Nicolás Salmerón

Nicolás Salmerón Alonso (Alhama la Seca, Almería, 1838ko apirilaren 10a - Paue, 1908ko irailaren 20a/21a) espainiar politikaria, irakaslea eta filosofoa izan zen. Grazia eta Justiziako ministroa eta Pi i Margallen ondorengoa Lehen Errepublikako lehendakaritzan (1873). Gorteetako lehendakari zen Pavía jeneralak estatu-kolpea eman zuenean, eta Frantziara erbesteratu behar izan zuen. 1884an itzuli zen Espainiara, eta Unión Republicana alderdia osatzen lagundu zuen. 1907an, ordea, erregionalistekin batu zen eta Solidaritat Catalana alderdia sortu zuen; alderdi hartako lehendakaria izan zen. Sanz del Río filosofoaren ikaslea izan zen, eta krausismoaren jarraitzailea.
 Erreferentziak 

Kategoria:Almería probintziako jendea
Kategoria:Espainiako politikariak
Kategoria:Espainiako presidenteak
Kategoria:Espainiako ministroak
Kategoria:Espainiako filosofoak
Kategoria:Espainiako legelariak
Kategoria:Espainiako Lehen Errepublika
Kategoria:Madrilgo Complutense Unibertsitateko ikasleak
Kategoria:Espainiako hargin beltzak
Kategoria:Pauen hildakoak
Kategoria:Granadako Unibertsitateko ikasleak
Kategoria:Hargin beltzak