El próximo otoño

El próximo otoño (euskaraz, hurrengo udazkena) 1967an Antxon Ezeiza donostiarrak zuzendutako film dramatikoa da. Espainiako Zinema Berria mugimenduaren barruan sartu da, mugimendu horren aitzindari gisa, nahiz eta oso zabalpen eskasa izan zuen.

 Ekoizpena 
Antxon Ezeizarem filmografia urriko ale bakan bat, Elias Kerejetak lagundu zuen ekoizpenean eta Víctor Erizek ere gidoian kolaboratu zuen zuzendari-laguntzailke gisa lan egin ere bai.

Ekoizpena 1963 amaitu zuten baina filma ez zen aretoetara iritsi 1967. urtea arte.

Maitasun harreman iniziatiko baten historia da, zeinak hasiera batean “El Primer Verano” (lehenbiziko uda) izenburua izan behar zuen, eta kokatua ere udatiar ingurune baten kokatu zen, Espainiako mediterranear kostaldeko Almuñecar herrian. 

Bertako eguzkia nabarmen agertzen da filman, baina zuri-beltzak eta interpretazioek psikologia atormentatu eta segurtasunik gabeko marrazten dute, batez ere Manuel Manzanequek gorpuztatuko gizonezko protagonistaren kasuan.

 Sinopsia 

Monique Espainian dago oporretan eta Juan pilotua ezagutuko du. Tamalez etxera itzuli behar da, unibertsitateko klaseak hastekotan daude eta.

 Pertsonaiak 
 Manuel Manzaneque: Juan
 Sonia Bruno: Monique
 Fernando Liger
 Pedro Rodríguez de Quevedo
 Tomás Picó
 Francisco Guijar
 Antonio Braña
 Tota Alba: Mercedes
 María Luisa Ponte: Juanen ama

 Sariak 
Zinema-idazleen zirkuluaren domina
 Urtea  Kategoria  Filmea  Emaitza1963  Antonio Barbero saria  Luis Enrique Torán Peláez   Irabazlea

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

Kategoria:Espainiako filmak
Kategoria:Drama filmak