Rakugo

japonierazko ipuin kontalaritzako modu antzeztu tradizionala da. XVIII. mendearen amaieratik egiten da Japonian; hor, antzerki forma tradizional garestiago batzuen ondoan, herri-formatu merke gisa garatu zen. Azken urteetan, beste herrialde eta hizkuntza batzuetara ere salto egin du formatuak, adibidez euskarara.

 Formatua 
Ipuin motzak izaten dira, hamabost edo hogei minutu ingurukoak, ordubetekoak ere dauden arren. Rakugoka kontalariak interpretatzen ditu istorioan agertzen diren pertsonaia guztiak, ahotsa aldatuz. Rakugoak beti eserita kontatzen dira, eta Japoniako jantzi tradizionalez, kimonoz, jantzita. Oihal txiki bat eta abaniko bat ere izaten ditu kontalariak.

Istorioak umorezkoak izaten dira, jendeak barre egitea izaten dute helburu. Eta, barre eragiteko, era askotako komeriak kontatzen dituzte: jende xumearen eta aberatsen artekoak, lapurren artekoak, mozkorrenak… Enfoke erromantikoa ere posible da, maitaleen arteko kontuekin.

 Euskaraz 
Euskal Herrira, rakugoa Hiromi Yoshidak ekarri du, eta 2012. urtetik emanaldiak antolatu izan ditu: zenbait lan euskaratu izan ditu, baina antzezterakoan euskararekin segurantziarik ez, eta  Azpeitian laguntzaile talde bat topatu du.

 Erreferentziak 

Kategoria:Japoniako antzerkia
Kategoria:Japoniako literatura
Kategoria:Japonierazko hitzak eta esaldiak
Kategoria:Rakugo
Kategoria:Monologoak