Agrippina Vaganova

Agrippina Jakovlevna Vaganova, errusieraz Агриппина Яковлевна Ваганова, ezaguna 'Bariazioen erregina' ezizenaz (San Petersburgo (Leningrado), Sobietar  Errepublika Sozialisten Batasuna, 1879ko ekainaren 26agreg./14ajul. - ib., 1951ko azaroaren 5a) ballet errusiarreko maistra, dantzaria, koreografoa eta zuzendaria izan zen. Vagánova metodoa garatu zuen, antzinako Ballet Eskola Inperialaren (gero Vagánova Ballet Akademia) irakaskuntza-metodoen ondoriozko teknika, Marius Petipa Ballet Maîtrearen mende, XIX. mendearen amaieran, batez ere 1880 eta 1890  urteean. Bere Dantza Klasikoaren Oinarriak (1934) testuliburu komuna da oraindik balleteko teknikak irakasteko.

 Biografia 

 Dantza ikasle 
Vaganovaren bizitza osoa San Petersburgoko Mariinski Antzokiko Ballet Inperialarekin (geroago Kírov Balleta) lotuta egon zen. 1888an onartu zuten Balet Inperialaren Eskolan, Ana Errusiakoak sortutako eta tsarrek finantzatutako dantza klasikoko erakunde handian. Aurreko dantzari bakarlaria edo Prima Ballerina Jevgenia Sokolovaren Perfekzio-klaseetan graduatu zen (Ekaterina Vázem, Enrico Cecchetti, Christian Johansson eta Pável Gerdtek ere entrenatu zuten). 

 Lan ibilbidea 
Balleta ez zen erraza izan Vaganovaren lehen urteetan, ikasle gisa, baina pixkanaka eta ahaleginari eta borondate-indarrari esker, graduatu ondoren, Ballet Inperial entzutetsuarekin bat egitea lortu zuen. Erretiroa hartu baino urtebete lehenagora arte bakarlari edo Prima kategoria lortu ez zuen arren, San Petersburgoko ballet-zaleen artean «bariazioen erregina» gisa ezaguna izatera iritsi zen, bere birtuosismoagatik eta maila teknikoagatik. Bitxia bada ere, aurreko Maître Petipa oso gutxi arduratu zen Vaganova dantzaraz: bere egunkarietako emanaldien aipamen guztiak «beldurgarri» edo «izugarri» bezalako iruzkinekin batera joan ohi baitziren.

 Dantza-irakasle handia 
1917an, eszenatokitik erretiratu eta jortéjnikum-ean irakasten hasi zen, orduan Balet Inperialaren Eskola deitua. Dantzari gisa karrera errespetagarria izan arren, dantza klasikoaren irakaskuntzan duen maistratasunari esker izan du baletaren historian leku nabarmena. Baletaren teknika argitzeko hasierako ahaleginak asko irakatsi zion eta entrenatu zituen ikasleak dantzaren legenda izatera iritsi ziren. 1917ko Errusiako iraultzaren ondoren, balletaren etorkizuna iluna zirudien Errusian, baina Vaganovak «azazkalekin eta hortzekin borroka egin zuen» (berak zioenez) maite zuen artearen biziraupenerako eta Marius Petiparen ondarea kontserbatzeko. 1934an jortéjnikum-aren zuzendari izendatu zuten, gero bere izena hartu duen eskola: Vaganova Ballet Akademia.

 Ikasle ospetsuak 
Vaganovaren ardurapekoen artean Natalia Dudinskaia, Marina Semionova, Galina Ulanova, Olga Lepexinskaia eta Maia Plisetskaia dantzari sobietar ospetsuak egon ziren. Haren irakaskuntzek konbinatu egin nahi izan zituzten Vaganovak Enrico Cecchettik ikasitako Ballet Inperialaren estilo dotore eta fina eta Sobietar Batasunean garatutako dantza indartsuarena. 1933an, Ulanova dantzaria Odette-Odile paperean zela, El lago de los cisnes lana eszenaratu eta zuzendu zuen.

Vagnovako akademiako beste graduatu ospetsu batzuk hauexek izan ziren: Rudolf Nureiev, Irina Kolpakova, Mikhail Baryxnikov, Natalia Makarova, Juri Soloviov, Altynai Asylmuratova, Diana Vixniova eta Svetlana Zakharova.

 Sariak eta aintzatespenak 

 Omenez Vagánova Ballet Akademia.
bere izeneko zigilua, 2004
Zigiludun gutun azala 125. urteurrenean, 2004

 Iruditegia 

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 
 Sitio oficial de la Academia Vagánova de Ballet 
 The Ballerina Gallery - Agrippina Vaganova 

Kategoria:Sanpetersburgotarrak
Kategoria:San Petersburgon hildakoak
Kategoria:Errusiako irakasleak
Kategoria:Emakume irakasleak
Kategoria:Emakume dantzariak
Kategoria:Errusiako dantzariak
Kategoria:Errusiako koreografoak
Kategoria:Emakume koreografoak
Kategoria:Ballet dantzariak
Kategoria:Ballet zuzendariak
Kategoria:Stalin Saria jaso dutenak