Gisela May

Gisela May Benefiz (Wetzlar, Alemania, 1924ko maiatzaren 31 – Berlin, Alemania, 2016ko abenduaren 2a) alemaniar antzerki garaikideko aktore garrantzitsuenetako bat izan zen. Bere karreraren muina Alemaniako Errepublika Demokratikoan garatu zuen eta Bertolt Brecht-en lanean eta bere garaiko abestietan espezializatu zen.

Lotte Lenyarekin batera, Kurt Weill, Hanns Eisler eta garaikideen interprete handia, besteak beste, Grand-Prix du Disque International 1968an, Deutscher Kleinkunstpreis 1987an eta Alemaniako kabareteko Magunciaren artxiboan "Satiraren Izarra" 2005ean.

2004an, Bundesverdienstkreuz (Alemaniako Errepublika Federaleko Merituaren Ordena) Alemaniak emandako sari zibil gorena jaso zuen.

 Biografia 
Ferdinand May antzerkigilearen eta Käte May aktorearen alaba Leipzigeko Kontserbatorioan ikasi zuen 1942tik 1944ra. Dresde, Leipzig, Halle eta Schwerinen egin zuen debuta. Max Reinhardtekin ikasi zuen, eta 1951tik Deutsches Theater osatu zuen, eta, gero, Berliner Ensemble hiru hamarkadatan. Oraindik ere, Brecht-en musika-antzerkiaren adierazlerik onena eta Kurt Weill, Paul Dessau, Hanns Eisler eta generoko beste konpositore batzuen abestienak (Jacques Prévert, Jacques Brel, eta abar).[[Fitxategi:Bundesarchiv_Bild_183-T0927-019,_Berliner_Ensemble,_Probe_Mutter_Courage.jpg|ezkerrera|thumb|200px|Ama Korajea eta bere seme-alabak entseatzen, 1978]]

Deutsches Theaterren parte hartu zuen, 1957an Hanns Eislerrek aurkitu zuenean. Hark Brecht-ek eta haren emazte Helene Weigelek sortutako taldean sartu zuen, eta Madame Cabet-ek Die Tage der Commune-n, Frau Peachem Die Dreigroschenoper-en, eta Frau Kopecka Schweyk im Zweiten Weltkrieg, Anna Los siete pecados capital-en eta Ama Kuraia eta bere seme-alabak. 1978tik 1992ra bitartean antzeztu zuen pertsonaiarik ezagunena, haiengandik zuzenean ikasitako Therese Giehse eta Helene Weigel.

Beste lan gogoangarri batzuk hauexek izan ziren: Marie Georg Büchnerren Woyzeck-en, George Bernard Shaw-en Warren andrearen lanbidea eta Regan William Shakespeareren Lear erregean.

Aldi berean, bakarlari-karrera arrakastatsua hasi zuen, Berliner Ensemble-rekin batera egin zuen lana, eta hainbat herrialdetan kantari eta aktoreentzako errezitaldi, disko eta ikastaro bihurtu zen. Diziplina hori Milango Scalan eta New Yorkeko Carnegie Hallean aurkeztu zuen, Diseuse die Welt ezizenarekin (Munduko erabakigarria).Aktore eta diseuse gisa lan egin zuen Leipzigen, Dresden, Australian, Amerikan, Carnegie Hallen eta Berlingo Metropol antzokian Hello Dolly eta Cabareteko Frau Schneider izan zen Theater des Westens berlindar antzokian.

Bere bizitza kontatzen da Every Song Tells a Story (1998) filmean. Filma horrek Parisko Prix Meilleure Vie d'Artiste Festival International du Film d'Art' 1998 irabazi zuen.

Es wechseln die Zeiten izeneko autobiografia idatzi zuen.

1956 eta 1965 artean Georg Friedrich Wolfgang Honigmann kazetariarekin ezkonduta egon zen, eta gero Wolfgang Harichekin.
ezkerrera|thumb|200px| Ruth Berghaus eta Gret Paluccarekin antzerki kongresuan, Berlin 1975
1972az geroztik, Alemaniako Arte Akademia osatu zuen, eta Humboldt Unibertsitatean, Hanns Eisler (Berlin) goi-mailako musika-eskolan eta Franz Liszt Weimar Goi-mailako Musika Eskolan kanta interpretazio-irakasle zen.

ezkerrera|thumb|150px|Gisela May-ren hilobia
 Musika- eta abesti-grabazioak 

 Gisela May singt Brecht/Weill Bretx-Songs Gisela May Die sieben Todsünden, Brecht/Weill
 Gisela May singt Tucholsky Gisela May singt Erich Kästner Gisela May Life Gisela May singt Brecht/Dessau Gisela May Lieder mitea Die großen Erfolgea Gesang taldeak (Pablo Neruda)
 Chansons bleibena Chansons (Jacques Brel)
 Hauspostille (Brecht; Deutscher Schallplattenpreis)
 Die dreizehn Monate (Kästner/Schmitz)
 Mikis-Theodorakis-Lieder Kolektiboak 

 1987 - 17. Politischen Liedesen jaialdia

 Sariak 

 1959 Kunstpreis der DDR
 1963 Nationalpreis der DDR
 1968 Grand prix du disque international, Paris
 1969 Kritika italiarraren Sari Nagusia, Milan
 1973 Obie - Ipar Amerikako kritikaren saria
 1973 Nationalpreis der DDR
 1980 Vaterländischer Verdienstorden der DDR
 1991 Filmband in Gold (Film alemanaren saria)
 2000 Verdienstorden des Landes Berlin
 2004 Bundesverdienstkreuz
 2005 Silbernes Blatt der Dramatiker Union
 2005 "Stern der Satire", Deutsches Kabarettarchiv Maguncia

 Erreferentziak 

 Biografiak 

 Gisela May, Mit meinen Augen, Impressionen und Begegnungen, 1976
 Dieter Kranz Gisela May. Schauspielerin und Diseuse, Biografia ilustratua, 1973
 Gisela May, Es wechseln die Zeiten, 2002
 Gabriele Baumgartner, Dieter Helbig (Hrsg.): Biographisches Handbuch der SBZ/DDR 1945 bis 1990. 2. band. Saur, Minden 1997.
 Günter Gaus: Zur Person. Band 5: Gisela May, u.a. edition ost im Verlag Das Neue Berlin, Berlin 2001.
 Rosemarie Killius: Sei still, Kind! Adolf spricht. Gespräche Zeitzeuginnen. Militzke, Leipzig2000.
 Joachim Reichow, Michael Hanisch: Filmschauspieler A-Z. Henschel, Berlin, 1989.
 Renate Seydel: … gelebt für alle Zeiten. Schauspieler über sich andere. 5. Auflagea. Henschel, Berlin 1986.
 Wolfgang Bittner, Mark vom Hofe: Es gehörte auch Glück dazu. Gisela May. In: Ich bin ein öffentlicher Mensch geworden. Persönlichkeiten aus Film und Fernsehen''. Horlemann Verlag, Bad Honnef 2009, ISBN ά3-89502-277-7.

 Kanpo estekak 

 Gune ofiziala
 Filmografia IMDb-n
 Kurt Weill abesten
 El País egunkariaren artikulua
 2009ko elkarrizketa
 TV interview 2006

Kategoria:Alemaniako autobiografoak
Kategoria:Egunerokogileak
Kategoria:Alemaniako emakume aktoreak
Kategoria:Emakume irakasleak