Patsy O'Connell Sherman

Patsy O'Connell Sherman (Mineápolis, Minnesota, AEB, 1930ko irailaren 15a, ibidem 2008ko otsailaren 11) Estatu Batuetako kimikaria eta matematikaria izan zen, 3M, Scotchgard produktu-markarako orban- eta ur-uxagarri iraunkorraren asmatzailea. Horixe da, hain zuzen ere, ustekabeko hamabost patente garrantzitsuenetako bat.

Hamasei patente garatu eta lortu zituen, horietako hamahiru Samuel Smithekin batera. Garatutako patenteetako bat arropa-detergenteentzako distira-emaile optikoa izan zen.

 Biografia 
Minneápolisen (Minnesota, AEB) jaio zen Sherman, eta 1948an graduatu zen Minneapolis North High Schoolen. Unibertsitateko ikasketak egin nahi zituenez, Bigarren Hezkuntzako ikasleek egin beharreko gaitasun-proba egitean emaitzak erakutsi zuen ez zela egokia karrera bat egiteko. Gizonezko ikasleentzako probaren bertsioa (ibilbide profesionalak baloratzen zituena) egitea eskatu zuen. Emaitza, orduan, zientzialari edo mediku odontologo karrera egiteko egokia izan zen.

1952an, Minesotako (St. Peter) Gustavus Adolphus College-ko Kimikako eta Matematikako lizentziatura lortu zuen, eta bere eskolako unibertsitate-ikasketak egiten zituen lehen emakumea izan zen.

Hubert Shermanekin ezkondu zen. 

2008ko otsailaren 11n hil zen Minnesotan.

 Ibilbidea 
Shermanek 1952an ekin zion bere ibilbideari 3M enpresan, aldi baterako kontratuarekin, gainerako emakumeek bezala, ezkontzeko unean lana utzi behar zutela uste baitzen.

Scotchgard-a asmatu zuen, eta orban- eta hauts-uxagarrien produktu ezagunenetako bat bihurtu zen, Ipar Amerikan oso erabilia. Scotchgard-aren asmakuntza laborategian istripu bat izan ondoren sortu zen, abiazioko erregai-tuturako erabil zitekeen kautxu baten garapena ikertzen ari zirela. Kautxu jariakorreko lagin bat isuri zen parte-hartzaileetako baten lonetazko zapatila baten gainean, eta garbitu gabe geratu zen itsatsita. Kautxua kentzeko ahalegin sakonak egin ondoren, Shermanek ikusi zuen kautxua zegoen tokian garbiago zegoela, eta kautxurik gabeko eremuak, berriz, zikinak zeudela. Ondorioztatu zuen materiala olioarentzat, urarentzat eta beste disolbatzaile batzuentzat uxagarri gisa erabil zitekeela. 1956tik, Samuel Smithekin, artilezko ehunetarako uxagarria garatu zuen, eta jantzi, etxeko arropa eta alfonbretan erabiltzera pasatu zen. 1960an amaitu ziren orbanak kentzeko produktua sortzeko ikerketak, lisaketaren bidez finkatutakoak barne. 1971ko apirilaren 13an, 3 574 791 patentea onartu zen, «uretan disolbagarriak diren talde polarrak eta talde fluoroalifatikoak dituzten bloke- eta txerto-kopolimeroak asmatzeko». 3M asmakizun horren truke 300 milioi dolar baino gehiago lortu zituen. Shermanek hamasei patente erregistratu zituen, horietako hamahiru Smith-ekin, polimero fluoratuetan eta polimerizazio-prozesuetan.

1974an, Carlton Society 3Mko Fama Salorako izendatu zuten lehen emakumea izan zen, «Scotchgard-a garatzera eraman zuen azaleko energiari buruzko ikerketagatik eta polimerizazio fluorokimikoan eta polimeroen sintesian egindako ikerketagatik». 3 M-an egon zen hainbat urtez, Scotchgard produktu-lerroa hobetuz eta zabalduz. Geroago, laborategiko kudeatzaile bihurtu zen, eta 1980ko hamarkadaren erdialdean, konpainiaren hezkuntza teknikoko saila garatu zuen.

1992an jubilatu zen. Hizlari gisa lanean jarraitu zuen, gazteei beren asmakizun-esperientzia eta besteena erakutsiz, eta asmatzaileak sormenez pentsatzera eta ustekabekoa ez baztertzera bultzatu zituen asmatzailegaiak: 
Edozein bihur daiteke asmatzaile, betiere adimen ireki eta ukaezina mantentzen badu, eta inoiz ez bada aintzat hartzen istripu edo itxurazko akats baten esanahia.2002ko urrian, beste hizlari garrantzitsu batzuekin batera (Steve Wozniak, Apple ordenagailuaren asmatzailea), Estatu Batuetako Marka eta Patenteen Bulegoaren 200. urteurrenean parte hartu zuen. Asmaketaren prozesuari buruz hitz egin zuten hogeita hamazazpi asmatzaileetako bat izan zen.

 Legatua 
Ikertzaile gisa lan-munduan sartu zenean, ezarritako arauak hautsi zituen, eta lan horretan ari zen emakume kimiko urrietako bat izan zen. Emakumeak zientzian parte hartzera bultzatu eta defendatu zuen.

1950eko hamarkadan Scotchgard produktua garatzen ari zela, probetan ehungintzako fabrikatik kanpo itxaron behar izan zuen, orduan emakumeak fabrikan sartzea debekatzen zuen araudiaren ondorioz.

Haren hitzetan, «Neskek beren ametsak bete behar dituzte». «Beste edonork egin dezakeen edozer egin dezakete. Gaur egun, eredu gehiago dituzte, eta horietako txikiena ez da ama».

Scotchgard-en osagai diren perfluorokimikoen (PFC) ikerketek hil ondoren ere jarraitu zuten. Zehazki, ingurumenaren eta osasunaren esparruan irtenbideak bilatzera bideratu da lana. Scotchgard-en hasierako formula aldatu egin zen eskakizun horietara egokitzeko.

 Aintzatespenak 

 1974: Carlton Elkartean sartutako lehen emakumea, 3M-ko Fama Aretoa.
 1975: Gustavus Adolphus ikastetxeko ikasleei emandako Greater Gustavus saria, ibilbide profesionalagatik eta lorpenengatik gehien nabarmentzen direnak.
 1989: Minesotako Asmatzaileen Famaren Aretoa.
 1991: Joseph M. Biedenbach Estatu Batuetako Ingeniaritza Hezkuntzarako Elkartearen zerbitzu-saria.
 2001: Asmatzaile Nazionalen Famaren Aretoko kidea.
 American Chemical Societyko kidea, berrogeita hamar urtez.

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

Kategoria:Amerikarrak
Kategoria:Emakume asmatzaileak
Kategoria:Emakume kimikariak
Kategoria:Emakume matematikariak
Kategoria:Emakume zientzialariak
Kategoria:Ameriketako Estatu Batuetako asmatzaileak
Kategoria:Ameriketako Estatu Batuetako kimikariak
Kategoria:Ameriketako Estatu Batuetako matematikariak
Kategoria:Ameriketako Estatu Batuetako zientzialariak