Zohikaztegi altxatu

Zohikaztegi altxatuak (zingira onbrotrofiko ere deitzen zaie) habitat azidoak eta hezeak dira, gatz mineral gutxi dute eta muturreko egoerei aurre egin diezaieketen flora eta fauna dute. Zohikaztegi altxatuek, zingirek ez bezala, prezipitazioak (onbrotrofia) eta airetik sartutako gatz mineralak besterik ez dituzte elikagai gisa. Beraz, zohikaztegi berezia dira, hidrologikoki, ekologikoki eta garapenaren historiari dagokionez, non zohikaztegien hazkundeak eginkizun erabakigarria baitu mendeetan edo milurtekoetan. Askoz meheagoak diren eta klima-zona hezeago eta lainotsuagoetan dauden manta-zingiren izaera ere desberdina dute.Whittow, John (1984). Dictionary of Physical Geography. London: Penguin, 1984, p. 438. .

Zohikaztegi altxatuak oso mehatxatuta daude zohikatz-mozketagatik eta inguruko lurren gatz mineralen kutsaduragatik (nekazaritzagatik eta industriagatik). Goialdeko zohikaztegien azken eskualde handiak Siberiako mendebaldean eta Kanadan daude.

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

Kategoria:Hezeguneak
Kategoria:Ekosistemak