Jane Joseph

Jane Marian Joseph (Londres, Erresuma Batua,1894ko maiatzaren 31 - ibidem, 1929ko martxoaren 9a) ingalaterrako konpositore, moldatzaile eta musika-irakaslea izan zen. Gustav Holst musikagilearen ikaslea izan zen eta ondoren interes handiaz  babestu antolatu eta kudeatu zituen hainbat musika-jaialdi. Bere obra asko halako jaialdi eta ospakizun horietan emateko konposatu ziren. Goiz hil zen, eta, ondorioz, ezin izan zuen bere talentua erabat garatu. Garaikideen hitzetan musika ingelesaren galera nabarmena izan zen.

Holstek lehen aldiz ikusi zuen Josephen potentziala, St Paul's Girls' School eskolan ikasten ari zenean. 1914an hasi zen bere kopia-jole gisa lanean, Planetak lana osatzen zuenean, eta haren ardura berezia «Neptuno» mugimenduarako partitura prestatzea izan zen. Transkripzio, moldaketa eta itzulpenekin jarraitu zuen Holstentzat lanean, eta bere libretista izan zen The Golden Goose balet koralerako. Bizitza profesional laburrean, Society of Women Musicianseko kide aktiboa bihurtu zen, Kensingtongo lehen lehiaketa musikalaren bultzatzaile nagusia izan zen eta Kensington Abesbatza Elkartea sortzen lagundu zuen. 

ezkerrera|thumb|200x200px|Imogen Holst ikasle izan zuen, 1926
Musika ere irakatsi zuen emakume-eskolan, non Holst-en alaba, Imogen Holst, bere ikasleetako bat izan zen, eta Morley College-ren musika-bizitzaren irudi nagusia bihurtu zen.

Joseph-ek konposatutako lan asko ez dira inoiz argitaratu eta galdu egin dira. Argitaratutakoetatik, orkestrarako lehen pieza laburretako bi, Morris Dance eta Bergamask, kritikaren goraipamen nabarmenak jaso zituzten, nahiz eta bietako bat ere ez zen orkestra-errepertorio orokorrean sartu. Bi koral, A Festival Venite eta A Hymn for Whitsuntide, beren bizitzan miretsi zituzten, baina oso gutxitan interpretatu ziren geroago. «A Little Childe There is Ibore» karola (Gabonetako abestia) bere motako onenetakotzat jo zuen Holstek. Hil eta hurrengo zortzi hamarkadetan ez zen Josephen musikaren grabazio komertzialik izan, baina noizbehinkako transmisio batzuk bai.

 Biografia 

 Familiaren aurrekariak eta haurtzaroa 
Jane Joseph 1894ko maiatzaren 31n jaio zen Notting Hill auzoan, Kensingtongo udalerrian (Londres), familia judu aberats batean. Haren aita, George Solomon Joseph (1844-1917), familia-abokatua, Henriettarekin (jaiotzaz Franklin abizena ) ezkondu zen 1880an. Jane bere laugarren alaba zen; hiru nebetako gazteena bera baino zazpi urte zaharragoa zen. George Josephek interes handia zuen seme-alabei musika transmititzeko; horietako bi, Frank (1881-1944) eta Edwin (1887-1975), harizko musikari eskudunak bihurtu ziren; Janek, berriz, pianoa ikasi zuen (lehen proba zazpi urterekin egin zuen) eta, geroago, kontrabaxua. Denborarekin, Franken semeek, Janerekin eta haren lagunekin, Franken etxean urte askoan kontzertuak eskaini zituzten, Josephs orkestra osatu zuten eta kontzertuak ematen zituzten etxean.[2][3]

 St Paul's Girls' School eta Gustav Holst 
1909an, Josephek beka bat irabazi zuen Hammersmitheko St Paul's Girls' School (SPGS) eskolarako. Eskolak 1904an zabaldu zituen ateak, haurrentzako St Paul's School delakoaren adar bat gisa. Haren zuzendaria, Frances Ralph Gray, irudi bikaina zen, emakume-hezkuntzari buruzko ikuspegi tradizionalekin; hala ere, ikaskuntza-giro bizia eta askotarikoa eskaintzen zuen, eta Joseph gailendu egiten zen. Arrakasta akademikoez gain, Josephek eskolako orkestrako kontrabaxua jotzen zuen, Jhan Sebastian Bachen teklaturako re minorreko kontzertuaren pianorako interpretazio txalotua eman zuen, konposatzen hasi zen eta lehen begiratuan irakurketaren sari bat irabazi zuen.  Eskolan zegoela, «The Carrion Crow» konposatu zuen, 1914an argitaratutako lehen lana bihurtu zen kanta.  Musikatik kanpo, eskolako Gizarte Literarioari lagundu zion, eta Charlotte Brontë eta Samuel Taylor Coleridgeri buruzko lanak aurkeztu zituen. Royal Drawing Societyko azterketetan ere ohorea lortu zuen. 

SPGSko musika-irakasleen artean, Josephek Gustav Holst konpositore berria aurkitu zuen, ordura arte oso ezezagun samarra zena, eta konposizioa erakutsi zion. 1898an Royal College of Music utzi ondoren, Holstek hainbat orkestratan organo-jole eta tronboi-jole lana zuen bizimodu, kritika konpositore gisa onartzeko zain zegoela. 1903an orkestrarekin izandako emanaldiei uko egin zien konposizioan kontzentratzeko, baina diru-sarrera erregularra behar zuela ohartu zen. Musika-irakasle hasi zen, hasieran James Allen's Girls' School delakoan, Dulwichen; 1905ean, Adine O'Neill Clara Schumannen ikasle ohiak, zeinak SPGSn pianoa irakasten zuen, Frances Grayri gomendatu zion. Lehenik, denbora partzialeko kantua irakasten jardun zuen, eta, gero, eskolako musika-curriculum zabalena osatzeko jarduerak zabaldu zituen, errealizazioa eta konposizioa barne.  Alan Gibbs konpositorearen arabera, Joseph berehala poztu zen Holst-ekin eta bere printzipioak bere egin zituen.  Holstek, geroago, izan zuen ikaslerik onena izan zela esan zuen: «Hasieratik jarrera mental indibiduala eta eder zen guztia xurgatzeko gogoa erakutsi zituen».

 Ikaslea, idazle eta irakaslea (1913-1918) 

 Girton 
1913ko udazkenean, 19 urte zituela, klasikoak ikasten hasi zen Joseph Girton Collegen (Cambridge).  Une hartan, 1948ra arte erabat indargabetu ez ziren Cambridgeko Unibertsitateko arauen arabera, emakumeak ezin ziren tituluak jasotzeko hautatuak izan, baina graduko azterketetara aurkez zitezkeen, Joseph-en kasuan, Classical Tripo delakora. Berehala aurkitu zituen unibertsitateko bizitzan ikasketa erregularretatik desbideratu zituen gauza asko: eztabaida, antzerkia eta, batez ere, musika. Lehen aldian Cambridge University Musical Society orkestrako kontrabaxu-jotzaile bihurtu zen, Cyril Roothamen zuzendaritzapean. Gizarteko koruan ere ozen kantatu zuen, eta Berliozen La damnation de Faust lanaren emanaldi batean parte hartu ahal izan zuen, 1914ko ekainaren 17an Cambridge Review delakoan, goraipatua izan zena.  Oporretan, Holstekin jarraitu zituen konposizio-ikasketak; 1916an, bere «Wassail Song» argitaratu zen, «The Carrion Crow»ren pieza osagarri bat. Girtonen musika osagarria idatzi zuen William Butler Yeats-en, The Countess Cathleenen, bertsoko obraren interpretaziorako, eta Lehen Dragoiaren papera interpretatu zuen. 

1915etik aurrera, Joseph eta Holsten arteko elkartea estuagoa egin zen. Irakasle gisa zituen betebeharrengatik eta beste konpromiso batzuengatik gainezka, Holstek laguntza behar izan zuen bere musika argitaratzeko eta interpretazioa antolatzeko, eta gazte boluntarioen talde bat erabili zuen —haren «eskribak/ musika-idazleak»— bere partituren kopia garbiak egiteko, zati instrumentalak edo bokalak idazteko edo pianorako moldaketak prestatzeko. 1915ean, konpositorea bere obra handi eta ezagunenean ari zen lanean, Planetak orkestra-suitean, eta Joseph gonbidatu zuen, oporretan, bere musika-idazle jarduteko.  Besteak beste, Vally Lasker, SPGSko piano-irakaslea, eta Nora Day, Josephekin eskolako ikasle izan zena eta 1913tik han irakasten aritu zena. [14][15] Los planetas lanaren Neptuno mugimendua kopiatzea izan zen Joseph-en zeregin nagusia; mugimendu horretatik ia jatorrizko eskuizkribu guztia bere eskuaz idatzita dago. Bere karrerako gainerako urteetan, Holsten musika-idazle erregularrenetako bat izan zen,[2] eta beste edozeinekin baino gehiago fidatzen zen harekin. Girtoneko musika-jarduerekiko konpromisoak eta Holsten egindako lanak kontrako eragina izan zuten ikasketetan. 1916ko Tripo Klasikoen azterketetan III. klaseko emanaldi bakarra eman zitzaion, eta emaitza etsigarria izan zen beretzat, unibertsitatearen agurreko lekukotasunean behar bezala zehaztu zuen bezala. 

 Ibilbidearen hasiera 
Josephek Girton utzi zuenean, Lehen Mundu Gerra egoera kritikoan zegoen; Sommeko gudua 1916ko uztailaren 1ean hasi zen. Josephek gerran lagundu nahi zuen, eta landa-lana edo munizio-fabrika bat kontuan hartu ondoren, Islingtonen lanaldi partzialeko gizarte-laguntzan jardun zuen. 1916ko udazkenean, neskentzako eskola pribatu txiki batean irakasten hasi zen Eothenen, Caterhamen, Catharine eta Winifred Pye andereñoek sortua eta zuzendua.  1917an, Holst-en hamar urteko alaba, Imogen Host, eskolan hasi zen; laster, Josephen zuzendaritzapean, ikasle gazteak bere lehen musika konposatu zuen. Josephek bere musika-jarduerak zabaldu zituen Morley College-ko orkestrarekin bat eginez, zeinetan Holst zen musika-zuzendaria, eta Edwin nebak biolontxeloa jotzen zuen gerra aurretik.  Hasieran kontrabaxua jotzen zuen, baina gero tronpa klaseak hartu zituen, Adolf Borsdorfek emanak ziurrenik; geroago, oso denbora gutxian, berak ikasi zuen tinbalen partea udako kontzertu baterako. 1918an, Morley-ren batzordeko kidea izan zen. Martxoaren 9an, English Opera as She is Wrote opera burleskoa antolatu eta sortu zuen, eta opera ingelesaren, italiarraren, alemanaren, frantsesaren eta errusiarraren estiloak elkarren segidako eszenetan parodiatu zituen. Arrakasta handia izan zuen eta hainbat lekutan errepikatu zen. Baliteke Holst inspiratu izana parodia bere operan erabiltzeko, The Perfect Fool, 1918an konposatzen hasi zena. Denbora librean, Josephek koru bat sortu eta zuzendu zuen Kensingtongo umezainentzat, eta bertako kantu-lehiaketetan parte hartu zuten, hala nola «Linden Singers» lehiaketan. 
Josephek irakaskuntza-konpromisoak areagotu egin zituen maiz, Holst ordezkatuz, bai James Allen'sen, bai SPGSn.  Konpositorearen kopia-paperak egiten ere jarraitu zuen, eta 1918ko irailaren 29an Queen's Hall-en Planetak lanaren estreinaldi pribatuan parte hartzera gonbidatu zuten. Adrian Boultek zuzendu zuen orkestra. Berak idatzi zuen geroago: «Marte" (...) Neptunoren azken soinuraino, bizitza osoan iraungo digun gauza handia izan zela uste dut». Bere hezkuntza klasikoa Girtonen aprobetxatzeko gai izan zen, Grekoaren jatorrizko Juanen ekintzak lan apokrifoa itzultzen lagundu zuenean, Holsten Hymn of Jesus lanerako testua emateko (1917); lan bererako ahozko partitura bat eta moldaketa bat prestatu zituen piano, hari eta organorako. Bera eta Holst elkartu egin ziren ahots femeninoen bertsio bat egiteko (bi soprano eta altu bat) William Byrden Mass for Three Voices,[23] eta Joseph bakarrik aritu zen lanean Samuel Wesleyren Sing Aloud with Gladness lanerako orkestra-akonpainamendua ekoizteko. Azken lan hori 1917ko Pentekostesko musika-jaialdirako prestatu zen. Jaialdi hori Holst-ek antolatu zuen, lehenik Thaxted jaioterrian, eta hurrengo urteetan hainbat lekutan, besteak beste, Dulwich, Chichester eta Canterburyn. Joseph funtsezko figura bihurtu zen jaialdi horietan, antolatzaile, interpretatzaile eta konpositore gisa. 1918an, Thaxteden bi konposizio interpretatu ziren: Hymn, ahots femeninoetarako (orain galduta), eta Barbara Noel's Morris, orkestra-pieza bat, Thaxteden bikario zen Conrad Noelen alabarekin zuen adiskidetasuna ospatzeko idatzi zuena.

1917an eta 1918an ere tristura pertsonala izan zuen. 1917ko urriaren 22an, bihotzekoak jota hil zen Josephen aita. Hurrengo urteko maiatzaren 27an, Pentekoste jaialdiaren ondoren, haren neba William gerran hil zen Mendebaldeko Frontean; irailean, Edwin larri zauritu zen gerraren aliatuen azken erasoan. Josephen bizitzari eta musikari buruzko monografian, Alan Gibbs konpositoreak hauxe idatzi zuen: «Janeren gutunetan ez dago inolako aztarnarik gertakari horiek hartan izan zuten eraginari buruz».  Gibbsek Duff Cooper aipatzen du, eta hark idatzi zuen garai hari buruz: «negar egiten badugu —negar egin dugun moduan— isilpean negar egiten dugu». 

 Irakaslea, bideratzailea eta konpositorea (1918-1928) 

 Gerraosteko urteak 
1919an, Joseph Society of Women Musicians-ekin (SWM) elkartu zen, 1911n Marion Scott biolinista eta musikologoak eta beste batzuek musikan emakumeen interesak sustatzeko sortua. Scott Josephen ezaguna zen, Morley orkestraren kontzertinoa izan ondoren. SWMko Konpositoreen Batzorde Sektorialeko kide bihurtu zen Joseph, eta, noizbehinka, hainbat gairi buruzko hitzaldiak eman zituen, esate baterako, «Esperientzia praktikoaren beharra emakume-konpositoreentzat» eta «Emakume -konpositorea ikasle gisa». 1919ko udan, Adrian Boult-en zuzendaritza-eskolak jaso zituen, eta honelaxe deskribatu zuen: «inoiz ezagutu dudan gizonik eraginkorrena».  Eskolen helburua zen Bergamask orkestra-lana zuzentzea. Lan hori Coliseum Theatren interpretatu zen, Oswald Stollek musika britainiar berria erakusteko asmatutako eskema baten arabera. Uda hartan bertan ezagutu zuen Ralph Vaughan Williams, Holsten lagun hurbila. Berak bere musikaren zati bat jo zuen, ziur aski Bergamask pianorako erredukzioa, eta «oso kritikari preziatua» zela esan zuen. 

1918. urtearen amaieran, Holstek Josephi The Perfect Fool operarako libretoa emateko eskatu zion, berak bere idazketari falta zitzaion ukitu arina izan zezakeela uste baitzuen. Ez dago argi berak uko egin zion ala Holstek iritzia aldatu zuen, baina azkenean Holstek berak idatzi zuen testua. Josephek, ordea, Holst The Sneezing Charm-en musikan oinarritutako balet baterako historia idatzi zuen; A Magic Hour izeneko baleta 1920ko urrian aurkeztu zen Morley-n. Bitartean, Josephen lanak SWMren kontzertuetan ari ziren interpretatzen: bi kanta, segur aski Mirage ziklokoak, 1920ko urtarrilean, eta Walter de la Mareren poemen moldaketa batzuk abenduan.

Eothen-en, Joseph-ek Imogen Holst-en musika-hezkuntza gainbegiratzen jarraitu zuen, eta alderdi horiek lehenago Holsten aita konpositoreari nolabaiteko kezka eragin zioten. 1919ko otsailean emazteari idatzitako gutun batean, Ekialdeko Mediterraneoan kokatutako tropa britainiarrentzat Gazteen Kristau Elkartearen musika-antolatzaile gisa ari zela, Holstek jakinarazi zion «Imogeni buruzko gutun oso atsegin eta jakintsua jaso dut Janerengandik». Holst kezkatzen zuen edozein arazo behar bezala konpondu zen, eta Joseph Imogenen teoria musikaleko irakaslea bihurtu zen: «Janerekin egindako teoria "bikaina" da», esan zuen ikasle gazteak. 1920ko udan, Josephen laguntzarekin, Imogenek «Ninfa- eta artzain-dantza» bat sortu eta konposatu zuen, uztailaren 9an eskolan antzeztu zena. 1921. urtearen hasieran, Imogen SPGSn hasi zen; Bute Houseko (ikasleentzako eskolako egoitzetako bat) egoiliar izan aurretik, Joseph familiaren etxean hartu zuen ostatu. 

Pentekoste jaialdiak, Holst ez zegoenean suspendituak, berriz hasi ziren Dulwichen 1920an. Josephek ez zuen parte hartu ekitaldi horretan, baina Josephek ekarpen handia egin zuen hurrengo urteetako ospakizunetan. Ospakizun horiek Isleworth-en hasi ziren, Tamesis ibaiaren ondoan, eta Pentekostesen astelehenean amaitu ziren, SPGSn, Bute Houseko lorategietan. Asteleheneko ospakizunetarako, 1690eko Purcellen Dioklesian erdioperaren aurkezpena egin zuen Josephek. Joseph hil ondoren gertaerari buruz idaztean, Holstek gogoratu zuen Purcell-en musika eta Thomas Betterton-en testua asmatu zituela, denbora luzez utziak, «maitagarrien ipuin batean oinarritutako desfile zoragarri batean, printzesa galduarekin, dragoiarekin eta heroi nagusiarekin osatua». Aire zabaleko emanaldiaren alderdi guztien planifikazioarekin gustura ez, Josephek ikuskizunaren barne-bertsio bat prestatu zuen, klimak hala eskatuz gero. Ekoizpena oso arrakastatsua izan zen eta uda hartan errepikatu zen Hyde Park-en, eta 1921eko urrian, Old Vic antzokian.  Antolamendu-lan garrantzitsu horretan, Holstek hauxe idatzi zuen: «Janek kezkarik txikiena eman zion interesdun bakoitzari, bere buruari ahalik eta lan gogor eta aurreikuspen handiena emanez».

 Bere karrerako gailurra 
1921eko azaroan, Josephek Morleyko kideak antolatu zituen eskala handiko desfilea egiteko, St Martin-in-the-Fields elizaren bigarren mendeurrena ospatzeko. Laurence Housmanek idatzi zuen testua eta musika, Holst-ek zuzendua, Morleyren errepertoriotik hartu zuten. Hurrengo urtean, Josephek gero eta ospe handiagoa hartu zuen konpositore gisa, Seven Two-Part Songs taldea SWMren kontzertu batean interpretatu zenean. Kontzertu horretan, Ethel Smyth eta beste emakume konpositore batzuen lanak sartu ziren. Josephen bi lan, A Hymn for Whitsuntide eta A Festival Venite, 1922ko Pentekoste Jaialdian aurkeztu ziren All Saints elizan (Blackheath), Holst zuzendari zela. Veniteren estreinaldiaren ondoren, Josephek Holst-i lagunkoi idatzi zion: "Uste duzu beste edozein orkestra-zuzendari horrelako arazoetan sartzen denik?  Hori pentsatzen baduzu, oso oker zaude». Venite 1923ko ekainaren 13an interpretatu zuen Queen's Hall-en, koru filarmonikoak, Charles Kennedy Scotten zuzendaritzapean; The Spectator-en kritikak «musika britainiar modernoari gehitze nabarmena» zela esan zuen. Bere konposizio-lanen eta beste jarduera batzuen artean, Josephek 1922an denbora hartu zuen, Kensingtongo lehen lehiaketa musikaleko jaialdia antolatzeko eta lehiaketako kanta asko antolatzeko. Denborarekin, jaialdi hau Kensingtonen urteko ekitaldi garrantzitsua bihurtu zen; Vaughan Williams izan zen epaileetako bat. 1922ko urriaren 12an, Vaughan Williamsen 50. urtebetetze-egunean, Josephek koru bat antolatu zuen, sorpresa-ikuskizun baterako, goizeko lehen orduan, konpositorearen lorategian. Kanta hori berak idatzi zuen ekitaldi hori ospatzeko.

1919an, Josephek Edwin nebari idatzi zion Holst-en osasunaz zuen kezkari buruz.  Holstek Morley College-n zituen betebeharrei uko egin zionean, 1923an fisikoki okerrera egin ondoren, Josephek laguntza-gutun bat idatzi zion, eta bere erabakiagatik zorionak eman zizkion, konposizioan kontzentratzeko aukera ematen ziola eta. Hurrengo urteak bereziki emankorrak izan ziren Holstentzat eta Josephek 1924 eta 1928 artean egin zituen lan askotan lagundu zion. Bere Choral Symphony lanerako partitura prestatzen lagundu zion, eta berak bere jatorrizko zirriborroak aurkeztu zizkion eskersari gisa. Lasker eta Dayrekin batera, At the Boar's Head operarako ahotsezko partiturak eta partitura osoak prestatzen aritu zen, eta 1925eko martxoan parte hartu zuen entseguetan. Operaren estreinaldiaren ondoren, apirilaren 3an, kantari batzuei buruzko iruzkin kritiko samarrak idatzi zizkion Holsti, baina orkestra-zuzendariarentzat,  Malcolm Sargent-entzat, ostera, gorespenak. Holstek koru-pieza labur bat konposatu zuenean Oriana Madrigal Societyren hogeita batgarren urteurrena ospatzeko, Kennedy Scott orkestra-zuzendariaren lan-metodoak komikoki islatzen zituzten hitzak eman zituen Josephek; lana oso estimatua izan zen koruan. Urte horretan bertan, 1925ean, Kensington Choral Society sortzen lagundu zuen. Garai hartan, Josephen Kensingtongo etxea, topagune bihurtzen ari zen musikan; bisitari batek gogoratu zuen hantxe ezagutu zituela Vaughan Williams, Boult eta Sidonie Goossens harpa-jotzailea, besteak beste. 

 Eritasuna eta heriotza 
Canterburyn 1928an egin zen Pentekoste jaialdiko obra nagusia The Coming of Christ drama erlijiosoa izan zen, orduko Canterburyko George Bellek enkargatua eta John Masefield-ek idatzia. Holstek musika osagarria eman zuen. Gibbs-ek zinemaldiko antolatzaile eta interpreteei egindako argazki batean, Joseph Holst-en eta Bell andrearen artean dago, «bi horiek baino altuagoa, hogeita hamar urte inguruko emakume eraginkorra, jaialdirako nolabaiteko garrantzia zuena». Horixe izan zen Joseph-en azken Pentekoste jaialdia. Urte amaieran, bere osasuna okerragotzen hasi zen; Holst-en egunerokoan, 1928ko azaroaren 29an, aipamen bat egin zen, eta bertan «Janeren kontzertua 8.15en» aipatzen da, baina ez da ezer esaten interpretea bera zen ala ez. 1929ko otsailean, Bechstein piano-fabrikatzaileari Morley-rentzako piano berriagatik zor zion azken zenbatekoa ordaindu zuen, 1926tik dirua biltzen aritu ondoren. 1929ko martxoaren 9an, Joseph bere etxean hil zen, Kensingtonen, giltzurruneko gutxiegitasun baten ondorioz. Hileta pribatu baten ondoren, Willesdengo hilerri juduan lurperatu zuten. 

 Musika 
Josephen musikaren zati handi bat artista amateurrek egindako ekitaldi apaletako interpretazioetarako idatzi zuen. Ondorioz, inoiz ez zen argitaratu eta urteetan zehar lan asko galdu dira. Gibbs-ek uste du argitaratutako lanen eta bizirik irauten duten beste gutxi batzuen arabera, Joseph konpositore ingeles «progresisten» kategorian kokatzen dela.  Lehen konposizioak kantuak izan zituen nagusiki, baina abilezia goiztiarra erakutsi zuen orkestra-konpositore gisa. Gibbsek, bere bi pieza laburrei, Morris Dance (1917) (jatorriz Barbara Noel's Morris) eta Bergamask (1919),hiru eta bost minutukoak hurrenez hurren, «orkestra-soinuarentzako sentsazio ona» deritze. Morris Dance-n glockenspiel baten txinpartak gehitu zituen, eta Bergamask-ek, berriz, Italiako jai giroa du.  Philip Scowcroft musika-idazleak goraipatu egin zuen Joseph Morris Dance-rako orkestra-indar handia behar zela, eta Havergal Brian konpositoreak, Holst-en garaikideak, Bergamask «bizigarria» eta «etorkizun handikoa» zela ikusi zuen. Gibbs-ek iradoki du bi lan horiek Holst-en azken balet koralak presioka ditzaketela, eta hauxe esan zuen: «Zoritxarrekoa da errepertorioan leku iraunkorrik aurkitu ez izatea pieza horiek». «Miss Josephen Venite tradizio handi batean dago idatzita (...), nahiz eta Venite lanakT udorren konpositoreei espirituz zor dien; zuhaitz handi horren hazkunde indibiduala eta balekoa da, eta sustraiek energia eta bizitza ateratzen dute lur fresko eta bortxatu gabetik».

—The Spectator-en aipamena, Josephen Venite-ren interpretazioari buruzkoa, Queen's Hall-en, 1923ko ekainean.Joseph-en 1921eko abesti-zikloan, Mirage (bost kanta, soka-laukotearekin batera), nabarmena da Holst-en eragina, bere konposizio-estilo bereizgarriarekin batera. Gibbs-ek zikloaren lehena nabarmentzen du, «Song», hasiera batean RigVeda de Holst himnoen «To Varuna»ren oihartzuna duena, baina «sorkuntza desberdin bat» bilakatzen dena; «laukote argiko idazkera bat du, non biomasak zeregin berezia duen». Azken abestiak, «Echo», Brahmsen zein Holst-en antzekoak dira. 1922ko Joseph-en Venite jaialdia modu doriar modernoaren erabileraren adibide bat da (goranzko eskala bat, re tik hurrengo re-ra, pianoko tekla zurietan), eta ondorengo lan batzuen ezaugarri bihurtu zen. Scowcroft eta Gibbs-ek Tudor eragina aipatzen dute Venite lanean, eta Gibbsek dioenez, «Vaughan Williamsek melodian eta harmonian duen eragin atsegina sentitzen da». Lan horretarako orkestra-partitura galdu egin zen, baina organoaren akonpainamendua asmatu egin da. Hymn for Whitsuntide izan zen Josephen lehen lana, 1968an eman zena. Short String Quartet la menorrean Winifred Smith Quartetek interpretatu zuen 1922ko abenduan, eta J.B. Cramer and Co.   onartu egin zuen argitaratzeko.Hala ere, ez zen argitaratu eta gero desagertu egin zen.

Josephen «A Little Childe There is Ibore» karol edo gabonetako abestia,  mendeko poema baten moldaketa da, hiru emakume-ahotsentzat eta piano edo harientarako. Holsten ustez, «Janeren gabon-kanta ugarietako onena, eta, agian, interpretatzeko zailena». Bost eta zazpi aldiko txandakako konpasetan idatzia, Brianek goraipatu zuen bere originaltasunarengatik. Azkenik, BBCk eman zuen 1995eko abenduaren 21ean.  Josephen pianorako pieza didaktiko ugarien miresle ere izan zen Brian: «sinple eta atseginak, konplikaziorik gabeak». Horiek 1920tik 1925era bitartean argitaratu ziren; Gibbs-ek idatzi zituen pieza horiek «testuinguru harmoniatsuetako alderdi teknikoetan jartzen dutela arreta, eta, sarritan, modukoak», noizbehinka Chacona (herri-dantza) edo rondo(lelo edo musika errepikatua) itxurarako 'txangoak ' eginez. 

 Legatua 
Holst Venezian zegoen Josephen heriotzaren berri izan zuenean; Imogenek estoikoki jaso zuela erregistratu zuen arren, bera oso jota zegoen.  Imogenek idatzi zuen Joseph «bere pentsamendu eta sentimendu argien idealera hurbildu zen».  Bere omenaldian, Holst-ek «Joseph-en [infinitu ahalmen] bati buruz ohartarazi zuen, jenialtasuna den ahaleginak egiteko». 1929an ez zen Pentekoste jaialdirik egin, baina uztailaren hasieran, Warwick-eko gazteluan, Holst-en The Golden Goose, St Paul's Suite-ren emanaldi berezi bat interpretatu zen Josephen omenez. 1929ko abenduaren 5ean, musika-lehiaketako jaialdi batean, Vaughan Williamsek zuzendu zuen korua, Josephen Hymn for Whitsuntide joz, eta jendea zutik zegoen omenaldia egiteko. Himno bera jo zen Pentekosteetako lehen jaialdian, Chichesterren, 1930eko maiatzean.  1931ko uztailean, Holstek bere musika sartu zuen Chichester katedralean zuzendu zuen kontzertu batean, William Byrd, Thomas Weelkes eta Vaughan Williamsen obrekin batera. Hurrengo urteetan, Morley College, SWM, SPGS eta Dantza Folkloriko Ingeles Elkarteak antolatutako kontzertu eta ekitaldietan interpretatu ziren Josephen lanak.  Eothen-en «Jane Josephen Oroimenezko Saria» ezarri zen, eta haren izenean musika-bekak eman ziren Eothen-en eta St Paul's Girls' School-en. 

Josephen heriotzaren berri izatean bere tristura adierazi zuen adiskidetasun batek bere izaeraren beste alderdi bat erakutsi zuen: «Ingalaterra ez da bera izango Jane gabe. Ikaragarri zaila zen ezagutzea, eta ikaragarri bakartia, pentsatu nuen, lagun guztiak izan arren —ez duzu uste?—, baina ezin dut musika imajinatu hura gabe». 

 Erreferentziak 

 Bibliografia 
 Cooper, Duff (1955). Old Men Forget (en inglés). Londres: Rupert Hart-Davis. OCLC 500267933.
 Dickinson, Alan Edgar Frederic (1995). Alan Gibbs, ed. Holst's Music—A Guide (en inglés). Londres: Thames Publishing. .
 Gibbs, Alan (Julio de 1999). The Music of Jane Joseph (en inglés) (299). Tempo. JSTOR 946669.
 Gibbs, Alan (2000). «Chapter II: Jane Joseph». Holst Among Friends (en inglés). Londres: Thames Publishing.  .
 Grogan, Christopher, ed. (2010). Imogen Holst: A Life in Music (en inglés). Woodbridge, Suffolk: The Boydell Press.  .
 Holst, Imogen (1981). The Great Composers: Holst (en inglés) (2.ª edición). Londres: Faber and Faber. .
 Short, Michael (1990). Gustav Holst: The Man and his Music (en inglés). Oxford: Oxford University Press. .

 Kanpo estekak 

Kategoria:Londrestarrak
Kategoria:Londresen hildakoak
Kategoria:Emakume musika irakasleak
Kategoria:Erresuma Batuko irakasleak
Kategoria:Emakume musikagileak
Kategoria:Erresuma Batuko musikagileak
Kategoria:Musikari juduak
Kategoria:XX. mendeko ingelesak
Kategoria:Giltzurruneko gutxiegitasunaren ondorioz hildakoak