Lorenzo Hervás y Panduro

Lorenzo Hervás y Panduro (Horcajo de Santiago, Cuenca, 1735eko maiatzaren 10a - Erroma, 1809ko abuztuaren 24a) espainiar jesuita eta filologoa izan zen.

Alcala de Henareseko unibertsitatean ikasia, 1756 arte. Apaiztu ondoren, hizkuntza klasikoetako irakasle izan zen Caceresen eta Madrilen. Jesusen Lagundia Espainiatik egotzi zutenean (1767), Italiara joan zen. Pio VII.ak Kirinaleko bibliotekari izendatu zuen (1802-1809). Jakintza handiko gizona zen; 1778-1792 bitartean Unibertsoaren ideia obra idatzi zuen, italieraz (27 liburuki). Giza bizitzaren alderdi guztiak ukitzen dituen eta filologia konparatuan berebiziko garrantzia izan duen beste obra bat ere badu, sei liburutan banatua: Hizkuntza ezagunen katalogoa (1784-1787). Besteak beste, euskarari eskaini zion kapitulu bat ongi taxutua. 

Misiolari jesuitek munduko bazter guztietatik ekarritako materiala erabili zuen hainbat hizkuntzaren jatorri eta etnografia-loturak erakusteko. Beste obra batzuk: Vocabulario polígloto, con prolegómenos sobre más de CL lenguas (1787), Viaje estático al mundo planetario (1793-1794), Escuela española de sordomudos o Arte para enseñarles a escribir y hablar el idioma español (1795).

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

Kategoria:Erroman hildakoak
Kategoria:Espainiako jesuitak
Kategoria:Espainiako filologoak