José Ignacio de Mendiguren

José Ignacio "Vasco"  de Mendiguren ( 1950eko abuztuaren 23a ) argentinar industriala eta politikaria da. Argentinako Industria Batasuneko presidentea, Argentinako Banku Nazionaleko zuzendaria eta Ekoizpen Garapenerako Ministroa izan zen Eduardo Duhalderen presidentetzan . 2013tik, Buenos Aires probintziako diputatu nazionala izan da, Fronte Berriztatzailearen kide bezala.

2020az geroztik, Banco de Inversión y Comercio Exterior (BICE) erakundeko presidentea da.

 Hasierako bizitza eta hezkuntza 
José Ignacio de Mendiguren 1950eko abuztuaren 23an jaio zen Buenos Airesen.  Bruno de Mendigurenen (1910–1950) bigarren seme-alaba da, Espainiako Gerra Zibilean erbesteratutako euskal etorkinaren bigarren seme-alaba.  Bruno de Mendiguren Mar del Platako hegazkin istripu batean hil zen, bere semea oraindik umea zela. 

Zuzenbide ikasketak egin zituen Buenos Airesko Unibertsitatean, eta 1973an lizentziatu zen. De Mendigurenek titulua lortu zuenean, bulego pribatu batean lan egin zuen enpresa-zuzenbidean espezialista gisa eta atzerriko inbertsioen aholkulari gisa. 

 Karrera 
De Mendiguren 1976an sartu zen zapatagintzan. Geroago Roberto Frazeer ezagutuko zuen, Alpargatas SAko jabea, eta harekin elkartu zen gomazko zoladun espartinak komertzializatzeko. De Mendigurenek industria-talde bat sortu zuen, gaur egun ehungintza-enpresa bat eta kirolarekin lotutako produktu-kate bat biltzen dituena. Nekazaritza negozioan ere inbertitu du. 

2001ean, Fernando de la Rúa presidente zela, De Mendiguren Argentinako Industria Batasuneko (UIA) presidente izendatu zuten. Pesoaren debaluazioa Argentinako ekonomiaren lehiakortasuna hobetzeko bidetzat hartu zuen. 

2002an, 2001eko krisi ekonomikoaren ostean, Eduardo Duhalde behin-behineko presidenteak De Mendiguren izendatu zuen Ekoizpen Garapenerako Ministro. De Mendigurenek monetaren debaluazioa areagotzeko erreformak sartu zituen, eta % 200etik gora iritsi zen bere administrazioan.  Debaluazioak eragin negatibo handia izan zuen soldatetan, eta industri indizeetan positiboa izan zuen bitartean.  Kargua hartu zuenetik urtebete baino gutxiagora utzi zuen kargua, 2002ko urrian, eta Aníbal Fernándezek ordezkatu zuen. 

De Mendiguren sektore pribatura itzuli zen UIAko kide gisa 2004an  2011ko apirilaren 27an UIAko presidente berriro hautatu zuten, Héctor Méndez ordezkatuz.  Bere bigarren presidentetza Cristina Fernández de Kirchnerren gobernuarekin adiskidetasun politikoko garai bati zegokion, zeinaren administrazioarekin industria-sektorea oro har desados zegoen. 

 Diputatu Nazionala 
2013ko hauteskunde legegileen aurretik, De Mendiguren Argentinako Diputatuen Ganberarako bosgarren hautagai gisa hautatu zuten Buenos Aires probintziako Fronte Berritzailearen zerrendan.  Zerrenda bozkatuena izan da lurralde historikoan, botoen % 43,95 lortuta, eta De Mendiguren erraz aukeratu zuten.  2013ko abenduaren 10ean zin egin zuen. 2017an berriro hautatu zuten, oraingoan 1País zerrendako laugarren hautagaia (Fronte berritzailearen kidea).  Zerrendak % 11,03 jaso du, De Mendiguren hautetsia izateko nahikoa.  

Enpresei langileak kaleratzea zailduko lukeen 2016ko lege-proiektu baten aurka bozkatu zuten Fronte Berritzaileko hiru diputatu bakarretako bat izan zen De Mendiguren; Lege proiektuari betoa jarri zion gero Mauricio Macri orduko presidenteak. 

2020an, De Mendiguren Banco de Inversión y Comercio Exterior (BICE) presidente izendatu zuten. Dimisioa eman beharrean, ordaindu gabeko baimen mugagabea hartu zuen Ganberan zuen kargutik, GEN 1País hautagai Marcelo Díazek Ganberan bere lekua hartzea eragozteko.  

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

 Profila Ganberaren webgune ofizialean (gazteleraz)


Kategoria:Buenos Airesko Unibertsitateko ikasleak
Kategoria:Argentinako ministroak
Kategoria:Eusko-argentinarrak
Kategoria:1950eko jaiotzak
Kategoria:Gizabanako biziak
Kategoria:Argentinako abokatuak