María Herreros

eskuinera|thumb|200px|María Herrerosen lana,2021
eskuinera|thumb|200px|María Herrerosek egindako erakusketa, Georgia O'keefferen bizitza kontatzeko, Durangoko Erakusketa kartela, 2022 uztail-abuztua
María Herreros (Valentzia, 1983) historialaria, muralista, ilustratzailea eta komiki egilea da. 

Bere proiektuek ilustrazioa, komikia eta lan pertsonala hartzen dituzte. Coca-Cola eta Reebok bezalako markekin lan egin du eta bere lanak Bartzelona, Madril, Porto, Berlin, Txileko Santiago eta Quebeceko galerietan erakutsi ditu. Besteak beste, Fabricación eta Negro viuda, rojo puta liburuen egilea da.

 Biografia 
Valentzian jaio zen. Txikitan, marrazten eta asmatzen ematen zuen denbora. Zortzi urterekin, ahizpak eta berak erakusketak egiten zituzten etxean, eta koadroak saltzen zizkioten aitari. Umetan ez zioten komikirik oparitzen, mutilentzako oparitzat hartzen baitzuten komikia. Beraz, nebari hartzen zizkion komikiak. Amari 50eko eta 60ko hamarkadetako neskentzako aldizkari batzuk hartzen zizkion, paper horixka batean yéyé nesken argazki-erreportajeekin. Lehen plano asko eta mundu bukoliko bat zeuden, amestua, denboraren poderioz ideia estetikoetan eragin handia izan zuena.

Arte Ederretan lizentziatua eta Ilustrazioan graduatua San Karloseko Unibertsitatean. Ilustrazioko graduondokoa egin zuen Carlos Ortínen ESAT eskolan, eta hark lagundu zion ikusten berak beti egin nahi izan zuena eta eskaini nahi zuena aukera profesionala izan zitekeela.

 Ibilbide profesionala 
2009tik, freelance ilustratzaile gisa lan egiten du. Bere proiektuak ilustraziotik komikira doaz, eta bere obra pertsonalean gizakiaren sena adierazten du, edertasunaren eta groteskoaren arteko estiloarekin.

2014. urtean Illustration Now proiektuan parte hartu zuen. 2021 urtean  Illustration Now 5 zerrendan Munduko 150 ilustratzaile onenak agertu ziren. Horietako 9 espainiarrak ziren, tartean Valentziako hiru: Carla Fuentes ( Littleisdrawing izenez ezagunagoa), María Herreros eta Londresen lan egiten duen Cachetejack bikotea (Nuria Bellver eta Raquel Fanjulek osatua).

Bere lanak argitaratu dituzten argitaletxeen artean daude Taschen, Lunwberg, Astiberri, Diminuta Editorial, Ultraadio, Norma edo Dibbuks.  Aldizkari eta egunkarietarako lanak egin ditu, hala nola, Vogue, La Vanguardia, El País, Yo Dona edo Público; eta Mango, Uniqlo, Kenzo, Reebok, Coca-Cola, etab. 

Bere lana Bartzelonako, Seuleko SLPicture Institute of Arts edo San Frantziskoko SOMA rts museoetan erakutsi du. Besteak beste, AEBko, Espainiako, Kanadako, Mexikoko, Poloniako, Txinako, Txileko eta Portugalgo galerietan erakutsi du.

Hainbat egoitza artistiko egin ditu Seulen, New Yorken Chandelier Creativerentzat eta Nepalen eskola batean horma-irudi bat egiteko (2016).

2017an, "Autoreak jabetzarik gabe" dokumentalean parte hartu zuen, eta bere sorkuntzen plagio eta lapurreta kasuak azaldu zituen.

 Arte-estiloa 
Bere ikonografia hirurogeiko urte zoriontsuen, poparen eta antropologia garaikidearen artean mugitzen da.Ikusten duena margotzen du, apaindu gabe. Inperfektuaren edertasuna gustatzen zaio. Artifizioetatik urruntzen da, inperfekzioan, zimurrean, xehetasunean eta abarretan birsortzen du. Edertasunaren eta groteskoaren arteko oreka bilatzen du gizarte eta genero gaiez hitz egiteko.

 Lanak 
2011. urtetik fanzinetan lan egin du (Arròs Negre, Negro Viuda, Rojo Puta), eta hainbat proiektu kolektibotan parte hartu du, hala nola Enjamben, Necronautasen eta Todas putasen. Autore gisa egin zuen lehen lana Fenomeno (De Ponent, 2012) izan zen, ondoren Tea (Diminuta Ed., 2015), eta zenbait partaidetza Fosfatina, Mong eta Lunwerg taldeetako komikietan.

Ilustratzaile gisa,  Lunwerg-en argitaratu zuen: Marilyn tenía once dedos en los pies (2016), Paris sera toujours Paris (2018), Máximo Huertaren testuekin, eta Viva la dolce vita (2019), Máximo Huertarekin testuak . También ha  Rosa Monteroren Nosotras (Alfaguara, 2018), eta Javier Garcíaren Mi vida es un poema (SM, 2018) ere ilustratu ditu.

Taschen Illustration Now! 5 (2014) eta The Illustrator. 100 Best from Around the World (2019) antologietan parte hartu du.

Georgia O’Keeffe-ren komiki-biografia, Thyssen-Bornemisza Museoak enkargatua eta Astiberrik argitaratua, 2021eko bere lana izan zen.

2022an, A las mujeres de España María Lejárraga filmaren kartela egin zuen.

2021-2022ko abuztuan María Herrerosek AEBko Judith Joy Ross argazkilariaren lana ilustratu eta azalpen bideoak ere grabatu ditu.

 Argitaratutako liburuak 

 Georgia O´Keeffe, testua eta ilustrazioa (Todos tus libros.com)
 Viva La Dolce Vita, Lunw rg Editores 2019
 Paris sera toujours Paris,ilustrazioa, testua Maximo Huertarekin, Lunwerg Editores 2018
 Marilyn tenía once dedos en los pies,testua eta ilustrazioa, Lunwerg Editores 2016
 Negro viuda, rojo puta, 2013 
 Kes, ilustrazioa, (Todos tus libros.com) 
 Tea, ilustrazioa, (Todos tus libros.com) 

 Sariak eta aintzatespenak 

 2019ko Taschen katalogoan munduko 100 ilustratzaile garrantzitsuenetakotzat hartua.

 2021ean  Illustration Now 5 zerrendan Munduko 150 ilustratzaile onenen artean agertu ziren. 

 Bizitza pertsonala 
Seme bat du, Leon, Ricardo Cavolo bikotekidearekin. Besteak beste, Valentzian, Bartzelonan eta Madrilen bizi izan da.

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

 Bideoa 2022.08.08: Maria Herrerosen Judith Joy Ross argazkilariaren lana erakutsi eta ahoz azaldu du, bide batez bere lanerako hartuko dituen argazki batzuk eta arrazoiak aipatzen ditu. (18´) 
 Bideoa 2021.11.23: Maria Herreros lanean ikusteko aukera, Judith Joy Ross bajo la mirada de María Herreros.  

 Web orri ofiziala
 María Herreros - Elkarrizketa–Underbrain tube

Kategoria:Valentziarrak
Kategoria:Ilustratzaileak
Kategoria:Emakume ilustratzaileak