Joseph Lebeau

Jean Louis Joseph Lebeau (Huy, 1794ko urtarrilaren 3a - ibidem, 1865eko martxoaren 19a) belgikar politikaria izan zen. Belgikako lehen ministroa izan zen 1831an eta 1840tik 1841era.

Zuzenbidea ikasi zuen Liejako Unibertsitatean eta abokatu gisa lan egin zuen. Charles Rogier eta Paul Devaux lagunekin Mathieu Laensbergh egunkaria sortu zuen 1824an, ondoren Le politique izenekoa, Alderdi Katolikoa eta gobernuaren aurkako liberalak batzea lortu zuena.

Hasieran ez zen Belgikaren independentziaren aldekoa, baina 1830eko Belgikako Iraultzaren ondoren iritziz aldatu zuen. Kongresu Nazionaleko kide izendatu zuten eta 1831n Kanpo Arazoetako ministro bihurtu zen. Leopoldo I.a Belgikakoa proposatu zuen errege, eta Erresuma Batuaren onespena lortu zuen. Traizioa leporatu zioten 1839ko Londresko Itunaren bidez Linburgoko eta Luxenburgoko dukerriak Herbehereetara itzuli ondoren.

Diputatua (1833-1848), Justizia ministroa, Namurreko probintziako gobernadorea eta Frankfurteko Parlamentuan enbaxadorea izan zen.
Gainera, bi aldiz izan zen lehen ministro: 1831ko martxotik uztailera eta 1840tik 1841era.

 Lanak 
 La Belgique depuis 1847 (Brusela, 4 lib., 1852)
 Lettres aux électeurs belges (8 lib., Brusela, 1853–1856).
 Souvenirs personnels et correspondance diplomatique 1824–1841 (Brusel, 1883)  A. Freson argitaratzailea.

 Kanpo estekak 

Kategoria:Belgikako abokatuak
Kategoria:Belgikako kazetariak
Kategoria:Belgikako lehen ministroak
Kategoria:Hargin beltzak