Luisa Piccarreta

Luisa Piccarreta, "Jainkotiar Borondatearen Alabatxoa" ere deitua (Corato, Bariko probintzia, Italia, 1865eko apirilaren 23a - 1947ko martxoaren 4a), mistika eta idazle ezaguna izan zen, hirurogeita bost urtez soilik ostiekin bizirauteagatik. Eliza katolikoan santu gisa kanonizatzeko aukera aztertzen ari dira.

 Biografia 

 Lehenengo urteak 
Luisa Piccarreta Coraton jaio zen, "en albis" igandean (gaur egungo Jainkozko Errukiaren jaia), eta egun bereko arratsaldean bataiatu zuten Ama Elizan. Rosa Tarantino eta Vito Nicola Piccarretaren bost alabetatik laugarrena, lanbidez, Torre Disperata herriko nekazaritza etxalde batean kokatu zen. Bere eskola-hezkuntza lehen hezkuntzako lehen urtean gelditu zen, bere familiaren baserritar bizitza eramateko. 1874ko igandean, albisean, Luisak, bederatzi urte zituela, Lehen Jaunartzearen eta Sendotza sakramentuak jaso zituen. Ordutik aurrera, bere fedea areagotu egin zen, otoitzean etengabe murgilduz, bereziki Kristoren Pasioa hausnartuz, Eukaristia espiritualki gurtuz eta Ama Birjinarekiko debozio sendoa landuz, honek, hamaika urterekin, Mariaren Alaben Elkartearekin bat egitera bultzatu zuena.

 Esperientzia mistikoa 
Hamahiru urterekin, Kristoren Pasioan hausnartzen ari zela, bere bihotza zapalduta eta arnasarik gabe sentitu zuen, bere etxeko balkoira irten zen, eta handik ikuspegi bat izan zuen: bidea jendez beteta zegoen, Jesus bultzaka, sufritzen eta odoletan, gurutze astuna sorbalden gainean makurtuta zeraman bitartean. Orduan, Kristok laguntza eske begiratu zion, eta Luisak errukia izan zuen, eta Berreroslea zanpatu zuten bekatuengatik biktima ordaintzaile bat eskaini zion bere buruari. Handik aurrera, Jesus kontsolatzeko desira aseezin bat piztu zitzaion, bere sufrimenduak bere gain hartuz, arimak aurrezteko eta horrela jaso zituen delituak konpontzeko. Harentzat, sufrimendu fisikoak hasi ziren estigma ikusezinen eta deabruen etengabeko jazarpenaren ondorioz, izpiritual eta moralei gehituta. Egun batean, deabruak jazarria izan ondoren, Jesus mingarriaren eta Andre Maria Doloretakoaren bigarren ikuspegi bat izan zuen, zeinak bere Semeari maitasunaren biktima eskaintzera gonbidatu baitzuen. Gero, bere "fiat voluntas tua" esan zion Jainkoari, Jainkoaren nahia obedituz biktima ordainaraziz. Horren ondoren, sufrimendu-egoera misteriotsu bat hasi zen agertzen, ohean geldi egotera behartu zuena, eta edozein janari eta edari botaka egitera, Sakramentu Santuak bakarrik elikatuz, hirurogeita hamar bat urtez. Bisitatu zuten medikuek, diagnostikorik aurkitu ez zutenez, apaiz bati deitzeko iradoki zieten familiako kideei. Aita Agustino batek emandako gurutzearen zeinuaz bedeinkapena jaso zuenean bakarrik itzuli zen Luisa bere "ohiko egoeratik", Luisak berak definitu zuen bezala, arima gorputzetik aldendua baitzen. Esperientzia bakar eta aparteko hau egunero berragertuko da hil arte, eta hortik aldi bakoitzean bakarrik atera zitekeen modu berean. Tertziario dominikar bihurtu zen Magdalena izenarekin, baina Jesusen eginkizun berezi eta bakarra izango zuen: bere oheko "espetxe txikian", Jesusek gizateria sortu zeneko ordena eta helburura itzultzeko nahia ezagutaraziko zion, hau da, bere "borondate jainkotiarrean", nola bizi izan zen Adam jatorrizko bekatuaren aurretik.

17 urte zituela, Santa Teresa Avilakoak izandako estasi erlijiosoaren antzeko "batasun mistikoa" izan zuen Jesusekin. Esperientzia honen ondoren, ohean geratu zen bere bizitza osoan zehar, hau bere Jesus fiat izan zela argudiatuz. Tertziaria Dominica izan zen.

Luisa ohean geratu zen hil arteko hurrengo 64 urteetan, bizirik irauteko adina jan gabe. Apaiz batek bere gelan egin zuen eguneroko mezan jaso zuen eukaristia. Bedeinkazio berezi hori Leon XIII.a Aita Santuak eman zuen lehenik, eta San Pio X.a Aita Santuak gero. Piccarretaren jarraitzaileek ere uste dute Jainkoaren Borondateak zuzenean elikatu zuela, Jesusek agindutako Bizi Ogiari dagokionez.

1884tik hil zen arte, Traniko artzapezpikuak bidalitako aitorleei men egin zien. 1889ko urtarrilaren 1az geroztik, Michele De Benedictis konfesoreak baimena eman zion ohean geratzeko, non beti esertzen baitzen hil arte.

 Bere idazkiei buruz 
1899ko otsailaren 28an, Don Gennaro De Gennaro bigarren konfesoreak Jesus eta bere artean gertatzen ari zena eta etengabe jasotzen zituen eskerrak idazteko agindu zion. Barne ahalegin handiz, 1899ko otsailaren 28tik 1938ko abenduaren 28ra, errebelazio garrantzitsuak idatzi zituen 10.000 orrialde inguruko eskuizkribu batean, hogeita hamasei liburukitan jasoak, Jainkoaren borondatearen "santifikazioari" buruz. Era berean, "Gure Jaun Jesu kristoren Pasioaren Orduak" idatzi zuen, zeinei ezin konta ahala onura izpiritual lotuta dauden, eta baita Ama Birjinak berak emandako "Urrezko Liburua" ere: "Zeruko Erregina Jainkoaren Nahimenaren Erresuman", Ama Zeruaren hogeita hamar irakaspenen bidez Jainkoaren Borondatearen Ama eta Erreginaren bitartez Jainkoaren Nahimenean bizitzeko amaren aholkua.

XX. mendearen hasieran, Anibal Maria Di Frantzia izan zen bere idazkien konfesore eta berrikusle aparta, eliz agintariek erregularki aztertua eta onartua, bere espiritualtasuna Jainkoaren Borondatearekin bat egitean zentratu zen. Messinese santuak bere eta Jesusen artean gertatutako guztia idaztera bultzatu zuen Luisa, inolako kontu berezirik alde batera utzi gabe. Bere otoitza gomendatuz goizero hausnartzen zuen "Pasioaren Erlojua" argitaratu zuen; 1926an Luisak "Haurtzaroko oroitzapenak" koaderno laburra idatzi zuen. Gaixotasun larri batek jota hil zen, St. Hannibalek ezin izan zituen Luisaren idazkiak argitaratu.

1928ko urriaren 7an, Koraton, Jainkozko Zeloaren Kongregazioko mojen etxea eraiki zen, non Luisa Piccarreta transferitu zuten, Anibal Maria Di Frantzia hil ondoren. Don Benedetto Calvik, bere azken aitorleak, 1938ko abenduaren 28an bere egunkariaren azken kapitulua idazteko agindu zion, Fedearen Doktrinarako Dikasterioak bere hiru idazki kondenatu ondoren, 1994ko apirilaren 2an Larunbat Santua ezeztatu zuen.

Joseph L. Iannuzzi teologoaren "Jainkoaren borondatean bizitzeko dohaina Luisa Piccarretaren idazkietan - lehen kontseilu ekumenikoei eta teologia patristiko, eskolastiko eta garaikideari buruzko ikerketa" tesiak, Erromako Unibertsitate Gregorianoan erakusgai dagoenak, Egoitza Santuak baimenduta, elizaren onespen-zigilua jaso zuen.

Denbora horretan zehar, Piccarretak 36 idazkera liburuki ekoitzi zituen, bere jarraitzaileen arabera Jesusek diktatu eta Zeruko Liburuan bildu zituenak.

Traniko artzapezpikuak, 2012ko azaroko gutun batean, Luisaren idazkiak aztertzeko osatutako taldeak sortzeko onespena berretsi zuen. Era berean, Piccarretaren idazki gehienen erabilera publiko, inprimatu eta lineako egungo argitalpenari buruzko moratoria berretsi zuen, etorkizunean bere idazkien "tipiko" eta edizio kritiko bat aurkezteko bere nahierara aurkeztuz, zeinaren bidez Traniko Arkizesiak argitaratzeko eskubide guztiak baititu. Gutun horretan, Artzapezpikuak "bere idazkien itzulpen pobreak edo gehiegizkoak" kritikatzen ditu, baina berak eta Elizak beren idazkiak doktrina-akatsik gabekoak direla aurkitu zutela baieztatzen du.

 Heriotza 
1947ko martxoaren 4an, 82 urterekin, pneumonia labur eta zorigaiztoko baten ondoren, Luisa Piccarreta hil egin zen. 1993an, haren gorpuzkiak Korateko Ama Birjina Grekoaren Santutegira eraman ziren.

Luisak Kristoren Pasioaren oinazeak pairatu zituela uste da, munduko bekatuen ordainetan eta Jainkoak lurraren gainean zuen errukia eskatzeko. Uste da Jainkoaren Nahimenaren irakaspena jaso zuela eta grazia maila berezi bat, Jainkoaren beraren Nahi izatearen Bizitzea bezala ezagutzen dena, Jainkoarekiko Borondate bakar bat da, eta horrexek egiten du hain handi.

 Kanonizazioaren kausa 
1994ko azaroaren 20an, Egoitza Santuak Trani-Barletta-Bisceglie-ren Artxidiozesiren Nihil obstat eman zuen, kanonizazioaren kausa ofizialki irekitzeko.

2005eko azaroaren 29an, Giovan Battista Pichierri artzapezpikuak elizbarrutiko fasea itxi zuen, beatifikazioaren kausaren erromatarrari hasiera emanez.

Traniko Artzapezpikuak Beatifikaziorako bere Kausa ireki zuen 1994an. 2005. urtearen amaieran, Trani-Barletta-Bisceglie-Nazaretheko elizbarrutian ikerketa- eta dokumentazio-prozesua osoa izan zen. Bere kausa Egoitza Santuko Santuen Kausen Kongregaziora pasa zen, honek 2006ko martxoaren 7an bere azterketa ireki zuelarik. Piccarreta "Jainkoaren Morroi" bezala inskribatu zuten. Santuen Kausetarako Kongregazioak Mons. Paolo Rizzi Piccarretaren kanonizazio-kausaren postulatzailea izendatu zuen.

Santuen Kausen Dikasterioak bi aldiz uko egin dio, azkena 2019ko azaroan, bere nihil obstat emateari, dikasterioari atxikitako teologo eta aholkulariek doktrina-arazoengatik planteatutako beatifikazio-kausaren jarraipenari.

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 
 :Luisa Picarreta webgune ofiziala.

Kategoria:Italiako katolikoak
Kategoria:Jainkoaren mirabeak
Kategoria:Mistikoak