Paula Nenette Pepín

Antonietta Paule Pepin-Fitzpatrick, Nenette (Saint-Pierre eta Mikeleune, 1908ko apirilaren 9a - Buenos Aires, 1990eko azaroaren 14a), konpositore, piano-jole eta kanta-idazle frantziarra izan zen. Pablo del Cerro ezizenarekin sinatzen zituen bere lanak.

 Biografia 
Antonietta Paule Pepin-Fitzpatrick (Nenette) Saint-Pierre eta Mikeleune uhartean jaio zen, Kanadako kostalde atlantikoan kokatutako kolonia Frantziarrean. Aita, Emmanuel Victor Pepín, frantsesa zen, eta ama, Henriette Fitzpatrick, irlandar jatorria zuen kanadarra.

Lehen Mundu Gerra zela eta (1914-1918), Frantziara joan zen guraso eta, Jeanne Henriette, ahizpa nagusiarekin. Bertan, Caen de Normandia Kontserbatorioan musika ikasi zuen eta urrezko dominak irabazi zituen.

1926an, Jeanne Buenos Airesera abiatu zen dantza konpainia batekin, bertan ezkondu eta bizitzen geratu zen. 1928an, Jeannek aita eta ahizpa gonbidatu zituen eta Villa Ballester auzoan kokatu ziren.

Nenette, Musika Kontserbatorio Nazionalean jarraitu zituen piano ikasketa aurreratuak, Juan José Castro eta Pascual de Rogatis izan zituen konposizio eta harmoniako irakasle baita Isabel Aretz, ikerlari folklorikoa ere.

Maiz, bidaiatzen zen Argentinako hiri nagusietara musika klasikoko piano bakarlari. 1942an, Tucumanen, kontzertu baten ondoren antolatzaileek Argentina iparraldeko folk musika entzutera eraman zuten. Bertan, Atahualpa Yupanqui kantautore argentinarra (Héctor Roberto Chavero, 1908-1992) ezagutu zuen, Santiagoko gizon baten eta jatorri euskaduneko emakume baten semea. Gutun bidezko lagun arteko lotura mantendu zuten, eta lau urte geroago (1946) elkarrekin bizitzen hasi ziren. Galasso, Norberto (1992): Atahualpa Yupanqui: el canto de la patria profunda. Buenos Aires: Colihue, 1992.

Urte hartan, semea izan zuten, Roberto Koya Chavero. Yupanquik jazarpena pairatu zuen garaian, Nenette semea zaintzeaz eta Yupanquirekin abestiak konposatzeaz arduratu zen.

Yupanquiren abesti ezagunen egilea izan zen, Luna tucumana, El arriero va, El sorrel, Indiecito dormido, Chacarera de las Piedras, Vidalita Tucumana, Fall of Zamba eta gaur munduan ospetsuak diren beste askoren doinuak . Baina garaiko matxismoaren testuinguruan, Pablo del Cerro ezizenarekin argitaratu behar izan zituen. Ezizenak, bere izena (Paule) eta gogoko zuen Argentiako Cerro Colorado (Kordobako probintzian) barnebiltzen ditu.

Bihotzeko baten ondoriz hil zen Buenos Airesen, 1990eko azaroaren 14an. Bere errautsak itsasora bota zituzten bere eskariz, jaioterrian, Saint-Pierre eta Mikeleunen.

 Aitormenak 
Bere omenez eta istorio hau kontatzeko zenbait obra prestatu dira:

 Vidala para una sombra, Maria Palacios antzerki zuzendariaren obra.
 Una mujer llamada Pablo, Isbael Lagger-en biografian oinarritutako antzezlana.
 Una mujer llamada Pablo, Isabel Lagger-ek idatzitako biografia.

 Abestiak 
65 abesti ditu bere izenean. Atahualpa Yupanquirekin idatzi zituen abestien artean:

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

Kategoria:XX. mendeko emakumeak
Kategoria:Saint-Pierre eta Mikeluneko jendea
Kategoria:Frantziako piano-jotzaileak
Kategoria:Frantziako musikagileak
Kategoria:Argentinako musikagileak
Kategoria:Franko-argentinarrak
Kategoria:Emakume musikagileak
Kategoria:Gaixotasun kardiobaskularrek hildakoak