Selma Huxley

Selma Huxley, senarraren deituragatik Selma Barkham izenez ere ezaguna (Londres, Ingalaterra,  - Chichester, Ingalaterra, Selma Huxley historialaria zendu da. 2020ko maiatzaren 4a, Berria.eus), historialaria izan zen. Mundu osoan ospea lortu zuen, Euskal Herriko eta Kanadako itsas historiaren alorrean egindako lanagatik.

1972. urtean, ikertzaile independente zelarik, Euskal Herrira etorri zen Euskal Herriko eta Kanadako historiari buruzko artxibo ikerketak egiteko asmotan. Izan ere, ordura arte oso informazio gutxi zegoen bildurik XVI. eta XVII. mendeetan Ternuako antzinako lurraldean, Kanadako kosta atlantikotik 2.000 bat kilometrora, ibilitako euskaldunei buruz.

Hurrengo urteetan, batik bat Euskal Herriko eta penintsulako artxiboetan egindako ikerketen bitartez, aurkikuntza historiko eta arkeologiko garrantzitsuak egin zituen eta ordura arte itzalean zegoen Euskal Herriko eta Kanadako historiaren atal bat ezagutzea lortu zuen: Ternuako balearen eta bakailaoaren euskal arrantza, bereziki XVI. mendekoa. Labradorren XVI. mendean egondako euskal balea-industriaren aurkikuntza egin zuen: baleontzien portuak, haien oinarrien arrasto arkeologikoak eta euskal galeoi hondoratuen arrastoak, besteak beste San Juan galeoiarenak (1565).

Selma Huxley ikerlariak Labradorren aurkitutako baleontzien portuetako bat, gaur egun Red Bay izenez ezagutzen dena, National Historic Site izendatua izan da eta Kanadako Gobernuak bere hautagaitza aurkeztu du UNESCOk Gizateriaren Ondare izendatu dezan.

 Familia eta gaztaroa 
Huxley Ingalaterran jaio zen, zientzialariz eta intelektualez osatutako familia batean. Ospetsuak izan ziren, besteak beste, haren aita, Michael Huxley, diplomatikoa eta Geographical Magazine aldizkariaren sortzaile eta editorea; aitaren lehengusuak, Aldous Huxley idazle ospetsua eta Sir Julian Huxley biologoa, UNESCOren lehenengo zuzendari izandakoa; eta aitona, Darwinen bulldoga izenez ezaguna izandako Thomas Henry Huxley zientzia gizona. Selmaren amak, Ottilie de Lotbinière Millsek, aitona zuen Sir Henri-Gustave Joly de Lotbinière politikari eta kontserbazionista, Kanadako Gobernuko ministro eta Quebeceko lehenengo ministro izan zena.

Nerabezaroa Bigarren Mundu Gerraren garaian igaro zuen, Ingalaterraren eta Estatu Batuen artean. Behin gerra amaitua, Parisko eta Londresko unibertsitateetan egin zituen ikasketak.

 Ingalaterratik Kanadara eta Euskal Herrira 
1953an Kanadako senideei bisita egiten denboraldi bat pasatzea erabaki zuen, eta Montrealen bizi izan zen, Orri Horietan eta irakasle lan egiten; ondoren, McGill Unibertsitateko Ipar Amerikako Institutu Artikoko liburuzain aritu zen.

Han zelarik, urte batzuk geroago bere senarra izango zena ezagutu zuen, Brian Barkham ingeles arkitektoa, Euskal Herriaren maitale sutsua. 1950ean Barkham, Londresko Unibertsitatean ikaskide zuen John Stoddartekin batera, Ingalaterratik motorrez atera zen, Andaluziako landa arkitektura ikasteko asmotan. Baina, hainbat gorabehera zirela kausa, Euskal Herrian amaitu zuten bidaia, eta bertako baserriak ezagutu zituen; horiek izango zituen geroago bere tesiaren gai nagusi. Biek adiskide onak egin zituzten Euskal Herrian, lurraldea oso gustuko izan zuten, eta 1951n bertara bueltatu ziren.

Huxleyk ez zekien zenbaterainoko eragina izango zuen topaketa hark, bere bizitza aldatuko baitzuen. Izan ere, Euskal Herriko eta Kanadako historiari buruzko aurkikuntza garrantzitsuak egitera eramango zuen etorkizunean. 1954an, ezkonberriak Ottawara aldatu ziren. Han, Barkhamek arkitektura bulego bat sortu zuen, eta familia osatu zuten. Handik bi urtera, Euskal Herria bisitatu zuten, eta bertan adiskide zuten On Pio Montoia apaiza Kanadan izandako euskaldunei buruz mintzatu zitzaien.

 Etorkizunerako planak antolatzen 
1964an, 37 urte zituela, alargun gelditu zen 10 urtetik beherako 4 seme-alabarekin, hauek aurrera ateratzera behartuta. Kanadako National Historic Sites-en lan egin zuen hainbat proiektutan, garrantzi historikoa zuten toki batzuk aztertzen eta eraberritzen. Proiektu horietako bat Louisbourg zaharberritzeko lana izan zen, Cape Breton uhartean, Kanadako kosta atlantikoan.

Lan horretan ziharduela, aurreko mendeetan hara gerturatzen ziren arrantza-ontzi europarrei buruzko interesa piztu zitzaion, bereziki euskaldunei buruzkoa, zeinekin lotura estua mantentzen zuen bere senarra zenaren eraginez. Interes intelektualak eta arrazoi sentimentalek bat eginda, XVI. eta XVII. mendeetan egin ziren euskal espedizioei buruzko informazioa biltzeko plana eratu zuen. Espainiako eta Frantziako artxibotara joko zuen. Baina horretarako, noski, gaztelania ikasi beharko zuen aurrena.

 Mexiko eta itzulera Euskal Herrira 

1969an seme-alabekin Mexikon kokatu eta irakasle moduan lan egin zuen, familia mantentzeko. Hiru urteren ostean, 1972an, Kanadako Arte Kontseiluari diru-laguntza eskatu zion bere ikerketak martxan jartzeko. Horren ostean, zeukan guztia eta bere familia itsasontzi batean sartu, eta Bilboko euskal portura abiatu zen. Azkenean ez zuen inongo diru-laguntzarik jaso, zeren, Kontseiluaren ustetan, proposatutako ikerketa egina baitzegoen ordurako.

Huxley lanik gabe zegoen, dirurik gabe, eta helburu zehatzik ere ez zuen. Nahiz eta garai txarrak izan, ez zuen amore eman. Sinetsita zegoen artxiboetan informazio baliagarria aurki zitekeela. Euskal Herrian igarotako lehenengo urtean ingelesa irakatsi zuen egunez, eta gauean espainiar paleografia ikasi zuen Deustuko Unibertsitatean. Kanadar anonimo batek mila dolar eman zizkion; horrekin alokairua ordaindu zuen, eta artxiboetan lehenengo aurkikuntzak egiten hasi zen.

Lehen aurkikuntza horiek oinarritzat hartuz, 1973an Kanadako Artxibo Publikoekin kontratu bat sinatzea lortu zuen, Kanadarako interesgarriak suerta zitezkeen dokumentuak bilatzeko Espainian. Kontratua berritu egin behar zen aldiro, lanaldia partziala zen, kontratuak ez zituen barnean hartzen ez telefonoa ezta kotxea ere, baina, muga horiekin guztiekin ere, ikerketak egiten jarraitu zuen. Urte horretan bertan Oñatira etorri zen, eta hango Gipuzkoako Protokoloen Artxibo Historikoak zuen garrantziaz ohartu zen. 20 urtez biziko zen Oñatin.

 Artxiboetan aurkikuntzak eta berreraikuntza historikoa 

Urtea joan eta urtea etorri, udal, notariotza eta parrokietako 40 bat artxibotan ikertu zuen, Tolosa, Bilbo, Burgos, Valladolid, Madril, Sevilla eta Lisboan, besteak beste. Pixkanaka, Ternuan egondako euskaldunen  XVI. eta XVII. mendeetako dokumentuak aurkitzen joan zen, antzinako gazteleraz idatziak, haien artean aseguru-polizak, auziak, testamentuak, pleitamendu eskriturak, tripulatzaile kontratuak edota tresneria eta horniduren zerrendak. Euskal itsas ekonomiari buruzko beste hainbat eskuizkribu ere aurkitu zituen, baita ontzigintza, merkataritza eta Europako arrantzari buruzkoak ere.

Aurkitutako dokumentu zehatz horiei esker lortu zuen jakitea Kanadako kosta atlantikoan, bakailao arrantzan ez ezik, euskaldunak XVI. mendean balea-arrantzan ere jardundakoak zirela. Dokumentu horiek zehatz aztertuz, garai hartako euskal arrantzaren alderdi gehienak ezagutzea lortu zuen: haien tamaina, eskala, garapena, antolakuntza, jasotzen zuten diruaren jatorria, itsasontzi motak, ibilbide eta helmugak, arrantza sasoiak, hondoratzeak, bizimodua, lanbidea eta marinel askoren heriotza, elikagai eta arropak, amerindiarrekiko harremana, merkatuak, eta abar.

 Euskaldunen bidaien helmugak Kanadan 

Mende hartako itsasontziei dagokienez, bakailao itsasontziak ez bezala, baleontziak 12 bat portutara iristen ziren euskaldunek 'Badia Handia' izendatzen zuten Ternuako eremuan. Huxleyk garai hartako mapak, ‘derroteros’ (ibilbide liburuak) eta itsas kartak aztertu zituen Frantziako eta Ingalaterrako liburutegi nazionaletan.

Hala jakin zuen bakailao-ontziek gaur egun Ternua esaten zaion irlaren portuak erabiltzen zituztela, batez ere. Baleen arrantzari dagokionez, ohartu zen Badia Handia deitutako lurraldea gaur egungo Belle Isleri zegokiola, Ternua eta Labrador bereizten dituen itsasarteari, eta antzinako baleontzien portuak, dokumentuetan agertzen zirenak, Belle Isle itsasartearen ipar kostan eta Labradorreko hegoaldeko kostaldean kokatuta zeudela.

Are gehiago, baleontzien portu horietako bakoitzaren kokapena zehaztea lortu zuen, baita zer izen duten gaur egun ere. Horrela, gaur egun Middle Bay esaten zaion portuak orduan Gradun izena zuen, orduko Puerto Breton gerora Carrol Cove bilakatu zen, eta Buttes deitutakoak, porturik garrantzitsuenak, Red Bay izena du gaur egun. Beraz, XVI. mendean Labradorren ibilitako euskal baleazaleen berri emateaz gain, portuei buruzko informazioa biltzea ere lortu zuen.

Kostalde hartan idatzitako eta artxiboetan aurkitutako hiru eskuizkribuk berebiziko garrantzia izan zuten: txalupa batzuen salmentak (1572) eta bi testamentuk (1577 eta 1584). Eskuizkribu horiek Kanadan idatzitako jatorrizko dokumentu zibil antzinakoenak ziren.

 Aurkikuntza arkeologikoak Labradorren 

Aurkitutako informazio eta dokumentuengatik, Huxleyk  bazekien Labradorreko portuetan euskal baleontzien aztarnak egon behar zutela, bai lurrean eta baita itsaspean ere, eta aurkitu nahi zituen. Ordura arte egindako ikerketetan oinarrituz, 1977ko udan espedizio arkeologiko bat antolatu zuen Labradorreko hegoaldean. Kostaldeko portu batzuk aztertu, eta arrasto arkeologikoak aurkitu zituen, hala nola Red Bayn, eta hala, aurreko urteetan Europan egindako lana berretsi aha izan zuen. Espedizio hartan, besteak beste, Ternuako Memorial Universityko arkeologoa zen James Tuck ere izan zen.

Huxleyk aurkitutako eskuizkribuen artean, batzuek XVI. mendean Badia Handiko portu jakin batzuetan gertatutako hondoratzeak jasotzen zituzten. Horien gaur egungo izenak Labradorreko kostaldean zehaztuak zituen jada: Pasaiako baleontzi bat Los Hornosen -Pinware Bay- (1563), Mutrikuko Madalena eta Donostiako Maria Chateon -Chateau Bay/ Henley Harbour- (1565ean eta 1572an) eta Pasaiako San Juan eta Bordeleko Madalena Buttesen -Red Bay- (1565ean eta 1574/75ean).

Espedizioa egin eta urtebetera, 1978an, Parks Canadako itsaspeko arkeologo talde batek, Robert Grenier buru zelarik, eta historialariaren ikerketak oinarri hartu eta hark emandako informazio zehatzaz baliatuz, Red Bay eta Chateau Bayn itsas azpiko azterketak egin zituen. Hondoratutako itsasontzi bana aurkitu zuten bi portuetan, XVI. mendeko baleontziei zegozkienak. Aurkikuntzak azaltzeko prentsaurrekoa egin zen Kanadako Artxibo Publikoetan.

Handik aurrera, Huxleyk ikertzen jarraitzen zuen bitartean, lurreko eta itsaspeko indusketek aurrera egin zuten Red Bay eremuan, Tucken eta Grenierren gidaritzapean hurrenez hurren. 1979. urtean,  Red Bay Kanadako National Historic Site izendatua izan zen.

 Kongresuak, argitalpenak, sariak eta Unesco 

Selma Huxleyk bere ikerketen emaitzak hainbat kongresutan aurkeztu ditu eta hainbat argitalpen ere egin ditu. Bere lanik osatuena hauxe da: Los vascos en el marco Atlántico Norte. Siglos XVI y XVII (Donostia: Etor, 1987). Komunikabide, aldizkari, liburu eta dokumental askotan agertu izan da bere lana. 1985ean, Red Bayko arkeologiarekin batera National Geographic aldizkariaren azaleko artikulua izan zen.

Sariak eta ohoreak jaso zituen, nazionalak zein nazioartekoak. 1981ean, Kanadako Ordena esleitu ziotenean, prentsaurrekoan adierazi zuten, Labradorren egindako aurkikuntza haiekin, “Kanadako historiaren zati oso ezezagun bat (1540-1600)" azaleratu zuela. 1993. urtean, Memorial Unibertsitateak Honoris Causa doktore izendatu zuen, “XVI. mendeko Kanadako historiaren berrikuspena” egiteagatik. 2009an Fellow izendatu zuen nazioarteko Wings WorldQuest erakundeak, zeinak “ikerketa zientifikoaren aurrerapenean eta ingurumenaren defentsan lan egiten duten emakumeak” goraipatzen eta babesten dituen.

2013. urteko ekainean UNESCOk epaitza eman du eta Red Bay, gaur egun National Historic Site dena, Gizateriaren Ondare izendatu du. Huxleyren ikerketek Euskal Herriarentzat eta Kanadarentzat izandako garrantziaren isla da izendapen hori.

 Argitalpenak 

Selma Huxleyren obra garrantzitsuen artean hauek daude:

 “Bowhead Whales, and Not Right Whales, Were the Primary Target of 16th- to 17th-Century Basque Whalers in the Western North Atlantic”.(with B. A. McLeod, M. W. Brown, M. J. Moore, W. Stevens, M. Barkham and B. N. White), Arctic, 61, 2008, 61-75. orr.
 “A Note on Five Documented 16th-Century Basque Shipwrecks in Harbours of Southern Labrador” (with M. Barkham), Itsas Memoria/Revista de Estudios Marítimos del País Vasco, 5, 2006, 773-776 o. (published in Spanish on 771-773. orr.)
 “Basques? Beothuk? Innu? Inuit? or St. Lawrence Iroquoians? The Whalers on the 1546 Desceliers Map, Seen through the Eyes of Different Beholders”, (with C. A. Martijn and M. M. Barkham), Newfoundland Studies, 19, 2003, 187-206. orr.
 “Between Cartier and Cook: The Contribution of Fishermen to the Early Toponymy of Western Newfoundland”, Northern Seas, Yearbook 1999, 2001. 23-31. orr.
 “The Mentality of the Men behind Sixteenth-Century Spanish Voyages to Terranova”, in G. Warkentin and C. Podruchny, eds., Decentring the Renaissance: Canada and Europe in Multidisciplinary Perspective, 1500-1700 (Toronto: University of Toronto Press), 2001. 110-124. orr.
 “Reflexiones acerca de la transformación de los métodos de investigación sobre la historia marítima vasca de los siglos XVI y XVII”, Itsas Memoria/Revista de Estudios Marítimos del País Vasco, 1, 1996. 48-57. orr.
 “Los Arriola de Urazandi: iniciativa empresarial marítima en Vizcaya y Guipúzcoa (c. 1540-c. 1630)”, (with M. M. Barkham), Itsas Memoria/Revista de Estudios Marítimos del País Vasco, 1, 1996. 349-388. orr.
 “Aperçu de l'évolution de la pêche sur les côtes de l'Est canadien”, in L'aventure maritime, du golfe de Gascogne à Terre-Neuve (Actes du 118e congrès national annuel des sociétés historiques et scientifiques, Pau, Octobre, 1993) (Paris: Éditions du CTHS, 1995), 173-180. orr.
 “Aseguradores burgaleses y pesca transatlántica en el País Vasco: el efecto de las guerras sobre sus negocios (h. 1540-h. 1585)”, Actas del V centenario del Consulado de Burgos (Burgos: Diputación provincial, 2 volumes), 1, 1994, 529-553. orr.
 “The Arriolas of Urazandi: Maritime Enterprise in Vizcaya and Guipúzcoa (c. 1540 to c. 1630)”, (with M. M. Barkham) in R. Basurto Larrañaga, ed., Homenaje a Francisco de Abrisketa (Bolibar: Sociedad Bolivariana del País Vasco), 1993, 269-298. orr.
 “Los balleneros vascos y su influencia sobre el medio ambiente en Labrador, 1530-1700”, in América y los Vascos (published in commemoration of the 500th anniversary of the "Discovery" of America, Vitoria-Gasteiz, Gobierno Vasco), 1992, 139-153. orr.
 “Diego de Bernuy, ejemplo de un mercader no lanero”, in Historia de Burgos (Burgos: Caja de Ahorros Municipal), III-2, 1992, 193-229. orr.
 “Basque exploration and discovery”, in Christopher Columbus Encyclopedia (New York: Simon and Schuster), 1, 1992, 265-266. orr.
 “North America”, in J. Keay, ed., The Royal Geographical Society History of World Exploration (London: Hamlyn), 1991, pp. 128–163
 “The Basque Coast of Newfoundland”, (Plum Point: The Great Northern Peninsula Development Corporation), 1989
 “Plate 22: The 16th Century Fishery”, (with J. Mannion) in R.C. Harris, ed., The Historical Atlas of Canada (Toronto: University of Toronto Press), 1, 1987
 “Los vascos y las pesquerías transatlánticas, 1517-1713”, in S. Huxley [Barkham], ed., Los vascos en el marco Atlántico Norte. Siglos XVI y XVII (San Sebastián: Etor Editorial), 1987, 26-210. orr.
 “¿Quién era Martín de Villafranca?”, in S. Huxley [Barkham], ed., Los vascos en el marco Atlántico Norte. Siglos XVI y XVII (San Sebastián: Etor Editorial), 1987, 294-297. orr.
 “The Fishermen's Contribution to the Early Cartography of Eastern Canada”, (Paper presented at the 11th International Conference on the History of Cartography, Ottawa, July, 1985) (Typescript available at the Centre for Newfoundland Studies, Queen Elizabeth II Library, Memorial University of Newfoundland, St. John`s, Newfoundland)
 “Desde el Golfo de Vizcaya hasta la Gran Bahía”, El Campo, 99, 1985, 3-7. orr.
 “The Basque Whaling Establishments in Labrador, 1536-1632. A Summary”, Arctic, 37, 1984, 515-519. orr.
 “From Biscay to the Grand Bay”, Horizon Canada, 1, 1984, 14-19. orr.
 “El mundo de Martín de Artalequ un marino vasco en la carrera de Terranova y de Indias”, Boletín de Estudios Históricos Sobre San Sebastián, 16-17, 1982-83, 484-499. orr.
 “Documentary Evidence for 16th Century Basque Whaling Ships in the Strait of Belle Isle”, in G. M. Story, ed., Early European Settlement and Exploitation in Atlantic Canada (St. John's: Memorial University of Newfoundland), 1982, 53-95. orr.
 “Unos apuntes sobre el papel comercial de la mujer vasca en el siglo XVI”, Cuadernos de Sección de Antropología-Etnografía, 1, 1982, 159-167. orr.
 “Burgos Insurance for Basque Ships: Maritime Policies from Spain, 1547-1592”, Archivaria, 11, 1980-81, 87-99. orr.
 “Finding Sources of Canadian History in Spain”, Canadian Geographic, 100 (#3), 1980, 58-73. orr.
 “A note on the Strait of Belle Isle during the period of Basque contact with Indians and Inuit”, Études/Inuit/Studies, 4, 1980, 51-58. orr.
 “Los balleneros vascos en Canadá entre Cartier y Champlain”, Boletín de la Real Sociedad Bascongada de Amigos del País, 35, 1979, 3-24. orr.
 “Divers find sunken Basque galleon in Labrador”, (with R. Grenier), Canadian Geographic, 97 (#3), 1978-79, December – January, 60-63. orr.
 “The Basques: Filling a gap in our history between Jacques Cartier and Champlain”, Canadian Geographical Journal, 96 (#1), 1978, 8-19. orr.
 “Vascos en Terranova. Dos cartas de afletamientos de naves en San Sebastián en 1564”, Boletín de Estudios Históricos Sobre San Sebastián, 12, 1978, 191-200. orr.
 “The Identification of Labrador Ports in Spanish 16th Century Documents”, Canadian Cartographer, 14 (#1), 1977, 1-9. orr.
 “First Will and Testament on the Labrador Coast”, The Geographical Magazine, 49 (#9), 1977, 574-581. orr.
 “Guipuzcoan Shipping in 1571 with Particular Reference to the Decline of the Trans-Atlantic Fishing Industry”, in W. A Douglass, ed., Anglo-American Contributions to Basque Studies: Essays in Honor of Jon Bilbao (Reno, Nevada: Desert Research Institute Publications on the Social Sciences, #13), 1977, 73-81. orr.
 “Two documents written in Labrador, 1572 and 1577”, Canadian Historical Review, 57 (#2), 1976. 235-238. orr.
 “Privateering: The North American Dimension to 1625”, (with D. B. Quinn) in M. Mollat, ed., Course et Piraterie, Paris, 1975.
 “The Spanish Province of Terranova”, Canadian Archivist, 2 (#5), 1974, 73-83. orr.
 “[Basque] Building Materials for Canada in 1566”, Bulletin of the Association for Preservation Technology, 5 (#4), 1973, 93-94. orr.
 “Mercantile community in inland Burgos”, The Geographical Magazine , 42 (#2), 1973. 106-113. orr.

 Sariak eta errekonozimenduak 

 1980an Geografiaren Errege Elkarte Kanadiarrak bere Urrezko Domina eman zion (hau jaso zuen lehenengo emakumea izan zen). Elkarte honek argitaratzen duen aldizkarian, editorialak saria iragarri zuen eta artikulu honetan ondorengoa aipatzen zuen: "[Barkhamek] ikerketa lanean jarraitzen badu ere, [...] gure Historiako hutsune bat osatzeko lan handia egin du, Cartier eta Rodeval-en garaitik [...] XVII.mendean Champlain agertu zen arte [...]. Urrezko Domina aldizkakotasun zehatzik gabe ematen den saria da eta bere helburua geografiaren jakintza- alorrean pertsona batek edota lantalde batek eginiko lorpena aitortzea da, baita -batzuetan- nazioko edo nazioarteko gertaera bat aitortzeko aukera ere bada. Selma Barkhamen kasuan, Elkarteak bi arrazoi horiengatik saria merezi zuela iritzi zuen.
 1981an Kanadako Gobernuak Kanadako Ordena eman zion bere lan aitzindariagatik eta “nazio honetako historiari azken urteotako ekarpen garrantzitsuenetako bat” egiteagatik.
 1981ean Euskalerriaren Adiskideen Elkarteko zenbakiko bazkide gisa izendatua izan zen.
 1985ean Windsor-eko Unibertatsitateak (Kanada), Honoris Causa Doktoretza eman zion.
 1992an Bilboko Ohorezko Kontsul izendatu zuen Bilboko Merkataritza, Industria eta Nabigazio Ganberak, gaur egunera arte sari hau jaso duen emakume bakarra izanik.
 1993an Terranovako Memorialaren Unibertsitateak, Kanadan, Honoris Causa Doktoretza eman zion. Omenaldi horretan eginiko hitzaldian "[Huxleyk] eginiko euskal elementuaren aurkikuntzak XVI.ko historia kanadiarraren berrazterketa eragin du." (Memorial University of Newfoundland Gazette, 3 de junio de 1993, pág. 7.)
 1999an Sabino Arana Fundazioaren Kultura Saria jaso zuen (1998 edizioa), Bilbon.
 1999an Terranovako San Juan hiriak, Terranova eta Labrador probintziako hiriburuak, bere kale bati "Barkham Street" izena jarri zion, bere omenez. Ekitaldian ondorengo esan zuten: “Barkhamek berraurkitutako euskaldunen presentzia Terranovako historia hurbilaren ezagutzan eginiko ekarpen esanguratsuenetakoa izan da".
 2000an Red Bay-ko udaletxeak, Labrador-en, bertako gizarte-etxeari "Selma Barkham" izena jarri zion.
 2002an Kanadako Gobernuak Erreginaren Urrezko Jubileuaren Domina eman zion. Aitortza hau "Beren komunitateei edo Kanadari orokorrean ekarpen bikainak edo eredugarriak egin dituzten kanadiarrei" egiten diete.
 2008an Terranova eta Labradorreko Probintziako Legebiltzarrean Huxleyk eginiko aurkikuntzaren 30.urteurrena (1977-2007) gogoratzeko adierazpena egin zen. Bere ikerketari esker nazioartean famatua egin zuen Red Bayko portua, XVI.mendean euskal baleazaleen tokia kokatu baitzuen. Urteurren hori ospatzeko Red Bayko portuan historiagile honen omenaldia ospatu zen.
 2009an "Wings WorldQuest" nazioarteko erakundearen Fellow izendatua izan zen. Erakunde honek "ikerketa zientifikoan eta ingurumenaren kontserbatzioan aurrerapausoak ematen dituzten emakumeak babestu eta aitortzen ditu". Izendapen honekin berak egindako lana aitortu nahi izan zen: XVI.mendeko milaka agiri aurkitzea, euskal eta espainiar artxiboetan eta Labradorreko kostaldean XVI.ko euskal baleontzien arrastoak aurkitzea.
 2010ean Bizkaiko Ikastolen Elkartearen omenaldia jaso zuen, beste pertsona eta erakunderen artean (Ibilaldia 2010), itsasoarekin erlazionatutako gaietan "euskara eta euskal kultura bultzatzen lagundu zuelako".
 2012an Burgosko Historia eta Arte Ederren Errege Akademiako akademiko izendatua izan zen.
 2012an Kanadako Gobernuak Erreginaren Diamantezko Jubileuaren Domina eman zion.
 2013an Gipuzkoako Ozeanografia Fundazioaren (Aquarium) Urrezko Domina jaso zuen, "bere ikerketa lanak eta aurkikuntza aitzindariak aitortzeko".
 2014ko otsailaren 25an Eusko Jaurlaritzak eskeini ohi duen Euskal Herriak Lagun Onari saria jaso zuen.
 2015ean Newfoundland eta Labradorreko ordena.
 2017an Oñatiko herriarekin izandako harreman estuaren aitortza bezala, Selma Huxley izena daraman ikerketa-beka sortu du.
 2018an Donostiako Aquariumaren urrezko domina.
 2018an Gografia Elkarte Espainiarraren saria jaso zuen.

 Erreferentziak 

 Ikus gainera 
 Euskal baleazaleak

 Kanpo estekak 
 Selma Huxley eta bere seme Michael Barkhamek historialariei Berria egunkarian egindako elkarrizketa irakurgai 
 Labrador Basque site vying for UNESCO heritage status
 Basque whaling site uncovered in Red Bay, Labrador
 The Basque Whalers of Red Bay
 Auñamendi Enziklopedia
 Parks Canada
 Gipuzkoako Protokoloen Artxibo Historikoa

Kategoria:Londrestarrak
Kategoria:Kanadako historialariak
Kategoria:Euskal Herriko baleazaleak
Kategoria:Parisko Unibertsitateko ikasleak
Kategoria:Kanadako Ordenaren Ofizialak
Kategoria:Londresko Unibertsitateko ikasleak