Francesc Pi de la Serra

Francesc Pi de la Serra i Valero (Bartzelona, 1942ko abuztuaren 6a), Quico Pi de la Serra izenez ezaguna, gitarrista eta kantautore katalana da, Nova Cançó – Abesti Berriaren ordezkari historikoetako bat.

 Kronologia 

 1962 Els Setze Jutges (16 epaileak) taldean sartu zen, eta lehen diskoa grabatu zuen Edigsa-n. Els 4 gats (Lau katuak) taldea osatzen du, 1963 eta 1965 urteen artean blues-rock izaera duten lau EP grabatu zituen taldeak.
 1964 Espanyol Diskoaren Sari Nagusia irabazi zuen L'home del carrer (kaleko gizona, El hombre de la calle) bigarren diskoagatik, René Thomasekin grabatua.
 1967 Palau de la Músican errezitaldia. Iraupen luzeko bere  lehenengo LPa aurkezten du.
 1968 Palau de la Músican errezitaldia Raimon eta Ovidi Montllorrekin .
 1971 Afrikako jaialdian parte hartu zuen Argelen.
 1974 Errezitaldia Pariseko Olympia aretoan. Hainbat herrialdetan argitaratutako zuzeneko disko bat grabatzen du. Portugalen jarduten du apirileko Iraultzaren ondoren. Santo Domingon abesten du.
 1975 Mexikon, Kanadan, Kuban eta Estatu Batuetan jarduten du. Palau de la Música Catalanako emanaldia.
 1976 Zenbait jarduketa Estatu Batuetan. Errezitaldia Bartzelonako Udal Kirol Jauregian, zortzi mila lagunen aurrean. Madrilgo Alcalà Antzokiko emanaldia.
 1978 Cambridgen eta Londresen jarduten du. Parte hartzen du Berlingo Aste Katalanetan. Lehen emanaldiak Bartzelonako Plaça del Rei-n.
 1979 Europako hainbat herrialdetan egiten du bira. Maria de Mar Bonet-ekin batera kontzertua Bartzelonako Teatro Romea-na. Errezitaldiak Errege Plazan, François Rabbathekin.
 1980 Alemanian eta Portugalen jarduten du.
 1981 Penintsularen iparraldean bira egiten du, Euskal Herrian ere bai. Italian eta Portugalen jarduten du.
 1982 Joan Albert Amargósekin  hasi zen lanean.
 1983: Pijama de saliva luzea argitaratu zen.
 1984 Els dijous d'en Quico als quatre gats aurkezten du. Radio 4 irratiko La música popular saioa aurkezten du.
 1985: Lisboako Areto Nagusian jo zuen, Portugalen bere azken iraupen luzekoa aurkezteko. Estreinatu Carambola show berria, Paolo Conteren ondoan, Bartzelonako katedralaren aurrean.
 1986 Abestiaren jaialdia Berlingo ekialdean. Abeslari katalan baten lehen parte-hartzea. Nazioarteko kantautoreei buruzko El vici de cantar (Kantzearen bizioa) telesaila zuzendu eta aurkezten du tv3-n. Lisboan eta Kolonian aritzen da.
 1987 Lluís Miquel-en Silenci diskoan parte hartzen du, Joaquín Sabina eta Joan Manuel Serraten eskutik. Laguntzen du Loquilloren disko batean. Bira bat egin zuen Valentzian Lluís Miquelekin. Portugalen eta Italian jarduten du.
 1988 Bost urtez bakarrik grabatu gabe egon ondoren, iraupen luzeko Quico, rendeix-te! diskoa (Quico, amore eman!)  plazaratu zuen. Txilen jarduten du, erreferendumean EZezkoaren aldeko kanpainari lagunduz.
 1989 Kataluniako Palau de la Musican abestuko du, Luis Eduardo Aute, Joan Manuel Serrat, Ana Belén i Joaquín Sabina lagun dituela. Iraupen luzeko Qui té un amic zuzeneko diskoa grabatzen du (Nork du adiskide bat?). Portugalen jarduten du eta herrialde hartan egiten den Colombia Vive kanpainan (Kolonbia bizirik) parte hartzen du.
 1993 Asteroko T'agrada el blues irrati-saioa (Blues-a gustoko duzu) egiten du Catalunya Ràdio-n
 1995 En Ruta per Espanya programazioan parte hartzen du. Amunt i avall (Gora eta behera) CDa argitaratzen du.
 1996 Diskoaren aurkezpen-bira. Harlem Jazz Club taldearen emanaldia. Barnasants-en kantatzen du.
 1997 Ni+Ni ikuskizuna aurkezten du Bartzelonako L'Espai aretoan. Bartzelonako Loreen Merkatuan, Ester Formosarekin eta Pere Campsen zuzendaritzapean, ¡No pasarán! Cançons de guerra contra el feixisme (Ez dira pasako! Faxismoaren aurkako gerra-kantak) besteak beste, eta «Soldados del Pantano» abestiaren bertsio berria kantatu zuen.
 1998-2001 Carme Canelarekin  argitaratu zuen ¡No pasarán! CDa. Katalunia, Madril, Aragoi eta Valentziako Herrialdean zehar ikuskizuna aurkezteko bira.
 2002 Liceuko Antzoki Handian abestuko du frankismoak errepresaliatutako pertsonen omenaldian. Foix-en emanaldia.
 2007 "La tramontana epigramática de Fages de Climent" ikuskizuna eta Tot (Dena) disko berria aurkezten du Caixaforum Barcelona-n.
 2011 "QuicoLabora" bere azken lana aurkezten du, bluesmanaren ikuspegia erakusteko

Bere kantarik ederrenetako bat L'home del carrer da, gizon gris eta egunerokoari buruzko alegoria. Jaume Sisak eta Joan Manuel Serratek ere interpretatu dute, eta Banda sonido de un tiempo de un país diskoan sartu zuten.

 Diskografia 

 1962 Canta les seves cançons
 1964 Jo sóc Francesc Pi de la Serra
 1966 La moral
 1967 Francesc Pi de la Serra (reeditat per Picap el 2008)
 1971 Disc-Conforme
 1971 Triat i garbellat
 1974 No és possible el que visc
 1974 Pi de la Serra canta les seves cançons
 1974 Fills de Buda
 1975 Pi de la Serra a l'Olympia
 1976 Lluita i compromís
 1977 Pi de la Serra al Palau d'Esports
 1977 Pi de la Serra a Madrid
 1979 Quico i Maria del Mar
 1979 Junts
 1980 Katalonien
 1983 Pijama de saliva (reeditat per Picap el 2008)
 1988 Quico, rendeix-te!
 1989 Qui té un amic
 1995 Amunt i avall
 1997 ¡No pasarán! Canciones de guerra contra el fascismo (1936-1939) amb Carme Canela
 2007 Tot
 2011 Quicolabora, amb Amadeu Casas (guitarra) i Joan Pau Cumellas (harmònica)
 2015 Dues tasses
 2018 T'agrada el blues?
 2020 Cançons de combat. En directe al BarnaSants

 Erreferentziak 

 Bibliografia 

 Pi de la Serra. Espinàs, Josep Maria. Editorial Júcar. Colección Los Juglares, 1974.
 Tretze que canten. Mainat, Joan Ramon. Editorial Mediterránea, 1982. 
 Jordi Garcia-Soler: Crònica apassionada de la Nova Cançó. Barcelona. Flor del Vent Edicions, febrer de 1996. .
 Pi de la Serra. L'home del carrer. DVD Grup Enderrock 2014. Direcció i Guió de Guillem Vidal i Sergi Martí.

 Ikus, gainera 

 Els setze judges
 Nova Canço
 Ez dok amairu

 Kanpo estekak 

 "Pi de la Serraren kanta guztiak biltzen dituen webgunea"

Kategoria:Katalanezko abeslariak