Andrew Harclay

Andrew Harclay, Carlisleko lehen kondea (1270 - 1323ko martxoaren 3a), bestela Andreas of Harcla izenez ezaguna, Eduardo II.a Ingalaterrakoaren erregealdian Eskoziako muga defendatzeaz arduratu zen ingeles buruzagi militar garrantzitsua izan zen. Westmorland zaldunen familia bateko sustraiak zituelarik, Cumberland-eko sheriff izendatu zuten 1311n. Eskoziako Gerretan nabarmendu zen, eta 1315ean Carlisleko gazteluko setioa atzera bota zuen Robert I.a Bruceren aurka. Handik gutxira eskoziarrek preso hartu zuten, eta erreskate handi baten ondoren bakarrik askatu zuten. Harclayren lorpenik nabarmenena 1322an izan zen,Lancasterko Thomas baroi errebeldea garaitu zuenean Boroughbridgeko guduan martxoaren 16tik 17ra. Horregatik Carlisleko konde titulua sortu eta eman zitzaion.

Eskoziako mugako buruzagi militar nagusietako bat zenez, Harclay frustratu egin zen Edwarden jarduerarik ezarekin. II, batez ere, 1322ko urriaren 14an Old Byland-eko guduan ingelesen porrot larrigarriarekin, zeinak argi utzi zuen gerra irabaztea ezinezkoa zela. Harclayk bere borondatez hasi zituen negoziazioak eskoziarrekin eta 1323ko urtarrilaren 3an Robert I.a Brucekin bake ituna sinatu zen. Egintza erregearen baimenik gabe gertatu zen, eta traiziotzat jo zuten.  Erregeak kondea atxilotzeko agindua eman zuen, eta otsailaren 25ean, Harclay atxilotu eta preso hartu zuten erregearen aurrean eramateko. Martxoaren 3an deitu zuten errege epaileen aurrean akusazioen berri emateko, baina uko egin zion epaiketa bati eta egun berean exekutatu zuten, baita karguak kendu ere. Urkatu, herrestatu eta zatikatu zuten, beraz, bere erlikiak herrialdeko hainbat tokitan gorde zituzten. Bost urteren buruan bakarrik lurperatzeko baimena eman zioten, baina traizioagatiko kondena ez zen inoiz baliogabetu.

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

 Boroughbridgeko gudua 

Kategoria:Carlisleko kondea