Adelina Patti

Adelina Patti (Madril, 1843ko otsailaren 19a – Craig-y-Nos Castle, Gales, 1919ko irailaren 27a) italiar sopranoa izan zen, opera dibaren (prima donna) prototipoa, bere garaiko abeslaririk distiratsuena eta XIX. mendearen azken laurdeneko soprano nabarmenena kontsideratua izan zen.https://www.oxfordreference.com/display/10.1093/acref/9780195337655.001.0001/acref-9780195337655-e-1166

Bere garaipen urteetan, 1865 eta 1890 artean, eszenatokietan bere erreginaldia erabatekoa izan zen. Bere kide guztien buru jartzen jakin zuen, nahiz eta Ilma de Murska, Pauline Lucca, Etelka Gerster, Jenny Lind eta Christina Nilsson suediarrak eta Thérèse Tietjens alemaniarra hura suntsitzen saiatu ziren, inork ezin izan zuen berdindu ahots perfekzioan, publikoaren mesedetan eta enpresa-usaimenean, abeslariak bere karrera arrakastatsuenean irabazi duen diruaren arabera.

Bere garaipen zaratatsua kantatu zuen eszenatoki guztietan errepikatu zen, imitatzaile ugari utziz —hala nola Emma Albani, Arnoldson, Nellie Melba, Marcella Sembrich edo Torresella—.

Christina Nilssonekin duen diva jarrera eta lehia ezaguna dela eta, Gaston Lerouxen Operaren mamua filmeko Carlotta Giudicelliren pertsonaia horretan inspiratuta dagoela uste da.

 Ibilbidea 
New Yorken egin zituen Kantu ikasketak. 1859. urtean Donizettiren Lucia di Lammermoor operarekin egin zuen aurkezpena New Yorken. Bi urte geroago Londresko Covent Garden Antzokian, Belliniren La sonnambula operako Aminaren pertsonaia kantatu zuen. Rossini, Bellini, Meyerbeer, Gounod eta Verdiren hasierako operetako pertsonaiak kantatu zituen. Ahots arina eta gardena zuen, nota-tarte zabala hartzen zuen, eta XIX. mendeko koloratura-kantaririk ospetsuena izan zen. Arrakasta handia lortu zuen, batez ere pertsonaia hauekin: Mozarten Don Giovanni operako Zerlina; Meyerbeeren Dinorah-ko Dinorah; eta Rossiniren Sevillako bizargilea-ren Rosina; izan ere, Pattirentzat idatzi zuen Rossinik obra hori.

 Ahotsa 
Bere ahots mota soprano arina zen, eta bere ahots maila gorena do4 eta fa6 artekoa zen; bolumen ikaragarririk ez bazuen ere, tinbratua eta ebakitzailea zen eta bere teknikak edozein orkestra masari aurre egiteko aukera ematen zion bere organoa kaltetu gabe. Erraztasun harrigarriz koloratzeko teknika menperatzen zuen, eta horri esker Gioachino Rossini, Viuncenzo Bellini eta Gaetano Donizettiren heroien gama zabala arrakastaz gorpuztu ahal izan zuen.

Haren ahots-organoa ere biguna, oretsua eta belusatua zen, eta haren antzezpen guztiek zehaztasun sinestezina zuten trino, eskala, erregistro-aldaketa eta erasoen aldetik, eta harrituta uzten zituzten beren jarraitzaileak eta kantu-ikasle ziren soprano-belaunaldi oso bat, zeinek, ziotenez, kantatzeari uko egin baitzioten «Pattik bezala ez dut inoiz kantatzerik lortuko» pentsatu ondoren.

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

Kategoria:Opera abeslariak
Kategoria:Sopranoak
Kategoria:Madrildarrak