Azido hidrazoiko

Azido hidrazoikoa, hidrogeno azida edo azoimida HN3 formula duen konposatu kimikoa da. Likido kolorgea, lurrinkorra eta lehergarria da gela-tenperatura eta -presioan. Theodor Curtius-ek isolatu zuen lehen aldiz 1890ean.

Azido hidrazoikoak erabilera urriak ditu, baina bere base konjugatuak, azida anioiak, oso erabilgarria da prozesu berezi batzuetan.

Azido hidrazoikoa urtean disolbagarria da. Diluitu gabe oso lehergarria da, bere eratze-entalpia estandarra +264 kJ/mol-ekoa delarik. Diluitu egiten denean % 10tuk behera arriskurik gabe usa daiteke, baina oso lurrinkorra denez prestatu eta berehala erabiltzea komeni da, gasa erreaktorearen edo ontziaren goi aldean meta baitaiteke eztanda eginez.

Azido hidrazoikoza oso toxikoa da. Usain garratza du eta lurrinak buruko minak sorrarazten ditu. Hala ere ez du pozoi metagarri moduan lan egiten.

 Erreakzioak 
Azido hidrazoikoak karbonilo taldeekin erreakzionatzen du, hala nola aldehidoak, zetonak eta azido karboxiikoak, aminak edo amidak emateko. Horrelakoa da esaterako Schmidt-en erreakzioa.

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

Kategoria:Hidrazidoak
Kategoria:1893 zientzian