Pako Miangolarra

Francisco Miangolarra Gorostiaga edo Pako Miangolarra (Gernika, Bizkaia, 1934ko abenduaren 8a) euskal kulturaren eta politikaren sustatzaile eta filantropoa izan zen, bai Euskal Herrian bai erbestean (Venezuela, Frantzia). Frankismo garaian Donostiako Gros auzoan Herri Gogoa diskoetxea (1967-1981) sortu zuen, mezenas gisa, Iñaki Beobide eta Axen Egañarekin batera, eta Euskal Kantagintza Berriaren hainbat disko grabatu zituen Donostiako estudioan. Mikel Laboak, Benito Lertxundik, Lourdes Iriondok, Xabier Letek, eta Antton Valverdek, besteak beste, diskoak grabatu zituzten Groseko estudio klandestino hartan.  

Aita itsas-merkataritzako kapitaina zen. Gerra zibila bukatu baino lehentxeago Venezuelan erbesteratu zen familia osoa, Baionatik 1939ko apirilaren 22an aterata. Venezuelan familiakoen artean Inprimategi arrakastatsu bat sortu zuten. 1952tik hasi zen urtero hilabete batzuk Donostian edo Lapurdin ematen. Urte horietan Lapurdin tratu handia izan zuen Federiko Krutwig eta Mark Légasserekin. 

Federiko Krutwigen Vasconia (1962) obra polemikoa Paco Miangolarrak sustatu eta finantzatu zuela, Venezuelako erbestetik Ipar Euskal Herrira etorri berritan. 

 Erreferentziak 

 Ikus, gainera 

 Iñaki Beobide
 Axen Egaña

 Kanpo estekak 

Kategoria:Gernikar-lumotarrak
Kategoria:Bizkaiko enpresaburuak
Kategoria:Euskal Kantagintza Berria
Kategoria:Euskararen sustatzaileak