Sébastien Lifshitz

Sébastien Lifshitz (Paris, 1968ko urtarrilaren 22a) frantziar zinema-zuzendari eta gidoilaria da. Artearen historian lizentziatua izan zen eta zinema irakaslea izan da La Fémis-en, Frantziako zinema eskola ospetsuenetako batean.

Europako zineman sexu-aniztasunarekin erlazionatutako gaiak jorratu izan dituen zine zuzendarietako bat izan da. Horretarako, beti jende ikusezina baina ez ezkutatua aukeratu izan baitu, beti hor egon den jendea: haiei ematen die hitza eta protagonismoa bere film guztietan zehar. 

Sebastien Lifshitz-ek bere filmografian zehar sexu, identitate eta genero aniztasuna lantzen dituen obra asko egin izan ditu, mota orotariko filmak eginez. Alde batetik, film labur zein film luzeak egin izan dituelako; eta bestetik, berriz, fikzio nahiz dokumental generoak landu izan dituelako. Hainbat sari irabazi izan ditu gainera nazioarteko jaialdi ezberdinetan.
 Biografia 
Sebastien Lifshitz-ek Louvreko eskolan () eta Parisko unibertsitateko Sorbona eraikinean artearen historia ikasi zuen. 1990az geroztik, arte garaikidearen esparruan hasi zen lanean, zehazki Bernard Blisténe kontserbadorearen laguntzaile gisa Georges-Pompidoun zentroan edota Suzanne Lafont argazkilari plastikoaren laguntzaile gisa. 1994an zinemara egin zuen salto bere lehen laburmetraiarekin, Il faut que je l`aime. 1995ean, Claire Denis zinema zuzendariari frantsesari buruzko dokumental bat egin zuen, Claire Denis la vagabonde deiturikoa.

1998an, Les Corps ouverts filma egin zuen, zeinaren bidez arrakasta gehiago lortu zuen aurreko filmekin alderatuta. Filmak liskar sozialez beteriko istorio bat kontatzen du, Parisko kaleetan bizirik irauten ahalegintzen den Ipar Afrikako migratzaile bat protagonistatzat duena. Film hau, Cannes eta Clermont-Ferrand gisako nazioarteko jaialdi ugaritan txalotua izan zen, eta Frantziako Jean Vigo saria edota Kodak sariak jaso izan zituen, bere espiritu independente eta originaltasun estilistiko ukaezinarengatik.

1999an Les Terres froides telefilma zuzendu zuen Arte telebista katerako, eta urte hartan Veneziako Mostra Zinemaldia izan zen aukeratua. Filmeko protagonistak bere sexualitatea aske bizitzeko ezintasuna da filmean zehar lantzen den gai nagusia. 2000. urtean bere lehen film luzea egin zuen, Presque rien. Filmak lehen amodioi buruzko istorioa kontatzeaz gain, istorioan parte dira ere bakardadea, galera, identitatearen eraikuntza, gatazka eta familia gisako azpigaiak.

Ondoren, 2001ean, La Traversée road movie dokumentala egin zuen, eta Cannes jaialdian parean egiten den Errealizadoren Hamabostaldia sekzioan hautatu zuten. 2004an, Wild Side filma egin zuen. Film horrek Zinegoak jaialdiaren lehen edizioan parte hartu zuen, eta, film luze onenaren saria jaso zuen; nazioartean ere lortu zituen zenbait sari, hala nola Berlinaleko lehen Teddy saria edo Xixongo zinema jaialdiko epaimahaiaren sari berezia.

2008an Pleid sud filmatzen hasi zen, eta 2010ean aurkeztu zuen Berlingo zinemaldian. 2011n, berriz parte hartzen du parte Zinegoak jaialdian film honekin. Gero, 2012an, Les Invisibles dokumentala egin zuen, eta Cannesko zinemaldian hautapen ofizialean (lehiaketatik kanpo) aurkeztu zuen. Filmak film dokumental onenaren Cesar saria jaso zuen 2013an.thumb|321x321px|Sébastien Lifshitz Les Invisibles filma aurkezten 2012an Chéries-Chéris zinema jaialdian. Urte horretan, Sébastien Lifshitz-ek Berlingo jaialdian Bambi dokumentala aurkeztu zuen 2013an, eta dokumental onenaren Teddy saria irabazi zuen. Filmean Marie-Pierre Pruvot aljeriar artista transexualaren memoria berreskuratu zuen. Film hau aldi berean erakutsi zen Canal + zein zinema-pantailetan, 2013ko ekainean.

2014an, Zinegoaken parte hartu zuen berriz ere Lifshitz-ek, eta lesbianismoko eta generoko epaimahaiaren saria jaso zuen. 2014ko martxoan Pierre Guénin saria jaso zuen, homofobiaren eta eskubide-berdintasunaren aurka.

2016an Sébastien Lifshitz-ek Les vies de Thérèse dokumental egin zuen, Thérèse Clerc aktibista feministaren azken-egunak kontatzen ditu filmak . Filma Cannesen aurkezten da, Errealizadoreen Hamabostaldian, eta gero Canal + -en zabaldu zen.

Urte horretan bertan, “Mauvais Genre” erakusketaren komisarioa izan zen Sébastian Lifshitz, Arlesen Argazkigintza Topaketetan. Zuzendariaren argazki amateur argazki bilduman oinarrituta, 1880tik 1980ra bitarteko trabestismoaren praktika ezberdinak aurkezten zituen erakusketak. Erakusketa Parisko Galerie du Jour Agnès B.-n zuten ikusgai. Amateur argazki-bilduma lau liburuek osatzen dute, eta Sebastien Lifshitz zinemagileak hogei urte ingurutan ateratako argazki ezberdinez dago osatua. Argazki-bilduma hau osatzen duten argazkiak lau gairen arabera biltzen dira: bitxikeriak, leku bakartiak, desfokatzeak eta hondartzak. Liburu bakoitzak kontakizun formal bat sortzen du behin eta berriz errepikatzen diren motibo horietako baten inguruan, markoaren, argiaren, mugimenduaren eta subjektuekin jolastuz. 

2019an, Pompidou Zentroak Sébastien Lifshitz-en filmen atzera begirako bat antolatu zuen, L´Inventaire infini izeneko argazki erakusketa batekin batera. Xavier Barral frantziar liburu editoreak, liburu bat argitaratu zuen ere. Lifshitz-ek Où en êtes-vous, Sébastien Lifshitz ? film laburra ere atzera begirako honetarako egiten du, eta "Non zaude?" museoko film-bildumarekin bat egin zuen obra horrek.

Urte honetan, Lifshitz-ek Adolescentes dokumentala estreinatu zuen. Bost urteren iraun zuen Emma eta Anaïs protagonisten ondoan filma ekoizten. Filmak 2019ko Locarnoko Zinemaldirako hautatu zuten, eta Kritikaren Astearen saria jaso izan zuen. Honez gain, Louis-Delluc 2020 saria ere jasotzen du.

2020an Sébastien Lifshitzek bere azken lana aurkezten du Petite Fille , Arte telebista katerako eginiko dokumentala. Dokumentalak genero-disforiaren gaia lantzen du, gure gizarteak gure identitateen aniztasuna ulertzeko eta onartzeko daukan gaitasun ezaren ondoriozko tentsioak agerian utziz. Filmaren protagonistak Sasha eta haren familia dira eta haurtzaro transaren bizipenera egindako bidaia kontatzen du filmak. Filma lehen aldiz Berlingo Nazioarteko Zinemaldian aurkeztu zuten 2020an.

2021ean, Zinegoak jaialdiko 18. edizioan Ohorezko saria jaso zuen bere ibilbide oparoagatik eta eginiko lanagatik. Horrez gain, atzera begirako bat egingo zaio Lifshitzi jaialdian eta bere sei lan proiektatuko dira: Petite Fille (2020), Les Vies de Thérèse (2016), Bambi (2013), Les Invisibles (2012), Plein sud (2009) eta Wild Side (2004) .

 Filmografia 

+UrteaIzenburuaGeneroaIraupenaHerrialdeaLan taldeaZuzendariaGidoigilea1994Il faut que je l´aimeFilm laburra9’FrantziaSébastien LifshitzSébastien Lifshitz eta Stéphane Bouquet1995Claire Denis la vagabonde Dokumentala48’FrantziaSébastien Lifshitz—1998Les Corps ouverts Fikzioa47’FrantziaSébastien LifshitzSébastien Lifshitz eta Stéphane Bouquet1999Les Terres froidesTelefilma62’FrantziaSébastien LifshitzSébastien Lifshitz eta Stéphane Bouquet2000Presque rien Fikzioa93’FrantziaSébastien LifshitzSébastien Lifshitz eta Stéphane Bouquet2001La Traversée Dokumentala85’FrantziaSébastien LifshitzSébastien Lifshitz eta Stéphane Bouquet2004Wild Side Fikzioa93’FrantziaSébastien LifshitzSébastien Lifshitz eta Stéphane Bouquet2006Les TérmoinsDokumentala45’FrantziaSébastien Lifshitz—2007Laissez-les grandir ici! Dokumentala3’FrantziaFilm kolektiboa—2008Jour et NuitFilm laburra————2009Plein sud  Fikzioa90’FrantziaSébastien LifshitzSébastien Lifshitz, Stéphane Bouquet eta Vicent Poymiro2012Les Invisibles Dokumentala115’FrantziaSébastien Lifshitz—2013Bambi  Dokumentala60’FrantziaSébastien LifshitzSébastien Lifshitz2016Les Vies de Thérèse Dokumentala55’FrantziaSébastien LifshitzSébastien Lifshitz2019Adolescentes Dokumentala135’FrantziaSébastien LifshitzSébastien LifshitzOù en êtes-vous, Sébastien Lifshitz ? Film laburra6’ 25’’FrantziaSébastien Lifshitz—2020Petite Fille  Dokumentala85’FrantziaSébastien LifshitzSébastien Lifshitz

 Sariak eta aipamen bereziak 
+UrteaFilmaSariaZinema-jaialdia1998Les Corps ouvertsFilm laburren kodak saria Cannesko ZinemaldiaJean-Vigo saria —2000Presque rienZuzendari berriak saria (nominatua) Chicago 2000ko Zinemaldia2002La TraverséeL´Office catholique sariaInfinity Film Festival 20022004Wild SideFilm onenaren Teddy saria Berlingo 2004ko Nazioarteko ZinemaldiaSalzgeber saria Zuzendari berri onenaren saria Seattle 2004ko Nazioarteko ZinemaldiaEpaimahai Nagusiaren saria Outfest 2004ko ZinemaldiaEpaimahaiaren sari berezia Xixongo 2004ko Nazioarteko ZinemaldiaFilm luze onenaren saria Zinegoak 1.edizioa2006Wild SideFilm luze onenaren sariaMIX Copenhagen 2006ko Zinemaldia2012Les InvisiblesOpen Eyes Dokumental onenaren sariaMedFilm Festival 2012ko ZinemaldiaFilm dokumentalaren sari nagusia Chéries-Chéris 2012ko ZinemaldiaPublikoaren sariaFace à Face 2012ko ZinemaldiaLuzemetrai onenaren sariaGrierson Award saria Londreseko Zinemaldia2013Les InvisiblesDokumental onenaren saria 38.César sariakDokumental onenaren saria Étoiles d'or du cinémaDokumental onenaren saria MIX 2013ko Milango ZinemaldiaBambiDokumental onenaren Teddy Award sariaBerlingo Nazioarteko Zinemaldia 20132014—Pierre Guénin saria (homofobiaren eta eskubide-berdintasunaren aurka egiteagatik) —Les InvisiblesDokumental onenaren sariaScam 2014BambiPublikoaren saria Indie Lisboa 2014Film labur onenaren saria (nominatua) 39.César sariak—Lesbianismoko eta generoko epaimahaiaren saria Zinegoak2016Les Vies de ThérèseQueer Palm Cannes 2016ko ZinemaldiaGolden eye saria (nominatua) Gli Occhiali di Gandhi sariaTurin 2016ko Zinemaldia2017Les Vies de ThérèseIraupen erdiko dokumental onenaren saria Hot Docs Canadian Nazioarteko Dokumentalen Zinemaldia2019AdolescentesZonta saria (kritikaren asteko hautaketan) Locarno 2019ko Nazioarteko Zinemaldia2020AdolescentesLouis-Delluc 2020 saria—Zinemaldiko sari nagusia Brusselaseko 2020ko Nazioarteko ZinemaldiaPetite filleEuropar dokumetal onenaren saria (nominatua) Europako Zinemaldia, Sevilla 2020Europar soinu onenaren saria (nominatua)Olatu berriak sailean: Ez-fikziozko film onenaren saria Panorama sailean: Dokumental onenaren saria (nominatuta) Berlingo 2020ko Nazioarteko ZinemaldiaDokumental onenaren saria  Chicago 2020ko Nazioarteko ZinemaldiaFilm onenaren saria Ganteko 2020ko Nazioarteko ZinemaldiaDokumental onenaren saria (nominatua) Hong Kong 2020ko Nazioarteko ZinemaldiaNazioarteko Film onenaren saria (nominatua) Jerusalem-eko 2020ko Zinemaldia2021AdolescentesFilm luze onenaren saria (nominatua) 46.César sariakDokumental onenaren saria (nominatua) Zuzendari onenaren saria (nominatua) Film-edizio onenaren saria (nominatua) Zinematografia onenaren saria (nominatua) Soinu onenaren saria (nominatua) Dokumental onenaren saria (nominatuta)Luxenburgoko Nazioarteko Zinemaldia—Ohorezko saria (bere ibilbide oparoagatik) Zinegoak 18.edizioa

 Argitalpenak 

 Gauche / Droite.: Tome 3, Les terres froides, Retiens la nuit, Sébastien Lifshitz, 1999
 Les Invisibles, Sébastien Lifshitz, 2013 
 The Invisibles, Vintage portraits of love and pride, Sébastien Lifshitz, 2014 
 Amateur kolekzioa, Sébastien Lifshitz, 2016. 
 Mauvais Genre, Sébastien Lifshitz, 2016. 
 L'Inventaire infini, Sébastien Lifshitz, 2019.

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

 Webgune ofiziala
 Erlazionaturiko ikus-entzunezko baliabideak: Allociné, Unifrance, AllMovie, Internet Movie Database

Kategoria:Paristarrak
Kategoria:Frantziako zinema gidoilariak
Kategoria:Frantziako zinema zuzendariak
Kategoria:Frantziako juduak
Kategoria:Gizon homosexualak
Kategoria:Dokumentalgileak