Margarita Nelken

Margarita Nelken Mansberger, María Teresa Lea Nelken y Mansberger moduan jaioaPreston, Paul. (2002). Doves of war. Four women of Spain. Harper Collins. London. p. 301 (Madrid 1894ko uztailaren 5a – Mexiko DF 1968ko martxoaren 8a) immigrante judu-alemanen alaba, pintorea, idazlea, feminista eta literatura eta arte-kritikako artikuluen egilea izan zen.  

Espainiako Bigarren Errepublikan, diputatu hautatu zuten hiru hauteskunde orokorretan, Espainiako Langileen Alderdi Sozialistaren (PSOE) parte izateko. Hala ere, 1936an Espainiako Gerra Zibila hasi ondoren, Espainiako Alderdi Komunistarekin (PCE) bat egin zuen, eta handik sei urte geroago kanporatu egin zuten. Gerra amaitu ondoren, Mexikora erbesteratu zen, eta han eman zuen bizitza osoa.

 Biografia 

 Lehen urteak 
Margarita Nelken Madrilen jaio zen, alemaniar-judu sustraiak zituzten bitxigileen alaba. Jaioterria Barrionuevo kalea zen, 5 (gaur egun Romanones kondearen kalea), Madrilgo bihotzean. Bere familia atzerritarra Espainiako eskuinaren kritiken jomuga izan zen, bere inteligentziarekin eta emakumearen eskubideen defentsarekin batera. Amaren aldeko aitonak, jauregiko erlojugile batek, denda bat zuen Puerta del Soleko 15. zenbakian (gaur egun 14. zenbakia).

Heziketa saiatua jaso zuen, eta horrek pinturarekiko, literaturarekiko eta musikarekiko interesa piztu zion txikitatik. Goyaren freskoei buruzko lehen artikulu kritikoa idatzi zuen Floridako San Antonion, hamabost urte zituela, Londresko The Studio arte-aldizkarirako. Carmen Eva Nelken (Magda Donato) idazle eta aktorearen arreba zaharrena zen, eta Mexikon erbesteratu zuten Espainiako gerra zibilaren ondoren.

Bere lehen interesak gorabehera, grina horiek alde batera utzi eta aktibismo politiko eta sozialean murgildu zen, nahiz eta publizista nabarmena izaten jarraitu zuen. Frantsesez eta alemanez arintasunez hitz egiten zuen eta Santiago Ramón y Cajal, Benito Pérez Galdós eta bere garaiko beste zirkulu intelektual batzuekin erlazionatzen zen.

1919an argitaratu zuen bere lehen lan garrantzitsua, "La condición social de la mujer en España", eragin eta polemika handia eragin zuen ikerketa feminista. Gai feministei buruz idazten jarraitu zuen, hala nola, amatologiari eta emakumeek politikan duten parte-hartzeari buruz, besteak beste, "Maternología y puericultura" (1926), "En torno a nosotras" (1927), "Las escritoras españoles" (1930) eta "La mujer ante las Cortes Constituyentes" (1931) lanekin.

 Bigarren Errepublika 
1931ko lehen hilabeteetan, Espainiako Langileen Alderdi Sozialistarekin (PSOE) bat egin zuen eta Badajozeko urriko hauteskunde partzialetan hautagai gisa hasi zen, garaipena lortuz. Hori izan zen karrera politiko nabarmenaren hasiera, 1933ko azaroan eta 1936ko otsailean berriro hautatu baitzuten, eta, horrela, Espainiako Bigarren Errepublikan hiru parlamentu-hauteskunde horiek lortu zituen emakume bakarra izan zen.

Martin de Paulekin ezkonduta, gerran Amsterdamen Espainiako Errepublikako kontsul gisa jardun zuena, Santiago izeneko seme bat izan zuen. Eszenatoki politikoan erakutsitako hitz-jario eta karismagatik ezaguna, nekazarien defentsa sutsuagatik nabarmendu zen, landa-eremuetan bereziki ospea lortuz.

Lorpen politikoak izan zituen arren, 1931ko abenduan Castilblancoko gertakariekin eta 1932ko maiatzean Salvaleóngo gertakarietan ustez parte hartu izanarekin lotutako akusazio bidegabeei aurre egin behar izan zien, Badajozeko probintzian izandako hitzaldi su-eragileetan oinarrituta.

Hasiera batean, 1931n, emakumeen botoaren aurka agertu zen, Victoria Kentek bezala, emakumeei botoa emateak elementu erreakzionarioen alde egiten zuela argudiatuz. Hala ere, 1933ko udal hauteskundeetan, non emakumeek lehen aldiz bozkatu zuten, euren koalizioak ez zuen gehiengoa lortu, PSOE alderdi bozkatuena izanik.

1934ko Asturiasko Iraultzaren porrotaren ondoren, immunitate parlamentarioa galdu zuen eta auzipetu egin zuten, hogei urteko kartzela-zigorra ezarrita. Hala ere, epaia eman aurretik, Frantziara ihes egitea erabaki zuen eta Parisen finkatu zen. Denbora horretan, Eskandinaviako hainbat herrialdetatik bidaiatu zuen eta ia urtebete eman zuen Sobietar Batasunean.

1936ko otsaileko hauteskundeetan parte hartzeko garaiz itzuli zen Espainiara, Fronte Popularreko hautagai gisa, eta Badajozek berriro hautatu zuen. Fronte Popularraren gobernuan, Francisco Largo Caballero buru zuen PSOEren sektorearen jarrera iraultzaileekin lerrokatu zen, Indalecio Prietok gidatutako jarrera moderatuak gogor kritikatuz.

Sobietar Batasunean izandako esperientziaren ondoren, PSOE eta Espainiako Alderdi Komunista (PCE) bateratzearen alde egin zuen, iraultza sozialista gauzatuko zuen "proletarioen alderdi bakarra" osatzeko. Ikuspuntu hori adierazi zuen Badajozen egindako hitzaldi batean, eta argi utzi zuen bere jarrera politikoa entzuleen aurrean.
 Gerra Zibila 
Gerra Zibila piztu ondoren, Margarita Nelkenek aldizka kolaboratu zuen Claridad egunkari zaldunistan. Egunkari horren orrietatik Madrilgo populazio errepublikarra ohartarazi zuen kintazutabegileen aurka, eta heriotza zigorra eskatu zuen. Julius Ruiz historialari britainiar kritikoaren arabera, Julius Ruiz arduratu zen preso zaku ezberdinak ezkutatzeaz bisitari britainiarren begietara, Paracuelloseko hilketen eta Madrilgo beste indarkeria-gertakari batzuen testuinguruan. Bere 1978an argitaratutako memorietan, El eco de los pasos, Juan García Oliver anarkistak Juventudes Socialistas Unificadas. Niall Binnsen hitzetan, Robert Brasillach idazle faxista frantsesak eta Brasillach idazle frantsesak ziren.

Extremadura eta Toledoko fronteetan egon zen, Madrilen defentsan parte hartu zuen eta Emakume Antifaxisten Batasuna antolatzen lagundu zuen. 1936ko azaroan sartu zen PCEn, Largo Caballeroren gobernua eratu eta gutxira.

Gerraren azken etapa Bartzelonan igaro zuen; 1939ko otsailaren 1ean Figueras gazteluaren lurpean egindako Gorte Errepublikarren azken bileran egon zen emakume bakarra izan zen, Errepublikako Konstituzioak agintzen zuen bezala.

 Erbestea Frantzian eta Mexikon 
Frantziako muga zeharkatu zuen, bere alaba Magda de Paul Nelkenekin batera, Kataluniatik erretiratu zenean. Biek lan handia egin zuten Perpinyatik erbestearen lehen hilabeteetan Frantziako kontzentrazio-esparruetan barneratutako errefuxiatu errepublikanoei laguntzeko. Gero, Parisera joan zen, eta, 1939ko amaieran, Mexikora, Lazaro Cardenas presidenteak hara joateko gonbidapena egin baitzion. Ama, alaba eta bilobarekin batera, Frantziatik alde egin zuen nazien okupazioaren aurretik. Mexikon, idatzi, itzuli eta pasioz ekin zion berriro arte kritikari. Hezkuntza Publikoko Idazkaritzan lan egin zuen, erbesteko gobernu errepublikarrarekin kolaboratu zuen, Espainiako Emakumeen Batasunaren jardueretan parte hartu zuen, literatura- eta kazetaritza-jarduerak alde batera utzi gabe, eta astero Excélsiorreko arteari buruzko orrialde bat bete zuen. 1942ko urrian PCEtik kanporatu zuten, Moskuko taldearen aurrean UNEren politika kritikatu ondoren. Orduan diputatu independente gisa parte hartu zuen Espainiako Errepublikako Gorteek Mexiko Hirian 1945ean egindako bileran. 1948an Europan zehar ibili zen Amsterdamen eta Parisen arte latinoamerikarrari buruzko hitzaldiak ematen. Mexikon eragin eta errespetu handiena izan zuen arte kritiketako bat izan zen 1968an hil zen arte. Mexikoko pintura post-muralista baloratu zuen. Azteken herrialdean, lurreko langileen defentsa etengabearen aitorpen gisa, Agraristen Domina jaso zuen.

Bere bi semeen heriotzak — 1944an Santiagok, Sobietar Batasunean borrokan Bigarren Mundu Gerran, eta 1954an Magdak, minbizia biktima — krisi sakon batean murgildu zuten. Bere semea borrokan hil izanari dagokionez, kexu zen SESBeko PCEko zuzendaritzak eta, bereziki, Dolores Ibarrurik ez ziotelako heriotzaren berri bere garaian eman. [beharrezkoa zen hitzordua] Sobietar Batasuneko agintariak izan ziren borrokaren amaieran bere semearen heriotzaren berri eman ziotenak eta Santiagoren kondekorazioa eman ziotenak Mexiko Hiriko sobietar enbaxadan. [beharrezkoa zen hitzordua] Krisia gaindituz eta bere biloba Margarita Salasen eskutik, Nelkenek aktiboki jarraitu zuen bere egunak amaitu arte. Excelsiorren zuen asteroko orriak Mexikoko hiriburuko plastika-erakusketei buruz hitz egiten zuen. Era berean, Mexikoko eta beste herrialde batzuetako erbestealdi errepublikarraren zereginekin lankidetzan jardun zuen Nelkenek. Harremanetan jarri zen berriro PCEko pertsona disidenteekin, hala nola Enrique Lísterrekin, estimatzen baitzuen, eta erbesteratutako beste pertsona ospetsu batzuekin, hala nola Luis Jiménez de Asua lagun zaharrarekin, Buenos Airesen erbesteratua eta Diego Martínez Barrio-ren heriotzaren ondoren erbestean Errepublikako presidente izandakoa.

 Lanak 

 Glosarioa (Obrak eta artistak). Madril, Fernando Fe liburu-denda (1917)
 Emakumearen gizarte-egoera Espainian. Egungo egoera: garapen posiblea. Bartzelona, Ed. Minerva (1919)
 Hareatzako tranpa. Eleberria. Madril, Hernandoren Ondorengoen Liburutegia (1923)
 Erromako abentura. La novela de hoy, Madril, Suc. de Rivadeneyra (1923)
 Amatologia eta umezaintza. (1926)
 Gure inguruan (elkarrizketa sokratikoa). Madril, Páez argitaletxea (1927)
 Johann Wolfgang von Goethe. Mundua eskuan izan zuen gizonaren historia. Madril, Biblos edizioak (1929)
 Hiru Birjina mota: Angelico, Rafael, Alonso Cano '. Madril, "Cuadernos Literarios", Imp. de Ciudad Lineal (1929)
 Espainiar idazleak. Bartzelona, Labor argitaletxea, (1930)
 Emakumeak Gorte Konstituziogileen aurrean. (1931)
 Pradoko ehun koadrorik onenak. (1934) 21
 Zergatik egin genuen iraultza. Bartzelona, Paris, New York, Nazioarteko Gizarte Argitalpenak, (1936) 22
 Kremlineko dorreak. (1943)
 Lehen frontea. (1944)
 Eskultura mexikar garaikidea. Mexiko, Mexikoko edizioak (1951)
 Baxte. Mexiko, Mexikoko edizioak (1951)
 Mendebaldeko artearen historia grafikoa. Buenos Aires, Poseidón argitaletxea (1953)
 Raul Anguiano. Mexiko, Estaciones argitaletxea (1958)
 Carlos Orozco Romero. Mexiko, UNAM (1959)
 Mexikoko plastikaren alderdi berriak. Mexiko, D. F.Artes De México, (1961)
 Carlos Mérida. Mexiko, UNAM (1961)
 Ignacio Asúnsolo. Mexiko, UNAM (1962)
 Mexikoko espresionismoa. Espresionismoa gaur egungo Mexikoko plastikan. Mexiko, Arte Ederren Institutu Nazionala, (1964)
 Hamabost margolari eta eskultore. Mexiko, Mer-Kup galeriak (1968)

 Aitorpenak 

 Avilés, Coslada, Getafe, Granada,​ Madril, Miguelturra, Telde eta Zaragoza​ udalerrietan Margarita Nelken izena duen kalea dago.
 Cosladako udal blibliotekaren izena Margarita Nelken da.
 Badajozen kale batek bere izena eraman zuen 2009ko maiatzera arte. Data horretan, Alderdi Popularrak gobernatutako udalbatzak Antonio Ayuso Casco kalearen ordez aldatzea onartu zuen. Aldaketa hori Miguel Celdrán Matuteren gobernu-taldeak sustatu zuen, Consuelo Rodríguez Píriz kulturako zinegotziaren arabera, argudiatuz «Nelken heriotza-zigorraren defendatzailea zela eta heriotza-zigorraren aldeko artikulu batzuk idatzi zituela».

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 
 Magarita Nelken. Biografia

Kategoria:Madrilgo politikariak
Kategoria:Espainiako feministak
Kategoria:Espainiako diputatuak
Kategoria:Madrilgo frankismoaren erbesteratuak
Kategoria:Madrilgo idazleak
Kategoria:XX. mendeko emakume idazleak
Kategoria:Espainiako Langileen Alderdi Sozialistako politikariak
Kategoria:Madrildarrak
Kategoria:Emakume margolariak