Blas Pradere Arruti

Blas Pradere Arruti (Oñati, 1851 – Donostia, 1923ko abuztuaren 4a) gipuzkoar idazlea eta apaiza izan zen. Albizturren apaiza zen hil zenean.Blas Pradere zenaren omenez Heriotza-oharra Argia astekariaren 122.zkian argitaratua.
Argia,Dagonila, 19, Igandea

 Lanak 
Gipuzkoako Diputazioak antolatzen zituen Euskal Jaietara bere idazlanak bidali eta sari ugari jaso zuen. Horietariko batzuk dira hauek: 

 Oyartzun eta bere seme ospatuak (1897), 
 Bergara´ko seme argidotarrak (1905), 
 Bergara´ko azitetxe jakintsu duikintar erregezkoa (1905), 
 Aitzbetz´eko zuloa, 
 Peñaflorida´ko kondea. 
 Lurbirako adiskideen alkarbidea lehenengo ipiñi zubana, 
 Tolosa´ko erriyaren izenak lenago ta orain (1912), 
 Aundigoai eta aginbideai zor zayoten begirunea (1914) 
 Edaleentzako gogoangarriak (1914).

Pradererenak dira, halaber, beste liburu hauek ere:

 Satanasen bandera edo liberalqueriya (1896), 
 Secretos para hablar y oír con claridad el bascuence (1897) 

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

 Blas Pradere Arruti-ren argitalpenak eskuragarri digitalki. (39 dokumentu). Koldo Mitxelena liburutegian  www.kmliburutegia.eus

Kategoria:1851ko jaiotzak
Kategoria:1923ko heriotzak
Kategoria:Gipuzkoako apaizak
Kategoria:Oñatiko idazleak
Kategoria:Donostian hildakoak