Cournot konkurrentzia

Cournot konkurrentziak merkatu inperfektuetako enpresek (duopolio eta oligopolioetako enpresak, kasu) bere ekoizpen-erabakiak beste lehiakideen ekoizpenak kontuan hartu gabe hartzen dituzteneko eredu ekonomiko bat da. Augustin Cournot (1801-1877) frantziar ekonomialariak garatu zuen.

 Cournoten duopolioa 

Bere bertsio sinpleenean Cournot konkurrentzia duopolioa aztertzen du: merkatu horretarako Nash oreka motako soluzioa ezartzen du, merkatu-orekan izango diren bi lehiakideen ekoizpenak eta produktuaren prezioa alegia, merkatuko eskaria eta bi enpresen kostu funtzioak jakinik.

 Hipotesiak 

Ereduaren hipotesiak hauek dira, besteak beste:

 bi enpresek produktu homogeneo bat eskaintzen dute;
 bi enpresek ekoiztutako kopuruari buruz egiten dute lehia, prezio berdinarekin eskainiko dutena; hots, ekoizpen-kopurua dira aldagai estrategikoak;
 enpresa bakoitzak beste enpresak erabakiko duen ekoizpen-maila jakiteko ahalmena du;
 bi enpresek merkatu-boterea dute, hau da, bere ekoizpen-erabakiek eragina izango dute merkatuko prezioan;
 ezagunak dira eskaria eta bi enpresen kostu-funtzioak.

 Erreakzio-funtzioak 
q1 eta q2 bi enpresen ekoizpen-kopuruak dira. Q=q1+q2 merkaturatzen den kopurua osoa da, beraz. P=a-Q ezartzen da merkatuko eskari-funtzio moduan. Laburtzeagatik, c unitateko ekoizpen-kostua berdina da enpresa bietan.

Horrela, hauek dira bi enpresen mozkin-funtzioak:

Enpresa bakoitzak hau bete behar du mozkina maximotzeko:




Ikusten denez, enpresa bakoitzak ekoitzi beharreko kopurua beste enpresak ekoitziko duen kopuruaren mendean dago. Beraz, enpresa bakoitzak beste enpresak hartuko duen erabakiaren erreakzio moduan jokatzen du. Horregatik, aurreko ekoizpen-kopuru hobezinak kalkulatzen duen funtzioei erreakzio-funtzio deritze. Enpresa bakoitzak besteak erabakiko duenaren jakinaren gainean dagoenez, bi erreakzio-funtzioak ebakitzen diren q1, q2 puntua oreka-puntua izango da:

Ezkerreko irudian, orekaren egoera zehatzago azaltzen da. Erreakzio-funtzioez gainera, enpresa bakoitzari isomozkin edo mozkin berdina ematen duten q1 eta q2 konbinazioak agertzen dira. Ardatz horizontalean ebakitzen diren isomozkin-kurbak lehen enpresarenak dira eta y ardatzean ebakitzen direnak bigarren enpresarenakLehen eta bigarren izenlagunek ez dute adierazten erabakiak hartzeko ordena, bi enpresek aldi berean hartu behar baitute erabakia.. Beltzez oreka-puntuan eskuratzen mozkinei dagozkien isomozkin-kurbak agertzen dira. Berdez orekakoa baino txikiagoa den mozkin-maila jakin bati dagozkionak irudikatzen dira, eta arrosaz orekakoa baino handiagoa den mozkin-maila jakin bati dagozkionak. Lehen enpresak nahiko luke 40 eskaini mozkin handiagoak eskuratzeko, horretarako isomozkin-kurba arrosako gailurrera mugituz bere erreakzio-funtzioan zehar, baina horretarako bigarren enpresak 20 eskaini beharko luke. Baina horrela bigarren enpresak mozkin txikiagoak eskuratuko lituzke, puntu horretan bigarren enpresaren isomozkin kurba berdea delako. Beraz, lehen enpresaren nahia ez da inolaz ere gauzatuko, bigarren enpresak mozkin txikiagoak eskuratzeko prest egon beharko litzatekeelako. Berdin esan liteke 2 enpresak mozkin handiagotzea planteatzen badu, baina alderantziz. Horrelako egoera ezegonkorrak sortzen ez dituen puntu bakarra orekakoa da.

 Ikus, gainera 

 Bertrand konkurrentzia

 Oharrak 

 Kanpo estekak 

Kategoria:Merkatu-egitura eta prezioak
Kategoria:Joko-teoria
Kategoria:Konkurrentzia
Kategoria:Eredu ekonomikoak