Minamatako Hitzarmena

Minamatako Hitzarmena edo Merkurioaren Minamata Konbentzioa () 2013ko  nazioarteko ituna da metal astunen eta bereziki merkurioaren  isurketak murrizteko diseinatutakoa. Nazioarteak akordio global baten beharra ikusi zuen merkurioak "ekosistemetan biometatzeko duen gaitasunagatik, eta gizakien osasunean eta ingurumenean duen eragin negatibo nabarmenagatik".  Akordioa nazioarteko zuzenbidearen arabera loteslea izateko bidean, gutxienez 50 estatuk berretsi behar zuten, eta  2017ko maiatzetik, baldintza hori betetzen da, eta hitzarmena 2017ko abuztuan sartu zen indarrean. Bernd Schröder: Quecksilber-Konvention tritt in Kraft. In: Telepolis, 16. August 2017, abgerufen am selben Tage. Liste zum Stand der Ratifizierung des Übereinkommens auf der Internetseite der Konvention www.mercuryconvention.org 

 Prozesua 

 Izena 
Akordioaren izenak erreferentzia egiten dio 1950eko hamarkadan Japoniako Minamata arrantzale hirian agertu zen Minamata gaitzari. Chisso enpresa kimiko japoniarrak merkurioa zuen ura isuri zuen itsasora, eta 17.000 pertsonarengan merkuriozko intoxikazio masiboa eragin zuen, eta horietatik 3.000 inguru hil egin ziren.  Abkommen zur Quecksilber-Reduzierung verabschiedet. nzz.ch, 10. Oktober 2013; abgerufen am 21. November 2013. Bizirik geratu ziren askoren bizitza baldintzak oso larriak izan ziren, bestalde, Minamata 2020ko filmak erakusten duen bezala.
 Edukiak 
Hitzarmenaren helburua da giza osasuna eta ingurumena babestea merkurio eta merkurio konposatuen isuri antropikoetatik. Helburu hori neurri sorta batekin lortu nahi da, zeintzuek alor hauek ukitzen dituzten:

 Meatzaritza
 Merkataritza
 Merkurioaren erabilera produktu eta prozesuetan
 Merkurioa airera igortzea prozesu industrialetan (adibidez. a. ikatz-zentral elektrikoak, burdina ez diren metalen ekoizpena, hondakinen errausketa, zementuaren ekoizpena)
 Merkurioa lurzoruan eta uretan askatzea
 Merkurioaren erabilera eskala txikiko urre-meatzaritzan
 Gune kutsatuak / merkurioz kutsatutako gainazalak tratatzea
 Hondakinen kudeaketa
 Osasunari dagozkionak

Horrez gain, Hitzarmenak eraginkortasuna ebaluatzeko eta Hitzarmena betetzen dela egiaztatzeko mekanismoak ditu. Beste ingurumen hitzarmenetan bezala, araudia loteslea da neurri ezberdinetan. Alde batetik, betebehar argiak daude, adibidez. produktuen merkataritzan, prozesu industraialetan, eta hondakinen tratamenduaren arloan. Merkurioa osagai gisa nabarmenki erabiltzen duten produktu asko debekatu edo mugatu dira herrialde sinatzaileetan, eta mundu zabaleko debekua erdietsi nahi da etorkizunean. Produktu horien artean daude merkurioa erabiltzen zuten/duten hauek: termometroak, barometroak, manometroak, etengailuak eta erreleak, lanpara fluoreszenteak eta merkurio-lurrunezko lanparak, bateriak, kosmetikoak eta pestizidak .

Merkurioa apurka-apurka kenduko den edo, gutxienez, gutxiago erabili behar duten prozesuetan, besteak beste gai kimiko hauen ekoizpena aipatzen da:  binilo kloruroaren monomeroa (VCM), alkoholatoa, kloro-alkalia eta poliuretanoa.

Bestalde, isurien alorrean, isuriak murrizteko neurriak hartzeko eta erabilgarri dauden teknologia onenak eta ingurumena babesteko jardunbide onenak erabiltzeko eskakizuna baino ez da aipatzen. Ezin izan zen adostu araudia zein industria-sektoreri aplikatu behar zitzaion.

Kutsatutako guneen kudeaketari, eskala txikiko urre-meatzaritzari eta osasun-alderdiei buruzko atalek kohesio txikiagoa dute. Helburuak ere formulatzen dira hemen, baina urrea erauzteko ekintza-plan nazionalak sortzeaz gain, ez dago baldintza zehatzik. 

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

Kategoria:XXI. mendeko itunak
Kategoria:Ingurumenaren aldeko itunak
Kategoria:Merkurioa