Sigismundo Burgundiakoa

Sigismundo (?-524) Burgundiako errege izan zen 516tik hil zen arte. Eliza katolikoak kanonizatu zuen.

Gundebaldo erregearen semea zen, eta haren ondorengoa izan zen. Sigismundo eta bere anaia Gundemaro guduan garaitu zituzten Frankoen errege Klodovis I.aren semeek. Sigismundo Orleanseko errege Klodomerrek harrapatu zuen, eta hark preso eduki zuen. Bere anaia Gundemarok beste armada bat bildu zuen eta, ostrogodoek lagunduta, bere erreinua birkonkistatu zuen. Bien bitartean, Klodomerrek Sigismundo hiltzea agindu zuen eta bere anaia Teodorikorekin (Austrasiako erregea) batera joan zen.

 Historia 
Sigismundo Vienne-ko apezpikuaren ikaslea izan zen, Saint Avitus Vienne-ko apezpikuaren ikaslea, hark fede katolikora bihurtu zuen eta bere familiak aitortzen zuen arianismoa alde batera utzi zuen. John Bagnell Bury, History of the Later Roman Empire: From the Death of Theodosius I to the death of Justianian, Vol. I, (Dover Publications, 1958), 463. Agauneko abadia (gaur egun Valaisko Saint-Maurice, Suitza) erregetzarekin lotzea lortu zuen 513an eta 515ean zabaldu egin zuen. Perennial Prayer at Agaune, Barbara H. Rosewein, Monks and Nuns, Saints and Outcasts, ed. Lester K. Little, Sharon A. Farmer and Barbara H Rosenwein, (Cornell University Press, 2000), 39–40. ISBN 0-8014-3445-9 516an bere aita Gundebaldo hil ondoren errege bihurtu zen. Abadian kontzilioa bildu zuen eta konstituzio berri bat onartu zuen fraideentzat, eskulanetik libratzen zituena, baina ofizioa etenik gabe abestera behartzen zituen. Laus perennis famatua da, betiko salmodia, abadiaren originaltasuna eta ospea ezarri zituena. Fraide ugari behar zituen programa hori aurrera eramateko, San Honorato uharteko monasteriotik –Mendebaldeko monasteriorik zaharrena, Honorato Arleskok 400-410. urtearen inguruan sortu zuen–, Ile-Barbetik eta Konderritik etortzea eskatu zuen, eta abadia bere mantenua bermatzeko adina dohaintzaz hornitu zuen.
ezkerrera|thumb|305x305px| Saint Maurice abadia, zeinari estu lotua zegoen Sigismundo.
Sigismundo ere saiatu zen arianismoa bere erreinutik kentzen, Avitok aholkatuta, bere inspirazio handia izan zena dirudi (Avito apezpikua eta baita  poeta ere zenarekin zuen korrespondentzia bizirik iraun du).

494. urte inguruan ezkondu zen Ostrogotarekin, Teodoriko Handia errege ostrogodoaren alaba ez-legitimoarekin, seme bat, Sigeriko, eta alaba bat, Suavegota. Urteak geroago alargun geratu ondoren, 522. urtean berriro ezkondu zen Constanciarekin. Sigeriko horren aurka egin eta bere emazte berria iraindu zuen, beraz, Sigismundok ito egin zuen errege-oinordetzatik kentzeko. Damu handiz harturik, gaixotu eta erretiratu zen, diotenez, Agaunera otoitz egiteko eta barau egiteko.

Frankoek Borgoinako Gerra egin zutenean (523-524), Burgundiarrak zuzendu zituen Txildeberto I.a, Klotario I.a eta Teodeberto I.aren inbasioaren aurka. Garaituta, ihes egin behar izan zuen aterpe bila eta badirudi berriro pentsatu zuela bere abadiaz: fraidearen abitu jantzi eta gela batean ezkutatu zen. Han Klotariok harrapatu eta preso eta berme gisa eraman zuen, bere familiarekin batera, Orleansera, frankoen hiriburura.

Bere anaia Gundomaro III.a Burgundiara garaile itzuli zenean, Teodoriko Handiak bere aliatu eta ahaideak bidalitako tropen buru, frankoek utzitako goarnizioa sarraskitu zuen. Klotariok, berriz, Sigismundo, bere emaztea eta bere bi semeak: Gisaldo eta Gondebaudo, 524ko maiatzaren 1ean hil arazi zituen putzu batera botata. Gábor Klaniczay, Holy Rulers and Blessed Princesses: Dynastic Cults in Medieval Central Europe, (Cambridge University Press, 2000), 67–68. ISBN 0-521-42018-0 Harrezkero, martiritzat hartzen da eta gero kanonizatu zuten eta bere hezurrak berreskuratu zituzten Columellen, non bere gorpua bota zuten.

 Benerazioa 
Coulmiers-eko putzuek, antzinako Columelle (Patay ondoan, 45), laster seinale miragarriak eman zituzten eta bertako urak sukarra sendatzeko ospea lortu zuen. Kapera bat eraiki zen, gero prioreatu bihurtu zena, Saint-Mesmineko Abadia. XX. mendearen hasieran oraindik antolatzen ziren tokirako erromeriak .

Gaur egun ere, bertako herri-tradizioaren arabera, Coulemelleko emakumeek (Saint-Péravy-la-Colombe herriko herrixka bat) Sigismundo santua putzu ospetsura botatzen lagunduko zuten. Bertako esaera batek, zorionez egiaztatu gabea, dio «Coulemelleko neskak ez direla inoiz onak edo politak izango, San Sigismundo putzura bota baitzuten» ("les filles de Coulemelle ne seront jamais ni bonnes ni belles parce qu'elles ont jeté saint". Sigismond dans le puits").

XIV. mendean, Karlos IV.ak, Germaniako Erromatar Inperio Santuaren enperadoreak, Sigismundoren erlikiak Pragara eraman zituen, eta han Txekiar Errepublikako zaindaria izan zen. Modu horretan, Sigismundo Hungariako erregeak (gero enperadore germaniarra ere) santuaren omenez jaso zuen izena. Polonian izen hau erabiltzeko tradizioa Elisabet Hungariako Habsburgokoarengandik (Sigismundo erregearen biloba eta Kasimiro IV.a Poloniakoaren emaztea) jaso zen, bere semeetako bat horrela izendatu baitzuen. Horrela Poloniak Sigismundo I.a Jagellon, Sigismundo II Augusto Jagellon, Sigismundo III.a Vasa izango ditu. Bestalde, Transilvaniako Printzerrian eta Hungariako nobleziaren artean, Sigismundo izenak nolabaiteko garrantzia izaten jarraituko du, horien artean Sigismundo Báthory kondea eta Sigismundo Rakoczi baroia baitaude.

Katalunian kondaira batek dio San Sigismundok monasterio bat sortu zuela gaur egungo Montseny mendigunea (Sant Segimon), Matagalls gailurretik gertu. Gaur egun abandonatuta dago eta oso leku ezaguna da mendizaleen artean.

 Genealogia 
Sigismundo ezkondu zen Ostrogota printzesarekin (487? -520?), Teodoriko Handiaren alaba ez-legitimo batekin, 494an, Teodorikok Sigismundorekin aliatzeko egindako negoziazioen baitan. Bi seme-alaba izan zituzten:

 Sigeriko (? - 522), bere aitak eraila.
 Suavegota (504 ? - 554), Teodoriko I.a Austrasiako errege frankoaren emaztea izan zen, Klovis I.aren seme zaharrena.

522an berriro ezkondu zen Konstantiarekin, bi seme-alaba izan zituen, Gisaldo eta Gondebaudo, amarekin eta aitarekin putzu batera botata, Columellen, 524ko maiatzaren 1ean.

 Erreferentziak 

 Bibliografia 

 Gregorio Toursekoa, Histoire des Francs, ed. Belles lettres, kol. «Classiques de l'Histoire», Paris, 1980 ( ISBN 2-251-34037-8 ).

 Teodoro Lejárraga Nieto (2014). Segismundo, rey mártir de Borgoña. Sus reliquias en San Millán de la Cogolla. Ediciones Emilianenses. ISBN 978-84-940626-2-9. 

 Kanpo estekak 

Kategoria:VI. mendeko burgundiar erregeak
Kategoria:Orléansen hildakoak