Felix Maraña

Felix Maraña Sánchez (Donostia, Gipuzkoa, 1953) gipuzkoar idazle eta kazetaria da, gaztelaniaz idazten duena.

 Biografia 
1977an, Kantil literatura-aldizkaria sortu zuen, beste idazle batzuekin batera. 1987an, Miguel de Unamuno Kazetaritzako Saria jaso zuen. Euskal Herriko Unibertsitateak ateratzen duen Gaur egungo euskal poesia liburu-bildumaren zuzendari eta arduraduna zen 1990etatik 2000. urte arte.https://web.archive.org/web/20230707161833/https://www.ondojan.com/la-revista/con-las-manos-en-la-masa-javier-etayo/item/1368-felix-marana-periodista-y-escritor.html

Marañarenak dira, besteak beste: Atadura de noche y arena (1979, "Hondar eta gauezko loturak"), Carlos Sanz, por dentro (1989), Memoria de Gabriel Celaya (1993), Sigfrido Koch (1993). Bere azken lanak: Julio Caro Baroja, el hombre necesario (1995), Gabriel Celaya: señales de travesía (1996), Baroja gurea: Pío Baroja, 1872-1956 (1998), Jorge Oteiza: elogio del descontento (1999), Rataplan: danbor hotsa Donostian (1836-1936)  (2005) eta El bosque no es un árbol repetido : sonetos y soñetos (2023).

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 
 : Al ritmo de Madrid saioari eman zion elkarrizketa 2021ean.

Kategoria:XX. mendeko Donostiako idazleak
Kategoria:XXI. mendeko Donostiako idazleak
Kategoria:Euskal Herriko kazetariak
Kategoria:Euskal Herriko gaztelaniazko idazleak
Kategoria:Euskal Herriko gaztelaniazko saiakeragileak
Kategoria:Euskal Herriko gaztelaniazko poetak