Asto (altzaria)

Asto esaten zaio, oro har, objetuei eta piezei eusteko usatzen diren egitureei, tradizioan zurezkoak nahiz eta gaur metalikoak izan asko. Astoek hiru edo lau hanka izaten dituzte eta mugikorrak edo finkoak izan daitezke. Lehenengoen artean irudian ikusten dena, margolariek baliatzen dutena, adibide egokia da. Finkoen artean kableei eusteko eraibltzen diren dorre modukoa aipa daitezke.

 Adibideak 
Orotariko Euskal Hiztegian erabilera tradizionalaren etsenpluak ageri dira.

 'Sirrin-sarran jardun dau Antonik serran, tronguak asto gaiñian jarritta'  (J. M. Elexpuru.Berg.)
 'Ganbaran, metro erdi bat altu-edo, egur luze jartzen zan, artarako eginda, asto batzuen gaiñean.(                             JAzpiroz, Arbol zaarraren kimuak, 76)
 'Zankalatraba esertzen zen pertzkillea zuraje baten gañeko ool batetan. Zuraje onen izena, astua' (J. Garmendia Larrañaga, Olagintzako itzak)

 Erreferentziak 

Kategoria:Altzariak
Kategoria:Margolaritza-teknikak
Kategoria:Margotzeko materialak