Pietro Bacci Aretino

Pietro Bacci Aretino (Arezzo, 1492ko apirilaren 20a - Venezia, 1556ko urriaren 21a) Italiako idazlea izan zen. Hamahiru urte zituela ihes egin zuen etxetik; hemeretzirekin Erromara joan zen eta handikien zerbitzura jarri. Gero, Medicitarrek, Leon X.ak eta Klemente VII.ak eman zioten babesa. Orduan ekin zion idazteari eta Europako errege, elizgizon eta printze ahaltsuenak ezagutu zituen. Horiek guztiak haren lumaren beldur ziren, gehien ordaintzen zuenaren alde jartzen baitzen. Hainbeste etsai zituenez, Venezian gorde behar izan zuen (1527).

Bere komedietan garaiko gizartearen sogile gupidagabe bezala ageri da: La Cortigiana (1525); Il Maresciallo (1527); L´Hipocrito (1543) eta Il Filosofo (1546). Baditu poema irrigarriak ere: Pasquinate (1520). Gizartearen hipokresia salatu zuen: Dialogo delle corti (1538). Sei elkarrizketak osaturiko Ragionamenti (1536 eta 1556) izenburuko poemak gortesauen lanbidea du gaitzat eta XVI. mendeko gizarte klase nagusiaren bizitza sentsual eta ustela deskribatzen du. Gutunetan ere Lettere volanti, 1537-1557 mende hartako ohiturak jartzen ditu agerian.

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

Kategoria:Italiako idazleak
Kategoria:Venezian hildakoak
Kategoria:Italiako pizkundeko humanistak
Kategoria:Index Librorum Prohibitorum