Segalarien Gerra

Segalarien Gerra (; ) edo, espainiar historiografian, Kataluniako matxinada () Katalunian 1640 eta 1652 artean izandako gatazka izan zen. Gerraren ondorio iraunkorra Pirinioetako Hitzarmena izan zen, zeinaren bidez Frantziak Rossellóko konderria eta Cerdanyako konderriaren erdia bereganatu baitzuen.

1640ko ekainaren 7an Corpus de Sang izeneko istiluak gerra piztu zuen. «Visca la terra!», «Muiren los traïdors!», «Muira el mal govern!», «Visca lo rei!, nostre senyor» «¡Visca la fe de Crist!» edota «¡Visca Catalunya i els Catalans!» oihukatuz, Bartzelonan 12 eta 20 funtzionario artean erail zituzten eta baita Santa Colomako kondea erregeordea ere. Istiluen zergati nagusia mertzenarioz beteriko errege-armadak Katalunian azalduriko jarrera izan zen.

Hogeita Hamar Urteko Gerra (1618-1648) zela eta, Armada Kataluniatik zabaldu zen. Herri xumearen esanetan, armadak Eukaristiaren aurkako sakrilegioak egin zituen elizei su emanez eta emakumeak bortxatu zituen.

Pau Claris Generalitateko presidenteak Kataluniako Errepublika aldarrikatu zuen 1641eko urtarrilaren 17an. Baina, handik sei egunera, atzera egin eta Luis XIII.a Frantziako erregea izendatu zuen Bartzelonako konde. Harrezkero, Katalunia gudu-zelai bilakatu zen. Westfaliako Bakea eta gero, Frantziak interesa galdu eta espainiar armadak galdutakoa berreskuratu zituen, Bartzelona bera 1651n hartuz.

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

Kategoria:Segalarien gerra