Nieves Fariza

Nieves Fariza Alonso (Cambados, Pontevedra, Galizia, 1911ko urtarrilaren 17a - Vigo, Pontevedra, Galizia, 1975eko irailaren 28a) galiziar irakasle, sindikalista eta emakumeen eskubideen aldeko ekintzaile aitzindaria izan zen. A Pasionaria Branca goitizenez ere ezaguna zen.

 Biografia 
Emilio Fariza San Román guardia zibileko sarjentuaren eta Teodora Alonso Ríosen alaba eta Antón Alonso Ríosen arreba zen. Unibertsitateko Batxilergoa Santiago  de Compostelan egin zuen 1929an.El Eco de Santiago,  29-4-1929, p. 2. 

 Lan ibilbidea 
Eskola Modernoa sortu eta zuzendu zuen 1933an Estradan.El Emigrado, 7-2-1933, p. 4. 1934ko apirilaren 5ean inauguratu zen Guimareiko Sindikatuko eskola pribatuan irakasle izan zen.El Emigrado, 7-4-1934, p. 3. Xacebansen (Quintela de Leirado) maistra izan zen, eta Eliza katolikoaren aurka agertu zen erlijio-eskolak emateari uko eginez.

1936ko uztailaren 18ko estatu-kolpearekin bere heriotza segurutik ihes egitea lortu zuen. Estrada herriko hainbat atikotan ezkutatu zen. 1940an, bi urteko enplegu-soldata etenaldia ezarri zioten, eta probintziatik kanpo lekualdatzea ezarri zioten. Solduengora (Burgos) bidali zuten. Zigorra amaitzean, Arcucelosera (Laza) bidali zuten.La Región, 12-7-1952, p. 4. Carlos Martínez senarra, trenbideko langilea, silicosiaz hil zen 1947an. MZOVko enpresaburuei aurre egin zien, gizarte-segurantzarik ez zuten silikosiak jotako “carrinalosen” alargunei pentsioak ordaintzeko eskatzeko, eta horregatik, «A desenterramortos» deitu zioten. Trenbideko langileak ere defendatu zituen, eta soldata-baldintzak hobetzea lortu zuen, beren lantokietarako bidea ordaintzea lortu baitzuten eta «A dos quilómetros» ezizena jarri zioten. Salatu egin zuten abokatu laboralista titulua eduki gabe jarduteagatik eta espetxera kondenatu zuten.

Luis Pérez Colemán abokatu ourensarrak defendatu zuen, haren abokatua izan baitzen. Aske utzi zutenean, Zuzenbidean matrikulatu zen Santiagoko Unibertsitatean, Gizarte Graduatu titulua lortu zuen 1953an eta Adelante izeneko kontsultategi soziala ireki zuen Ourense Pasealekuko kalean, bere abokatua izan zenarekin. Galiziako eta Asturleongo meatze-arroan trenbideko lanak amaitu zirenean, bufeteak jarraipena izan zuen  beste leku batzuetan. Gero, maistra izan zen Domecelle (San Xoán de Río), Corvelle (Bande) eta Aciveiron (Forcarei).La Región, 3-7-1957, p. 2.

1975eko irailaren 28an hil zen Vigon.Necrolóxica en Hoja Oficial del Lunes, 29-9-1975, p. 6, 16.

 Bizitza pertsonala 
Carlos Martinezekin ezkondu zen eta Maria Elisa, Carlos eta José Emilio Martínez Farizaren ama izan zen.

 Aintzatespenak 

 Cambados herrian kale batek bere izena du.

 Erreferentziak 

 Bibliografia 
 Cid, Rafael (2006). Carrilanos. Os túneles dun tempo. Vigo: Xerais. ISBN 84-9782-389-3. 
 Marco, Aurora (2007). Dicionario de Mulleres Galegas [Das orixes a 1975]. Edicións A Nosa Terra. pp. 153–154. ISBN 978-84-8341-146-9. 

 Kanpo estekak 

Kategoria:Cambadostarrak
Kategoria:Diktadura frankistaren errepresioaren biktimak