Elsa Dorlin

Elsa Dorlin (Paris, Frantzia, 1974) filosofo feminista da, unibertsitateko irakaslea eta ikertzailea; bere ikasketak generoa, arraza eta menderakuntza sistemen arteko elkarguneetan oinarritzen dira. 2006an argitaraturiko La Matrice de la race. Généalogie sexuelle et coloniale de la Nation française (Arrazaren Matrizea. Frantzia Nazioaren genealogia sexuala eta koloniala) liburuaren idazlea da.

 Biografia 
2004an, Au chevet de la Nation: sexe, race et médecine: XVIIe-XVIIe siècles tesia idatzi zuen Paris-Sorbona Unibertsitatean. 2005etik 2011 arte, Filosofiaren Historia eta Zientziaren Historiako irakaslea izan zen Paris 1 Panteon-Sorbona Filosofiako Unibertsitatean. 2011az geroztik Filosofia politiko eta sozialeko irakaslea da Paris 8 Unibertsitatean. Eta 2014az geroztik, Ikasketa Feministen eta Genero Ikasketen Zentroko kide da ikastetxe berean. Michel Foucault-en filosofian aditua, Dorlin-en ikerketa epistemologia feminista beltzean eta fenomenologia fanoniarrean oinarritzen da.

 Ekarpen teorikoak 

 Intersekzionalitatea 
Dorlin-en aburuz mundua eraiki zuten prozesu kolonialek biztanleriaren banaketa eragin zuten, gorputzen arraza- eta sexu-sailkapenaren inbrikaziotik abiatuta. Feminitate modernoaren sorrera, XIX. mendean eraiki zen bezala, ez da maskulinotasunarekiko aurkakotasunean bilatu behar, arraza eta klasearen aurkakotza bikoitzean baizik. Izan ere, etxekoandreen feminitatea (house wife), erruki, garbitasun, menpekotasun eta etxekotasun terminoetan definitua, ez zen etxeko buruaren maskulinotasunaren aurka agertzen, etxeko neskame beltzaren (house hold) feminitatearen aurka baizik, lizuna, amorala, baldarra eta zikina izateko fama zuena. Feminismo beltzak bere tradizio historikoa birdefinitu behar izan zuen, mugimendu beltzaren aitzindarien borrokekin lotuz eta Simone de Beauvoirren tesitik sortutako genero-teorietatik bereiziz. Dorlinentzat intersekzionalitatearen teoriak dominaziorako bi hurbilketen artean mugitu dira: analitikoa bat eta fenomenologikoa bestea. Lehen ikuspegitik, dominazio oro, definizioz, klasearen, sexuaren eta arrazaren menderatzea da, eta zentzu horretan, berez, intersekzionala da, generoa ezin baita arraza eta klasetik koherenteki bereizi. Bigarren ikuspegitik, dominazioaren esperientzia da intersekzionala dena. Dominazio oro definizioz intersekzionala dela dioen ideiak esan nahi du, adibidez, genero, arraza eta klase harremanek sortzen dituztela emakume zuri eta aberatsak zein emakume pobre eta beltzak. Hau horrela denik onartzeko zailtasunak dituzte lehenengoek, klase eta kolore pribilegiodunak, horiek sortzen dituzten klase, arraza eta sexu erlazio inbrikatuak ez dituztelako hautematen ezta esperimentatzen ere; bigarrenek, aldiz, bai.

 Autodefentsa 
Dorlin-entzat indarkeria gero eta modu errepresibo esplizituagoetan adierazten den politika baten hizkuntza da. XVIII. mendetik gaur arte, estatu arrazistek indarkeria justifikatzeko erretorika hau erabili dute: emakumeak, nazioa, mugak, zibilizazioa, "barbarotzat" jotzen diren herri, erlijio eta kulturetatik defendatu behar dira. Dorlinen arabera, emakumeen defentsaren izenean politikak gauzatzeko, beharrezkoa da emakumeak biktima gisa ikustea, hau da, defentsa gaitasunik ez eta hitzik gabekotzat hartzea. Emakume guztiek, ordea, beren burua defendatzen dute. Gizarteen egiturazko sexismoak esan nahi du emakumeek bizirauteko, autodefentsarako taktikak erabili izan dituztela mendeetan zehar. Horregatik, autodefentsa bizirik irautearen parekotzat jotzen du eta defendatzeko modu zuzenik edo okerrik egon baino, indarkeriari aurre egitea ahalbidetzen duen guztia autodefentsa da Dorlinen ustez. Emakume bakar bat ere ez da botererik gabeko "biktima". Biktimak erresistentziatik diharduten borrokalariak dira .Eskuragarritasun sexualaren kontua oinarrizkoa dugu emakume izatearen definizio normatiboan eta emakumearen pertzepzioan. Eskuragarritasun sexualaren oinarria erabat inposatua, behartua eta botere harreman baten fruitua da eta autodefentsarako bidean, beldurra politizatzeko beharra ikusten du:Gorputzaren bidez egin behar dugu politika, gorputzari lotu behar gara eta afektuak politizatu behar ditugu, gorputza autodefentsarako arma bilaka dadin.

 Argitalpenak 
 2006, Arrazaren matrizea, Frantzia Nazioaren genealogia sexuala eta koloniala (La matrice de la race: généalogie sexuelle et coloniale de la nation française).
 2008, Sexua, generoa eta sexualitateak: teoria feministaren sarrera (Sexe et genre, et sexualtiés. Introduction aux philosophies féminines).
 2017, Autodefentsa. Indarkeriaren filosofia (Se défendre: Une philosophie de la violence). 

 Sariak eta errekonozimenduak 

 2019an Idatzi Sozialen Saria. 
 2018an Frantz Fanon saria.
 2009an CNRS-ko brontzezko domina. 

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 
 Elsa DORLIN - Se défendre - Philosophie de la violence. (Bideoa, 2020, FR)
 Elsa Dorlin 5/5 - Devolver la violencia, restaurar el mundo. (Bideoa, 2020, FR)

Kategoria:Emakume filosofoak
Kategoria:Feministak
Kategoria:Paristarrak