Antonio Arraiz

Antonio Arraiz MújicaTxalapartak argitaratutako Puros hombres liburuko biografia. (Barquisimeto, Venezuela, 1903ko martxoaren 27 – Westport, AEB, 1962ko irailaren 16) idazle venezuelarra izan zen. Genero asko (olerkigintza, saiakera, ipuina, eleberria) jorratu zituen.

 Biografia 
1912tik 1916ra Ikastetxe Katoliko Alemaniarrean ikasi zuen. 1919an AEBetara jo zuen, aktore eta hegazkinlaria izan nahianAnalitica.com.. 1922an Venezuelara itzuli eta kirol jardunean aritu zenVenezuelatuya.com..

1928an Juan Vicente Gómezen diktaduraren kontrako ikasleen protestaldietan parte hartu zuen eta 1933 arte La Rotundako zein Barquisimeto jaioterriko espetxe batzuetan sartu zuten. 1935ean Barquisimetoko El Heraldo egunkarian hasi zen lanean. Berriro atxilotuta, Ekuador eta Kolonbian erbesteratu behar izan zuen, 1936ko apirilean bere herrira itzuli arte. Itzulera posible egin zuen Eleazar López Contrerasen gobernuan zenbait kargu okupatu zituen, adibidez Carabobo estatuko gobernazioaren idazkaritza eta Venezuelak NBEn duen delegaritzan.

1943tik 1948ra El Nacional egunkariko zuzendaria izan zen. 1948an AEBetara joan zen betiko, Rómulo Gallegosen gobernuaren erorketarekin. Bertan NBEn lan egin zuen, 1962an hil arteMi punto..

 Lanak 
Olerkari gisa ezin da lotu ez "18ko belaunaldi" ez "1928koarekin", azken honetatik hurbilago egon bazen ere.
 Áspero (1924, olerkiak). Orduko joerekin (erromantizismoa eta nativismoa) apurtu zuelako berrikuntza izan zenAntonio Arraiz, Globovisión. Ezagunenetakoa. Ameriketako jatorriko herrietako buruzagi batzuei dedikatua.
 Los lunares de la Virreina (1931, eleberria). Kartzelan idatzia.
 Parsimonia (1932). Argentinan argitaratua.
 Este Congreso debe disolverse (1936, saiakera).
 Puros hombres (1938, eleberria). Venezuelako eleberrigintzan mugarria. Euskal Herrian Txalapartak 2007an argitaratua.
 Cinco sinfonías (1939, olerkiak).
 Culto bolivariano (1940, saiakera).
 Dámaso Velásquez (1943, eleberria). 1950ean El mar es un potro izenburupean berrargitaratua.
 Cuentos de Tío Tigre y Tío Conejo (1945, ipuinak). Ezagunenetakoa.
 Todos iban desorientados (1951).
 El diablo que perdió su alma (1954).
 Suma poética (1966).

 Erreferentziak 

 Ikus, gainera 
 Barquisimeto

 Kanpo loturak 
 Antonio Arraíz, Valmore Muñoz Arteagaren biografia eta olerkien ikerketa.

Kategoria:Venezuelako idazleak
Kategoria:Gaztelaniazko idazleak
Kategoria:Venezuelako eleberrigileak
Kategoria:Poetak
Kategoria:Kazetariak
Kategoria:Euskal venezuelarrak
Kategoria:Venezuelako saiakeragileak