Lilly Martin Spencer

Lilly Martin Spencer, jaiotzaz Angelique Marie Martin (Exeter, Erresuma Batua, 1822ko azaroaren 26a – New York, 1902ko maiatzaren 22a) XIX. mendearen erdialdeko Estatu Batuetako margolari ezagunenetako bat da. Etxeko eszenak, emakumeak eta haurrak margotu zituen giro atsegin batean. Bere obrarako ikusle mota bat bazuen ere, Spencerrek zailtasunak izan zituen margolari profesional gisa bizitzeko, eta arazo ekonomikoz betiereko egoeran bizi izan zen.

 Biografia 
Lilly Martin Spencer Exeterren (Ingalaterra) jaio zen, Frantzian jaiotako gurasoak zituen: Gilles Marie Martin eta Angelique Perrine LePetit Martin. 1830ean, Lillyk zortzi urte zituenean, familiak Estatu Batuetara emigratu zuen. Hiru urtez New Yorken egon ondoren, Mariettara, Ohiora, joan ziren. Gurasoek arte-prestakuntza bilatzen lagundu zioten, emakumearen eskubideak hobetzea defendatzen baitzuten, eta Charles Fourier bezalako utopikoen jarraitzaileak izan ziren.

 Margolari  ibilbidea 
1844ko abuztuaren 24an Benjamin Rush Spencer ingelesarekin ezkondu zenean, Cincinnatin hasi zen margolari. Askok uste izan zuten ezkontza, karrera artistikoaren amaiera izango zela, baina ez zen hala izan. Benjamin Spencer jostundegi-negozioan aritzen zen; ezkondu zirenean, ordea, ez zuen karrera independenterik egin, guztiz kontrakoa, senarrak Lillyri lagundu zion bai etxeko lanetan bai bere tailerreko lanean. Horrek familiaren sostengua Lilly izatea ekarri zuen. Lilly Martin Spencerrek hamahiru seme-alaba izan zituen, eta horietako zazpi helduarora iritsi ziren. 1840 eta 1850 urteen amaieran, artistaren lana ezaguna egin zen Europan eta Amerikan.

Spencerrek bere pinturak erakutsi zituen Diseinuaren Akademia Nazionalean eta Filadelfiako Mendeurreneko Erakusketako Emakumeen Pabiloian ordezkatu zuten 1876an. Bezero garrantzitsu batzuentzako lana ere egin zuen. Hala ere, Spencerren ospearen zati handi bat olio-pinturen kopia grabatu merkeen salmenta orokorrari zor zaio.

 Bere margoak 
Bere pinturak mihise gaineko olio-pinturak izaten dira, tamaina desberdinekoak. Bere gaiak etxekoak ziren, askotan haur idealizatuak margotzen zituztenak, Ama Birjinaren antza duten amak, etxekoandre zoriontsuak eta senar maitagarriak. Bere lana ideologikotzat (klase ertainaren gorakadarekin zerikusia duten arauak onartzera animatuz) eta utopikotzat (klasea edo sexua menderatzearen aurkako erresistenteak) hartu da. Etiketa-liburuen eragina jaso zuen, eta arreta handia jarri zion dekoratuaren xehetasunei, hala nola fruta-arbolei edo lore-konponketei. Etiketak berak ordezkatzen zituen gaien jarduerei ere eragin zien, emakumeak emakumeen gaietan inplikatuta zeuden eta mundu guztia rol egokietan agertzen zen. Bere lanaren itxurak fintze bikaina du, eta kolore-pigmentuak akabera satinatua du. Bere paleta tradizioz kolore distiratsuak izan ziren. Azken urteetan, pintzelkadak lehorragoak eta askeagoak izan ziren. Bere lanaren kritika nagusietako bat bere irudien buruen tamaina aldatzea da. Kritikariek askotan esaten zuten burua handiagoa eta neurrigabea zela irudien gorputzarekiko. Spencerrek emakumeentzat esparru bereizia egiten du, beren buruarengan konfiantza sentitzen baitute. Emakumeak ez dira soil-soilik hotzak eta hutsak; etxeko lanetan lan egiten dute, eta hori, erabilgarria izateaz gain, gozatu egin zitekeen.

 Lanak 
Hauexek dira bere lan batzuk:


 Iruditegia 

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

 The Ohio History Society 
 Artcyclopedia

Kategoria:Britainiarrak
Kategoria:New Yorken hildakoak
Kategoria:Emakume margolariak
Kategoria:Ameriketako Estatu Batuetako margolariak
Kategoria:XIX. mendeko margolariak