Livoniako gerra

1558-1583ko Livoniako gerra Danimarkaren, Poloniaren, Errusiaren eta Suediaren arteko gatazka militar luzea izan zen, Livonia (egungo Estonia eta Letonia eskualde historikoa) kontrolatzeko.

1550eko hamarkadarako, Livoniako konfederazioa ahuldu egin zen Erreformaren ondorioz, bere ekialdeko auzoko Moskuko printzerria boterean hazten zihoan bitartean Kazango Janes eta Astrakhan musulmanak garaitu ostean.

Errusiako Ivan IV.a Errusiako tsarrak zerga izugarriak eskatu zituen: berrogei mila thaler, Livoniako Konfederazioak Dorpat ordenari ordaindu behar zizkionak. Gatazka 1558ko Errusiako inbasioarekin amaitzen da. Errusiako tropek Dorpat eta Narva okupatu zituzten, Reval setiatuz. Errusiako tsarren helburua Itsaso Baltikorako ezinbesteko sarbidea izatea zen.

Ekintza hori beste herrialde batzuen interesen aurkakoa zen. 1561ean, Livoniako ordena ahuldu egin zen, Vilnako Itunak sakabanatzera eraman zuen, eta bere lurrak Lituaniari (Kurlandia), Suediari (Estlandia) eta Danimarkari (Ösel) esleitu zitzaizkien. Livoniako ordenako azken maisua, Gotthard Kettler, Kurlandiako Lituaniako Dukerriaren lehen agintaria (basilu) bihurtu zen, geroago Poloniar-Lituaniako Mankomunitatea.

Erik XIV.a Suediakoak eta Frederiko II.a Danimarkakoak tropak bidali zituzten eskuratu berri zituzten lurraldeak babesteko. 1561ean, Estoniako Reval-eko udala Suediaren esku utzi zuten. Reval Baltikoko ekialdeko Suediako beste konkista batzuetarako aurrerapen postua bihurtu zen. 1562rako, Errusia gerran zegoen Poloniako eta Suediako erresumekin. Tsarren armadek garaipenak lortu zituzten hasieran Polotsk (1563) eta Pernau (1575) hartu eta Lituaniako lurraldearen zati handi bat konkistatuz, Vilniusraino iritsi arte.

Bere etsaien bake-eskaintzak baztertuz, tsarra, 1579 inguruan, egoera zailean aurkitu zen, Oprichninak Errusiako ekonomia zeharo eten zuenean, Lituaniak, bitartean, Poloniarekin bat egin zuen (1569), eta buruzagi indartsu bat eskuratu zuen, Esteban I. Bathory (1576). Bathoryk Polotsk berreskuratu ez ezik, Pskov ere setiatu zuen (1581-82). 1581ean, Pontus De La Gardieren agindupean, Suediako mertzenarioen armada batek Narva hiri estrategikoa konkistatu zuen.

Azkenik, 1582an, Yam Zapolskiren bakea sinatu zen Errusiaren eta Poloniaren artean, lehenak Livoniari zegozkion eskakizunei uko eginez. Hurrengo urtean, bakea sinatu zen Suediarekin ere. Plussako itunaren arabera, Errusiak Narva eta Finlandiako golkoko hegoaldeko kostaldea galtzen zituen, horixe izanik Itsaso Baltikorako sarbide bakarra. Egoera partzialki irauli zen hamabi urte geroago Tyavzinoko Itunaren arabera, Suedia eta Errusiaren arteko gerra berri bat piztu baitzen.

Gerrak Errusiako ekonomia hondatu zuen, eta, gero, garai nahasia izango zenaren oinarriaren zati bat ezarri zuen.

 Erreferentziak 

 Bibliografia 






























 Plantilla:Efron

 Kanpo estekak 

Kategoria:Ivan IV.a Errusiakoa
Kategoria:Lituaniako Dukerri Handia
Kategoria:1558ko gatazkak
Kategoria:XVI. mendea Europan
Kategoria:Errusia-Polonia gerrak
Kategoria:Livonia