Juan Etxebarria Martin

Juan Etxebarria Martin (Izengoitiak:  Jon Gotzon, Dirauket ; Santurtzi, 1934ko otsailaren 7a - Gernika-Lumo, 1996ko otsailaren 17a) bizkaitar idazlea eta itzultzailea izan zen.

Arteagako eta Gasteizko seminarioetan egin zituen apaiz-ikasketak, apaiz ez bazen ere. Euskal aldizkarietan eman zituen argitara bere lanik gehienak eta euskaltzain urgazlea zen. Hona idazlan eta itzulpen nagusiak: Gurutz bidea (1966), Maitale galdua (1966), Euskal iztegi laburra (1966), Charles Perrault´en ipuinak (1965), Phedro´ren alegiak (1965), Bakarantuak (1966, Lope de Vegaren Soliloquios divinos obraren itzulpena), Esopo´ren alegiak eta Catalunya´ko olerkariak (Verdaguer, Costa y Llobera eta Maragall).

 Lanak 
 Narrazioa 
 Bizkaitz (1990, IKA Ibaizabal)
 Saiakera 
 Lauaxeta dela eta (1988, Egilea editore)
 Poesia 
 Basoko loreak (1967, S. Anton Katekesia)
 Cataluñako Olerkariak (J. Verdaguer, M. Costao i Llobera; J. Maragall) (1967, S. Anton Katekesia)
 Ezpata zorrotza (olerkiak). Ezkutuko aria (antzerkia) (1969, S. Anton Katekesia)
 Sapho (Olerkiak) (1989, Egilea editore)
 Prantziko olerkariak (1969, S. Anton Katekesia)
 Maitale Galdua (1966, S. Anton Katekesia)
 Lo ta amets (1967, S. Anton Katekesia)

 Errekonozimenduak 

 Andolin Eguskitza euskaltzain oso izendatu zutenean, honako hau esan zuen: “Eta eskerrak emateko ordu honetan zelan ahantz Juan Anjel Etxebarria, gerraosteko lehenengo santurtziar euskaldun eta euskaltzalea, idazlea eta irakaslea, euskararen suak eraginda sufrimenduz hornituriko bizitza eskaini ziona Euskal Herriari. Izan bedi gomuta hau harenganako justizia egiten hasteko lehen pausoa!”

 Erreferentziak 

Kategoria:Bizkaiko idazleak
Kategoria:Santurtziarrak