Fozion

Fozion Atenasko jenerala eta hizlaria izan zen (Atenas, K.a. 402 inguru - Atenas, K.a. 318) eta Aristokraten alderdikoa; berrogeita bost aldiz izendatu zuten estratega, eta mazedoniarrak Eubea eta Khersonesotik bota zituen. Gudari handia bazen ere, bakezalea zen, eta Alexandro Handiak eta Antipaterren aurrera joan zen mandatari gisa. Abertzaletasunak irabazi zuenean, astaperrexila edatera kondenatu zuten. Demostenesek, haren etsaiak, oso hizlari bikaintzat zeukan.

 Eredu morala 
Kornelio Nepote erromatar idazleak, honela deskribatzen du bere Gizon Ospetsuak idazlanean:

Nahiz eta askotan armagintzako jenerala izan eta ohorerik handieneko lanpostuak izan, askoz ezagunagoa da bere ohitura zuzenengatik, ekintza militarrengatik baino. Azken horien oroimenik ez da geratu, baina iritzi eta ospe handia utzi zuen, eta horregatik On ezizena jaso zuen.

Bere bizitza osoa txiroa izan zen, eta oso aberatsa izan ahal izan zen herriak eman zizkion lanpostu eta kargu gorenekin. Behinola, Filipo II.a Mazedoniakoaren enbaxadoreek erregearen opari gisa eskaintzen zioten diru-kopuru handi bat baztertu zuen. Haiek eskatzen zioten onar zezala, aurretik jarriz, ezen, berari behar ez bazitzaion ere, gutxienez bere seme-alabengatik begiratu behar zuela, nekez gorde zezaketela bere aitagandik pobrezia handian heredatuko luketen loria handia; baina Fozionek erantzun zien: "Nire seme-alabek nire antza badute, ikusten dudan duintasun gorenera igo ninduen lur-mutur hau bera nahikoa izango da haiei eusteko; baina direnengandik endekatu behar badute, ez ditut nire kontura gizendu eta elikatu nahi haien desordenak".

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

Kategoria:Antzinako Greziako pertsonaiak