Henadz Mikhasevitx

Henadz Madestavitx Mikhasevitx edo Gennadi Modestovitx Mikhasevitx —, Alfabeto zirilikoz idatzitako izenak euskarara aldatzeko transkripzio-sistema, Euskaltzaindiaren 156. araua.— (Ist, 1947ko apirilaren 7a – Minsk, 1987ko irailaren 25a, 1988ko urtarrilaren 19a edo 1988ko azaroaren 3a) sobietar serieko hiltzaile eta bortxatzailea izan zen. 1971tik 1985era bitartean 36 emakume erail zituen Vitsebsken, Polotsken eta Bielorrusiako Sobietar Errepublika Sozialistako inguruko eskualdeetan.

Mikhasevitxen krimenengatik, 14 pertsona errugabe kondenatu zituzten: horietako bat (Nikolai Terenia) exekutatu zuten, besteari (Vladimir Gorely) 12 urteko kartzela zigorra ezarri zioten, eta 6 urte bete ondoren itsu geratu zen.

 Bizitza 
Ist herrixkan (Vitsebskeko oblasta) jaio zen 1947an. Eskola ondoren, SESBeko indar armatuetan sartu zen eta itsas armadan zerbitzatu zuen, baina hepatitisaren ondorioz, laster enkargatu zuten, eta ondoren Bielorrusiera itzuli zen.

1971ko maiatzaren 14an egin zuen lehenengo hilketa Vitsebsketik Polotskerako bidean. Haren esanetan, garai hartan bere neska-lagunarekin hausturak etsita zegoen eta bere burua urkatzeko leku bakarti baten bila zebilen. Kasualitatez 19 urteko Liudmila Andaralova ezagutuz, iritziz aldatu zuen. Andaralovari eraso zion, bortxatu eta eskuekin ito zuen. Liudmilaren gorpua maiatzaren 16an aurkitu zen.

1971ko urrian berriro erail zituen, eta beste bi emakume ito zituen 1972an, Vitsebsk inguruan. Hiru errugabe epaitu zituzten hilketa honengatik.

Vitsebskeko eskola tekniko batean graduatu zen 1973an eta Istera itzuli zen, sovkhoz batean lanean hasiz. 1976an ezkondu zen.

Hilketa asko bortxaketak errazteko egin zituen. Biktimak itotzen zituen beti. Leku bakartietan eraso zituen edo, azken urteetan, bere Zaporozhets auto gorrira erakarri zituen. Ez zuen armarik eramaten.

Kanpoko itxuran, Mikhasevitx familia-gizon ona zen, bi seme-alaba zituen eta kontzientzia handiko langilea zen. Sobietar Batasuneko Alderdi Komunistako kide ere izan zen.

1980ko hamarkadan hasi zen ikerketa aurreratzen. Nikolai Ignatovitx ikertzaile gazteak irmo uste zuen eskualdeko autobideetatik hurbil gertatu ziren emakumeen hilketa guztiak ez zirela kasu bereizi eta isolatuak izan aurreko ikertzaileek uste zuten bezala, baina, hain zuzen, serieko hiltzaile batek egin zituela. Poliziak ere susmatu zuen serieko hiltzaileak Zaporozhets gorri bat erabiltzen ari zela. Mikhasevitxek, poliziaren borondatezko laguntzaile gisa, ekintza horietan parte hartu zuen, funtsean, bere buruaren bila. Horrek ikerketari buruzko informazioa ematen zion. 1984. urtea bereziki «oparoa» izan zen hiltzailearentzat, 12 emakume hil baitzituen urte honetan bakarrik.

Ikerketa bidegabetzeko, gutun anonimo bat bidali zuen Mikhasevitxek tokiko egunkarira, Vitsebskeko Patriotak fikziozko erakunde baten izenean, bere kideei komunistak eta emakume «lizunak» hiltzeko borroka areagotzeko deia eginez. Adituek detektatu zuten Henadz Mikhasevitxen eskuz idatzitako laginak hiltzailearen oharretan eskuz idatzitakoaren antza nabarmena zuela.

1985eko abenduan atxilotu egin zen azkenean. Psikopatia diagnostikatu zioten). Hasieran ukatu ostean, aitortu egin zuen eta heriotza zigorra ezarri eta fusilatu zuten Minsken 1987ko irailaren 25ean (beste iturri batzuen arabera, 1988ko urtarrilaren 19an edo otsailaren 3an).

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

Kategoria:Serie-hiltzaileak
Kategoria:Bortxatzaileak
Kategoria:Bielorrusiako komunistak
Kategoria:Nortasunaren nahasmendu antisoziala duten pertsonak
Kategoria:Fusilatuak
Kategoria:Sobietar Batasuneko Alderdi Komunistako kideak