Sara Suárez Solís

Sara Suárez Solís (Oviedo, Asturias, 1925 - Ib., 2000ko maiatzaren 15a) asturiar irakasle, nobelagile, artikulugile eta borrokalari feminista izan zen.

 Biografia 

 Lan akademikoa eta literarioa 
Oviedon Espainiako gerra zibila eta Gerraostea bizi izan zituen. Diktaduran emakumeentzat mugak izan arren, Oviedoko Unibertsitatean Filologia Erromanikoan lizentziatu zen lehenik, eta Filosofia eta Letretan doktoratu zen ondoren, Camilo José Celaren hizkuntzari buruzko tesiarekin.

Irakasle izan zen Asturiasko zenbait institututan, hala nola Tapia de Casariegoko Lan Institutuan eta Luancon, harik eta oposizio bidez Hizkuntza eta Literatura katedra lortu zuen arte. Katedra hori eskuratu ondoren, lehenik, Tortosako Irakaskuntza Ertainaren Institutuan aritu zen, eta, ondoren, Gasteizen, La Felguera eta Avilesen.

1968an, Gijongo Jovellanos Institutura bidali zuten. Garai hartan, ikasle gizonezkoentzat baino ez zen ikastetxea, halere, hango zuzendaria izan zen. Ondoren, Oviedoko Irakasleen Prestakuntza Eskolan sartu zen eta 1990ean erretiratu egin zen.

Irakasle-lanarekin batera, ikerketa-jarduera bizia eta literatura-sorkuntza handia garatu zituen.

 Argitalpenak 
1968an argitaratu zen bere doktorego-tesia El lexico de Camilo José Cela liburuaren oinarria izan zen. Beste lan akademiko batzuk argitaratu zituen: Análisis de "Belarmino y Apolonio", 1978an, eta Aportación al lexico de Luanco, 1983an.

1978an bere lehen eleberria idatzi zuen: Camino con retorno. Planeta sarian finalista izan zen 1980an, eta "espainiar gizartearen erretratu literario garrantzitsuenetakotzat" jo zuten adituek.

Beste izenburu batzuk ere izan zituen: Juegos de verano (1982), Un jardín y un silencio (1985), Blanca y radiante (1988, 2002an berrargitaratua), Sonata para doce manos (1996) eta Retablo de paseantes (1998).

 Lan feminista 
Feminista konbentzituta, oso harro sentitzen zen hura izateaz, eta berak azaltzen zuen elkarrizketatzen zutenean. “Feministaren kartela gustatzen zait. Ez nuen bilatu. Emakumea defendatu nuen defendatu behar nuela uste nuelako eta feminista bihurtu nintzen, nola jakin gabe. Emakumea defendatzen dut, defentsa guztiak gutxi dela uste dudalako”.Literatura lanaz gain, artikulugile izan zen La Nueva España egunkari asturiarrean. Artikulu horietako batzuk eta zenbait ipuin 1991n bildu zituen Asturiasko Printzerriak, ¡Mujer, Mujer… izeneko liburuan.

2006an, Les Comadres Tertulia Feministak 50 artikulu erreskatatu zituen, emakumeen kausarekin izandako konpromisoagatik, “errealitatearen azterketak indarrean jarraitzen zuela” uste baitzuten.

 Aintzatespenak 
Sara Suárez Solisek, bere ibilbide feminista eta literarioagatik, hainbat sari instituzional eta pribatu jaso zituen bere bizitzan zehar.

 1999ko martxoan, Oviedoko Udal Elkarte Sozialistak, AMSOk, Purificación Tomás saria eman zion eta Udalbatzak osoko bilkuran onartu zuen Pumarin auzoko liburutegiak bere izena eramatea.
 1999ko irailean, Asturiasko Printzerriak Asturiasko zilarrezko domina eman zion, baina ezin izan zuen jaso bere gaixotasunaren egoera aurreratuagatik. Orduan Asturiasko Printzerriko lehendakaria zen Vicente Álvarez Arecesek eta Asturiasko Printzerriko Batzorde Nagusiko lehendakaria zen María Jesús Álvarezek eman zioten domina etxean.
 2000ko otsailean, Les Comadres Tertulia Feministak, non lehendakariorde izan zen, Urrezko Comadre berezia izendatu zuen.
 Gijongo Montevil auzoko plaza batek bere izena darama.
 2001. urtean Gijonen elkartea sortu zen, eta bere izena hartu zuen: “Asociación de Mujeres Progresistas Sara Suárez Solís”. Gobernuz kanpoko erakundea da, feminista, laikoa, aurrerakoia eta irabazi-asmorik gabea, eta Asturiasko Emakume Progresisten Federazioaren parte da. Elkartearen helburua emakumeen askatasuna eta jabekuntza sustatzea da, Sara Suárez Solísek bere bizitzan egin zuen bezala.

 Sariak 

 Asturiasko eleberri-saria, 1984an, Un jardín y un silencio nobelagatik
 Valladolideko Ciudad de Oviedo Ateneo XXXV. eleberri laburra, Blanca y radiante lanagatik.

 Lanak 

 El léxico de Camilo José Cela (1968)
 Camino con retorno (1978)
 Análisis de «Belarmino y Apolonio» (1978)
 Juegos de verano (1982)
 Aportación al léxico de Luanco en 1983
 Un jardín y un silencio (1985)
 Blanca y radiante (1988, reeditada en 2002)
 ¡Mujer, Mujer... (1991)
 Sonata para doce manos (1996)
 Retablo de paseantes (1998)

 Erreferentziak 

 Bibliografia 

 Asturiasko emakume garrantzitsuen datu-basea, Asturiasko Emakumearen Institutua 
 Les Comadres tertulia feminista 
 Espainia berria 2008-05-28 

 Kanpo estekak 

Kategoria:Oviedoarrak
Kategoria:Espainiako idazleak
Kategoria:Asturiasko idazleak
Kategoria:Emakume idazleak
Kategoria:Saiakeragileak
Kategoria:Emakume saiakeragileak
Kategoria:XX. mendeko Espainiako idazleak