Jean-Jacques Lequeu

Jean-Jacques François Lequeu (Ruan, 1757ko irailaren 14a - Paris, 1826ko martxoaren 28a) frantziar arkitekto eta diseinatzailea izan zen. Historialari modernoek enigmatikotzat eta, nolanahi ere, oso bitxitzat jotzen dute haren lana, sarritan oso polemikoa.https://cths.fr/an/savant.php?id=100623 Nahiz eta eraikin batzuen eraikuntzan parte hartu zuen eta bere marrazki batzuk Jean-Charles Krafften grabatuen bildumetan erreproduzitu ziren, bere izena ia mende batez historiaren ahanzturan geratu zen. Bere bizitzari buruz ezer gutxi dakigu.

 Biografia 
Jean Jacques François Lequeu, Ruango arotz maisuaren eta Marie Thérèse Le Gentilen semea, Jean-Jacques Lequeu, 1757ko irailaren 14an jaio zen San Nikolas parrokian. Bere aita ere diseinatzaile bikaina izan zen, eta bere lanen zenbait adibide gorde dira. Jean-Baptiste Descampsek sortutako eskola libreko marrazkigintzan trebatu zen eta 1770 inguruan sartu zen bertan. Han, 1772an irabazi zuen lehen saria, eta, ondoren, 1773an, naturaren kategorian bigarren postua lortu zuen. Hurrengo urtean arkitekturari eskainitako goi klasean sartu zen. Eskola hau Descampseko ikasle ohia zen Jean-Baptiste Le Brument arkitektoarekin batera eman zen. Ondoren, Lequeuk Rouengo Zientzia, Letra Eder eta Arteen Akademiaren bi sari jaso zituen 1776an eta 1778ko uztailean, besteak beste, Luis XVI.aren Loriaren Monumentua proiektuagatik. Aldi berean, Lequeuk Le Brument agentziako diseinatzaile gisa lan egin zuen 1778 arte, Ruango eraikinetan, besteak beste, Le Brument-en maisulana zen Magdalena elizan. Gero Parisera joateko beka bat lortu zuen.

Parisen Lequeu 1779ko maiatzaren 18an hartu zuten, Jacques-Germain Soufflot-eko ikasle gisa, eta Arkitekturako Errege Akademian matrikulatu zuten. Santa Genoveva elizako eraikinen bulegoan ere lan egin zuen, Jacques-Germain Soufflot agentziaren zuzendaritzapean. Baina Soufflot 1780ko maiatzean hil zen. Lequeuk pixkanaka galdu zuen babesa. 1781ean Akademiako erregistroetatik desagertu zen, nahiz eta Descampsek Parisko merkatuan ezagunak ziren eta Rouenen jatorria zuten artisten sare bati gomendio ugari eman zizkion. Ez zuen ikasketarik egin eta gero Soufflot-en lehengusu zen François Soufflot le Romainen zerbitzura jarraitu zuen. François Soufflot Lequeurentzat lan ugari egin zituen. Parisetik Ruanera bidaia bakan batzuk egitera baino ez da irteten. Lequeuk behin baino gehiagotan aipatzen du "Italiarako bidaia", bere osaba Bouvilleko kondearekin batera, baina ez dago haren arrastorik; Lequeuk ere Kondearen marrazki-irakasle izan zela dio.
Frantziako Iraultza eragin zuen ordena aristokratikoaren desagerpenak Lequeu berak uste zuen karreraz gabetu zuen, baina, pribilegioen abolizioa zela eta, ikuspegi berriak ireki zizkion. Iraultzan egin zituen bere erretratu bitxiak; ezagunena mojarena da, bere bularrak agerian utziz eta honako legenda honekin: «Eta gu ere ama izango gara, zeren... !». 1790ean, Saint-Antoine auzoko tailer publiko bateko buru gisa lan egin zuen. Tailerrak itxi ondoren, 1793an, sortu berria zen Barne Ministerioari atxikitako Katastroko bulegoan delineatzaile gisa sartu zen. 1794ko urriaren 23an Arte Elkarte Errepublikarreko kide bezala onartua izan zen, Louvre museoko Lacoon aretoan.

Lehenik eta behin, Gaspard de Prony ingeniariaren agindupean, Barne Ministerioko eraikin zibilen bulegoan lan egin zuen 1815ean erretiroa hartu zuen arte, eta Paris hiriari lotutako obra publikoez arduratu zen. Zerbitzuz zerbitzu igaroz, soldata inoiz igo gabe eta mailaz aldatu gabe, aurrekontu-murrizketak zirela eta, 1815eko abuztuaren 12an aldez aurretik erretiratu zuten, 58 urterekin. 1825eko uztailean, 800 marrazki eta eskuizkribu inguru eman zizkion Errege Liburutegiari. Parisen hil zen, ezkongabe, 1826ko martxoaren 28an. Père-Lachaise hilerrian lurperatu zuten, aurkitu gabeko leku batean. Bere testamentuan 234 arkitektura-lan eta, batez ere, berak idatzitako zazpi edo zortzi melodrama agertzen dira, baina ez dira aurkitu.« Notice biographique établie par François Morvan », Jean Jacques Lequeu. Dessinateur en architecture, Philippe Duboÿ, éd., Paris, Gallimard, 2018, 233-261.or.

 Ezagutza berantiarra 
Eraikin batzuen eraikuntzan parte hartu zuen arren eta bere marrazki batzuk Jean-Charles Krafften grabatuen bildumetan erreproduzitu ziren, bere izena ia mende batez historiaren ahanzturan geratu zen. Bere bizitzari buruz ezer gutxi dakigu. Suposatzen da Lequeuren marrazkiak oharkabean pasa zirela bere egilea bizi zenean, nahiz eta Allgemeines Künstlerlexikonek (1821) "paristar arkitekto" bezala seinalatu zuen. Johann Rudolf Füssli, Johann Heinrich Füssli, Allgemeines Künstlerlexicon, oder: Kurze Nachricht von dem Leben und den Werken der Mahler, Bildhauer, Baumeister, Kupferstecher, Kunstgiesser, Stahlschneider [et]c. [et]c. Nebst angehängten Verzeichnissen der Lehrmeister und Schüler; auch der Bildnisse, der in diesem Lexicon enthaltenen Künstler, 6. liburuki, Zürich, Orell, 1806-1821, 695.or.

Lequeuren historiografia nahiko berria da. Dena dela, azken berrogeita hamar urteetan ikerketa eta hausnarketa sakona eragin du. Jean-Jacques Lequeuren bizitza ezagunagoa da Elisa Boerik bere doktore-tesiaren esparruan egindako ikerketa artxibistiko osoei esker, eta, ondoren, 2018-2019 ikasturtean Petit Palaisen arkitektoari eskainitako erakusketaren harira.

 Iruditegia 

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 
 :"Lequeu%2C%20Jean%20Jacques%20%20%20Dessinateur")%20and%20(gallica%20all%20"lequeu")%20and%20(dc.type%20all%20"image")%20sortby%20dc.title%2Fsort.ascending Frantziako Liburutegi Nazionaleko Jean-Jacques Lequeu bilduma.

Kategoria:Rouendarrak
Kategoria:Normandiarrak
Kategoria:Parisen hildakoak
Kategoria:Frantziako arkitektoak
Kategoria:XVIII. mendeko arkitektoak
Kategoria:Arkitektura utopikoa
Kategoria:Frantziako marrazkilariak
Kategoria:Erotismoaren marrazkilariak