Hizkuntza irakaskuntza

Hizkuntza-hezkuntza —bigarren hizkuntza edo atzerriko hizkuntza bat irakasteko prozesua eta praktika— batez ere hizkuntzalaritza aplikatuaren adar bat da, baina diziplinarteko eremua izan daiteke.Spolsky, B., & Hult, F.M. (Eds.). (2008). Handbook of educational linguistics. Malden, MA: Blackwell.Hult, F.M., (Ed.). (2010). Directions and prospects for educational linguistics.  New York: Springer. Hizkuntzaren hezkuntzarako lau ikaste-kategoria nagusi daude: komunikazio-gaitasunak, gaitasunak, esperientzia transkulturalak eta literatura asko.Phillips, J. K. (2007). Foreign Language Education: Whose Definition?. The Modern Language Journal, 91(2), 266–268. 

 Beharra 
Globalizazioaren gorakadak premia handia sortu du lantaldean hizkuntza anitzetan komunikatzeko gai den jendearentzat. Hizkuntza komunak merkataritza, turismo, diplomazia, teknologia, komunikabide, itzulpen, interpretazio eta zientzia arloetan erabiltzen dira. Korea (Kim Yeong-seo, 2009), Japonia (Kubota, 1998) eta Txina (Kirkpatrick & Zhichang, 2002) bezalako herrialde askok lehen eta bigarren hezkuntzan atzerriko hizkuntza bat gutxienez irakasteko hezkuntza-politikak ezartzen dituzte. Hala ere, zenbait herrialdek (India, Singapur, Malaysia, Pakistan eta Filipinak) bigarren hizkuntza ofiziala erabiltzen dute beren gobernuetan. GAOren arabera (2010), Txinak garrantzi handia eman dio azkenaldian atzerriko hizkuntzak ikasteari, batez ere ingelesari.

 Historia 

 Erdi Aroko garai zaharra 
Badirudi antzinako ikasleak istorio eta elkarrizketa txikiak irakurtzen, gogoratzen eta errezitatzen hasi direla, testuinguru naturalistetan oinarrizko hiztegia eta gramatika ematen zutenak. Testu horiek (eta badirudi beti izan direla testu koherenteak, inoiz ez esaldi isolatuak, gaur egungo ikasleek askotan erabiltzen dituztenak bezalakoak) gai hauek jorratzen zituzten: goizean janztea (eta zeregin horretan lagundu zuten esklaboak nola kudeatu), eskolara joatea (eta atzo ez egoteagatik zigorrari ihes egitea), lagun gaixo bat bisitatzea (eta nola aurkitu unitate indibidual bat apartamentu erromatar bateko gela batean), irainak salerostea (eta nola amore eman graziaz borroka batean), edo lan berri bat lortzea (pastel zati bat nirekin ikasi baduzu, bere ikasle zahar bat). Testuak bi zutabe estutan elebidun agertzen ziren, ezkerrean ikasten ari zinen hizkuntza eta eskuinean ezagutzen zenuena, zutabeak lerroka lerrokatzen zirela: lerro bakoitza glosario bat zen, zutabe bakoitza testu bat zen bitartean.

Nahiz eta atzerriko hizkuntzak ikasteko beharra giza historia bera bezain zaharra izan, hizkuntza modernoaren hezkuntzaren jatorria XVII. mendeko latinaren azterketan eta irakaskuntzan dago. Ekialde Hurbileko Akkadiano diplomaziaren hizkuntza zen, Amarnaren letretan bezala. Mende askoan, latina izan zen hezkuntzaren, merkataritzaren, erlijioaren eta gobernuaren hizkuntza nagusia mendebaldeko planeta osoan. XVI. mendearen amaieran, neurri handi batean frantsesak, italiarrak eta ingelesak aldatu zuten. John Amos Comenius joera hori aldatzen saiatu zen pertsonetako bat izan zen. Latina ikasteko ikasturte oso bat osatu zuen, eskolako curriculum osoa betez, eta Omnia Opera Didaktikoan amaitu zuen, 1657. urtean.

Lan horretan, Comenius-ek ere hizkuntzaz jabetzearen teoria azaldu izan zuen. Hizkuntzak nola ikasten diren eta hizkuntza ikasteko metodologia pedagogikoa sistematikoki idazten duen lehen teorialarietako bat da. Hizkuntzaz jabetzea sentsazioarekin eta esperientziarekin lotu behar dela esan zuen. Irakaskuntzak ahozkoa izan behar du. Eskolak gauzen ereduak izan beharko lituzke, eta horrelakorik ezean, horien argazkiak. Emaitza gisa, munduko lehen liburu ilustratua ere argitaratu zuen, Orbis sensualium pictus. Latinaren ikasketa jetsi egin zen hizkuntza bizi bat ikastetik mundu errealean ikasgai baterako eskola-curriculumean erabiltzera. Murrizketa horrek beste justifikazio bat ekarri zuen azterketarako. Orduan alegatu zen latinezko estudioak gaitasun intelektuala garatu zuela, eta latinezko gramatikaren azterketa helburu bihurtu zela.

XVI. mendetik XVIII. mendera bitarteko "gramatika-eskolak" latin klasikoaren alderdi gramatikalen irakaskuntzan jarri zuten arreta. Ikasle aurreratuek gramatika ikasten jarraitu zuten erretorika gehituz.

 XVIII. mendea 
Hizkuntza modernoen azterketa ez zen Europako eskolen ikasketa-planean sartzen XVIII. mendera arte. Latinaren azterketa akademiko hutsean oinarrituta, hizkuntza modernoetako ikasleek ariketa horietako asko egin zituzten, arau gramatikalak aztertuz eta esaldi abstraktuak itzuliz. Ahozko lana oso txikia zen, eta ikasleek gramatika-arauak buruz ikasi eta aplikatu behar zituzten, testu idatziak hizkuntza objektiboan deskodetzeko. Tradizioan oinarritutako metodo hori itzulpen automatikoko metodo bezala ezagutu zen.

 XIX. eta XX. mendeak 

ezkerrera|thumb|166x166px|Henry Sweet funtsezkoa izan zen hizkuntzen irakaskuntzan aplikatutako hizkuntza-tradizioaren ezarpenean
Atzerriko hizkuntzen irakaskuntzaren berrikuntza XIX. mendean hasi zen, eta oso azkar bihurtu zen XX. mendean. Metodo desberdin batzuk sortu zituen, batzuetan kontraesankorrak, eta horietako bakoitzak hobekuntza garrantzitsua adierazten zuen aurreko metodoekiko edo metodo garaikideekiko. Aplikatutako lehen hizkuntzalariak Jean Manesca, Heinrich Gottfried Ollendorff (1803–1865), Henry Sweet (1845–1912), Otto Jespersen (1860–1943) eta Harold Palmer (1877–1949) izan ziren. Teoria linguistiko eta psikologikoetan oinarritutako hizkuntzak irakasteko printzipioak eta ikuspegiak ezartzeko lan egin zuten, baina xehetasun praktiko zehatz asko utzi zituzten, beste batzuk ideiatu ahal izateko.

XX. mendeko atzerriko hizkuntzen hezkuntzaren historia eta irakasteko metodoak (behean aipatutakoak bezalakoak) porrotaren historia izan litezke. AEBko unibertsitateetan oso ikasle gutxik lortzen dute atzerriko hizkuntza bat "gutxieneko gaitasun profesionala". Doktorego-titulua lortzeko behar diren "irakurketa-ezagutzak" bigarren mailako ikasleek irakurtzen dutenarekin bakarrik konpara daitezke, eta ingeles hiztun bertakoak diren ikertzaile oso gutxik irakur eta balora dezakete ingelesez besteko hizkuntzetan idatzitako informazioa. Hizkuntzalari ospetsu batzuk ere elebakarrak dira.

Hala ere, bigarren edo atzerriko hizkuntzen ikasketa arrakastatsuaren froga anekdotikoak erraz aurki daitezke, eta horrek kasu hauen eta hizkuntza-programa gehienen porrotaren arteko desadostasuna eragiten du. Horrela, bigarren hizkuntzaren eskurapenaren ikerketa emozionalki kargatzen da. Metodo eta planteamendu zaharragoak, hala nola gramatika-itzulpenarena eta metodo zuzenarena, baztertu eta barregarri uzten dira, metodo eta hurbilketa berriagoak asmatu eta sustatzen baitira atzerriko hizkuntzetako ikasleen porrot tasa handien arazoari irtenbide bakar eta osoa emateko.

Hizkuntzen irakaskuntzari buruzko liburu gehienek iraganean erabili diren metodoak zerrendatzen dituzte, askotan autorearen metodo berriarekin bukatzen direnak. Oro har, metodo berri horiek autorearen adimenetik soilik eratortzen dira, autoreek ez baitiote sinesgarritasunik ematen lehenago egin zenari, eta ez baitute azaltzen nola erlazionatzen den metodo berriarekin. Adibidez, hizkuntzalari deskribatzaileak. badirudi, inolako zalantzarik gabe, ez zegoela zientzia oinarri hartuta hizkuntzak irakasteko metodorik lanean hasi aurretik (horrek eraman zuen Bigarren Mundu Gerran Estatu Batuetako armadarentzat garatutako audio- eta hizkuntza-metodoa). Hala ere, kontrakoa frogatzen duten frogak daude. Halaber, esan ohi da metodo zaharrenak ez zirela batere eraginkorrak edo guztiz hil direla, nahiz eta, berez, metodo zaharrenak ere erabiltzen ari diren (e.g.). metodo zuzenaren Berlitz-en bertsioa). Metodo berriak proposatzen dituztenak hain seguru egon dira beren ideiak hain berriak eta zuzenak direla, ezen ezin izan baitute ulertu zaharrenek eztabaida eragiteko behar adinako balioa dutela. Hori, era berean, aurrerapen zientifiko berrien enfasiak eragin zuen, aurreko ikertzaile itsuak lan zaharragoetan jarri baititu.5 

Hizkuntzak ikasteko eremuan, enpirikoan eta teorikoan, bi adar garrantzitsu egon dira, eta horietako bakoitzak ia erabat bereizitako istorioak ditu, bakoitzak une batean edo bestean bere lekua hartuz. Alderdi enpiristako ikerlarien adibideak Jesperson, Palmer eta Leonard Bloomfield dira, patroi-simulakroen bidez imitazioa eta memorizazioa sustatzen dutenak. Metodo horiek oinarrizko jarrera enpiristaren ondorio dira, hots, hizkuntza baldintzapenaz eta zulaketaz osatutako ohituren ondorio. Era muturrekoenean, hizkuntzak ikastea beste edozein motatako ikaskuntza bezala ikusten da, eta giza hizkuntza beste espezie batzuetan ikusitako komunikazio-portaerak bezalakoa da funtsean.

Alde teorikoan daude, adibidez, Francois Gouin, M.D. Berlitz eta Emile B. De Sauzé, zeinaren teoria arrazionalistak bat baitatoz Noam Chomskyren eta beste batzuen hizkuntza-lanarekin. Hori dela eta, irakaskuntza-metodo gehiago erabili dira, hala nola gramatika bidezko itzulpen-metodoa eta Gouinen "serie-metodoa", Berlitz eta De Sauzéren zuzeneko metodoak. Metodo horiekin, ikasleek esaldi original eta esanguratsuak sortzen dituzte, gramatikaren arauen ezagutza funtzionala lortzeko. Gizakia pentsatzeko sortzen den jarrera arrazionalistatik eratortzen da hori, eta hizkuntzaren erabilera beste espezie batzuetan guztiz ezinezkoa den giza ezaugarria dela. Giza hizkuntzek ezaugarri komun asko dituztenez, ideia da gizakiek gramatika unibertsal bat partekatzen dutela, gure garun-egituran integratuta dagoena. Horrek aukera ematen digu lehen inoiz entzun ez ditugun esaldiak sortzeko, baina oraindik berehala uler daitezkeenak mintzatzen den hizkuntza espezifikoa ulertzen duen edonork. Bi kanpalekuen arteko lehia bizia da, komunikazio edo lankidetza gutxikoa.

 XXI. mendea 
Denborarekin, hizkuntza-hezkuntza eskoletan garatu da, eta mundu osoko ikasketa-planaren zati bihurtu da. Herrialde batzuetan, hala nola Estatu Batuetan, hizkuntza-hezkuntza (munduko hizkuntzak ere deitzen zaio) gai nagusia bihurtu da, gai nagusiekin batera, hala nola ingelesa, matematika eta zientzia.

Herrialde batzuetan, hala nola Australian, oso ohikoa da, gaur egun, atzerriko hizkuntza bat eskoletan irakastea, hizkuntza-hezkuntzaren gaia LOTEA edo Ingelesa ez den hizkuntza dela. Ingelesa hitz egiten duten ikastetxe gehienetan, frantsesa, gaztelania eta alemana dira ikasteko eta ikasteko hizkuntza erabilienak. Ingelesa bigarren hizkuntza gisa ere (ESL) erabil daiteke lehen hizkuntza ingelesa ez duten eta eskatutako estandarrarekin hitz egin ezin duten ikasleentzat.

 Atzerriko hizkuntzaren irakaskuntza ikasgeletan 

eskuinera|thumb|Bigarren Hezkuntzako espainiarrak ingeleseko jatorrizko hiztunen eskola bati irakatsi zion bigarren hizkuntza gisa, Massachusettseko eskola pribatu estatubatuar batean.
Hizkuntzen irakaskuntza irakasgai orokor gisa edo hizkuntza eskola espezializatu batean egin daiteke. Hizkuntzak irakasteko metodo asko daude. Batzuk iluntasun erlatiboan erori dira eta beste batzuk asko erabiltzen dira; beste batzuek jarraipen txiki bat dute, baina ideia erabilgarriak eskaintzen dituzte.

Batzuetan, "ikuspegia", "metodoa" eta "teknika" terminoak kontzeptu hierarkikoak dira.

Ikuspegi bat hizkuntzen eta hizkuntzen ikaskuntzaren izaerari buruzko kasu-multzo bat da, baina ez du prozedurarik eskatzen eta ez du xehetasunik ematen kasu horiek eskolen ingurunean nola aplikatu behar diren azaltzeko. Horrek zerikusia izan dezake hizkuntza eskuratzeko bigarren teoriarekin.

Hiru "ikuspegi" nagusi daude:

 Egiturazko ikuspegiak hizkuntza adiera kodearekin (adibidez, gramatikarekin) estrukturalki erlazionaturiko elementuen sistema gisa tratatzen du.
 Ikuspegi funtzionalak hizkuntza funtzio jakin bat adierazteko edo betetzeko tresna gisa ikusten du, hala nola zerbait eskatzea.
 Ikuspegi interaktiboak hizkuntza harreman sozialak sortzeko eta mantentzeko tresna gisa ikusten du, elkarrizketa-trukeetan aurkitzen diren mugimendu, ekintza, negoziazio eta elkarrekintzako ereduetan zentratuz. 1980ko hamarkadatik aurrera, ikuspegi hori nahiko menderatzailea da..

Metodo bat ikasi beharreko hizkuntza-materiala aurkezteko plan bat da, eta aukeratutako hurbilketa batean oinarritu beharko litzateke. Hurbilketa metodo batean gauzatu ahal izateko, irakaskuntza-sistema bat diseinatu behar da, honako hauek kontuan hartuta: irakaskuntzaren/ikaskuntzaren helburuak, edukiak hautatzeko eta antolatzeko modua, egin beharreko zeregin motak, ikasleen eginkizunak eta irakasleen eginkizunak.

 Egitura-metodoen adibideak itzulpen gramatikala eta metodo audio-linguistikoa dira.
 Metodo funtzionalen adibideak: ahozko ikuspegia / egoera-hizkuntzaren irakaskuntza.
 Metodo interaktiboen adibideak hauek dira: metodo zuzena, seriearen metodoa, komunikazio-hizkuntzaren irakaskuntza, hizkuntzaren murgiltzea, modu isila, iraderiestopedia, ikuspegi naturala, hizkuntzak tandemean ikastea, erantzun fisiko osoa, irakurketaren eta narrazioaren bidezko irakaskuntza menderatzea eta Dogme hizkuntzaren irakaskuntza.

Teknika (edo estrategia) oso estratagema edo trikimailu espezifikoa da, berehalako helburu bat lortzeko diseinatua. Horiek kontrol-metodoaren ondorio dira, eta ez zuzenean ikuspegiaren ondorio.

 Lineako ikastaroak eta autonomoak 
Autoikaskuntzarako ehunka hizkuntza daude eskuragarri, editoreen puntuazioetatik hasita, kostu sorta baterako, metodo desberdinak erabiliz. Ikastaroak berak irakasle gisa jokatzen du eta metodologia bat aukeratu behar du, gelako irakasleek egiten duten bezala.

 Grabazioak eta audio-liburuak 
Audio-grabazioek jatorrizko hiztunak erabiltzen dituzte, eta indar bat ikasleei beren azentua hobetzen laguntzea da. Grabazio batzuek eten egiten dute hitz egiteko. Beste batzuk jarraituak dira; beraz, ikasleak grabatutako ahotsarekin hitz egiten du, abesti bat ikastearen antzekoa.Archived at Ghostarchive and the Wayback Machine: 

Autoikaskuntzarako audio-grabazioek ikasgelako irakaskuntzan erabiltzen diren metodo asko erabiltzen dituzte, eta erregistro, zinta, CD, DVD eta webguneetan ekoiztu dira.

Soinu-grabazio gehienek azalpenak ematen dituzte ikaslearen hizkuntzan. Aukera bat da soinu-efektuak erabiltzea hitzen esanahia hizkuntza objektiboan erakusteko.Amazing Hear-Say, by Donald Rivera, Penton Overseas Inc., , , , ,  Grabazio horietako hizkuntza bakarra hizkuntza objektiboa da, eta ulergarriak dira, ikaslearen jatorrizko hizkuntza edozein dela ere.

Hizkuntza liburuak mendeetan zehar argitaratu dira, hiztegia eta gramatika irakatsiz. Liburu sinpleenak bidaiarientzat, sukaldarientzat, harreragileentzat edo hiztegi espezifikoa behar duten beste batzuentzat erabilgarriak diren esaldi laburrak emateko flaskoak dira. Liburu osatuenek hiztegi, gramatika, ariketa, itzulpen eta idazketa-praktika gehiago dituzte.

Gainera, azken urteotan "hizkuntzak ikasteko beste tresna" batzuk sartu dira merkatuan.

 Internet eta softwarea 
Softwareak ikasleekin elkarreraginean jardun dezake, liburuek eta audioak ezin duten moduan:

 Programa batzuek ikaslea erregistratu, ebakera aztertu eta feedbacka ematen dute.
 Softwareak ariketa osagarriak egin ditzake ikasle jakin batek zailtasunak dituen arloetan, kontzeptuak menderatu arte.
 Softwareak hitzak ahoskatu eta esanahia bistara dezake, ahozko azalpenen ordez irudiak erabiliz. Software horretako hizkuntza bakarra hizkuntza objektiboa da. Ulergarria da, ikaslearen jatorrizko hizkuntza edozein dela ere.

Webguneek hizkuntza-hezkuntzara bideratutako zerbitzuak eskaintzen dituzte. Gune batzuk hizkuntzak ikasteko propio diseinatuta daude:

 Programa batzuk web-ean bertan exekutatzen dira, deskargak saihesteko eta Interneteko konexioa behar izatearen desabantailarekin.
 Editore batzuek audioa, testuak eta softwarea linean ez erabiltzeko erabiltzen dute webgunea. Adibidez, bidaia-gida batzuek, Lonely Planetek, esaterako, hizkuntza-hezkuntzaren aldeko softwarea eskaintzen dute.
 Web gune batzuek ikasteko jarduerak eskaintzen dituzte, hala nola galdetegiak edo puzzleak, hizkuntzaren kontzeptuak praktikatzeko.
 Hizkuntzak trukatzeko guneek hizkuntza-trebetasun osagarriak dituzten erabiltzaileak lotzen dituzte, gaztelania ikasi nahi duen ingelesezko hiztun batekin ingelesa ikasi nahi duen gaztelaniako hiztun gisa. Hizkuntzak trukatzeko webguneek, funtsean, hizkuntza bat merkantzia gisa ezagutzen dute, eta merkatuaren antzeko ingurunea eskaintzen dute salgaiak trukatzeko. Normalean, erabiltzaileak txat, VoIP edo posta elektronikoaren bidez jartzen dira harremanetan. Hizkuntza-trukeak ere tresna erabilgarritzat jo dira hizkuntza-eskoletan hizkuntzak ikasten laguntzeko. Hizkuntzen trukeak mesede egiten die ahozko gaitasunari, jariakortasunari, lagunarteko hiztegia eskuratzeari eta hitzezko erabilerari, gramatika- edo idazketa-trebetasun formalen ordez. Australasia osoan, askotan erabiltzen da "Education Perfect" (on line ikasteko gune bat); izan ere, aukera ematen die irakasleei ikasleen aurrerapena monitorizatzeko, ikasleek "puntu" bat hartzen duten neurrian, oroitutako hitz berri bakoitzerako. Maiatzean, hezkuntzarako hizkuntza perfektuen nazioarteko lehiaketa egiten da urtero.

Beste web gune asko baliagarriak dira hizkuntzak ikasteko, nahiz eta beste helburu batzuetarako diseinatu, mantendu eta merkaturatu diren:

 Herrialde guztiek dituzte web guneak beren hizkuntzetan, eta beste leku batzuetako ikasleek ikasteko material nagusi gisa erabil ditzakete: albisteak, fikzioa, bideoak, abestiak, etab. Hizkuntzalaritza Aplikatuko Zentroak egindako azterlan batean ikusi zen teknologiaren eta komunikabideen erabilerak zeregin garrantzitsua duela ikasgelan hizkuntzak ikasteko. Interneten laguntzarekin, ikasleek erraz ikus ditzakete atzerriko komunikabideak (musika-bideoak, telebista-programak, filmak), eta, horren ondorioz, irakasleak Interneten eraginari begira daude, eta erakusketa hori beren geletan konbinatzeko moduak bilatzen ari dira.
 Itzulpen-guneei esker, ikasleek atzerriko testuaren esanahia aurkitu dezakete edo atzerriko itzulpenak sor ditzakete beren ama-hizkuntzatik.
 Hizketaren edo testuaren sintesia hizketan (TTS) leku eta softwarearen bidez, ikasleek testu idatzi arbitrarioaren ebakera entzun dezakete, jatorrizko hiztun baten antzeko ebaketarekin.
 Ikastaroak eta ikaskuntza kudeatzeko sistemak, hala nola Moodle, irakasleek erabiltzen dituzte, hizkuntza irakasleak barne.
 Web hitzaldien tresnek urruneko ikasleak elkartu ditzakete; g. Elluminate Live
 Ordenagailu-jokoetako jokalariek hizkuntza objektiboa erabil dezakete jokalari anitzeko lineako jokoetan eta mundu birtualetan elkarreragiten dutenean. 2005ean, Second Life mundu birtuala atzerriko hizkuntzak irakasteko erabiltzen hasi zen, batzuetan enpresa osoekin. Gainera, Cervantes Institutuak "uharte" bat du Second Life-n.

Interneteko eduki batzuk doakoak dira, askotan gobernuaren guneetakoak eta irabazi asmorik gabekoak, hala nola BBC Online, Book2, Foreign Service Institute, eta iragarki nuluak edo minimoak dituzte. Batzuk ADk babesten ditu, hala nola egunkariak eta YouTube. Batzuek ordainketa behar dute.

Hizkuntzak ikasteko estrategiek gero eta arreta handiagoa erakarri dute hizkuntzaz jabetzeko prozesua ulertzeko modu gisa.

 Entzutea ikasteko modu gisa 
Argi eta garbi entzutea ikasteko erabiltzen da, baina hizkuntza ikasten duten guztiek ez dute kontzienteki erabiltzen. Aditzea entzute maila bat da, baina entzute kontzentratua ez da ikasten duten gehienek estrategia gisa erabiltzen duten zerbait. Arreta jarrita entzutea estrategia bat da, ikasleei arreta handiz entzuten laguntzen diena distrakziorik gabe. Entzute zentratua oso garrantzitsua da atzerriko hizkuntza bat ikastean hitz baten azentu txikienak esanahia erabat alda dezakeelako.

 Irakurketa ikasteko modu gisa 
Jende askok irakurtzen du ulertzeko, baina gramatika eta diskurtso-estiloak ikasteko ere erabil daiteke testua irakurtzeko estrategia.Andrew Weiler: strategy of reading Testu paraleloak erabil daitezke ulermena hobetzeko.

 Ikasteko modu gisa hitz egitea 
Entzuteko eta irakurtzeko ariketez gain, mintzapraktikak praktikatzea hizkuntzaren jabetzaren alderdi garrantzitsua da. Hizkuntza-ikasleek atzerriko hizkuntzetan esperientzia har dezakete, aurrez aurreko hizkuntza-eskolen bidez, hizkuntza-topaketen bidez, unibertsitateko hizkuntzak trukatzeko programen bidez, hizkuntzak linean ikasteko komunitateekin bat eginez eta hizkuntza hitz egiten den herrialde batera bidaiatuz.

 Hiztegia ikastea 
Itzulpena eta memorizazioa izan dira tradizioz erabili izan diren bi estrategiak. Beste estrategia batzuk ere erabil daitezke, hala nola asmatzea, testuinguru-pistak bilatzean oinarritua, errepikapen tartea hainbat aplikazio, joko eta tresna erabiliz (e.g.). Duolingo eta Anki). Hitzak gogoratzeko estrategiak sortzeko erabil daiteke garunak nola funtzionatzen duen jakitea.Andrew Weiler: How to remember vocabulary

 Esperantoa ikastea, beste hizkuntza batzuk ikasteko estrategia propedeutiko gisa 
Esperanto, nazioarteko hizkuntza laguntzaile erabiliena [beharrezko zitazioa] L. L. Zamenhof oftalmologo judu poloniarrak sortu zuen 1887an, nazioarteko harremanetan hizkuntza-oztopoak kentzeko. Esperantoa hizkuntza indoeuroparretan oinarrituta sortutako hizkuntza da, hizkuntza germanikoen komunaltasunaren arrazoizko faktoreak bereganatuz. Esperantoa bere diskurtsoan eta idazketan oinarritzen da erabat. Zortzi letra ikastean eta arau fonetikoak menderatzean, edozein hitz irakurri eta idatz daiteke. Sinplifikazio eta estandarizazio handiagoarekin, esperantoa beste hizkuntza batzuk baino errazago menderatzen da. Ikasteko erraztasunak konfiantza eta esperantoaren ikaskuntza eraikitzen laguntzen du, ikasteko estrategia gisa, atzerriko hizkuntza ikasteko sarrera ona da.

 Irakaskuntza-estrategiak 

 Ikaskuntza konbinatua 
Ikaskuntza konbinatuak aurrez aurreko irakaskuntza eta urrutiko hezkuntza konbinatzen ditu, askotan elektronikoa, konputagailuan edo web-ean oinarritua. Hazkunde puntu garrantzitsua izan da ELTren industrian (English Language Teaching) azken hamar urteotan.  [noiz?]

Pertsona batzuek, ordea, 'Ikaskuntza konbinatua' esaldia erabiltzen dute gertatzen den ikaskuntzari buruz hitz egiteko, eta fokua beste jarduera batzuetan dago. Adibidez, txartelak eskatu behar dituen karta-joko batek zenbakiak batera ikasteko aukera eman dezake (1etik 10era).

 Trebetasunen irakaskuntza 
Hizkuntza-gaitasunez ari garenean, oinarrizko lau trebetasunak hauek dira: entzutea, hitz egitea, irakurtzea eta idaztea. Hala ere, oinarri sozialeko beste gaitasun batzuk berriki identifikatu dira: laburbildu, deskribatu, kontatu, etab. Gainera, ikasteko gaitasun orokorragoak, hala nola ikasteko trebetasunak eta nola ikasten den jakitea, hizkuntza ikasgeletan aplikatu dira.

Hirurogeita hamarreko eta laurogeiko hamarkadetan, oinarrizko lau trebetasunak oso ordena zurrunean irakatsi ziren, hala nola hitz egin aurretik entzutea. Hala ere, harrezkero onartu izan da trebetasun bat baino gehiago erabiltzen dugula aldi berean, eta horrek ariketa integratuagoetara garamatza. Hitz egitea ikasgela tradizionalean gutxiegi erabiltzen den trebetasuna da. Irakastea eta probatzea zailagoa delako gertatzen da hori. Testu asko daude proben irakaskuntzari eta idazketari buruz, baina gutxi hitz egiteari buruz.

Testuliburu berrienek azpimarratzen dute garrantzitsua dela ikasleek beste ikasle batzuekin bikoteka eta taldetan lan egitea, batzuetan ikasgela osoan. Bikoteko eta taldeko lanak ikasle gehiagok parte hartzeko aukerak eskaintzen ditu. Hala ere, bikoteak eta taldeak gainbegiratzea garrantzitsua da, guztiek ahalik eta berdintasunik handienean parte hartzen dutela ziurtatzeko. Jarduera horiek parekoen arteko irakaskuntzarako aukerak ere eskaintzen dituzte, non ikasle ahulenek ikaskide indartsuenen laguntza aurki baitezakete.

 Sandwich-teknika 
Atzerriko hizkuntzen irakaskuntzan, sandwich teknika da ahozko itzulpen bat sartzea ama-hizkuntzan ezezaguna den esaldi baten eta haren errepikapenaren artean, esanahia ahalik eta azkarren eta ahalik eta gehien transmititzeko. Ama-hizkuntzaren baliokidea ia apartekoa izan daiteke, hizketaren fluxua eten txiki batekin arrotz gisa markatzeko.

Ikasleek errepikatzeko elkarrizketa-esaldi bat modelatzean, irakasleak, hitz edo esaldi ezezagunetarako ama-hizkuntzaren baliokidea emateaz gain, atzerriko hizkuntzaren esaldia errepikatuko du ikasleek hura imitatu aurretik: L2 =–L1 =–L2. Adibidez, ingelesezko maisu alemaniar batek ikasleekiko truke honetan parte har dezake:

 Maisua: "Saiatu, saiatu berriro".
 Ikasleak: "Utzi saiatzen".

 Ama-hizkuntzaren erreflexua 

Ama-hizkuntzaren isla hitzez hitzeko itzulpenaren edo hitzen itzulpenaren teknika helburu pedagogikoetarako egokitzea da. Helburua da atzerriko eraikinak ikasleentzat irtenak eta gardenak izatea eta, kasu askotan, azterketa gramatikalaren jargoi teknikoa saihestea. Ez dator bat iraganean erabilitako itzulpen literalarekin eta testu interlinealarekin, ikasleek egindako aurrerapenak kontuan hartzen baititu, eta aldi berean egitura espezifiko bat soilik hartzen baitu kontuan. Gailu didaktiko gisa, ikaslearentzat ulergarria den neurrian soilik erabil daiteke, hizkuntza-itzulpen normalarekin konbinatzen ez bada behintzat. Teknika hori oso gutxitan erabiltzen da gaur egun.

 Atzeraka kateatzea 

Atzerapena ahozko hizkuntzako trebetasunen irakaskuntzan erabiltzen den teknika da, bereziki hitz polisilaboekin edo zailekin."Backchaining." Glossary. Retrieved 4 April 2009, from http://www.usingenglish.com/glossary/backchaining.html Irakasleak azken programa ahoskatzen du, ikasleak errepikatu egiten du, eta gero irakasleak atzeraka jarraitzen du, hitzaren amaieratik hasi eta hasieraraino."Backchaining." Teaching English. Retrieved 4 April 2009, from https://web.archive.org/web/20110927143122/http://www.teachingenglish.org.uk/think/knowledge-wiki/backchaining

Adibidez, 'Mussorgsky' izena irakasteko, irakasle batek azken txistua esango du: -zerua, eta ikasleak errepikatuko du. Gero, irakasleak -sorg- lehen erantsitako -sorg-skyrekin errepikatuko du, eta geratzen den guztia lehenengo silaba da: Mus-sorg-sky.

 Kodea aldatzea 

Kode aldaketa hizkuntza fenomeno berezia da, hiztunak bi hizkuntza edo gehiago nahita txandakatzen dituena, denbora, leku, eduki, objektu eta beste faktore batzuen arabera. Kode-aldaketak bere funtzioak erakusten ditu, eta, giroan, berriz, ama-hizkuntzak ez du zeregin nagusirik ikasleen bizitzan eta ikaskuntzan, hala nola familia elebiduneko edo familia etorkineko haurrak. Hau da, kode-aldaketa erabiltzeko gaitasuna, fonetika, hitzak, hizkuntza-egitura, adierazpen-modua, pentsatzeko modua, kultura-desberdintasunak eta abar eraldatzearekin lotuta, beharrezkoa da eguneroko komunikazio-ingurunean gidatu eta garatzeko. Pertsona gehienek atzerriko hizkuntza ikasten dute beren jatorrizko hizkuntzaren erabileraz betetako egoeretan, kodea aldatzeko gaitasuna ez bultzatzeko, eta, beraz, atzerriko hizkuntza eskuratzearen eraginkortasuna murriztu egingo litzateke. Beraz, irakaskuntza-estrategia gisa, kode aldaketa ikasleei kontzeptuzko gaitasun hobeak lortzen laguntzeko eta testuinguru semantiko aberats bat emateko erabiltzen da, berariazko hiztegi batzuk uler ditzaten.

 Eskualdeka 

Hizkuntza-hezkuntzako praktikak aldatu egin daitezke eskualdeka, baina hura bultzatzen duten ulermenak funtsean antzekoak dira. Errepikapen, zulaketa, memorizazio eta konjugazio gramatikal errepikapenak mundu osoan erabiltzen dira. Batzuetan, eskualdeko irakaskuntza-metodoek lehentasun desberdinak dituzte. Hizkuntzan murgiltzea ezaguna da Europako herrialde batzuetan, baina ez da asko erabiltzen Estatu Batuetan, Asian edo Australian.

 Bizitzaren hainbat etapatan 

 Lehen haurtzaroko hezkuntza 

Lehen haurtzaroa bere bizitzako hizkuntza menderatzeko aldirik azkarrena eta kritikoena da. Haurren hizkeraren komunikazioa hitzik gabeko komunikaziotik urtebetetik bost urtera bitarteko ahozko komunikaziora aldatzen da. Hizkuntza menderatzea, neurri handi batean, modu naturalean lortzen da, ahozko komunikazio-giro batean bizitzean. Haurrak gidatzen eta haientzako aukerak sortzen onak garen bitartean, haurren hizkuntza-gaitasuna erraz garatzen eta lantzen da.

 Derrigorrezko hezkuntza 
Derrigorrezko hezkuntza, pertsona gehienentzat, bigarren hizkuntza edo atzerriko hizkuntza bat lehen aldiz eskuratzeko aldia da. Aldi horretan, atzerriko hizkuntza profesionalagoa eta giro akademikoa ikasleekiko proportzionalak dira. Irakasleen laguntza eta motibazioa lor dezakete eta bikoteek edozein unetan aktiba ditzakete. Batek ikaskuntza espezializatu handia izan lezake hiztegiaren, gramatikaren eta hitzezko komunikazioaren arau asko menderatzeko.

 Helduen hezkuntza 
Helduaroan atzerriko hizkuntza bat ikasteak esan nahi du trebetasun berri bat lortzean norberaren balio handiagoa lortu nahi dela. Etapa honetan, gizabanakoek hizkuntza baten autoikaskuntza gainbegiratzeko gaitasuna garatu dute. Baina, aldi berean, presioa ere oztopoa da helduentzat.

 Zaharren hezkuntza 
Bizitzako beste etapa batzuekin alderatuta, aldi hori da zailena hizkuntza berri bat ikasteko, garuna pixkanaka hondatzen delako eta oroimena galtzen delako. Zaila izan arren, adinekoentzako hizkuntza-hezkuntzak moteldu egin dezake garuneko endekapen hori eta zahartze aktiboa.

 Hizkuntzak ikasteko oporrak 
Gero eta pertsona gehiagok oporrak eta hizkuntza-ikasketak konbinatzen dituzte jatorrizko herrialdean. Horrek aukera ematen dio ikasleari kultura objektiboa esperimentatzeko bertako jendea ezagutzean. Opor mota honek, sarritan, eskola formalak, kultur txangoak, aisialdiko jarduerak eta etxe bat konbinatzen ditu, agian geroago herrialdean bidaiatzeko denborarekin. Hizkuntzak ikasteko oporrak herrikoiak dira Europa osoan (Malta & Erresuma Batua da ezagunena) eta Asian, erraz garraiatzen direlako eta inguruko herrialdeak askotarikoak direlako. Opor horiek gero eta ezagunagoak bihurtu dira Erdialdeko Amerikan eta Hego Amerikan, Guatemalan, Ekuadorren eta Perun, besteak beste. Gero eta ospe handiagoa duenez, hizkuntza-hezkuntzako nazioarteko zenbait erakunde loratu egin dira azken urteotan. Nahiz eta mundu osoko hezkuntza-sistemek diru-kopuru handia inbertitu emaitzak erakusten dituen hizkuntzan, ikasleek ikasgelatik kanpo ikasten ari diren hizkuntza edo hizkuntzak benetan hitz egin dezaten, askotan ez daude argi.Ingrid Piller, How can we change language habits?, Language on the Move, August 1, 2018

Nazioarteko merkataritza-transakzioen nagusitasun gero eta handiagoarekin, orain garrantzitsua da hizkuntza asko izatea. Hori ere nabaria da sailak Ekialdeko Europara azpikontratatzen dituzten enpresetan. [beharrezko hitzordua]

 Hizkuntza gutxituen irakaskuntza 

 Hizkuntza gutxituetan hezteko politika 
Hizkuntza gutxituen hezkuntza sustatzearen aldeko argudio politiko nagusiak dira lan-indar eleaniztunen beharra, onura intelektual eta kulturalak eta informazioaren gizarte globalean inklusio handiagoa. Giza eskubidetzat hartzen da, halaber, hizkuntza gutxituan heztea, Giza Eskubideen eta Oinarrizko Askatasunen Europako Hitzarmenak, Eskualdeetako edo Eremu Urriko Hizkuntzen Europako Gutunak eta NBEko Giza Eskubideen Komiteak aitortzen duten bezala. Hezkuntza elebiduna ezarri da herrialde askotan, Estatu Batuetan barne, hizkuntza gutxituaren erabilera eta balioespena sustatzeko, baita dagokion hizkuntza maioritarioa ere.

 Hizkuntza minoritarioak irakasteko materialak eta ikaskuntza elektronikoa 
Hizkuntza gutxituen irakaskuntzarako eta ikaskuntzarako baliabide egokiak aurkitzea eta eskuratzea zaila izan daiteke, eta horrek hizkuntza gutxituen irakaskuntzarako materialak gehiago garatzea ekarri du. Internetek aukera ematen du testu, audio eta bideo sorta zabalagoa eskuratzeko. 2.0 hizkuntza-ikaskuntzak (2.0 web-tresnak erabiltzea hizkuntza-hezkuntzarako) garapen materialerako aukerak eskaintzen ditu gutxien irakasten diren hizkuntzentzat eta geografikoki sakabanatuta dauden irakasleak eta ikasleak elkartzeko.

 Siglak eta laburdurak 

 ALL: hizkuntzak ikastea
 CALL: ordenagailuz lagundutako hizkuntzen ikaskuntza
 CLIL: edukien eta hizkuntzen ikaskuntza integratua
 CELI: Certificato di Conoscenza della Lingua Italiana
 CLL: hizkuntza komunitarioen ikaskuntza
 DELE: Gaztelaniaren diploma atzerriko hizkuntza gisa
 DELF: diplôme d'études en langue française
 EFL: ingelesa atzerriko hizkuntza gisa
 EAL/D: Ingelesa hizkuntza edo dialekto gehigarri gisa
 EAP: Ingelesa helburu akademikoekin
 ELL: Ingelesaren ikaskuntza
 ELT: ingelesaren irakaskuntza
 ESL: Ingelesa bigarren hizkuntza gisa
 ESP: ingelesa, berariazko xedeetarako. Ingelesa, berariazko xedeetarako.Barrantes. L. (2009). A Brief View of
the ESP Approach. /Dialnet-ABriefViewOfTheESPApproach-5476348.pdf
 FLL: hizkuntzak ikastea
 FLT: hizkuntzen irakaskuntza
 HLL: ondare-hizkuntzen ikaskuntza
 IATEFL: Ingeleseko Irakasleen Nazioarteko Elkartea, atzerriko hizkuntza gisa ingeleseko irakasleen nazioarteko elkartea
 L1: lehen hizkuntza, ama-hizkuntza, ama-hizkuntza
 2. hizkuntza: bigarren hizkuntza (edo beste edozein hizkuntza)
 LDL: Lernen durch Lehren (irakaskuntzaren bidez ikasteko alemana)
 SORTA: Ingelesa ez diren hizkuntzak
 MFL: atzerriko hizkuntza modernoak
 SLA: hizkuntzen bigarren erosketa
 TELL: hizkuntzak teknologiarekin ikastea
 TEFL: ingelesaren irakaskuntza atzerriko hizkuntza gisa
 TEFLA: helduei ingelesa atzerriko hizkuntza gisa irakastea
 TESOL: ingelesaren irakaskuntza beste hizkuntza batzuetako hiztunei
 TEYL: ikasle gazteei ingelesa erakusteaBland, J. (2019). Teaching English to Young Learners More Teacher Education and More Children's Literature. https://www.researchgate.net/publication/337915547_Teaching_English_to_Young_Learners_More_Teacher_Education_and_More_Children's_Literature/link/5df2c95b299bf10bc3573277/download
 LZ: Erantzun fisiko osoa
 TPRS: Irakurketaren eta narrazioaren bidezko gaitasunaren didaktika
 UNIcert unibertsitate askoren hizkuntza-hezkuntzako Europako sistema bat da, Hizkuntzen Europako Erreferentzia Esparru Bateratuan oinarritua.
 Ikus, halaber, ingelesezko hizkuntzen ikaskuntza eta irakaskuntza, ingelesezkoak diren hizkuntzen irakaskuntzako sigla eta laburdurei buruzko informazioa lortzeko

 Erreferentziak 

 Bibliografia 
 Japoniaren eta Japoniaren arteko harremanak gaur egun. (2016). Skwirk 2016ko maiatzaren 16an berreskuratua, http://www.skwirk.com/p-c_s-16_u-430_t-1103_c-4268/australian-japanese-relations-today/nsw/australian-japanese-relations-today/conflict-consensus-and-care/changing-attitudes(e)tik
 Parry, M. (2016). Australiako unibertsitateko ikasleak eta haien familia anfitrioi japoniarrak egonaldi laburretan. Queenslandeko Unibertsitatea. 2016ko maiatzaren 16an berreskuratua, https://espace.library.uq.edu.au/view/UQ:349330/s3213739_phd_submission.pdf(e)tik
 - Milans, M (2013). Hiri eskolak eta ingelesezko hezkuntza Txina moderno berantiarrean: etnografia soziolinguistiko kritikoa. New York eta Londres: Routledge.
 Gao, Xuesong (Andy). (2010).Hizkuntzen ikaskuntza estrategikoa.Gai eleaniztunak:Kanada, 2010
 Kim Yeong-seo (2009) "Ingeles hezkuntzaren historia Korean"
 Kirkpatrick, A & Zhichang, X (2002)."Txinako arau pragmatikoak eta "Txinera ingelesa". World Engliches Bol. 21, or. 269–279.
 Kubota, K (1998) "Ideología of English in Japan" 295–306.
 Phillips, J. K. (2007). Atzerriko Hizkuntzako Hezkuntza: Zein da haren definizioa? The Modern Language Journal, 91(2), 266-268.
 American Council on the Teaching of Foreign Language (2011). Hizkuntzen ikaskuntza XXI. mendean: XXI. mendeko trebetasunen mapa.

 Kanpo estekak 

Kategoria:Hizkuntzalaritza aplikatua
Kategoria:Hizkuntzen irakaskuntza
Kategoria:Gainbegiratu gabeko itzulpenak