Momenti di trascurabile felicità

Momenti di trascurabile felicità (italieratik itzulita, Zorion arbuiagarriko uneak) komedia dramatiko italiarra da, Daniele Luchettik zuzendua. Bi eleberritan oinarritzen da, Momenti di trascurabile felicità (2010) eta haren jarraipena Momenti di trascurabile infelicità (2015, Zorigaitz arbuiagarriko uneak), Francesco Piccolok idatziak.

 Argumentua 

Paolo galdera existentzialekin bizi den gizona da: atea ixtean hozkailuaren argia itzaldu egiten da? Zergatik dago kristalak puskatzeko mailua kristalezko kristal baten atzean? Zergatik "beti zugan pentsatzen dut, baina ez egunero" esaldia ez da hain polita? Bere buruari galderak egiteaz gain, Paolok maniak ere baditu, batez ere une egokia kalkulatzea scooterrarekin semaforoa gorrian pasatzeko. Halako batean, zoritxarrez, gaizki kalkulatu du eta auto batek jota hil da, eta ustez zeru edo paradisura iritsiko da, non, burokraziazko akats baten ondorioz, jakinarazten dioten mundura itzuli behar duela. Hori bai, baldintza batekin, ordubete eta 32 minutu geratzen zaizkio, ez bat gehiago. Bizitzako une gogorrak zuzendu eta bere emazte Agatarekin eta seme-alabekin berriz egoteko aukera aprobetxatzen saiatuko da Paolo.

 Aktoreak 

 Pif, Paolo gisa
 Thony, Agata
 Renato Carpentieri, Paradisuko enplegatua
 Franz Cantalupo, Giuseppe
 Vincenzo Ferrera, Carmine
 Roberta Caronia, Silvana 
 Angelica Alleruzzo, Aurora
 Francesco Giammanco, Filippo

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

Kategoria:Italierazko filmak
Kategoria:Italiako filmak
Kategoria:2019ko filmak