Aitor Otaño

Bernardo "Aitor" Otaño Jaca (Adrogué, Buenos Airesko probintzia, 1938ko urtarrilaren 29a - Martínez, Buenos Aires Handia, 2005eko martxoaren 30a) argentinar errugbilari eta errugbi entrenatzailea izan zen, euskal jatorrikoa, bigarren lerroan jokatzen zuena. Argentinako selekzioko kidea izan zen 1960-1971 bitartean, eta kapitaina 1964tik 1966ra. 1965ean, Urrezko Olimpia saria jaso zuen.

 Bizitza 
Bernardo Otaño Jaca Adroguén jaio zen, Buenos Airesko probintzian, 1938ko urtarrilaren 29an. Bernardo Otaño Alberdiren eta Juana Ines Jaca Otañoren semea zen, eta Pedro Mari Otaño poetaren iloba. Aitak Aitor jarri nahi izan zuen jaiotza-agirian, baina erregistroan galarazi zioten; hala ere, izen horri eutsi zion beti.

Haurtzaroan tenisean aritu bazen ere, laster hasi zen errugbian, Champagnat klubean. 17 urte zituelarik, Burzacoko Pucarára aldatu zen. Hori izan zen bere bizitzako taldea, 1974an erretiratu zen arte jokatu baitzuen bertan, eten txiki batekin: 1973an Belgranorekin Europan barna egindako bira.

1960an jaso zuen Argentinako selekzioaren lehenbiziko deia. Partida uztailaren 23an jokatu zen, Buenos Airesen, eta Frantzia izan zuten aurkari.Frantziarrak 3 eta 37 nagusitu ziren. Abuztuan beste bi partida jokatu zituzten bi selekzioek, eta horiek ere Frantziak irabazi zituen: 3-12 eta 6-29. Aitor Otañok hasieratik jokatu zuen hiru partidetan. Baina haren unerik gorena 
1965ean iritsi zen, kapitaina izan zelarik talde nazionalak Hegoafrikan egin zuen biran.1965eko Hegoafrikako bira mugarria izan zen Argentinako errugbiarentzat. Izan ere, ordura arte Argentinako selekzioa ezezaguna zen nazioartean. Taldearen prestakuntzan Izak van Heerden hegoafrikar entrenatzailea aritu zen, Angel Guastella eta Alberto Camardónekin batera. 16 partida jokatu zituzten bi hilabetez eta, Aitor Otaño buru, aurre egin zieten hegoafrikarren errugbi fisiko eta gogorrari: 11 match irabazi, bat berdindu eta 4 galdu. Ellis Parken Junior Springboksi, alegia, Hegoafrikako B selekzioari irabaztea ustekabeko balentria izan zen, taldeari ospe handia eman ziona, eta Aitor Argentinako kirolaren izar bihurtu zuena. Ahaztezina izan zen, batez ere, Junior Springboksen aurkako garaipena (6-11), ekainaren 19an, Johannesburgeko Ellis Parken, 40.000 ikusleren aitzinean. 1965ean bertan, Urrezko Olimpia saria jaso zuen, Argentinako urteko kirolariari ematen zaiona.

Denera 26 test-match jokatu zituen Argentinako selekzioarekin, azkena 1971eko abuztuaren 28an, Buenos Airesen, Oxford eta Cambridgeren kontra.Argentina gailendu zen, 11 eta 3. Orduko belauneko arazoekin zebilen, eta infiltrazioak behar izaten zituen jokatu ahal izateko. Hala ere, beste hiru urtez aritu zen klubean. Zelaiak utzi arren, errugbiari lotua segitu zuen.  1978-1986 bitartean, aldika, Pumen entrenatzailea izan zen, eta zazpiko errugbiko selekzioaren hautatzailea 1997ko munduko txapelketan.

2005eko martxoaren 30ean hil zen, kirurgia ondoko infekzio baten ondorioz. Haren omenez, 2008tik Aitor Otaño kopa izaten dute jokoan Pucará eta Belgrano taldeek elkarren kontra aritzen diren partidetan.

 Oharrak 

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 
  Leyendas del rugby: Aitor Otaño, youtube.com

Kategoria:Argentinako errugbilariak
Kategoria:Errugbi entrenatzaileak
Kategoria:Eusko-argentinarrak