Txileko Independentzia Gerra

Txileko Independentzia Gerra Espainiako monarkiarekiko herrialde horren emantzipazioa ahalbidetu zuen prozesu historikoari dagokio, garai kolonialarekin amaitu zuen eta errepublika independente bat eratzen hasi zuen. Gerra 1812tik 1826ra luzatu zen.

Bi alde jarri ziren aurrez aurre: Espainiako monarkiaren status politikoa eta lurraldekoa mantentzearen aldeko bandoa, garaitua izan zena eta «errealista» bezala ezagutuko zena, kapitaintzaren lurraldearen independentziaren edo sezesioaren aldeko bandoaren aurka, garaile atera zena eta «iraultzaile» edo «abertzale» deitua izan zena. Gerraren ondorioz, Txile estatu independente eta subirano gisa sortu zen, garai kolonialari amaiera emanez eta herrialde berria errepublika batean eratzeko prozesuari hasiera emanez.

 Independentzia aldarrikapena 
1818ko otsailaren 12an, Txilek independentzia aldarrikatu zuen Espainiarekiko. Lau urte lehenago, Cadizko Konstituzioa bertan behera utzi eta monarkia absolutua ezarri zuen Fernando VII.a Borboikoak, eta espainiar kolonialismoaren aro berri bat hasi zuen. Ameriketara 30.000 soldadu bidali zituzten bateko eta besteko matxinadak zapaltzera. Hala, Txilen galdutako kontrola berreskuratu asmoz, espainiarren boterearen aurkako borroketan parte hartu zuten herritarrak zigortzen hasi ziren. Kreoleen fakzio ugari, ordea, espainiarren aurkako erresistentzian batu ziren. Espainiarren gehiegikeriek, gainera, eragin zuten masa herrikoiak askapen borrokara batzea. Bernardo O’Higgins buru zuen gobernuarekin Konstituzio berria ezarri zuten.

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 


Kategoria:Txileko Independentzia Gerrako protagonistak
Kategoria:Espainiarekiko independentzia gerrak Ameriketan