Francisco Javier Iturri

Francisco Javier Iturri (Santa Fe, 1738ko urriaren 10a – Bartzelona, 1822ko urtarrilaren 9a) egungo argentinaren (Río de la Platako Gobernua) lurraldean jaiotako jesuita izan zen, historia eta literatura lantzen buru-belarri aritu zena.

Bere jardunbide erlijiosoa Córdoba del Tucumán probintziako Jesusen Lagundian hasi zen 1753an. Hiri bereko Unibertsitatean ikasi zuen, non, Nazioaren Artxibo Nagusiko, Gobernu Kolonialeko, Jesusen Lagundiko (1746-1756) eskuizkribu baten arabera, Aita José Cardielek (jesuita brasildarra) "Relación prolija y sólidamente fundada" izenburupean sortua", 21. orrian honakoa dio: "trebea, Paraguaiko gauzen historian ongi ikasia, teologia guztia defendatu zuena Unibertsitateko ekintza publiko batean".

1767ko kanporatze legea iritsi zitzaionean apaiza zen jada, Penintsulara eraman zuten, Esmeralda fragata itsasontzian, Santa María portura. Handik urte batzuetara Italiara joan zen, Faenzan bere erlijio jarduera eginez, 1772ko otsailaren 2an. Konpainia kendu ondoren, Erromara joan zen, non bere literatura ikasketetara eta Amerikan irakasteko metodoetara dedikatzeaz gain, Espainiako enbaxadari atxikitako hainbat gazte latinez irakasteko lana onartu zuen.

 Erreferentziak 
Enciclopedia Universal Ilustrada Europeo-Americana. Bilbao: Espasa Calpe. 1930.

 Kanpo estekak 

Kategoria:Argentinako jesuitak