Elephantulus rozeti

Elephantulus rozeti Elephantulus generoko animalia da. Macroscelidea ordenaren barruko ugaztuna da. Macroscelididae familian sailkatuta dago.

 Informazio taxonomikoa 
Elefante satitsuaren taldea hasieran intsektiboroen Ordenan sartu zen. Gaur egun ordena independentetzat hartzen da.

 Deskribapena 
Ugaztun txikia da, gorpuzkera sendoa, buru handia eta mutur oso luzea, tronpa zilindrikoaren formakoa, apur bat konprimitua. Azpialdean ildaska batekin eta erdian bertikalki arrailduta dagoen errinarium txiki batean amaitzen dena. Belarri handiak eta zabalak. Hanka pentadaktilak eta esku-ahurrak eta hankazpi biluziak. Atzeko hankak oso luzeak eta estuak dira. Buztana gorputza baino zertxobait luzeagoa da, eta usain-guruin bat du azpialdean, oinarritik bi zentimetrora. Ile lodi eta leuna, bizkarrean arre-egur kolorea du eta sabelaldean eta lau oinetan zuria. Dimorfismo sexual batzuk badituzte. Gorputzaren neurriak, burua gehi gorputzaren luzera: 100,0-110,0 mm; buztanaren luzera: 106,0-120,0 mm; belarriaren luzera: 24,0-25,0 mm; atzeko oinaren luzera: 31,0-35,0 mm. Hortz-formula: 3.1.4.2./3.1,4.2. Kromosoma kopurua (2n) = 28. Emeek bi edo hiru ugatz-guruin pare dituzte.

 Banaketa 
Afrikako ipar-mendebaldeko muturreko endemikoa. Bere banaketa eremuak Aljeriako iparraldea eta ia Maroko osoa okupatzen ditu, ipar-mendebaldeko zatia izan ezik, mendebaldeko Saharako iparralderaino. Afrikako ipar-medebaldeko makroszelido espezie bakarra da. Melillan ikusi dira aleak, eta haien aztarnak hontz zuri eurasiarraren (Tyto alba) egapropiletan aurkitu dira, muga-eremu hurbil batean, Mar Chica aintziran.

 Aldaketa geografikoa 
Bi azpiespezie deskribatu dira: E.n. deserti, kolore argiagoa duena, Marokoko hegoaldekoa, Mendebaldeko Sahara eta Aljeriako bere banaketaren hegoaldeko mugakoa; eta E.moratus, Marokoko mendebaldekoa. Azpiespezie izendatua Melillan bizi da.

 Habitatak eta altuera tartea 
Lurralde idor, harritsu eta malkartsuetan bizi da, eta egunez zein gauez aktibo dago bertan. Hostoekin habia bat eraikitzen du zuhaixka edo harkaitz handi baten oinarrian dagoen zulo txiki batean, ihesbide batekin. 

 Ugalketa 
Haurdunaldiak 75 egun baino gehiago irauten du, ordena honetako espezie guztien artean luzeena izanik. Kumaldien kopurua bat eta lau kume bitartekoa da, nahiz eta bi kumeko kumaldiak diren ohikoenak (%58). Hala ere, haien banaketaren iparraldeko zatian, hiru edo lau kumeko kumaldiak dira ohikoenak. Ugalketa-garaia urtarriletik abuztura luzatzen da. Baldintza onetan, emeek urtean bi kumaldi izan ditzakete. Negu hotzak dituzten eremuetan, lehenengo jaiotzak apirilaren amaieran izaten dira. Ernaldiak bi hilabete irauten du. Ilez estalita jaiotzen dira eta begiak zabalik, belarriak eta isatsa nahiko motzak dira, eta tronpa oso garatu gabea da, muturrari satitsu itxura emanez. Hilabete batekin kentzen diete titia eta bi hilabeterekin heldutasunera iristen dira. Eme haurdunak maiatzean aurkitu dira, eta edoskitzen ari direnak apiriletik aurrera.

 Elikadura ohiturak 
Bere dieta batez ere harrapakin  biziak dira, intsektu proportzio handi batekin, batez ere inurriak. Gatibutasunean, barazkiak eta esnea onartzen ditu.

 Ugaritasuna 
Ez dago Melillan duen ugaritasunari buruzko informazio zehatzik, hala ere, espezie nahiko arraroa dela dirudi, eremua bere banaketa-eremuaren iparraldeko mugetako batean baitago.

 Antolaketa eta portaera 
Bakarrik edo bikoteka bizi da, egunez zein gauez aktibo. Neguan eguerdiko eguzkitan berotzen ikusi izan dira, eta udan ilunabarra nahiago dute eguneroko jardueretarako. Beren tronpa erabiltzen dute harrapakinak detektatzeko. Espezie lurraldekoia da.

 Balio ekonomikoa eta gizakiekin duen harremana 
Gizakientzat ez du balio ekonomikorik.

 Harrapakaritza 
Gaueko hainbat hegazti harraparik harrapatu dezakete, izan ere aztarnak egapropiletan aurkitzen dira. Eguneko hegazti harraparien, haragijaleen eta sugeen harrapakina ere izan daiteke.

 Patologiak eta parasitoak 
Egindako ikerketa parasitologikoak Aljeriako aleetan oinarritzen dira eta Zonorchis elephantuli izeneko dikrokoeliido trematodo parasito espezie berri bat deskribatzen dute.

 Mehatxu faktoreak eta kudeaketa neurriak 
Ez dago mehatxu faktoreei buruzko daturik, baina etxeko katu basatiek mehatxu bat izan daitezke espezie honen populazioentzat.

 Erreferentziak 

 Bibliografia 
Aulagnier eta Thevenot (1986), Cabrera (1932), Corbet eta Hanks (1968), Kowalski eta Kowalska (1991), Matthey (1954), Orecchia et al. (1964), Seguignes (2989)

 Ikus, gainera 
 Macroscelididae

 Kanpo estekak 
 'Elephantulus rozeti'ri buruzko informazioa Mammals of The World datubasean

Kategoria:Macroscelididae
Kategoria:1833. urtean deskribatutako taxoiak