Ivo Đurović

Ivo Đurović () militar montenegroarra izan zen

 Biografia 
Ivo Đurović 1862ko otsailaren 13an jaio zen Dupilen (Crmnica), Nik Androv eta bere amaren familian, Purlija Crmnicatik jaioa. Osaba Maso Androv Đurović dukea eta brigadista zen, eta 1865ean hil zen bere aita Niko hil ondoren zaindu zuen. Oinarrizko eskola hiru maila egin zituen Dupilen, Gornji Brčeliko oinarrizko laugarren maila 1874ko ekainaren 24an. Batxilergoa ikasi zuen Cetinjen. 1879ko apiriletik Dupileko kapitain bulegoko eskribau izan zen, eta 1881eko apiriletik Virpazarko Crmnicako bulego nagusiko idazkaria izan zen. Estatuko kadete gisa, Italiara bidali zuten heziketa egitera 1882an, atzerrian hezitako gazteen lehen taldean. 1882ko maiatzaren 29an Cetinjeko Montenegroko gazte talde batekin joan zen eskolara, eta ekainaren 2an Udinera heldu ziren, eta gero Leće herrira, mediku azterketa bat egin zieten, eta ondoren Milutinekin batera joan zen. Nikolić eta Niko Pejanović, maiatzaren 27an, Domodosolen, Italia eta Suitzako mugan, eta bertan hasi zituzten ikasketak. Italiako armadan hasi zen Domodosoko Zazpigarren Batailoi Alpinoaren 22. konpainian. 1882ko urriaren 18ean, Milan Morbenjeko Valfelina batailoiko 44. konpainiako Alpinisten Bosgarren Erregimentura eraman zuten. Italiako armadako kabo egin zuten urtarrilaren 14ean, sarjentu 1883ko abuztuaren 14ean eta ofizialorde 1884ko urtarrilaren 14ean. 1882ko urritik 1886ko uztailaren 23ra arte, Modenan jarraitu zuen bere heziketa militarra Ofizialen Eskolan. Heziketa militarra 1886ko uztailaren 23an amaitu zuen Italian. Ikasketak amaitu ondoren, zerbitzura sartu zen Montenegroko armadako bigarren teniente gisa. Nikšić-eko Ofizialen Eskolan irakasle gisa hasi zuen bere zerbitzua. Laster, 1886ko azaroaren 20an, teniente graduko brigadako laguntzaile izendatu zuten. Cetinjeko Gortean betebeharko ofizial izendatu zuten 1887ko urtarrilaren 9an. Teniente eta ikasle italiar gisa, 1887an, hamar montenegroar gazterekin batera Genovara (Italia) esleitu zioten.

Nikola printzea artisau ofizial bihurtu zen 1889ko urriaren 23ean. Aldi berean, Podgoricako Infanteria Ikastaroan irakasle izan zen 1890eko hamarkadaren hasieran, 1893an, brigadako laguntzaile gisa, Nikola Printzearen ofizial ordenatzaile gisa zituen betebeharrengatik betebehar horretatik aske uzteko eskatu zuen arte. 1892ko otsailean, Darinka Petrović printzesaren aztarnak jasotzera Veneziara joan zen Montenegroko diputazioko kide izan zen. 1895eko abuztuaren 20an kapitain mailara igo zen. Garai batean, 1889an, Jauregiko Guardiako komandantea izan zen. Infanteriako kapitain gisa, 1896ko urriaren 15ean aipatzen da Armada Iraunkorreko infanteriako konpainiako komandante gisa. Kapitain mailan, Jelena printzesaren eta Vittorio Emanuel printzearen ezkontzara joan zen Erroman 1896ko urrian. Bigarren Brigadan aritu zen kapitain gisa, eta 1900ean ikuskatze lanak ere bete zituen. 1901eko maiatzaren 27an komandante mailara igo zen eta Bigarren (Crmnička) Brigadako komandante izendatu zuten 1901ean.

1907ko Montenegroko istilu politikoan, Crmnica Brigadaren ardura hartu zuen dinastia eta erregea babesten laguntzeko, eta garai hartan Kolašineko Auzitegi Militarreko kide ere izan zen 1909an. Eskuineko Alderdikoa zen. 1908ko martxoaren 4ean brigadista mailara igo zen, Armada Iraunkorreko Bigarren Brigadako komandante izendatu zutenean, eta, aldi berean, Bar-en egoitza zuen Primorje-Crmnica eskualdeko administratzaile izendatu zutenean. 1906ko apirilaren 20tik 1909ko martxoaren 27ra. Mijajal Vučinić duke eta dibisioko komandantea hil zenean, Montenegroko gobernuaren ordezkari gisa parte hartu zuen azken agurra ematen.

1910. urte hasieran, brigadako brigadista eta komandante maila zuen. IV Dibisioko jarduneko komandante izendatu zuten 1910eko maiatzaren 24n, Kolašinen egoitza zuela. 1910eko abuztuan Cetinjeko ekitaldian parte hartu zuen Montenegroko Erresumaren aldarrikapenean. 1910eko irailaren 14an Lazar Tomanovic-en gobernuan Defentsa Ministro izendatu zuten. Kargu horretan egon zen 1911ko abuztuaren 1ra arte. 1911-1914 aldian Montenegroko Asanbleako kide izan zen. 1912ko apirilaren 15ean Auzitegi Militar Handiko epaile-orde izendatu zuten brigadista gisa.

 Balkanetako Gerrak 
1912ko ekainaren 14ean Lehen Dibisioko komandante izendatu zuten, ordura arte Gerra Ministerioaren esku egon zen. Balkanetako Lehen Gerran 1912-1913an. Lehen Dibisioko komandantea zen, Primorsky Destakamenturen parte zena. Lehen dibisioak Taraboš eta Shkodërren setioaren norabidean jardun zuen. Bere unitateekin, 1912ko urrian Bušatako posizioa okupatzea lortu zuen. 1914ko urtarrilaren 10ean Estatu Kontseiluko kide izendatu zuten 5.000 bakoitzeko soldatarekin.

 Lehen Mundu Gerra 
Lehen Mundu Gerran 1914–16 Lehen Dibisioko komandantea zen, Lovćenen destakamenduaren parte zena, gero ezkerreko zutabea eta Lovćen sektoreko lau batailoietako Primorje-Crmnica brigadakoa. Ezkerreko zutabea zuzendu zuen, bederatzi batailoik osatua: Selačko-šestanski, Bjelogorski, Ulcinjski, Barski, Donjocrmnički, Gornjocrmnički, Mrkojevićki, Muslimski (Barski) eta boluntarioen batailoi bat. 1916ko urtarrilaren 18ean, Austria-Hungariako armadak Lovćen-en egindako azken erasoan, Crmnička-Limital Brigadako komandantea izan zen Lovćen batailoiaren barruan.

 Familia eta ohoreak 
Cetinjen bizi zen Bajova kaleko bere etxean, 51. zenbakian, italieraz eta frantsesez hitz egiten zuen. Milena ezkondu zen, Orje Lukako Bai Bošković eta Kresaren alaba, Pero Tomov Petrović-Njegoš-en alaba, berarekin bi seme izan zituen, umetan hil zen Nikola eta 21 urterekin hil zen Petar eta Jelena, Stan sei alaba, Milica, Danica, Ana eta Maria. Apaingarri hauen jabe da: Errusiako Monumentuak (1883ko uztailaren 13a), Otomandar Inperioko Izarrak 4. gradua (1893ko martxoa), Ausardiaren Zilarrezko Dominak (1893ko uztailaren 26a), Danilo IV.a Printzearen Ordena (1896ko abuztuaren 18a), Italiako Koroaren Ordena 4. gradua (1896ko urria) Takov Gurutzea IV. gradua (1897ko maiatzaren 5a) Bulgariako Gurutzea IV. gradua (1898ko uztaila), San Ordea. Anne (1899ko udazkena), Danilo Printzearen Ordena (1905eko ekainaren 30a), Ohorezko Legioaren Ordena (1909ko iraila), Italiako Koroaren IV. graduko zinta (1910eko abuztua), San Ordea. Stanislav (1912ko urtarrila), Danilo II.a Printzearen Ordena 1912ko iraila), Burdin Koroaren Austriako Ordena. 1918ko maiatzaren 17an hil zen.

 Kanpo estekak 

Kategoria:Montenegroko militarrak