Ruth Arnon

Ruth Arnon ,  (Tel Aviv, Israel, 1933ko ekainaren 1a) biokimikari israeldarra da, Copaxone (Glatiramer azetatoa) esklerosi anizkoitzaren aurkako drogaren sortzaileetako bat.  Weizmann Zientzia Institutuan Paul Ehrlich Immunologia irakasle postua dauka eta minbizi eta influenza gripearen aurkako txertoak ikertzen ditu.

 Lehen urteak 
Ruth Arnonen aitak, Alexander Rosenberg, gaztetatik zuen zientziarekiko interesa. Lehen Mundu Gerran juduen legioan zerbitzatu ondoren, Rosenberg Vienako Technische Hochschule izan zen. 1929an elektrizitatean zuen interesaren berri eman zuen, eta emaztearekin eta bi seme-alabekin Tolosara joan zen ingeniaritza elektrikoko ikasketak osatzeko eta matematikako maisutza egiteko. Rosenberg gero Palestinara itzuli zen eta Korporazio Elektrikorako lan egin zuen 1960ko hamarkadaren erdi aldera arte. Ruth Arnonek bere amodioa aitortzen dio aitarekiko harremanari.

Ruth Rosenberg Tel Aviven jaio zen 1933ko ekainaren 1ean. Neba-arreba handiek irakatsi zizkioten Ruthi irakurketari eta aritmetikari buruzko oinarrizko ezagutzak, bigarren mailan hasi zen zuzenean eskolan. Lehen Hezkuntzako eskola amaitu zuenean, bere potentzialaz ohartu zen ama, eta Barukh Ben-Yehudak (1894-1990) konbentzitu zuen, Hebreo Herzliya gimnasioan bigarren hezkuntzako eskolan parte hartzen uzteko. Oso gaztea zela, kimika ikasi zuen Jerusalemgo Unibertsitate Hebrearrean, eta Israelgo Defentsa Indarrak aztertzeko programa akademiko berezian parte hartu zuen. Ruthek 1955ean lortu zuen bere maisutza, eta bi urtez jardun zen ofizial Israelgo armadan. Armadan zegoela, Uriel Arnonekin ezkondu zen, Haifako Technion ingeniaria. Ruthek eta Uriel Arnonek bi seme-alaba izan zituzten: Michal (1957an jaioa) eta Yoram (1961ean jaioa).

 Karrera zientifikoa 

 Informazio orokorra 
1960an Ruth Arnon Weizmann Zientzia Institutuan sartu zen. Bere ikerketaren zatirik handiena immunologiaren arloan egin du. Weizmann Institutuan egon zen bitartean, Arnonek Immunologia Kimikoko Departamentuko buru gisa eta Biologia Fakultateko dekano gisa jardun zuen. Gainera, Gaixotasun Tropikalen Biologia Molekularreko Institutuko MacArthurreko Zentroko zuzendari izan zen 1958tik 1994ra. Arnonen lanaren zati handi bat txertoen garapenean eta minbiziaren ikerketan oinarritu da. Zientziari egindako ekarpen handienetako bat Michael Sela irakaslearekin lanean ari zela gertatu zen, glatiramer azetatoa, esklerosi anizkoitzerako botika, garatuz.

Ruth Arnonek Israelgo Zientzia Akademiako Zientzia Dibisioko lehendakari gisa jardun zuen 1995etik 2001era. EMBO Biologia Molekularreko Europako Erakundeko kide ere bada. Immunologia Zientzien Nazioarteko Batasuneko idazkari nagusia izan zen (1989–1993), Europako Immunologia Elkarteen Federazioko lehendakaria (1983–1986), eta Europar Batasuneko Ikerketarako Aholku Batzordeko kidea ere izan zen (2001 – 2004).

 Glatiramer azetatoa 
Ruth Arnonek eta Michael Selak botika berri bat garatu zuten esklerosi anizkoitza tratatzeko, Kopolimero 1 izenekoa. Haren izen kimikoa glatiramer azetatoa da. TUYA enpresa farmazeutikoak FDAri aurkeztu zion, onar zezan, Copaxone izen komertzialarekin, 1995eko ekainaren 14an. Esklerosi anizkoitza gaixotasun autoimmunitarioa denez, 1. aldia medikuntza immunoespezifikoa da, eta ez da harritzekoa, Arnonek bere lanaren zatirik handiena immunologiaren eremuan jarri baitu. Medikuntza horrek neurobabesari eta belaunaldiari laguntzen die bereziki, eta axoiak desmielinitzatzea eragozten du, esklerosi anizkoitza bezalako gaixotasunen ezaugarri bereizgarria. Hain zuzen, Arnon-en eta beste batzuen ikerketek zera  frogatu dute, mielinizazioan gorakada bat izan dela. 2004ko artikulu batean, Arnonek eta Aharonik ezarri zuten glatiramer azetatoa oso eraginkorra zela zenbait espezietan entzefalomielitis autoimmunitarioa esperimentala kentzeko.

 Ikerketak 
Ruth Arnon gripeak eragindako txerto unibertsal bat eta minbiziaren aurkako txerto bat ikertzen jarraitzen du. 2009ko dokumentu batean, Arnonek birusen antzeko partikulak (VLP) ikertu ditu erantzun immunea eragiteko. Partikula horiek ezin ziren erreplikatu, baina immunitate-zelulek birusak identifikatzeko erabiltzen zuten proteinetan zegoen antigeno espezifikoa zuten. Beraz, txertoak pertsona baten sistema immunologiko batean VLP sar lezake eta oroimen-zelulak ekoitzi. Arnonek eta Ben-Yedidiak susmoa dute txerto hauek eraginkorrak direla H5N1 birusaren kontra, hots, hegazkin-gripea izenez ezagunagoa den birus pandemikoaren kontra. Txerto sintetikoak saguetan probatu dira eta erantzun immune esanguratsua ikusi da. Gainera, giza linfozitoak arratoietan jarri dituzte, eta immunitate-erantzuna ere ikusi da. Bere ikerketa BiondVax enpresaren oinarria izan zen, gizakien saiakuntza klinikoetan gripearen aurkako txerto unibertsala hartu baitute.

 Sariak eta goraipamenak 
Honako sari hauek ditu:

 1979 - Robert Koch saria Zientzia Medikoetan, Alemania
 1986 - Jimenez Diaz saria, Espainia
 1990 - Israelgo Zientzia eta Humanitateen Akademiako kide hautatua
 1991 - Hadasxah emakume berezia
 1994 - Ohorezko Legioaren Ordenako zalduna, Frantzia
 1998 - Wolf saria Medikuntzan, CP 1 garatzeko, edo Copaxone
 1998 - Rothschild saria Bizitzaren Zientzietan.
 2001 - Israel saria medikuntzan.
 2010 - Israelgo Zientzia eta Giza Zientzien Akademiako lehen emakume lehendakaria

 Iruditegia 

Erreferentziak

Kanpo estekak

Kategoria:Telavivtarrak
Kategoria:Immunologoak
Kategoria:Israelgo juduak
Kategoria:Emakume zientzialariak
Kategoria:Ohorezko Legioko zaldunak
Kategoria:Jerusalemgo Unibertsitate Hebrearreko ikasleak