Leon IV.a

Leon IV.a (Erroma, 790 - † ?, 855eko uztailaren 17a) Eliza Katolikoaren 103. aita santua izan zen 847 eta 855 urteen bitartean. Erromaren aurkako arabiar erasoaren ostean eliak konpontzeagatik eta Vatikano Muinoaren inguruan dauden Leonen Harresia eraikitzeagatik ezaguna da. Italiako hainbat hirien liga bat antolatu zuen sarrazenoen aurkako Ostiako gudua egin eta irabazteko. 

 Lehen urteak 
Erroman jaioa, Leonek San Martin monasterioan ikasi zuen, San Petritik gertu. Gregorio IV.aren arreta erakarri zuen, eta subdiakono izendatu zuen. Sergio II.ak Lau Santu Koroatuen basilikako kardinal-apaiz sortu zuen.

 aita santu 
847ko apirilean aho batez hautatu zuten aita santu, Sergio II.aren ondorengo. Sarrazenoen erasoak 846an hain izan zen nabarmena, ezen urte horretako apirilaren 10ean kontsakratu zutela, enperadorearen baimenari itxoin gabe.

 Hiriaren defentsa 
Berehala hasi zen konpontzen arabiarrek Erromaren aurka egindako erasoaldian hiriko hainbat elizatan eragindako kalteak. San Paulo Harresiz Kanpokoa eta San Petri Basilika zaharberritu eta txukundu zituen. Azken horren aldareak berriz jaso zuen bere urrezko estaldura (lapurtua izan ondoren), 93 kilogramoko pisua zuena eta harribitxi preziatuz estalita zegoena. San Petri zaharberritu ondoren, Leonek erreinu kristauei dei egin zien, arabiar erasotzaileei aurre egiteko.

Halaber, neurriak hartu zituen sarraldi berrien aurka. Hiriko harresiak sakonki konpondu zituen eta dorre handietako hamabost berreraiki zituen. Vatikanoko Muinoa harresitu zuen lehena izan zen. Leonek agindu zuen harresi-lerro berri bat eraikitzea, Tiberraren eskuin ertzeko aldiria hartzen zuena, San Petri basilika barne, ordura arte babesgabe egon zena. Harresiek mugatutako auzoari Leonen Hiria deitzen zaio oraindik, eta Borgo rionea eta Vatikano Hiri osoa hartzen du. Horretarako, enperadorearen dirua eta Erromako Dukerriko hiri eta nekazal kolonia (domus cultae) guztien laguntza jaso zuen. Lau urte behar izan zituen lanak egiteko.

 Ostiako gudua 
849an, Sardiniatik zetorren flota sarrazeno bat Portusera hurbildu zenean, Leon IV.ak itsas errepublikak —Napoli, Gaeta eta Amalfi— deitu zituen liga bat osatzeko. Flota bateratuaren agintea Zesariori eman zitzaion, Sergio I.a Napolikoa dukearen semeari. Ekaitz gogor baten laguntzaz, ligak flota sarrazenoa suntsitu zuen Ostia parean. Ostiako gudua Erdi Aroko aita santuaren historiako ospetsuenetako bat izan zen, eta Rafaelen eta haren dizipuluen fresko famatu batean ospatzen da, Vatikano Jauregiko bere geletan, Vatikano Hirian. 

Leon IV.ak hiru sinodo ospatu zituen, 850ekoa Luis II.a enperadorearen presentziagatik nabarmendu zen, baina beste biak garrantzi txikikoak izan ziren. 853an, Ravennara joan zen artzapezpikuarekin eztabaida bat konpontzera. Artzapezpikua Lotario I.a enperadorearekin harreman onetan zegoenez, aita santuak arrakasta gutxi izan zuen. Aita Santuak Hinkmar Reimsekoarekin izandako borrokaren historia, Leonen pontifikatuan hasi zena, Nikolas I.aren garaian jarraitu zuen.

855ean hil aurretik, Aita Santuak erromes bezala hartu zituen Erroman Ethelwulfo Wessexkoa eta bere seme-alabak, horien artean Alfredo Handia, zazpi urtekoa.

 Heriotza 
Leon IV.a 855ko uztailaren 17an hil zen, eta Benedikto III.ak hartu zuen haren lekua. Hala ere, kondairak dio Joana ama santuak ordezkatu zuela bi urtez. Gaur egun kondaira hori fikziozkoa dela pentsatzen da.

Leon IV.a San Petri Basilikan lurperatu zuten. Handik urte batzuetara aurreko Leon aita santu guztien gorpuak zituen hilobi batean. XVIII. mendean bere erlikiak bereizi ziren eta kapera propioa eman zitzaien.

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

Kategoria:Aita santuak
Kategoria:Santuak
Kategoria:Erroman hildakoak
Kategoria:Santu benediktarrak