Ignacio de la Carrera

Ignacio de la Carrera y Cuevas (1747-1819) txiletar aristokrata, Txileko Lehen Gobernu Batzordeko kidea eta Carrera anaien aita izan zen, garai hartan Txileko independentziarako lehen borroketako buruzagi garrantzitsuenetakoak izan zirenak. Patria Vieja ("Errepublika Zaharra"). Ignacio de la Carrera euskal jatorrikoa zen. http://diario.elmercurio.cl/detalle/index.asp?id={09b31ebd-bb5c-419c-87c7-3069540a13e3}

 Biografia 
Santiagon jaio zen 1747an, Ignacio de la Carrera y Uretaren eta Javiera de las Cuevas y Pérez de Valenzuelaren semea. Oso dirutza handia jaso zuen bere gurasoengandik, bereziki bere aitarengandik, meatzaritzako enpresaburua izan zena. Francisca de Paula Verdugo Fernández de Valdivieso y Herrerarekin ezkondu zen, eta harekin lau seme-alaba izan zituen: Javiera, José Miguel, Juan José eta Luis, denak Txileko independentziaren aldeko borrokaren hasierako buruzagi garrantzitsuenetako batzuk izatera heldu zirenak.

XVIII. mendearen amaieran hasi zuen bere karrera militarra milizian sartuz, eta geroago, 1777an, Printzearen Zalditeria Erregimentuan. Bere karrera militarra gorabehera, familiako negozioa zaintzen jarraitu zuen, eta Txileko gizon aberatsenetakotzat hartzen zen. Bere familia koloniako aristokrazia goreneko kidea zen, eta horregatik, 1810eko irailaren 18an Txileko Lehen Gobernu Batzordeko kide izan zen, monarkismoarekiko sinpatia pertsonala izan arren. Gertaera honek oso parte hartze politiko aktibo batera bultzatu zuen.

1811n, Gobernuko Auzitegi Nagusiko kide izan zen, eta 1812an, behin-behineko Gobernu Batzordekoa. 1814an, Espainiako agintariek Txilen agintea berreskuratu zutenean, atxilotu eta Juan Fernandez uharteetara erbesteratuta bidali zuten. Prozesu judizial luze bat ireki zitzaion bere eta bere familiaren gobernu independentearen lehen saiakeran parte hartzeagatik.

1817an utzi zioten Txilera itzultzen, Juan Fernandez uharteen gainerako preso guztiekin batera. Hala ere, bere familia Argentinan sakabanatuta, jazarria eta erbesteratua izan zen errealitate gogorrari aurre egin behar izan zion. Bere seme Juan Jose eta Luis Mendoza hirian exekutatu zituzten 1818ko apirilaren 8an, Javiera eta José Miguel erbestean zeuden bitartean, bata Uruguain eta bestea Argentinan borrokan. Txileko gobernuak Argentinan bere semeen exekuzio publikoaren kostua ordaintzera behartu zuen. Azken gertakari horrek gogoa hautsi zion azkenean, eta Santiagon hil zen urtebete eskasera.

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

 Oinarrizko biografia

Kategoria:Txileko Independentzia Gerrako protagonistak
Kategoria:Euskal txiletarrak
Kategoria:Santiagotarrak (Txile)