Kuros

Kurosa (grezierazko κοй ρος hitzetik) zutik dagoen gizon gazte baten estatua da, greziar artearen aro arkaikokoa (K. a. 650 eta K. a. 500 bitartean). Emakumeen baliokideak —zutik dagoen emakume baten estatuak, alegia— kore izena du.

 Etimologia 
Kouro izenak greko zaharrean "gaztaroa, umea, batez ere noblea" esan nahi du. "Pubeszente bat landatutako gizonen gorputzean jaso zutenean, Kouro hazi bat bezala, hura ermandadearen hasierako jaialdian sar zitekeen (φρορορία). Apellaios erritu horien hilabetea zen, eta Apolo (Apellon) "megisto kouroa" zen (Kouro handiena).

 Ezaugarri orokorrak 

 Geometrizazioa 
Gorputzeko anatomiaren tratamenduagatik bereizten dira, non ilea edo muskulatura bezalako eremuak irudi geometriko bezala edo ardatz bertikal eta horizontalen inguruan kokatzen diren, zati simetrikoak definitzen dituztenak.

Oro har, bularralde gangatuegia eta sabelalde oso txikia dute, eta hori neurriz kanpokoa da. Ideia geometrizatu egiten da eta beste ezaugarri bereizgarri batzuk begi almendradunak eta ezpain itxiak dira, edo, gehienez ere, goiko ezpaina altxatuta, "Irribarre arkaiko" izeneko irribarre mekaniko bat saiatuz.

 Frontaltasuna 
Eskultura mota hau aurrez aurre ikusteko pentsatua dago, egiptoar ereduari jarraituz, eta simetria printzipioa salatzen du. Garai klasikora arte ez ziren eskulturak egiten hasi, edozein ikuspuntutatik begiratzeko. Hala ere, eskultura klasikoetako batzuek ezaugarri hau izaten jarraitzen zuten, nitxo edo absideetan egoteko zizelkatzen baitziren.

 Zurruntasuna 
Obra konbentzionalismo jakin batzuei jarraituz antolatzen zen beti. Besoak gorputzaren luzetara itsatsita jartzen ziren, ukabilak itxita, eta hanka bat pixka bat aurreratuta, baina lurrean landatuta, mugimendua islatzeko ahalegin herabe batean.

 Adierazkortasunik eza 
Irudiak ez dira inolako sentimendurik erakusten, ohiko "irribarre arkaikoa" anakronikoa besterik ez, ahoa indartzeko helburu formalak dituela dirudiena. Izan ere, eskulturaren helburua gazte garailearen sendotasun eta osotasun fisikoa transmititzea zen.

 Materiala 
Lehen kuroiak egurrezkoak ziren eta ez dira kontserbatu, baina K. a. VII. mende inguruan. Greziarrak, harria, burdinazko erremintekin zizelkatzen hasi ziren, eta harrizko kuroiak zizelkatzen hasi ziren, bereziki Paros eta Samos uharteetako marmolezkoak.

 Garapena 
Greziar eskultura guztietan bezala, ezin da egonkortasunaz hitz egin, eta eskultura klasikora daraman eboluzio prozesu bat ikus daiteke, ekialdeko eta, batez ere, egiptoar eragin argiko ereduetatik abiatuta.

 Lehen aroa edo estilo geometrikoa (K. a. VII. mendea). 
Ezkerra: Apolo Patroosen tenpluko brontzezko estatua baten marrazkia (K. a. VI. mendea). buztinezko moldeetan kontserbatutako zatiak erakusten dituena. Atenasko Agora Museoa. Eskuinean: brontzea galdatzeko zuloa eta labea.

Estilo honetako garai primitiboenetik, bolizko estatuatxo txiki batzuk aurkitu dira, Kanilongo hilerrian aurkituak (Atenasko Zeramikoan). Jainkosa biluziak irudikatzen dituztela uste den irudiak dira. Jarrera baskulantea da, eta hankak oso tolestuta ditu. Besoek enbor triangeluar bat markoztatzen dute, esku ahurrak izterren goialdeari atxikita dituela. Buruak oso begi handiak ditu.

 Bigarren aroa edo estilo dedalikoa (K. a. VII. mendea). 
Izen hau Dedalo eskultore mitikotik dator. Estilo honetakoa da Auxerreko Dama, xoana bezala ezagutzen diren bertute magikoak daramatzaten jainkoen estatua txiki batzuen zati dena. Zurruntasun eta frontaltasun nabarmenekoa, egiptoar eraginaren adierazgarri izango da.

Eskultura dedalikoaren formak K. a. VII. mendearen amaieran jasan zuen. K. a.

 Aro Arkaikoa (VII. mendea). 
Eskultura nahiko homogeneoa da, gizon biluzien eta emakume jantzien irudikapenera murriztua. Estatua hauetan, berriz ere, egiptoar eragin handia ikusten da. Gorputz osoko irudikapenak izan ohi dira, exentuak, aro arkaikoaren erreferentzia eskultoriko bihurtzen direnak.

 Eskultura mota honen eragina 
Bere aurpegiek eta buruek, Kretaren eragin kultural bat erakusten dute: ile luze eta txirikordatua daramate, edo kretar estilora bildua, eta bere begiek, batzuetan, egiptoar itxura dute, kretar artean asimilatua izan zena.

Kuroiek, egiptoar kulturaren ezaugarri asko hartzen dituzte. Greziar eskultoreek egiptoarrengandik ikasi zuten harriaren tailuaren artea, eta egiptoar artearen zenbait alderdi formal hartu zituzten, hala nola, frontaltasuna edo adierazkortasun eza.

 Erreferentziak 

 Ikus, gainera 
 Kore

 Kanpo estekak 

Kategoria:Antzinako Greziako eskultura