Abelardo Colomé Ibarra

Abelardo Colomé Ibarra Armada gorputzeko jenerala (Santiago de Cuba, Oriente probintzia, Kuba, 1939ko irailaren 13a) Kubako Estatu Kontseiluko presidenteordea eta Kubako Barne ministroa izan zen, azken kargu horretan aritu zen 1989tik, erretiroa hartu arte. 2015eko urrian. Furry izenez ezaguna, 1959an ezarri zituen lehen aldiz Estatuko Segurtasunaren oinarriak.

 Karrera 
Uztailaren 26ko Mugimenduaren sortzailea izan zen Ibarra. Kuban Batistaren erregimena erori ostean, Ibarra Kubako espedizio militarrak antolatzen saiatu zen bertako iraultzaileei Bolivia eta Argentinako gobernuak botatzen laguntzeko.  1975eko abenduan, Kubako Angolarako lehen misio militarreko buru izendatu zuten. Ibarrak Kubako eta Angolako lehen lerrora joan omen zen Angolaren Erabateko Independentziarako Batasun Nazionalaren (UNITA) indarren aurkako defentsa pertsonalki gainbegiratzeko, Hegoafrikako tropak inbaditzaileak lagunduta.

Ibarra Kubako Alderdi Komunistako Batzorde Zentraleko kidea da. Kubako Errepublikako Heroi titulua darama, eta Máximo Gómezen Ordena du, Fidel Castroren beraren hitzetan, "tiraniaren eta dominazio neokolonialista inperialistaren aurkako matxinada-borrokan izandako meritu apartak aintzat hartuta, estatu sozialista sendotzea eta defendatzea, eta misio internazionalista heroikoak betetzea».

 Kubako Iraultzaren garaipena 
Kubako Iraultzaren garaipenean, 1959ko apirilean Abelardo Armada Matxinatuaren Inteligentzia Zuzendaritzako buru izendatu zuten. Fidel Castroren laguntzaren parte izan zen Nazio Batuen Erakundearen bisitaren ostean.

Uste da Colomé Ibarra izan zela Habanako Fidel Castrori Hubert Matosek armak hartuko zituela jakinarazi ziona. 1961ean, Efigenio Ameijeirasek bere laguntza eskatu zion Polizia Nazional Iraultzaileari, non Polizia Motorizatuaren gidaritza bere gain hartu zuen, berarekin borrokatu zuen Coquines-Badiaren inbasioan.

1962an Indar Armatuen Kontrainteligentzia Militarrean lan egiten hasi zen, Bolivian eta Argentinan borroka misio internazionalistak betez, non Aljeriako pasaporte faltsu batekin sartu zen Jorge Masetti ezagutzera. Bolivian, 4 hektareako baserri bat erosi zuen Cochabamban, Emborozutik hurbil, Tarijasko hegoaldetik eta Argentinatik gertu.

Samuel Rodiles Planas eta Raúl Díaz-Argüelles-ekin batera borrokatu zuen Aljerian Kubako brigada militarrean, era berean Kongon, Zaire ohian,  Che Guevararekin borrokatu zuten gerrillaren prestaketan parte hartu zuen, Ginea-Bissaun gerrilla taldeen antolakuntzan parte hartzeaz gain Ginea eta Cabo Verderen Independentziarako Afrikako Alderdiarentzat.

Colomék Hego Yemenen eta Somalian armadako eta inteligentzia gailuen kokalekuan parte hartu zuen, Mexikotik eta Ertamerikatik Venezuelara infiltrazio eta borroka misioak betetzeaz gain.

Ekialdeko Armadako Dibisio Burua izan zen, 1968an Mambí Operazioan parte hartu zuen. Iparraldeko Armadaren Gorputza antolatu zuen Holguinen, Kontraespioitza Militarraren Zuzendaritzako buru izendatu zuten arte. 1972an, Indar Armatuen ministrorde izendatu zuten, Raúl Castro ministroa ordezkatzeko eskumenak zituelarik. 1975ean, Raúl Díaz-Argüelles Angolan hil zenean, borrokara bidali zuten haren ordez Hego Afrikako indarren eta UNITAren aurka. 1976an Kubako tropa guztien buruzagi militar izan zen Angolan.

Colomé 10.eko burua izan zen. Inteligentzia Militarraren Zuzendaritza. Herrialde sozialisten eta NATOko kideen artean egindako espioitzaz arduratu zen. Colomé Ibarra arduratu zen Arnaldo Ochoa Sánchez jeneralaren kasuan ikerketak eta atxiloketak egiteaz. José Abrantes jeneralaren aurkako epaiketaren ostean, Barne ministro izendatu zuten 2015eko urriaren 26ra arte, bere dimisioa eskatu zuen arte, Raúl presidenteari bidalitako gutun batean. Estatu Kontseiluak adostu zuen bere karrera arruntagatik Aberriari Zerbitzurako Lehen Graduko Ordena ematea.

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 



Kategoria:Kubako iraultzaileak
Kategoria:Kubako Alderdi Komunistako kideak
Kategoria:Euskal kubatarrak
Kategoria:Santiagotarrak (Kuba)
Kategoria:Kubako militarrak