Mónica García Prieto

Mónica García Prieto (Badajoz, Extremadura, 1974) kazetaria da, Espainiako zenbait hedabidetarako nazioarteko kazetaria. Hogei urte baino gehiagoan korrespontsala izan da Erroman, Moskun, Jerusalemen, Beiruten, Bangkoken eta Shanghain, eta mundu osoan zehar ibili da erreportari. Gerra-garaian giza eskubideen aurkako abusuak salatzen eta zibilen defentsan aritzen da. Kazetaritza-sari garrantzitsuak jaso ditu. 

 Bizitza 
García Prietok Informazio Zientziak ikasi zituen, Kazetaritzaren arloan, Madrilgo Complutense Unibertsitatean. 

 Ibilbidea 
Chiapasen altxamendu zapatistarekin ekin zion bere ibilbideari, azken hamarkadetan izan dituen gatazka ugarietako lehena. Hainbat konflagraziori buruzko informazioa eman du, hala nola Txetxeniako bigarren gerra, Georgiako gerra, Mazedoniako gatazka, Afganistango eta Irakeko inbasioak eta ondorengo Irakeko gerra zibila, Gazako gerra edo Arabiar Udaberriko gerra.

Ekialde Hurbilean, Erdialdeko Asian eta Asiako hego-ekialdean egin du lan. Bere karrera El Mundo egunkariko orrialdeetan garatu da nagusiki, hasieran plantillako kazetari gisa eta ondoren freelance edo autonomo gisa. Freelance kazetari gisa, besteak beste, Giza Kazetaritza, Cuartopoder, Revista 5W, La Marea, Cadena SER eta ABCn lan egin du. 

2019an Espainiara itzuli zenetik, nazioarteko kazetari gisa duen jarduera eta Espainiako errealitate sozialari buruzko erreportaje sakonak konbinatzen ditu. Joe Biden presidenteak AEBn duen inbestiduraren berri eman zuen. AEBk behin baino gehiagotan bidaiatu du Ukrainako gerraren informazioa jasotzera, eta hilabete baino gehiago eman du Open Arms ontzian, errefuxiatuen erreskateak kontatzen.

Espainian, Covid 19-ren krisiaren edo errefuxiatuek Frantziara Bidasoa ibaian zehar (Irun) egindako pasabide arriskutsuaren berri eman zuen. Ordukoan podcast-era jo zuen, eta formatu hori erreportaje idatziekin eta saiakerekin txandakatzen jarraitu du.

2001eko Afganistanen inbasioan hil zuten Julio Fuentes (1954-2001) gerrako erreportariarekin ezkondu zen. Gero (2018), bere bikotekidea Javier Espinosa da, Sirian sei hilabetetan baino gehiagotan bahituta egon zen kazetaria. Elkarrekin Siria, el país de las almas rotas liburua argitaratu zuten 2016. urtean. De la revolución al califato del ISIS Iraultzatik ISIS  eta urtebete geroago, La semilla del odio. De la invasión de Irak al surgimiento del ISIS, biak Debate egunkariak argitaratuak.

Beste liburu batzuetan ere parte hartu du, hala nola Todas, crónicas de la violencia contra las mujeres Libur.com argitaletxearena, edo Contarlo, Maruja Torresekin batera, Colección Voces de Revista 5W aldizkariak argitaratua, eta antzerkira eraman du Miguel Rellán aktore eta zuzendariak. 2023an, Rumbo al Ecocidio liburua argitaratu zuen, José Esquinas FAOko gose-adituarekin lankidetzan idatzia ( Espasa argitaletxea).

 Sariak eta aintzatespenak 
 2005ean, Dario D'Angelo saria jaso zuen.
 2011n, José María Porquet de Periodismo Digital saria eman zioten.
 2013an José Couso Libertad de Prensa hartu zuen.
 2016an Julio Anguita Parrado saria jaso zuen.
 2017an Cirilo Rodríguez sarituen bidez aintzatetsi dute. Sari horien finalista izan zen 2011n.

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

Kategoria:Badajoztarrak
Kategoria:Emakume kazetariak
Kategoria:Espainiako kazetariak
Kategoria:XXI. mendeko kazetariak
Kategoria:XXI. mendeko emakume idazleak
Kategoria:XXI. mendeko Espainiako idazleak
Kategoria:Emakume saiakeragileak
Kategoria:Espainiako saiakeragileak