Izterrezurraren haustura

Izterrezurraren haustura, osasun oneko pertsonetan, traumatismo handi baten ondorioz eginiko haustura izaten da; halere, izterrezur haustura gehienak osteoporosia duten pertsonetan gertatzen dira, traumatismo txikien edo erorketen ondorioz.

 Izendapena 
Askotan "mokorreko haustura" edo "aldakako haustura" bezala ezagutzen dira, baina gehienetan izen hau ez da egokia izaten, giltzadura koxofemorala bera ez baita ukitua egoten.

 Patogenia 
Mokorreko haustura gehienak energia baxuko traumatismoen eraginez adineko pazienteetan gertatzen dira, bereziki 75 urtetik gora; gazteagoetan, eskumuturreko hausturak dira nagusi (zahartu ahala, erorketa eskuekin gelditzeko gaitasuna galtzen da). Halere, lesioa izatearen arrazoi nagusia ez da erortzeko erraztasuna (gazteak sarriago erortzen baitira, pertsona nagusiak baino), ez bada ezen hezurraren ahultasuna.

Izterrezurraren hausturek ospitalizazioa eta arazo gehigarriak ekarri ohi ditu, kostu handiarekin (kasu bakoitzaren kostua 40.000 bat eurotan kalkulatu da) osasun programek indar handia ezartzen dute osteoporosiaren tratamenduan eta erorketen prebentzioan.

AEBetan eginiko ikerketek 65 urtetik gorako emakumeen artean lesio honek %1 inguruko intzidentzia neurtu zuen; adin bereko gizonen artean, %0,5 inguru. 1995tik aurrera mokorreko hausturen intzidentzia %20an gutxitu da, itxuraz prebentzio programen eraginez.

Hezurra ahultzen duten faktoreak:

 Osteoporosia. Elikadurarekin tratatzen denean (kaltzioa eta D bitamina) izterrezurreko haustura kopurua jaitsi izan da.
 Homozisteina: bihotzeko gaixotasunekin, burmuineko odoljarioarekin eta hezur-hausturekin lotutako aminoazidoen toxina "natural" hau B taldearen bitaminekin murrizten da, mokorreko hausturen haustura kopurua gutxituz.
 Beste hezurren gaitz metabolikoek, hala nola Paget-en gaixotasunak, osteomalaziak, osteopetrosiak eta osteogenesi inperfektuak mokorreko estres hausturak eragin ditzakete.
 Minbiziak eta hezurretako infekzioek ere hezurra ahuldu dezakete.

Hausturaren ezaugarriek traumatismoaren norabidearekin dute zerikusia. Adineko pertsonek izaten dituzten erorketa gehienak alboz izaten dira, kolpea aldakaren kanpo aldean hartuta (trokanter nagusiaren inguruan).

 Fisiopatologia 
Izterrezurraren haustura batek (gorputzaren karga-lerroa hausten denean) mina eta ezintasun funtzional handia dakar; gehienetan pertsona ez da zutik mantentzeko gai, eta hanka laburragoa du, itxuragabetasun hirukoitz karakteristikoarekin (flexioa, adukzioa eta kanpo errotazioa). Halere, kasu gutxi batzuetan (hezur zatiak mugitu ez direnean) pazientea oinez jarraitzeko gai izaten da.

Bestalde, izterrezurrean lotzen diren muskuluek (gorputzeko indartsuenak) hezur zatiak elkarren artean bereizteko joera dute; hori gertatzen denean hezurraren odol-zirkulazioa kaltetzen da.

 Sailkapenak 
Diagnostikoa erradiografiaz konfirmatzen da. Horrela haustura mota ikusten da, eta sailkapen desberdinek pronostiko bat egitea eta bide terapeutiko egokiena aukeratzea ahalbidetzen dute. Sailkapen nagusiak hauek dira:

 Pauwelsen sailkapena 
Hausturaren norabidearen arabera, multzo bi bereizten dira:

 Zut ezegonkorra.
 Horizontal egonkorra.

 Sailkapen topografikoa 

 Izterrezurraren buruaren haustura: traumatismo handien ondorioa izaten da, eta batzuetan luxazio koxofemoralarekin batera gertatzen da.
 Izterrezurraren lepoaren haustura: beste izenez haustura azpikapitala edo intrakapsularra). Izterrezurraren buruaren eta trokanter nagusiaren artean gertatzen da. Haustura hauek izterrezurraren buruaren odol ekarpena eten ditzakete, eta honek hezur atal honen nekrosia ekar dezake.
 Trokanterren arteko haustura: haustura trokanter nagusiaren eta txikiaren arteko lerroan gertatzen da. Ohikoena da (kasuen 2/3ak), eta konplikaziorik ezean pronostiko ona du.
 Trokanterren azpiko haustura: trokanter txikiaren azpiko aldean edota izterrezurraren diafisian.

 Gardenen sailkapena 
Robert Symon Garden zirujau ortopediko ingelesaren sailkapenak hautsitako zatiek eta izterrezurraren buruak hartzen duten posizio erlatiboa hartzen du kontuan. Horretara, lau gradu bereizten dira diafisiaren eta izterrezurraren lepoaren arteko angeluaren arabera:

 I: hautsitako zatiek gora egiten dute, angelua irekiz (valgo).
 II: hautsitako zatiak ez dira bere lekutik mugitu.
 III: hautsitako zatiek behera egiten dute, angelua itxiz (varo), gradu txikian.
 IV: hautsitako zatiek behera egiten dute, angelua itxiz (varo), gradu handian eta zatien bereizketa handiarekin.

Gradua handitu ahala, izterrezurraren buruaren odol-zirkulazioaren konpromisoa ere handiagoa da.

 Tratamendua 

 Aurreneurriak 
Izterrezurreko hausturen tratamendu eraginkorrena, pertsona nagusietan eginiko aurreneurriak dira, bai erorketei dagokionez, baita hezurren hausgarritasunean eraginez ere.

 Tratamendu farmakologikoa 
Izterrezurreko hausturetan, odol-koagulazioa ekiditeko terapia farmakologikoa erabili ohi da, konplikazioak saiheste aldera.

 Tratamendu ortopedikoa 
Izterrezur hausturak modu kontserbadorean trata daitezke (Garden I eta II graduetan), baina ez da askotan egiten, immobilizazio epe luzeen albo-ondorioengatik (6 astetan karga ekidin ezkero hezurra soldatu daiteke).

Paziente oso nagusietan eta oinez ibiltzea ezinezko dutenetan ere tratamendu kontserbadorea aukeratzen da (kirurgiatik errekuperatzeko lanak gehiegizkotzat jotzen direnean alegia).

 Tratamendu kirurgikoa 
Ohikoena da. Pazientea osasuntsu bada, hausturatik bi egun pasa aurretik egitea gomendatzen da. Prozedura haustura motaren arabera aukeratzen da:

 Izterrezurraren buruaren hausturak: helburua hezur zatiak tolestea eta tartean egon daitezkeen ehun bigunak baztertzea izaten da.
 Izterrezurraren lepoaren hausturak: izterrezurraren buruaren odol-zirkulazioa berreskuratu dezaketen paziente gazteetan, barne-finkapen metalikoak ezartzen dira; 75 urte baino gehiagoko pazienteetan, berriz, protesiekin emaitza hobea lortzen da.
 Trokanterren arteko hausturak: pieza metalikoekin lotzen dira, batzuetan izterrezurraren buruaren artroplastiarekin.

 Fisioterapia 
Haustura sendotu ostean, fisioterapia lagungarria da eguneroko aktibitateetara itzultzeko: mobilizazioa, karga-entrenamendua, erresistentzia-trebaketa eta elektroterapia erabiltzen dira.

 Dietetika 
Adineko pazienteetan, eranskin dietetiko egokiek haustura izan eta hurrengo urteetan izan daitezkeen konplikazioak ekiditeko balio dezakete.

 Pronostikoa 
Paziente gazte osasuntsuetan eboluzioa normalean ona izaten da, eta tipikoki 3-6 hil arteko berrabiltze prozesua behar izaten dute bizimodu guztiz normala egin arte.

Osteoporosiarekin lotutako hausturetan, berriz, urtebetean pazienteen heren bat hil egiten da; beste heren bat dependentzia egoeran geratzen da; eta beste heren batek independentzia lortzen du, sei bat hilabeteren barruan.

Zenbait kasutan konplikazioak ager daitezke: infekzioak (%2ko intzidentzia), pseudoartrosia, soldatze okerra, nekrosia (%20), albo-kalte neural eta baskularrak, pieza metalikoen soldatze okerra, tronbosia (%2), gernu-aparatuaren infekzioa, azaleko ultzerak (pazientea luzaroan oheratua egon behar denean) edo pazienteak lehendik zituen gaixotasunak larritzea.

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

Kategoria:Medikuntza-terminologia
Kategoria:Lokomozio-aparatuko gaixotasunak