Lactarius quieticolor

Lactarius quieticolor Russulaceae familiako onddo espezie bat da. Kalitate oneko haragia, zapore bikainekoa; irabiatze neurrigabeak egiten dira arrasteluekin, helburu komertzialekin. Dapete ataleko Lactarius guztiak esnegorri gisa biltzen dira, baina aztertzera joaten bazara hauen arteko desberdintasunak nabariak dira. Zorionez, guztiak jangarriak dira.

 Deskribapena 
Kapela: 3 eta 8 cm bitarteko diametrokoa, Hasieran ertza biribildua, oso erregularra, ondoren lau-ganbila eta deprimitua erdian, ertza inkurbatua mantenduz, amaieran infundibuliformea ertz izurtuarekin edo lobulatuarekin. Eguraldi hezearekin azal likatsu samarra; egoera normalean lehorra eta opakua, orduan nabaria da pruina zuri  moduko bat, batez ere ale gazteetan; laranja-grisaxka kolorekoa edo marroi-laranja-gorrixka kolorekoa, beti motela, Lactarius deliciosus perretxikoaren desberdina.

Orriak: Estu, tartekatutako orritxoekin, urkilatuak, zabalak eta meheak, hasieran itsatsi-dekurrenteak, ondoren dekurrenteak, laranja motel kolorekoak, zaurietan berdez zikintzen da.

Orri dekurrenteak: Hanka ukitzeaz gain, beherantz jarraitzen duten orriak.

Hanka: Zilindrikoa edo pixka bat puztua erdian, batere ez edo gutxi eskrobikulatua, lehenbizi kotoizko barrua, gero barnehutsa, kapelaren kolore berekoa edo zertxobait zurbilagoa, kapelan duen pruina zurixka bera izaten du.

Haragia: Lodia, trinkoa, hauskorra, horixka, baina laranja kolorekoa bihurtzen du latexaren etorrerak; 15 edo 20 minutu igaro ondoren ardo kolorea hartzen du. Latexa berde bihurtzen da eta zaurietan gardinga kolorea hartzen du. Gordinik akre zaporea du eta fruta usain atsegina.

Etimologia: Lactarius terminoa lac, lactis, esnetik dator; esneari dagokio. Latex-a jariatzen dutelako ebakitzean edo haustean.

 Jangarritasuna 
Jangarria, baina Lactarius deliciosus perretxikoak baino kalitate apalagokoa du.

 Nahasketa arriskua 
Lactarius deliciosus delakoarekin nahas daiteke, honek tonu biziagoak ditu, laranja kolorekoa. Lactarius hemicyaneus espeziearekin ere bai, honek kapelan eremu urdin-beltz bat izaten du.

 Sasoia eta lekua 
Udazkenean koniferoetan. Espezie hau oso arrunta da Euskal Herrian, Lactarius deliciosus baino ugariagoa baita.

 Banaketa eremua 
Europa, Brasil, Argentina, Txile. 

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

Kategoria:Lactarius