Vicente Molina Foix

Vicente Molina Foix (Elx, Valentzia, 1946ko urriaren 18a) gaztelania idazlea eta zinemagilea da.

 Bizitza 

Zuzenbidea eta Letrak ikasi zituen Madrilgo Unibertsitatean. 68ko belaunaldia delakoaren kide da. Molinaren lana barnekoia da beti, eta amets surrealisten paisaietan barrena aritzen da.

Idatzi dituen eleberrien artean, aipatzekoak ditu: Museo provincial de los horrores (1970, Izugarrikerien Probintzia Museoa), Busto (1973), La comunión de los atletas (1979, Atleten komunioa), Los padres viudos (1983, Guraso alargunak), La quincena soviética (1988, Hamabostaldi sobietarra), La edad de oro (1993, Urrezko aldia), La misa de Baroja (1995, Barojaren meza) eta La mujer sin cabeza (1997, Bururik gabeko emakumea).

Los abrazos del pulpo (1985, Olagarroaren besarkadak) eta Don Juan último (1994, Don Juan azkena) dramak ere idatzi ditu. Operako libreto bat ere idatzi du, El viajero indiscreto (1990, Bidaiari lotsagabea), Luis de Pablos musikagilearentzat.

1990ean, Los espías del realista poesia-liburua idatzi zuen.

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 
  El Boomerang, Vicente Molina Foixen bloga

Kategoria:Alacant probintziako jendea
Kategoria:Gaztelaniazko idazleak
Kategoria:Espainiako zinema zuzendariak
Kategoria:Literatura abangoardista
Kategoria:Gizon homosexualak
Kategoria:LGBT literatura
Kategoria:Movida Madrileñaren literatura
Kategoria:Madrilgo Complutense Unibertsitateko ikasleak
Kategoria:Opera libretistak
Kategoria:Herralde saria