Diana Athill

Diana Athill (Londres, 1917ko abenduaren 21a - Ibidem, 2019ko urtarrilaren 23a) britainiar literatura-editorea, nobelagilea  memoria-idazlea  izan zen, eta XX. mendeko idazle handienetako batzuekin lan egin zuen Londresen egoitza duen Andre Deutsch Ltd argitaletxean.Diana Athill, "'Getting things right': Recalling her life as one of the 20th century's most acclaimed editors, Diana Athill, who has just turned 90, was a pioneer of the confessional memoir. Her new book is about ageing". The Guardian, 5 de enero de 2008.

 Biografia 
Diana Athill Kensingtonen jaio zen, Londresen, Lehen Mundu Gerran zepelinez egindako bonbardaketa baten erdian.Patullo, Polly (24 de enero de 2019) Diana Athill obituary in TheGuardian.com. Consultado el 24 de enero de 2019 Norfolk konderriko Ditchingham Hall-en hazi zen, landa-etxe batean.John Preston, "Diana Athill: Being the other woman was what I was best at", The Daily Telegraph, 11 de enero de 2011. Consultado el 1 de noviembre de 2016. Bere gurasoak Lawrence Athill komandantea eta Alice Carr Athill (1895-1990)  ziren. Dianak neba bat zuen, Andrew, eta ahizpa bat, Patience. Amaren aldeko aitona William Carr (1862-1925) biografoa izan zen. Amonaren aita James Franck Bright (1832-1920) zen, Oxfordeko University College-ko maisua. Athill Lady Margaret Hall-en graduatu zen, Oxforden, 1939an, eta BBCn lan egin zuen Bigarren Mundu Gerran.Prominent alumni, Lady Margaret Hall, Oxford, UK.

 Ibilbidea 
Gerraren ondoren, Athillek André Deutsch lagunari lagundu zion Allan Wingate argitaletxea eraikitzen, eta bost urte geroago, 1952an, bere izena jaso zuen argitaletxearen zuzendari fundatzailea izan zen. Deutsch-en autore askorekin lan egin zuen, besteak beste, Philip Roth, Norman Mailer, John Updike, Mordecai Richler, Simone de Beauvoir, Jean Rhys, Gitta Sereny, Brian Moore, V.S. Naipaul, Molly Keane, Stevie Smith, Jack Kerouac, Charles Gidley Wheeler, Margaret Atwood eta David Gurr.Kira Cochrane, "Not bad for 91", The Guardian, 5 de enero de 2009.

Athill 1993an erretiratu zen Deutschetik 75 urterekin, argitaletxeen munduan 50 urte baino gehiago igaro ondoren.Patullo, Polly (24 de enero de 2019) Diana Athill obituary in TheGuardian.com. Consultado el 24 de enero de 2019 Literatura-munduan eragina izaten jarraitu zuen, bere ibilbide editorialari buruzko memoria argigarrien bidez. 

Autore gisa egin zuen lehen liburua An Unavoidable Delay (1962) ipuin-bilduma izan zen, eta fikziozko beste bi lan argitaratu zituen: Don't look at like that (1967) eleberria eta 2011n Midsummer Night in the Workhouse izeneko ipuin-bolumena. Hala ere, ezagunagoa izan zen bere memoria-liburuengatik, eta horietako lehena Instead of a Letter izan zen 1963an. Memoria horiek ez ziren ordena kronologikoan idatzi, eta Yesterday Morning (2002) izan zen bere haurtzaroko kontakizuna. Frantsesetik zenbait lan ere itzuli zituen. 

Desert Island Discs-en agertu zen 2004an 86 urte zituela, eta Haydnen  La creación  grabazio bat hautatu zuen hautatutako zortzi diskoetatik baloratuena eta Thackeraynen La feria de las vanidades liburu gisa.

2008an, Costa Book saria irabazi zuen Somewhere Towards The End memoriengatik, zahartzaroari buruzko liburua. Liburu beragatik, Liburuko Kritikari Nazionalen Zirkuluaren saria ere jaso zuen 2009an.

Athill Britainiar Inperioaren Ordenako Ofizial (OBE) izendatu zuten 2009an, literaturan egindako zerbitzuengatik.

2010eko ekainean, BBCren Growing Old Disgracefully dokumental baten objektua izan zen, Imagine seriekoa. 2013an, The Guardianek 50 urtetik  gorakoen artean hobekien jantzitako 50en artean sartu zuen.

2011n, Granta Books-ek Instead of a Book: Letters to a Friend argitaratu zuen, Edward Field poeta estatubatuarrari Athillek bidalitako gutunen bilduma bat, 30 urte baino gehiagoko korrespondentzia intimoa kontatuz (hark bere karta guztiak gorde zituen, berak ez zuen bere bat ere gorde)."Diana Athill introduces Instead of a Book: Letters to a Friend", YouTube, 3 de noviembre de 2011.Bill Eichenberger, "Diana Athill's 'Letters to a Friend' is one side of an interesting friendship", Cleveland.com, 7 de junio de 2012. Granta Booksek beste bi izenburu argitaratu zituen: Alive, Alive Oh!And Other Things That Matter in 2015 eta A Florence Diary 2016. 

 Bizitza pertsonala 
Mick Brown kazetariaren arabera, «Berak konbentzionalismoetatik ihes egin izana bere lehen maitaleari egozten dio, Tony Irvine, RAFeko pilotu bat, 15 urte zituela maitemindu zena eta bere pentsaera zen, "bizitzaren ikuspegi oso irekia".Mick Brown, "Diana Athill on letters, lovers & letting go". The Telegraph, 23 de septiembre 2011. Consultado el 21 de agosto de 2012. Irvinerekin zuen harremanaren porrota (Paul en Instead of a Letter), haren «maitasun handia», urte askoan «atsekabetuta geratu zen»: «Nire harremanak horren ondoren, ahalik eta arinen mantendu nituen. Intentsitatearen beldur nintzen, zauritu egingo zela banekielako».Kira Cochrane, "Not bad for 91", The Guardian, 5 de enero de 2009. Irvine gerrara joan zen Egipton eta, azkenik, Athillen gutunei erantzuteari utzi zion, eta bi urte geroago bere konpromisoari amaiera ematea eskatu zuen.Patullo, Polly (24 de enero de 2019) Diana Athill obituary in TheGuardian.com. Consultado el 24 de enero de 2019 43 urte zituela, Athillek abortu bat izan zuen nahi gabe.

Bere ustez, «atzerritar zapalduenganako zaletasun tentela» sentitzen zuen, eta joera hori «xelebrekeria barregarri» gisa bereizten du bere ama-senean: «ez nuen inoiz haurrik izan nahi, baina beti izan nuen ahulekiko zaletasuna».Mick Brown, "Diana Athill on letters, lovers & letting go". The Telegraph, 23 de septiembre 2011. Consultado el 21 de agosto de 2012. Maitale batek, Waguih Ghali idazle egiptoarrak, depresioak jota, bere buruaz beste egin zuen bere apartamentuan. Bere harremanik nabarmenena, geroago berari buruz liburu bat idatzi zuena, Hakim Jamal afroamerikar erradikalarekin izan zen, «harreman iheskor samarra, nabarmen bitxia», Jainkoa zela eta Malcolm X-en lehengusua zela esaten zuen eta. Jamalen beste maitalea, Gale Benson, Black Power Michael X-ko lider trinitarioa hil zuten. Jamal hil egin zuten, urtebete geroago. Athillek 1993ko Make Believe: A True Story liburuan kontatu zituen gertakari horiek.

Harreman luzeena Barry Reckord dramaturgo jamaikarrarekin izan zuen. Harremanak zortzi urte iraun zuen, baina Reckordek berrogei urtez partekatu zuen etxea. Berak «urrutiko senar-emazte moduko» harremana deskribatu zuen.Mick Brown, "Diana Athill on letters, lovers & letting go". The Telegraph, 23 de septiembre 2011. Consultado el 21 de agosto de 2012.

Londresko iparraldeko egoitza batera joan zen bizitzera «nagusi» aktiboentzat, 2009. urtearen amaieran. Erabaki horri buruz esan zuen: «Ia berehala, etxera iristean, jakin nuen gustatuko zitzaidala. Eta, jakina, gustatu egin zitzaidan. Kezkarik gabeko bizitza habia txiki eta eroso batean...» Ehun urte bete zituen 2017ko abenduan. 2019ko urtarrilaren 23an hil zen, 101 urte zituela, eritasun labur baten ondoren.

 Sariak eta aintzatespenak 

 2008an, Costa Book saria, Somewhere Towards The End memoriengatik. 
 2009an, Liburuko Kritikari Nazionalen Zirkuluaren saria, Somewhere Towards The End memoriengatik.
 2013an, The Guardianek 50 urtetik  gorakoen artean hobekien jantzitako 50en artean.

 Erreferentziak 

 Hautatutako bibliografia 

 Fikzioa 

 1962: An Unavoidable Delay, kontakizun laburrak
 1967: Don't Look at Me Like That: a novel. Londres: Chatto & Windus. Edizio berria, Granta Books, 2001.  ά1862074415
 2011: Midsummer Night in the Workhouse, kontakizun laburrak. Londres: Persephone Books.  

 Autobiografia 

 1963: Instead of a Letter. Londres: Chatto & Windus. Edizio berria, Granta Books, 2001.  ά1862074545
 1986: After a Funeral - J Sariaren irabazlea. R Autobiografietarako Ackerley. Londres: Jonathan Cape.  ά1847086334
 1993: Make Believe. Londres: Sinclair-Stevenson.' Reimpresión, Granta Books, 2012.  ά1847086327
 2000: Stet: a memoir, Londres: Granta Books.  
 2002: Yesterday Morning: a very English childhood. Londres: Granta Books.  ά1847084262
 2008: Somewhere Towards the End – Costa Sariaren irabazlea Biografiak atalean. Londres: Granta Books.  ά1-84708-069-1
 2009: Life Class: the Selected Memoirs of Diana Athill. Londres: Granta Books.  
 2011: Instead of a Book: Letters to a Friend. Londres: Granta Books.  λ1-84708-414-9
 2015: Alive, Alive Oh!: Eta Other Things That Matter. Londres Granta Books.'  ά1783782543
 2016: Florence Diary. Londres Granta Books.'  ά1-78378-316-8

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

 Uhala, Arlindo. Diana Athillen profila; hainbat argitalpen britainiar eta amerikarretatik ateratako artikuluen hautaketa.
 Profila; artikuluak ,1 ()
 Artikuluak, 2  ()
 Steti buruz argitaratutako iruzkinen laburpena, kritika osoa ()
 Elkarrizketa laburrak BBCn Fiona Brucerekin (BBC News), 2009ko urtarrilaren 18an ()
 ,  2009ko ekainaren 15a 
 Elkarrizketa Jenni Murrayrekin, "Being 90 – Diana Athill eta Denis Healey eztabaidan aritu dira bederatzigarren hamarkada bizitzari buruz", Woman's Hour, BBC Radio 4, 2009ko maiatzaren 22a ()
 Bere bizitzaren historia kontatzen du Diana Athillek Web of Storiesen ()
 Jonathan Derbyshire-rekin elkarrizketa.  artxibatua, , New Statesman, 2012ko abuztuaren 20an 
 "Diana Athill: why I never became a gran", The Guardian, 2012ko azaroaren 16an 
 Lucy Scholes, "Diana Athill on How to Age Gracefully", The Daily Beast, 2012ko apirilaren 30a. 
 Midsummer Night in the Workhouse, Persephone Booksen 

Kategoria:Londresen hildakoak
Kategoria:Erresuma Batuko ehun urtedunak
Kategoria:Erresuma Batuko autobiografoak
Kategoria:Emakume eleberrigileak
Kategoria:Emakume ipuingileak
Kategoria:Erresuma Batuko eleberrigileak