Niccolò Paganini

Niccolò Paganini edo Nicolò (Genova, Italia, 1782ko urriaren 27a - Niza, Sardiniako Erresuma, 1840ko maiatzaren 27a) italiar biolin-jotzaile, biola-jotzaile, gitarra-jotzaile eta musikagilea izan zen.

 Biografia 

XIX. mendeko biolin-jotzaile nagusia izan zen, eta biolinaren teknikaren eraberritzailea. Txikitatik hasi zen biolinerako idazten eta kontzertuak ematen. 1797. urtean Lombardian zehar ibili zen aitarekin biolina jotzen, eta gero eta ezagunago bihurtu zen.

1805. urtean Luccako gortean aritu zen biolin-jotzaile eta orkestra-zuzendari.

Hurrengo urteetan aurkezpena egin zuen Milanen (1813), Vienan (1828), Parisen eta Londresen (1831), eta berebiziko arrakasta lortu zuen.

Lan aipagarriak ditu: 24 Capricci, 6 biolin kontzertu, 12 sonata biolin eta gitarrarako; 6 kuarteto biolin, biola, txelo eta gitarrarako, eta bariazioak.

Paganinik hatzak jartzeko eta biolina doitzeko modu berriak zituen. Inprobisatzeko orduan bikaina zen, eta noizean behin biolineko hariak puskatzen zituen, eta hari bakarrarekin ere jotzen zuen.

Pablo Sarasatek eta Eugène Ysaÿek erabili zituzten, besteak beste, Paganiniren berrikuntza teknikoak.

 Ikus, gainera 

 Marfan sindromea (Paganinik jazo omen zuen gaixotasuna)

 Erreferentziak 

Kategoria:Genoarrak
Kategoria:Italiako biolin-jotzaileak
Kategoria:Gitarra-jotzaileak
Kategoria:Tuberkulosiak hildakoak
Kategoria:Italiako hargin beltzak
Kategoria:Hargin beltzak
Kategoria:Erromantizismoaren musikagileak