Romano Guardini

Romano Guardini (Verona, 1885eko otsailaren 17a - Munich, 1968ko urriaren 1a) alemaniar teologo eta apaiz katolikoa izan zen.

Italian jaio zen, baina urtebete zuenean bere familia Mainzera joan zen bizitzera. Kimika eta ekonomia ikasketak egin zituen hilabete batzuetan eta, orduan, apaiza izatea erabaki zuen. Freiburg im Breisgau eta Tübingenen teologia ikasi zuen, eta 1910ean apaiztu egin zen. 1923an Erlijioaren Filosofiako irakasle izendatu zuten Berlingo Unibertsitatean eta naziak kritikatu zituen. Erregimen naziak 1939an dimititzera behartu zuen. 1945ean itzuli zen irakaskuntzara Tübingeneko Unibertsitatean eta 1948tik Berlingo Unibertsitatean.

Bere idazkiek eragina izan zuten Vatikanoko Bigarren Kontzilioan eliza katolikoak egin zituen erreforma liturgikoetan. Bere pentsamenduak Benedikto XVI.a eta Frantzisko aita santuengan ere izan zuen eragina.

 Lan hautatuak 
 Gottes Werkleute. Briefe ueber Selbstbildung, 1921
 Von heiligen Zeichen, 1922–1925
 Der Gegensatz, 1925
 Grundlegung der Bildungslehre, 1928
 Das Gute, das Gewissen und die Sammlung, 1929
 Vom Sinn der Kirche, 1933
 Christliches Bewusstsein, 1935
 Das Wesen des Christentums, 1937
 Dante-Studien. 1. Band: Der Engel in Dantes Göttlicher Komödie 1937
 Welt und Person, 1939
 Der Tod des Sokrates, 1943
 Die Lebensalter, 1944
 Freiheit, Gnade, Schicksal, 1948
 Das Ende der Neuzeit, 1950
 Sorge um den Menschen, 1962
 Begegnung und Bildung, (O. F. Bollnowkin batera), 1956
 Dante-Studien. 2. Band: Landschaft der Ewigkeit (München 1958)
 Dante-Studien. 3. Band: Dantes Göttliche Komödie. Ihre philosophischen und religiösen Grundgedanken (Vorlesungen). Aus dem Nachlaß herausgegeben von Martin Marschall. Grünewald / Schöningh, Mainz / Paderborn 1998,  / 

 Kanpo estekak 

Kategoria:Veronarrak
Kategoria:Alemaniako apaiz katolikoak
Kategoria:Alemaniako teologoak
Kategoria:Alemaniako filosofoak