Hepatitis autoimmune

Hepatitis autoimmunea gibela kaltetzen duen gaixotasun autoimmunea da. Gaitz honetan, immunitate-sistemak eraso egiten die gibeleko zeluletan (hepatozitoetan) dauden azaleko antigenoei. Eraso honen ondorioz gibelaren hantura eta endekapena gertatzen da.

Immunitate-sistema organismoak infekzioaren aurrean defendatzeko duen mekanismoen multzoa da. Mekanismo hauen bitartez (linfozitoak, antigorputzak, makrofagoak, konplementua...) organismoak mikrobio patogenoei eta zelula arrotzei aurre egiten die, eragile horien jarduera deusestatuz. Zuzen funtzionatzen duenean, immunitate-sistemak kanpoko birus edo bakterioen aurka organismoa babesten du.

Gaixotasun autoimmunea dagoenean, aldiz, immunitate-sistemak ez du berezko eta arrotzaren arteko bereizketarik egiten, eta organismoaren elementu batzuei (ehun, organo edo molekulei) eraso egiten die. Organismoak bere buruari kalte egiten dio, funtsean  Albero, Josu: Mikrobioen Mundu Liluragarria, EHUko ZIO Bilduma (2019), 112 orr. ISBN: 978-84-1319-082-2 

Hepatitis autoimmunea urria da (prebalentzia: 10:100.000), eta gehiago eragiten die emakumezkoei gizonezkoei baino.

Bere jatorria, gaitz autoimmune gehienen antzera, ezezaguna da. Antza, gaitza pairatzeko joera genetikoa dago (ohikoa da gaixoek arbaso edo aurrekoen artean beste gaitz autoimmuneak zituzten senideak izatea). Halere, joera genetikoaz gain beharrezkoa dirudi ingurugiro-faktore bat gaitza pizteko (mikrobioren bat, substantzia kimiko bat...).

Hepatitis autoimmunearen agerpena isila izan daiteke (hots, sintomarik gabekoa), errutinazko odol-analisi batean transaminasen ez-ohiko igoera antzematen denean  Czaja, AJ «Autoimmune liver disease.». Current opinion in gastroenterology, vol. 20, 3, May 2004, 231-240 orr. PMID: 1703647  edo sintomatikoa, hepatitis baten ohiko zantzuekin (nekea, ikterizia, gernu iluna, sabelmina....).

Gaixoek autoantigorputzak dituzte odolean: antigorputz antinuklearrak (ANA) eta antigorputz antimuskulu leuna (SMA), bereziki. HLA formula ere (HLA DR3 eta HLA DR4) berezia dute paziente horiek  Fortes, M.P, Tassinari, P., Machado, I. Genética en hepatitis autoinmune Gen v.62 n. 4 (2008) . Transaminasak eta bilirrubina maila altuak dituzte.

Sarritan gaitza pairatzen dutenek beste gaixotasun autoimmune bat ere badute (tiroiditis autoimmunea, gaixotasun zeliakoa, kolangitis esklerosatzaile primarioa, artritis erreumatoidea, ultzeradun kolitisa...)  Zachou K, Muratori P, Koukoulis GK, Granito A, Gatselis N, Fabbri A, Dalekos GN, Muratori L (2013ko urria) Review article: autoimmune hepatitis – current management and challenges Aliment Pharmacol Ther (Revisión) 38 (8): 887-913   Washington MK (febrero de 2007). «Autoimmune liver disease: overlap and outliers». Mod. Pathol. 20 Suppl 1: S15-30 

Tratatu ezean gaitzak pronostiko txarra du, eta zirrosi batean bukatu ohi da. Zorionez tratamendu farmakologikoak gaixotasuna ongi kontrolatzen du, sendatu ez arren: prednisona eta azatioprina dira erabilitako botikak (kortikosteroidea eta immunosupresorea, hurrenez hurren), bizi osorako -gehienetan- hartu behar direnak  Hepatitis crónica autoinmune 

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

Kategoria:Gaixotasun autoimmuneak
Kategoria:Gibel eta behazuneko gaixotasunak
Kategoria:Hepatitisa