Marcela Iacub

Marcela Iacub (Buenos Aires, Argentina, 1964) argentinar abokatua, jurista, ikertzailea, pentsalaria eta saiogile feminista da, eta nazionalitate frantsesa ere badu.

 Biografia 
Marcela Iacub Buenos Airesen (Argentina) jaio zen 1964an, klase ertaineko familia judu batean.

Abokatu baten alaba da, errabino ospetsu baten hereniloba, Bielorrusiatik eta Ukrainatik 1930ean Argentinara iritsi ziren bi familia judutarrengandik dator. Inoiz ez zuen erlijio-hezkuntzarik jaso, eta ateotzat hartzen du bere burua.

Zuzenbidea ikasi zuen Buenos Airesen, lan-zuzenbidean espezializatu zen eta 25 urte zituela Parisa joan zen bioetikan espezializatzeko ikasketa-beka batekin. Gizarte-zientzietako goi-mailako ikasketen eskolan egin zuen doktoretza, eta han arau juridikoen ikasketa-zentroko kide bihurtu zen.

Parisen bizi da Patrice Maniglier filosofoarekin, eta 2003an  Famille en scènes: bousculée, réinventée, toujours inattendue argitaratu zuen. 
1998az geroztik, Ikerketa Zientifikorako Zentro Nazionaleko (CNRS) kide da, ikerketa zientifikoko Frantziako erakunde publiko handiena, Parisko Gizarte Zientzietako Goi Ikasketen Eskolako Demografia eta Historia Sozialeko Laborategian (Laboratoire de démographie et d'histoire sociale de l’École des Hautes Tudes, Sciences Sociales).

Hainbat liburugatik da ezaguna, bereziki Le crime était presque sexuel (Krimena ia sexuala zen).

Marcela Iacub famatu mediatiko bihurtu zen, gizabanakoek aukeratzeko askatasunari buruz zituen iritzi eztabaidagarriengatik. Ez du izutzen korrontearen kontra eskandalizatu edo joatea.  Hedabideetan esku-hartzeak egiten ditu hainbat gairi buruz iritzia emanez: prostituzioa, bortxaketa, eutanasia, transplantea, ezkontza, ezkontza homosexuala, amatasuna, abortua, filiazioa, adopzio homosexuala edo klonazioa, baita ugalketa artifizialaren eta lagundutako ugalketaren metodoez ere, betiere adibide juridiko zehatzak emanez. Begetarianoa da eta animalien eskubideak defendatzen ditu. Katu bat dauka, baina ez du seme-alabarik nahi.

Frantsesez idazten du, eta gaztelaniara itzuli da Confesiones de una devoradora de Carne saiakera.

 Bere pentsamendua 
Marcela Iacubek kritika gogorrak egin zizkien Frantziako feminista tradizionalei, moralizatzaileegiak, amatasunezkoak, zaharkituak eta modaz pasatakoak zirela uste baitu. Ez ditu babesten parekotasunari eta sexu-jazarpenari buruzko legeak, ez eta jaiotza-tasaren edo amatasunaren glorifikazioa ere. Marcelaren iritziak ez dira beti politikoki zuzenak, beti sortzen dute eztabaida.

1970eko hamarkadako iraultza sexuala porrota izan zela uste du, bere anbizio emantzipatzaileei uko egin zien neurrian. 

Bere ideia erradikalengatik eta gutxiengo sexual, erlijioso eta etnikoen eskubideen defentsagatik miresle sutsuen jarraipena ere irabazi zuen, baina bere jarrerengatik kritika bortitzak ere egin zizkioten.

Bere planteamendu nagusia da zuzenbidea kritika politikorako tresna bat dela.

 Lanak 
Aldizkari espezializatuetan eta herri-dibulgaziokoetan artikulu ugari argitaratzeaz gain, liburu batzuk argitaratu ditu.

 Le corps de la personne, Paris, EHESS, 1993, OCLC 490826916
 De l'éthique à la responsable juridikoque des médecins: bioéthique et écologie, l'élaboration d'un nouveau stestatutu pour le corps humain. (Bruno Pyrekin), Paris,: Mission interministérielle de recher-expérimentation, 1994-1995, OCLC 301129273
 Au-delà du PACS, l'expertise familiale à l'épreuve de l'homosexualité, (Daniel Borrillo eta Eric Fassin), Paris, Presses universitaires de France, 1999, ISBN ά2-13-049956-5
 Juger la vie: les choix médicaux en matière de procréation (Con Pierre Jouannet), Pars, La Découverte, 2001, ISBN ά2-7071-3558-2
 Le crime était presque sexuel et autres essais de kasuistique juridique, Paris, EPEL, 2002 ISBN=ά2-0812-1889-5.
 Penser les droits de la naissance, Paris, Presses Universitaires de France PUF, 2002, ISBN ά2-13-051648-4
 Famille en scènes: bousculée, réinventée, toujours inattendue. (Patrice Maniglierrekin) Paris, Autrement, 2003, ISBN ί2-7467-0331-5
 L'Empire du ventre: Pour une autre histoire de la maternité, Paris, Fayard, 2004, ISBN ί2-13-62118-0
 Antimanuel d'éducation sexuelle (Con Patrice Maniglier), Paris, Bréal, 2005, ISBN ί2-7495-0540-4
 Bêtes et victimes et autres chroniques de libération, Paris, Stock, 2005
 Aimer tue, Paris, Stock, 2005, ISBN ά2-234-05755-5
 Gaztelaniazko bertsioa: Amar mata, Sant Andreu de Llavaneres Malabar, 2006, ISBN ά935250-2-6
 Une journée dans la vie de Lionel Jospin, Paris, Fayard, 2006, ISBN ί2-213-62867-7
 Libération sexuelleko zer fait da? (Franck Le Ninonekin) Paris, Points, 2007, ISBN ά2-7578-0425-4
 Gaztelaniazko bertsioa:Qu'avez-vous fait de la libération sexuelle? Bartzelona: Leqtor, 2007, ISBN ά935020-9-6
 Par le trou de la serrure. Une histoire de la pudeur publique, XIX.-XXI. XXI. mendea, Paris, Fayard, 2008, ISBN ά213-63399-2
 Consentir: domination, admitement et déni. (Christian Ingrao eta Michael Burawoyrekin), Lyon, ENS publicions, 2008, ISBN ί2-84788-130-1
 De la pornographie en Amérique, Paris, Fayard, 2010, ISBN ά2-213-64437-0
 Les incoyables et les meveilleuse. (Pierre Reimer, Christophe Hanna eta Dominique Noguez), Paris, MF, Agnès B., DL 2010, ISBN ά2-915794-40-3
 Confessions d’une mangeuse de viande, Paris, Fayard, 2011, ISBN ά2-213-66242-8
 Une société de violeurs, Paris, Fayard, 2012, ISBN ά2-213-66835-2

 Erreferentziak 

 Ikus, gainera 

 Eremu juridikoa
 Kriminologia
 Zuzenbide penala
 Kriminalistika
 Jurisprudentzia feminista

 Kanpo estekak  

Kategoria:Argentinarrak
Kategoria:Argentinako ateoak
Kategoria:Argentinako juduak
Kategoria:Argentinako abokatuak
Kategoria:Argentinako legelariak
Kategoria:XXI. mendeko Frantziako idazleak
Kategoria:XX. mendeko Frantziako idazleak
Kategoria:Bioetikariak
Kategoria:Judu ateoak
Kategoria:Frantziako ateoak
Kategoria:XX. mendeko emakume idazleak
Kategoria:XXI. mendeko emakume idazleak