Thais Russomano

Thais Mendonça de Lima Adures (Russomano) Bere abizena aldatu zuen amaren aldeko amonarenagatik. En Manchete, Issues 2361-2369. Ed. Block Editores, 1997 pp. 198 en línea MD, MSc, PhD (Porto Alegre, 1963ko irailaren 25a) medikuntza aeroespazialean espezializatutako brasildar mediku eta ikertzailea da. Brasilgo Porto Alegreko PUCRS Unibertsitateko Mikrograbitate Zentroaren sortzaile eta koordinatzailea da, 1999an sortu zen Espazioko Bizitzaren Zientzietako lehen hezkuntza eta ikerketa zentro gisa, Latinoamerikan. PUCRSko Medikuntza, Aeronautika Zientzietako eta Ingeniaritza eskoletako irakasle elkartua da, Londresko King's Collegeko irakasle bisitaria eta Koloniako (Alemania) Alemaniako Aeroespazial Zentroan ( DLR ) zientzialari bisitaria.

Russomano Brasil hego-ekialdeko Pelotas hirian hazi zen eta 16 urterekin medikuntza ikasi zuen Pelotaseko Unibertsitate Federalean, 1985ean graduatu arte. Ondoren, lau urte egin zituen Barne Medikuntzako Egoitza Programan, Brasileko Porto Alegreko Hospital de Clínicas delakoan.

Medikuntza aeroespazialean karrera bat egin ahal izateko, Russomanok bere jaioterriko Brasiletik kanpo bilatu behar izan zuen, nazio mailan ez baitzegoen horrelako ikastarorik eskuragarri. 1991n masterra egin zuen. Wright State University -ko mediku arlo horretan,  Ohio, AEB. AEB; bere tesiaren defentsa eginez: Genero Differences in Subjective Evaluation of Cognitive Performance Changes during Sleep Deprivation. Masters theses, Wright State University. Thesis (Aerospace Medicine). Ed. Wright State University. Aerospace Medicine Residency Program. 1991. 230 pp. Hurrengo urtean, 1992, Russomanok NASAren Hegaldi Kirurgiako Prestakuntza Ikastaroa amaitu zuen Lyndon B. Johnson Space Center -en, AEBetako Houston-en, Texas-en.  1994 urtetik 1998 urtera Londresko Kings Collegen eman zituen, espazioko arnasketa fisiologian doktoretza egin zuen lehen pertsona bihurtuz, John Ernsting CB OBE FRCP FFOM FRAeS brigadierordearen tutoretzapean. Horren ostean, urtebete eman zuen Alemaniako Koloniako Zentro Aeroespazialean lanean, Brasilera itzuli eta 1999an Mikrograbitate Zentroa sortu aurretik  . 2007an King's College-n Espazio Bizitzaren Zientzietan doktoretza osteko ikerketa-aldi berri bat burutu zuen.

Russomano doktorearen ikerketa-arlo nagusiak honelako proiektuak garatzean datza: medikuntza aeroespaziala, biomedikuntza aeroespazialea, ingeniaritza aeroespazialeko biomedikuntza eta telemedikuntzarekin lotutako gaiak. Azterketa horien artean, hegaldi parabolikoen bidez hipergrabitatearen, hipogravitatearen eta mikrograbitate -baldintzen simulazioan egindako esperimentuak daude.

 Desorientazio espaziala Bárány aulki birakaria erabiltzearekin
 Hipoxia
 Botika farmakologikoa eta ontziratzea simulatutako mikrograbitate-baldintzetan
 Ariketaren biomekanika eta fisiologia inguruneetan, hala nola, espazio-ontzietan edo planetaren gainazaletan
 Gizakiaren egokitzapena espazio-inguruneetara eta ondorengo hegaldiaren osteko lurrera egokitzea
 Ganbera hiperbarikoa eta ganbera hipobarikoaren azterketak
 Bihotz -biriken suspertze-azterketak espazio-ingurune simulatuetan
 Erortzen ari diren gorputzaren presio negatiboko kutxak (LBNP)
 Telemedikuntzaren garapenean ikerketa sistemak, urruneko komunitateei osasun arretarako software eta tresnekin
 Tele-hezkuntza-proiektuak nazio eta nazioarteko mailan

Russomanok sortutako Mikrograbitate Zentroa nazioartean aintzatetsitako ikerkuntza-zentro bat bihurtu da Espazioko Bizitzaren Zientzietan, eta aitzindari izan da Latinoamerikan. Ikerketa eta irakaskuntzako lankidetzak existitzen dira estatuko eta nazioarteko bazkide askorekin, besteak beste, King's College London (Erresuma Batua); Medikuntza Aeroespazialerako Institutua, Alemaniako Zentro Aeroespaziala, Kolonia, Alemania; Medikuntza Aeroespazialeko Greziar Elkartea, Thessaloniki, Grezia; Varsoviako Medikuntza Unibertsitatea, Polonia; Lituaniako Osasun Zientzien Unibertsitatea ; New Yorkeko Unibertsitatea, AEB AEB; Brasilgo Medikuntza Aeroespazialeko Elkartea eta Brasilgo Espazio Agentzia .

Dr. Russomanok 200 artikulu zientifiko baino gehiago egin ditu, mundu osoko ehun bilera zientifiko baino gehiagotan aurkeztu eta bere espezialitateko aldizkari zientifiko nagusietan argitaratuak. Espazioko Bizitzaren Zientzien arloko ikertzaile nagusi gisa aitortzen da nazioartean eta elkarte profesional ugaritako kide da, besteak beste, Abiazio eta Espazioko Medikuntzako Nazioarteko Akademiakoa. Russomano azterketa talde askotan parte hartzera gonbidatu dute, besteak beste, Rockefeller Fundazioak babestutako bi lantaldetan, The Bellagio Report: Cardiovascular Risks of Spaceflight: Implications for the Future of Space Travel .  2005ean, eta Making the eHealth Connection .  2008an. Orain arte, Espazio Fisiologian doktorea duen Latinoamerikako pertsona bakarra izaten jarraitzen du.

 Bibliografia 

 Liburuak

 . 2012. Fisiologia aeroespacial : conhecimentos essenciais para voar com segurança. Ed. EDIPUCRS, 165 pp. ,  en línea

 . 2009. A Gravidade, esta grande escultora: como usar a gravidade terrestre a sau favor. EdiPucrs, 338 pp. ,  en línea

 . 2008. The Effects of Hypergravity and Microgravity on Biomedical Experiments, Morgan & Claypool, 70 pp. ,  en línea

 -----------------. 1998. 6 HDT-ren 3 orduko efektuak hipoxia eta ariketa arinarekin eta gabe biriken funtzioan . Londresko King's College Ed., 311 orr.

 Aldizkariak

 . Effect of Microgravity on Immune Cell Viability & Proliferation: Simulation using 3-D Clinostat. IEEE Engineering in Medicine & Biology, v.28, n.4, p. 85-90, 2009.

 . Comparative Study Between DD-HMM and RBF in Ventricular Tachycardia & Ventricular Fibrillation Recognition. Medical Engineering & Physics, v.30, n.2, p. 213-217, 2008.

 . Effects of Simulated Hypergravity on Biomedical Experiments. IEEE Engineering in Medicine & Biology, v.26. n.3, p. 66-71, 2007.

 . A Device for Sampling Arterialized Earlobe Blood in Austere Environments. Aviation, Space, and Environmental Medicine, v.77, n.4, p. 453-455, 2006.

 . Development of a lower body negative pressure box with an environmental control system for physiological studies. Advances in Space Research, v.38, p. 1233–1239, 2006.

 . Basic Life Support In Microgravity: Evaluation of a Novel Method During Parabolic Flight. Aviation, Space, and Environmental Medicine, v. 76, n. 5, p. 506-510, 2005.

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

 Centro de microgravedad
 Websitio de la autora
 Su ubicación en VIAF: 51488299

Kategoria:Portoalegretarrak
Kategoria:Portugesezko idazleak
Kategoria:Medikuntza aeronautikoa
Kategoria:Brasilgo medikuak
Kategoria:Emakume zientzialariak