Seloua Luste Boulbina

Seloua Luste Boulbina (Frantzia, 1957ko ekainaren 22a) filosofo franko-aljeriarra da. Collège international de philosophie ikerketa eta prestakuntza erakundeko programa-zuzendaria izan zen 2010etik 2016 arte, eta ikasketa postkolonialetan aditua da.

 Biografia 
Seloua Luste Boulbina Frantzian jaio zen 1957ko ekainaren 22an. Ama frantsesa du eta aita aljeriarra. Familia Aljerrera joan zen bizitzera, eta Luste Boulbina independentzia lortu berri zuen herrialde hartan hazi zen. Aljerian, aita FLNren abokatua izan zen. Seloua Frantziara itzuli zen goi-mailako ikasketak egiteko. Filosofiako agregatua izan zen, eta 1990-2005 bitartean teoria politikoa irakatsi zuen Parisko Ikasketa Politikoen Institutuan. 2010etik 2016ra  La décolonisation des savoirs programaren zuzendaria izan zen Collège international de philosophie erakundean.Luste Boulbina: «Proiektua elkarguneen elkargunean dago: literaturaren bidez ikertzea aurreikusten du, baita erreferentziazko tresnatzat hartzen diren testu teorikoen azterketaren bidez ere. Arrazionaltasunaren politikarekin konprometitzen den proiektu honetan filosofiara, literaturara eta humanitateetara jotzen da.» («Seloua Luste Boulbina», ciph.org, Collège international de philosophie) Paris-Diderot Unibertsitateko Aldaketa Sozial eta Politikoaren Laborategiko kide elkartua izan zen.

 Ikerketa- eta argitalpen-lanak 

 La symbolique politique des grands travaux du président Mitterrand (1998) 
Seloua Luste Boulbinak, 1998an, La symbolique politique des grands travaux du président Mitterrand  izeneko zientzia politikoari buruzko doktorego-tesia defendatu zuen Paris-I unibertsitatean Lucien Sfezen zuzendaritzapean. «Parisko "obra handien" hirigintzak sinbolismo bikoitza du: unibertsaltasuna irudikatzea eta Frantziako errepublikaren handitasuna ilustratzea.».

 L'Afrique et ses fantômes. Écrire l'après (2015) 
Liburu honetan, Luste Boulbinak gogoeta egin zuen Afrikaren kolonialismoaren ondorengo bilakaeraz eta kolonizazioak utzitako aztarna material, intelektual eta psikologikoaz, bai herrialde kolonizatuetan bai herrialde kolonizatzaileetan.Kodjo-Grandvau: «Postinperiala eta poskoloniala bereizten ditu.»... « ...ukatutako subjektibotasunak itzultzea»...«...ikuspegi dekoloniala norberari buruzko lana bihurtzen da, eskakizun epistemikoa eta etikoa.» (Le Monde, 27/11/2018ko azaroaren 27ko artikulua: «Dix femmes qui pensent l'Afrique et le monde»)

 Les miroirs vagabonds ou la décolonisation des savoirs (2018) 
Lan honetan, hauxe idatzi zuen: «Europaz kanpoko munduak hainbat kode —politiko, filosofiko, estetiko— maileguan hartu dituzten harrera-, imitazio- eta barneratze-unibertsoak bailiran ikusiak izan dira». Horrela, irakurleak gonbidatzen ditu Mendebaldea “jarraitu beharreko eredu bakartzat” ez hartzera. Afrikaren etorkizunari buruzko bere saiakeretan. ez du zalantzarik bere hausnarketak oso maite dituen adierazpen literarioari eta artistikoari buruzko oharrekin sostengatzeko.. 

Liburuan,  munduan zehar egin dituen erromesaldi profesionalen berri ematen du, berak, filosofian eta soziologian aditu ezaguna izanik, dekolonizazioKodjo-Grandvau: «badirudi gaur egun kontsigna dekolonialak postkolonialismoa ordezten duela, eta Afrikako errealitateei buruz hausnartu nahi duen orori gailentzen zaiola.» ... Hassane Kouyaté-ren ustez, «kulturak, Frantziatik inportatua, kolonizatuei emantzipatzeko aukera eman zien»... «Gure misio zibilizatzailea dekoloniala da.»... «Luste Boulbina ikertzaileak nolabaiteko mesfidantza adierazten du Latinoamerikako pentsamendu dekolonialarekiko; izan ere, "kontinente amerikarrean, Haitin izan ezik, independentziak europarrei egin die mesede, eta Afrikan, ordea, Hegoafrikan izan ezik, indigenei", azaldu dio Le Monderi. «Nahiz eta pentsamendu dekoloniala interesgarria izan, iraganak presente jarraitzen duela frogatu duen heinean, hau da, kolonialtasuna desagertu ez dela frogatu duen heinean, beharrezkoa da Afrikaren kasuan berriz ere ebaluatzea.» Era berean, bereizketa garrantzitsua egiten du «antzinako metropoliari dagokion postinperialaren eta antzinako koloniei dagokien poskolonialaren artean» (Le Monde, 2018ko urriaren 7ko artikulua: «Décoloniser les arts: "Les Blancs doivent apprendre à rononcer à leurs privilèges"»), feminismo eta abarren gaiak aztertzen baititu. Esan bezala, arteaz eta artean bilatzen duenaz hitz egiten du etengabe, azpimarratuz, batez ere, antzinako kolonizatu —emakume zein gizon— literaturgileen edo begiratzen edo entzuten den arte egileen "etxean sentitzea" (ètre-chez-soi) antzinako kolonizatzaileen etxera lekualdatu dela. Etxe horretan, antzinako kolonizatu alderraiak "ispilu-islak" baino ez dira, harrera egin dieten eta aditzen dituzten lekuetan eusten diotenak (sont tendus, là où ils sont attendus et "entendus") —Berlin, Paris, Aljer afrikar atzerriratuentzat, etab.—, haien iritzi-ildoa edozein dela ere.

 Argitalpenak 

 Luste Boulbina, Tocqueville, Sur l'Algérie, Flammarion, 2003, 380 or. (ISBN 978-2080711755), (Seloua Luste Boulbinaren edizio zientifikoa)
 Luste Boulbina, Le Singe de Kafka et autres propos sur la colonie, Parangon, 2008, 167 or. (ISBN 978-2841901722)
 Luste Boulbina, Le Singe de Kafka et autres propos sur la colonie (edizio berria, emendatua), Les Presses du réel, 2020, 224 or. (ISBN 978-2-37896-136-7)
 Luste Boulbina, Les Arabes peuvent-ils parler?, Blackjack, 2011
 Luste Boulbina, L'Afrique et ses fantômes: Écrire l'après, Éditions Présence Africaine, 2015, 140 or. (ISBN 978-2708708761)
 Luste Boulbina (zuz.) et al., Dix penseurs africains par eux-mêmes, Chihab éditions, 2015, 152 or. (ISBN 978-9947391167)
 Luste Boulbina, Les miroirs vagabonds ou la décolonisation des savoirs (art, littérature, philosophie), Les Presses du réel, 2018, 159 or. (ISBN 978-2378960254)
 Luste Boulbina, Alger-Tokyo – Des émissaires de l'anticolonialisme en Asie, Les Presses du réel, 2022, 224 or. (ISBN 978-2-37896-367-5)

 Oharrak eta erreferentziak 

 Oharrak 

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

Kategoria:Wikipedia:Autoritate kontrola duten artikuluak
Kategoria:Emakume filosofoak
Kategoria:Frantziako emakumeak