María Soriano Llorente

María Soriano Llorente (Valentzia, Espainia, 1900eko ekainaren 12a – Madril, 1996ko martxoaren 24a) Espainiako maistra izan zen, 1923 eta 1970 artean – Ia mende erdia – Adimen Anormalen Patronatuko Eskola Nagusiko zuzendaria, eta, hezkuntza berezian egindako lan pedagogikoagatik, Alfontso X.a Jakitunaren Ordenako Gurutze Handia eman zioten 1999an, hil ondoren.

 Biografia 

María de los Desamparados Soriano Llorente maistra eta ingeniari baten alaba Valentzian jaio zen, eta bertan eman zuen haurtzaroa. 1919an Guadalajarako Eskola Normalean graduatu zen Lehen Hezkuntzako irakasle gisa, eta 1923an Zientzietako irakasle lizentziatura lortu zuen Madrilgo Irakasle Ikasketen Goi Eskolan. Urte horretan bertan aukeratu zuten Adimen Anormalen Patronatuko (gero Pedagogia Terapeutikoko Institutu Nazionala) Eskola Nagusiko zuzendaritzarako, eta postu horretan jarraitu zuen 1970ean erretiroa hartu zuen arte.

1925ean, Belgikako, Frantziako eta Suitzako adimen urrikoen koloniak ezagutzeko lan-plan bat aurkeztu zion Ikasketak Hedatzeko Batzarrari. 1930ean,  “Estado actual de la pedagogía de anormales” deituriko memoria berri bat aurkeztu zuen, Alemanian eta Austrian garatu beharreko lan-plan batekin batera, eta, horri esker, Europako erakunde pedagogikoetan zuen prestakuntza handitu zuen 1930etik 1932ra bitarteko udetan. Bidaiari nekaezina hezkuntza bereziaren metodologia eta patologian berrikuntzak biltzen, Maria Sorianok, bere hitzaldietan, Madame Curie aipatzen zuen kemen, lanerako gaitasun eta zorroztasun zientifiko gisa. Bere maximen artean honako hau aipa daiteke: «Gauza bat bidezkoa bada, egin egin behar da, nahiz eta hori ez egiteko mila arrazoi egon». Edo bere garaian hain iraultzaileak izan ziren ikuspuntuak, hau proposatzen duena bezala: «Haur ezinduak beren etxeetatik atera behar dira giltzapetuta daudelako, zientifikoki eta zorroztasunez tratatu behar dira. (…) Zientziarekin seme-alabekin gertatzen den gauza bera gertatzen da, ez da presaka ibili behar, heldu egin behar du».

Ruperto Fontanilla katedradunarekin ezkonduta eta hiru seme-alaben, Pedro, María eta Lucía, ama izanik, Maria Soriano Madrilen hil zen, 95 urte zituela.

 Aintzatespenak 

 1969an Ongintzako Ordena Zibila eman zioten.
 1999an Alfontso X.a Jakitunaren Ordenaren gurutze Handia, hil ondorengoa, eman zioten.1992an La educación de los niños deficientes mental en España: análisis histórico a través de un hilo conductor liburua argitaratu zen haren omenez. Maria Sorianoren omenezko liburua, Santiago Molina García eta Federico Mayor Zaragozak argitaratu zuten.

 Oharrak 

 Erreferentziak 

 Bibliografia 

 Erlazionatutako liburuak

 Kanpo estekak 

Kategoria:Madrilen hildakoak
Kategoria:XX. mendeko emakumeak
Kategoria:Espainiako pedagogoak XX. mendean
Kategoria:Emakume zientzialariak
Kategoria:Valentziarrak