Marokoko gastronomia

Marokoko gastronomia () Marokon kontsumitzen diren plater eta jakien multzoa da. Marokoko sukaldaritza oso aberatsa eta anitza da, mendeetan zehar kultura eta nazio askorekin izandako harremanengatik. Izan ere, Marokoko sukaldaritza sukalde arabiar, amazig, andaluziar eta mediterraneoen nahasketa bat izan ohi da, Europako eta Saharaz hegoaldeko eragin txikiarekin. Magrebeko gainerako sukaldaritzak bezala, marokoarrak lotura gehiago du Ekialde Hurbileko sukaldaritzarekin, gainerako Afrikarekin baino.

Hossin Houari sukaldari eta ikertzaile marokoarraren arabera, Marokoko sukaldaritzaren aztarna zaharrenak, gaur egun oraindik ere ikus daitezkeenak, K.a. VII. mendekoak dira.

 Osagaiak 
Marokok Mediterraneoko fruta eta barazki ugari ekoizten ditu, baita produktu tropikalak ere. Ohiko haragiak txahala, ahuntza, arkumea eta ardikia dira, eta, oilaskoarekin eta itsaskiekin batera, sukaldearen oinarri dira. Limoi-eskabetxea, argan olioa, kontserbako gurina (smen), oliba-olioa eta fruitu lehorrak dira ongailu nagusiak.

Gaur egungo oinarrizko zerealak arroza eta garia dira, ogia eta kus-kusa egiteko erabiltzen direnak, nahiz eta XX. mendearen erdialdera arte garagarra oinarrizko elikagai garrantzitsua zen, batez ere hegoaldean. Mahatsa, batez ere, fresko jaten da, postre gisa; ardo-kontsumoa 1 litro per capita baino ez da urtean.International Organisation of Vine and Wine, Moroccan wine and Muslims , Decanter 2008-06-06 Kozinatzeko gantz tradizionalak gurina eta animalia-gantza dira, nahiz eta gaur egun oliba-olioa gehiago erabiltzen den.Patricia Crocker, Tastes of the Kasbah, 2005, , 33. orria Gurin freskoa (zebeda) nahiz kontserban (smen) erabiltzen da.Pamela Goyan Kittler, Kathryn P. Sucher, Marcia Nelms, Food and Culture, 2016, , 436. orria

 Espeziak 
Espezia asko eta ugari erabiltzen dira (ras el hanout, bereziki) Marokoko janarian. Espezia batzuk arabiarren bidez iritsi ziren Marokora, haiekin batera Persia eta Arabiako sukaldaritzaren eragina eramanez; baina osagai asko (Talaouin-eko azafraia, Meknes-ko menda eta olibak, eta Fnes-ko laranjak eta limoiak) bertakoak dira eta kanpora esportatu ere egiten dira. 789an idristarrek Fez sortu ondoren, kultura arabiarrean nagusi zena, Ekialdeko espezia asko eraman ziren. Espeziarik ohikoenak kanela, kuminoa, kurkuma, jengibrea, piperrautsa, martorria, azafraia, intxaur muskatua, iltzea, mihilua, anisa, kaiena, piperbeltza eta sesamo-haziak dira. Marokoko espezien hanout nahasketarako, 27 espezia nahasten dira.

Menda, perrexila, martorria, oreganoa, menda piperita, berbena, salbia eta erramua dira Marokoko sukaldaritzako belarrik ohikoenak. 

 Otorduen osaera 
Bazkari tipikoa entsalada hotz eta beroekin hasten da, eta ondoren tajin edo dwaz batekin. Askotan, otordu formaletan, arkumea edo oilaskoa jaten da, edo haragiz eta barazkiz lagundutako kus-kusa. Tradizionalki, marokoarrek eskuekin jaten dute eta ogia erabiltzen dute. Txerri-haragia eta alkohola ez dira oso ohikoak erlijio-arauen ondorioz.Food In Morocco. Food In Every Country. 2025eko otsailean kontsultatua.

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak