Mercedes Vilanova

Mercedes Vilanova Ribas (Bartzelona, Katalunia, 1936ko ekainaren 16a) bartzelonar historialari garaikidea da. Historia y Fuente Oral izeneko aldizkaria sortu zuen eta Nazioarteko Ahozko Historiaren Elkartearen (IOHA) buru izan zen.

 Bizitza 
Bartzelonako Unibertsitateko Moja Alemanetan ikasi zuen, eta han Jaume Vicens i Vives-en ikaslea izan zen. Berak zuzendu zuen bere lizentziatura-tesia. ¿Existio un eje Roma-Berlín? (Ba al zegoen Erroma-Berlin ardatza?) (1959). Aldi berean, Barat Collegen (AEB) ikasten egon zen. Bere doktore-tesia, "España en Maragall" (1965), Joan Reglàk zuzendu zuen.

 Lan ibilbidea 
El Ciervo eta Ajoblanco aldizkarietan parte hartu zuen.Historia, antropología y fuentes orales (1998), entrevista a Mercedes Vilanova a la p. 1920 Israel, Paris eta Cambridge bisitatu ondoren, 1968an Bartzelonako Unibertsitateko Historia Moderno eta Garaikidearen Departamentuko irakasle laguntzaile izendatu zuten. 1993an Bartzelonako Unibertsitateko Geografia eta Historia Fakultateko historia garaikideko katedradun izendatu zuten. Kargu hori erretiratu zen arte (2006) bete zuen. 

Washingtongo Wilson Center-eko kidea ere izan zen, Harvardeko Unibertsitateko irakasle bisitaria, Bostongo Unibertsitateko irakaslea eta Parisko Ikerketa Zientifikorako Zentro Nazionaleko l'Institut d'Histoire erakundeko ikertzailea. Nazioarteko hainbat forotan parte hartu zuen, hala nola, 1995ean Beijing-eko Emakumeen Mundu Foroan. 1996-2000 bitartean Nazioarteko Ahozko Historiaren Elkarteko lehendakaria izan zen. 1989an Historia, Antropologia eta Ahozko Iturriak izeneko aldizkaria sortu eta zuzendu zuen, baita Behartutako Lanen Nazioarteko Dokumentazio Proiektuarekin ere kolaboratu.

Hainbat gairi buruzko ikerketak egin ditu, hala nola, abstentzioari, analfabetismoari, gizarte-iraultzari, emakumeek demokrazia parlamentarioan duten zereginari eta espainiar errepublikanoek nazien eremuetan dituzten bizitza-historiei buruzkoak. Horietako batzuk American Historical Review, Antropologiaren oinarriak, Oral History Review eta Vingtième Siècle aldizkarietan argitaratu dira. 

2005ean Sant Jordi Gurutzea jaso zuen, Kataluniako Generalitateak ematen duena.Esquela funerària de Mercedes Ribas Seva, vídua de Xavier Vilanova a La Vanguardia del 17 de setembre de 1996, on fa referència a la seva filla Mercedes. Per la coincidència de cognoms, podria ser neboda també de Josep Ribas Seva.

 Lanak 

 España en Maragall (1968)
 La conformidad con el destino en Azorín (1971)
 Un estudio de geografía electoral. La provincia de Gerona en 1932 (1974)
 Atlas electoral de Catalunya durant la Segona República (1986)
 Atlas de l'evolución de l'analfabetismo en España de 1887 a 1981 amb Xavier Moreno i Julià, Premi Nacional d'Investigació i Innovació Educatives (1990)
 Les majorités. invisibles: exploitation fabril, révolution et répression: 26 entretiens (1995)
 Voces sin letras: analfabetos en Baltimore (2005)

 Sariak 

 2005ean Sant Jordi Gurutzea.

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 
 San Jorge  gurutzearen kontzesioa
 IECk (304. or.) 1990ean Katalunian egindako ikerketa zientifiko eta teknologikoa Mercedes Vilanovaren azterlan batzuk aipatzen ditu.
 Mercedes Vilanova irakaslea: Mercedes Vilanova Ribas, María Teresa Martínez de Sas, María de los Angeles Pérez Samper eta Lluís Úbeda, aurrez aurre.

Kategoria:Bartzelonarrak
Kategoria:Historialariak
Kategoria:Emakume ikertzaileak