Caroline de Barrau

Caroline Françoise Sophie de Barrau de Muratel, jaiotzez, Caroline Françoise Sophie Coulomb (Paris, 1828ko irailaren 3a – ib. , 1888ko abenduaren 18a), frantziar hezitzailea, feminista, aktibista eta filantropoa izan zen. 

Emakumeen hezkuntzari buruzko interesa izan zuen, eta eskola bat sortu zuen Parisen. Eskola horretan ikasi zuen alabak. Beste emakume gazte batzuekin batera, Parisko Unibertsitatean postulatzeko eta onartuak izateko motibatu zuen, artean gizonezkoentzako instituzio bat baitzen. Nazioarteko elkarte feministetako kidea izan zen, Parisko emakume langileen baldintzak ikertu zituen eta prostituzioaren estatuko araudia kentzeko kanpainaren buru izan zen.

Verónika Mendoza (Peruko politikoa) arbasoa zen, hereneuria.

 Biografia 
Caroline Françoise Sophie Coulomb Lefebvre Parisen jaio zen 1828an. Émile Coulomben eta Henri–Françoise Lefebvre latinean, hizkuntza modernoetan eta musikan hezi zuten.Kergomard, Pauline (2014). "Barrau (Madame de)". Institute Français de l'éducation.

1848an Murateleko Maurice de Barrau funtzionario diplomatikoarekin ezkondu zen. Ezkonduta Viviers-lès-Montagnesen bizi izan zen, eta bertan senarra alkate izan zen. Bikotea gero Parisera joan zen.

Frantzia-Prusia Gerran patriota izan zen (1870-71). Bere etxea ospitale bihurtu zuen, eta Loirako haraneko borroka-eremutik berrogei zauritu eraman zituen.

 Feminista 
1866an, Société pour la Revendication du Droit des Femmes izeneko talde feminista André Léoren etxean biltzen hasi zen. Besteak beste, Paule Mink, Louise Michel, Eliska Vincent, Élie Reclus eta bere emazte Néomie, Jules Simon eta Caroline de Barrau. Iritzi desberdinak zirela eta, neskentzako hezkuntza hobetzeko arazoari ekitea erabaki zuen taldeak. 

Caroline de Barrau 1868an sortutako Association internationale des femmes (AIF) elkarteko kidea izan zen. Hala ere, 1872an, AIF Marie Goegg-en lidergoarekin zatitu zen. 1872ko ekainean, Caroline de Barrau komunikatu baten sinatzaileetako bat izan zen, eta Bernako Julie von May von Rued-en etxean bilera batera deitu zuen Solidarité izeneko elkarte berri bat antolatzeko: Association pour la défense des droits de la femme (Solidaritatea: Emakumeen eskubideak defendatzeko elkartea). Beste sinatzaile batzuek Josephine Butler, Christine Lazzati, Rosalie Schönwasser, Marianne Menzzer eta Julie Kühne izan ziren.

1877an Prostituzio Arautua Abolitzeko Nazioarteko Federazioaren Genevako kongresuan parte hartu zuen. Bilera horretan, Parisko sexu-langileei buruz hitz egin zuen Caroline de Barrauk, eta, batez beste egunean bi franko inguru irabazten zutela azaldu zuen.Offen, Karen M. (2000). European Feminisms, 1700-1950: A Political History. Stanford University Press. . 1879ko ekainaren 16ko ordenantza batean, poliziak baimena eman zuen Prostituzioa Abolitzeko Federazioaren atal frantses bat ezartzeko, arauzko prostituzioa abolitzeko elkartea, Victor Schoelcher (1804-1893) presidente zela. Elkarteak feministak, erradikalak eta abolizionistak barne hartu zituen. 

Prostituzio Ofiziala Ezeztatzeko Frantziako Elkartearen antolatzaile aktiboenak Maria Deraismes, Emilie de Morsier eta Caroline de Barrau lider feministak izan ziren.Corbin, Alain (1996-09-01). Women for Hire: Prostitution and Sexuality in France After 1850. Harvard University Press. .

Urte batzuetan, Caroline de Barrauk Saint-Lazare Libérées erakundea zuzendu zuen, eta Saint-Lazare preso ohiei (gehienak prostitutak) gizarteratzen lagundu zien.

Caroline de Barrau Parisen hil zen 1888an, 60 urte zituela.

 Lana 

 La femme et l'éducation (1870)
 La mission de la femme et en partikulier son rôle dans l'éducation religieuse de l'enfance (1870) Louis Labloisekin
 Hego Ekialdetik Parisko auzo pobre bat (1878)
 Les Femmes de la campagne à Paris (1884)

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

Kategoria:Paristarrak
Kategoria:Parisen hildakoak
Kategoria:Emakume filantropoak
Kategoria:Emakume aktibistak
Kategoria:Frantziako feministak