesak ikerketa zientifikotik gai sozial eta politikoetara aldatu ziren. The Politics of Women 's Biology (Emakumeen biologiaren politika) liburuan idatzi zuen 1947tik 60ko hamarkadaren amaiera arte "zientzialari debotoa" izan zela, baina Vietnamgo gerrak eta emakumeen askapen-mugimenduak lehentasunak aldarazi zizkiotela. Era berean, 1973an "emakumeen ghetto tipikoa" deiturikotik Harvardeko fakultateko irakasle titular izatera igo ondoren, beste interes batzuk bilatzeko askeago sentitu zen.

Soziobiologiaren kritikari ezagun bihurtu zen. Richard Lewontin genetistak esan zuen «Inor ez da izan Ruth Hubbardek baino emakumeen desberdintasunaren teoria biologikoaren kritikari eraginkorragoa». 2006ko "Race & Genes" izeneko saiakeran honako hau idatzi zuen:Gure planetaren zati askotan etnia-, arraza- eta erlijio-sarraskiaren holokaustoen lekuko izan den mende honetan, afiliazio eta sinesmen kultural eta politiko oso desberdinak dituzten herriek egindakoa ulermenetik haratago doa; izan ere, pertsona heziek – azterlariek eta dibulgatzaileek – gure historia hurbilaren errugabetasunetik eta ezjakintasunetik argudiatu ahal izango dute, eta hori ez litzateke ezer interesgarriagoa eta baliotsuagoa izango gure espezie erabat mestizoen osagai "arrazialak" edo "etnikoak" sailkatzea baino, gutako bakoitzaren nortasuna zehazteko. Eta non bilatu identitate hori, gure geneetan ez bada?

 Generoari eta zientziari buruzko iruzkina 
2001ean The Gender and Science Reader-en kapitulu gisa argitaratu zuen "Zientzia eta Zientziaren Kritika" saiakeran, Hubbardek zientzialaria dela berretsi zuen eta "natura historiaren eta kulturaren parte" dela adierazi zuen, baina ez alderantziz. Zientzialariak neurri handi batean ez direla gai naturaren kontzeptua bizitzaren zati gisa ulertzeko (hainbat urtez behatuz, ulertzeko berak behar izan zuen bezala) jarraitzen du esaten. Zientziaren historian sartuz, berak hasieran ez zuela inoiz zalantzan jarri bere ahaleginak gizartean nola egokitzen ziren aipatzen du. Vietnamgo gerran eta emakumeen askapen-mugimenduetan jarri zuen arreta, eta horrek zientziak gizartean duen zeregina ulertzen lagundu zion.

Bi aldeen eztabaida-bitartekoekin jarraitzen du. Adibide gisa, gizonezkoen kasua erabiltzen du, emakumeei buruzko teoria biologiko zahar eta funsgabeak berpizten dituenean, genero femeninoan ohikoak diren mendeko jarrerak justifikatzeko. Hubbardek uste du eztabaida-bideak "haize freskoa" direla teoria eta hipotesi zaharrei dagokienez. Gainera, genero-berdintasunari buruzko hainbat gai azaltzen ditu, bere lankideak eta bera laborategiko lanetatik bere prestakuntzara egokitutako posizio aintzatetsietara nola sustatu ziren ikustean. Azpimarratu duenez, «emakumeen biologiaren gaia erabat politikoa da», eta haratago joan nahi du: «[ emakumeak, oro har] boterearen eta dominazio maskulinoaren biktima gisa definitu nahi ditu», eta mundu osoko emakumeak independentzia eta indibidualtasuna erakustera bultzatu nahi ditu, gizonek horiek menderatzeko sistematikoki erabiltzen dituzten tesi biologikoak onartu beharrean. Ondoren, emakumeen osasunaren arloko aktibistak aipatzen ditu, emakumeak beren gorputzaren funtzioei buruz berriro hezten dituztenak, eta emakumeak berreziketa erabiltzera animatzen ditu, botere handiagoa lortzeko, gizonezkoen desinformazioaren oinarriak eta gorputzen desitxuratzea ezabatzean.

Saiakerak dioenez, emakume zientzialariek, azken batean eta paradoxikoki, zientzietatik aldendu behar dute, gizonezkoen nagusitasunari aurka egiteko; artista, eleberrigile eta poeta feminista askok ez bezala, beren puntuak erraz eta argi irudika ditzaketelako.

Gainera, emakumeen eskubideei buruzko gaiak planteatzea eta publiko egitea proposatzen du. Zientzia kulturan nola integratzen den erakutsi ondoren, terminologia historikoan termino biologikoak nabarmentzen ditu, eta gizateria gainerako animalien gainetik jartzeko joera biologista adierazten du, Hubbardek ez baitu oso desberdin ikusten gizonek emakumeak nola ikusten dituzten eta berdintasunaren aldeko nahia. Emakumeek zientziak hobetu ditzaketen galdetu du, baina agerian utzi du emakumeek eragina izan dezaketela. Hubbardek esan du zientzialariek ez dutela nahi beren lana ahaztua eta galdua izatea, eta feminismoa babesten duela barneratze politikoagatik eta emakumeei buruzko hipotesi zientifikoen egiaztapen analitikoagatik.
 Lanak 

 Artikuluak 

 Ruth Hubbard and George Wald (1952), Cis-trans Isomers of Vitamin A and Retinene in the Rhodopsin System, The Journal of General Physiology, Quiere 36, 269-31.
 Ruth Hubbard, Robert I. Gregerman, and George Wald (1953), Geometrical Isomers of Retinene, The Journal of General Physiology, Quiere 36, 415-429
 Ruth Hubbard and Robert C.c. St. George (1958), The Rhodopsin System of the Squid, The Journal of General Physiology 1958 January 20; 41(3): 501–528.
 Ruth Hubbard and Allen Kropf (1958), The Action of Light donde Rhodopsin, Proceedings National Academy of Sciences Uno S A. 1958 February; 44(2): 130–139.
 Ruth Hubbard, Deric Bownds, and Tôru Yoshizawa (1965), The Chemistry of Visual Photoreception, Cold Spring Harbor Symposium donde Quantitative Biology 1965. 30:301-315 
 Ruth Hubbard (1988), Science, Facts and Feminism, Hypatia, v. 3, no. 1 (Spring 1988).
 R. Hubbard and R.C. Lewontin (1996), Pitfalls of Genetic Testing, New England Journal of Medicine, Volume 334:1192-1194, Number 18, 2 May 1996.
 Ruth Hubbard (2006), Race & Genes, in Is Race Real?, en web forum sponsored by the Social Science Research Council, June 7, 2006.

 Liburuak 

 Ruth Hubbard (1990), The Politics of Women's Biology, Rutgers University Press. , ISBN 978-0-8135-1490-1
 Ruth Hubbard and Elijah Wald (1993), Exploding the Gene Myth: How Genetic Information Is Produced and Manipulated by Scientists, Physicians, Employers, Insurance Companies, Educators, and Law Enforcers, Beacon Press. , 
 Ruth Hubbard (1995), Profitable Promises: Essays donde Women, Science & Health, Common Courage Press. , 

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

 Genearen mitoa  Ruth Hubbardekin elkarrizketa (ingelesez).
 19. atala, Ruth Hubbard "How to Think About Science" seriekoa, Canadian Broadcasting Corporation (ingelesez).
 Papers of Ruth Hubbard. 1920-2007 (biak barne)

Kategoria:Nazismoaren erbesteratuak
Kategoria:Emakume biologoak
Kategoria:Biokimikariak
Kategoria:Emakume irakasleak
Kategoria:Emakume ikertzaileak
Kategoria:Emakume zientzialariak