Katulo 16

Katulo 16 edo Karmen 16 Gaio Valerio Katuloren latinezko poema bat da. Neurri hendekasilaboan idatzita (11 silabako metrika), sexualki hain esplizitoa zela ikusi zen, ezen ez ziren itzulpenak argitaratu hainbat hizkuntzatan harik eta XX. mendea iritsi arte. Lehenengo ahapaldia, incipit gisa ere erabiltzen dena, Pēdīcābo ego vōs et irrumābō da ("Ipurtzulotik sartuko dizuet eta zakila janaraziko dizuet"), "inoiz Latinez edo, agian, beste edozein hizkuntzan idatzitako espresiorik iraingarriena". 

Katulo 16 garrantzitsua da literaturaren historian bere lizunkeriagatik zentsuratutako obra artistiko gisa, baina baita olerkiak poetaren edo bere bizitzaren eta obraren arteko harreman egokiari buruzko galderak planteatzen dituelako ere. Geroagoko poeta latindarrek poema ez zuten bere inbektibagatik aipatu, baizik eta adierazpen askatasunaren eta gai lizunen ereduzko lan gisa, kulturalki nagusi zen apaintasuna edo garaiko ortodoxia morala desafiatzen zuena. Ovidiok, Plinio Gazteak, Martzialek eta Apuleiok Katuloren autoritatea aldarrikatu zuten, poeta pertsona errespetagarria izan behar bazen ere, poesia ez zela mugatu behar esateko.

 Testuingurua 
Olerkiak poetaren edo bere bizitzaren eta obraren arteko harreman egokiari buruzko galderak planteatzen ditu. Katulok bi gizoni zuzentzen die poema, Furiori eta Aureliori. Furio Marko Furio Bibakulo da, K.a. I. mendeko poeta. Furiok abentura bat izan zuen Juvenziorekin, Katuloren maitalearekin. Aureliok Marko Aurelio Kotta Maximo Mesalino I. mendeko kontsul edo senatariari egiten dio erreferentzia, Julio-klaudiotar dinastiaren garaikoa.

Bi gizon hauek, batera edo bakoitza bere aldetik, Furiori eta Aureliori buruzko Katuloren "ziklo" delakoan ere agertzen dira, 11., 15., 21., 23., 24. eta 26. poemetan. Zikloak gai sexualak jorratzen ditu eta, Katulo 11ren salbuespenarekin, biekiko abusuzko hizkera erabiltzen du. Beste leku batzuetan Katuloren lagunen kohorteko kide gisa deskribatzen dira biak: comites Catulli. Katulo 16ren arabera, Furio eta Aurelioren ustez, Katuloren bertsoak molliculiak ("samurrak" edo "delikatuak") dira, eta horrek esan nahi du egilea poeta afeminatua dela. T. P. Wisemanen arabera, Katulok bere buruaz hitz egiten du, baita maitasunezko poesian ere. Katuloren jarrera delikatuak ahuldu egiten zuen Erromako goi-gizartearen inguru ziniko eta krudelean. Furio eta Aurelioren kritika Katulo 5 poemari zuzendu zitzaion, antza 13. ahapaldiko "milaka musu" esamoldeagatik.

 Testua 
 Lerroa  Latinez  Euskaraz 1  Ipurtzulotik sartuko dizuet eta zakila janaraziko dizuet, 2  Aurelio popazale eta Furio katamita 3  zuek, pentsatzen duzuenak nire poemak 4  sentikorrak direla, eta ez dudala lotsarik. 5  Zuzena baita poeta zuzen batentzat morala izatea 6  bera, [baina] ez da beharrezkoa bere poementzat. 7  Are, hauek adimentsuak eta xarmagarriak dira, 8  sentikorrak eta lotsa gutxi baldin badute, 9  eta sortu badezakete azkura, 10  ez dut esaten umeengan, baizik eta gizon heldu iletsuengan 11  zutitu ere ezin daitezkeenak.Literalki, gerriaren inguruan ari da. Hala ere, lumbus, singularrean, eufemismo bat izan daiteke zakilarentzat. Badirudi, hala ere, gogortasuna hemen zaharrek zuzen jartzeko zailtasunari buruz ari dela eta ez zakila zutitzearen inguruan. 12  Zuek, nire musu kontaezinak irakurri dituzuenak 13  uste duzue gizonezko bezala gutxiago naizela? 14  Ipurtzulotik sartuko dizuet eta zakila janaraziko dizuet.

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

Kategoria:Katuloren poemak