Alba Solís

Ángela Herminia Lamberti (Buenos Aires, Argentina, 1927ko urriaren 18a - 2016ko otsailaren 3a), Alba Solís izenez ezagunagoa, abeslari, aktore eta vedette argentinarra izan zen. Tangoak oso modu dramatikoan kantatzen zituen.

 Biografia 
Italiar etorkinen alaba, bere aitak Oreste Juan Guillermo Lamberti izena zuen eta bere amak, Herminia Trapanese. Solis Porteñako Floresta inguruan jaio zen, baina gero familiarekin batera Konstituzio auzora joan zen bizitzera eta, ondoren, mendebaldera itzuli eta Florestan kokatu zen berriro.Lehengusinak aholkatuta, lau urte besterik ez zituela, Pandilla Marilyn ezagunean debutatu zuen. Bertan, musika-kantak interpretatu zituen eta irrati-antzerki batean parte hartu zuen. Gero, Atiliano Ortega Sáenz eta Mario Amayarekin aritu zen.

María Naftri abeslari liriko italiarrarekin ikasi zuen, eta Albak bere izaera eta arte eszenikoaren sekretuak gehitu zizkion bere interpretazioetan.
Radio Mitre-n kantatu zuen, 1945ean, eta, Radio Splendid-ek antolatutako "Buscando la Voz del Tango" lehiaketan parte hartu ondoren, bigarren geratu zen Nelly Omarren laguntzarekin, eta lau urterako kontratua sinatu zuen irrati horretan. Ahotsaren tonuak eta kantuari eragin zion sentiberatasun dramatiko handiak azkar bihurtu zuten, izar. Radio Belgranon eta Radio El Mundon egindako emanaldiek arrakasta handia izan zuten.

Buenos Airesko errebistan jarraitu zuen, Alicia Márquez eta Nélida Rocaren ondoan Komedia antzokian, eta laster musika-erreferente bihurtu zen. Antzoki garrantzitsuenetan, dantzan eta kantuan aritu zen Tito Lusiardoren ondoan, eta bikote arrakastatsua osatuz."Tangolandia" eta "Blum"-eko elenkoaren parte izan zen, Enrique Santos Discépoloren antzerki-gertakari handiaren parte, haren lagun mina izan baitzen. 1951n, Homero Manzik, oso gaixo zegoela, "Discepolín" tangoa sortu zuen Aníbal Troilorekin batera. Henrikek lehen aldiz entzun zuen Alba Solisek interpretatutako "Koloniala" kabaretean, hil baino lehentxeago. Parte hartu zuen lanen artean, honako hauek daude: "Tangolandia" (1957), Alvear Antzerki Presidentean, "Yo te canto, Buenos Aires" (1959), Antzerki Komikoan, "Buenos Aires canta al mundo" (1966), Violeta Rivas-ekin, "Tango Argentino"  (1986), Broadwayn, besteak beste

Mariano Mores, Los Mac Ke Mac's, Ubaldo Martínez eta Mayoral eta Elsa Maria dantzariekin batera, "Buenos Aires canta al mundo" komedia musikalean parte hartu zuen, eta zineman hainbat bider parte hartu bazuen ere, berak onartu zuen inoiz ez zuela erakarri. Francinik eta Pontierrek 1973an beren orkestra berrantolatu zutenean batez ere Japonian kolaboratzeko, taldeko emakumezko abeslaria izateko ardura eman zioten.  Urte horretan bertan, Roberto Goyeneche, Horacio Deval, Jorge Sobral eta Baffa-Berlingieri eta Osvaldo Piro taldeen bandoneoiak protagonista izan ziren Tango en el Mar jaialdian, Porto Alegren (Brasil).

Handik urtebetera, Rosario hirian izandako jarduketa batetik itzultzean, auto-istripu larria izan zuen, eta errehabilitazio-lan zorrotzak egin ondoren errekuperatzea lortu zuen.
Denbora-tarte luze batean, "Tango Argentino" ikuskizun arrakastatsuaren irudi nagusia izan zen. Horri esker, munduko herrialde askotan zehar bidaiatu zuen, eta "Uno" eta "La última curda" kantuen interpretazio ahaztezinak ezagutarazi zituen.

Hainbat aldiz egon zen Edmundo Riveroren "El viejo Depósito"n eta "Caño 14"n, eta azken horretan urte asko eman zituen; lehenik, Uruguaiko 932 aretoan, gero Talcahuanon 975 eta, azkenik, Vicente López kalean 2134, establezimenduaren azken kokalekua.

Azken hamarkadetan, aurkezpen bereziekin jarraitu zuen, eta bokalizazio-irakasle gisa aritu zen. 2002tik 2007ra ikuskizunera itzuli zen modu esanguratsuan, El Nacional antzokian María Nievesekin egindako "Tanguera" ikuskizunaren bidez. 2002an Atrevidas saria eman zioten Tangoan egindako ibilbideagatik. 2005ean Porteño de Tango Ateneoan Carlos Gardeli egindako omenaldi batean parte hartu zuen, haren heriotzaren 70. urteurrenean, eta 2007an Mariano Mores musikari beteranoari Maipo Antzokian kokatutako leku berean.
 Zineman 

 Bizitza pribatua eta heriotza 
René Jolivet enpresaburu, kazetari eta aktorearekin ezkonduta egon zen. René 1997an hil zen Punta del Esten, istripu batean. 

Alba arrazoi naturalengatik hil zen Buenos Airesen, 2016ko otsailaren 3an, asteazkenez, 88 urte zituela. Gorpua gorputegian egon zen hilabete batez, inork eskatu gabe. Azkenik, zenbait izapide egin ondoren, Hugo del Carril-en semeari tutoretza eman zitzaion, hilobiaz arduratzeko.

 Filmografia 

 Carne (1968)
 La cigarra está que arde (1967)
 Luna Park (1960)
 Estrellas de Buenos Aires (1956)
 Tres citas con el destino (1954)
 Maleficio (1953)
 De turno con la muerte (1951)
 Escándalo nocturno (1951)

 Diskografia 

 1969: "Alba Solis Osvaldo Tarantinoren orkestrarekin 1968/1969"
 1973: "Tango integrala" - Juan Carlos La Madrid, Enrique Lannoo eta Lito Mora - TEN RECORDS

 Erreferentziak 
  - zinenazionalean.
  - fitxa IMDb-n.
  - 12. orrialdean.
   artxibatua . - Antzerki Sarean.

 Kanpo estekak 

Kategoria:Argentinarrak
Kategoria:Argentinako vedetteak
Kategoria:Tango abeslariak
Kategoria:Argentinako abeslariak
Kategoria:Emakume tango abeslariak
Kategoria:Bihotz-gutxiegitasunaren ondorioz hildakoak