Clara Isabel Núñez y Chabarria

Clara Isabel Núñez y Chabarria Buenos Aireseko gizarteko andre bat izan zen XVIII. mendearen amaieran eta XIX. mendearen hasieran, bere senarrak emantzipazioaren kausari atxikimendu irmoa izan arren alderdi erregezaleari lagundu zion.

 Biografia 
Clara Isabel Núñez Pedro Núñez y Alonso Buenos Airesko kabildoko notarioaren eta Isabel de Chavarría y del Castilloren alaba zen. 1790ean Domingo de Azcuénaga eta Basavilbasorekin ezkondu zen, merkatari, jurista eta poeta, lehen alegialari argentinar gisa aitortua eta Miguel de Azcuénagaren anaia, Lehen Gobernu Iraultzaileko Juntako kidea.

Clara Isabel Núñez erregezale ezaguna zen eta ehun ofizial eta soldadu espainiar baino gehiago ezkutatu eta Montevideoko gotorleku espainiarrera ihes egitea lortzen lagundu zuen, haietako asko preso erregezaleentzako Las Bruscas atxilotze zentrotik ihesi.

Ausardiaz gain, senarrak bezala, umore oso berezia zuen. Behin batean bere etxean festa "sekretu" bat antolatu zuen, eta bertan alboko etxe batean ezkutatuta zeuden politikari jazarriak bildu zituen. Alvearistak eta Rodriguistak, abertzale eta errealistak, portugaldarrak eta espainiarrak, Rio de la Plata, Txile eta Peruko Probintzia Batuetako herritarrak bertaratu ziren, anaitasun bitxiko une batean, ziurrenik garai hartan bakarra.

Bere semeetako bat, Buenos Airesko Erregimentu Finkoko alfereza, José Benito de Azcuénaga, bere amak bezala alderdi errealistan sartu zen eta Martín García uhartearen defentsa agindu zuen Guillermo Brownen indarrek erasoaldi arrakastatsuaren harira, Martín Garcíaren guduan (1814).

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

 Domingo de Azcuénaga. 
 Historia de las relaciones exteriores argentinas.

Kategoria:Azcuénaga familia