Txingote-komedia

Txingote-komediaEuskalterm: [Hiztegi terminologikoa] [2003] azpigenero dramatiko bat da, kapa eta ezpatako komediaren bilakaera izan zena.

Espainiako Urrezko Mendeko komediaren lau genero nagusietako bat zen: gainerakoak kapa eta ezpatako komedia, zeinekin batzuetan nahastu egiten dena, karaktere-komedia eta endredozko komedia direlarik.

Denborarekin, generoa karaktere-komedia neoklasiko bihurtu zen, sortu ez bazuten behintzat (Urrezko Mendeko espainiarren txingote-komediak, beti erdiko pertsonaia barregarri baten ingurukoak, asko gustatzen zitzaizkien klasizista frantsesei, eta asko imitatu eta bateratu zituzten). Bereizi behar da, hala ere, txingote-komediak ez direla arketipo psikologiko unibertsalak, frantsesak bezala, baizik eta pertsonaia barregarriak, inguruabar historiko-sozial jakin batzuen ondorio direnak.Olga Fernández Fernández, La comedia de figurón de los siglos XVII y XVIII Aurrerago,  trauskil probintzianoa gorteko barre-algararen biktima izan da, eta zentzu horretan, XX. mendera arte genero dramatikoan etengabeko pertsonaia izan da, Paco Martínez Soriak La ciudad no es para mí filmean antzeztutako pertsonaia bezala, zeinaren gidoia Fernando Lázaro Carreterrek idatzi baitzuen.

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

Kategoria:Komediaren azpigeneroak
Kategoria:Espainiako Urrezko Mendeko literatura