Emilio Lledó

Emilio Lledó (Sevilla, 1927ko azaroaren 5a) espainiar filosofo eta idazlea da.

Filosofian lizentziatu zen Madrilgo Complutense Unibertsitatean eta filosofia klasikoko ikasketak egin zituen Alemanian Hans-Georg Gadamerrekin. Txandaka irakasle izan zen Espainian eta Alemanian, 1962an Espainiara behin betiko itzuli zen arte. La Laguna, Bartzelona eta UNED unibertsitateetan irakasle izan zen.

Lledóren arabera, filosofiaren historia "memoria kolektiboaren forma" gisa uler daiteke, gizateriaren garapen osoa biltzen duena eta hiru elementutan banatzen dena: greziar filosofia klasikoa, hizkuntzarekiko arreta analisi filosofikoaren objektu nagusi gisa, eta denborazkotasunaren eta idazketaren kontsiderazioa, "memoriaren filosofia" batera eramango duena.

1993an Espainiako Errege Akademiako kide aukeratu zuten. 1992an Espainiako Saiakera Sari Nazionala jaso zuen eta 2014an Espainiako Letren Sari Nazionala. 2015ean Komunikazio eta Humanitateen Asturiasko Printzesa Saria jaso zuen.

 Lanak 
 Filosofía y Lenguaje, Ariel (1970)
La Memoria del Logos, Taurus (1984) 
 Memoria de la Ética, Taurus (1994) 
 El Silencio de la Escritura, Espasa (1998) 
 El Surco del Tiempo: Meditaciones Sobre el Mito Platónico de la Escritura y la Memoria, Crítica (2000) 
 Elogio de la infelicidad, Cuatro (2005) 
Ser Quien Eres: Ensayos para una Educación Democrática , University of Zaragoza (2009) 
 Lenguaje e Historia, Dykinson (2011) 
 El Epicureísmo, Taurus (2011) 
La Filosofía, Hoy, RBA (2012) 
 Los Libros y la Libertad, RBA (2013) .
 Palabra y humanidad, KRK (2015).
 Pensar es conversar. Diálogo entre filósofos, Manuel Cruz-ekin, RBA (2015).
 Fidelidad a Grecia, Cuatro (2015) .

 Kanpo estekak 

Kategoria:Sevillarrak
Kategoria:Espainiako filosofoak
Kategoria:Espainiako saiakeragileak