Isidoro Gil de Jaz

Isidoro Gil de Jaz (Zangoza, Nafarroa, 1703ko apirilaren 11 – Madril, 1765eko apirilaren 22a) legelaria izan zen, Nafarroako Erresumako Kontseiluaren aurkaria (1736), Asturiasko Audientziaren erregeordea eta Granadako Audientziaren lehendakaria, Gaztelako Errege eta Gorenaren aholkularia, Gerrako aholkularia eta Habanako Errege Xuntako lehendakaria. Jose Gil de Jazen anaia da, Orihuelako Unibertsitateko katedradun eta errektorea.
alt=|thumb| Sauseko Isidoro Gil de Jaz eskola

 Biografia 
1703ko apirilaren 11n bataiatu zuten Zangozan, baina laster familia Sausera joan zen bizitzera. Handik etorri ziren, eta aitak, 1708 eta 1709 bitartean, aduana-administratzaile kargua bete zuen, Austriako Karlosen eta Borboiko Feliperen arteko Ondorengotza Gerra gertatu zen bitartean, eta 1711n bizia galdu zuen. Bere osaba, Martín de Jaz, Barbastroko katedraleko kanonigoa eta gotzainaren bikario nagusia izango da bere baliotsua eta bere kristau-bokazioan eragina izango du. 

Hasierako ikasketak Sosen egin ondoren, hiru urtez Arteak eta Filosofia ikasi zituen Zaragozako Unibertsitatean, 1718an agindu txikiak jaso zituen, baina, ondoren, Jurisprudentzia Zibileko karrerari jarraitzea erabaki zuen eta Huescako San Vicente ikastetxean sartu zen, hango unibertsitatean legeetan lizentziatu baitzen.

 Madrilen (1722-1736) 
1722an, Madrilen, Gaztelako Kontseilu Gorenaren abokatu-kargua arrakastaz bete zuen; ondoren, Gorteko noble handien abokatu gisa aritu zen, eta 1729an Madrilgo Abokatuen Elkargoan sartu zen. Real Protomedicatoren aholkulari ere izendatu zuten 1730ean. 

 Nafarroan (1736-1749) 
1736ko irailaren 6an Nafarroako Kontseiluko Felipe V. Oidorrek izendatu zuen. Iruñean urriaren 5ean hartu zuen kargua eta hamahiru urteko egonaldi luzea egin zuen, hainbat batzordetan. Hala, barne-segurtasun handiagoa lortu zuen, eta basoberritze-politikari ekin zion. Horrez gain, Nafarroako Kontseiluak María Luisa Isabel de Orleansen heriotzagatik hiletak prestatzeko eskatu zion.

 Asturietan (1749-1754) 
1749ko uztailaren 2an, Fernando VI.a Espainiakoa izendatu zuen Oviedoko Entzutegiko erregeorde. Asturiasen izan zen sei urtez, eta lan ugari egin zuen: portuak, bideak, zubiak eta errepideak eraikitzea eta konpontzea sustatu zuen. Lehenengoen artean Gijongo kaia zegoen, eta, azkenen artean, herri horretara zeraman kaia eta Pajareseko mendatea, Diego de Muro apezpikuak XVI. mendearen hasieran "harritzar" gisa hasia, Leongo Kanpomazek nabarmen hobetu zuena. Badirudi, halaber, posta- eta posta-zerbitzuen berrantolaketaz arduratu zela. Baina haren lan transzendentala, lehenik eta behin, Fernando vi.a erregeari proposatzea izan zen, 1751n, eta, gero, berehala, "Umezurtzen eta Babesgabeen Ostatu eta Ospitale" baten proiektua gauzatzea, "gaixo osasuntsuak lantokira murriztea", "umezurtzak eta espioitxoak biltzea" eta "haiek doktrinatzea eta lan egitea" helburu hartuta. Artisau-industria hori, Oviedoko Ostatua k sustatua, Madozek aipatzen du bere Hiztegian, baina, mende erdi bat lehenago, Jovellanosek aipatzen du, Ponzen VII. gutunean hauxe esaten dionean: "Nahikoa aurreratu da mihise ederren ehuna, eta ikusi ditut kokotak, ohe-estalkiak, guraizeak, panak eta kalitate eta itxura bikaineko beste genero batzuk". 

Fundazioa Oviedoko San Lazaro ospitale zaharrean hasi zen lanean, baina eraikin hori ez zen nahikoa, eta 1752ko maiatzaren 11n hasi zen eraikitzen egungoa —hain ederra eta bikaina—, 1754ko irailaren 7an partzialki inauguratua. Fatxada nagusi ederra, armarri barroko bikain batez errematatua, Pedro Antonio Menéndez de Ambás arkitekto asturiar bikainaren lana da. Eraikinak, oso handia, lau solairu handi zituen, barruko galeriekin eta balio arkitektoniko desberdineko eskailerekin. Gaur egun, patioren bat estali arren, sortutako sotoak eta industria instalatuaren zerbitzurako luxuzko hainbat aldaketa eta instalazio egin arren, multzoak lehengo bera ematen du, nahiz eta Mila eta bat gauetako amets batean sartuta egon.

 Granadako kantzelaritza eta Gaztelako Kontseiluko ministroa (1754-1755) 
1752aren hasieran, Granadako Kantzelaritzaren lehendakaritzara bultzatu zuten, baina Asturiasen egon zen karguaz jabetu gabe. Abuztuaren 22an Gaztelako Kontseiluko ministro batek ohore eta soldata jaso zituen. 1754 arte ez zuen bete plaza hori, titularraren heriotzagatik lanpostu huts bat gelditzen zenean.

Erregeak, Oviedon egin zuen lan handiaren jakitun, erregeordetza honetarako izendapen berria eman zion, eta 1752ko urriaren 28an hartu zuen haren berri —bigarren zineman—. Urte horretan idatzi zituen Ostalaritzaren Araubide eta Gobernurako Ordenantzak, konstituzio-eredua, bai arlo administratiboan, bai doktrina interesgarri eta juridikoen arloan. 

 Gaztelako kontseilaria, Gerrako aholkularia eta gainerako karguak (1755-1765) 
Gil de Jazek Asturiasko erregeorde gisa jarraitu zuen 1755 arte. Urte horretan, Erregeak, bere merituengatik, Gaztela eta Gerrako Kontseilu Gorenen ministro izendatu zuen. Madrilen, halaber, Corps-eko Errege Guardia Kidegoen, Espainiako Infanteriaren eta Valonaren aholkularia izan zen, La Habanako Konpainiako Batzarreko lehendakaria, etab.

Espainiako Inkisidore Nagusia, Manuel Quintano Bonifaz, Mesenghi abadearen lan bat erregeari jakinarazi gabe kondenatzeagatik erbesteratu zutenean, Gil de Jaz Karlos iii.ari 1761eko azaroaren 17ko Dekretuan gomendatu zizkioten zortzi ministroen artean egon zen. Dekretu horren bidez, erregearen alde, errege motz bat edo gutun bat argitaratzea debekatuta zegoen. 

Nabarmena izan zen, halaber, XVIII. mendean Kapitaintza Nagusietako idazkarien eginkizunetan izandako esku-hartzea, 1761-1762 urteetan.

1760ko abuztuaren 25ean, Gil de Jazek Sos Eskola Zikinen Elkargoa sortu eta hornitu zuen bere kontura. Elkargoa bere ondasunen jaraunsle unibertsal izendatu zuen eta, hil ondoren, haren alhaja, Irudikapen, Ordenantza, Memorial eta abar guztiak izan ziren. inprimakiak eta eskuizkribuak. Gorpuzkiak eskola horretako kaperan daude.

 Aintzatespenak 

 1760tik, Sausen “Isidoro Gil de Jaz” ikastetxea dago, Gil de Jaz fundazioarekin batera, familiaren egoitza izan zen eraikinean.
 1887ko maiatzaren 28tik aurrera, Oviedoko Udalak dekretuz, kalea eta bere izena ditu Ostatuaren eraikinaren ondoan.
 Zangozan ere aurki daiteke kale bat bere izenarekin.

 Obrak 

 “Isidoro Gil de Jaz jaunak bildutako Nafarroako Erresumako noblezia” (6 liburuki. eskuizkribuak) [ms., ed., Iruñea, Nafarroako Monumentu Historiko eta Artistikoen Batzordearen Buletina, 1927];

 “Ordezkari horiek gure erregea, erregeordea, eta Nafarroako Kontseilu Gorena egiten dituzte, Iruñeko... apezpikuaren aginduz jendeari emandako anonymo manifestu bati erantzunez, eta haren eliza kathedralaren barrunbea, dagozkien prozeduren arabera,... (e) ko... (e) an egin ziren... Maria Ana de Neoburq andrea“, Iruñea, 1740;

 “S. M.-k Oviedoko Ostaturako onartutako ordenantzak”, Oviedo, 1752.

 Erreferentziak 

 Bibliografia 

 Garcés Abadía, Máximo (1994). Don Isidoro Gil de Jaz: fundador del colegio de Sos del Rey Católico. Zaragoza: Fundación Gil de Jaz. p. 168. 
 Martínez Bel, Amado (2000).  Centro de Estudios de las Cinco Villas (Institución Fernando el Católico), ed. Don Isidoro Gil de Jaz. Apuntes para una biografía. Ejea de los Caballeros. p. 108. ISBN 84-7820-597-7. 


 Ikus, gainera 
 Zangoza
 Sause

 Kanpo estekak 

Kategoria:Zangozarrak
Kategoria:Nafarroa Garaiko abokatuak
Kategoria:Madrilen hildakoak