Enrique Díez Canedo

Enrique Díez Canedo (Badajoz, 1879ko urtarrilaren 7a - Mexiko, 1944ko ekainaren 7a) espainiar idazle eta itzultzailea zen.

Gurasoak hil zitzaizkionean, Madrilera joan zen, eta han Zuzenbideko ikasketak egin zituen. Gero, Arte eta Ofizioetako eskolan artearen historia irakatsi zuen; eta Hizkuntza Eskolan hizkuntza eta literatura frantsesa irakatsi zituen. Garaiko hainbat aldizkari eta egunkaritan kolaboratu zuen. Manuel Azañaren laguna izan zen.

Beste askoren artean, Heinrich Heine, Francis Jammes, Michel de Montaigne, John Webster, H. G. Wells, Eugenio d'Ors, Walt Whitman eta Paul Verlaine idazleen lanak itzuli zituen; horietako batzuk La poesía francesa moderna (1913, Frantziako poesia modernoa) bilduman. Arte- eta literatura-kritikaria izan zen, batez ere. Haren lan aipagarri batzuk: Los dioses del Prado (1931, Pradoko jainkoak); El teatro y sus enemigos (1939, Antzerkia eta bere etsaiak); Conversaciones literarias (1921, Literatura Elkarrizketak) idazkiak; eta Versos de las horas (1906, Orduen bertsoak); La sombra del ensueño (1910, Ameskeriaren itzala); eta Epigramas americanos (1928, Ameriketako epigramak) poema-liburuak.

 Kanpo estekak 
  Enrique Díez Canedoren El Teatro y sus enemigos lanaren on lineko bertsioa

 Erreferentziak 

Kategoria:Espainiako idazleak
Kategoria:Espainiako itzultzaileak
Kategoria:Badajoztarrak
Kategoria:Espainiako enbaxadoreak Argentinan
Kategoria:Real Academia Españolaren akademikoak