Bibliako hebreera

Bibliako hebreera ( edo , Leshon ha-Miqra), hebreera klasikoa ere deitua, hebreeraren forma arkaikoa bat da, israeldarrek, Israelgo Lurraldea bezala ezagutzen den eremuan, Jordan ibaitik mendebalderantz eta Mediterraneo itsasotik ekialdera, hitz egiten zuten hizkuntza semitikoen kanaandar adarrekoa. Hebrear Biblian ez zuten "hebreera" (ivrit) hitza erabiltzen –garai haietan  (łefat kena'an, hots, Kanaango hizkuntza) edo  (Yehudit, hau da, judeera) zioten–, baizik eta antzinako grezierazko eta hebreera mishnaikozko testuetan erabiltzen zuten. 

Hebreera K.a. X. mende inguruko inskripzioetan agertzen da, feniziera eta beste kanaandar hizkuntzak bezalakoa zenean, eta hebreeraz, Bigarren Tenpluaren garaian zehar eta haratago iraun zuen, Jerusalemgo setioan amaitu zena (K.o. 70ean). Azkenean hebreera mishnaiko bilakatu zen, K.o. V. mendera arte hitz egin zutena.

Hebrear Bibliaren hizkuntzak hebreeraren hainbat fase islatzen ditu bere eskeleto kontsonantean, baita Erdi Aroan masoretek gehitu zuten ahoskera-sistema bat ere. Eskualdeen arteko dialekto-aldakuntzaren froga batzuk ere badaude, baita Bibliako hebreeraren eta iparraldeko Israelgo Erresuma eta hegoaldeko Judeako Erresumaren arteko aldeak ere. Kontsonantarioa idatzizko forman transmititu zuten Bigarren Tenpluaren garaian, baina bere zati antzinenak (Amos, Isaias, Oseas eta Mikeasenak), K.a. VIII. mendearen amaieratik K.a VII. mendearen hasierara arte data daitezke.

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

Kategoria:Hebreera
Kategoria:Hizkuntza klasikoak
Kategoria:Hizkuntza sakratuak
Kategoria:Asiako hizkuntza hilak