Mirella Latorre

Mirella Latorre Blanco (1919ko martxoaren 26a - 2010eko ekainaren 10a) txiletar irrati eta telebistako aktorea izan zen.

 Biografia 
Mariano Latorreren alaba –idazle ospetsua, Txileko kriollismoaren aita eta Literatura Sari Nazionalaren irabazlea– eta Virginia Blancoren alaba, Mirella Latorre 1940ko hamarkadan egin zen ospetsua irrati-dramei esker, ospea telebistara igarotzean sendotu zena, 1960ko hamarkadaren hasieran. 

Bi seme-alaba izan zituen bere lehen senarrarekin, , Txileko Kazetarien Elkartearen sortzailea. Bere bigarren senarra ere kazetaria zen, , 1973ko irailaren 11n La Moneda jauregian hil zen Augusto Pinochet jeneralak Salvador Allende sozialistaren aurka zuzendutako estatu kolpean.

Mirella Latorrek erbestera joan behar izan zuen; Frantziara bidaiatu zuen lehenik eta Kubara gero, eta han telebistan lan egin zuen. Tele Rebelde katean Conversando con Mirella Latorre programa aurkeztu zuen 1976tik 1987ra Ponce, David; Vásquez, Felipe (10 June 2010). "Murió Mirella Latorre, figura de la radiofonía y la televisión nacional" [Mirella Latorre Dies, Figure of National Radio and Television]. El Mercurio (in Spanish). Santiago. Retrieved 23 May 2018.
1991n Txilera bidaiatzen hasi zen, eta 1995ean behin betiko kokatu zen. Azken sei urteetan zahartzaroko dementzia izan zuen. Orokorrean osasun onean zegoen, eta jendea ezagutzen ez zuen arren, "oso pozik zegoen beti", gogoratu zuen bere lagunak eta orduan  zuzendari exekutiboak, Patricia Espejok 2010ean. Bihotzekoak jota hil zen 10:00etan  Santiagon 2010eko ekainaren 10ean, 91 urterekin. Bere gorpuzkiak, bigarren senarrarenak bezala, Parque del Recuerdoko hilerrian daude. 

 Irrati ibilbidea 
1936ko udan, Pedro de la Barrak aurkitu zuen Mirella Latorre, eta Institutu Pedagogikoko antzerki lantegirako kontratatu zuen. Tailer hori gero Txileko Unibertsitateko  bihurtu zen .

1940ko hamarkadan, Latorrek ospea lortu zuen hainbat irratsaiotan parte hartzeari esker, gehienak  aktorearekin batera. Euskarri horretan egin zuen lehen lana Radio del Pacífico-n izan zen. Geroago Corporación, Minería eta Cooperativa irratietan egongo zen.

Jorge Inostrosak idatzitako Adiós al Séptimo de Línea irratsaio ospetsuan Leonora antzezteagatik ere ezaguna zen (gero  idatziko zuena). ). Gutiérrez, Soledad (11 June 2010). "Muere Mirella Latorre, gran voz del radioteatro y estrella de los primeros días de la TV" [Mirella Latorre Dies, Great Voice of Radio Drama and Star of First Days of TV]. El Mercurio (in Spanish). Archived from the original on 4 March 2016. Retrieved 23 May 2018.

Latorrek jendaurreko azken emanaldia  emititzen duen La epopeya final de Salvador Allende irratsaioan izan zen, 2003an. Ponce, David; Vásquez, Felipe (10 June 2010). "Murió Mirella Latorre, figura de la radiofonía y la televisión nacional" [Mirella Latorre Dies, Figure of National Radio and Television]. El Mercurio (in Spanish). Santiago. Retrieved 23 May 2018.

 Telebistako ibilbidea 
Mirella Latorre telebistako programen aurkezle gisa ere aritu zen komunikabidearen lehen urteetan Txilen.  1961ean Canal 13-n sartu zen. Hamarkada erdialdean Canal 9ra joan zen, eta han emakumeei eskainitako hainbat programa aurkeztu zituen, hala nola, Mireya 14 1/4  eta Mundo femenino. 1967an Canal 13ra itzuli zen, eta  filmean (Txileko lehen telenobelatzat hartua) parte hartu zuen, eta arratsaldeko Pasado meridiano (1968) programa aurkeztu zuen. Gainera, Txileko lehen albiste-irakurletako bat izan zen Canal 13-ko gaueko albistegiaren anfitrioi gisa.

1971n, Mirella Latorre Televisión Nacional de Chile (TVN) sartu zen, eta bertan eguerdiko Almorzando con Mirella programa aurkeztu zuen, gero Buenas tardes Mirella izango zena, estatuko katearen lehen urteetako saio gogoangarrienetako bat.  

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

Kategoria:Txileko telebista aurkezleak
Kategoria:Euskal txiletarrak
Kategoria:2010eko heriotzak
Kategoria:1919ko jaiotzak