Charlotte Abramow

Charlotte Abramow (Brusela, Belgika, 1993ko irailaren 30a) argazkilari eta zuzendari belgikarra da.https://web.archive.org/web/20180320044137/https://www.artlimited.net/16666/biography/ Autobiographie sur Art Limitedhttps://web.archive.org/web/20180320044137/https://www.artlimited.net/16666/biography/ Autobiographie sur Art Limited

 Biografia 
Charlotte Abramowek zazpi edo zortzi urterekin hartu zituen lehen klixeak, baina argazkilaritzarekiko grina lehen gailua eskuratu zuenean piztu zitzaion, hamahiru urte inguru zituela.

16 urterekin, Paulo Roversi argazkilariak hauteman zuen, 2010eko Arlesko Topaketetan.

Hurrengo urtean, Polka Magazine kazetan argitaratutako artikulu bat idatzi zuen Roversik Abramowen argazkiei buruz: “La fragilité et l’âme d’une guerrière” (emakume gerlari baten hauskortasuna eta arima). 

Charlotte Abramow Gobelinseko eskolan sartu zen 2013an, Parisen, eta 2015ean graduatu zen.

Bere argazki-obrak seriotasuna eta absurdua lotzen ditu.

2017an, Angèle bere herrikidearen La Loi de Murphy kantuaren klipa egin zuen, eta, ondoren, abeslari beraren Je veux tes yeux (Zure begiak nahi ditut) bideokliparena.

2018an, klip bat sortu zuen Emakumearen Nazioarteko Egunaren karietara, Georges Brassensen Les Passantes abestia erabiliz Christophe Coffrek, Havas taldearen sorreraren lehendakariak, izan zuen ideiaren gainean. Klip horretan egindako bulben eta menstruazioen irudikapen metaforikoaren ondorioz, YouTube plataformak (bertan dago bideoa) 18 urtetik beherakoei debekatu zien. Debeku hori internet zaleen protesten ondoren kendu zen.

Abramowek La Même bideo-kliparekin plagioa egiteaz akusatu zuen Gims et Vianney bikotea, haien bideoklipak antzekotasun asko baititu: "Egitura bera du, estetika bera, kolore pastel koloreko dekoratuak eta, batez ere, erretratu-mota berdinak"... Maitre Gimsek, berriz, Charlotte Abramow akusatu zuen, eta autore-eskubidea bortxatu izanaz leporatu, Tori Amosen Silent All These Years kliparen sekuentzia bat erabiliz..

Ondoren, bere aita Maurice-ri buruzko liburu-proiektu batean jardun zuen, zeinak minbizia gainditu baitzuen. Obra 2018ko azaroan argitaratu zen..

2019an, beste bideoklip bat egin zuen Angèle-rentzat, Balance ton quoi kanturako..

 Argazki-lanak 

 2014:  The Real Boobs (eta Nuit de l'année esparruan, Rencontres d'Arles 2015)
 2015: Metamorphosis (Duy Anh Nhan Duc landare-plastizistarekin lankidetzan)
 2015: Bleu (Exhibition Magazine)
 2016: Dear Mother
 2017: They Love Trampoline
 2017: Angèle (diskoaren zorroa)
 2017: Un spectacle drôle, Marina Rollman umoregilearen ikuskizuna (eta zuzendaritza artistikoa)
 2018: Maurice, Tristesse et rigolade
 sortzen: First Loves (Claire Laffutekin lankidetzan)
 proiektuan: Find Your Clitoris

 Filmografia 

 Klipak 

 2017: La Loi de Murphy, Angèle
 2018: Je veux tes yeux, Angèle
 2018: Les Passantes, Georges Brassens (Emakume Langilearen Nazioarteko Eguneko klipa)
 2019: Balance ton quoi, Angèle
 2022: Clit Is Good, Suzane

 Telebista 

 2021: H24 (telesaila) - 6. atala, "Le Cri défendu"

 Goraipamenak 

  2011: publikoaren saria
 Prix Picto de la jeune photographie de mode 2013: finalista
 Prix Picto de la jeune photographie de mode 2014: lehen saria
 Rencontres d'Arles 2015:  finalista
 Rencontres d'Arles 2017: aipamen berezia Projet Maurice proiekturako, 

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

Kategoria:Bruselarrak
Kategoria:Emakume argazkilariak
Kategoria:Belgikako argazkilariak
Kategoria:Errealizadoreak