Rosita Segovia

Rosita Segovia, jaiotzaz Rosa Balcells Font (Bartzelona, 1922ko otsailaren 2a - ib., 2003ko irailaren 24a), dantza klasikoko eta dantza espainiarreko dantzari katalana, koreografoa eta dantza espainiarreko irakaslea izan zen. Dantza espainiarraren irudi katalan garrantzitsuenetako bat da.

 Biografia 
Bartzelonako auzo gotikoan jaio zen. Ama Paralelo aldizkariko artista zen eta aita konpositorea.  Rosita Segoviak dantza klasikoa ikasi zuen Pauleta Pàmies eta Joan Magrinyàrekin. Bartzelonako Liceuan, eta dantza espainiarrean trebatu zen El Cartagenero eta Bautista maisuekin. Lau aldiz ezkondu zen.

Pauleta Pàmiesek  l'Ocellet lanean aurkeztu zuen.

Alicia Alonsoren baletarekin dantzatu zuen, 1936-37 denboraldian. Bartzelonako Gran Teatro del Liceoko lehen dantzaria izan zen, eta ia hogei urte iraun zuen Antonio 'el bailaor'-ren konpainiako dantzari izarra izaten.

Bi eskola ireki zituen, diziplina horretan espezializatuta zeudenak, bata Estatu Batuetan eta bestea Bartzelonan oso ezaguna, izen handiko dantzari ugari osatu dituztenak. Hainbat zinema-filmetan ere parte hartu zuen.

 Ibilbide profesionala 

 Dantzaria 
Dantzari profesionala izan zen Lizeoko Antzoki Handian hamabi urtetan, eta hamabietan lehen dantzaria izan zen, Joan Magrinyàren bikote artistikoa. Geroago, hogeita hamarrean,  Kubara joan zen Pro-Arte Musikalak gonbidatuta Fernando eta Alberto Alonso koreografoekin lan egitera herrialdeko dantza-konpainia nazionalera, Alicia Alonsoren Balet entzutetsura, eta Kuban, Mexikon eta Estatu Batuetan dantzatu zuen.

1949an Bartzelonara itzuli zen Nina Verchinina eta Olga Morosotarekin dantzan. 1950ean Lizeoko lehen dantzaria izan zen. 1953an, Antonio Ruiz Solerrek, Antonio el bailarín-ek, bere dantza-konpainia sortu zuen, eta Rosita Segovia aukeratu zuen dantzari izar gisa, munduari bira hainbat aldiz egin zutela. Protagonista izan zen balet ezagunenetako bat El sombrero de tres picos Milángo Scalan izan zen, Manuel de Fallaren musikarekin, Léonide Massineren koreografiarekin eta Picassok dekoratuta. 1954ko Bruselako Erakusketa Unibertsalera, La vida breve, Victòria de Àngels-ek kantatua. El amor brujo, Puerta de Tierra, Pas a quatre (Antoniok koreografiatua, Pablo Sorozabalen musikarekin) eta Fantasía galaica ere nabarmendu zituen. 1969an, berrogeita zazpi urte zituela, erretiratu egin zen.

 Dantza eskoletako irakasle eta zuzendaria 
1970ean, dantza klasiko eta espainiarreko eskola ireki zuen Bartzelonako Josep Tarradellas etorbidean, Escuela de danza Rosita Segoviaren. Gaur egun ere funtzionatzen jarraitzen du, beste izen batekin: Flamenkita. Hiru urte geroago, 1973an, sukurtsal bat ireki zuen Miamin, eta handik Espainiako Ballet Español Rosita Segovia konpainia osatu zuen ikasleekin.

 Estiloa 
Segoviaren estiloa zorrotza zen, oso aurkeztua, diziplinatua eta teknika bikainekoa; baina, jaio zenetik, ikuskizunei arima eta bizitza eman behar zitzaiela jakin zuen. Bere interpretazioak oso adierazgarriak izan ziren beti, eta oso garrantzitsua izan zen dantzan aktore onaren osagai bat eranstea.

Emakume ederra, fina eta dotorea zen. Artista gisa, bere adierazpen-paleta oso aberatsa zen, bai dantza klasikoan edo boleran fina eta findua izan zitekeen, baita sustrai ezaguneneko palo flamenkoa interpretatzean ere.

 Filmografia 

 Aintzatespenak 
 1950ean Habanako Koreografia Saria irabazi zuen.

 Erreferentziak 

 Bibliografia 

 Martí, Ramón. Rosita Segovia -Biografia novel·lada (en castellà).  Editorial Badaya, 2006. ISBN 84-611-0780-2. 

 Kanpo estekak 

 Rosita Segovia Liquid Maps-era (kontsulta 6 Des 2013)

Kategoria:Bartzelonarrak
Kategoria:Bartzelonan hildakoak
Kategoria:Espainiako dantzariak
Kategoria:Kataluniako dantzariak
Kategoria:Emakume dantzariak
Kategoria:Espainiako koreografoak
Kategoria:Kataluniako koreografoak
Kategoria:Emakume koreografoak
Kategoria:Espainiako irakasleak
Kategoria:Emakume irakasleak
Kategoria:Kataluniako irakasleak