María Garay

María Garay (Oliva, Kordoba, Argentina; 1941eko abuztuaren 24a) Argentinako tango-abeslaria da. Argentinako tango-generoaren erreferente handienetakoa. 

 Ibilbidea 
Arabiarren biloba, aitonaren aldeko aitona Buenos Airesera heldu zen mutikotan, eta berehala Kordoban jarri zen bizitzen, han jaio zen Maríaren ama, Amina, baita bera ere, 1941ean, eta hiru nebetariko bi. Bi urte zituela, Maria Ensenadara joan zen bizitzera, eta han igaro zituen haurtzaroa eta nerabezaroa. Gaztetan Berissora joan zen, bertan bizi baitzen musikan hasi zenean, eta gero La Platan kokatu zen.

Karrera artistikoa La Platan hasi zuen, Buenos Aireseko probintzian, 1969an, Cáprex mitikoan, unibertsitateko ikasleen azterketa aurreko topaleku mitikoan. Hurrengo urtean, Argentinako 4. Kantu Jaialdian parte hartu zuen, Balcarce hirian, eta Jaialdiko Errebelazio gisa irabazi zuen. Ondoren, Urrezko Gardela irabazi zuen Tangoko Seigarren Jai Nazionalean, La Falda hirian, Kordoban. Epaimahaia hauek osatzen zuten: Eladia Blázquez, Hugo del Carril, Homero Expósito, Virgilio Expósito eta Chabuca Granda. Bere aitabitxi-amabitxi artistikoak Alba Solís eta Alberto Marino izan ziren.

Artista gisa telebistan lortu zuen ospea, La casa de Carlos Gardel  (1974), Buenas noches, Buenos Aires, Ronda de Ases (azken biak Canal 13n) saioetan. 1976an, Grandes Valores del Tango programan debuta egin zuen, 9. kanalean, Silvio Soldánen zuzendaritzapean. Eduardo Bergara Leumannen  La Botica del Ángel zikloan ere parte hartu zuen.

Zenbait aurkezpen egin zituen leku garrantzitsuetan, hala nola: La casa de Carlos Gardel, Caño 14 eta El Viejo Almacén.Hainbat tangoa interpretatu zituen, besteak beste: Un día, Este corazón sentimental, Mi vieja viola, Amor de juguete, La milonga y yo eta No me esperes esta Noche, Pasional, Barro, Uno, Los mareados, Gracias Buenos Aires, Garganta con arena (Cacho Castañarena), Para después llorar (Pascual Mamoneren musikarekin), Y no puedo olvidarte, Naranjo en flor, Jamás lo vas a saber, Nostalgias, Sabor de adiós, Desencuentro eta el  vals El Solitario.

Tokion, Estatu Batuetan eta Europan ere birak egin zituen, eta Frantziako Kosta Urdinean zehar ibili zen.
Zazpi disko baino gehiago kaleratu zituen, besteak beste, Los de Siempre, El tango se llama María Garay, María Garay: Para no llorar tu amor, María Garay con todo respeto, 'María Garay en Japón eta Pasional..

 Sariak 
2012ko abenduaren 12an, sari bat jaso zuen Nazioaren Kongresuko Pasos Perdidos Aretoan, egindako ibilbideagatik, José Valle idazle eta kultura-ekoizleak, Argentinako Kultura Herrikoia Aztertu eta Zabaltzeko Zentroko lehendakariak, emana.

 Istripua 
2013. urtean istripu larria izan zuen, Kordobako probintzian, Tango de la Falda jaialdian parte hartzen ari zela, agertokitik metro eta erdiko altueratik erorita. Ondorioz, ukondoaren eta eskuineko sorbaldaren haustura bikoitza izan zuen eta berehala artatu zuten.

 Bizitza pribatua 
Hainbat hamarkadatan dago girotik kanpoko gizon batekin ezkonduta eta Marisa izeneko alaba du harekin.

 Filmografia 

 1985: Corazón Musical.

 Telebista 

 Buenas noches, Buenos Aires
 Ronda de Ases
 Grandes Valores del Tango
 La Botica del Ángel
 Unísono

 Diskografia 

 1971: Los de Siempre, Alberto Di Pauloren laguntzarekin, bi gairekin: Un día, Anselmo Aietarena, Francisco García Jiménezen bertsoak eta Julio De Caroren eta José María Contursiren Este corazón sentimental.
 1977: El tango se llama María Garay, bere lehen bakarlari diskoa, Osvaldo Requenaren orkestrarekin eta Sur zigiluarekin.
 1977: María Garay: Para no llorar tu amor.
 1981: María Garay, con todo respeto, Omar Valenteren orkestrarekin.
 1987: María Garay en Japon.
 1987: O tango é María Garay, Brasilen grabatua
 1998: Pasional.
 2004: Una mujer de Tango, Ernesto Baffa maisuaren ondoan.

 Antzerkia 

 2018: Tango showa, Eduardo Praino gitarra-jolearekin.
 2016: Show María Garay-Delia Mucci, Torquato Tasso antzokian.
 2013: Te sigo queriendo Beto Zesarrekin.
 2013: Suarte jaialdia, Brown zineman estreinatua.
 2011/2012: Full Tango, Curzio Antzokian (2011) eta Santa Fe Antzokian (2012), Ricardo Méndez, Amelita Baltar, Leyla Antúnes, Martín Cabello, Natalia Carutti, María Florencia Cerutti, José Godoy, German Goleypra, Ricardo Ledel Rivilla.
 2011: Tango Furia, Payro Antzokian
 1986/1987: María Garay Show, Tokioko Intercontinental Keio hotelean.
 1985: María Garay Show, Parisko (Frantzia) Empire antzokian estreinatua.
 1980: María Garay en Mi País 80, Mi País Mar del Plata antzokia, Argentina.

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

 https://www.youtube.com/watch?v=oIZl53BSZdM
 https://www.youtube.com/watch?v=HwcqbhRiA6I
 https://www.youtube.com/watch?v=TmeavjZbg7w

Kategoria:Gaztelaniazko abeslariak
Kategoria:Emakumea
Kategoria:Argentinarrak
Kategoria:Tango abeslariak
Kategoria:Bolero abeslariak
Kategoria:Emakume abeslariak