Gerardo González (boxeolaria)

Gerardo González Hernández, Kid Gavilán izenez ezagunagoa (Camaguey, Kuba, 1926ko urtarrilaren 6a – Miami, Florida, ]]AEB]], 2003ko otsailaren 13a) kubatar Boxeolaria izan zen, munduko txapelduna welter pisuan.

 Biografia 
Gavilánen managerra Jamil Chade zen, zati bat libanoarra, zati kubatarra eta Puerto Ricon bizi zen. Chadek, besteak beste, Wilfredo Gómez, Wilfredo Benítez, Carlos De León eta Félix Trinidaden karrerak ere zuzendu ditu.

1943ko ekainaren 5ean hasi zuen bere ibilbide profesionala, Antonio Díaz garaitu zuenean lau roundetan erabakiaren bidez Habanan. Bere lehen sei borroka hiri berean egin ziren eta gero beste bat egin zuen Cienfuegosen, baina Habanara itzuli zen beste hiru borroka irabaztera. 14 borrokaldiren ostean, Kuba utzi eta Julio César Jiménez-i aurre egin zion lehen aldiz bere herrialdetik kanpo, Mexikon 10 roundetan erabakiaren bidez irabaziz, eta bertan beste bi alditan borrokatu zuen. Carlos Malacararen eskutik bere lehen erabakiaren bidez galdu zuen hor eta handik gutxira Habanan errebantxa bat izan zuen, non erabakiaren bidez ere irabazi zuen.

25 garaipen, 2 galdu eta berdinketa bakarreko errekorrarekin, Estatu Batuetan izan zuen lehen borroka. 1946ko azaroaren 1ean Johnny Ryan irabazi zuen bost roundetan KO-rengatik, New Yorken. 1948an eta hainbat borrokaren ondoren Estatu Batuetan betiko geratzea erabaki zuen. Urte horretan arerio oso garrantzitsuak izan zituen aurrean, hala nola, aurreko munduko txapeldun Ike Williams, hamar roundetan erabakiaren bidez irabazi zuena, Tommy Bell erabakiaren bidez irabazi zuena, Tony Pellone erabakiaren bidez irabazi zuena eta Sugar Ray Robinson-ek hamar roundetan erabakiaren bidez irabazi zuen.

Erabakiaren bidez Williams bi aldiz irabazi ondoren, welter pisuko munduko gerriko lineala zuen Robinsoni aurre egin zion. Munduko titulurako lehen aukera galdu zuen Robinsonek 15 roundetan erabakiaren bidez irabazi zuenean. Itzuli zenean, Rocky Castellani, orduan munduko pisu arineko txapelduna Beau Jack eta Laurent Dauthuille irabazi zituen hamar roundetan erabakiaren bidez. 1950ean 10-4-1 errekorra izan zuen, Billy Graham, Sonny Horne, Robert Villemain, Eugene Hairston eta Tony Janiro irabaziz besteak beste.

1951n Tommy Ciarlo bi aldiz irabazi ostean, azkenean munduko txapelduna izan zen Johnny Bratton garaitu zuenean, maiatzaren 18an welter pisuko munduko titulua irabazteko 15 roundetan erabakiaren bidez. Bere titulua Grahamen aurka defendatu zuen, lehen erabakiaren bidez irabaziz, eta gero lau aldiz borroka egin zuen gerrikoa arrizkuan ipini gabe urtea amaitzeko, Bratton-en aurkako berdinketa eta Janiroren aurkako garaipena barne.

1952an, arrakastaz defendatu zuen bere titulua Bobby Dykes, Gil Turner eta Grahamen aurka hirugarren borrokaldian. Hiru borrokaldiak 15 roundetan erabakiaren bidez irabazi zituen. Gerrikoa arriskuan ipini ez zuen bost borrokaldi ere izan zituen, horien artean Argentinako biran egin zituen hiru, non bere ospea hain handia zenez 1960an pelikula batean ere protagonista izango zen (El campeón soy yo). Grahamen aurkako hirugarren borroka izan zen bere titulua Habanan defendatzen zuen lehen aldia eta Dykesekin izandako borroka gizon zuri bat eta beltz bat Miamin (Florida) borrokan elkartzen ziren lehen aldia izan zen.

1953an, txapela mantendu zuen Chuck Daveyren aurka hamar roundetan KO-rengatik, Carmen Basilioren aurka 15 roundetan erabakiaren bidez eta Brattonen aurka ere 15 roundeko erabakiaren bidez. Urte hartan, bere titulua arriskuan ipini ez zuen zazpi borrokaldi jokatu zituen, Danny Womberren aurka galdu eta Ralph Tiger Jones irabazi zuen. 1954an, pisuan gora egin zuen, bi borroka puntutan irabazi ondoren, munduko pisu ertaineko gerrikoan borroka bat izan zuen Bobo Olsonen aurka, baina 15 roundetan erabakiaren bidez galdu zuen. Hori dela eta, berriro pisua galdu zuen eta gerrikoa galdu zuen erabakiaren bidez 15 roundetan Johnny Saxtonen aurka.

Momentu horretatik 1958ra arte, erretiroa hartu zuen datara arte, momentu onak eta txarrak izan zituen, Eduardo Lausse, Tony DeMarco, Vince Martínez eta Gaspar Ortegaren aurka galduz, baina Ortega bera eta Chico Vejar ere irabazi zituen, besteak beste. 1958ko ekainaren 18an erabakiaren bidez galdu zuen Yama Bahamaren aurka eta ez zuen berriro borrokatu, urte bereko irailaren 11n erretiratu zela iragarriz. Gavilán bere ibilbide profesionalean inoiz nokeatu ez zuten boxeolari bakarretako bat izan zen.

 Ohoreak 
1966an Boxeoaren Ospearen Aretoan sartu zuten.

 Heriotza 
Miamin hil zen, miokardioko infartu akutu baten ondorioz, 77 urte zituela, 2003ko otsailaren 13an.

 Kanpo estekak 

 Gavilan Biografia
 Gavilan estatistikak boxrec.com webgunean

Kategoria:Welter pisuko txapeldunak
Kategoria:Kubako boxeolariak
Kategoria:Gaixotasun kardiobaskularrek hildakoak
Kategoria:Afro-kubatarrak
Kategoria:Kubako kristauak
Kategoria:Camagueyarrak