Kina

Kina Europako hardcore giroko talde nabaria izan zen, 1982an Aostan (Italian) sortua. Hamabost urteko jardueraren ondoren banandu ziren 1997an, eta hilabete gutxiren buruan Frontiera izenarekin berriro elkartu, formazio apur bat desberdin batekin. Banaketa egin eta 11 urte igaro ondoren, 2008ko martxoan berriro elkartu ziren kontzertu batzuetarako  . Beste bilera bat egin zen 2019ko birarekin, Gianluca Rossiren Se ho vinto, se ho perso filmaren estreinaldiarekin bat eginez, taldearen istorioa kontatzen duena.

 Historia 

 Hastapenak eta lehen demoa. 
1982an, Aostako Autofed taldeak bere kontzertu bakarra eman zuen Milango Virus antzokian. Talde horren errautsetatik Kina  sortu zen, Alberto Ventrella ahotsean eta gitarran, Gianpiero Capra baxuan eta Sergio Milani baterian zebiltzala. Formazio horrekin, hogeita urte inguruko jendeaz osatutako taldea zenbait kontzertu txiki egiten hasi zen eta beharra sortu zen beren musika proposatzeko grabatutako materiala izateko. 1984an, Renatoren laguntzaz —inguruko musika tresnen denda bakarraren jabea zen— eta ukuilu utzi bat eta hogei bat mikrofono erabiliz, masterra grabatu zuten, gero Subvert Tapes & Zines markarekin zintan banatu zena, Nessun schema nella mia vita! izenburupean. Zinta, besteak beste, Maximumrocknroll-eko erredakzio-taldeari bidali zioten —horrexen berri eman zuten beren aldizkarian—, baita Alemaniara ere, eta horrela Kinaren lehen bira alemaniarra egin zen  . https://spittlerecords.bandcamp.com/album/nessuno-schema-nella-mia-vita 

 Taldearen historia eta diskografia 
1984ko udaberrian, Franti taldearekin batera, Blu Bus Dischi diskoetxea sortu zuten; horretarako, 1985ean, Irreale realtà izeneko lehen albuma kaleratu zuten. Albumaren ondoren, Herbehereetan bira bat egin zuten Cheetah Chrome Motherfuckers eta Negazione taldeekin batera .

1986an, bigarren albuma kaleratu zuten, Cercando... izenekoa, taldeak Blu Busekin batera autoekoitzia, Children of the Revolution Records zigiluarekin batera kaleratu zen Ingalaterran. Ondoren, bira bat egin zen, Europan zehar 33 data barne. Abenduan, bira horren amaieran, Troppo lontano grabatu zuten Lübecken, geroago 1987an 7"-ko EP gisa argitaratua https://spittlerecords.bandcamp.com/album/cercando 

1989an, The Sphere taldearekin 7"-ko disko baten ondoren —hor, Questi anni kantaren lehen bertsio akustikoa kaleratu zen—, Kina & Howth Castlek izenpetutako La diserzione degli animali del circo mini LPa kaleratu zen, Franti taldeko Stefano Giaccone eta Lalliren proiektu berriarekiko lankidetzan  Urtearen amaieran, Se ho vinto, se ho perso LPa kaleratu zen eta 1990ean, Giaccone taldean sartu zen: urtea batez ere kontzertuak egiten eman zuten. Bira luze horretatik, Your Choice Live Series LPa eta La gioia del rischio irten ziren, biraren dokumentatzen duten bi album  .

1990eko hamarkadaren amaieran, Albertok taldea utzi zuen eta Marco Brunet-ek gitarra eta ahotsa hartu.

1991n, Biko / Chicago singlea kaleratu zuten X-Mist taldearekin, Peter Gabriel eta Graham Nashen kanta ezagunak bertsionatuz. 1992an, Parlami ancora etorri zen Blu Busentzat Italian eta X-Mist https://www.ox-fanzine.de/interview/x-mist-records-1718  Alemanian. https://spittlerecords.bandcamp.com/album/parlami-ancora-2 

1993an, Italian kontzertu asko eman ondoren, Euskal Herrian eta Alemanian jo ondoren, Marcok eta Stefanok taldea utzi zuten, baina Alberto itzuli. 1994an berriro hirukote gisa jotzen hasi ziren Italian eta Alemanian kontzertu askotan.

1995ean, Polonian egindako bira baten amaieran, Italiara itzuli ziren https://www.youtube.com/watch?v=ThroIlrkF44&t=354s  eta Fugaziren kontzertua ireki zuten Milanen https://www.youtube.com/watch?v=4Yq1cbJbruM&t=794s . Hurrengo urtean bosgarren albuma, Città invisibili eta Too Far and Other Stories antologia kaleratu zituzten.

1997an izan zen azken bira Alemanian, eta amaieran taldea banandu egin zen. Urte berean, Hüsker Dü taldeari egindako omenaldi-albumean parte hartu zuten, First of the Last Calls eta In a Free Land kanten bertsioekin.

2018an Goodfellasek Nessuno schema nella mia vita! berrargitaratu zien. eta Irreale realtà, aspalditik agortuta baitzeuden. Hurrengo urtean, Cercando... eta Troppo lontano e altre storieren txanda izan zen  . https://spittlerecords.bandcamp.com/album/troppo-lontano-e-altre-storie 

2019an, Gian Luca Rossiren Se ho vincto, se ho perso dokumentala estreinatu zela eta, berriro elkartu ziren Italian hamar kontzertuko bira bat egiteko eta Alemanian bi kontzertu emateko.

2021ean, stella*nerak 2019ko biran egindako grabazioen aukeraketa bat bildu eta CD formatuan kaleratu zituen. Paketeak 60 orrialdeko liburu bat dakar, kanten hitzak, elkarrizketak eta kontzertuetan eginiko argazki ugari dituena. Horrekin batera, Gian Luca Rossik zuzendutako Se ho vinto, se ho perso dokumentala daukan DVD bat dator. https://www.rockit.it/intervista/kina-documentario-se-ho-vinto-se-ho-perso-sergio-milani 

Urte berean, Spittle record-ek Se ho vinto, se ho perso eta Parlami ancora kanten berrargitalpena argitaratu zuen, eta 2022an, lehen aldiz binilozko formatuan, CD batekin, La gioia del rischio zuzeneko albuma eta Città invisibili binilozko formatuan, CD batekin. Bi berrargitalpen horiuekin, Spittlek taldearen errepertorio osoaren berrargitalpenak argitaratu ditu.  https://spittlerecords.bandcamp.com/album/la-gioia-del-rischio  https://spittlerecords.bandcamp.com/album/citta-invisibili 

2024an Se ho vinto, se ho perso diskoaren berrargitalpen berria kaleratu zen azaleko kolore aldatuekin eta CD erantsi batekin: https://spittlerecords.bandcamp.com/album/se-ho-vinto-se-ho-perso 

Azken urteotan, taldearen historiari buruzko atzera begirako elkarrizketa batzuk argitaratu dira: 

- Diego de Aangelis-ekin, Vice-n https://www.vice.com/it/article/59dqd5/kina-se-ho-vinto-se-ho-perso-interno-gianpiero-capra

- Andrea Valentinirekin, Rolling Stone-n https://www.rollingstone.it/musica/interviste-musica/kina-manuale-pratico-per-disattendere-le-attese/603734/ 

- Riccardo Signorinirekin, Ribelli a vita-n http://ribelliavita.blogspot.com/2017/08/intervista-ai-kina.html 

- Pogozineko Dan-ekin https://www.pogozine.com/interview-kina/ 

- Simone Nigrisolirekin, Dinamo pressen https://www.dinamopress.it/news/vinto-perso-intervista-ai-kina/ 

- Andrea Ferrarisekin, Sodapop-en https://www.sodapop.it/phnx/punk-primae-dopo-di-te-qualche-parola-con-giampiero-capra-su-kina-blu-bus-professione-e-scena-hardcore/ 

- Stefano Roncoronirekin, Suitzako RSI-n katean https://www.rsi.ch/play/tv/cult/video/ti-ricordi-dei-kina?urn=urn:rsi:video:15554860 

- Marco Pandini, Radio Punk-en https://www.radiopunk.it/kina-se-ho-vinto-se-ho-perso/ 

 Banandutakoan 
Kina desegin ondoren, Ventrellak eta Milanik Frontiera sortu zuten.

 Partaideak 
Boskote gisa hasi arren, laster hirukote bihurtu zen:

 Gianpiero Capra - baxua eta ahotsa
 Sergio Milani - bateria eta ahotsa
 Alberto Ventrella - gitarra eta ahotsa
 Marco Brunet - gitarra eta ahotsa (1990-1993)
 Stefano Giaccone - ahotsa, gitarra eta saxoa (1990-1993)

 Diskografia 

 Albumak 

 1984 - Nessuno schema nella mia vita! (kasetea, Subvert Tapes & Zines)
 1985 - Irreale realtà (LPa, Blu Bus)
 1986 - Cercando... (LPa, Blu Bus )
 1989 - Se ho vinto, se ho perso (LPa, Blu Bus)
 1990 - La gioia del rischio (LPa, Blu Bus)
 1991 – Your Choice Live Series (LPa, Your Choice Records )
 1992 - Parlami ancora (LPa, Blu Bus, X-Mist Records)
 1993 - Irreale realtà / Cercando (CD bilduma, Blu Bus)
 1995 - Nessuno schema nella mia vita! (LPa, Blu Bus, SOA Records)
 1996 - Città invisibili (LPa, kasetea, CDa, Blu Bus )
 1996 - Troppo lontano e altre storie (CDko bilduma, Blu Bus)
 2021 - Questi anni (CDa eta DVDa, stella*nera)

 EPak eta singleak 

 1987 - Troppo lontano (7", Blu Bus)
 1992 - Biko / Chicago (7", SiS Records)

 Album partekatua 

 1988 - Come tu mi vuoi - The Sphere (7", Blu Bus)
 1988 - Inoiz Ikusi Gabeko Mundua - The Act-ekin (7", Urlo)
 1996 - Split - De Crew-rekin (7", Circus)

 Kina eta Howth Castle 

 1989 - La diserzione degli animali del circo (12"-ko minialbuma, Inisheer)

 Oharrak 

 Bibliografia 

 (Hainbat egile), Enciclopedia del rock italiano, a cura di Cesare Rizzi, Milano, Arcana, 1993, ISBN 8879660225. 491 orr.
 (Hainbat egile), Enciclopedia Rock Italiano, a cura di Gianluca Testani, Arcana Editrice, 2006,  215 orr..
 Gianpiero Capra e Stephania Giacobone, Come macchine impazzite. Il doppio sparo dei Kina, Milano, Agenzia X, 2014,  249 orr., ISBN 9788895029191.
 Arturo Compagnoni, Le guide pratiche di Rumore - Italia 90. Gli anni della musica alternativa, Pavia, Apache Edizioni, 2005.
 Luca Frazzi, Le guide pratiche di Rumore - Punk italiano parte seconda. Hardcore, gli anni furiosi (1982-1990), Pavia, Apache Edizioni, 2003.
 Diego Nozza, Hardcore. Introduzione al punk italiano degli anni ottanta, Fano, Edizioni crac, 2011, ISBN 978-88-97389-02-6.

 Dokumentalak 

 Italian Punk Hardcore: 1980-1989, Angelo Bitonto, Giorgio S. Senesi eta Roberto Sivilia (2015)
 Se ho vinto, se ho pero, Gianluca Rossi-rena (2020)

 Ikus, halaber 

 Frontier (musika taldea)
 Franti
 Fugazi
 punk rocka
 Hardcore punk-a

 eKanpoko estekak 

Kategoria:Hardcore musika taldeak
Kategoria:Italiako musika taldeak