Enbor-ziza

Enbor-ziza (Armillaria mellea) Physalacriaceae familiako onddo espezie bat da. Ale gazte osasuntsuen kapelak nahiko onak dira. Intolerantzia sindromea eragin dezake. Enbor ziza oso kaltegarria da parasitatzen duen zuhaitzarentzat, eta azkenen ihartu egiten du.

Zuhaitzaren perretxikoen errizomorfoak ilunetan fosforeszenteak dira. Onddo honen kolorea oso aldakorra da eta parasitatzen duen zuhaitzak eragina du kolorean.

Sinonimoak: Agaricus putridus, Agaricus pistillaris, Agaricus annularius, Agaricus fuscopallidus, Agaricus stipitis, Agaricus cumulatus, Agaricus polymyces, Hypophyllum polymyces, Lepiota polymyces, Agaricus suaveolens, Agaricus sulphureus var. b, Agaricus melleus var. ß fuscopallidus, Armillaria mellea var. sulphurea, Armillariella mellea, Omphalia mellea, Mastoleucomyces melleus, Polymyces melleus, Clitocybe mellea, Armillaria putrida, Lepiota mellea.

 Deskribapena 
Kapela: 5 eta 10 cm. arteko diametrokoa, 15 cm-ra irits daiteke. Globo formakoa, gero ganbila, azkenean  laua eta titi apur batekin. Azala eztiaren koloretik arrexkaraino aldatzen da, xerlo gutxi ditu espezie tipoan, oso ugariak eta iraunkorrak ostoyae barietatean.

Orriak: Desberdinak, ez oso estu, apur bat dekurrenteak, zuriak, gero horiak eta azkenean gorrixkaz tindatuta.

Orri dekurrenteak: Hanka ukitzeaz gain, beherantz jarraitzen duten orriak.

Hanka: Haritsua, 10-15-20 cm-ko luzerakoa, zilindrikoa, horixka edo arrexka, oinarrian ilundu egiten da. Mintzezko eraztuna, iraunkorra, lodia eta horixka.

Haragia: Zuria, trinkoa, oina gogorra. Apur bat mingotsa, batez ere ale garatuetan, ez du oso usain atsegina.

Etimologia: Armillaria terminoa latinetik “armilla” hitzetik, eskumuturrekoa esan nahi du. Eraztunagatik. Mellea epitetoa berriz latinezko “melleus” hitzetik dator, ezti kolorea esan nahi du. Bere koloreagatik.

Oharra: Barietate asko daude, kapelaren kolore desberdinekin, ezkatetan lodiera ezberdinekin eta oinaren forma ezberdinekin.

 Jangarritasuna 
Ale gazte eta osasuntsuen kapelak nahiko onak dira, baina irakinaldi bat eman behar zaie frijitu edo prestatu aurretik, horrela mingostasuna kentzen zaie. Intolerantzia sindromea eragin dezake. Egostean belztu egiten da.

 Nahasketa arriskua 
Hypholoma fasciculare toxikoarekin eta jangarria den Armillaria tabescens-arekin, azken honek eraztunik ez duen arren, Armillaria mellea-ren antz handia du.

 Sasoia eta lekua 
Uda amaieratik negu hasiera arte hazten da, ale askoko taldetan, ale oso ederren sortak osatzen dituzte, oinetik lotuak, eta koniferoen edo hostozabalen enbor, motzondo eta sustraietan.

 Banaketa eremua 
Amerika, Europa, Ozeania, Asiako iparraldea; Hegoafrikan sartua.

 Galeria 

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

Kategoria:Armillaria
Kategoria:Onddo biolumineszenteak
Kategoria:Onddo jangarriak
Kategoria:Kanadako onddoak
Kategoria:Alaskako onddoak
Kategoria:Ameriketako Estatu Batuetako onddoak
Kategoria:Mexikoko onddoak
Kategoria:Erdialdeko Amerikako onddoak
Kategoria:Kolonbiako onddoak
Kategoria:Guyana Frantseseko onddoak
Kategoria:Brasilgo onddoak
Kategoria:Txileko onddoak
Kategoria:Argentinako onddoak
Kategoria:Groenlandiako onddoak
Kategoria:Islandiako onddoak
Kategoria:Kanarietako onddoak
Kategoria:Svalbardeko onddoak
Kategoria:Europako onddoak
Kategoria:Errusiako onddoak
Kategoria:Kaukasoko onddoak
Kategoria:Turkiako onddoak
Kategoria:Irango onddoak
Kategoria:Himalaiako eremuaren onddoak
Kategoria:Japoniako onddoak
Kategoria:Txinako onddoak
Kategoria:Taiwango onddoak
Kategoria:Australiako onddoak
Kategoria:Zeelanda Berriko onddoak
Kategoria:Kenyako onddoak
Kategoria:Hegoafrikako onddoak
Kategoria:Kongoko Errepublika Demokratikoko onddoak
Kategoria:Nigeriako onddoak