Lake Pontchartraingo autopista

Lake Pontchartraingo autopista Luisianako hego-ekialdean (AEB) Pontchartrain lakua zeharkatzen duten bi zubi paralelok osatutako lotura finkoa da. Bi zubien luzera 38,35 kilometrokoa da. Galtzadaren hegoaldeko muturra Metairien dago, Luisianan, New Orleanseko hegoaldeko kostaldeko auzo batean. Iparraldeko muturra Mandevillen dago, Luisianan, New Orleanseko iparraldeko kostaldeko auzo batean.

1969tik 2011ra, Guinness World Records liburuan munduko uraren gaineko zubirik luzeena bezala erregistratua egon zen. 2011n, Txinako Jiaozhou badiako zubi luzeagoaren irekierari erantzunez, Guinness World Recordsek uraren gaineko zubietarako bi kategoria sortu zituen: uraren gaineko luzera jarraituak eta gehituak. Pontchartraingo zubia, orduan, uraren gaineko zubirik luzeena (jarraitua) bihurtu zen, eta Jiaozhou badiako zubirik luzeena uraren gainean (gehitua).

Hormigoizko 9.500 pilotek bermatzen dituzte zubiak. Bi zubiek baskulagarri bat dute, eta 13 kilometroko nabigazio-kanala hartzen du iparraldeko kostatik hegoaldera.

 Historia 
ezkerrera|thumb|Lake Pontchartraingo autopista, iparralderako norantzan 
alt=|thumb|Satelite bidezko ikuspegia. Manchac Swamp Bridge ezkerretara ikus daiteke.|ezkerrera

Pontchartrain lakua gurutzatzen duen zubi baten ideia XIX. mendearen hasieran sortu zen, eta Bernard de Marigny, Mandevilleren fundatzaileak plazaratu zuen.  Ferry zerbitzua hasi zuen, eta 1930eko hamarkadaren erdialderarte jarraitu zuen lanean. 1920eko hamarkadan, proposamen batek uharte artifizialak sortzea planteatu zuen, gero zubien bidez lotuta egongo zirenak. Plan horren finantziazioa uharte horietan sortutako lursailen salmentatik etorriko litzateke.  Errepide modernoa 1948an hasi zen forma hartzen, Ernest M. Loëb Jr.ek proiektua aurreikusi zuenean.  Bere ikuspegi eta presioaren eraginez, Louisianako legebiltzarrak Causeway Batzordea sortu zuen. Louisiana Bridge Company elkartea zubia eraikitzeko sortu zen, eta elkarte horrek James E. Walters jauna izendatu zuen proiektua zuzentzeko. 

Jatorrizko galtzada bi erreikoa zen, 38,40 kilometrotakoa.  1956an inauguratu zen, 46 milioi dolarreko kostuarekin (2020an 340 milioi dolarren baliokidea). Diru horren barnean, zubia ez ezik, iparraldeko muturrera hurbiltzeko hiru errepideren eta hegoaldeko muturrean errepide-zati luze baten eraikuntza ere sartuta zeuden ere hartzen zituen.1964ko ekainaren 16an, sei lagun hil ziren, gabarrek zubian eten bat hautsi eta autobus bat lakuan hondoratu zenean.

Eraiki zutenetik, galtzadak ordainpeko zubi gisa funtzionatu du. 1999 arte, bidesariak bi noranzkoetan kobratzen ziren. Hegoaldeko kostaldeko pilaketa arintzeko, iparraldeko bidesari-kuotak kendu ziren. 1999ko maiatzean, norabide bakoitzean igarotzeagatik kobratzen ziren 1,50 dolarrak kobrantza bakar batean bildu ziren, iparraldean kobratzen hasi zirelarik. 2017an, bidesaria igo egin zuten zubian segurtasun hobekuntzak finantzatzeko. 

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

Kategoria:1969ko zubiak
Kategoria:1956ko zubiak