Deportivo Independiente Medellín

Deportivo Independiente Medellín Kolonbiako futbol-klub bat da, Alberto Uribe Piedrahitak 1913ko azaroaren 14an «Medellín Football Club» izenarekin sortua. Medellín hirikoa da, Antiokiako departamenduko hiriburua. Gaur egun, Kolonbiako futbol profesionaleko Lehen A kategorian jokatzen du. Partidak jokatzen ditu Atanasio Girardot estadioan. 

Herriko talderik nagusi bat da. Bertan hainbat jokalari famatuak jolastu egin dute hala nola: Jackson Martínez, Carlos "El Pibe" Valderrama, Luis Amaranto Perea, Juan Guillermo Cuadrado, Juan Fernando Quintero, , Mauricio Molina, David Montoya, Roberto Carlos eta José Manuel Moreno, besteak beste.

1913ko azaroaren 14an, Alberto Uribe Piedrahíta  Luis eta Rafael anaiek,  europatik etorritako familia aberatsekin , hala nola Guillermo Greiffenstein (klubeko lehen idazkaria izan zen) eta José Luis Jaramillo (klubeko lehen presidentea), gogortu egin ziren Europako kirol-talde bat sortzeko asmoz, Sporting izenekoa.

Kudeaketa hori oso  ona  izan zen, eta 1914ko apirilaren 15ean taldea eratzeko hasierako akta bat sinatu zuten. 1914ko apirilean, taldeak Los Arroyosen aurka jokatu zuen lehen partidu ofiziala, eta taldea emaitza bikaina eta suntsitzailea lortu zuen.Egun horretan bertan taldea desegitea pentsatu zen, baina sortu zen ilusioari esker biziraun ahal izan zuen.

Lehen partidua  publikoarekin, 1914an egin zen. Maiatzaren 9an. Sporting eta Medellin jolastu zuten partidua.

Sportingen aurkako partidua irabazi eta gero, eta borondatezko ekarpen batzuekin, taldearen ordezkaria bidai bat hasi zuen Bogotára hamabi baloi  erostera. Entrenatu eta bere futbol-maila handitu ahal izateko.

 1920ko hamarkada 
1921 urtearen amaieran, Medellin-en lehen futbol-txapelketa bat egin zen: Star, ABC, Kolonbia, El Hamahiru, Peralonso eta Medellín izeneko taldeak. Egun hartan sortu zen udal estadioa Sevilla auzoan, "Los Belgas" izeneko kantxa. Baina estadio hori aire zabaleko estadioa  besterik ez zen.

1928an, olinpiadak Calin egin ziren. Medellín futbol taldea izan zen Antiokiako futbola irudikatzeko oinarri nagusia. Finala samarioen eta antioquetarren artean jokatu zen, eta 1-0 samarioek irabazi zuten, Pimienta golarekin, Carlos Congote  arkulariaren arabera; baloia ez zen guztiz sartu. Caliren itzuleran, Kolonbia eta Medellín taldeak Silvio Robledorekin, Jesús Arriolarekin, Diego Restreporekin, Carlos E. Cordobarekin, Gabriel Zapata Loterorekin eta beste batzuekin elkartu egin  ziren.

 1930eko hamarkada 
1930ean, taldea Bogotára gonbidatu zuten Antiokiako klub  oberena izateagatik. Taldean, Iván Robledok, Agustín Angelek, Silvio Robledok, Hernando Bartolok, Fernando Arangok, Alfredo Escobarrek, Juan Rosadok, Gilberto Peláezek, Jaime Pérezek, Juan Javier Salcarlosek eta Recarlosek elkarrekin jokatu zuten partidu horiek. Esaten da, Medellineko jokalari batzuk ez ziren entrenamenduetara bueltan itzuli.

1931rako, Medellinek ez zuen gehiago jokatzen "Los Belgas" izeneko jokalekuan, baizik eta futbol-zelai bat egokituko zuten “Los Libertadores” izeneko hipodromoan (gaur egun San Joaquín auzoa, Itaguiko udalerrian). Leku hori izango zen Medellineko leku berria, 1933tik 1948ra bitartean errespetua  irabazi joan zen.

 1940ko hamarkada 
1941ean, Germán Llanos jauna, agronomia-ikaslea , atletismo-ligako kidea, eta El Pueblo filmaren erredaktorea, Medellingo taldearen lehendakaria bihurtu zen. Alberto Villa Naranjo, kapitain gisa, Futbol Federazio presidentearen eskutik jaso zuen saria. Beraren taldea horrela izan zen: Facio Fonnegra; Villa eta Jaramillo; Montoya, Patiño eta Rafael Serna; Guillermo Echeverri, Hernando Echeverri; Mico Zapata, Israel Echeverri eta Alfonso García.

1944an, otsailaren 20an, Peruko Sport Boys taldeak 5-1 irabazi zion Medellini. Peruanoak zortzi egun  galdu zituzten hurakan batekin 4-1. Gero, martxoaren 5ean Perun, Medellin taldea  berdindu zituen bi golarekin. Uztailaren 9an tragedia bat gertatu izan zen Los Libertadores zelaian, Medellín eta Huracán futbol taldeak jokatu behar zutenean, bi pertsona hil ziren eta zauritu asko egon ziren.

 1950eko hamarkada 
Talde sendo eta potente bat 1949an hasi zen prestatzen Peruko jokalariak iritsi zirenean, baina 1950ean lortu zen futbol talde ikaragarri bat osatzea, lehen mailako Peruko 12 futbolariekin. Futbolari horietako batzuk garrantsitzuak izan ziren Argentinako futbolean, hala nola Roberto “Tito” Drago eta Segundo “Titina” Castillo. “La Danza del Sol”, “Dorado” bete-betean, talde bikaina izan zen, Peruko futbolaren adierazpen distiratsuena bere historia osoan.

1952an eta 1953an, Medellín futbol taldea Kolonbiako futbol profesionaletik kanpo egon zen, krisi ekonomiko ikaragarri baten ondorioz. Krisi hori administrazio txarrek eta estadioaren ahalmen eskasak eragin zuten, ezin zuten jokalariei nomina osoa ordaindu. Medellingo jendea ez zuen onartzen taldea txapelketa profesionaletik kanpo ikustea, eta, gutxi balitz bezala, geldirik egotea. 

1953an, berriz itzultzeko eta kluba salbatzeko, kudeaketa irailean hasi zen, klubaren jabe berrien eta Oswaldo Abello Noguera dimayor izeneko enpresa kudeatzailearen artean. Hark, neurri handi batean, taldea  erosi zuen.. 

1954an kontratazio handiak egin ziren; Delfín Benítez Cáceres kontratatu egin zen zuzendari bezala. Uztailaren erdialdera, René Seghini, Felipe Marino eta Lídoro Soria jokalari argentinarrak Medellin futbol taldera etorriko zirela publikatu zen, baita Pedro Roque Retamozo eta Carlos Arango ere, garai hartako beste izar  batzuen artean. Abuztuaren 27an, Medellinek Efraín "Caimán" Sánchez atezain zerbitzuak erosi zituen, eta urtarrilaren 10ean, azken orduko informazio gisa, esan zen Medellinek José Manuel Moreno futbolari argentinarra kontratatu zuela; urtarrilaren 27an Argentinatik Medellinera iritsi zen, “Deportivo Independiente de Medellin”-era binkulatzeko. 

 Kanpo estekak 

Kategoria:Kolonbiako futbol taldeak
Kategoria:Medellín