Plecotus teneriffae

Plecotus teneriffae Plecotus generoko animalia da. Chiropteraren barruko Vespertilioninae subfamilia eta Vespertilionidae familian sailkatuta dago.

 Deskribapena 
Saguzar ertaina. Plecotus austriacus-en oso antzekoa, kolore orokor ilunagoa eta tamaina handiagoa duena. Gazteak helduak baino ilunagoak dira. Belarriak 40 mm inguruko luzera dute. Besaurrearen luzera: 40,1-46,0 mm; pisua: 6,4-9,1 gramo. Emeak arrak baino handiagoak dira. Kromosoma kopurua ezezaguna da. Hortz formula: 2.1.2.3/3.1.3.3.

 Ultrasoinuak 
Ez dado informaziorik eskuragarri. Estalketa-garaian, arrak eta emeak biltzen diren lekuetan, soinu entzungarriak igortzen dituzte, batzuetan , Taradida teniotis-en ”tik, tik” tipikoen antzekoak, nahiz eta askoz ahulagoa izan.

 Banaketa 
Tenerife, La Palma eta El Hierro uharteetara mugatua. Seguruenik La Gomera-n ere existituko da.

 Aldaketa geografikoa 
Ez da deskribatu. Hala ere, El Hierro uhartean bizi diren aleek lortzen dute besaurrearen tamaina handiena, ondoren Tenerifekoek eta Las Palmakoek.

 Habitatak eta altuera tartea 
Espezie hau basoekin, pinudiekin, pinudi mistoekin eta monteverde basoekin oso lotuta dago ( nahiz eta fayal-txilardi basoekin erlazionatuago egon laurisilva basoarekin baino). Kanariar zoru suprakanario lehorrean ere bizi dira, gutxitan hondakin termofilikoetan eta iparraldeko landaretza tipikoa duten kardonal-tabaidal basoetan. Saguzar honentzat detektatutako aterpeak hodi bolkanikoak izan dira, normalean gauez bakarrik erabiltzen direnak, ur galeriak, etxe eta eraikin abandonatuetako gangatila eta beste kobazulo natural eta artifizial batzuk. Altitudea 100 m-tik 2300 m-ra bitartekoa da.

 Ugalketa 
Ugalket-garaia uda amaieran hasten da, irailaren inguruan. Eme haurdunak maiatzean aurkitu dira, eta argitaratutako datuak dituen ugalketa-kolonia bakarra (Cueva de los Muercélagos kobazuloa, La Palma) uztailean ikusi zen eta 37 eme (26 esnea ekoizten) eta 22 kume (batzuk ondo hegan egiten zuten, beste batzuk ia ez). Uztailean Tenerifeko beste sumendi-kobazulo batzuetan ere aurkitu dira esnea ekoizten duten emeak, eta beste batzuk abuztuan ugalketa-aldia amaitu izanaren zantzuak zituzten. Irailaren lehen egunetan kobazulo txiki baten sabaian kokatutako 26 banakoko kolonia txiki batek gutxienez esnea eman zuten bederatzi heldu, hegan egiteko gai ziren sei eme eta bost ar gazte, eta harrapatu ez zituzten beste sei banako zituen.

 Elikadura ohiturak 
Aterpeetan utzitako harrapakinen hondakinen analisiak erakusten du Lepidóptero noctuidoak (Noctua, Euxoa, Agrotis, Caradrina eta Paratanaelia generoak), limantridoak (Calliteara fortunata, Kanariar Uharteetako pinudietan infestazioak eragiten dituen espezie defoliatzailea) eta geometridoak (Cleora eta Gnophos generoak), baita ere mikrolepidoptero zehaztugabeak eta koleoptero zeranbizidoak ere.

 Populazioa 
Ezezaguna.

 Antolaketa eta portaera 
5 eta 6 km-ko distantziara dauden lo-lekuen artean banako eraztunduen mugimenduak ikusi dira, bai Tenerifen bai El Hierron. La Palmako Cueva de Los Muercielagos kobazuloko kolonia ugaltze-garaian dagoela bakarrik dirudi. Kobazulo eta galerien ahoetan egindako harrapaketa gehienak aterpera sartzen ari ziren banakoak izan dira. Beraz pentsa daiteke espezie hau egunean zehar espero baino gehiago babestu daitekeela  amildegietako hormetako arrailduretan, etab. Banakoak errekatxoetan uretatik metro batera ehizan ikusi dira, eta pinudietan.

 Interes ekonomikoa eta gizakiekin duen harremana 
Gutxitan okupatzen ditu bizilekuak; ale gutxi batzuen kasu bat baino ez da  ezagutzen; La Palmako bizileku bateko blokeetako zuloetan babestu zirenak.

 Harraparitza 
Ez dago informaziorik eskuragarri.

 Patologiak eta parasitoak 
Espezie honen ektoparasito hauek jakinarazi dira: Steatonyssus (Steatonyssus) balcellsi, Steatonyssus (Steatonyssus) tteidae eta Spinturnix plecotinus.

 Mehatxu faktoreak eta kudeaketa neurriak 
Kanariar Uharteetako ugalketa-kolonia handienean (Cueva de Los Murcielagos, La Palma) molestiak izan dira, ziur aski, azken urteotan bertan efektiboak murriztu izanaren arrazoia. Hesia izan arren, gizakiak kobazuloan sartzea posible da, eta espezie honen gutxienez ale bat bildu da kobazuloan eta bilduma pribatu batean dago gordeta. Basoen ondoan dauden eremu landuetan erabiltzen diren biozidak, baso-eremuen galera eta eraikinetako zulo eta barrunbeen itxierak kontuan hartu beharreko beste mehatxu batzuk dira. Kudeaketa neurrien artean daude baso-eremuak babestea, burdin sare desegokiak ordezkatzea eta espezieak babesleku gisa erabiltzen dituen kobazuloetan finkatzea.

 Erreferentziak 

 Ikus, gainera 
 Vespertilionidae

 Bibliografia 
Barret-Hamilton (1907), Ibáñez eta Fernández (1985a, 1985b, 1989), Trujillo (1991), Trujillo y Barone (1991)

 Kanpo estekak 
 'Plecotus teneriffae'ri buruzko informazioa Mammals of The World datubasean

Kategoria:Vespertilionidae