Kolore biko saguzar

Kolore biko saguzarra edo Vespertilio murinus Vespertilio generoko animalia da. Chiropteraren barruko Vespertilioninae subfamilia eta Vespertilionidae familian sailkatuta dago

 Deskribapena 
Ilajea iluna dauka bizkarraldean, eta zuriagoa sabelaldean. Hegaletako mintzak ilunak dira, azala bezala. Belarriak txikiak eta biribilak dira, trago labur batekin. Salbuespen gisa, ale batzuk gure lurraldera iristen dira migrazioan (udazken-neguan).

Batez beste 5 cm neurtzen du, gehi isatsa 4 cm
Pisua: 10 - 24 gramo (ertaina).

 Habitata 
Eremu irekiak gustuko dituzte eta ur-ibilguetan ere ikusi daitezke, baita hirigune eta nekazaritza-eremuetan ere.

Oso hedatua dagoen espezie paleartikoa da. Bere banaketa-eremua Suitzatik eta Frantzia ekialdetik Eskandinaviako hegoalderaino, Europa erdialde eta ekialderaino eta hortik Asia erdialderaino eta Ozeano Bareko kostaldea ekialdetik hartzen du. 

Lehen itsaslabarretan egoten zen, baina gaur egun hiri handietara, estepetara eta zuhaitzez betetako mendietara zabaldu du bere habitata, 1920 metroko altueraraino.  Banaketa-eremuaren hegoaldean, mendialdean  egon ohi da.  Udan, babeslekuak eraikinetan egon ohi dira, gutxiagotan, zuhaitz-zuloetan eta arroka-pitzaduretan; neguan, aldiz, leku hotzagoetan  eta tenperatura-aldaketen eraginpean egoten dira.

 Babeslekua 
Eraikinetan, zuhaitzetan eta saguzar kutxetan topatu daitezke.

 Portaera 
Oso espezie migratzailea da, eta kumeak hazteko kolonietatik hibernakuluetara egiten ditu joan-etorriak. (4) Araldia udazkenean eta negu hasieran izaten da. (5) Emeek ekainaren amaieratik uztailaren hasierara 2 kume eta noizean behin 3 erditzen dituzte. (4) Kumeak ilerik gabe jaiotzen dira, baina handik gutxira ilaje motz gris zurbil bat garatzen dute,  Vespertilionido saguzar askotan bezala, arrak eta emeak bereizi egiten dira udan, emeak 100 eme eta haien kumeez osatutako ugalketa kolonietan biltzen direlarik, arrak, berriz, bakartiak dira edo talde txikiak osatzen dituzte. 

Urritik martxora taldeka hibernatzen du,  normalean horma eta harkaitzetako arrailduretan, eraikinetan, eta gutxitan kobazulo eta meategietan. 

Gautarra da, ilunabarraren amaieran uzten ditu aterpeak eta gau osoan ehizan ibiltzen da, batez ere euliak harrapatzen ditu, baina sits eta neuropteroez ere elikatuz. (4) Lurretik 20 eta 40 metro bitarteko altueran hegan eginez harrapatzen ditu harrapakinak, zelai irekietan, basoetan eta lakuetan, eta udan eta udazkenean argi artifizialen inguruko auzo-eremuetan. (5) Ekokokapen deiak 24-25 kHz-ko intentsitate maximoarekin igortzen ditu.

 Ekokokapena 
Nyctalus leisleri-ren eta Eptesicus serotinus-en antzeko pultsuak, bereizi ezin direnak.

 Subespezieak 
Azpiestezie hauek deskribatu dira:

 Vespertilio	murinus murinus
 Vespertilio	murinus ussuriensis

 Erreferentziak 

 Ikus, gainera 
 Vespertilionidae

 Kanpo estekak 
 'Vespertilio murinus'ri buruzko informazioa Mammals of The World datubasean

Kategoria:Vespertilionidae
Kategoria:1758. urtean deskribatutako taxonak
Kategoria:Lineok deskribatutako taxonak