Stocken nomenklatura

Stocken nomenklatura konposatu inorganikoekin erabili ohi den nomenklatura kimikoetako bat da. Alfred Stock kimikari alemanak sortu zuen eta 1919an argitaratua izan zen lehenengo aldiz. Stocken sisteman, konposatu bateko elementu batzuen edo elementu guztien oxidazio-egoerak parentesi artean adierazten dira erromatar zenbakera erabiliz.

 Irizpideak 
Hizkera arruntean ohikoa ez den arren, oxidazio-zenbakia duen parentesia elementuaren hitzari itsatsita doa. Esaterako AgF konposatuaren Stock izena "zilar(I) fluoruro" da, eta ez "zilar (I) fluoruro".

Bigarren elementuari dagokionez, orohar ez da bere oxidazio-egoerari buruz zalantzarik egoten, eta ondorioz oso gutxitan zehaztu behar da parentesien artean. Horregatik, ez da zuzena "zilar(I) fluoruro(−I)" izena, fluoruro hitzak jada −1 oxidazio zenbakia adierazten duelako.

Konposatu batzuetan oxidazio-zenbakia argi dago bi elementuentzat. Adibidez, Na2O konposatua "sodio oxidoa" da, eta ez "sodio(I) oxidoa", sodioak +1 oxidazio-zenbakia soilik ez baitu konposatu guztietan.

 Erabilera 
IUPACen gomendioen arabera, Stocken nomenklatura metalak dituzten konposatuentzako da aproposa. Aldiz, ez-metalentzako nomenklatura sistematikoa erabiltzea gomendatzen da. Adibidez, Cl2O7 konposatuaren izena "dikloro heptaoxido" da eta ez "kloro(VII) oxido".

Metanoa eta urari dagokionez dituzten ohiko izenak erabiltzea gomendatzen da, eta ondorioz beraiei dagozkien Stock izenak, "hidrogeno karburoa" eta "hidrogeno oxidoa" hurrenez hurren, oker daude.

 Adibideak 
 Al2O3: aluminio oxidoa
 HgO: merkurio(II) oxidoa
 FeCl2: burdin(II) kloruroa
 FeCl3: burdin(III) kloruroa
 Na2SO4: sodio sulfatoa

 Kanpo estekak 

Kategoria:Nomenklatura kimikoa