Imma Prieto

Imma Prieto (Villafranca del Panadés, Bartzelona, Katalunia, 1975) arte-sendatzailea, historialaria eta idazlea da. 2019ko urritik 2023ko erdialdera arte Palmako Es Baluardeko zuzendaria izan zen, eta gero Bartzelonara joan zen Antoni Tàpies Fundazioaren zuzendari gisa.

 Biografia 
Artearen historia ikasi zuen Gironako Unibertsitatean, eta ikasketak Cooper Union for the Advancementof Science and Art-en (New York) osatu zituen, Dore Ashtonen babespean, eta New Yorkeko Unibertsitatean, André Lepeckiren babespean.

 Lan ibilbidea 

 Irakasle 
Hamabost urte baino gehiago eman ditu irakasle unibertsitatean, modu egonkorrean, Gironako Unibertsitateko EU-ERAMekin eta Bartzelonako Unibertsitateko, Ramon Llull Unibertsitateko edo Cuencako Unibertsitateko (Ekuador) masterretan eta graduondoetan. Europako ELAA (European Live Art Archive 2008-2012) ikerketa-taldeko managerra izan da. Geronako Unibertsitateak, Oxfordeko Unibertsitateak eta Berlingo Glaugair artisten egoitzak osatzen dituzte.

 Erakusketa-komisario 
Bere ibilbidean, hainbat erakusketa komisariatu ditu Espainian eta nazioartean. Bere praktika profesionala ikerketaren, idazketaren eta komisariotzaren arteko elkarrizketatik abiatuta garatu da, eta ibilbide profesional nabarmena duten artistekin lan egin du: Fluxus, Martha Rosler, Jimmie Durham, Anri Sala, Dan Perjovschi, Teresa Margolles, Daniel García Andújar, Antoni Muntadas, Antoni Miralda, Marina Planas, Miguel Ángel Campano eta Mel Pelo edo Jordi Colomer dantza kolektiboa, besteak beste. Maiz laguntzen du hainbat katalogo, ikerketa-liburu eta komunikabide espezializatutan, hala nola La Vanguardiako Kultura/s gehigarrian (2004-2018) eta A*Desk eta Campo de Relámpagos plataforma digitaletan. 2017. urtean bere lehen dokumentala egin zuen, "Eco de Primera Mort, zinematografia-praktika idazketatik eta ikerketatik abiatuta pentsatuz. 2018an Kataluniako galeristen elkarteak GAC arte-kritikaren nazioarteko saria eman zion.

 Erakusketak 
Bere talde erakusketak honako hauek dira: Video(S)torias (Artium, 2010), Prophetia (Joan Miró Fundazioa, Bartzelona, ​2015), Beyond the Tropics (Palazzo Can'Trono, Veneziako 56. Biurtekoaren testuinguruan (2015) ), Liberxina (MNAC, 2019) edo Umbral (Bartzelonako Espazio Publikoa, 2019). Prophetia, Fundació Joan Miró, 2015. 

Komisario gisa, proiektuak garatu ditu nazioarteko zentroetan, hala nola TEMP Arte Space (New York), Palazzo Can'Trono, Veneziako Biurtekoaren esparruan, MUCA (Rome Mexico City DF), Istmo Centroamericanoko Biurtekoa (Guatemala), Cuencako Pumapungo Arte Museo Nazionala (Ekuador) eta, estatu mailan, Kataluniako Arte Museo Nazionalean, Joan Miró Fundazioan (Bartzelona), Fabra y Coats Sorkuntza Fabrikan, La Virreina Irudi Zentroan, Vilacasas Fundazioan, Arts Santa Mònican, Arte Garaikideko Extremadurako eta Iberoamerikako Museoa, TEA Tenerife Espacio de las Artes, Artium eta Bòlit Centre d'Art Contemporani de Girona, besteak beste.  

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

Kategoria:Bartzelonarrak
Kategoria:Emakume historialariak
Kategoria:Kataluniako historialariak
Kategoria:Espainiako arte kritikariak
Kategoria:Emakume irakasleak
Kategoria:Kataluniako irakasleak
Kategoria:Emakume idazleak
Kategoria:Kataluniako idazleak
Kategoria:Gizabanako biziak
Kategoria:XXI. mendeko emakumeak