José-Miguel Ullán

José-Miguel Ullán (Villarino de los Aires, Salamanca,  - Madril, ) espainiar poeta eta prosalaria izan zen. Parisen bizi izan zen urteetan, France Culture irratiko gaztelaniazko programetan lan egin zuen. Espainiara itzuli zenean, soldadutza egitera behartu zuten, eta esperientzia atsekabegarri horren berri eman zuen Soldadesca (1977) liburuan. Kritikak poesia sozialaren barruan sailkatzen ditu Ullánen lehen liburuak: El jornal (1965), Amor peninsular (1965) eta Un humano poder (1966). Gizarte-kritikarako sena galdu gabe, abangoardiazko forma poetikoetara jo zuen gero: Maniluvios (1972), Frases (1976) eta, batez ere, De un caminante enfermo que se enamoró donde fue hospedado (1976). Azken liburu horrek, zeina poesia bisualtzat eta testu collagetzat har baitaiteke, Kritika Berriaren Saria jaso zuen. Poema-liburu aipagarri batzuk hauek dira: Manchas nombradas (1984), Visto y no visto (1992) eta Razón de nadie (1995). Zenbait egunkari eta aldizkaritan idatzi zuen, eta literatura-genero eta arte-arlo bat baino gehiago nahasi zituen, poesia eta pintura, esaterako.

 Erreferentziak 

Kategoria:Espainiako poetak
Kategoria:Gaztelaniazko poetak
Kategoria:Gizon homosexualak
Kategoria:Salamanca probintziako jendea
Kategoria:Madrilen hildakoak