Neoluddismo

thumb
thumb
Neoluddismoa teknologia modernoaren forma askoren aurka jarduten duen korronte filosofiko bat da. Luddite terminotik dator, teknologia berriak ukatzen dituzten pertsonak definitzeko erabiltzen dena. Luddismoa XIX. mendean sortu zen, Ned Ludd artisau ingelesak salatu zuenean aurrerapen teknologikoek euren lana ordezkatzen ari zirela eta makinen aurka manifestatu zirenean.

Neoludismoa, teknologia modernoei aurre egin eta teknologia batzuk edo guztiak maila primitiboagora itzultzea aldarrikatzen duen mugimendu bat da. Neoluddismoaren jarraitzaile izateko ez da beharrezkoa horrelako mugimendu batera afiliatua egotea. Neoludditek egiten dituzten praktiken artean daude: teknologiaren erabilera murriztea, ingurumenari kalte egiten dioten teknologiak sortzen dituztenei kalte egitea eta teknologia batzuk saboteatzearen defentsa. Mugimendu modernoak loturak ditu globalizazioaren aurkako mugimenduarekin, zientziaren aurkako mugimenduarekin, anarko-primitibismoarekin, ingurumen erradikalarekin eta ekologia sakonarekin.

Neoluddismoak gizabanakoengan, haien komunitateengan edota ingurumenarengan duen inpaktu teknologikoaren kezkan oinarritzen da. Neoluddistek teknologia berri guztientzako prekauzio-printzipioaren erabilera proposatzen du. Behin eta berriz eskatzen du teknologiak adopzioaren aurretik seguruak izan daitezela, teknologia berriek sor ditzaketen ondorio ezezagunen aurrean.

 Historia 

 Teknologiaren kritika garaikideen jatorria literaturan 
Julian Young-en arabera, Martin Heidegger Luddita bat izan zen bere hasierako fase filosofikoan, eta teknologia modernoaren suntsipenean eta agradatutako mundu batera itzultzean sinesten zuen. Heideggerrek, bere azken testuetan, ez zuen teknologia erabat negatibo gisa ikusi eta ez zuen bere abandonua edo suntsipena eskatu. Zentzu horretan, teknologia ez da erreminten bilduma bakarrik, baizik eta munduan egoteko eta mundua ulertzeko modu bat, instrumentala eta groteskoa dena. Heideggerren arabera, izateko modu honek mendebaldean bizitzeko modu modernoa definitzen du. Heideggerrentzat prozesu teknologiko honek azkenean izakiak ez-izakietara murrizten ditu, Heideggerrek "izatearen abandonua" deitzen duena, eta beldur eta harridura sentsazioa galtzea dakar, baita galera horren axolagabetasuna ere.

Lehen pentsalari antiteknologiko garaikide garrantzitsuenetako bat Jacques Ellul filosofo frantsesa izan zen. Bere Elkarte Teknologikoan (1964), Ellulek argudiatu zuen teknologiaren arrazionaltasunak antolaketa logiko eta mekanikoa ezartzen duela, "Mundu naturala ezabatzen edo menperatzen duena". " Ellulek teknika definitu zuen metodo eta teknologia antolatzaileen osotasun gisa, eraginkortasun arrazionala lortzeko helburuarekin. Ellulen arabera, teknikak giza kezkak itotzeko joera du: "Teknikoki axola duen gauza bakarra amore ematea da, ekoizpena. Hori da teknikaren legea; amore hori gizakien, gorputzaren eta arimaren erabateko mobilizazioaren bidez bakarrik lor daiteke, eta horrek giza indar psikiko guztien esplotazioa esan nahi du. Iraultza Industrialeko Ingalaterrako makinak gizon langileentzat baino merkeago bihurtu ziren. Yorkshire, Lancashire, Cheshire, Derbyshire eta Nottinghamshireko bost konderrik gorakada txiki bat izan zuten non makinak zaintzeko kontratatutakoak mehatxatu zituzten. Ellulen ikuspegiak Neo-Luddite Kaczynski amerikar zitalaren ideietan eragina izan zuen. Kaczynskiren manifestua irekitzeak hauxe dio: "Industria-iraultza eta haren ondorioak hondamendia izan dira giza arrazarentzat. Aurrerapen teknologikoen baliozkotasuna zalantzan jarri duten beste zientzialari batzuk Albert Borgmann, Don Ihde eta Hubert Dreyfus dira.

 Mugimendua 
Neo-Luddita garaikideak talde oso ezberdin bat dira, "Idazleak, akademikoak, ikasleak, familiak, amish, Mennonites, kuakeroak, ingurugiroak", "Lore-umeak" eta "ingurune teknologiko aske baten bila dabiltzan idealista gazteak" barne hartzen dituztenak. "Zenbait Ludditek teknologiaren biktima gisa ikusten dute beren burua, beste berregituraketa bat eragotzi nahian (hala nola Citizens Against Pesticide Misuse eta Parents Against Underage Smartphones). Beste batzuek ordena naturalaren defendatzaile gisa ikusten dute beren burua eta teknologiaren bidez (hala nola Lur Lehena!) ingurumen-degradazioari aurre egiten diote.

Bigarren Neo-Luddite Kongresua izan zen, 1996ko apirilaren 13an, Barnesvilleko (Ohio) Quaker bilera-areto batean. 2001eko otsailaren 24an, "Teach-In on Technology and Globalization" delakoa New York hiriko Hunter Collegen ospatu zen teknologia eta globalizazio kritikoak biltzeko helburuarekin. Neo-Luddites: S. D. George hezitzailea, Stephanie Mills ekologista, Theodore Roszak, Scott Savage, Clifford Stoll, Bill McKibben, Neil Postman, Wendell Berry, Alan Marshall eta Gene Logsdon hezitzaileak dira.

 Ikus, gainera 
 Luddismo

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

Kategoria:Teknologia gizartean
Kategoria:Teoria sozialak
Kategoria:Teoria politikoak
Kategoria:Politika eta teknologia
Kategoria:Nekazal-politikak