Manifestu

Manifestu bat printzipioen eta asmoen adierazpen publiko bat da, askotan izaera politiko edo artistikoa duena. Espainiako Errege Akademiako Hiztegiaren arabera (gaztelaniaz Real Academia Española edo RAE), manifestu bat doktrina, asmo edo programen adierazpen bat publiko egiten duen idatzi bat da.Real academia Española, definición de manifiesto. RAE (gaztelaniaz) Bestela esanda, manifestua pieza dokumental bat da, eta, haren bidez, hainbat ideia edo arazo ezagutarazten dira, modu sakon eta erabakigarrian. Mangone eta Warleyren ustez, manifestuak "errealitate bati (politikoa, literarioa, artistikoa) uko egiten dio eta errealitate horri aurre egiten saiatzen da, errealitate horren hainbat alderdi berritzaile ezarriz" . Claude Abastadoren arabera, manifestua beste genero batzuetatik bereizten da, hala nola deklarazioa, hitzaurrea eta eskaera. Adierazpen bereizi horiei beste modalitate batzuk gehitu geniezazkieke;aldarrikapenak, memorialak, deiak edo ebazpenak. Abastadok berak manifestuaren izaera polemikoa nabarmentzen du, enuntziatuaren orainean murgiltzea eta, zentzu horretan, aipatzen duen fluxu historikoan txertatzeko ahalegina. Halaber, hausturaren eta birfundazioaren artean mugitzen da manifestua, salaketaren eta baieztapenaren artean.

Latinoamerikako eskualdeei dagokienez, esan izan da manifestuak XX. mendeko bigarren eta hirugarren hamarkaden artean hedatzen den ekoizpen abangoardistaren zati bat direla.

Argentinari eta, bereziki, manifestu artistikoari dagokionez, Rafael Cippolinik aurrea hartu zuen gaiaren bost aldaera zedarritzean: auto simulakro gisa, zibilizazioaren ideia gisa, errealitatea esploratzeko tresna gisa, instrumentu politiko gisa eta historian diskurtso mugikor gisa.

Abangoardia estetiko edo alderdikoiez harago, manifestu korporatiboak ere aipa daitezke, langile- edo sindikatu-mugimendutik datozenak bezala;[1. oharra] ikasle mugimenduak formulatu dituenen ondoan.

 Terminoaren historia 
Latinezko manifestus-etik eratorria, frantsesezko manifestar hitzaren lehen agerpenak XII. mendean aurkitzen dira, teologiako hiztegian, non Jainkoaren edo bere borondatearen agerpena adierazten duen.Que también deriva del latín manifestus, así como manifestar, manifestar (cf. Alain Rey (ed.), Dictionnaire historique de la langue française, Le Robert, París, 1998, t. 2., p. 2122.) (frantsesez) Hortik etorriko lirateke espainiar modernoak hartu dituen bi esanahiak: lehenik, lehenengo zentzuan, eta, bigarrenik, merkataritza-eremuan, aduanetarako idatzitako dokumentu bat izendatzeko. Dokumentu horrek ontzi baten elementu osagarri guztiak biltzen ditu, haren karga barne, atzerrira joateko edo handik etortzeko, deskarga egin aurretik (1362tik aurrera).Ver Marc Angenot y Darko Suvin, "L'implicite du manifeste: Metáforas e imaginería de la desmitificación en el Manifiesto Comunista, Études françaises, vol. II, p. 1. 16, nº 3-4, 1980, pp. 46-47, nota 4. (frantsesez)Sin duda por préstamo del provenzal manifestar, que es del mismo origen (cf. Alain Rey (ed.), Dictionnaire historique de la langue française,Le Robert, París, 1998, t. 2., p. 2122.) (frantsesez)

Adierazpen publiko gisa, hasiera batean, leku publiko batean aurkeztutako testu bat izendatzen zuen, komunitateari asmo edo programa bat ezagutarazteko. Zentzu horretan, ziurrenik italierazko manifestutik dator eta 1575. urte inguruan frantsesez testigatu zen. Orduan "aitorpen" hitzaren sinonimotzat hartzen zen.Daniel Chouinard, "Sur la préhistoire du manifeste littéraire (1500-1828)", Études françaises, Volumen 16, número 3-4, octubre de 1980, Montreal, p. 23. (frantsesez) Hurrengo bi mendeetan anbiguotasuna nagusitu zen hitz horri eman behar zitzaion esanahiari dagokionez, batez ere bere igorlearen identitateari dagokionez: izan zitekeen botere legitimotik eratorritako testu bat, edo alderdi edo fakzio batetik eratorritako deklarazio bat.Daniel Chouinard, art. cit. pp. 25-27. Azken zentzu honetan, manifestuaren eta eskaeraren artean zalantza semantiko bat egon daiteke: Nahiz eta suposatzen den azken honek autoritate eratu bati zuzendutako testu kolektibo bat izendatzen duela, manifestuaren hartzailea lokalizatzea zaila den bitartean ("iritzi publikoa" termino generikoaren azpian ez bada), Jean-François Sirinelli historialariak ohartarazten du praktikan, "bereizketa batzuetan ahula izan daiteke bi kategoria hauen artean".Jean-François Sirinelli, Intelectuales y pasiones francesas, París, Gallimard, Folio-Histoire, 1990, p.  13, nota 1. (frantsesez)

 Ezaugarriak 
Manifestu baten egitura askea bada ere, badira hura identifikatzen duten ohiko ezaugarri batzuk:Duarte, Vânia Maria do Nascimento. "Manifesto"; Brasil Escola. Disponível em <http://brasilescola.uol.com.br/redacao/manifesto.htm>. Acesso em 26 de abril de 2017.Resumo escolar, Características de um manifesto, página visitada em 26 de abri de 2017.Mundo educação, Manifesto, página visitada em 26 de abri de 2017.

 disertazio-egitura;
 salaketa edo aldarrikapen tonua;
 bokatiboen presentzia;
 hizkuntza faktore batzuen arabera alda daiteke: Nori zuzentzen zaio manifestua? Non emango da? Egunkarian, irratian, telebistan? Hizkuntza formala erabiltzea ohikoa da, indikatiboko orainaldiko aditzekin edo aginterako aditzekin;
 testuaren gorputzean arazoa identifikatu eta aztertzen da, esandakoa balioztatzen duten argudioak aurkeztuz. Testuak argudio-izaera duenez (irakurlea konbentzitu nahi du), argudio sendoak erabili behar dira;
 testua egiten parte hartu zuten pertsonen sinadurak eta baieztatzen denaren oinarri dira tokia, eguna eta sinadurak;
 izenburuak manifestuaren edukia adierazten du;
 ez dator bat sinatzen duenarekin, ez baita aldarrikapen bat, asmo-adierazpen bat baizik.

 Manifestua politikan 
Demokrazia parlamentario batzuetan, alderdi politikoek beren norabide estrategikoa eta etorkizuneko legedi-aukerak zehazteko manifestuak prestatzen dituzte, hauteskundeetan behar adina babes lortuz gero. Hauteskunde bat irabazi duen alderdi baten manifestuan agertzen diren lege proposamenak, oro har, gobernuak legealdiak aintzat har ditzan sar ditzakeen beste erdiek baino zilegitasun handiagoa duten proposamentzat hartzen dira. Manifestu ospetsuenen artean Ameriketako Estatu Batuetako Independentzia Aldarrikapena, Nire borroka, Nazioen aberastasuna, Manifestu Komunista, etab. aipa daitezke. 

 Manifestua artean 
Artean, abangoardietatik abiatuta, artista talde baten edo mugimendu berri baten estilo nahia sinbolizatzen duen adierazpen aldarrikatzaile bati deitu ohi zaio manifestua. Argitaratu den idatzi bat izan daiteke, Antonio Palomino margolari espainiarraren El museo pictórico y nivel optica (1715) bezala, Espainiako pintura barrokoaren historiari buruzko tratatu bat dena; Filippo Tommaso Marinettiren Manifestu futurista (1909ko otsailaren 20a Le Figaro) edo Piet Mondrianen Manifestu neoplastizista (1917 De Stijl) , Henry Morrison Flageren bitartez Espainiako arkitektura neokoloniala jatorri neomediterraneoak dituena, Tristan Tzararen Lehenengo Manifestua (1918), edo André Bretónen Manifestu Surrealista (1924). Bestela, mugimendu horrek proposatzen duena sinbolizatzen eta laburtzen duen artelana izan daiteke; adibidez: Maneten le Dejeuner sur l'herbe (1862) inpresionismorako edo La Vita nuova de Dante Alighieri-Cancionero.

 Etimologia 
Manifestua latinezko manifestum-etik dator, eta argia edo nabaria esan nahi du.

 Oharrak 

 Ikus, halaber 

 Hauteskunde promesa
 Hauteskunde-programa
 Manifestu artistikoa
 93en manifestua
 121en manifestua
 343en manifestua
 Manifestu komunista
 Gutun irekia

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

Kategoria:Politika terminologia
Kategoria:Manifestuak