Eulàlia Valldosera i Guilera

Eulàlia Valldosera i Guilera (Villafranca del Panadés, 1963) artista feminista saritua eta politikaria da, 2002an Arte Plastikoen Sari Nazionala jaso zuen. 

 Biografia 
Eulàlia Valldoserak Bartzelonako Arte Ederren Eskolan hasi zuen bere arte-prestakuntza, eta 90eko hamarkadan Amsterdamera joan zen, eta han osatu zituen ikasketak. Herbehereetan hasi zuen bere karrera artistikoa, El melic del món (mundoaren zilborra) izeneko lanarekin (1991, Galería Antoni Estrany). Izaera introspektiboko lan horretan, artistak arte-hizkuntza kanonikoak alde batera utzi eta arte-praktika berrien alde egiten zuen, gorputzari buruzko eta inguruko munduarekiko harremanaren gaineko hausnarketa egiteko. Lan horiek oso izaera kritikoa dute, eta horregatik Valldoseraren lana askotan "arte politiko" gisa kualifikatzea eragin dute.

Ibilbide artistikoa

Valldoseraren lan artistikoa artelanen merkantilizazio handiko une batean sortzen da, eta artistak bere sorkuntzak objekturik gabeko praktiken bidez bideratzen ditu, hala nola performanceak edo instalazioak, non arte-objektua ukatzen baita, ekintzei eta publikoaren parte-hartzeari protagonismoa emateko; beraz, oso garrantzitsua da bere oroimenean dagoen oroitzapena.

90eko hamarkadan, Valldoserak Aparences (Itzurak) izeneko instalazio batzuk garatu zituen, 1992tik 2006 arte luzatu zirenak. Proiektu honetan, artistaren bizitzako uneren batean parte hartu duten objektu guztiak proiekzioekin konbinatzen dira, gorputza, ikuslea eta inguratzen duen espazioa elkartzeko. 2004an, Kulturei buruzko Foroan Aquí hay tomate instalazioa jarri zen. Oraintsuago, Dependències (2008) (Menpekotasunak)  proiektuarekin, instalazioek zinemako kutsu bat hartzen dute, non publikoaren parte-hartzea oso garrantzitsua baita, non artistak ia kontrol guztia galdu baitu eta arte-fenomeno bat sortu.

2000ko lehen hamarkadaren inguruan objektuak protagonismoa hartzen du berriro Valldoseraren lan artistikoan, bereziki ontziak edo eguneroko gauzak, eta haietatik ateratzen du balioa objektu horiek jabeekin duten harremanaren bidez. Ildo horretatik, instalazio hauek nabarmentzen dira: Interviewing objects, Estantería para un lavabo de hospital, Envases: el culto a la madre edota Envases borrados. Egin dituen azken erakusketen artean hurrengoak nabarmentzen dira: Economia de l'atzar diví (2013), Patriarcado (2019, Cristina Lucasekin batera) eta Mercadillo navideño (2022) 

Bere lana munduko arte garaikideko bilduma garrantzitsuen parte da, hala nola, Reina Sofia Museoan, Bruselako Arte Garaikideko Museo Nazionalarena, Léridako La Panera Arte Zentroan, Leongo MUSACen eta Artiumen ikus daiteke.

 Sariak eta aitortzak 

 2002an Valldoserak Arte Plastikoen Sari Nazionala jaso zuen.

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

 https://web.archive.org/web/20160814105943/http://oralmemories.com/en/eulalia-valdosera/ Eulàlia Valldosera] Oral Memories (bideoa, gaztelaniaz)
 Eulàlia Valldoseraren erakusketak (frantsesez)
 Eulàlia Valldoserari buruzko Metrópolis programa

Kategoria:Kataluniarrak
Kategoria:Kataluniako feministak
Kategoria:XXI. mendeko emakumeak
Kategoria:XXI. mendeko margolariak
Kategoria:Emakume artistak
Kategoria:Emakume margolariak
Kategoria:Emakume argazkilariak
Kategoria:Artista garaikideak
Kategoria:Bideoartistak
Kategoria:Arte politikoa
Kategoria:Arte feminista