François Ozon

François Ozon (Paris, Frantzia, ) frantziar zinema zuzendaria da, hirutan zuzendari onenaren César Sarirako izendatua.
 Bizitza 
Biologo eta frantses irakasle baten semea da. Heziketa katolikoa jaso zuen. Nerabezaroan komedia ikastaro batzuk egin bazituen ere, oso goiz zuzendaritzara lerrokatu zen. Paris I unibertsitatean zineman graduatu zen. Ikasketa garaian, bere aitaren Super8 kamerarekin hamarnaka film egin zituen. 1990 urtean Femiseko zuzendaritza sailean lanean hasi zen. Garai horietan Pialaten inguruko tesi bat idatzi zuen eta hainbat laburmetraia zuzendu zituen. Laburmetraia hauei esker, Ozonek, frantziar zinegile gazte bat izanda, arreta deituko zuen. Garai honetako laburmetraien artean azpimarratzekoa da bere laburmetraia “Une robe d´eté”(1996), homosexualitateari buruzko konplexurik gabeko ikuspegia, Locarnon saritua eta Cannesen aurkeztua.

 Ibilbidea 
Sitcom, bere lehenengo film luzea, 1998ko Canneseko festibalaren sail ofizialean aurkeztu zen. Bere pelikulak umore burutsu eta satirikoagatik eta giza sexualitatearen ikuspuntu bereziagatik bereizten dira. Bere estilo propioa garatu du eta Almodovar Frantzesa, Varda maskulinoa eta Komediarik gabeko Chaplin ezizena jarri diote.

Ozonek unibertso oso pertsonala sortu du, fantastikoa besarkatuz, “Les amants criminels”en bezala. Ez du Antzerki-izaera  saihestu, "Gouttes d’eau sur pierres brûlantes”en adibidez (Fassbinderren lan baten egokitzapena Bernard Giraudeau eta Ludivine Sagnierekin). Bere aurreko lanek mota guztietako kritikak jaso bazituzten ere, 2001ean “Sous le sable” ondu zuen. Filmak kritika eta ikusleen erabateko adostasuna eragin zuen eta oso txalotua izan zen. Bertan Charlotte Ramplingek bere senarra galdu duen emakume ezinduaren papera egiten du. Arrakasta honek emandako indarra probestuz, Ozonek Frantziar aktore hoberenak elkartu zituen ( Deneuve, Huppert, Ardant, Béart) “8 femmes” filma grabatzeko.  Manipulazio eta estilizazioaren aldeko apostua egin zuen 2003an Cannesen aurkeztutako “Swimming pool” thrillerrean eta berdin “5X2” filmean. Bere zortzigarren pelikula “Le temps qui reste”, pertsonaia maskulino batean ardaztutako doluaren inguruko hausnarketa bat da. Errepikapena saihesteko, 2007an Berlinaren ingelesez grabatutako melodrama bat aurkeztu zuen, “Angel”.

 Ezaugarriak eta estiloa 
Aktoreekin eskuz esku lan egitea gustatzen zaio. Idaztea, berriz, ez zaio batere gustatzen, nahiz eta bere film guztien gidoilaria izan. “Gidoia niretzat aktoreak konbentzitzeko era bat eta teknikariekin lan egiteko modu bat da, baina  gustatzen ez zaidan prozesuaren zati bat da”

François Ozonek bereziki emakumeetan jarri du arreta. Bere zineman emakume protagonista handiak agertzen dira, zeintzuk bere kamerarekin aztertzen dituen. “Emakumeak azkarragoak dira”, esaten du beti. Arrisku narratibo eta emozional gehiago hartzeko aukera ahalbidetzen diote. Frantzian lan egiten jarraitzen du. “Frantzian jarraitzen eta jarraituko dut hemen libre naizelako, final cut daukat(filmen azken bertsioa zein izango den erabakitzeko eskubidea). Ez dut uste Hollywooden izango nukeenik.

 Filmografia 

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

Kategoria:Paristarrak
Kategoria:Frantziako zinema zuzendariak
Kategoria:Gizon homosexualak
Kategoria:François Ozon