Vsevolod Garxin

Vsevolod Mikhailovitx Garxin (; Ekaterinoslav Probintzia, 1855eko otsailaren 14aGreg./otsailaren 2aJul. - San Petersburgo, 1888ko apirilaren 5aGreg./martxoaren 24aJul.) errusiar idazlea izan zen. Bere aita armadako ofiziala izan zen eta bere arbaso bat Ivan Izugarriaren zerbitzura egon zen. Errusia-Turkia Gerrarako boluntarioa izan zen eta Balkanetako frontean borrokatu zuen, non zauritua izan zen. Gerraren ondoren, idazteari ekin zion soil-soilik, eta bere esperientzia militarrak erabili zituen bere istorioetan. Gaixotasun mentaleko aldiak izan zituen eta bere buruaz beste egiten saiatu zen, handik egun batzuetara hil zelarik. Gutxi idatzi zuen, hogei bat istorio, erruki-izpirituak ezaugarrituak. Dostoievskirekin alderatu dute.

 Lanak 
 Chetyre duya (Lau egun), 1877
 Proisshestviye (Gertakari bat), 1878
 Ochen' koroten'kiy roman (Oso maitasun laburra), 1878
 Vstrecha (Topaketa bat), 1879
 Trus (Koldarra), 1879
 Khudozniki (Artistak), 1879
 Attalea Princeps, 1879
 Noch (Gau bat), 1880
 Denshchik i ofitser (Ordenantza eta ofiziala), 1880
 To, chego ne bylo (Inoiz gertatu ez zena), 1882
 Iz vospominaniy ryadovogo Ivanona (Ivanov soldaduaren oroitzapenak), 1883
 Krasnyy tsvekov (Lore gorria), 1883
 Skazka o zhabe i roze (Apoaren eta arrosaren ipuina), 1884
 Skazaniye o gordom Aggeye. Pereskaz starinnoy legendy), 1886
 Lyagushka-puteshestvennitsa (Igel bidaiaria), 1887
 Signal (Seinalea), 1887

 Gallery 

Kategoria:Errusiako ipuingileak
Kategoria:Errusiar Inperioko militarrak
Kategoria:Suizidak
Kategoria:San Petersburgon hildakoak