Eurokonektore

Eurokonektorea audio- eta bideo-informazioa trukatzen duen konektore estandarizatua da, 21 konexio edo pin dituena. 1978. urtean diseinatu zen Frantzian eta 1981tik aurrera legeak dio merkaturatzen diren telebista- eta bideo-ekipo guztietan derrigorrezkoa dela. SCART izenez ere ezagutzen da (batez ere herrialde anglosaxoietan), siglen esanahia Syndicat des Constructeurs d'Appareils Radiorécepteurs et Téléviseurs izanda, hain zuzen, Frantzian ez da ia izen hori erabiltzen, péritel baizik.

CENELECen estandarraren arabera, izendapen teknikoa EN 50049-1:1997 da.

Helburua

Alde batetik, kontsumitzaileari kalitatezko irudia bermatzeko diseinatu zen (bideoetan eta ordenagailuetan SECAMeko modulatzaileak ezartzearen kostu handia saihestuz) eta bestetik, Frantziako industriarako neurri protekzionista bermatzeko. Baina seinalearen kalitateak azken honetan huts egitea ekarri zuen, eta mundu osoan erabilia izan zen, Amerikako kontinenteak izan ezik. Japonian ere S-Video-arekin lehiatzen du merkatuan. Konektoreak 480p NTSCeko edo 576p PALeko gehienezko bereizmena onartzen du.

Ezaugarriak

Eurokonektoreak telebistak, bideoak, DVDak, TDTak, satelite-hargailuak, ordenagailuak (VGA-Scart egokigailu bat ere erabil daiteke), bideokontsolak eta beste gailu batzuk azkar eta kalitate onean konektatzea errazten du. Konektorea konexio okerrik ez izateko diseinatuta dago, eta behar diren seinale guztiak kable bakarrean ditu. Sarrerako eta irteerako seinaleak bereizita dituenez, bi konektore dituzten hainbat gailu konekta daitezke, kate-konexio baten bitartez, bihurketen ondorioz seinalea degradatu gabe.

Bidiriekzionalitate horri esker,  telebista batek antenatik jasotako seinalea prozesatu, bideo-irteera bidez set-top-box ekipo batera bideratu eta dagoeneko prozesatua telebistara itzultzen du atzerapenik gabe. Frantzian Canal+ deskodetzaileetan erabiltzen den mekanismoa da.

Merkaturatzea

Hala ere, Frantziatik kanpo, gama baxuko ekipoek normalean audio- eta bideo-seinaleetara soilik murriztutako eurokonektore bat ezartzen dute (baita mono estereoaren ordez ere). Horregatik, Espainian beharrezkoa izan zen RGB-seinalea audio-bideora bidaltzen zuen egokitzailea merkaturatzea. TDTa progresiboki ezartzeak eta VHSa DVDarekin ordezkatzeak, plasma edo TFT pantailetan jada existitzen ez den praktika hori baztertzen ari da.

Fabrikazio-materialak

Arauari dagokionez, kable batek bere barneko kable bakoitza babesten du (antenaren kablearen antzekoa), baina kable merkeetan taldeka babesten dira edo ez dira babesten (kable laua erabiliz), eta horrek kablearen luzera murrizten du, interferentziak handitzen direlako. Konektoreetan ere material eskasak erabiltzeko joera dute, eta horrek pinen haustura eragiten du.

Ohiko beste praktika txar bat kommutadore bloke merkeetan dago, non audio- eta bideo-seinaleak bakarrik aldatzen diren, beste guztiak beti konektatuta utziz. Horrek konektatutako ekipoen arteko interferentziak eragiten ditu (standby-n dagoen kontsola batek 1V seinaleak ditu oraindik) eta ekipamendua kaltetu dezake. Gauza bera gertatzen da ekipoak behin piztuta daudenean konektatzen badira. Arazo hori saihesteko, sakagailuak dituzten kommutadoreak erabil daitezke AV iturria hautatzeko.

Abantailak

Eurokonektoreak, gainera, gailu bati telebistara komandoak bidaltzeko aukera ematen dio seinaleen truke azkarraren bitartez. Adibidez, azpitituluak bistaratzeko, birkodetze-prozesu osoa egin beharrean (seinalea hondatzea ekarriko lukeena), telebistari adieraz diezaioke zenbait eremutan, granularitate-pixel batekin, gailuak sortutako irudia bistaratzeko, bideoaren irudiaren ordez.

RGBa erabiltzeak, Europan PAL eta SECAM egotearen arazoa saihesten du eta NTSCarena ere bai, horretarako prestatutako telebistetan bideo-jokoen jatorrizko moduez gozatzeko aukera emanez, irudiaren hobekuntza kualitatibo batekin.

Bideokontsolekin, batez ere zaharragoekin, oso ohikoa da RCAren kableen egokigailu bat entregatzea, hiru RCA emeak muntatuta dituela eurkonektoreen hedadura gisa, edo sarrerako eta irteerako RCA seinaleak ordezkatzen dituen S- video entxufea. Bost RCA konektore dituen kablearen alternatiba merkeagoa da, bakoitza bere kablea duela.

Diseinua
Gailuen arteko kableak mutur bakoitzean konektore arra du amaieran, baina bata sarrera eta bestea irteera denez, kable egokiak aldatzen dira. Horrela gertatzen da 1/2, 3/6, 17/18, 19/20 pin-bikoteen kasuan. Gainerako kableek zenbaki bereko pinak lotzen dituzte.

Jatorrizko diseinuari ezaugarriak gehitu zaizkion arren, HDMI eta definizio altua agertzeak ez du ematen berriro hedatzen utziko dutenik.

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

Kategoria:Seinale elektriko konektoreak
Kategoria:Bideo eta zinemaren teknologia