Romanonesko kondea

Álvaro de Figueroa y Torres (Madril, 1863ko abuztuaren 9a - Madril, 1950eko irailaren 11), Romanonesko kondea, espainiar lurjabe agintetsu eta politikaria izan zen. Alfontso XIII.aren erregealdian, hiru aldiz izan zen Espainiako presidentea.

 Bizitza 
Zuzenbide ikasketak egin zituen Madrilen eta Bolonian. 1893. urtean Romanonesko konde izendatu zuten, eta 1911n, berriz, Espainiako handiki.

Politikan hasi zenetik Alderdi Liberalean jardun zuen. 1890. urtean Madrilgo zinegotzi aukeratu zuten eta handik gutxira diputatu. 1894 eta 1898. urteetan Madrilgo alkate izendatu zuten. 1901ean Práxedes Mateo Sagastaren gobernuan parte hartu zuen, eta 1909an José Canalejasek Legebiltzarraren lehendakari izendatu zuen. Canalejas hil ondoren gobernuko presidentea izan zen (1912-1913 eta 1915-1917), eta 1923. urtean senatuko presidente izendatu zuten. I. Mundu Gerran,

Lehen Mundu Gerran Frantziarekin aliantza bat egin nahi izan zuen eta gero Maroko hartzen lagundu, lurralde hartan interes ekonomikoak zituen eta. Gerra horren hasieran, SMMPk bere familiaren meatzaritzako eta instalazioen aktiboak erosi zituen, eta Álvaro Figueroa konpainia frantsesaren administrazio kontseiluan sartu zen. Garaiotan, Álvaro Figueroa bihurtu zen Rothschild Etxearen aliatu estuena Espainian.López-Morell, Miguel A. (2015), 324. or. Primo de Riveraren diktaduran politika baztertu bazuen ere, Aznarrek ministro izendatu zuen 1930ean. Bigarren Errepublikan diputatua izan zen. Haren lan nagusiak Notas de una vida (1929-1947) eta Las responsabilidades del antiguo régimen (1924) dira.

 Erreferentziak 

 Bibliografia 

Kategoria:Espainiako ministroak
Kategoria:Madrildarrak
Kategoria:Espainiako gobernuburuak
Kategoria:Espainiako noblezia
Kategoria:Espainiako diputatuak
Kategoria:San Fernandoko Arte Ederren Errege Akademiaren akademikoak
Kategoria:Gorteetako prokuradoreak
Kategoria:Espainiako handikiak
Kategoria:Espainiako Historiaren Errege Akademiako kide numerarioak
Kategoria:Madrilen hildakoak