Itsas armika

Itsas armika (Eryngium maritimum) Apiaceae familiako landarea da, Europako kostaldetan jatorria duena.Plants for a Future—PFAF Plant Database: Eryngium maritimum (Sea Holly) Elisabetar aroan, bere sustraiak afrodisiakoak zirela uste zuten.

Lora-zaintzan maiz landatzen da, lore urdin-moreak baititu.

 Deskribapena 
Landare psamofiloa da, hau da, lur hareatsuetan hazten da nagusiki. Erroseta basal bat du, 50 zentimetroko altuerako zurtoin gogor eta arantzatsuak dituena. Zurtoin samurrak noizbehinka jaten dira, zainzuriaren ordez, eta afrodisiako moderatutzat hartzen dira.

 Kultura 
Elisabetar  garaian, landare honen sustrai gozoak eringo izeneko gozoki gisa saltzen ziren. Propietate afrodisiakoak dituela uste da eta zentzu honetan Falstaff-ek aipatzen ditu Shakespeareren Windsor-en emagin alaiak lanean: 

Let the sky rain potatoes;

let it thunder to the tune of Green-sleeves,

hail kissing-comfits and snow eringoes,

let there come a tempest of provocation...
William Shakespeare, "The Merry Wives of Windsor", Act 5, scene v

 Taxonomia 
Eryngium maritimun Carlos Linneok deskribatu zuen, eta Species Plantarum 1: 233n argitaratu zen. 1573. 

 Zitologia 
Eryngium maritimun-en kromosoma kopurua (Fam. Umbelliferae) eta taxon azpiespezifikoak: 2n = 16. 

 Etimologia 
Eryngium: izen generikoa, segur aski trikuak gogoratzen duen hitzari erreferentzia egiten diona: “Erinaceus” (bereziki grekozko “erungion” = “ción” hitzetik eratorria), nahiz eta “eruma” hitzetik ere etor litekeen (=protección), mota horretako landareen hosto arantzatsuei erreferentzia eginez.Maritimun: latinezko epitetoa, “itsasokoa, kostaldetik hurbil dagoena” esan nahi duena. 

 Sinonimia 

 Eryngium	marinum	Garsault. (

 Izen arruntak 

 Gazteñaniaz:	cardo corredor de marina, cardo corredor marino , cardo de mar,	cardo marino , cardo marítimo , eringio costero, eringio marino	azul, eringio marítimo , panical marino. 

 Galeria 

 Erreferentziak 

 Bibliografia 

 Gleason,	H. A. 1968. The Choripetalous Dicotyledoneae. vol. 2. 655 pp. In H.	A. Gleason Ill. Fl. N. U.S. (ed. 3). New York Botanical Garden, New	York.
 Gleason,	H. A. & A.J. Cronquist. 1991. Man. Vasc. Pl. N.E. U.S. (ed. 2)	i–910. New York Botanical Garden, Bronx.
 Mathias,	M. E. & L. Constance. 1941. A synopsis of the North American	species of Eryngium. Amer. Midl. Naturalist 25(2): 361–387.
 Radford,	A. E., H. E. Ahles & C. R. Bell. 1968. Man. Vasc. Fl. Carolinas	i–lxi, 1–1183. University of North Carolina Press, Chapel Hill.

 Kanpo estekak 

Kategoria:Apiaceae
Kategoria:Euskal Herriko flora
Kategoria:Lineok deskribatutako taxonak
Kategoria:Landare haluzinogenoak
Kategoria:1753. urtean deskribatutako landareak
Kategoria:Sendabelarrak