Etxeko arratoi

Etxeko arratoia arratoi marroixka da (Rattus norvegicus), etxekotua, eta maskota gisatzat hartzen da.

Arratoien jatorria XVIII. eta XIX. mendeetan Europan egiten zen animalien borrokako kirol batean dago. Handik aurrera, maskotak bezala hazi dira bereziki, eta kolore eta ilaje mota ugari hartzen dituzte. Gaur egun, arratoiak munduaren inguruko talde gogotsuek hazten dituzte, baina batera uzten dituzte, etxeko beste animalia batzuek bezala. Animalia horiek familian sartzeko, horietan espezializatutako babesle batengana jotzea da onena. 

Etxeko arratoiak, fisiologikoki zein psikologikoki, beren senide basatien desberdinak dira. Horrela, ondo elikatuta, parasitoak kenduta eta animalia exotikoetan aditua den albaitari bat erregulartasunez bisitatzen badute, ez dute osasunerako beste maskotek baino arrisku handiagorik. Etxeko arratoi marroixkak  ez dira zemaitzat hartzen, etxean salmonella bezalako arratoi patogenoak sar ditzaketen arratoi basatiak ez bezala. Konpainiako arratoiek arratoi basatiek baino osasun-arrisku desberdinak dituzte, eta, beraz, arratoi basatien gaixotasun arrunt asko harrapatzeko aukera gutxiago dituzte.

Etxeko arratoiak aukera ezin hobea dira lagunartean egotea gustatzen zaien pertsona lasaientzat, baina animalia txikiekin mitoak egon arren, haien zaintza garestia da. Kaiola oso zabalak eta dozenaka osagarri behar dira adimen handia dutelako psikologikoki estimulatuta mantentzeko. Arratoiak animalia taldekoiak eta sozialak dira, eta, beraz, sexu bereko beste arratoiekin bizi behar dute beti, kumeak ez hazteko. Gainera, etxeko arratoiek denbora bakarrik igaro dezakete, oso leialak dira eta erraz entrenatzen dira, adimen-jolasez eta motibazioez gozatzen baitute.

 Kanpo estekak 

Kategoria:Animalia etxekotuak
Kategoria:Konpainia-animaliak