Maud Mannoni

Maud van der Spoel Mannoni (Kortrijk, 1923ko urriaren 23a - Paris, 1998ko martxoaren 15a) herbeheretar jatorriko frantses psikoanalista izan zen.

Françoise Doltoren analista eta laguntzaile izan zen Trousseau ospitalean (1949). 1950ean, Jacques Lacan ezagutu zuen. 1969an, Bonneuil-sur-Marneko Eskola Esperimentala sortu zuen, B. Bettelheimek Estatu Batuetan sortu zuen eskola ortogenikoan oinarritua, eta elkarte horretako formazio- eta ikerketa-zentroa ere antolatu zuen. Lan ugari idatzi zituen: l´Enfant arriéré et sa mère (1964, Ume atzeratua eta bere ama); le Premier Rendez-vous avec le psychanalyste (1965, Lehenengo hitzordua psikoanalistarekin); l´Enfant, sa «maladie» et les autres (1967, Haurra, bere «eritasuna» eta besteak); le Psychiatre, son «fou» et la psychanalyse (1970, Psikiatra, bere «eroa» eta psikoanalisia); Amour, haine, séparation (1993, Maitasuna, gorrotoa, bereizketa); les Mots ont un poids. Ils sont vivants (1995, Hitzek pisua dute. Bizidunak dira).

 Erreferentziak 

Kategoria:Frantziako psikologoak
Kategoria:Emakume psikologoak
Kategoria:Psikoanalistak
Kategoria:Kriminologoak
Kategoria:Frantsesezko idazleak
Kategoria:Belgikako idazleak
Kategoria:Parisen hildakoak