Pauline de Lézardière

Pauline de Lézardière, izen osoz Marie-Charlotte-Pauline Robert de Lézardière  (Verie gaztelua, Challans, 1754ko martxoaren 25a - Proustière gazteluan, Poiroux, 1835eko otsailaren 8a) frantziar historialaria izan zen.

 Biografia 
Gaztetandik ikasi zuen Frantziako zuzenbidearen historia, eta horretaz idazten hasi zen, Luis XVI.aren agintaldiko Maupeou erreformaren ondoren. Malesherbesek bultzatu zuen bere lan nagusia idaztera, zortzi liburuki bete zituen "Frantziako Monarkiaren Lege Politikoen Teoria" da, eta 1791an liburu hori eta beste batzuk argitaratzen lagundu zion.

Liburu hauetan, Frankoen lehen dinastietatik bere garaiko Frantziara arteko historia baino gehiago idatzi zuen: Erdi Aro goiztiarrekin frankoen asanbladak erregetzarekin nola lotu ziren aztertzetik, sistema monarkiko konstituzional eta parlamentarioen teoria bateraino iritsi zen, Frantzian halako zerbait posible zitekeela demostratu nahian. Bere teoriak, ordea, Frantziako Iraultzaren zurrunbiloarekin batera egin ziren publiko, eta berehala ekintzek zaharkituta utzi zituzten.

Frantziar Iraultzako Izu Garaian bere familiako kide batzuekin emigratu zuen eta 1801era arte ez zen Vendée-ra itzuli.

 Idazlan nagusiak 

 « Théorie des loix politiques de la France : Église Gallicane », Nyon, 1791
 « Esprit des lois canoniques et politiques qui ont régi l'église gallicane dans les quatre premiers siècles de la monarchie... », Nyon, 1791
 « Théorie des loix politiques de la monarchie française », Nyon, 1792; 1844
 « Écrits inédits de Mlle de Lézardière, avec une introduction et des notes », 1927

 Erreferentziak 

Kategoria:XVIII. mendeko emakumeak
Kategoria:Emakume historialariak
Kategoria:Frantziako Iraultzako biografiak
Kategoria:Frantziako historialariak