Dantza moderno

Dantza modernoa gorputz adierazpen artistikoa da, dantzarien interpretazioan eta koreografoen ikuspegian oinarritzen dena. Mugimenduek jendeari transmititu nahi zaizkion sentimendu eta emozioak erakusten dituzte, interpretazio librearen bidez. Dantza horrek ez du zerikusirik dantza klasiko edo balletarekin, ez baititu balletaren irizpide eta arauak betetzen, eta bere pauso eta mugimendu propioak sortzen baititu.
Dantza modernoak gaur egungo estilo asko biltzen ditu, batzuk zaharragoak, hala nola Funky edo Hip hopa, eta beste batzuk berritzaileagoak, hala nola locking, pooping, new style, krump, street dance, breakdance...

 Hastapenak 
XX. mendearen hasieran, munduan aldaketa handiak hasi ziren gizartean, politikan eta ekonomian. Nekazaritza-aroa atzean geratu zen Europako herrialde askotan eta Estatu Batuetan. Bai Europako bai Ameriketako Estatu Batuetako dantzariak dantza berriekin esperimentatzen hasi ziren, ezarritako arauetatik kanpo.

Dantzari horiek giza esperientziaren konplexutasuna adierazteko gai den arte gisa landu zuten dantza, bere emozio, kontraesan, gatazka eta ondoeza guztiekin. Ordura arte ezagutzen ziren dantzekin alderatura oso bestelako dantza mota bat asmatu zen. Dantza modu berri horri dantza modernoa deitu zitzaion.

 Ezaugarriak 

 Dantzariak grabitatearen indarrarekin jolasten du. Gorputzaren pisua erabiltzen du mugimendu-dinamika desberdinak sortzeko. Hainbat mailatako mugimenduak egiten ditu, eta une desberdinetan aurkitzen du oreka-puntua. Oreka galdu eta berreskuratzen du, lurrera erortzen da eta jauziak egiten ditu.
 Dantzariak lurra erabiltzen du koreografiaren zati gisa.
 Mugimendu naturalak eta libreak. Ia teknika guztiek malgutasunean oinarritzen dituzte mugimenduak.
 Mugimenduak arnasketarekin koordinatzen dira.
 Abesti eta estilo bakoitzak bere erritmo propioa du. Koreografia musikaren erritmora egokitzen da.

 Dantza modernoko estiloak 
Dantza modernoaren barruan beste dantza estilo batzuk aurki ditzakegu. Ezaugarri desberdinetakoak dira, baina guztiek jatorri bera dute, baina denborarekin bide desberdinetatik eboluzionatu egin dute.

 Hip hop: komunitate hispanoamerikar eta afrikarren artean Bronxen jaio zen mugimendu artistikoa. Estilo hori lau alderditan oinarritzen da: rap, graffiti, breakdance eta turntablism (binilozko diskoen bidez musika sortzea)
 Funky: hasieran jazz mota bat zen, baina urteen poderioz bere bidetik eboluzionatu egin zen. Gaur egun, hainbat musika-estilo izendatzeko erabiltzen da funkya.
 Locking: estilo hori funkytik dator, eta eskuak eta oinak azkar mugitzean datza, hanketako eta aldakako mugimendu geldoekin konbinatuta. Dantza-pausuak oso erritmikoak izan ohi dira.
 Popping: muskuluen uzkurduran oinarritzen da, mugimendu robotiko bat sortzeko, etengabe abestiaren erritmoan eta jarrerak eta mugimenduak konbinatuz.
 Dantza urbanoa edo Street dance: dantza estilo horiek deskribatzeko erabiltzen den terminoa, berez dantza sozialak baitira, inprobisazio handikoak eta ikuslearekin eta dantzariekin harreman handikoak. Dantza urbanoa estilo askoren bat-egitea eta konbinazioa dela esan liteke. Hiri-dantzaren estiloa da, eta New Yorken agertu zen XX. mendearen azken laurdenean. DJek jartzen zituzten break-erritmoetan aritzen ziren dantzari gutxi haiengandik sortu zen. DJ Kool Herc izan zen oso berezia horretan, iraultzailea eta berritzailea.

 Estatu Batuetako eskola 

 Teorikoa: François Delsarte

 Loïe Fuller
 Isadora Duncan
 Ruth Saint Denis eta Ted Shawn (Denishawn School)
 Doris Humphrey i Charles Weidman
 Jose Limon
 Louis Falco
 Martha Graham
 —[Erick Hawkins ]
 Merce Cunningham
 Paul Taylor
 Twyla Tharp

 Alemaniar eskola 

 Abiarazlea : Émile J–Dalcroze
 Teorikoa: Rudolf Laban

 Mary Wigman
 Kurt Jooss.
 Pina Bausch
 Alwin Nikolais
 Murray Louis
 Susan Buirge
 Carolyn Carlson

 Pertsona ospetsuak 

 Isadora Duncan
 Loïe Fuller
 Mary Wigman
 Rudolf Laban
 Valeska Gert
 Martha Graham
 Yvonne Rainer
 Louis Horst

 Ikus, gainera 

 Dantza postmoderno
 Dantza garaikidea

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

Kategoria:Dantzak