Bizkonde erdibitua

Bizkonde erdibitua (italieraz Il visconte dimezzato), 1952ko Italo Calvino italiar idazlearen eleberri bat da. 1989an Iñaki Ugarteburu Gastañaresek euskaratu eta Elkarrek argitaratu zuen.

Baroi gorakaria (1952) eta Zaldun hutsala (1959) eleberriekin batera trilogia bat osatzen du.

 Argumentua 

XVII. mendea, Bohemia, Terralbako bizkondea turkiarren kanoikada baten ondorioz bitan zatitua izan eta erdibietan bizitzen jarraituko du. Giza izaeraren sinbolo bilakatua, Medardo Torralbakoa bere lurjabetzetatik zehar ibiltzera doa. Bere pasaeran, zuhaitzetatik zintzilikatuak dauden txerremenak erdibituak agertzen dira, «Munduan bi gizakien arteko topaketa bakoitza erdibitze bat da», esaten dio bizkondearen erdi gaiztoak emakume bati. Baina, erdi gaiztoa dela ziurra al da? Alegia honek giza izakiaren bilaketa bere osotasunean planteiatze du, bi erdien arteko batuketa baina zeozer gehiago baita. 

 Kanpo estekak 

Kategoria:Italo Calvinoren eleberriak
Kategoria:Fantasiazko eleberriak
Kategoria:Euskaratutako liburuak