Manolo Sanlúcar

Manuel Muñoz Alcón, artistikoki Manolo Sanlúcar gisa ezaguna (Sanlúcar de Barrameda, 1943ko azaroaren 21a - Jerez de la Frontera, 2022ko abuztuaren 27a)  flamenko gitarra jotzaile  espainiarra izan zen.https://www.eldiario.es/andalucia/lacajanegra/cajon_flamenco/adios-manolo-sanlucar-maestro-total-guitarra-flamenca_1_9270961.html Paco de Lucía, Gerardo Núñez, Vicente Amigo, José Antonio Rodriguez, Tomatito eta Serranitorekin batera, XX. mendearen azken erditik gitarra flamenkoaren bilakaera gidatu zuen figuretako bat izan zen. Bere estiloa garbitasunaren eta abangoardiaren artean zebilen baina horretarako beste musiketan eraginik bilatu beharrik gabe, sustrai berberetatik abiatu zen. Gitarra eta orkestrarako obrak konposatu zituen.https://www.historiadelasinfonia.es/naciones/la-sinfonia-en-espana/la-sinfonia-en-el-siglo-xx/sanlucar/

 Ibilbidea 
Bere aitak, Isidro Sanlúcar gitarrista flamenko bikainak, Javier Molinaren estiloan gitarra flamenkoa irakatsi zion. Paco de Lucía gitarra-maisuarekin kolaboratu zuen hainbat grabaziotan. Honen antzera, Carlos Saurak flamenkoari eskaini dizkion hainbat filmetan agertzen da. Vicente Amigo bezalako gitarrista handiak ere prestatzen zituen. 1990ean, Canal+ Spain-erako gai-musika konposatu zuen. Bere azken diskoa, La Voz Del Color, 2008an plazaratu zuen. 2014an, Arte Ederretako Merezimenduaren Urrezko Domina jaso zuen, Hezkuntza, Kultura eta Kirol Ministerioak emandakoa.https://www.boe.es/diario_boe/txt.php?id=BOE-A-2015-1191

 Diskografia 
 Recital Flamenco (1968)https://www.discogs.com/es/artist/387814-Manolo-Sanlúcar
 Inspiraciones (1970)
 Mundo Y Formas De La Guitarra Flamenca Vol. I (1971)
 Mundo Y Formas De La Guitarra Flamenca Vol. II (1971)
 Mundo Y Formas De La Guitarra Flamenca Vol. III (1972)
 Sanlúcar (1975)
 Sentimiento (1976)
 Fantasía  (1977)
 ...Y Regresarte (Homenaje A Miguel Hernández) (1978)
 Manolo Sanlúcar En Japón (1979)
 Candela (1980)
 Azahares (1981)
 Al Viento (1982)
 Ven Y Sígueme (1982)
 Trebujena (1984)
 Testamento Andaluz (1985)
 Medea (1987)
 Tauromagia (1988)
 Solea (1989)
 Aljibe (1992)
 Locura De Brisa Y Trino (2000)
 La Voz Del Color (2008)

 Aitorpenak 
 Arte Ederretako Merezimenduaren Urrezko Domina 2015ean
 Cadizko probintziako seme kutuna, 2016an
 Nazioarteko Flamenko Saria 2021ean

 Erreferentziak 

 Bibliografia 
 Manolo Sanlúcar: El alma compartida. Memorias. Almuzara Editorial, 2007. .

 Kanpo estekak 
 :Webgune ofiziala.
 :Manolo Sanlúcar: flamenkoa bizitzeko artea.
 :Manolo Sanlúcar IMDb webgunean.

Kategoria:Flamenko musikariak
Kategoria:Espainiako gitarra-jotzaileak
Kategoria:Andaluziako musikariak
Kategoria:Espainiako autobiografoak
Kategoria:Cádiz probintziako jendea