Josefina Blanco

Josefina Blanco, izen osoa Josefa María Ángela Blanco Tijerina duena (Leon, 1878 – Pontevedra, 1957ko azaroaren 19a), aktorea izan zen. Tarte hauetan lan egin zuen: 1886-1907, 1910-1912, 1918-1936.

 Biografia 
Josefina Blanco Tejerinak leku nabarmena hartu zuen XIX. mendearen amaierako eta XX.aren hasierako Espainiako antzerki-eszenan. Leonen mundura etorri zeneko urtea eskura dauden iturrien arabera aldatzen da, baina zehatzena 1878koa da. Berak ere lagundu zuen nahasmena sortzen, 1929ko uztailean, pasaportea eman ziotenean, jaioteguna 1883. urtea jartzen zuen.  

Estefanía Fernández Garcíaren arabera, bere familian antzerki-aurrekariak izan ziren. Aita, Pedro Blanco, aktore amateur ezaguna zen Leongo hiriburuan, eta musika-emanaldietan ere parte hartzen zuen, edo kapital horretan geldialdia egiten zuten antzerki-enpresei laguntzen zien. Beste senide bat, Benito Blanco, irakaslea, aktorea, kazetaria, masoia eta irakaskuntza laikoaren zale amorratua zen.

Ezaguna da Concha Suarez eta Josefina Blancoren, ilobaren arteko ahaidetasuna

Bere bizitzan zehar hainbat konpainiarekin lan egin zuen: Miguel Cepillo, Emilio Mario, Francisco García Ortega, María Guerrero, Carmen Cobeña, Matilde Moreno eta Emilio Thuillerra.

Haurra zela hasi zen interpretazioan. Senarra,  Ramón del Valle -Inclán idazlea, María Tubau aktorearen eta Ceferino Palencia senarraren etxean ezagutu zuen. Elkarrekin egin zuten Jacinto Benaventeren Piztien jana (1898ko azaroa) eta Daudet-en Erregeak erbestean (1899ko urtarrilean Madrilgo Komedia Antzokian antzeztutakoa eta Alejandro Sawak eszenaratutako). 

Josefinaren karrera sendotuz joan zen, horren proba izan ziren bere hurrengo lanak: Benito Pérez Galdosen Arima eta bizitza (1902), Teatro Español antzokian, Emilio Thuillierren ondoan; Ángel Guimáren Pekataria (1903) eta Bradomín markesa lanarekin. Bere senar izango zenaren Solasaldi erromantikoak (1906), Francisco García Ortega eta Matilde Morenoren laguntzarekin.

1907ko abuztuaren 24an, Madrilgo San Sebastian elizan, Valle -Inclánekin ezkondu zen. Ondoren, Maria de la Concepción alaba zaharrenarekin (1908), eten bat egin zuen karrera profesionalean. Hala ere, 1910etik aurrera, Maria Guerreroren eta Fernando Díaz de Mendozaren konpainian sartu zen, eta Eduardo Marquinaren Errege trovadorea (1911) eta Flandesen eguzkia jarri da (1912) eta senarrak idatzitako Apirileko ipuina (1910), Gesta ahotsak (1912) eta Rosalinda markesa (1912) estreinatu zituen. Urte berean, 1912an, familia Galiziara joan zenean, taulagaina utzi egin zuen berriz.

Ez zen eszenatokietara itzuli 1918ra arte, Benito Pérez Galdosen Castillako Juana Santua lana egiteko, Printzesa antzokian, Margarita Xirgurekin batera. 

1932an dibortzio-izapideak hasi ondoren, Komediaren Antzokian lan egin zuen Espainiako Gerra Zibila hasi arte. Gatazkaren ondoren, argitalpen-jardueretan aritu zen, senarraren ondarea kudeatuz.

 Aintzatespenak 

 2021ean Cambadosen, Galizian, bere heriotzaren 64. urteurrenean omenaldia egin zioten.

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

Kategoria:Leondarrak
Kategoria:Emakume aktoreak
Kategoria:Emakume antzerkigileak