Immunitate pasibo

Immunitate pasiboa hartutako immunitatea, antigorputzen edo linfozitoen transferentziak eragiten duen immunitatea da. Aurrez aktiboki immunizatutako emaile batengandik jasotzen ditu hartzaileak antigorputzak edo linfozitoak, eta haiek iraun bitartean soilik izango du immunitatea. Transferentzia hori hartzaileari antigorputzak edo linfozitoak dituen seruma emanez egin daiteke edo berez gerta daiteke (jaioberriaren immunitatea).Euskalterm: [Immunologia Hiztegia] [2021]

 Abantailak eta desabantailak 
Gizabanako batek immunitate pasiboari ematen dion erantzun immunea "txertoa baino azkarragoa" da, eta immunitatea irakatsi diezaioke "immunizazioari erantzuten ez dion" gizabanako bati, sarritan ordu gutxi batzuetan edo egun gutxi batzuetan. Immunitate pasiboak emateaz gain, amagandiko edoskitzeak beste ondorio onuragarri batzuk ditu haurtxoaren osasunean, hala nola alergiak eta obesitatea izateko arriskua murriztea. 

Immunitate pasiboaren desabantaila bat da laborategi batean antigorputzak sortzea garestia eta egiteko zaila dela. Gaixotasun infekziosoetarako antigorputzak sortzeko, litekeena da milaka giza emailek odola ematea edo antigorputzetarako immuneak diren animalien odola lortzea. Animalien antigorputzekin immunizatuta dauden pazienteek serumaren gaixotasuna garatu dezakete animalia immunearen proteinengatik, eta erreakzio alergiko larriak garatu. Antigorputzen bidezko tratamenduek denbora asko behar dezakete, eta zain barneko injekzio baten edo IV baten bidez ematen dira; txerto edo jab batek, berriz, denbora gutxiago hartzen du eta konplikazioak izateko arrisku gutxiago du antigorputzen bidezko tratamendu batek baino. Immunitate pasiboa eraginkorra da, baina denbora gutxi irauten du.

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

Kategoria:Immunologia
Kategoria:Antigorputzak