Otto Stolz

Otto Stolz (Hall in Tirol, 1842ko maiatzaren 3a – Innsbruck, 1905eko azaroaren 23a) austriar matematikaria izan zen.

Stolz analisi matematikoari eta infinitesimalei buruzko lanengatik da ezaguna. Stolz–Cesàro teoremari ematen dio izena. 

 Biografia 
Otto Stolz psikiatra ospetsu baten semea zen.  Gaztaroa Hall in Tirolen igaro zuen, Innsbrucketik 10 kilometro ekialdera dagoen herri batean. Han frantziskotarren ordenari lotutako erakunde batean hasi zituen ikasketak. Innsbruckeko Akademisches Gymnasium-en jarraitu zuen bere prestakuntza. Geroago Fisika ikasi zuen hiri berean. 1863an Vienara joan zen bizitzera, eta 1864an Matematikan doktoratu zen, Geometriari buruzko tesia burutuz.

1869tik eta bi urtez Berlinen kokatu zen Karl Weiersstraß, Ernst Eduard Kummer eta Leopold Kronecker matematikariekin ikasteko. Analisi matematikoari buruzko lehenengoaren teoriek eragin handia izan zuten harengan. 1871n Alfred Clebsch eta Felix Klein-en hitzaldietara joaten zen Göttingengo Unibertsitatean (Göttingen). Harrezkero, geometria analitiko eta aljebraikoari, trigonometria esferikoari, analisi errealari eta, bereziki, serieen, limiteen eta integrazioaren teorian konbergentzia-problemei buruzko elkartruke epistolarra izango zuen Kleinekin. Según señala el también matemático Abraham Robinson en J. W. Dauben, Dictionary of Scientific Biography (New York 1970-1990)

1872ko uztailean Innsbruck-eko Unibertsitateko Matematikako katedradun izendatu zuten. Geroago Austriako Zientzia Akademia Inperialeko kide izango zen. 1905ean hil zen, Einleiitung in die Funktionentheorie (Funtzioen Teoriaren Sarrera) lana amaitu eta gutxira.

Bere semea, Otto Stolz historialaria, Tiroleko historian eta folklorean espezialista zen.

 Argitaratutako lana 

 Vorlesungen über allgemeine Arithmetik, Leipzig 1885/86 (Aritmetika orokorrari buruzko hitzaldiak).
 Grössen und Zahlen, 1891 (Magnitude eta Kalkulua).
 Leçons nouvelles sur l'analyse infinitésimale et ses applications géométriques, 1894. urtean bere lehen zatia, Principes généraux (Printzipio Orokorrak), liburu sorta bat. Ondoren, Étude monographique des principales fonctions d'une seule variable (Aldagai bakar baten funtzio nagusien azterketa monografikoa, 1895) eta beste bi liburuki etorri ziren.
 Grundzüge der Differential- und Integralrechnung, Leipzig 1893/96 (Kalkulu diferentzial eta integralaren oinarriak).
 Theoretische Arithmetik, 1902, J.A. Gmeiner ( Aritmetika Teorikoa) bere ikaslearekin batera.
 Einleitung in die Funktionentheorie, Leipzig 1905, J.A. Gmeinerrekin batera. (Funtzioen teoriarako sarrera).
 Jahresberichte der Deutschen Mathematiker vereinigung, J. A. Gmeiner-ekin batera, 1906.
 (B. Bolzanoren garrantzia kalkulu infinitesimalaren historian)

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

Kategoria:XIX. mendeko matematikariak