Azukre-txabola

Azukre-txabola () astigar-produktuak egiten diren lekua, astigar-jarabe ospetsua barne. Azukre-txabola astigardiaren barruan dago, eta bertan, astigardizainak astigarren udaberriko izerdia biltzen du, eta horri astigar-ura ere deitzen zaio. Udazkenean, ur hori zuhaitzaren zeluletatik ateratzen da, neguko izozteak iraun dezan. Ez da izerdi gordina, ez eta egindako izerdia ere, mikatza baita.Cabane à sucre 101 : ce qu'il faut manger, faire et savoir sur la saison des sucres à Montréal, Mayssam Samaha, Tourisme Montréal, 1er mars 2024.

Adierazpen sinplean, azukre-txabola oinarrizko eraikin txiki bat da, eta soilik jarabea egiteko balio du. Zentzu zabalagoan, azukre-txabola bat merkataritza da, gainera, jatetxe- eta harrera-zerbitzuak eskaintzen ditu. Zerbitzu horiek oso ezagunak dira, bai turistentzat, bai bertakoentzat. 

Normalean, horiek “azukrearen denboran” bakarrik aktibatzen dira, udaberrian. Han, gehienetan, astigar-jarabe bihurtzen da, tanke-sistema baten bidez, eta han irakiten da astigar-ura (izerdia). Fase bakoitzean, azukre-kontzentrazioa handitu egiten da.

 Historia 
Azukre-txabolak XIX. mendearen hasieran agertu ziren, eta gaur egungo Quebec-en ohikoa den artisau-jarduera eta herri-tradizio bat dira (azukreen denbora martxotik apirilera). Kanadako eta AEBetako beste eskualde batzuetan ere badaude, hala nola Brunswick Berria eta Ontario ekialdean, eta Ingalaterra Berriaren iparraldean eta New York estatuan. Beraz, familia askok azukre txabola bat dute, nahiz eta horrek arraroa izateko joera duen. Txabola hauei "familiales" (familiarrak) deitzen zaie, eta hasi-masikoak izan ohi dira.

Aitzitik, azukre-txabola komertziala bada, askoz handiagoa, landuagoa eta erosoagoa izango da, bisitariak hartzeko eta azukrea dastatzeko diseinatuta baitago, eta, gero eta gehiago, antzinako Quebeceko landatartasunaren plater tradizional bat edo gehiago zerbitzatzeko. Txabola hauetan zerbitzatzen den janari tradizionala, adibidez, arrautzopil bat, urdaiazpikoa, patatak, fèves au lard, oreille de crisse-ak, dena astigar-jarabez ureztatua izan daiteke. Postre tradizionalak azukre-tarta (tarte au sucre) edo astigar-jarabe tarta dira, edo kanpora astigar-tira elur gainean.

Azukre-txabola batek astigardi ustiatu bat duenean, « baso-ustiapeneko establezimendu integratu » deitzen zaio. Ekoizpen- eta ustiapen-tresnetarako eraikin funtzionalez gain, hauek daude:

 astigarren basoa;
 mantentze-lanetarako eta ustiapenerako bide-sarea;
 astigarren ura biltzeko uzta-sistema;
 astigar ura biltzeko etxola bat;
 ura azukre bihurtzeko urak irakiteko-txabola;
 eta dastatzeko txabola.

 Galeria 

 Erreferentziak 

 Ikus, gainera 
 Astigargintza
 Astigar-ziropea
 Astigar-tira
 Astigar-azukrea
 Azukre-astigarra
 Astigar-gurina

 Kanpo estekak 

Kategoria:Acer
Kategoria:Nekazaritza arkitektura
Kategoria:Quebeceko eraikinak
Kategoria:Quebeceko gastronomia