2011ko Munduko Errugbi Kopa

2011ko Munduko Errugbi Kopa () gizonezkoen zazpigarren Munduko Errugbi Kopa izan zen. Zeelanda Berrian jokatu zen, 2011ko irailaren 9tik urriaren 23ra. 20 taldek parte hartu zuten, eta Zeelanda Berriko selekzioa atera zen txapeldun, Aucklandeko Eden Park estadioan jokatutako finalean Frantziari 8 eta 7 irabazirik.

 Egoitzaren hautatzea 
1987an, Zeelanda Berriak Australiarekin batera antolatu zuen lehenbiziko Munduko Errugbi Kopa. 2003ko Munduko Errugbi Kopa ere bi herrialde horietan jokatzea aurreikusirik zegoen baina, partidak jokatu behar ziren lekuei buruz Zeelanda Berriak eta Australiak zituzten desadostasunen ondorioz, urte hartako txapelketa Australian bakarrik jokatzea erabaki zen.


2005ean, British and Irish Lions taldeak egindako itzuliaren ostean, hainbat iritzi kritikok nabarmendu zuten Zeelanda Berriko kirol azpiegiturak ez zirela aski neurri harteko gertakizun bat antolatzeko. Gerta zitezkeen arazoei aurre egiteko asmoz, 2011ko proiektuak Aucklandeko Eden Park eta beste zenbait estadio handitzea ekarri zuen, Munduko Koparen kirol eta merkataritza bideragarritasuna ziurtatzeko.

Zeelanda Berriarekin batera, Japonia eta Hegoafrika ere hautagai aurkeztu ziren; hiruetatik, Japonia zen faborito nagusia. Izan ere, Asian antolatutako aurreneko Munduko Kopa izanen zatekeen, eta txapelketa herrialde errugbizaleenetatik kanpo jokatzea zen International Rugby Board (IRB) erakundearen nahia. Horretaz gain, Japoniak azpiegitura bikainak zituen, 2002ko Munduko Futbol Txapelketarako eraiki ziren estadioak barne. 

Hegoafrikako hautagaitzak Springbok kapitain ohi Francois Pienaar zeukan buruzagitzan. Zeelanda Berriko proiektuak, berriz, New Zealand Rugby Football Union erakundearen, gobernuaren eta lehen ministroaren sostengua zeukan, eta baita bertako errugbi selekzioko jokalariena ere, Tana Umaga kapitaina buru zela.

2005ko ekainean eta uztailean, International Rugby Boardeko komisarioek hiru herrialdeak bisitatu zituzten, eta txosten bana prestatu. 2005eko azaroaren 17an hartu zen azken erabakia, IRBek Dublinen egindako urteroko biltzarrean. Bi bozketa izan ziren; lehenbizikoan Hegoafrikaren kanditatura baztertu ondoren, bigarrenean Zeelanda Berria aukeratu zuten 2011ko Errugbi Kopa antolatzeko. Era berean, 2019ko Munduko Errugbi Kopa Japoniak antolatzea erabaki zen.

 Parte hartzaileak 
Hogei taldek hartu zuten parte 2011ko Munduko Kopan. 12 selekzio zuzen sailkatu ziren, 2007ko Munduko Errugbi Kopan euren multzoko lehenbiziko hiruen artean geratu zirelako:.

  Argentina
  Australia
  Ingalaterra
  Fiji
  Frantzia
 23px Irlanda
  Italia
  Zeelanda Berria
  Eskozia
  Hegoafrika
  Tonga
  Gales

Beste zortzi taldeek eskualdeka egindako kanporaketa sistema baten bidez lortu zuten sailkapena.

  Kanada
  Georgia
  Japonia
  Namibia
  Errumania
  Errusia
  Samoa
  Estatu Batuak

Errusia izan zen munduko kopa batean debuta egin zuen talde bakarra.

 Hiriak eta estadioak 
2011ko Munduko Errugbi Kopako 13 egoitzak 2009ko martxoaren 12an onartu ziren. Hala ere, 2011ko otsailaren 22ko lurrikarak kalte handiak eragin zituen Christchurchen, eta bertan jokatu beharreko partidak beste egoitza batzuen artean banatu ziren.

 Auckland Wellington Dunedin Auckland Eden Park Westpac Stadium Forsyth Barr Stadium North Harbour Stadium Edukiera: 60.000 Edukiera: 40.000 Edukiera: 30.000 Edukiera: 30.000 200px 200px 200px 200px Hamilton Rotorua Waikato Stadium Rotorua Int'l Stadium Edukiera: 30.000 Edukiera: 26.000 200px 200px New Plymouth Nelson Yarrow Stadium Trafalgar Park Edukiera: 26.000 Edukiera: 18.000 200px 200px Invercargill Whangarei Napier Palmerston North Rugby Park Stadium Okara Park McLean Park Arena Manawatu Edukiera: 17.000 Edukiera: 18.000 Edukiera: 22.000  Edukiera: 15.000  200px 200px 200px 200px

 Epaileak 
2011ko apirilaren 8an, IRBek Munduko Kopako epaileak, epaile laguntzaileak eta telebistako epaileak izendatu zituen: 

Epaileak
 Wayne Barnes
 George Clancy
 Craig Joubert
 Jonathan Kaplan
 Bryce Lawrence
 Nigel Owens
 Dave Pearson
 Romain Poite
 Alain Rolland
 Steve Walsh

Ordezko epaileak eta laguntzaileak
 Jérôme Garcès
 Chris Pollock

Epaile laguntzaileak
 Carlo Damasco
 Tim Hayes
 Simon McDowell
 Vinny Munro
 Stuart Terheege

Telebistako epaileak
 Giulio De Santis
 Matt Goddard
 Graham Hughes
 Shaun Veldsman

 Multzo fasea 
Hogei taldeak lau multzotan banatu zituzten, eta multzo bakoitzean ligaxka jokatu zen, denak denen kontra. Puntuak era honetan banatu ziren:
 4 puntu garaipenagatik
 2 puntu berdinketagatik
 0 puntu porrotagatik
 bonus puntu bat, 4 entsegu edo gehiago lortzeagatik
 bonus puntu bat, 7 tanto edo gutxiagoko aldeaz galtzeagatikMultzo bakoitzeko lehenbiziko bi taldeak bigarren fasera igaro ziren.
Multzo bakoitzeko lehenbiziko bi taldeak igaro ziren final laurdenetara. 

 A Multzoa 

PostuaTaldeaPuntuakIrabaziakBerdinduakGalduakEraso bonusakDefentsa bonusak 1   Zeelanda Berria 20 4  0  0  4  0 2   Frantzia  11 2  0  2  3  1 3   Tonga 9 2  0  2  1  1 4   Kanada 6 1  1  2  0  0 5   Japonia 2 0  1  3  0  0<noinclude>

 B Multzoa 

PostuaTaldeaPuntuakIrabaziakBerdinduakGalduakEraso bonusakDefentsa bonusak 1   Ingalaterra 18 4  0  0  2  0 2   Argentina 14 3  0  1  1  1 3   Eskozia 11 2  0  2  1  2 4   Georgia 4 1  0  3  0  0 5   Errumania 0 0  0  4  0  0<noinclude>

 C Multzoa 

PostuaTaldeaPuntuakIrabaziakBerdinduakGalduakEraso bonusakDefentsa bonusak 1  20px|Irlanda Irlanda 17 4  0  0  1  0 2   Australia 15 3  0  1  3  0 3   Italia 10 2  0  2  2  0 4   Estatu Batuak 4 1  0  0  0  0 5   Errusia 1 0  0  4  0  1<noinclude>

 D Multzoa 

PostuaTaldeaPuntuakIrabaziakBerdinduakGalduakEraso bonusakDefentsa bonusak 1   Hegoafrika 18 4  0  0  2  0 2   Gales 15 3  0  1  2  1 3  20px Samoa 10 2  0  2  1  1 4  20px Fiji 5 1  0  3  1  0 5  20px Namibia 0 0  0  4  0  0<noinclude>

 Bigarren fasea 

 Final laurdenak 

 Finalerdiak 

 3. eta 4. postuak 

 Finala 

 Estatistikak 
 Entsegugile onenak 
 Jokalaria  Herrialdea Entseguak Vincent Clerc   Frantzia  6 Chris Ashton   Ingalaterra  Adam Ashley-Cooper   Australia  5 Israel Dagg  Zeelanda Berria Keith Earls  23px Irlanda Mark Cueto  Ingalaterra  4 Vereniki Goneva   Fiji Zac Guildford  Zeelanda Berria Richard Kahui  Zeelanda Berria Jerome Kaino  Zeelanda Berria Sonny Bill Williams  Zeelanda Berria Scott Williams   Gales

 Puntugile onenak 
 Jokalaria Taldea Partidak Entseguak Transformazioak Zigor-kolpeak Dropak Puntuak Morné Steyn    Hegoafrika  5  2 14 7  1  62 James O'Connor    Australia  6  1  13  7  0  52 Kurt Morath   Tonga  4  0  6 11 0  45  Ronan O'Gara  23px Irlanda  5  0  10  8  0  44  Piri Weepu   Zeelanda Berria  7  0  4 11 0  41  Dimitri Yachvili  Frantzia  7  0  6  9  0  39  Morgan Parra  Frantzia  7  1  4  8  0  37  Colin Slade   Zeelanda Berria  5  1 14 1  0  36  James Arlidge   Japonia  3  2  3  6  0  34  Chris Ashton   Ingalaterra  5 6 0  0  0  30  Vincent Clerc   Frantzia  7 6 0  0  0  30 

 Ohorezko postuak 
 2011ko Munduko Errugbi Txapelduna 100pxZeelanda Berria 2. postua 3. postua 4. postua  Frantzia  Australia  Gales

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 
 Munduko Errugbi koparen webgunea 

Kategoria:Munduko Errugbi Kopa
Kategoria:Zeelanda Berriko errugbia
Kategoria:2011 kirolean
Kategoria:Artikulu onak