Jevgeni Zamiatin

Jevgeny Ivanoviti Zamiatin (errusieraz: Евге́ний Ива́нович Замя́тин; Lebedian, Lipetsk, 1884ko otsailaren 1agreg./urtarrilaren 20ajul. - Paris, 1937ko martxoaren 10a) errusiar idazlea izan zen. Itsasontzietako ingeniaria zen bizibidez. Ipuin-liburu batekin egin zen ezagun: Uiezdnoie (1911, Probintzia giroko ipuinak). Ondoren eleberri labur bat idatzi zuen, Na kulitxkakh (1914, Munduaren bukaeran). Zamiatinen idazkera inpresionista da eta eragin handia izan zuen 1920-1930 bitarteko urteetan Errusiako idazleengan eta, batez ere, «Serapionen Anaiak» literatura taldeko kideengan. Literatura eta politika bereiztearen alde ageri zen bere kritika lanetan. 1924an My (Gu) eleberria argitaratu zuen, Ingalaterran (Errusian inoiz ez zen argitaratu), eta Zamiatinen kontrako jarrerak ugaldu egin ziren Sobietar Batasunean; izan ere, gero Orwellek eta Huxleyk ibiliko zuten bidetik, gizarte komunistaren deshumanizazioaren eta indibidualismoaren satira egin zuen liburu hartan; horregatik, 1932an, eta Gorkiren arartekotzari esker, Errusiatik Parisa joan zen erbesteraturik. Zamiatinenak dira halaber: Ostrovitiane (1917, Uhartekoak), eta Ipuin lizunak (1927) ipuin-bildumak, eta Ja boius (1921, Beldur naiz), saiakera.

 Erreferentziak 

Kategoria:Lipetsk oblasteko jendea
Kategoria:Errusiako idazleak
Kategoria:Boltxebike Zaharrak
Kategoria:Errusiako Langileen Alderdi Sozialdemokratako kideak
Kategoria:Errusierazko idazleak
Kategoria:XX. mendeko idazleak
Kategoria:Parisen hildakoak