Gopor

Goporra euskal baserri giroko egurrez egindako ontzi tradizionala da. Euskal Herriko landa eremuko eguneroko bizitzaren parte izan da mendeetan zehar, eta gaur egun, asko erabiltzen ez den arren, euskal kultura eta bizimodu tradizionalaren sinbolotzat hartzen da.

 Ezaugarriak 
Forma borobila eta konkaboa du, heldulekurik gabeko eta aho zabaleko ontzia da. Egur trinkoz egina dago, askotan eskuz landua, eta normalean ez du barnizerik izaten, nahiz eta batzuetan olio naturalarekin tratatu.

Ez du tamaina zehatzik, norberaren janontzi bezala erabiltzeko tamaina egokia aukeratzen zuen. Etxe askotan familiako kide bakoitzak bere goporra izaten zuen, eta kasu batzuetan, belaunaldiz belaunaldi transmititzen ziren.

 Erabilera tradizionala 
Goporrak egurneroko otorduetan erabiltzen ziren baserrietan, batez ere gosari eta afarietan. Esne beroa, ogi zatiarekin batera, edo morokila zerbitzatzeko erabiltzen zen. Otordu horiek sukaldean egiten ziren, eta goporrak asko erabiltzen ziren familia giroko mahai informaletan.

Goporra, tresna praktikoa izan ez ezik, balio sinboliko handia du, bizimodu xume eta autosufizientearen adierazle zen. Bere erabilera XX.mendeko bigarren erdialdetik aurrera gutxitu zen, bizimodu modernoak eta sukaldeko tresneria berriak zabaldu ahala.

 Antzeko ontziak 
Goporra, katilu edo eskudila bezalako ontzi batzuekin ez da nahastu behar. Katilu hitza euskara batuan ontzi zabalago bat izendatzeko erabiltzen da, eta eskudila aldiz, ontzi esferaerdikoa da, zabala, ez oso handia, ez oso sakona eta heldulekurik gabea, erabilia koilararekin jateko eta zurrupaka edateko. 

Goporraren berezitasuna, euskal landa kulturari lotuta egotea da, eta baita egurra bere material nagusia izatea ere.

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

Kategoria:Sukalderako tresnak
Kategoria:Goporrak