Poli(azido laktiko)

Poli(azido laktiko)a edo polilaktida polimero termoplastikoa da,  [–C(CH3)HC(=O)O–]n formula duena.

 Sintesia 
Monomeroa artotik, maniokatik, azukre-kanaberatik edo azukre-erremolatxatik hartziduraz lortutako almidoitik abiatuz prestatzen da.

Monomeroa azido laktikoa zein laktida izan daiteke. Azido laktikoaren kasuan etapa-polimerizazioa zuzenean hasten da, baina laktidatik abiatuz gero lehen lehenik monomeroaren eraztuna ireki egin behar da.

erdian|thumb|414x414px|Poli(azido laktiko)a azido laktikotik zein laktidatik abiatuz sintetiza daiteke

 Erabilera 
Azken urteotan asko zabaldu da poli(azido laktiko)aren erabilera komertziala. 2021ean bioplastiko guztien artean kontsumorik handiena izan zuen. Alabaina, oso urrun dago ohiko polimeroen erabilera bolumenetatik.

Egungo erabilerarik ohikoena 3D inprimaketaren alorra da, besteak beste urtze-puntu baxuko polimero sendoa da eta bero-erresistentzia handia suberotzea pairatu ondoren.

Poli(azido laktiko)a degradatzean guztiz inokua den azido laktikoa ematen du eta ondorioz kirurgian baliatzen da inplanteak ainguraz, torlojoz edo klipez hornitzeko.

Erabilera bakarreko plater, goilara, laban eta bestelako elementu biodegaradagarriak egiteko ere baliatzen da, baldintza egokietan poli(azido laktiko)a biodegrada baitaiteke. Dena dela, biodegradagarritasuna ez da inguru naturaletan errez gertatzen. 2023an argitartutako ikerketa baten arabera poli(azido laktiko)a ez da itsasoan degradatzen 428 egun pasata ere.

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

Kategoria:Plastikoak