Virtual Boy

Virtual Boy (japonieraz: バーチャルボーイ) Nintendo japoniar bideo-joko enpresak argitaraturiko bideokontsola bat da. 1995. urtean agertu zen Japoniar merkatuan, eta hilabete bat geroago, Estatu Batuetan. Espezifikazioen arabera, 3D motako grafiko estereoskopikoak prozesatzeko ahalmena zuen. Jokatzeko, erabiltzaileek bideokontsolako pantaila begien aurrealdean jartzen zuten, eta gaur egungo errealitate birtualaren antzera, bideo-jokoek paralaje efektua sortzen zuten jokoari sakonera ilusioa emateko. Gunpei Yokoi, Game Boy bideokontsolaren diseinatzaile nagusia, Virtual Boy-ren «aita» izan zen. Urte bat geroago, 1996. urtean, bideokontsolaren bizi-zikloa amaitutzat eman zen. 22 bideo-joko eta ia 800.000 salmenta ondoren, Nintendo-k kontsolaren distribuzio-katea eten zuen. Hurrengo 6 urteetan Nintendo 64 kontsolaren produkzioan arituko ziren. Bideokontsola ez zen inoiz Europara heldu.

 Historia 

 Garapena 
1985. urtean, Reflection Technology, Inc. (RTI) Estatu Batuetako teknologia enpresak Scanned Linear Array izeneko makina okular berezia garatzen ari zen. Makina horrekin batera, Private Eye izeneko periferiko estereoskopikoa garatu zuten. Bi makina horiek ez zuten inolako arrakastarik izan mendebaldeko merkatuan, baina Nintendo-k, Gunpei Yokoi disenatzaileak sustatuta, produktuaren lizentzia lortu zuten, eta hurrengo 10 urteetan VirtualBoy bideokontsolaren garapenean ekingo ziren.

Aurkezpen ofiziala 1995. urtean izango zen, E3 bideo-joko konferentzia famatuan. Han, Star Fox markako joko bat aurkeztu zen kontsolarekin batera. 

Merkatu-leihaketa zela eta, urte batean bakarrik 800.000 unitate saltzea lortu zuten. Salmenten ondorioz, bideokontsolaren bizi-zikloa 1996. urtean amaitutzat eman zen.

 Promozioa 
1995. urtearen erdialdean, Nintendo-k Virtual Boy bideokontsola berria aurkeztu zuen. Garatzaileen arabera, 25 milioi dolarreko inbertsioa egin zuten publizitatean. Iragarki guztien artean, batzuk garrantzi handikoak izan ziren promozio-kanpainan. 

Nintendo-k errealitate birtuala simulatzen zuen makina bat bezala aurkeztu zuen bideokontsola. Kazetariek teknologia zati espezifikoen informazio konkretua bakarrik lortzen zuten Nintendo-tik, produkto interkatiboei inolako aipamenik ematen.

Promozioa globalagoa egiteko, Nintendok alokairu-sistema bat martxan jarri zuen. 10 $ truke, makina alokatzeko aukera ematen zuen. Sistema honek makinaren salmenta totalak asko murriztu zituen, jendeak ikusi zuelako makina berri honen inmertsio-gaitasuna ez zela aurkeztutako produktuaren bezala.

 Hardware 
Bideokontsolaren hardwarea bi zati nagusietan banatu egin zen: kontrolagailua eta pantaila birtuala. Nahiz eta printzipioz online jokatzeko aukera eskuragarri egongo zela jakinda, ez zen inoiz bideokontsolaren konektibitatea sustatu, argitaratutako bideojoko guztiak era lokalean jokatzeko diseinatu egin zirelako.

 Kontrolagailua 
Bideokontsola diseinatu egin zen mahai batean eserita jokatzeko, eta mugimendu tridimentsionalean oinarritutako makina bat zenez, kontrolagailuak Z-ardatzean funtzionatzeko ahalmena behar izan zuen. "M" forma du, Nintendo 64 kontsolaren kontrolagailuaren antzera. Jokalariek kontrolagailuaren bi zatiak eskuekin hartzen zituzten, eta kontrolagailuak duen forma bitxiari esker, botoi guztietara ailegatzeko ahalmena izango zuten inolako arazorik gabe.

 Pantaila Birtuala 
Garatzaileen arabera, Virtual Boy 3D-n jokatu ahal zen lehen kontsola izango zen. Paralajearen bitartez, makina sakonera-ilusioa sortzeko gaitasuna zuen. Jokalariek pantaila birtuala begietan jartzen zuten, neoprenoz egindako mira batean.

Pantaila birtuala bi pantaila txikiez osatuta zegoen, eta dokumentu ofizialen arabera, 50 Hz-ko fotograma-tasa irudikatzeko ahalmena zuen.

 Bideo-jokoak 
Nintendo-k hiru bideo-joko aurkeztu zituen Virtual Boy-arekin batera. Bideokontsolarekin batera bi bideo-joko ere salmentan jarri ziren, eta garatzaileen plana gutxienez hilabetero bi bideo-joko salmentan jartzea zen. Kontsolaren bizi-ziklo motza zela eta, bakarrik hogeita bi joko salmentan jarri ziren urte bakar batean.

2011. urtean, garaiko Nintendo of America-ko lehendakaria, Reggie Fils-Aime, dudan utzi zuen Virtual Boy-ren integrazioa Nintendo 3DS kontsola berrian.  Azkenean, ez ziren inoiz erabili Virtual Boy kontsolaren funtzionalitateak gailu berri honetan.

Nintendo enpresaren jarraitzaile sutsu batzuek, Planet Virtual Boy, Virtual Boy kontsolarako software berria garatu egin dute behin jakinda ez zeudela inolako planik kontsola honen bizi-zikloa berreskuratzeko. Bi bideo-joko berri argitaratu dituzte: Bound High eta Niko-Chan Battle (Faceball-en japoniar bertsioa)

 Erreferentziak 

 Ikus, gainera 
 Nintendo  3DS
 Game Boy 
 Nintendo 64

 Kanpo estekak 

Kategoria:GameBoy
Kategoria:Errealitate birtuala
Kategoria:Bosgarren belaunaldiko bideojoko kontsolak
Kategoria:1990eko hamarkadako jostailuak