Bobby Hull

Robert Marvin Hull (Point Anne, Ontario, 1939ko urtarrilaren 3a - Wheaton, Illinois, 2023ko urtarrilaren 30a) Kanadako izotz-hockey jokalaria izan zen, eta 24 denboraldi egin zituen profesional gisa. NHL Ospearen Aretoko kidea, bere seme Brett bezala, The Hulls kirol horretako Ospearen Aretoan egotea eta Hart Trophy (NHL denboraldi erregularrako jokalari onenari emandako garaikurra) irabaztea lortu zuen lehen aita-seme bikotea izan zen.   Chicago Blackhawks eta Winnipeg Jets taldeetan ere bere 9. zenbakia erretiratuta dauka. 

 Jokalari karrera 

 NHL-ko karrera 
Hull-ek estreinako urte sendoa izan zuen Calder Memorial Trophy-n bigarren sailkatuz. Hull-ek 16. eta 7. zenbakiak zeramatzan hasieran Black Hawk gisa, baina geroago bere 9 zenbaki ospetsura aldatu zen, bere haurtzaroko idolo Gordie Howe-ren omenez. Hirugarren denboraldian (1959-60), goletan eta puntutan (Art Ross Trofeoa) liderra izan zen ligan, 1961-62 eta 1965-66 urteetan ere lortu zuen balentria bikoitza. 1961ean Chicago Stanley Kopara eraman zuen, hirugarren orokorrean eta 23 urtean lehenengoa. Puntuetan bigarren geratu zen beste hiru aldiz.

1966ko martxoaren 12an, Golden Jet denboraldi batean 50 gol baino gehiago sartu zituen NHLko lehen jokalaria izan zen, Maurice Richard, Bernie Geoffrion eta berearen 50 goleko marka gaindituz. Haren 51. golak, New York Rangers-eko Cesare Maniagoren aurka sartuta, zazpi minutuko txaloak irabazi zituen Chicagoko estadioko zaleen partetik. Azkenean, Hullek 54 gol sartu zituen denboraldi horretan, Original Six garaiko denboraldi bakarreko guztirako handiena. Urte berean, Hullek denboraldi batean puntu gehienen errekorra ezarri zuen 97rekin, Dickie Moorek 7 urte lehenago ezarritako aurreko errekorra baino bat gehiago. Bere puntu osoa hurrengo urtean berdindu zuen Stan Mikit taldekideak, eta hiru urte geroago hautsi zuen bere errekorra Phil Espositok. Hull-ek 1960ko hamarkadan zazpi aldiz goletan lortu zuen liga liderra. 1968-69an, Hull-ek bere helburuak hautsi zituen denboraldiko lau goletan (58 lortuz) eta NHL-ko errekorra 107 puntu ezarri zuen arren (urte hartan ligan bigarren), Hawksek lehen aldiz galdu zuten kanporaketa. . bere rookie denboraldiaz geroztik. NHLko azken denboraldian, bost alditan 50 gol edo gehiago sartu zituen. Hau ordura arte NHLren historiako beste jokalari guztiek batuta baino aldi bakarra izan zen.

NHLko 15 denboraldi osoetan, Lehen Taldeko All-Star ezker hegaleko jokalaria izan zen hamar aldiz eta Bigarren Taldeko All-Star ezker hegaleko bi aldiz. Bere slapshot behin grabatu zen 120 mph-ra eta 30 mph-ra lerratu zezakeen.  50 goleko marka eklipsatzen lehena izateko bidean, Hullen eskumuturraren jaurtiketa bere slapshot baino gogorragoa izan zela esan zuen. 

 WHA-ko karrera 
Hockeyko superstar garrantzitsuenetako bat bezala zuen soldata eskasarekin kontentagaitz, Hull-ek txantxetan erantzun zien 1972an World Hockey Elkarteko Winnipeg Jets hasiberriaren proposamenei euren taldea milioi bat dolarren truke trukatuko zuela, orduan absurdotzat jotzen zen kopuru bat. Ligako beste jabeak aurrekaririk gabeko kopuru bat ekarpena egiteko, halako izar nagusi bat biltzeak berehalako sinesgarritasuna eman ziola NHL sustraituarekin lehian zegoen arerio berriari, Ben Hatskin Jetsen jabeak batura onartu zuen eta Hull jokalari gisa kontratatu zuen. /kudeatzailea 10 urtean 1,75 milioi dolar balio duen kontratu baterako gehi milioi dolar sinatzeko bonus bat. Winnipeg-en debuta NHLko auzietan atzeratu bazen ere, Hull berehala bihurtu zen WHAko izarrik handiena Gordie Howe Trofeoa ligako jokalari baliotsuena 1972-73 eta 1974-75-en irabazita. Anders Hedberg eta Ulf Nilsson suediar lerrokideekin batera, 1970eko hamarkadako eraso-lerro ikaragarrienetako bat osatu zuen ("The Hot Line" izenez ezagutzen dena), eta Jets-ek bi AVCO Kopetara eraman zituen klubean egon zen garaian. Bere errendimendurik onena 1974-75 denboraldian izan zen, 77 gol sartu baitzituen marka profesional berria ezartzeko, eta 65 asistentzia gehitu zituen guztira 142 punturekin, ligako liderrarekiko bostetik bost, bigarren geratu zen bi aldiz. puntu lasterketa WHAn. Egitarauaren erdia baino gehiago jokatu zuen WHAko bost denboraldietan, Lehen Taldeko Izarra hiru aldiz eta Bigarren Taldeko Izarra bi aldiz, 50 gol eta 100 puntu lau aldiz sartu zituen bakoitzean.

Arerioko ligan sartu zenez, Hull-i ezin izan zitzaion Kanadako taldea ordezkatu 1972ko Summit Series-en, Kanadako NHL jokalaririk onenak SESB selekzio nazionalaren aurka jarri baitzituen. Bi urte beranduago, bigarren Summit Series bat ospatu zen eta bertan Hull eta WHAko beste izarrek (Gordie Howe barne, hasierako Summit Series garairako NHLtik erretiratu zena) sobietar selekzio nazionalaren aurka lehiatu ziren. WHAk lau partida galdu zituen, eta bat bakarrik irabazi (hiru berdinketarekin amaitu ziren), Hullen zazpi golak izan arren. Hala ere, 1976ko Kanadako Kopa irabazi zuen Kanadako selekzioko kide garrantzitsu bat izan zen, zazpi partidatan bost gol eta hiru asistentzia lortuz.

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

Kategoria:Ontarioarrak
Kategoria:Kanadako izotz hockey jokalariak